我殺死的男人回來了

by 황세연, 黃世鳶, 尹嘉玄 (Translator)

中川里，七甲山下与世隔绝的宁静乡村，多年来保持零犯罪纪录，从未发生过犯罪案件。 某天晚上，在传说中的洞岩——大家称为自杀岩的地方——有人坠崖身亡。 警方原以为这只是单纯的自杀，把尸体送到了殡仪馆，没想到死者家人赶来确认后， 却发现这具尸体竟不是他们留下遗书后离家出走的儿子。更诡异的是，在洞岩下方发现的这具尸体，身上竟然有被车撞和被车轮碾过的痕迹。 难道这不是自杀，而是他杀？谁杀了他？他......是谁？

Genres: Suspense

368 pages, Paperback

First published July 1, 2019

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เต็มไปด้วยความชิบหายวายป่วงมากกกกก

อยู่ๆหมู่บ้านไร้อาชญากรรมดันมีคนตายผิดธรรมชาติ

ถ้าหมู่บ้านไร้อาชญากรรมมีคนในหมู่บ้านก่ออาชญากรรม จะทำให้หมู่บ้านเสียตำแหน่งหมู่บ้านไร้อาชญากรรมที่ได้มาหลายสมัย

คนในหมู่บ้านไร้อาชญากรรมจึงต้องร่วมกันปกปิดอาชญากรรมเพื่อให้หมู่บ้านได้รางวัลหมู่บ้านไร้อาชญากรรมต่อไป

แล้วความซื่อของชาวบ้าน ทำอะไรคือพิรุธเต็มไปหมด คือยิ่งแก้ยิ่งชิบหาย จากคนตายธรรมดาคือเล่นใหญ่รัชดาลัย

ตอนจบนี่แหกโค้ง เฉลยแบบซึ้งๆ น้ำตาซึม จบแฮปปี้เอนดิ้งไปเลย

เรื่องนี้อ่านสนุกง่ายๆขำๆ เป็นนิยายฆาตกรรมแบบไม่เครียด

[Tanan · Rating 4 out of 5]

ออกแนวหนังฟิลกู๊ดแบบเกาหลี คือตลกขบขัน พระเอกนางเอกไม่ถูกกัน มีวิกฤต มีจุดหักเห มีฉากประทับใจ เนื้อเรื่องทั้งหมดสามารถเอามาสร้างเป็นหนังลง Netflix ได้

ที่น่าสนใจคือแม้โทนในเรื่องจะออกขำขัน แต่ถ้าเอามาเขียนอีกแบบ เรื่องนี้จะกลายเป็นคดีสะเทือนขวัญที่สามารถขึ้นพาดหัวหน้าหนึ่งตัวโต ๆ ได้ติดกันหลายวันเลย ความตลกของเรื่อง ทำให้ความโหดร้ายในเรื่องกลายเป็นสีพาสเทล

แต่ภายใต้ความตลกร้าย มีความชั่วร้ายแฝงอยู่ เพื่อให้ได้ชื่อว่าเป็นหมู่บ้านไร้อาชญากรรม(=หมู่บ้านคนดี) ผู้คนในหมู่บ้านจึงปกปิดความชั่วของตัวเองไว้ใต้พรม ฉากหน้าที่ดูเหมือนถ้อยทีถ้อยอาศัยนั้น หลายคนแทงข้างหลังกันเอง ทั้งที่กระทำต่อผู้ตายและที่กระทำต่อเพื่อนร่วมหมู่บ้าน

อ่านสนุก ๆ ไม่คิดอะไรก็ได้ หรืออ่านเอาเรื่องประเด็นความโหดร้ายในสังคมก็ได้เหมือนกัน

[ANKO · Rating 5 out of 5]

สนุกมากก เป็นการฆาตกรรมที่วุ่นวายมากๆ ไม่ค่อยได้เจอนิยายสืบสวนลักษณะแบบนี้เท่าไร
อ่านได้แบบไม่ต้องวิเคราะห์อะไร อ่านแล้วแบบเอาอย่างนี้เลยหรอ แนะนำเลยครับ

