Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι

by Oscar Wilde

Ο κεντρικός ήρωας του Όσκαρ Γουάιλντ, ο νεαρός αριστοκράτης Ντόριαν, συνεπαρμένος από την εκθαμβωτική ομορφιά του πορτρέτου του (το οποίο φιλοτέχνησε ο φημισμένος ζωγράφος Μπάζιλ Χόλγουορντ) και συνειδητοποιώντας ότι μια μέρα η ομορφιά του θα χαθεί, εύχεται να μη γεράσει ποτέ! Πουλάει την ψυχή του με αντάλλαγμα την αιώνια νεότητα καο η ομορφιά του παραμένει αναλλοίωτη στο χρόνο, σε αντίθεση με το πορτρέτο που φέρει τα σημάδια της φθοράς του. Ο Ντόριαν θα γνωρίσει το Λόρδο Χένρι Γουότον, φίκο του ζωγράφου Μπάζιλ, θα γοητευτεί από την έντονη προσωπικότητα και τις ιδέες του κο θα βυθιστεί σε μία έκλυτη ζωή, ενώ το πορτρέτο του θα υπενθυμίζει τη φθορά καο το αντίκτυπο της κάθε πράξης του στην ψυχή του...

«Αφήστε το βιβλίο μου, σας παρακαλώ, στην αθανασία που του αξίζει» (Όσκαρ Γουάιλντ)

Genres: Fiction

378 pages, Paperback

Published January 1, 2020

About the author

Oscar Fingal O'Fflahertie Wills Wilde was an Irish poet and playwright. After writing in different forms throughout the 1880s, he became one of the most popular playwrights in London in the early 1890s. He is best remembered for his epigrams and plays, his novel The Picture of Dorian Gray, and his criminal conviction for gross indecency for homosexual acts.
Wilde's parents were Anglo-Irish intellectuals in Dublin. In his youth, Wilde learned to speak fluent French and German. At university, he read Greats; he demonstrated himself to be an exceptional classicist, first at Trinity College Dublin, then at Magdalen College, Oxford. He became associated with the emerging philosophy of aestheticism, led by two of his tutors, Walter Pater and John Ruskin. After university, Wilde moved to London into fashionable cultural and social circles.
Wilde tried his hand at various literary activities: he wrote a play, published a book of poems, lectured in the United States and Canada on "The English Renaissance" in art and interior decoration, and then returned to London where he lectured on his American travels and wrote reviews for various periodicals. Known for his biting wit, flamboyant dress and glittering conversational skill, Wilde became one of the best-known personalities of his day. At the turn of the 1890s, he refined his ideas about the supremacy of art in a series of dialogues and essays, and incorporated themes of decadence, duplicity, and beauty into what would be his only novel, The Picture of Dorian Gray (1890). Wilde returned to drama, writing Salome (1891) in French while in Paris, but it was refused a licence for England due to an absolute prohibition on the portrayal of Biblical subjects on the English stage. Undiscouraged, Wilde produced four society comedies in the early 1890s, which made him one of the most successful playwrights of late-Victorian London.
At the height of his fame and success, while An Ideal Husband (1895) and The Importance of Being Earnest (1895) were still being performed in London, Wilde issued a civil writ against John Sholto Douglas, the 9th Marquess of Queensberry for criminal libel. The Marquess was the father of Wilde's lover, Lord Alfred Douglas. The libel hearings unearthed evidence that caused Wilde to drop his charges and led to his own arrest and criminal prosecution for gross indecency with other males. The jury was unable to reach a verdict and so a retrial was ordered. In the second trial Wilde was convicted and sentenced to two years' hard labour, the maximum penalty, and was jailed from 1895 to 1897. During his last year in prison he wrote De Profundis (published posthumously in abridged form in 1905), a long letter that discusses his spiritual journey through his trials and is a dark counterpoint to his earlier philosophy of pleasure. On the day of his release, he caught the overnight steamer to France, never to return to Britain or Ireland. In France and Italy, he wrote his last work, The Ballad of Reading Gaol (1898), a long poem commemorating the harsh rhythms of prison life.

Reviews

[Spiros · Rating 5 out of 5]

«Κάθε άνθρωπος ζει τη ζωή του και πληρώνει το ανάλογο τίμημα για να τη ζήσει.»

