What do you think?
Rate this book
Επόπτης
Ο Μπιλ φοβόταν. Ήταν ενήλικος. Δεν είχε την απάντηση. Και φοβόταν πολύ. Ήξερε να διακρίνει τις ποιότητες του φόβου. Υπήρχε ο φόβος να µη σε πιάσει η µαµά µετά από µια µικρή αταξία. Ο φόβος να µην αποκαλυφθεί ότι αντέγραψες στο διαγώνισμα. Ο φόβος της αποτυχίας. Ο φόβος να σε απορρίψει η παρέα σου (άρα ο φόβος να µείνεις µόνος). Ο φόβος για τις µέλισσες. Ο φόβος για τον οδοντίατρο. Όλες αυτές τις ποικιλίες του φόβου τις γνώριζε καλά, τις είχε επανειλημμένα αντιμετωπίσει στο παρελθόν, άλλοτε µε σχετική επιτυχία, άλλοτε όχι.
Ετούτο εδώ όμως -ο Επόπτης- ήταν κάτι άλλο, πιο βαθύ, πιο πρωτόγονο. Όχι όμως και τελείως άγνωστο.
Ετούτο εδώ όμως -ο Επόπτης- ήταν κάτι άλλο, πιο βαθύ, πιο πρωτόγονο. Όχι όμως και τελείως άγνωστο.
344 pages, Paperback
First published January 1, 2012
1 person is currently reading
55 people want to read
About the author
Μίλτος Πασχαλίδης
5 books21 followersΟ Μίλτος Πασχαλίδης γεννήθηκε το 1969 στην Καλαμάτα. Σπούδασε μαθηματικά και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ζει στην Αθήνα και έχει μια κόρη, την Ευγενία. Συνήθως γράφει τραγούδια.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
August 30, 2021
Λοιπόν... Είχε όμορφες εικόνες, ζεστές και νοσταλγικές περιγραφές, ευχάριστη αίσθηση του χιούμορ και ωραία γραφή. Μέσα από την εξιστόρηση της ζωής του Μπιλ στο Ρέθυμνο πήρα μια γεύση από την φοιτητική ζωή εκείνης της εποχής στην Κρήτη και σε κάποια σημεία ταυτίστηκα και εγώ η ίδια με τις εμπειρίες και τις σκέψεις του ήρωα σκεπτόμενη τα φοιτητικά μου χρόνια. Επίσης, πολύ ιδιαίτερο βρήκα τον τρόπο, καθώς και τις τεχνικές αφήγησης της ιστορίας, ενώ η αποκάλυψη του προσώπου αφηγητή-συγγραφέα με εξέπληξε ευχάριστα. Τέλος, ένα ακόμη θετικό στοιχείο του "Επόπτη" ήταν και η γλαφυρή γεμάτη λεπτομέρεια απόδοση των ονείρων του ήρωα, μια απόδοση η οποία με έκανε να κατανοήσω πλήρως τη σημασία και τα συναισθήματα που ένιωθε ο Μπιλ κατά τη διάρκεια των εφιαλτών. Ωστόσο, το βιβλίο για μένα προσωπικά άρχισε να αποκτά νόημα και να προσεγγίζει το ενδιαφέρον μου από την μέση περίπου και ύστερα. Το πρώτο μισό της ιστορίας θεωρώ ότι ήταν λίγο βαρετό και πιστεύω πως θα έπρεπε ο Επόπτης να εμφανιστεί νωρίτερα στην ιστορία αλλά και να δρα συχνότερα στη συνέχεια. Επίσης, θεωρώ ότι το βιβλίο δεν σου δίνει να καταλάβεις τι ακριβώς ήταν ο Επόπτης, αν εξακολουθεί ο Μπιλ να τον βλέπει, αν τον αντιμετωπίζει ποτέ του και γενικώς αν όλη αυτή η ιστορία έχει κάποιο τέλος. Θα προτιμούσα ο συγγραφέας να εστιάσει περισσότερο στον Επόπτη, την ζωή του Μπιλ μετά την εμφάνισή του και γενικώς να δώσει μια περαιτέρω εξήγηση για το τι ακριβώς είναι, παρά την αφιέρωση τόσων σελίδων στην φοιτητική ζωή του ήρωα στο Ρέθυμνο.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 3, 2017
Ο Μίλτος Πασχαλίδης μάς εισάγει απευθείας στο θέμα. Δημιουργεί επιτυχημένα μια κατάσταση φόβου. Εμφανίζει από την αρχή τον «Επόπτη» που βασανίζει τον κεντρικό ήρωα, Μπιλ. Ο «Επόπτης» δεν είναι άλλος από τον ίδιο του τον εαυτό, που εμφανίζεται σε ανύποπτο χρόνο και τον βασανίζει, τον αποδοκιμάζει σε κάθε στιγμή της ζωής του· μια φιγούρα μέσα στο κεφάλι του, την οποία δεν μπορεί να διώξει παρ’ όλες τις προσπάθειες. Είναι πλέον μέσα του και πρέπει να παλέψει με αυτό.