[panatda · Rating 4 out of 5]

3.5/5⭐

สืบสวนซิตคอมอย่างที่คำนำบอก ตลกร้าย ประชดประชันสมกับชื่อเรื่อง อ่านเพลินๆ โดยไม่คิดมากหรืออ่านเอาความนัยก็ได้ ถ้าทำเป็นหนังคงจะสนุกและกวนตีนไม่น้อย ชอบที่เอาเหตุการณ์ยุคไอเอ็มเอฟ(ต้มยำกุ้งบ้านเรา)มาเป็นฉากหลังรวมทั้งเป็นตัวขับเรื่องราว ในแง่นึงมองว่าฆาตกรตัวจริงไม่ใช่ใครเลยแต่คือทุนนิยมนี่แหละ

*ข้อผิดพลาด : มีตอนนึงชื่อตัวละครสลับกันอ่ะ ไม่ตาฝาดแน่ๆ อ่านทวนซ้ำหลายรอบ+ย้อนไปอ่านแผนผังเผื่อความมั่นใจก็แล้ว และมีประโยคนึงใช้สรรพนามผิด (เป็นคนจุกจิกค่ะ ยอมรับ😂 แต่ฝ่ายพิสูจน์อักษรควรจะเป๊ะกว่านี้นะ)

[Makmild · Rating 3 out of 5]

ไม่ใช่แนว แต่อ่านเพลินๆ ก็สนุกดี

ตอนแรกตั้งใจว่าจะให้สองดาวด้วยซ้ำเพราะรู้สึกว่านี่ชั้นมาอ่านอะไรอยู่เนี่ย จนกระทั่งตอนท้ายๆ เล่มที่เฉลยปมทุกอย่างนั้นแหละ อะ ให้เพิ่มมาหนึ่งดาว

"ผมไม่ได้ตั้งใจตายในหมู่บ้านไร้อาชญากรรม" ว่าด้วยมีคนตายในหมู่บ้านนี้ขึ้นมา ชาวบ้านทั้งหมด (ไม่หมดหรอก) จึงร่วมหัวช่วยกันปกปิดคดีเพราะไม่อยากให้หมู่บ้านด่างพร้อย (?) แต่ดันมีพระ-นาง (ที่ในเรื่องไม่ได้ใส่เคมีอะไรให้ขนาดนั้น แต่คิดว่ามีเผื่อเอาไปสร้างเป็นซีรี่ย์ต่อได้ง่าย) ฝ่ายชายเป็นคุมตำรวจ กับฝ่ายหญิงเป็นนักข่าวสาวตกอับมาจับพลัดจับพลูอยู่ในหมู่บ้านนี้ด้วย

เรื่องนี้มีฉากหลังเป็นวิกฤต imf (คล้ายๆ ต้มยำกุ้งบ้านเรา) ฉากกลางคือหมู่บ้านห่างไกลความเจริญที่ยังเป็นแบบเกษตรกรรมอยู่ แล้วฉากหน้าที่เคลือบผิวไว้คือคดีฆาตกรรมที่ต้องตามหาตัวคนร้ายว่าใครเป็นคนฆ่าผู้ตายกันแน่

ตอนอ่านว่า "หมู่บ้านไร้อาชญากรรม" แล้วได้รับรางวัล (เป็นเหรียญด้วยหรือเงินด้วยนี่แหละ จำไม่ได้) แล้วชาวบ้านพยายามเหลือเกินที่จะต้องได้รางวัลนี้ต่อ แล้วนึกถึงเรื่องเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมที่ว่าด้วย การจ่ายค่าปรับถ้ามีรับลูกช้า ด้วยความหวังว่าจะให้ผู้ปกครองมารับบุตรไวขึ้น ผลลัพธ์ที่ได้คือ ผู้ปกครองมารับช้ากว่าเดิมโดยที่รู้สึกผิดน้อยลงอีกต่างหาก จริงๆ มันไม่ได้เกี่ยวเนื่องกันโดยตรงหรอกแต่นึกขึ้นมาได้ว่าบางทีการที่รัฐบาลจัดรางวัลแบบ "ไร้อาชญากรรม" ขึ้นมามันก็เหมือนตลกร้ายที่ทำให้คนทำผิดนิดเดียวแต่เหมือนกินปูร้อนท้องสุดท้ายความผิดมันใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ เหมือนชาวบ้านในเรื่องนี้ พอคิดดูว่าถ้ามันไม่มีความต้องเป็น "ไร้อาชญากรรม" เรื่องราวคงไม่วายป่วงขนาดนี้แน่นอน

