What do you think?
Rate this book
Tv-kok en kijkcijferkanon Wout Dumoulin wordt na een lange opnamedag plotseling ontvoerd. Wanneer kort nadien zijn lijk opduikt, wijzen alle signalen in de richting van een collega-kok. Maar als ook hij even later vermoord wordt teruggevonden, beseffen de speurders dat er meer aan de hand is: een seriemoordenaar met een verdorven zin voor symboliek en ritueel blijkt het op bekende chefs gemunt te hebben.
270 pages, Paperback
First published May 25, 2021
About the author
Bart Debbaut
16 books56 followersNa marketingstudies belandde hij eerder toevallig in het bankwezen, waar hij een mooie carrière na 17 jaar inruilde voor iets totaal anders: hij werd - samen met zijn vrouw - eigenaar en zaakvoerder van herenkledingzaak 'De Gouden Schaar' in Tienen (2011). In 2003 publiceerde hij samen met Louis Verbruggen en Jan Ceuleers het managementboek ‘Hoe word ik een winnaar en hoe blijf ik het’. in 2008 debuteerde hij op de fictiemarkt met een eerste thriller (Scherven). Er volgden nog 4 titels met dezelfde speurders in de hoofdrol. De Facebookmoorden (2010) is daarvan de bekendste titel. In 2013 schreef Debbaut een mooie novelle 'Als ik wakker word, ga ik dood'. In 2014 verraste de auteur ons met een satirische roman 'En toen schiep God Kevin'.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
July 22, 2021
Rauwkost is echt rauwe kost. Het blijft zeker even in je maag, het zal even moeten verteren. Je zal niet direct honger hebben…. Schitterend verhaal en kan gerust apart gelezen worden ook al hoort het bij een serie. Geen moment verliest dit boek zijn vaart waardoor je eigen tempo van lezen heel hoog is en blijft! Blij dat ik dit boek eventjes op mijn NTR lijst vooruitgeschoven heb!
Bart Debbaut is een topauteur, hopelijk komt er vlug weer een verhaal in deze serie!
Het nadeel van dit boek is eenmaal verslonden zal het terug honger lijden worden!
Super!
Bart Debbaut is een topauteur, hopelijk komt er vlug weer een verhaal in deze serie!
Het nadeel van dit boek is eenmaal verslonden zal het terug honger lijden worden!
Super!
May 19, 2022
Oké, ik keek echt uit naar dit boek. Een seriemoordenaar die het op TV-chefs gemund heeft? Klinkt toch echt fantastisch! Jammer genoeg was het dat niet...
De personages zijn niet heel sympathiek of leuk om over te lezen. Het lijkt alsof Debbaut dacht zijn hoofdpersonage een "grumpy but lovable old man" te maken, maar mij stoorde het eerlijk gezegd alleen maar. Ik was ook telkens verward omdat ik Leyssens en Reynders niet uit elkaar kon houden.
De schrijfstijl staat me ook niet helemaal aan. Sommige delen voelen volledig overbodig aan. Het kan me bijvoorbeeld niets schelen wat de hele achtergrond van de secretaresse is als dat verder niets met het plot te maken heeft en ze totaal geen belangrijk personage is. En ik ben helemaal niet geïnteresseerd in dat de airco stuk is en er nu iemand aan het werken is om hem terug te maken... Soms voelt het alsof Debbaut deze delen toegevoegt heeft om pagina's te vullen (en er zijn er al maar 270).
Het plot kon het ook niet redden. Het was intrigerend maar naar mijn mening zwak en het einde teleurstellend.
Hier nog een paar notities die ik gemaakt heb tijdens het lezen:
- Geef die gewoon aan voor ongewenste intimiteiten omg vrouw serieus doe normaal
- "Als dit de moordenaar was, waarom was híj hier dan?" Ja, duh, omdat hij u gaat vermoorden natuurlijk idioot
- De grappen zijn niet eens grappig
-
De personages zijn niet heel sympathiek of leuk om over te lezen. Het lijkt alsof Debbaut dacht zijn hoofdpersonage een "grumpy but lovable old man" te maken, maar mij stoorde het eerlijk gezegd alleen maar. Ik was ook telkens verward omdat ik Leyssens en Reynders niet uit elkaar kon houden.
