365 dagen Nederlander

by Naeeda Aurangzeb

Drieënveertig jaar is Naeeda Aurangzeb al Nederlander. En al drieënveertig jaar lang, 365 dagen per jaar wordt ze ongevraagd blootgesteld aan opmerkingen en goedbedoelde doch misplaatste grapjes over haar culturele achtergrond en religie. Er wordt getwijfeld of ze wel Nederlands genoeg is, of ze te vertrouwen is. Of ze écht zo ruimdenkend is, of toch een wolf in schaapskleren? ‘Geef dan eens een voorbeeld van zo’n nare opmerking,’ vragen haar witte collega’s en vrienden geregeld als ze probeert haar ervaringen te delen. Achteraf weet je precies wat je eigenlijk had moeten antwoorden, maar op het moment zelf val je stil. Het zijn namelijk vaak vrij alledaagse opmerkingen, maar ze elke dag, week in, week uit moeten horen gaat een mens niet in de koude kleren zitten. Dat soort taal kruipt in je hoofd en lijf. Nu is het tijd om de stilte te doorbreken. Want de voorbeelden in dit boek zijn voor mensen van kleur elke dag opnieuw hun werkelijkheid, soms in de vorm van een simpele opmerking vermomd als grapje, soms goedbedoeld maar daarom niet minder pijnlijk, soms openlijk racistisch en wreed. Maar allemaal gebaseerd op vastgeroeste, soms onbewuste, vooroordelen. Dit boek is de optelsom van al die - op het eerste oog onschuldige - interacties die Aurangzeb en haar naaste vrienden van kleur dag in, dag uit met witte Nederlanders heeft.

Genres: Nonfiction

376 pages, ebook

Published June 1, 2021

Reviews

[Esther]

Ik heb dit boek in één ruk uitgelezen en me plaatsvervangend geschaamd voor de uitspraken die erin staan. En me afgevraagd of ik ook weleens dit soort opmerkingen gemaakt heb. Ongetwijfeld - maar ik hoop toch van harte dat ze niet zo onnozel, achteloos of achterbaks waren als de uitspraken in dit boek. Soms tegen kinderen van nog geen twaalf! Respect voor iedereen die dit dagelijks meemaakt en nog steeds overeind staat.

Het boek dient echt als een reminder dat racisme heel wat meer is dan expliciet iemand kwaad toewensen omwille van zijn of haar achtergrond. En dat je altijd alert moet blijven op je eigen veronderstellingen en onbewuste vooroordelen. Ik zou niet willen dat ik onbedoeld iemand zo'n rotgevoel geef als dit boek bij mij achterliet.

[Renske Janssen]

Door het naast elkaar zetten van een grote hoeveelheid korte anekdotes die variëren van ongemakkelijk tot intens stuitend komt de boodschap van het boek bijzonder helder over. Verplicht leesvoer voor iedereen die denkt dat "racisme in Nederland toch wel meevalt"

[Bete Boe]

Een boek wat vooral witte Nederlanders zouden moeten lezen. Ik kreeg hier ontzettende plaatsvervangende schaamtegevoelens van, maar het is zo belangrijk dat mensen nu eens door krijgen dat dit NIET (meer) kan. Lees: eigenlijk al nooit kon.

[Fadumo]

Pijnlijk, treffend, broodnodig, ongemakkelijk en heel herkenbaar. Over hoe je nooit genoeg gaat zijn en als je dat toch weet te zijn, ben je de uitzondering op de regel. Racisme in alle soorten en lagen van deze samenleving. Dit boek moet op de leeslijst van de middelbare school!

[Nina Adriaanse (find me at Storygraph)]

In een ruk uit. 365 korte maar uitermate pijnlijke en misselijkmakende anekdotes die de illusie van een racisme-vrij Nederland ontkrachten. Mustread!

[Ikram Taouanza]

Voor mensen met een migratieachtergrond, niks nieuws. Voor mensen die geen idee hebben van discriminatie, een goed vlot geschreven boek om eens mee te beginnen. Heb soms heel hard gelachen om de domheid van bepaalde uitspraken.

[Christine]

This books is a collection of recollected conversations and interactions between people of the global majority and Dutch interlocutors. It struck me in the same way that Citizen: An American Lyric by Claudia Rankine struck me; a reading experience that takes you deep into the experience of living in another person's skin.