ในตอนจบสุดท้ายที่คลายปมทุกอย่างแล้วเราก็รู้สึกว่า อืม คนเขียนก็ช่างพยายามที่ทำให้คนที่ตายคือคนที่ไร้การเหลียวแลที่สุด ซึ่งในอีกนัยหนึ่งมันหมายถึงว่า ถ้าฮันกุก (ชื่อนี้ปะ)มีใครสักคนให้รัก มีใครสักคนให้ดูแล หรือใครสักคนห่วงใยเขามันอาจจะไม่จบแบบนี้ก็ได้

ใดๆ ก็ตามเล่มนี้ก็มอบความบันเทิงได้งั้นๆ คือตอนอ่านแล้วรู้สึกเหมือนดู when the camellia blooms แต่ซีรี่ย์เรื่องนี้สนุกกว่าเป็น 100เท่า

จบ

[bubblemustard · Rating 4 out of 5]

ที่จริงอ่านจบไปสักพักแล้ว แต่เพิ่งจะได้มาเขียนรีวิว

พล็อตไม่มีอะไรแปลกใหม่ แต่มันสนุกมากกกกกกกกกกกก เล่าเรื่องสนุก น่าติดตาม ตัวละครค่อนข้างเยอะ แต่ไม่ได้ทำให้สับสน ปมและเฉลยทุกอย่างสอดคล้องกันดี พออ่านจบแล้วเราย้อนกลับไปอ่านต้นเรื่องอีกรอบ แล้วแบบ…โห ชอบมาก ตลกร้ายสุดๆ

แอบคิดว่าหนังสือเล่มนี้เอาไปทำหนังน่าจะโอเคเลย บรรยากาศเรื่องให้ความรู้สึกคล้ายๆ when the camellia blooms แต่ตอนอ่านเราชอบจินตนาการหน้าตัวละครเอกหญิงเป็นอีซูคยอง (คังซลบี จากเรื่อง law school) 55555555

โดยรวมแล้วอ่านเพลินๆ สนุกดี พลิกหน้าไปมาแปปเดียวจบ ชอบความไม่มีอะไรแปลกใหม่เลยแต่ผู้เขียนเล่าเรื่องเก่งนี่แหละ เจ๋งดี

[เด็กแว่น · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้สมุกมาก ตลกมาก นั่งอ่านที่โรงพยาบาลจน คนไข้เตียงข้าง ๆ ถามว่า สนุกขนาดนั้นเลยหรอ 5555+ ศพชายหนุ่ม ที่หญิงสาวเผลอฆ่า หายไปอย่างก่ะนินจา แต่หลังจากนั้นอีกไม่นาน ศพก็ดันไปโผล่ที่บ้านผู้ใหญ่บ้านเหมือนเกิดอุบัติเหตุรถชน ชาวบ้านไม่อยากชวดรางวัลการเป็น หมู่บ้านไร้อาชญากรรม เลยรวมหัวกันอำพรางศพ แต่ศพที่ช่วย���ันปกปิด ดันไปโผล่ที่โรงเก็บศพของอีกหมู่บ้านหนึ่ง 5555 มันโบ๊ะบ๊ะมาก ๆ เลยอ่ะตอนอ่าน แล้วนี้เป็นคนชอบแนวพระเอก กับนางเอกไม่ถูกกัน พอต้องมาสืบคดีด้วยกัน ต่างฝ่ายต่างเห็นความดีของอีกฝ่าย แล้วดันชอบ ดันประทับใจไง 5555 ตอนสุดท้ายมีหักมุมด้วยนะครับ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายแปลจากเกาหลีแนวเสียดสีแฝงอารมณ์ขันกับเนื้อเรื่องประเภทสืบสวนสอบสวน จากคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านที่ได้รับรางวัลว่าเป็นหมู่บ้านไร้อาชญากรรมต่อเนื่องมาสิบกว่าปี พอมีคนในหมู่บ้านเสียชีวิตจากเหตุฆาตกรรมแบบปริศนาขึ้นมา ความวายป่วงก็เลยเกิดตามมาเป็นหางว่าว เพราะไม่มีใครอยากจะถูกประนามว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้หมู่บ้านชวดรางวัลที่เคยได้รับมาทุกปี