Εύκολα μπορεί κανείς να ταυτιστεί με τον Μπιλ, όταν δεν είναι λίγες φορές που εχθρός μας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός και πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε.
Είναι μία πραγματικά ενδιαφέρουσα ιστορία, που εξελίσσεται τη δεκαετία του 1980 στο Ρέθυμνο. Ο συγγραφέας είναι αρκετά περιγραφικός και έχει πολλά να θυμίσει στους φοιτητές που βρίσκονταν στην πόλη τη συγκεκριμένη δεκαετία. Διαβάζεις την ιστορία και είσαι εκεί. Είσαι μέσα στο υπόγειο μπαρ που δουλεύει ο Μπιλ και ακούς Rolling Stones και Rainbow.
Ο χαρακτήρας παρουσιάζεται στον αναγνώστη από όλες τις πλευρές. Τον βλέπουμε σε μια φιλία –με τον Σταυράκη–, σε μια σχέση –με την Αλεξάνδρα–, αλλά και σε στιγμές από τα παιδικά του χρόνια, καθώς ο συγγραφέας ανατρέχει σε αυτά. Οι περιγραφές κρατάνε το ενδιαφέρον σου ζωντανό μέχρι το τέλος, καθώς νιώθεις να σε διακατέχει η αγωνία για την εξέλιξη του «Επόπτη».
Ο Μίλτος Πασχαλίδης κατάφερε να με κερδίσει με το συγγραφικό του ταλέντο και το τελευταίο κεφάλαιο είναι αυτό που συναρπάζει. Έρχεσαι αντιμέτωπος με τον πραγματικό συγγραφέα και ανατρέπονται όλα! Δεν ξέρω αν το φινάλε ήταν αντάξιο της όλης ιστορίας, αν αυτό ήταν που είχε στο μυαλό του ο συγγραφέας, αλλά σίγουρα σε συναρπάζει.
Είναι η δεύτερη σε σειρά συγγραφική δουλειά του Πασχαλίδη και, για μένα, αξίζει να ανακαλύψεις και αυτή του τη δουλειά.
Εύκολα μπορεί κανείς να ταυτιστεί με τον Μπιλ, όταν δεν είναι λίγες φορές που εχθρός μας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός και πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε.
Είναι μία πραγματικά ενδιαφέρουσα ιστορία, που εξελίσσεται τη δεκαετία του 1980 στο Ρέθυμνο. Ο συγγραφέας είναι αρκετά περιγραφικός και έχει πολλά να θυμίσει στους φοιτητές που βρίσκονταν στην πόλη τη συγκεκριμένη δεκαετία. Διαβάζεις την ιστορία και είσαι εκεί. Είσαι μέσα στο υπόγειο μπαρ που δουλεύει ο Μπιλ και ακούς Rolling Stones και Rainbow.
Ο χαρακτήρας παρουσιάζεται στον αναγνώστη από όλες τις πλευρές. Τον βλέπουμε σε μια φιλία –με τον Σταυράκη–, σε μια σχέση –με την Αλεξάνδρα–, αλλά και σε στιγμές από τα παιδικά του χρόνια, καθώς ο συγγραφέας ανατρέχει σε αυτά. Οι περιγραφές κρατάνε το ενδιαφέρον σου ζωντανό μέχρι το τέλος, καθώς νιώθεις να σε διακατέχει η αγωνία για την εξέλιξη του «Επόπτη».
Ο Μίλτος Πασχαλίδης κατάφερε να με κερδίσει με το συγγραφικό του ταλέντο και το τελευταίο κεφάλαιο είναι αυτό που συναρπάζει. Έρχεσαι αντιμέτωπος με τον πραγματικό συγγραφέα και ανατρέπονται όλα! Δεν ξέρω αν το φινάλε ήταν αντάξιο της όλης ιστορίας, αν αυτό ήταν που είχε στο μυαλό του ο συγγραφέας, αλλά σίγουρα σε συναρπάζει.
Είναι η δεύτερη σε σειρά συγγραφική δουλειά του Πασχαλίδη και, για μένα, αξίζει να ανακαλύψεις και αυτή του τη δουλειά.