You can read it in a day or even a couple hours. Each page is brief. Each interaction is brief. Sometimes it starts to feel repetitive. Sometimes you wonder if the topics will change.

As you read, remind yourself that there are people who are facing this every single day. They cannot put the book down. They cannot walk away. They cannot decide it's not for them.

This book belongs on bookshelves, but also in waiting rooms and classrooms throughout the Netherlands. It's time to have fewer conversations like this and a lot more about how to make sure these conversations are a thing of the past.

[Esther]

Het is niet echt een verhaal maar een verzameling van opmerkingen die Aurangzheb dagelijks te horen krijgt. En die zijn tenenkrommend, pijnlijk en vernederend.

Boek zou wat mij betreft prima lesstof zijn voor maatschappijleer en niet misstaan op een koffietafel in een café of bij de kapper.

Geeft stof tot nadenken!

[Matt Mallinson]

Nederlands racisme

Wat een pijnlijk maar echt inzicht in het leven van dagelijkse opmerkingen. Heel goed om eens te lezen als je geen idee hebt van racisme en discriminatie in Nederland. Dankjewel Naeeda :)

[Karlijn van den Berg]

Je hebt weinig nodig dan het opschrijven van dagelijkse anekdotes om duidelijk te maken dat we er nog niet zijn. En laat ik starten bij afvragen of ik er zelf aan mee doe. Jazeker, dat weet ik zeker. Elke dag is een dag om het beter te doen!

[Esther]

Auw, nee toch, die Ottolenghi weer, zoiets zeg je toch niet, o jee zoiets heb ik ook eens gezegd... 365 voorbeelden (kort, zonder toevoegingen, oordeel of verwijten) hoe we niet erg tactvol met elkaar omgaan, om eens goed over na te denken.

[Daniëlle]

a necessary read!!

[Justin]

Korte maar indringende anecdotes over het alledaagse Nederlandse zijn.

[Dieuwke]

Plaatsvervangende schaamte. En me telkens de vraag stellen “heb ik dit wel eens onbewust gedaan?” Pijnlijk. Verhelderend.
Een must read.

[Adinda]

Het boek was niet meteen wat ik verwachtte na het lezen van de korte inhoud, maar het had wel effect als je het in 1 ruk doorlas.

[Imre Te Velde]

Wat pijnlijk en krachtig tegelijk.
Bijzonder confronterend boek waarvan ik alleen maar kan hopen dat het merendeel van deze opmerkingen nooit uit mijn mond zullen komen.

[Ziya]

Een pijnlijk en ongemakkelijk “feest” der herkenning. Heel veel gelachen, ik moest wel anders zou ik huilen.

[Els]

Iedere Nederlander zou dit boek moeten lezen ook degenen die denken dat het in Nederland wel meevalt of van mening zijn dat ze zelf niet discrimineren.

[Loes]

"Nederland is een ontzettend gaaf land. (...) Zijn we land waar we met elkaar een beetje normaal doen. Waar we op een fatsoenlijke manier met elkaar omgaan." - Mark Rutte, 2017

[Marrije - ik ga verder op The Storygraph, mensen!]

Auw, pijnlijk!

[Maike]

Verdrietig 😢

[Ninia]

Mooi boek, maar pijnlijk te lezen hoe groot racisme is in zowel de werksfeer als privé. Ook dat wildvreemde mensen zulke opmerkingen maken.

[Sarah]

Heftig..

[Simone de Jong]

Sommige voorbeelden zijn tenenkrommend. Zeggen mensen dat echt? Ja, blijkbaar. Soms maakt de context van een opmerking wel uit, en die lees je niet. Alles is uitgekleed tot een enkel inzoomen op zo’n opmerking.

Andere voorbeelden hebben minder met kleur te maken dan met cultuur. Alcohol drinken is de dominante cultuur in Nederland en daar mag vooral niemand aankomen, herken ik ook als niet-drinker.

Nederlanders zijn vooral vreselijk botte mensen, dat is het gevoel dat ik overhoud aan dit boek. En: context is everything.

[Rui Jun]

Een goede vorm om te laten zien dat racisme en discriminatie er nog dagelijks is in Nederland. Het is er, het bestaat! Als mensen voorbeelden en ervaringen willen, dit is hét boek om te lezen. Helaas zijn de ervaringen maar al te herkenbaar, het kan erg triggering zijn voor mensen die dit zelf dagelijks meemaken.