De schrijfstijl staat me ook niet helemaal aan. Sommige delen voelen volledig overbodig aan. Het kan me bijvoorbeeld niets schelen wat de hele achtergrond van de secretaresse is als dat verder niets met het plot te maken heeft en ze totaal geen belangrijk personage is. En ik ben helemaal niet geïnteresseerd in dat de airco stuk is en er nu iemand aan het werken is om hem terug te maken... Soms voelt het alsof Debbaut deze delen toegevoegt heeft om pagina's te vullen (en er zijn er al maar 270).
Het plot kon het ook niet redden. Het was intrigerend maar naar mijn mening zwak en het einde teleurstellend.
Hier nog een paar notities die ik gemaakt heb tijdens het lezen:
- Geef die gewoon aan voor ongewenste intimiteiten omg vrouw serieus doe normaal
- "Als dit de moordenaar was, waarom was híj hier dan?" Ja, duh, omdat hij u gaat vermoorden natuurlijk idioot
- De grappen zijn niet eens grappig
-
July 14, 2021
Recensie Rauwkost van Bart Debbaut
EEN CULINAIRE THRILLER MET SAUSJES OP SMAAK GEBRACHT
++ ‘In de oven stond een grote braadslee met lamsbout met verschillende groenten en aardappelen te garen. Over twintig minuten zouden ze aan tafel kunnen gaan’ ++
Oorspronkelijke titel: Rauwkost
ISBN: 978 94 014 7778 9
Uitgegeven door: Uitgeverij Lannoo
Pagina’s: 224
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️, ½ ⭐️
De Vlaamse regio rond Leuven kenmerkt zich door drie objecten van de hand van auteur Bart Debbaut. Naast zijn herenkledingzaak De Gouden Schaar in het nabijgelegen Tienen, kun je zomaar de speurders Johan Leyssens en Mieke Van Cattendyck in het centrum van Leuven tegen het lijf lopen. Alleen zijn de laatste twee personages uit de fantasie van de auteur ontsproten en is de kledingzaak in Tienen non-fictie.
Vijf boeken in de Leyssens en Van Cattendyck-serie gingen aan het onlangs verschenen Rauwkost vooraf, een thriller die een stevige culinaire hap als hoofdgerecht heeft.
Twee moorden op de nationaal bekende Tv-koks Wout Dumoulin en Vincent Lambrecht zijn aanleiding voor de rechercheurs Leysens en Van Cattendyck om een uitgebreid onderzoek te starten. Opvallend detail aan beide moordzaken is dat bij het lichaam een gerecht wordt aangetroffen van de signatuur van een collega-kok of een van hen. In eerste instantie wordt gedacht dat een derde top-kok Robbert Wellens een rol heeft gespeeld in beide moorden maar de aanwijzingen dwingen beide speurneuzen toch een andere kant op…
++ ‘Net toen hij het eerste hapje wilde proeven, rinkelde zijn gsm. ‘Niet nu, verdomme’, siste hij, terwijl hij naar het oplichtende schermpje keek…’ ++
De plotopbouw rondom de moorden gaat diverse richtingen uit. Jaloezie onder de Tv-koks zou een optie kunnen zijn totdat ook overspel een rol lijkt te gaan spelen. Toch lijken de onderzoekpistes die het koppel Leyssens en Van Cattendyck bewandelen steeds naar een doodlopende steeg te leiden. Als er plotseling een dreiging ontstaat dat nog een derde slachtoffer tot gevolg zou kunnen hebben, moet er preventief worden ingegrepen. En steeds zijn daar weer de culinaire gerechten die voor de nodige smeerolie tussen de politionele uitstapjes zorgen.
Ook de relatie van het koningskoppel wordt met regelmaat en soms wat breed en redelijk expliciet uitgemeten. Gezien de ernst van de moordzaken en de luchtigheid waarmee erover wordt gesproken plus het leven dat zijn dagelijkse gangetje verder gaat, lijkt de auteur van contrasten te houden.