อาจเพราะเรื่องนี้เกิดขึ้นกับชาวบ้านในหมู่บ้านชนบทที่ไม่ได้มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวเหมือนคนในเมือง การแก้ปัญหาแต่ละอย่างจึงเป็นความซื่อที่จะขำก็ขำไม่ออก ในช่วงแรก ๆ ของหนังสือจะมีความเนิบจากการเปิดตัวละครปนความงุนงงจากการพยายามทำความคุ้นเคยกับตัวละครและลำดับเหตุการณ์อยู่บ้าง แต่พอนักข่าวสาวและอดีตนายตำรวจได้จังหวะโผล่เข้ามา เนื้อเรื่องก็จะเริ่มเข้ารูปเข้ารอยและมีความเข้มข้นมากขึ้นตามลำดับค่ะ

ไม่น่าเชื่อว่าความซื่อของชาวบ้านในหมู่บ้านนี้ จะให้ผลในตอนจบได้แบบหนังสือเรื่องนี้ (ไม่สปอยล์นะคะ ไปอ่านดูเอง) แต่ก็นั่นแหละ นักเขียนคงพยายามจะบอกว่า เหตุการณ์อะไรหลาย ๆ อย่างนั้น มันก็มีมุมมองได้หลายมุมอยู่นะ และความจริงก็อาจไม่ใช่สิ่งที่เชื่อมาตลอดด้วย ถามว่าจบแบบนี้ดีไหม ก็ต้องบอกว่าเป็นทางออกที่ดีสำหรับเรื่องที่มีความวายป่วงมาจนตลอดทั้งเรื่องขนาดนี้

ทั้งนี้ขอเกริ่นอีกนิดว่ามีหลายจุดหลายตอนที่อ่านแล้วสะดุดและติดขัดกับสำนวนที่น่าจะมาจากการแปล (ประวัติผู้แปลที่เห็นในช่วงเครดิตตอนท้ายก็เลอเลิศอยู่นะคะ) คืออาจจะเป็นสไตล์หรือเปล่าไม่แน่ใจ แต่ก็เป็นจุดที่รู้สึกเสียดายว่าอ่านแล้วน่าจะรู้สึกลื่นไหลได้มากกว่านี้

[Natt · Rating 4 out of 5]

เล่าเรื่องเหมือนอ่านบทละคร ซับซ้อนไปด้วยความเข้าใจผิด คิดว่าฆ่าคนตาย ในช่วงเวลาที่สำคัญของหมู่บ้าน ...เรื่องพลิกกลับไปกลับมา น่าเอามาทำซีรี่ย์

[Aom Ruka · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ไม่ได้ดีเลิศประเสริฐสีแบบ ลูแปง อะไรขนาดนั้น แต่ว่าอ่านแล้วสนุกดี แบบอีหยังวะ 555 พลิกแล้วพลิกอีก แบบเอ้อ สนุกน่าติดตาม เราว่าถึงแม้จะเป็นนิยาย แต่สะท้อนอารมณ์ตัวละครในบางเรื่องได้ดีเลย ซึ่งเอาจริงๆนะ ไม่มีใครอยากให้มีฆาตกรรมในหมู่บ้านหรอก พยายามกันมากจริง อยากจับมือทุกคนในหมู่บ้าน 555 พระเอกตอนจบเวอร์ไปนิด แต่ก็โอเครับได้

