What do you think?
Rate this book
ยุทธภพกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ #1
ยุทธภพกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ 1
Unknown Binding
Published June 1, 2021
6 people are currently reading
45 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
September 13, 2025
เธอมาในจังหวะที่พอดี มาก เหมือนช่วงนี้อ่านแต่อะไรเครียด ๆ บางเล่มที่จับมาก็ไม่สนุกเลย เป็นช่วงนึงที่เบื่อการอ่านนิยายไปเพราะหมดแรง เลยกลับมาสู่วายจีนโบราณ เป็นเรื่องที่ตลกอ่ะ อมยิ้ม ชอบความน่ารักของคุณชายรองตระกูลจู้ ชอบความรวยแบบไม่อวยรวยเพราะใช้ชีวิตปกติเฉย ๆ ก็รวยแล้ว กับบทบาทพระเอกแบบโนสนโนแคร์คนทั้งโลก แต่แพ้ทางนายเอก เรื่องราวไม่ได้มีอะไรมาก แค่เดินทางร่วมกันไปปราบนิกายมาร ซึ่งในเล่มแรกนี่แค่เดินทางกันเฉย ๆ ฉันก็อมยิ้มแล้ว ชอบฮับ
July 1, 2021
น้ำจะเยอะไปไหน ... ก็ตลกดีนะ แต่มุกเยอะเกิน เรื่องไม่ค่อยเดิน
January 7, 2023
3.5 วิธีสร้างคาร์น่ารักดี ดูเข้ากันทั้งสองคน เป็นนิยายอ่านง่าย เน้นเบาสมอง ตลกติ๊งต๊องโบ๊ะบ๊ะกับจังหวะ แปลได้ลื่นไหลดี ไม่เหมาะกับสายพล็อตหนักๆ
December 26, 2022
ขออภัย ให้ได้แค่นี้จริงๆ เข้าใจว่าเป็นนิยายขนาดสั้น แค่สองเล่มหนาๆ พล็อตคงซับซ้อนมากไม่ได้ แต่เราว่า อย่างน้อยมันยังน่าจะทำให้เรื่องเดินฉับไวกว่านี้ได้สักหน่อย แต่นี่คือ นอกจากพล็อตง่ายแล้ว การเดินเรื่องยังยืดย้วยต๊ะต่อนยอนเหลือเกิน เอ๊ะหรือว่านี่คือสไตล์แบบเจียงหนานนะ ? 😅
เรื่องราวแนวยุทธภพล้วนๆ นิกายมารก่อกรรมทำเข็ญ ชนชาวยุทธ์มิอาจนิ่งดูดาย ทุกสำนักเลยร่วมมือร่วมแรงกัน ออกเดินทางไปกำจัดภัยร้ายให้สังคม นายเอกเราเป็นคุณชายสกุลจู้ เปิดเรื่องมาด้วยอาการป่วยความจำเสื่อม ทั้งตระกูลเป็นบัณฑิตเจียงหนานบ้านรวยพันล้าน แต่น้องจู้เรามีความชื่นชอบแบบปักใจกับเรื่องราวในยุทธภพ ชอบอ่านนิยายและใฝ่ฝันอยากจะเข้าไปมีส่วนร่วมในชีวิตจริง สุดท้ายได้จับพลัดจับผลูร่วมขบวนไปกับชนชาวยุทธ์เดินทางไปปราบนิกายมารกะเค้าด้วย พระเอกเป็นประมุขวังว่านเริ่น เก่งกาจ ตัวอยู่ฝ่ายธรรมะแต่อิมเมจเหมือนประมุขนิกายมารซะงั้น ระหว่างทางก็มีเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ ความสัมพันธ์พระเอกนายเอกก็ค่อยๆ บ่มเพาะขึ้นในระหว่างทางนี่แหละ แบบช้าๆ ช้ามากกกก แบบไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้สึกตัวอีกที เอ้า นี่คือเค้าชอบกันแล้วใช่มั้ย ฮาๆๆ พระเอกคือสุภาพบุรุษที่สุดในใต้หล้าละมั้ง มือเท้าเรียบร้อยเหลือเกิน แบบไม่ได้ดั่งใจจนคุณชายจู้ต้องเป็นฝ่ายรุกก่อนเสียเอง น้องคงคิดว่าถ้ามัวแต่เล่นตัว ชาตินี้คงไม่ได้กินแน่ๆ ฮาๆๆ
โดยรวมคือ อ่านสบายสไตล์อวี่เซี่ยว ยังคงความตลกแบบน่ารักโบ๊ะบ๊ะ มีมุกพูดซ้ำสามครั้งเหมือนเดิม ช่วงแรกๆ แอบหวั่นใจมาก นายเอกเปิดตัวมาแบบโก๊ะสุดพลัง จนน่ากลัวว่าจะโง่จริงไหมเนี่ย แต่อ่านไปได้อีกหน่อย จะรู้ว่า น้องไม่ได้โง่นะ น้องแค่เป็นคุณชายสายบุ๋น ที่อินโนเซ้นต์กับเรื่องราวในยุทธภพแบบสุดๆ เพราะถูกเลี้ยงมาแบบไข่ในหินตะหาก คาแรคเตอร์นายเอกของอวี่เซี่ยวมักจะมาแนวๆ นี้ตลอดเลย จะต้องมีความสุดโต่งในทางใดทางหนึ่ง อ่านมาสามเรื่อง จะมีจุดร่วมอย่างหนึ่ง คือบ้านต้องรวยมาก และเป็นพวกเจ้าสำอางทั้งสามคนจริงๆ ส่วนพระเอกเรื่องนี้สายซึน เน้นลงมือไม่เน้นพูดมาก เงียบเว่อร์ ด้วยภูมิหลังสมัยเด็กรันทดนิดหนึ่ง เลยกลายเป็นคนเงียบๆ คุยไม่เก่ง ไม่อะไรกับใคร วรยุทธ์สูงส่ง พรสวรรค์เป็นเลิศ ดูเหมือนฉลาด แต่จริงๆ ประมุขลี่มีจุดอ๊องแบบเด็กๆ หลายเรื่องอยู่นะ ฮาๆๆ เอ้ออ เป็นอีกคู่ที่น่ารัก แบบขัดแข้งขัดขากันดี
เราว่าอวี่เซี่ยวทำคาแรคเตอร์ตัวละครประกอบได้ดีจริงๆ เรื่องนี้เองก็มีตัวน่ารักๆ อยู่สองคนหลักๆ คือท่านหมอเทวดาเจียง กับจอมยุทธ์หญิงหลาน เราชอบเวลาสองคนนี้เข้าฉากด้วย มากกว่าเวลาที่พระนายเค้าอยู่กันลำพังเสียอีก สนุกครึกครื้นดี เพราะฉากโมเม้นส่วนตัวของคู่หลักเรื่องนี้ เอาจริง เราว่า จืดเหมือนกินโจ๊กเปล่า อย่างงั้นแหละ นิสัยพระเอกน่าเบื่อไปหน่อยอ่ะ ส่วนคุณชายจู้คือน่ารักดุ๊กดิ๊กขำๆ ดี อยากให้น้องมีซีนได้แสดงความสามารถทางสติปัญญามากกว่านี้อีกหน่อยจัง
เล่มแรกนี้ อ่านๆ หยุดๆ ไม่ใช่เรื่องที่น่าติดตามเท่าไหร่ ยังดีที่มีปริศนาทิ้งไว้อีกหลายเรื่อง ให้เราทนอ่านต่อได้หน่อยไม่ถึงกับเทเล่มสองทิ้ง ฉากหวีทน้อยนิดจนน่าเศร้า นี่ตั้ง 400 กว่าหน้าแล้วยังไม่เห็นเค้าจับมือกันเลย 🤣 เฮ้ออ ไปกันต่อ อยากจะอ่านจบไวๆ แต่เรื่องก็คืบช้าจนไม่ชวนให้อ่านได้ไวเอาซะเลยอีก