Samengevat is Rauwkost een dun verhaal als ware het een dungesneden plakje rookvlees. Aan personages die specifiek in dit verhaal hun opwachting maken is niet al te veel aandacht geschonken wat betekent dat ze redelijk anoniem blijven. Echte plotwendingen die het verhaal kunnen laten kantelen zijn ook niet echt aanwezig en de lezer hoeft zich niet heel erg in te spannen om de kern te doorgronden. De plot is niet ingewikkeld en loopt zeker niet over van raffinement. Gelukkig wordt de saaiheid tijdig verdreven door de humor die in dit verhaal ‘broodnodig’ is, om maar in de culinaire beeldspraak te blijven. Spanning die veelal wat suffe stukjes kunnen wegpoetsen is ook al niet overdadig aanwezig, feitelijk is het daar karig mee gesteld. Hiermee plaatst Rauwkost zich in de stapel boeken die het label ‘tussendoortje’ of ‘strandboek’ aan zich gekleefd krijgt. Het verhaal blijft redelijk vlak zonder onverwachte sprongen in de diepte.
Debbaut kan beter, veel beter… dat heeft hij eerder al bewezen.
Eindoordeel: 2,5 sterren
Spanning: 2 sterren
Plot: 2 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 3 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 2 sterren
EEN CULINAIRE THRILLER MET SAUSJES OP SMAAK GEBRACHT
++ ‘In de oven stond een grote braadslee met lamsbout met verschillende groenten en aardappelen te garen. Over twintig minuten zouden ze aan tafel kunnen gaan’ ++
Oorspronkelijke titel: Rauwkost
ISBN: 978 94 014 7778 9
Uitgegeven door: Uitgeverij Lannoo
Pagina’s: 224
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️, ½ ⭐️
De Vlaamse regio rond Leuven kenmerkt zich door drie objecten van de hand van auteur Bart Debbaut. Naast zijn herenkledingzaak De Gouden Schaar in het nabijgelegen Tienen, kun je zomaar de speurders Johan Leyssens en Mieke Van Cattendyck in het centrum van Leuven tegen het lijf lopen. Alleen zijn de laatste twee personages uit de fantasie van de auteur ontsproten en is de kledingzaak in Tienen non-fictie.
Vijf boeken in de Leyssens en Van Cattendyck-serie gingen aan het onlangs verschenen Rauwkost vooraf, een thriller die een stevige culinaire hap als hoofdgerecht heeft.
Twee moorden op de nationaal bekende Tv-koks Wout Dumoulin en Vincent Lambrecht zijn aanleiding voor de rechercheurs Leysens en Van Cattendyck om een uitgebreid onderzoek te starten. Opvallend detail aan beide moordzaken is dat bij het lichaam een gerecht wordt aangetroffen van de signatuur van een collega-kok of een van hen. In eerste instantie wordt gedacht dat een derde top-kok Robbert Wellens een rol heeft gespeeld in beide moorden maar de aanwijzingen dwingen beide speurneuzen toch een andere kant op…
++ ‘Net toen hij het eerste hapje wilde proeven, rinkelde zijn gsm. ‘Niet nu, verdomme’, siste hij, terwijl hij naar het oplichtende schermpje keek…’ ++
De plotopbouw rondom de moorden gaat diverse richtingen uit. Jaloezie onder de Tv-koks zou een optie kunnen zijn totdat ook overspel een rol lijkt te gaan spelen. Toch lijken de onderzoekpistes die het koppel Leyssens en Van Cattendyck bewandelen steeds naar een doodlopende steeg te leiden. Als er plotseling een dreiging ontstaat dat nog een derde slachtoffer tot gevolg zou kunnen hebben, moet er preventief worden ingegrepen. En steeds zijn daar weer de culinaire gerechten die voor de nodige smeerolie tussen de politionele uitstapjes zorgen.
Ook de relatie van het koningskoppel wordt met regelmaat en soms wat breed en redelijk expliciet uitgemeten. Gezien de ernst van de moordzaken en de luchtigheid waarmee erover wordt gesproken plus het leven dat zijn dagelijkse gangetje verder gaat, lijkt de auteur van contrasten te houden.