[Book Beforebed_ · Rating 5 out of 5]

หนังสือเล่มหนาแต่ผู้เขียนเขียนสนุก วางโครงไว้ได้ดีมาก ๆ เลย อ่านแล้วไม่เบื่อ นอกจากจะอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับชินฮันกุกบ้าง ยังลุ้นอีกว่ามันจะพีคไปได้ถึงไหน 555 ส่วนตอนจบก็ถือว่าสมบูรณ์แบบและลงตัวที่สุดแล้วค่ะ

[หักมุมเฉย · Rating 5 out of 5]

สมกับคำเคลมของสำนักพิมพ์จริง ๆ อ่านแล้วตลก อยากรู้ความจริงว่าใครคือคนร้าย ที่ทำให้ชายคนนึงในหมู่บ้านที่ไร้อาขญากรรมมาตลอด 10 ปี เสียชีวิตด้วยการตายที่ดูทารุณโหดร้าย มีทั้งแผลที่หัวและตามตัว มีรอยยางรถยนต์ทับ มีรอยโดนไฟฟ้าช็อต ในรูหูรูจมูกใบหน้าคลุกขี้วัว แถมมีรอยคราดปักที่หลัง...ผู้อ่านอย่างเพิ่งตกใจนะคะ ไม่ใช่แนวฆาตกรรมสยองขวัญแน่นอน..มันออกจะตลกร้ายเสียด้วยซ้ำ😁

สมแล้วที่หนังสือเล่มนี้ได้รางวัล พล็อตเรื่องที่ผู้เขียนสรรสร้างนั้นมีความแปลกแหวกแนว ทำเอาคนอ่านวางไม่ลงจริง ๆ...คนตายทั้งคน แต่ทำไมคนในหมู่บ้านช่วยกันปกปิด...กลัวว่าหมู่บ้านที่ไร้อาชญกรรมที่ตนอาศัยอยู่จะไม่ได้รับรางวัลอย่างนั้นหรือ..หรือว่ากำลังปกป้องตัวเองให้รอดพ้นจากความผิด...🤨

เหมือนจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเชียว ดันมีสายสืบตำรวจหนุ่มกับนักข่าวสาว ที่จับผลัดจับผลูเข้ามาคลี่คลายคดีนี้...คำให้การของชาวบ้านซึ่งตอนแรกก็ดูจะไปในทิศทางเดียวกัน แต่ยังงั้ยยังไงมันช่างดูขัดกับหลักฐานที่ปรากฎ...จนทำให้แต่ละคนต้องยอมเผยความจริงออกมา...ซึ่งตอนนี้บอกได้เลยว่าเหมือนเรากำลังนั่งดูซิตคอม ขำพร้อมน้ำตาเล็ด🤣

ส่วนตัวชอบที่ผู้เขียนใส่กลิ่นอายความเป็นชนบทแบบบ้าน ๆ เหมือนว่าข้างบ้านทำอะไร บ้านฉันนี่รู้หมดน้าา และเรื่องนี้เกิดในยุคฟองสบู่แตกปี 1998 การได้เงินมาโดยโชคเข้าข้าง เช่น ลุ้นหวยจากการทายผลฟุตบอลโลก หรือการแค่เปิดฝาเครื่องดื่มลุ้นรับแจ็กพ็อตบ้านหลังโต ก็ทำให้คนบางคนถึงขั้นลืมตาอ้าปากได้ และเล่มนี้ยังแฝงมโนสำนึกของการอยู่ร่วมกันในสังคม แม้จะเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ แต่ทุกคนก็ร่วมใจกันที่จะปกป้องหมู่บ้านนี้ให้ไร้ซึ่งอาชญากรรม (จริงหรือ?)😊