Ένα από τα κλασικά μυθιστορήματα του Oscar Wilde του οποίου το κυρίως θέμα ασπάζεται και ένα από τα μείζων ζητήματα που τον απασχολούσαν, αυτό της ομορφιάς. Μια ωδή στην ομορφιά, η οποία προσωποποιείται στη γοητεία του νεαρού Ντόριαν, αφηγείται τις θυσίες και τις συνέπειες που έχει η φιλοκαλία του πρωταγωνιστή στη ζωή και την ψυχή του. Γραμμένο στο κλασικό στυλ του ρομαντικού Wilde με πλήθος περιγραφών και άψογα στησίματα του περιβάλλοντος το συστήνω ανεπιφύλακτα, ενώ κανείς θα μπορούσε με σιγουριά να πει ότι στο σύγγραμμα συναντούνται και οι προσωπικές του απόψεις ειπωμένες δια μέσου των ηρώων (λόρδος Χένρι) όπως την πικρία του με το γυναικείο φύλο λόγω γάμων και σεξουαλικής προτίμησης, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στον αναγνώστη να γνωρίσει καλύτερα το συγγραφέα και το έργο του.

[Annakost · Rating 2 out of 5]

2,5 ⭐️ Δεν ήταν κακό, αλλά δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Ωστόσο το διάβασα σε δύο ημέρες. Πιο συγκεκριμένα μου άρεσαν οι διάλογοι και θεώρησα ενδιαφέρουσες τις απόψεις που εκφράζονταν (ειδικά αυτές του λόρδου Χένρι),όμως δεν είχε αρκετή πλοκή. Αν χωρίσουμε την βιβλίο σε τρία όσα μέρη, για μένα μόνο το τρίτο είχε πραγματικό ενδιαφέρον. Το τέλος του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα δεν ήρθε ακριβώς όπως το περίμενα, αλλά ήξερα ότι θα ερχόταν. Δε λέω βέβαια ότι δε μου άρεσε. Γενικά, περίμενα περισσότερα. Ωραία ιδέα, απλά δε μου άρεσε τόσο η εκτέλεση. Σίγουρα όμως θέλω να διαβάσω κι άλλα έργα του συγγραφέα. Ήδη έχω αδιάβαστο ένα βιβλίο με αποφθέγματά του. Είναι πολύ καλός ο Ουάιλντ στον συγκεκριμένο τομέα.

[Georgia Parisi · Rating 5 out of 5]

Μπορεί ο κλασικισμός και η λατρεία του ωραίου, ο ρομαντισμός και το κυνήγι παθών και αισθημάτων, ο ηδονισμός και οι απολαύσεις, ο ρεαλισμός και η διαφθορά να σταθεί μόνος του και να ενσαρκωθεί ταυτόχρονα σε ένα πρόσωπο; Ποια θα ήταν η μορφή του και η σχέση του με την ηθική; Τι θα γινόταν, αν στον άνθρωπο δινόταν η μαγική δυνατότητα να αποποιηθεί των ευθυνών και να ενδώσει σε κάθε κρυφή επιθυμία; Πού οδηγεί ο εγωισμός και η ματαιοδοξία;
Ένα αριστούργημα πολυδιάστατο, με ιστορική, καλλιτεχνική και ψυχολογική αξία.

[Philolog_ina's books · Rating 5 out of 5]

Ο Μπάζιλ Χόλγουορντ ζωγραφίζει το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι. Ο Μπάζιλ γοητεύεται από την ομορφιά του νέου, ξελογιάζεται μαζί του και τον θεωρεί υπεύθυνο για μια νέα κατεύθυνση στην τέχνη του. Ο όμως Ντόριαν συναντά τον Λόρδο Χένρυ Γουότον, φίλο του ζωγράφου, και σαγηνεύεται από την έντονη προσωπικότητά του. Ο Ντόριαν συνειδητοποιώντας ότι σύντομα η ομορφιά του θα χαθεί, εκφράζει την επιθυμία του να πουλήσει την ψυχή του με αντάλλαγμα το πορτρέτο που φιλοτέχνησε ο Μπάζιλ να γεράσει αντί εκείνου.

Αριστούργημα!

[Natasa Ab · Rating 3 out of 5]

Έχει πάρα πολλά σημεία για σκέψη και περαιτέρω ανάλυση και εσωτερική αναζήτηση αλλά αν το δεις καθαρά ψυχαγωγικά έχει ανούσια μεγάλες περιγραφές σε κάποια σημεία που χάνουν λίγο το νόημα και την ουσία της ιστορίας.

[Maria Ntzimani · Rating 4 out of 5]

the ending was a bit boring and abrupt but still a very good book. I love characters who gradually go mad

[Dora VL · Rating 4 out of 5]

ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Υπάρχουν 2 εκδόσεις από το βιβλίο η μία με 13 κεφάλαια όπως εκδόθηκε αρχικά το βιβλίο και η άλλη με 20 κεφάλαια, αναθεωρημένα ένα χρόνο μετά την έκδοση του αρχικού βιβλίου από τον συγγραφέα.
Περιττό να πω ότι τα 20 κεφάλαια είναι καλύτερα.