Samengevat is Rauwkost een dun verhaal als ware het een dungesneden plakje rookvlees. Aan personages die specifiek in dit verhaal hun opwachting maken is niet al te veel aandacht geschonken wat betekent dat ze redelijk anoniem blijven. Echte plotwendingen die het verhaal kunnen laten kantelen zijn ook niet echt aanwezig en de lezer hoeft zich niet heel erg in te spannen om de kern te doorgronden. De plot is niet ingewikkeld en loopt zeker niet over van raffinement. Gelukkig wordt de saaiheid tijdig verdreven door de humor die in dit verhaal ‘broodnodig’ is, om maar in de culinaire beeldspraak te blijven. Spanning die veelal wat suffe stukjes kunnen wegpoetsen is ook al niet overdadig aanwezig, feitelijk is het daar karig mee gesteld. Hiermee plaatst Rauwkost zich in de stapel boeken die het label ‘tussendoortje’ of ‘strandboek’ aan zich gekleefd krijgt. Het verhaal blijft redelijk vlak zonder onverwachte sprongen in de diepte.
Debbaut kan beter, veel beter… dat heeft hij eerder al bewezen.
Eindoordeel: 2,5 sterren
Spanning: 2 sterren
Plot: 2 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 3 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 2 sterren
February 18, 2023
Zelfstandig te lezen deel van een serie. Heerlijk om zoiets te lezen in de Vlaamse taal. Leuk thema.
Read
July 2, 2021‘Wie doet nu zoiets? Ik bedoel, iemand vermoorden, en dan nog eens uitgebreid de tijd nemen om te koken en een kunstwerkje af te leveren dat je als signatuur achterlaat bij het slachtoffer.’
Tv-kok Wout Dumoulin keert huiswaarts na de opname van de duizendste aflevering van ‘Wout kookt’. Hij wordt in de ondergrondse garage echter ontvoerd en later dood aangetroffen in een leegstaand pand in Leuven. In zijn linkerhand een pollepel, in zijn rechterhand een eierklutser. Een mooi gepresenteerd gerechtje van kabeljauw met aardappelpuree en lenteworteltjes is naast het lijk achtergelaten. En de autopsie brengt nog een eigenaardigheid aan het licht.
Is de dader een ontevreden klant, een hevige bewonderaar die zijn held vermoordt, een jaloerse collega, of toch zijn vrouw? Als de speurders een aanknopingspunt in het kookboek van Vincent Lambrecht vinden, komt het onderzoek in een nieuw daglicht te staan. Wat heeft deze collega-kok met de moord te maken?
Rauwkost is het zesde deel in de reeks met John Leyssens als hoofdrechercheur en Mieke Van Cattendyck als rechercheur. Ik had de vorige delen niet gelezen, maar dat vormde absoluut geen probleem om dit verhaal te kunnen volgen. Het speurders duo wordt duidelijk geïntroduceerd tijdens een etentje. John en Mieke zijn niet enkel collega’s, maar vormen ook een koppel. En dan zijn er ook nog de schalkse inspecteurs Fred en Jos. “Speelvogels, brutaal en nonchalant, maar meestal dodelijk efficiënt in hun werk. Gelukkig maar.”
In de hoofdstukken met schuin lettertype volgt de lezer de gedachten van de dader, die blijkbaar in tweestrijd is met zichzelf. Veel wijzer werd ik hier niet van. Pas achteraf werden voor mij de beweegredenen duidelijk.
Bart Debbaut heeft zijn personages goed getypeerd, hun karaktertrekken komen mooi tot uiting. Zo is John Leyssens bijvoorbeeld best arrogant en sarcastisch, maar de lezer leert ook zijn gevoelige kant kennen. Een kerel met een grote mond en een klein hartje dus. Het privéleven van Mieke en John is goed verweven in Rauwkost. Mieke is 22 jaar jonger, en dat zorgt voor problemen met Tine, de dochter van John. Toch komt het in dit zesde deel van de reeks tot een mooie toenadering.
Rauwkost is vlot leesbaar, zeker niet te moeilijk of te ingewikkeld. Voor mij primeerde de sfeerschepping zeker boven het misdaadverhaal. Ik vond het eerder een amusant en luchtig verhaal. Een vleugje humor, zoals de culinaire woordgrapjes en subtiele hints naar de kookprogramma’s en hun chef-koks, kon ik zeker appreciëren. ‘Ik heb al veel meegemaakt, maar dit is geen dagelijkse kost.’