เรื่องราวแนวยุทธภพล้วนๆ นิกายมารก่อกรรมทำเข็ญ ชนชาวยุทธ์มิอาจนิ่งดูดาย ทุกสำนักเลยร่วมมือร่วมแรงกัน ออกเดินทางไปกำจัดภัยร้ายให้สังคม นายเอกเราเป็นคุณชายสกุลจู้ เปิดเรื่องมาด้วยอาการป่วยความจำเสื่อม ทั้งตระกูลเป็นบัณฑิตเจียงหนานบ้านรวยพันล้าน แต่น้องจู้เรามีความชื่นชอบแบบปักใจกับเรื่องราวในยุทธภพ ชอบอ่านนิยายและใฝ่ฝันอยากจะเข้าไปมีส่วนร่วมในชีวิตจริง สุดท้ายได้จับพลัดจับผลูร่วมขบวนไปกับชนชาวยุทธ์เดินทางไปปราบนิกายมารกะเค้าด้วย พระเอกเป็นประมุขวังว่านเริ่น เก่งกาจ ตัวอยู่ฝ่ายธรรมะแต่อิมเมจเหมือนประมุขนิกายมารซะงั้น ระหว่างทางก็มีเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ ความสัมพันธ์พระเอกนายเอกก็ค่อยๆ บ่มเพาะขึ้นในระหว่างทางนี่แหละ แบบช้าๆ ช้ามากกกก แบบไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้สึกตัวอีกที เอ้า นี่คือเค้าชอบกันแล้วใช่มั้ย ฮาๆๆ พระเอกคือสุภาพบุรุษที่สุดในใต้หล้าละมั้ง มือเท้าเรียบร้อยเหลือเกิน แบบไม่ได้ดั่งใจจนคุณชายจู้ต้องเป็นฝ่ายรุกก่อนเสียเอง น้องคงคิดว่าถ้ามัวแต่เล่นตัว ชาตินี้คงไม่ได้กินแน่ๆ ฮาๆๆ
โดยรวมคือ อ่านสบายสไตล์อวี่เซี่ยว ยังคงความตลกแบบน่ารักโบ๊ะบ๊ะ มีมุกพูดซ้ำสามครั้งเหมือนเดิม ช่วงแรกๆ แอบหวั่นใจมาก นายเอกเปิดตัวมาแบบโก๊ะสุดพลัง จนน่ากลัวว่าจะโง่จริงไหมเนี่ย แต่อ่านไปได้อีกหน่อย จะรู้ว่า น้องไม่ได้โง่นะ น้องแค่เป็นคุณชายสายบุ๋น ที่อินโนเซ้นต์กับเรื่องราวในยุทธภพแบบสุดๆ เพราะถูกเลี้ยงมาแบบไข่ในหินตะหาก คาแรคเตอร์นายเอกของอวี่เซี่ยวมักจะมาแนวๆ นี้ตลอดเลย จะต้องมีความสุดโต่งในทางใดทางหนึ่ง อ่านมาสามเรื่อง จะมีจุดร่วมอย่างหนึ่ง คือบ้านต้องรวยมาก และเป็นพวกเจ้าสำอางทั้งสามคนจริงๆ ส่วนพระเอกเรื่องนี้สายซึน เน้นลงมือไม่เน้นพูดมาก เงียบเว่อร์ ด้วยภูมิหลังสมัยเด็กรันทดนิดหนึ่ง เลยกลายเป็นคนเงียบๆ คุยไม่เก่ง ไม่อะไรกับใคร วรยุทธ์สูงส่ง พรสวรรค์เป็นเลิศ ดูเหมือนฉลาด แต่จริงๆ ประมุขลี่มีจุดอ๊องแบบเด็กๆ หลายเรื่องอยู่นะ ฮาๆๆ เอ้ออ เป็นอีกคู่ที่น่ารัก แบบขัดแข้งขัดขากันดี