คนเราทุกคนไม่มีใครเป็นสีขาว ไม่มีใครเป็นสีดำ แต่จะเป็นสีเทาเข้ม เทาอ่อน ก็คงสุดแท้แต่การกระทำของแต่ละคน เรื่องนี้ตกตะกอนทางความคิดในหลายแง่มุมจริง ๆ 10/10 ขอมอบให้กับหมู่บ้านไร้อาชญากรรมค่ะ ปล.สงสัยจะต้องอ่านครั้งที่สองตามคำเคลมไว้จริง ๆ ล่ะค่ะ😉

[J · Rating 3 out of 5]

เออ เอาเข้าไป ฮ่าๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง มีแต่ความซวย มีแต่ความฉิบหายวายป่วง
นี่นึกชมพล็อตเรื่องอยู่นะ ไม่รู้ว่าคิดขึ้นมาได้อย่างไร
'หมู่บ้าที่ไร้อาชญากรรม'
คืออยากรู้ว่ามันมีอยู่จริงๆไหม
จินตนาการภาพแล้วคงอยู่กันแบบเกร็งๆน่าดู
ไม่ใช่หมายถึงว่าจะต้องทำเรื่องแย่ๆนะ
แต่รู้สึกว่า เออ มันก็คิดได้เนอะ
มันจะเป็นหมู่บ้านต้นไม้เยอะหรือหมู่บ้านอย่างอื่นไม่ได้หรอวะ
ทำไมต้องหมู่บ้านไร้อาชญากรรม

แล้วเป็นหมู่บ้าไร้อาชญากรรมที่ฉิบหายวายป่วงมาก
แล้วคนในหมู่บ้านอะไรจะสามัคคีกันทำปัญหาขนาดนั้น (วะ) ฮ่าๆๆ

เอาจริงๆเนื้อเรื่องตอนช่วงแรกๆไปจนถึงกลางๆเรื่องคือหนืดมากนะ
หนืดแบบอึดเลย เหมือนขับรถวนอยู่ในเขาวงกตอะ
หลงไปหลงมา หาทางออกไม่เจอ
พยายามขับไปเรื่อยๆ จนเริ่มเจอทางออกก็เอาตอนน้ำมันจะหมด

ท้ายเล่ม พอปัญหา (หรือขอเรียกแบบตรงๆ��่า ความฉิบหาย)
เริ่มคลี่คลายลงทีละจุดๆ เนื้อเรื่องก็ค่อยไหลลื่นและอ่านสนุกขึ้น
ไม่น่าเบื่อเหมือนแรกๆ-กลางเรื่องสักเท่าไร
แต่ก็นั่นแหละ กว่าจะสนุกก็เกือบจะหมดไฟแล้ว
ถ้าตัดตรงอืดๆตรงช่วงกลางเรื่องออกได้ คิดว่าคงให้ดาวมากกว่านี้
เพราะชอบความอัจฉริยะในการคิดพล็อตเรื่องและวิธีการดำเนินเรื่องมาก

ไม่ค่อยได้อ่านงานแปลจากภาษาเกาหลีสักเท่าไร
โดยเฉพาะนิยายสืบสวนแนวๆนี้ยิ่งน้อยมากถึงมากที่สุด
นึกชื่นชมฝีไม้ลายมือที่สำนวนและภาษา (ขอชื่นชมทั้งผู้เขียนและผู้แปล)
ที่เอกลักษณ์ อ่านแล้วเหมือนมีตราปั๊มปั๊มดังปึ้งชัดเจนว่า เนี่ย งานเกาหลี

และเหนืออื่นใด ชื่อหนังสือภาษาไทย
เลิศมาก!!! เลิศแบบ...เฮ้ย จีเนียสสส ฮ่าๆๆๆ
ชอบนะ ชอบมากกว่าชื่อเกาหลีอีก!