Echt spannend wordt het pas naar het einde toe. Maar zeker niet te gruwelijk of bloederig, zoals ik aanvankelijk vermoedde bij het zien van de cover. Deze culinaire thriller viel bij mij dus zeker in de smaak. Ik zag lekkere gerechtjes passeren, varkenswangetjes met risotto van bospaddenstoelen en rozemarijn komen hier zeker eens op het menu.
Ook de vette knipoog naar de culinaire wereld, waar het vaak draait om status en sterren, en om tv-programma’s en kookboeken, vond ik best plezant. Ik heb dit boek dan ook met een grote glimlach gelezen.
Dat Bart Debbaut een goede hobbykok is, daar twijfel ik zeker niet aan! Ook mooi dat zijn andere hobby, klassieke muziek, in het verhaal aanwezig is. En de namen Dumoulin, Wellens, Lambrecht en Vansevenant deden bij mij een belletje rinkelen… ook bij jou? Leuk bedacht!
Mijn eerste kennismaking met het het speurders duo Leyssens en Van Cattendyck is me goed bevallen, ik kijk graag uit naar een volgend deel. Rauwkost beoordeel ik graag met 3,5 mooie sterren.
“Schrijvers? Die verdienen het zout op hun patatten niet. Tenzij ze kookboeken schrijven.”
Tv-kok Wout Dumoulin keert huiswaarts na de opname van de duizendste aflevering van ‘Wout kookt’. Hij wordt in de ondergrondse garage echter ontvoerd en later dood aangetroffen in een leegstaand pand in Leuven. In zijn linkerhand een pollepel, in zijn rechterhand een eierklutser. Een mooi gepresenteerd gerechtje van kabeljauw met aardappelpuree en lenteworteltjes is naast het lijk achtergelaten. En de autopsie brengt nog een eigenaardigheid aan het licht.
Is de dader een ontevreden klant, een hevige bewonderaar die zijn held vermoordt, een jaloerse collega, of toch zijn vrouw? Als de speurders een aanknopingspunt in het kookboek van Vincent Lambrecht vinden, komt het onderzoek in een nieuw daglicht te staan. Wat heeft deze collega-kok met de moord te maken?
Rauwkost is het zesde deel in de reeks met John Leyssens als hoofdrechercheur en Mieke Van Cattendyck als rechercheur. Ik had de vorige delen niet gelezen, maar dat vormde absoluut geen probleem om dit verhaal te kunnen volgen. Het speurders duo wordt duidelijk geïntroduceerd tijdens een etentje. John en Mieke zijn niet enkel collega’s, maar vormen ook een koppel. En dan zijn er ook nog de schalkse inspecteurs Fred en Jos. “Speelvogels, brutaal en nonchalant, maar meestal dodelijk efficiënt in hun werk. Gelukkig maar.”
In de hoofdstukken met schuin lettertype volgt de lezer de gedachten van de dader, die blijkbaar in tweestrijd is met zichzelf. Veel wijzer werd ik hier niet van. Pas achteraf werden voor mij de beweegredenen duidelijk.
Bart Debbaut heeft zijn personages goed getypeerd, hun karaktertrekken komen mooi tot uiting. Zo is John Leyssens bijvoorbeeld best arrogant en sarcastisch, maar de lezer leert ook zijn gevoelige kant kennen. Een kerel met een grote mond en een klein hartje dus. Het privéleven van Mieke en John is goed verweven in Rauwkost. Mieke is 22 jaar jonger, en dat zorgt voor problemen met Tine, de dochter van John. Toch komt het in dit zesde deel van de reeks tot een mooie toenadering.
Rauwkost is vlot leesbaar, zeker niet te moeilijk of te ingewikkeld. Voor mij primeerde de sfeerschepping zeker boven het misdaadverhaal. Ik vond het eerder een amusant en luchtig verhaal. Een vleugje humor, zoals de culinaire woordgrapjes en subtiele hints naar de kookprogramma’s en hun chef-koks, kon ik zeker appreciëren. ‘Ik heb al veel meegemaakt, maar dit is geen dagelijkse kost.’
