موضوع بغرنج است و روایت دشوار... تازه وقتی راوی هم نخواهی باشی
جانبخشی به اشیا و روایت از زبان آنان نکته جذاب کتاب است اما به همان اندازه نقطه ضعفش. چند صفحه اول را که می خوانی جا میخوری و ترغیب می شوی بخوانی و ببینی که چه می خواهند بگویند این اشیا... اما رفته رفته خسته می شوی و کتاب را می گذاری به کناری تا هر وقت حوصله اش را داشتی یا حتی نداشتی، چیزکی بخوانی. قتل های زنجیره ای موضوع دشواری است، داستان گفتن از آن دیگر دشوارتر. به خصوص که آگاه باشی نمی خواهی تاریخ بگویی و می خواهی ادبیات بگویی.
تلاش جناب نوید تلاشی تحسین برانگیز - که نمی خواهد تاریخ صرف و روایت منحصری از قتل های زنجیره ای بگوید - اما خسته کننده است.
سبک منقطع کتاب که هر دو سه صفحه برش می خورد به دو روایت گذشته و حال تا جایی جذاب است، از جایی به بعد عذاب خواندن است. و احتمالا عذاب نوشتن که نویسنده تجربه کرده.
در کل دمش گرم و سرش خوش که باز جسارتی است در این وانفسا