[Pani Vong · Rating 5 out of 5]

เป็นแนวสืบสวน(?)ที่ไม่ต้องใช้สมองเท่าไหร่เพราะเหมือนเฉลยให้ฟังหมดเลยมากกว่าว่าทำไมผลมันถึงเป็นแบบนี้ๆ จริงๆแทบไม่เคยอ่านแนวสืบสวนเลยเพราะคิดว่าไม่ใช่ทาง แต่เดาเอาว่าเล่มนี้ไม่ค่อยเหมือน typical สืบสวนรึเปล่า (?) แต่เรื่องก็คือวายป่วงมาก คิดว่าองค์ประกอบเหมาะกับการเป็นทำหนังมากๆ ถ้าทำเป็นหนังน่าจะโบ๊ะบ๊ะๆตลกกว่าอ่าน (คหสต) พลอตพร้อม มุกพร้อม ซีนดราม่าก็มี อยากให้ทำเป็นหนังมากๆ 🥺
ปล. ที่ชอบมากอีกอย่างของนสเล่มนี้คือมันมีแผนที่พร้อมชื่อสมาชิกในบ้านให้ มีประโยชน์กับคนที่จำชื่อเกาหลีไม่ค่อยได้แบบเรามาก อ่านจนจะจบก็ยังพลิกมาดูชื่อตลคอยู่เลยว่าอยู่บ้านไหน 😂
จะอ่านแบบเบาสมองไม่คิดอะไรก็สนุก หรือจะให้ตีความลึกซึ้งมันก็มีนัยยะของมันอยู่ (แต่นี่ตีความอะไรไม่ค่อยเก่ง แต่ก็พอจะรู้ว่าเรื่องมันไม่ได้แค่ตลกกลวงๆ) แล้วก็ๆๆชอบหน้าปกด้วยค่ะ หยิบมาจากร้านหนังสือเพราะปกเลย

[Kamon SecondAccount · Rating 4 out of 5]

แนวแปลสืบสวนสัญชาติเกาหลีเล่มที่ 2 ที่อ่าน ค่อนข้างดีนะ

พล็อตฆาตกรรมในหมู่บ้านที่มีแรงกดดันต้องรักษาอัตราฆาตกรรมให้เป็น 0 เรื่องราวก็จะความโอละพ่อวายไปหมดเมื่อชาวบ้านพยายามหาทางออกเท่าที่คิดออกแบบซื่อๆ โทนเรื่องมีความดาร์กในเรื่องพอควร (ตามปกติโลกมนุษย์) แต่ก็ไม่ถึงกับมืดหม่น เหมือนดูละครสืบสวนตลกแบบบ้านๆ ซะมากกว่า

[Nun Chongwitookit · Rating 5 out of 5]

สนุกมากก คดีที่พลิกไปพลิกมา และความเลิ่กลั่กของตัวละครคือตลกมาก คนเขียนทำให้เรื่องเดินไปแบบไม่เครียดเหมือนหนังสือคดีฆาตกรรมทั่วๆไป คิดว่าคดีจะจบแล้วก็พลิกได้อีก สุดยอดจริงๆค่ะ

[Nut · Rating 4 out of 5]

ขอรีวิวสั้นๆ คือ ซวยซ้ำซวยซ้อน คนอะไรดวงซวยขนาดนีเ

[Narumol Keattiwongskul · Rating 4 out of 5]

ยังสงสัยตกลงใครเผารถ 55555

[Cici Jivaganont · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้โดนตกเพราะชื่อเรื่อง และหน้าปก
อ่านไปแบบไม่คิดอะไร แต่สนุกเฉย
คือเล่าเรื่องฆาตกรรมสุดโหดยังไงให้เหมือนการใช้ชีวิตประจำวัน

[Kritya Lee · Rating 5 out of 5]

ตลกร้าย ตลกกดดัน แต่ดันจบแบบ happy ending ว่าแต่คุณนักข่าวเป็นไงหนอต่อจากนั้น

[readwithsuea sueaworld · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้คือสนุกมาก ให้เป็นเดอะเบส20222 ของเราเลย
หมู่บ้านไร้อาชญากรรมแต่ดันมีอาชญากรรมเกิดขึ้นซะได้
พวกคนในหมู่บ้านเลยพยามจะพากันปกปิด แต่กลายเป็นว่สปิดยิ่งปิดยิ่งป่วน ขำเกือบตาย สงสารคนตายด้วย