Echt spannend wordt het pas naar het einde toe. Maar zeker niet te gruwelijk of bloederig, zoals ik aanvankelijk vermoedde bij het zien van de cover. Deze culinaire thriller viel bij mij dus zeker in de smaak. Ik zag lekkere gerechtjes passeren, varkenswangetjes met risotto van bospaddenstoelen en rozemarijn komen hier zeker eens op het menu.
Ook de vette knipoog naar de culinaire wereld, waar het vaak draait om status en sterren, en om tv-programma’s en kookboeken, vond ik best plezant. Ik heb dit boek dan ook met een grote glimlach gelezen.
Dat Bart Debbaut een goede hobbykok is, daar twijfel ik zeker niet aan! Ook mooi dat zijn andere hobby, klassieke muziek, in het verhaal aanwezig is. En de namen Dumoulin, Wellens, Lambrecht en Vansevenant deden bij mij een belletje rinkelen… ook bij jou? Leuk bedacht!
Mijn eerste kennismaking met het het speurders duo Leyssens en Van Cattendyck is me goed bevallen, ik kijk graag uit naar een volgend deel. Rauwkost beoordeel ik graag met 3,5 mooie sterren.
“Schrijvers? Die verdienen het zout op hun patatten niet. Tenzij ze kookboeken schrijven.”
February 23, 2024
Goed boek.
April 26, 2024
Vlot gelezen, uiteindelijk wil je toch altijd bij de ontknoping komen bij zulke verhalen. Alleen vond ik het een beetje vlak. Ik kon me niet echt goed inleven in de naar mijn gevoel nogal stereotype personages (ik lees dit wel losstaand zonder context van de voorgaande boeken) en de situaties voelden soms nogal geforceerd of voorspelbaar.
Enkele vermijdbare typfouten en inhoudelijke tegenstrijdigheden vielen me ook een beetje tegen. Hoe kan iemand in het ene hoofdstuk uitgebreid lopen mijmeren over de recente aanschaf van zijn nieuwe Mercedes GLE coupé en blijkt het in een ander hoofdstuk opeens een BWM [sic] te zijn? En hoe kan een vrouw die met gemak de woorden tzatziki en gazpacho in de mond neemt op een ander moment spreken over “vlees met rijst” zonder daarin de varkenswangetjes en risotto te kunnen herkennen?
Ik heb het redelijk graag en heel snel gelezen, heb ook hier en daar van mooie zinnen genoten of in mezelf gegrinnikt, maar het was voor mij geen haute cuisine.
Enkele vermijdbare typfouten en inhoudelijke tegenstrijdigheden vielen me ook een beetje tegen. Hoe kan iemand in het ene hoofdstuk uitgebreid lopen mijmeren over de recente aanschaf van zijn nieuwe Mercedes GLE coupé en blijkt het in een ander hoofdstuk opeens een BWM [sic] te zijn? En hoe kan een vrouw die met gemak de woorden tzatziki en gazpacho in de mond neemt op een ander moment spreken over “vlees met rijst” zonder daarin de varkenswangetjes en risotto te kunnen herkennen?
Ik heb het redelijk graag en heel snel gelezen, heb ook hier en daar van mooie zinnen genoten of in mezelf gegrinnikt, maar het was voor mij geen haute cuisine.
July 3, 2021
Blij dat je na enige afwezigheid terug bent met alweer een prima spannende pageturner Bart 👍.
Ik kijk al uit naar nieuwe verhalen rond het speurdersduo John Leyssens en Mieke Van Cattendyck en hun collega's. Ook fijn dat de personnages wat humor in de conversaties brengen. Het toverde regelmatig een glimlach op mijn gezicht 😊.
Ik kijk al uit naar nieuwe verhalen rond het speurdersduo John Leyssens en Mieke Van Cattendyck en hun collega's. Ook fijn dat de personnages wat humor in de conversaties brengen. Het toverde regelmatig een glimlach op mijn gezicht 😊.
July 2, 2024
Een kaft die zeer duidelijk is en een titel die het slechtste doet vermoeden.
Voor mij een nieuw thema.
Koks in en rond Leuven die verdwijnen en dood zullen teruggevonden worden.