เราว่าอวี่เซี่ยวทำคาแรคเตอร์ตัวละครประกอบได้ดีจริงๆ เรื่องนี้เองก็มีตัวน่ารักๆ อยู่สองคนหลักๆ คือท่านหมอเทวดาเจียง กับจอมยุทธ์หญิงหลาน เราชอบเวลาสองคนนี้เข้าฉากด้วย มากกว่าเวลาที่พระนายเค้าอยู่กันลำพังเสียอีก สนุกครึกครื้นดี เพราะฉากโมเม้นส่วนตัวของคู่หลักเรื่องนี้ เอาจริง เราว่า จืดเหมือนกินโจ๊กเปล่า อย่างงั้นแหละ นิสัยพระเอกน่าเบื่อไปหน่อยอ่ะ ส่วนคุณชายจู้คือน่ารักดุ๊กดิ๊กขำๆ ดี อยากให้น้องมีซีนได้แสดงความสามารถทางสติปัญญามากกว่านี้อีกหน่อยจัง
เล่มแรกนี้ อ่านๆ หยุดๆ ไม่ใช่เรื่องที่น่าติดตามเท่าไหร่ ยังดีที่มีปริศนาทิ้งไว้อีกหลายเรื่อง ให้เราทนอ่านต่อได้หน่อยไม่ถึงกับเทเล่มสองทิ้ง ฉากหวีทน้อยนิดจนน่าเศร้า นี่ตั้ง 400 กว่าหน้าแล้วยังไม่เห็นเค้าจับมือกันเลย 🤣 เฮ้ออ ไปกันต่อ อยากจะอ่านจบไวๆ แต่เรื่องก็คืบช้าจนไม่ชวนให้อ่านได้ไวเอาซะเลยอีก
March 1, 2022
นิยายเรื่องนี้ยอมรับเลยว่าตอนแรกเห็นปกหนังสือแล้ว
ไม่รู้ว่านี่เป็นนิยายวายหรือนิยายธรรมดา เพราะเค้าวาดนายเอก
หน้าหวานเหมือนผู้หญิงมากกก
"จู้เยี่ยนอิ่น" เป็นคาแร็คเตอร์ MC ที่ต้นเรื่องดูเหมือนคนไม่รู้อะไรเลย
ตามเรื่องคือเกิดในตระกูลบัณฑิตที่ร่ำรวยและใช้เงินกันแบบอลังการมาก
(การใช้ชีวิตราวกับอยู่ในราชสำนัก คือบรรยายได้โอเวอร์มากๆ 😉)
คนในบ้านตามใจ จนตอนแรกนึกว่าเป็นลูกคนเล็ก แต่อ่านไปๆ จะรู้ว่าไม่ใช่
ยังมีน้องชายอีก
จู้เยี่ยนอิ่นความจำเสื่อมเพราะอะไรบางอย่างแล้วหลงคิดว่าตัวเองเป็นชาวยุทธภพ
พี่ชายเลยให้ลองไปใช้ชีวิตในยุทธภพดู (จริงๆ คือหมอเทวดาที่จะรักษาให้
ต้องเดินทางไปกับพระเอกที่ชื่อ "ลี่สุย" ซึ่งเป็นจอมยุทธ ก็เลยจะให้น้องชาย
เดินทางไปด้วย) แต่การเดินทางของจู้เยี่ยนอิ่นก็เว่อวังอลังการอีกตามเคย
(คือที่บ้านเตรียมให้) มีข้าวของเครื่องใช้เพียบ คนติดตามเป็นขบวน
เรียกว่าต่อให้กันดารแค่ไหน กลุ่มนี้ก็ยังใช้ชีวิตเหมือนยังอยู่บ้านได้อ่ะ 😆
ส่วนลี่สุย พระเอกของเรื่อง เป็นจอมยุทธยอดฝีมือที่เคยถูกพี่น้องอาจารย์เดียวกัน
ทรยศ หมอเทวดาคาดว่าเค้าจะมีชีวิตต่อได้ไม่ยาวนัก แต่ตอนแรกลี่สุยไม่แคร์
ขออย่างเดียวคือแก้แค้นศิษย์พี่ศิษย์น้องคนนั้นก่อน บุคลิกก็เลยไม่สนโลก
นิ่ง เย็นชา ขนาดกับหมอเทวดาที่ช่วยชีวิตเค้า ลี่สุยยังพูดด้วยแบบ โอ๊ย..