[P. N. · Rating 5 out of 5]

เดาอะไรไม่ได้เลย อ่านไปขำไป เหนื่อยใจกับคนในหมู่บ้าน สมกับเป็นหมู่บ้านไร้อาชญากรรมจริงๆ
สงสารที่สุดก็คนตายนั่นแหละ ผ่านอะไรมาอย่างโชกโชนเหลือเกิน 55555

[Froggie · Rating 4 out of 5]

เป็น comedy of errors ที่สนุกเกินคาดมาก

ปีดขึ้นเป็น 4 ดาว

[mookmooook · Rating 2 out of 5]

แอบยังเฉยๆ ไม่รู้ว่าเป็นที่อะไร อ่านแล้วไม่ค่อยสมูท งงๆ ไม่ค่อยน่าติดตามเท่าที่ควร อาจจะคาดหวังเยอะไป 🫥

[memie · Rating 4 out of 5]

ผมไม่ได้อยากตายในหมู่บ้านไร้อาชญากรรม

เป็นวรรณกรรมเกาหลีเล่มแรกเลยที่อ่าน รู้สึกว่าผู้เขียน/ผู้แปลเขียนดีมาก อ่านแล้วมองเห็นภาพเป็นฉากๆ ในเล่มมีแผนที่หมู่บ้านอยู่ด้วยแหละ5555 การเล่าเรื่องก็ทำให้เราไหลไปกับเนื้อเรื่องได้
ชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้วว่า ผมไม่ได้อยากตายในหมู่บ้านไร้อาชญากรรม เพราะเพียงแค่ “รางวัลหมู่บ้านไร้อาชญากรรมดีเด่น”

ก็ทำให้เห็นถึงความเห็นแก่ตัวของคนในหมู่บ้าน ที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อปกปิดคดี ปิดบังความผิดของตัวเอง ไปจนถึงโยนความผิดและใส่ความผู้อื่น เพื่อรักษาป้ายรางวัลนั้นไว้ ร่วมกันฝังความจริงของคนที่ตายไปเพื่อรักษาประโยชน์ของหมู่บ้าน

ทำให้เห็นธาตุแท้ของมนุษย์ว่าไม่มีอะไรสวยงามอย่างที่คิด สุดท้ายแล้วทุกคนก็รักตัวเองมากกว่าสิ่งอื่นใดอยู่ดี เหมือนหนังสือตลกร้าย ที่สะท้อนสังคมมนุษย์และสอดเสียดสังคมในปัจจุบันเบาๆ ไม่ว่าจะเป็นการคอรัปชั่น ยัดเงินใต้โต๊ะ ฯลฯ ที่เกิดขึ้นในสังคม โลกรู้ ทุกคนรู้ แต่ก็พยายามที่จะเมินเฉยจนกลายเป็นเรื่องปกติ

[mimi · Rating 4 out of 5]

ยิ่งปกปิด ยิ่งบานปลายจริงๆค่ะ

เมื่อหมู่บ้านที่ได้รับรางวัลไร้อาชญากรรมมาโดยตลอด จนจะทำลายสถิติได้อยู่รอมร่อ เกิดเหตุพบศพสมาชิกหมู่บ้านขึ้น ทำให้ชาวบ้านช่วยกันปกปิด เพราะหากสูญเสียรางวัลนี้ไป ทางหมู่บ้านก็จะไม่ได้รับเงินสนับสนุนอีก

เรื่องราวดำเนินผ่านมุมมองคนในหมู่บ้าน ตัดสลับกับนายตำรวจ และนักข่าวที่เข้ามาเก็บข้อมูลในหมู่บ้าน เป็นหนังสือที่สนุกและชวนติดตามมากๆ อ่านรวดได้แบบไม่น่าเบื่อ