Het politie duo, John en Mieke, doen er alles aan om de moorden te stoppen en de dader te vinden.
Gaat hen dat lukken?
Spannend.
Leest vlot.
Veel leesplezier met deze vijf gangenmenu.
Voor mij een nieuw thema.
Koks in en rond Leuven die verdwijnen en dood zullen teruggevonden worden.
Het politie duo, John en Mieke, doen er alles aan om de moorden te stoppen en de dader te vinden.
Gaat hen dat lukken?
Spannend.
Leest vlot.
Veel leesplezier met deze vijf gangenmenu.
November 27, 2021
Een seriemoordenaar ontvoert chef-koks en plaatst een culinair gerecht naast hun lijk.
Origineel idee. Modern en vlot geschreven. De symboliek van de moorden is oké, maar de trigger tot de moorden vind ik maar flauwtjes.
January 6, 2022
Super verhaal!
March 29, 2022
I really loved reading this detective story and I hope there will be more to follow.
December 26, 2022
3,5 sterren
May 22, 2024
Leuk om te lezen!!
January 22, 2025
Mooi verhaal over moorden op sterrenkoks.
Onverwachtse plotwending maakt het af.
Onverwachtse plotwending maakt het af.
April 9, 2025
3,5 ⭐️
January 17, 2026
3.75/5 ⭐
August 12, 2021
Tv-kok en kijkcijferkanon Wout Dumoulin wordt na een lange opnamedag plotseling ontvoerd. Wanneer kort nadien zijn lijk opduikt, wijzen alle signalen in de richting van een collega-kok. Maar als ook hij even later vermoord wordt teruggevonden, beseffen de speurders dat er meer aan de hand is: een seriemoordenaar met een verdorven zin voor symboliek en ritueel blijkt het op bekende chefs gemunt te hebben. De lichamen worden achtergelaten met een perfect gedecoreerd master gerecht. Wie doet nu zoiets?
Rauwkost is het zesde deel van een serie, maar hier merk je weinig van. Ik las de overige vijf delen niet en kon gelukkig perfect volgen. De hoofdpersonages worden mooi voorgesteld.
Wat een origineel verhaal! De schrijver houdt duidelijk van symboliek en dit wordt dan ook mooi overgebracht. De personages worden goed en duidelijk uitgewerkt. Ook de schrijfstijl vond ik erg fijn. Het verhaal wordt op een perfect toegankelijke en duidelijke manier verteld en dit zorgt ervoor dat het boek vlot leest. Er worden naast de moordzaak ook nog andere thema’s aangetikt zoals onder andere een relatie met een groot leeftijdsverschil.
Het boek heeft naar mijn gevoel een hoog entertainmentgehalte, precies wat een lezer als ik nodig heeft (en zeker als ontspanning tijdens de zomer)! De humor, woordgrapjes en symboliek waren voor mij zeker een pluspunt. Erg uniek en met de vlotte pen en een interessante gedachtengang geschreven.
EN een extra puntje voor het includeren van çavaria 😉
Rauwkost is het zesde deel van een serie, maar hier merk je weinig van. Ik las de overige vijf delen niet en kon gelukkig perfect volgen. De hoofdpersonages worden mooi voorgesteld.
Wat een origineel verhaal! De schrijver houdt duidelijk van symboliek en dit wordt dan ook mooi overgebracht. De personages worden goed en duidelijk uitgewerkt. Ook de schrijfstijl vond ik erg fijn. Het verhaal wordt op een perfect toegankelijke en duidelijke manier verteld en dit zorgt ervoor dat het boek vlot leest. Er worden naast de moordzaak ook nog andere thema’s aangetikt zoals onder andere een relatie met een groot leeftijdsverschil.
Het boek heeft naar mijn gevoel een hoog entertainmentgehalte, precies wat een lezer als ik nodig heeft (en zeker als ontspanning tijdens de zomer)! De humor, woordgrapjes en symboliek waren voor mij zeker een pluspunt. Erg uniek en met de vlotte pen en een interessante gedachtengang geschreven.
EN een extra puntje voor het includeren van çavaria 😉
Displaying 1 - 18 of 18 reviews