[Iris Windmeijer]

Hup Holland Hup! Naeeda voelt zich 365 dagen per jaar Nederlander, maar heeft ook 365 dagen per jaar te maken met ongevraagde opmerkingen over haar culturele achtergrond. Sommige mensen maken grappen, andere mensen zijn ronduit lomp. 365 dagen Nederlander is een inkijkje in alle ongemakkelijke momenten van alledaagse discriminerende en racistische opmerkingen.

De opzet van 365 dagen Nederlander is daadwerkelijk 365 dagen waarop opmerkingen werden gemaakt. Het is niet chronologisch of over één jaar, en niet alle opmerkingen waren rechtstreeks tegen Aurangzeb – soms moeten ook vrienden of familieleden het ontgelden. Hoe verder je leest in 365 dagen Nederlander, hoe ongemakkelijker je je gaat voelen. Hoe kan het dat er zó veel ongemakkelijke, ondoordachte en soms echt lompe opmerkingen worden gemaakt? De ongevraagde opmerkingen komen overal voor: het schoolplein, de nagelsalon, op het werk of het verzorgingstehuis. Hiermee laat 365 dagen Nederlander zien dat deze opmerkingen overal en altijd voorkomen.

De opmerkingen worden zonder al te veel context neergezet: het is alleen bekend waar de opmerking wordt gemaakt. Aurangzeb zet er verder geen oordeel bij: het is aan jou, de lezer, om deze opmerkingen te ontvangen en interpreteren. Het gaat van zogenaamde grapjes tot de alom bekende ‘ik ben geen racist, maar…’ tot echt wrede, racistisch opmerkingen. Bijvoorbeeld in het Erasmus MC, waar de verloskundige zegt “Nou, weer een talibanstrijder erbij. Je krijgt een jongetje.” Juist door het plaatsen van de opmerkingen zonder context, maakt 365 dagen Nederlander een boek om te gebruiken om het gesprek aan te gaan.

365 dagen Nederlander is een indringend boek, een waarvan je een ongemakkelijk gevoel krijgt. Het is alsof je naar een ongeluk staat te kijken, maar je blijft toch kijken. Maar dat is goed: het boek opent je ogen voor de racistische opmerkingen, hoe klein of onschuldig ze ook misschien lijken. En dan moet je dit boek doorgeven aan iemand anders, zodat diegene ook kan leren van 365 dagen Nederlander.

Deze recensie verscheen eerst op https://www.readalicious.nl/recensies...

[Nathalie]

Naeeda Aurangzeb is geboren in Pakistan, maar woont al sinds jonge leeftijd in Nederland, waar ze inmiddels een succesvolle journalist is. In dit boek doet ze uit de doeken welke opmerkingen ze op dagelijkse basis naar haar hoofd geslingerd krijgt. Van een NTR-eindredacteur die tijdens een vergadering zegt, ‘Jij hebt vanuit je cultuur natuurlijk niet geleerd wat autonomie is.’, tot een therapeut die spontaan uitroept, ‘Ach, ben je in Pakistan geboren? Nou meid, wat bof jij dat je in ons land mag wonen.’ Niet alleen zijn de uitspraken discriminerend of neerbuigend, ze zijn soms ook erg dom (‘Hebben ze in Ramallah ook films?’) of leggen ernstige institutionele problemen bloot (een psycholoog: ‘Ik behandel mensen met een migratieachtergrond liever niet een-op-een.’).

Ik zou niet geschokt moeten zijn door de verschillende opmerkingen in dit boek — mijn ouders en ik hebben er zelf vele gehoord — maar het is schrijnend om er 365 achter elkaar te lezen. Hoewel ik meer inzichten en ervaringen van Naeeda Aurangzeb had willen lezen dan enkel deze mini-dialogen, is dit boek niettemin het perfecte weerwoord als iemand durft te beweren dat er geen racisme of discriminatie is in Nederland.

[Barbara Oud]

Wat is dit een raak boek. Al die opmerkingen en steken onder water, soms groot soms klein, soms bewust soms vanuit onwetendheid. Alles op een rij en zonder verdere uitleg is verontrustend en vergiftigend. Een must read voor witte mensen, die meer willen weten over de dagelijkse werkelijkheid van racisme en ongelijkwaardigheid.