อ่านแล้วปวดตับแทนหมอเทวดา แต่ท่านหมอ (ซึ่งยังหนุ่ม) เป็นคนอดทนมาก
ทนกับพระเอกได้แบบสุดยอดดดด
พอจู้เยี่ยนอิ๋นกับลี่สุยมาเจอกัน แรกๆ คือจู้เยี่ยนอิ่นกลัวนั่นแหละ เพราะเคยอ่าน
เรื่องเกี่ยวกับยุทธภพมาจากแค่ในนิยาย ไม่เคยเจอของจริง พอมาเจอถึงได้รู้ว่า
มันไม่เหมือนที่จินตนาการ และถ้าตายก็คือตายจริงๆ คนจริงๆ
การบรรยายเล่มแรกอาจจะดูเอื่อยๆ เนือยๆ ไปหน่อย แต่เริ่มน่าสนใจเพราะ
จู้เยี่ยนอิ��นอ่านใจลี่สุยได้เก่งมาก ประมาณว่าพอเค้าปรายตามองมา ไม่ต้องพูดอะไรเลย
จู้เยี่ยนอิ่นก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายคิดอะไร 😂 แล้วจู้เยี่ยนอิ่นจริงๆ คือเป็นคนตรงไปตรงมา
จิตใจดี (แค่เคยชินกับความสบายเพราะเติบโตมาแบบนี้) และ..ฉลาดด้วยค่ะ
จู้เยี่ยนอิ่นซ่อนความฉลาดไว้ภายใต้ความนุ่มๆ ขาวๆ ฟูๆ คุณนู๋คุณหนูของเค้า
ลี่สุยตอนแรกไม่คุ้นกับการมีเจ้าขาวๆ ฟูๆ อย่างจู้เยี่ยนอิ่นอยู่ใกล้ๆ แต่นานเข้าก็เริ่มชิน
เริ่มเอาเค้าไปไหนมาไหนด้วย (เต็มใจหรือไม่เต็มใจก็ไม่รู้ ไม่สน 🤣🤣)
คนอื่นจะมาอยู่ใกล้จู้เยี่ยนอิ๋นเกินไปก็ไม่ได้ พี่มีเหล่ 555 สองคนนี้ก็เลยสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ
ในเล่มนี้พวกชาวยุทธ์เค้ารวมตัวเดินทางจะไปปราบจอมมารด้วยกัน
แต่เล่มหนึ่งยังอยู่ระหว่างเดินทาง มีหยุดพักตามเมืองต่างๆ บ้าง เจอเหตุต้องคลี่คลายบ้าง
อ่านได้เรื่อยๆ ไม่ได้น่าเบื่อ เพราะจะมีความตลกแทรกเป็นระยะๆ แต่คิดว่าเล่มสอง
น่าจะสนุก มีอะไรตื่นเต้นให้ลุ้นมากกว่าเล่มหนึ่งค่ะ
ไม่รู้ว่านี่เป็นนิยายวายหรือนิยายธรรมดา เพราะเค้าวาดนายเอก
หน้าหวานเหมือนผู้หญิงมากกก
"จู้เยี่ยนอิ่น" เป็นคาแร็คเตอร์ MC ที่ต้นเรื่องดูเหมือนคนไม่รู้อะไรเลย
ตามเรื่องคือเกิดในตระกูลบัณฑิตที่ร่ำรวยและใช้เงินกันแบบอลังการมาก
(การใช้ชีวิตราวกับอยู่ในราชสำนัก คือบรรยายได้โอเวอร์มากๆ 😉)
คนในบ้านตามใจ จนตอนแรกนึกว่าเป็นลูกคนเล็ก แต่อ่านไปๆ จะรู้ว่าไม่ใช่
ยังมีน้องชายอีก
จู้เยี่ยนอิ่นความจำเสื่อมเพราะอะไรบางอย่างแล้วหลงคิดว่าตัวเองเป็นชาวยุทธภพ
พี่ชายเลยให้ลองไปใช้ชีวิตในยุทธภพดู (จริงๆ คือหมอเทวดาที่จะรักษาให้
ต้องเดินทางไปกับพระเอกที่ชื่อ "ลี่สุย" ซึ่งเป็นจอมยุทธ ก็เลยจะให้น้องชาย
เดินทางไปด้วย) แต่การเดินทางของจู้เยี่ยนอิ่นก็เว่อวังอลังการอีกตามเคย
(คือที่บ้านเตรียมให้) มีข้าวของเครื่องใช้เพียบ คนติดตามเป็นขบวน
เรียกว่าต่อให้กันดารแค่ไหน กลุ่มนี้ก็ยังใช้ชีวิตเหมือนยังอยู่บ้านได้อ่ะ 😆
ส่วนลี่สุย พระเอกของเรื่อง เป็นจอมยุทธยอดฝีมือที่เคยถูกพี่น้องอาจารย์เดียวกัน
ทรยศ หมอเทวดาคาดว่าเค้าจะมีชีวิตต่อได้ไม่ยาวนัก แต่ตอนแรกลี่สุยไม่แคร์
ขออย่างเดียวคือแก้แค้นศิษย์พี่ศิษย์น้องคนนั้นก่อน บุคลิกก็เลยไม่สนโลก
นิ่ง เย็นชา ขนาดกับหมอเทวดาที่ช่วยชีวิตเค้า ลี่สุยยังพูดด้วยแบบ โอ๊ย..