November 25, 2012
Ομολογώ ότι το πήρα περισσότερο από περιέργεια αλλά με εξέπληξε ευχάριστα! Ωραία πλοκή και περιγραφές (ειδικά της Κρήτης) και πολύ καλογραμμένο!
April 12, 2020
Οκ, πολύ καλογραμμένο όσον αφορά την Κρήτη και την καθημερινότητά της. Ταξιδιάρικο, θα έλεγα. Ο πρωταγωνιστής τίμιος μέχρι ενός σημείου. Για μένα το έχασε στο τέλος. Οι οπτικές γωνίες και ο σκοπός του μ' έκαναν να χαθώ. Κρίμα, γιατί θα μπορούσε να κερδίσει τις εντυπώσεις με πιο δυνατό τελείωμα.
December 30, 2021
Βιβλίο που απο ένα σημείο και μετά παρακάλαγα να τελειώσει.Η ιστορία ανακυκλωνόταν γύρω απο τα ίδια και τα ίδια.Οι χαρακτήρες ρηχοί,οι διάλογοι απο ένα σημείο και μετά στην ουσία με επαναλαμβανόμενα νοήματα και χωρις να προσδίδουν κάτι νέο στην ιστορία.Ίσως φταίει ο καιρός που το είχε αφήσει ο Πασχαλίδης μέχρι να το ξαναπιάσει.Βιβλίο που γράφτηκε απλά για να γραφτεί...
August 29, 2017
Όμορφο το γράψιμο και ενδιαφέρουσα η ιστορία του. Το βρήκα αρκετά καλό.
September 2, 2021
Τον Μίλτο Πασχαλίδη οι περισσότεροι από εμάς τον γνωρίζουν μονάχα ως τραγουδοποιό και ερμηνευτή, κοινώς ως μουσικό. Θα εκπλαγούν, επομένως, να μάθουν ότι, εκτός από τα παραπάνω, έχει γράψει και τρία μυθιστορήματα από το 2010. Ο Επόπτης είναι το δεύτερο μυθιστόρημα που συνέγραψε το 2012 και επανεκδίδεται στο έτος που διανύουμε από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια.
Όταν οι μουσικοί γράφουν, η γλώσσα τους διατηρεί έναν ρυθμό, εμφανή κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Το ίδιο συμβαίνει και εδώ, με τη γλώσσα του Πασχαλίδη να εμφανίζει μία έκδηλη μουσικότητα. Πρόκειται για ένα βιβλίο με πολλά κρυμμένα νοήματα, το οποίο δίνει το έναυσμα στον αναγνώστη να σκεφτεί από μόνος του μετά το πέρας της ανάγνωσης και να προσλάβει μονάχα ό,τι επιλέξει ο ίδιος από τις πολλές προεκτάσεις και τους συνειρμούς που γεννά στο μυαλό του αναγνώστη ο Επόπτης.
Μεταφερόμαστε στο φοιτητικό Ρέθυμνο της δεκαετίας του ’80. Πρωταγωνιστής είναι ο μόνο κατ’ όνομα Αθηναίος φοιτητής της φιλοσοφικής Μπιλ. Γνωρίζοντας ότι και ο ίδιος ο συγγραφέας έχει τελειώσει τη φιλοσοφική σχολή στην ίδια πόλη, εύλογα θα αναρωτηθούμε κατά πόσον οι περιγραφές και οι αναμνήσεις του Μπιλ από τη φοιτητική ζωή στο Ρέθυμνο είναι, ως έναν βαθμό τουλάχιστον, αυτοβιογραφικές.
Εδώ, όμως, τελειώνουν τα απλά και αρχίζουν τα δύσκολα. Ο Μπιλ είναι ένας συνηθισμένος φοιτητής της εποχής του: βαρύς, ράθυμος, με το τάβλι, τα ποτά, τα τσιγάρα, την κοπέλα και τα βιβλία του. Θα περίμενε, επομένως, κανείς να περνάει καλά. Κι όμως, κάτι του λείπει, φαίνεται, από τη ζωή του και δεν μπορεί να νιώσει ευτυχισμένος. Όχι όσο ο μυστηριώδης Επόπτης παρακολουθεί τις κινήσεις του.