อ่านแล้วปวดตับแทนหมอเทวดา แต่ท่านหมอ (ซึ่งยังหนุ่ม) เป็นคนอดทนมาก
ทนกับพระเอกได้แบบสุดยอดดดด
พอจู้เยี่ยนอิ๋นกับลี่สุยมาเจอกัน แรกๆ คือจู้เยี่ยนอิ่นกลัวนั่นแหละ เพราะเคยอ่าน
เรื่องเกี่ยวกับยุทธภพมาจากแค่ในนิยาย ไม่เคยเจอของจริง พอมาเจอถึงได้รู้ว่า
มันไม่เหมือนที่จินตนาการ และถ้าตายก็คือตายจริงๆ คนจริงๆ
การบรรยายเล่มแรกอาจจะดูเอื่อยๆ เนือยๆ ไปหน่อย แต่เริ่มน่าสนใจเพราะ
จู้เยี่ยนอิ��นอ่านใจลี่สุยได้เก่งมาก ประมาณว่าพอเค้าปรายตามองมา ไม่ต้องพูดอะไรเลย
จู้เยี่ยนอิ่นก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายคิดอะไร 😂 แล้วจู้เยี่ยนอิ่นจริงๆ คือเป็นคนตรงไปตรงมา
จิตใจดี (แค่เคยชินกับความสบายเพราะเติบโตมาแบบนี้) และ..ฉลาดด้วยค่ะ
จู้เยี่ยนอิ่นซ่อนความฉลาดไว้ภายใต้ความนุ่มๆ ขาวๆ ฟูๆ คุณนู๋คุณหนูของเค้า
ลี่สุยตอนแรกไม่คุ้นกับการมีเจ้าขาวๆ ฟูๆ อย่างจู้เยี่ยนอิ่นอยู่ใกล้ๆ แต่นานเข้าก็เริ่มชิน
เริ่มเอาเค้าไปไหนมาไหนด้วย (เต็มใจหรือไม่เต็มใจก็ไม่รู้ ไม่สน 🤣🤣)
คนอื่นจะมาอยู่ใกล้จู้เยี่ยนอิ๋นเกินไปก็ไม่ได้ พี่มีเหล่ 555 สองคนนี้ก็เลยสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ
ในเล่มนี้พวกชาวยุทธ์เค้ารวมตัวเดินทางจะไปปราบจอมมารด้วยกัน
แต่เล่มหนึ่งยังอยู่ระหว่างเดินทาง มีหยุดพักตามเมืองต่างๆ บ้าง เจอเหตุต้องคลี่คลายบ้าง
อ่านได้เรื่อยๆ ไม่ได้น่าเบื่อ เพราะจะมีความตลกแทรกเป็นระยะๆ แต่คิดว่าเล่มสอง
น่าจะสนุก มีอะไรตื่นเต้นให้ลุ้นมากกว่าเล่มหนึ่งค่ะ
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 16, 2021
ตลกเบาสมอง เหมาะกับการอ่านคลายเครียด ฟีลกู๊ด มีผสมผจญภัยยุทธภพบ้าง แต่ไม่ได้ทำให้เรื่องหนัก เหมาะแก่การอ่านเพื่อสร้างเสียงหัวเราะ
September 26, 2022
มีมุกขำๆ ตลอดเรื่อง
Displaying 1 - 7 of 7 reviews