Ποιος είναι, λοιπόν, ο μυστηριώδης αυτός Επόπτης που βασανίζει με τις εμφανίσεις του τον Μπιλ; Μήπως ο άλλος κρυμμένος εαυτός του; Η κρυφή φωνή της συνείδησής του; Ή κάτι άλλο, απροσδιόριστο; Και τι δείχνει η εμφάνιση του Επόπτη;
Όσο κι αν δεν το θέλουμε, είναι αδύνατο να μη σκεφτούμε πόσο πολλοί άνθρωποι γύρω μας, ενώ φαίνονται καθ’ όλα φυσιολογικοί και χαρούμενοι, βασανίζονται συχνά, εντούτοις, από ψυχολογικά προβλήματα. Ο Επόπτης, το “φάντασμα” αυτό που ελέγχει και κατασκοπεύει τις κινήσεις του Μπιλ, αρνείται να τον εγκαταλείψει έτσι εύκολα. Το τέλος θα είναι αμφίσημο και θα μας κάνει να αναρωτηθούμε: πού βρίσκεται, άραγε, ο δικός μας Επόπτης; Διότι, αναντίρρητα, όλοι μας έχουμε κι από έναν, άλλος σε μεγαλύτερο, άλλος σε μικρότερο βαθμό.
Η υπόλοιπη κριτική στο tetragwno.gr
Όταν οι μουσικοί γράφουν, η γλώσσα τους διατηρεί έναν ρυθμό, εμφανή κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Το ίδιο συμβαίνει και εδώ, με τη γλώσσα του Πασχαλίδη να εμφανίζει μία έκδηλη μουσικότητα. Πρόκειται για ένα βιβλίο με πολλά κρυμμένα νοήματα, το οποίο δίνει το έναυσμα στον αναγνώστη να σκεφτεί από μόνος του μετά το πέρας της ανάγνωσης και να προσλάβει μονάχα ό,τι επιλέξει ο ίδιος από τις πολλές προεκτάσεις και τους συνειρμούς που γεννά στο μυαλό του αναγνώστη ο Επόπτης.
Μεταφερόμαστε στο φοιτητικό Ρέθυμνο της δεκαετίας του ’80. Πρωταγωνιστής είναι ο μόνο κατ’ όνομα Αθηναίος φοιτητής της φιλοσοφικής Μπιλ. Γνωρίζοντας ότι και ο ίδιος ο συγγραφέας έχει τελειώσει τη φιλοσοφική σχολή στην ίδια πόλη, εύλογα θα αναρωτηθούμε κατά πόσον οι περιγραφές και οι αναμνήσεις του Μπιλ από τη φοιτητική ζωή στο Ρέθυμνο είναι, ως έναν βαθμό τουλάχιστον, αυτοβιογραφικές.
Εδώ, όμως, τελειώνουν τα απλά και αρχίζουν τα δύσκολα. Ο Μπιλ είναι ένας συνηθισμένος φοιτητής της εποχής του: βαρύς, ράθυμος, με το τάβλι, τα ποτά, τα τσιγάρα, την κοπέλα και τα βιβλία του. Θα περίμενε, επομένως, κανείς να περνάει καλά. Κι όμως, κάτι του λείπει, φαίνεται, από τη ζωή του και δεν μπορεί να νιώσει ευτυχισμένος. Όχι όσο ο μυστηριώδης Επόπτης παρακολουθεί τις κινήσεις του.
Ποιος είναι, λοιπόν, ο μυστηριώδης αυτός Επόπτης που βασανίζει με τις εμφανίσεις του τον Μπιλ; Μήπως ο άλλος κρυμμένος εαυτός του; Η κρυφή φωνή της συνείδησής του; Ή κάτι άλλο, απροσδιόριστο; Και τι δείχνει η εμφάνιση του Επόπτη;
Όσο κι αν δεν το θέλουμε, είναι αδύνατο να μη σκεφτούμε πόσο πολλοί άνθρωποι γύρω μας, ενώ φαίνονται καθ’ όλα φυσιολογικοί και χαρούμενοι, βασανίζονται συχνά, εντούτοις, από ψυχολογικά προβλήματα. Ο Επόπτης, το “φάντασμα” αυτό που ελέγχει και κατασκοπεύει τις κινήσεις του Μπιλ, αρνείται να τον εγκαταλείψει έτσι εύκολα. Το τέλος θα είναι αμφίσημο και θα μας κάνει να αναρωτηθούμε: πού βρίσκεται, άραγε, ο δικός μας Επόπτης; Διότι, αναντίρρητα, όλοι μας έχουμε κι από έναν, άλλος σε μεγαλύτερο, άλλος σε μικρότερο βαθμό.
Η υπόλοιπη κριτική στο tetragwno.gr
November 13, 2016
Ντάξει, μου άρεσαν οι περιγραφές της Κρήτης και γλωσσικά είναι άρτιο αλλά ως εκεί. Μέτριο θα το λεγα....
Displaying 1 - 8 of 8 reviews