What do you think?
Rate this book
Landgoed Rosaville #1
Het koetshuis
Het koetshuis is het eerste deel in de nieuwe feelgoodserie over Rosaville, een landgoed vol romantiek, geheimen en grandeur.
Historica Laura woont op het schitterende Rosaville, een landgoed met verhalen in alle hoekjes. Wanneer haar dementerende oma haar vertelt over een onbeantwoorde liefde, duikt Laura in de geschiedenis van het koetshuis op het landgoed. Waarom is die plek zo belangrijk voor haar grootmoeder? Terwijl Laura steeds meer te weten komt over wat er in het koetshuis is gebeurd, wordt ze zelf ook verliefd op Tom. Maar ook bij Laura lijkt het mis te gaan, want Tom heeft geheimen – en niet alleen voor haar… Wat Laura nog niet weet is dat in het koetshuis alles samenkomt, niet alleen in het verleden, maar ook in het nu!
Historica Laura woont op het schitterende Rosaville, een landgoed met verhalen in alle hoekjes. Wanneer haar dementerende oma haar vertelt over een onbeantwoorde liefde, duikt Laura in de geschiedenis van het koetshuis op het landgoed. Waarom is die plek zo belangrijk voor haar grootmoeder? Terwijl Laura steeds meer te weten komt over wat er in het koetshuis is gebeurd, wordt ze zelf ook verliefd op Tom. Maar ook bij Laura lijkt het mis te gaan, want Tom heeft geheimen – en niet alleen voor haar… Wat Laura nog niet weet is dat in het koetshuis alles samenkomt, niet alleen in het verleden, maar ook in het nu!
371 pages, Paperback
First published June 30, 2021
8 people are currently reading
292 people want to read
About the author
Karin Quint
9 books26 followersKarin Quint is freelance journalist, fotograaf en reisgidsauteur.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 74 reviews
July 27, 2021
"Duidelijk geïnspireerd door bekende voorgangers in de klassieke Engelse literatuur, onderzoekt Karin Quint de lijn tussen sprookjes en het echte leven in het eerste deel van de Landgoed Rosaville-serie. Hoewel dit boek op een fijne, afsluitende manier eindigt, zal de lezer van harte terugkeren naar Landgoed Rosaville voor de volgende delen!"
Lees de volledige bespreking op Books & Macchiatos!
Lees de volledige bespreking op Books & Macchiatos!
May 9, 2022
Het verschil tussen een bakker en een kok is dat een bakker zich precies aan het recept houdt en een kok wat van zijn eigen gevoel in het recept kan gooien. Wat mij betreft is Karin Quint de perfecte banketbakker wat betreft romantische fictie.
Ze heeft precies de juiste ingrediënten in precies de juiste hoeveelheden op precies het juiste moment gebruikt voor dit verhaal, maar het mist ziel. Ik voelde me op geen enkel moment verbonden met de personages. En wat vind ik dat jammer, want ik had dit boek héél graag heel goed gevonden.
Ze heeft precies de juiste ingrediënten in precies de juiste hoeveelheden op precies het juiste moment gebruikt voor dit verhaal, maar het mist ziel. Ik voelde me op geen enkel moment verbonden met de personages. En wat vind ik dat jammer, want ik had dit boek héél graag heel goed gevonden.
December 29, 2021
Ik wil meeeerrrrr van deze serie!
June 25, 2021
Nog voor de officiële verschijningsdatum had ik het geluk en de eer om het boek, vrijwel vers van de pers, als één van de eersten te ontvangen. Hoewel je natuurlijk een boek niet mag beoordelen op de kaft, kan het in dit geval niet anders. Wat maken de illustraties en de vormgeving het uitnodigend om te lezen! Eenmaal begonnen, zat ik al na de eerste bladzijde in het verhaal. Van ‘er even in moeten komen’ was bij dit boek absoluut geen sprake, ook niet verderop in het verhaal. Hoewel niet alle details van de personages of omgeving tot in de puntjes worden weggegeven, weet Karin Quint precies genoeg te beschrijven en een fijne sfeer te creëren waardoor het verhaal al gauw in mijn hoofd tot leven kwam. De verschillende karaktereigenschappen van de personages zijn realistisch en herkenbaar. Ze doen denken aan mensen uit mijn eigen omgeving, wat het nog overtuigender maakt om te geloven wat ze doen en laten. De vele literaire verwijzingen naar en overeenkomsten met zowel oude als moderne klassiekers, geven het verhaal verdieping. Dat maakt het voor de liefhebber geweldig om te herkennen. Er waren momenten dat ik tranen in mijn ogen kreeg omdat ik mij zo kon inleven – of herkende – in wat de verschillende personages doormaakten. Even later kon ik weer gniffelen om een grappig beschreven passage of opmerking. Ik denk dat er, tussen de regels door, veel herkenning in dit boek te vinden is, voor mensen in verschillende fasen en situaties in het leven. Hoewel het lezen van boeken voor mij altijd een vorm van ontsnapping en ontspanning is en je als lezer accepteert een verhaal te geloven dat door de auteur is bedacht, blijft het fijn om dingen uit je eigen leven te herkennen en niet alleen een ‘sprookje’ te lezen waarbij alles altijd maar goed gaat of lukt, wat dan soms in schril contrast staat met je eigen leven. Ook de balans tussen de fragmenten uit het verleden en heden was precies goed. Dat maakte dat er geen enkele bladzijde was waar ik wat sneller doorheen ging om weer uit te komen bij een spannende ontwikkeling die een paar pagina’s eerder was onthuld. Alles hoort en past precies daar waar het staat. Hoewel ik er zo lang mogelijk van wilde genieten – want als een boek goed geschreven is, is het altijd te kort – kon ik niet anders dan het boek in een paar dagen uitlezen. Als ik het even had weggelegd, merkte ik dat het verhaal en de details nog in mijn hoofd bleven zitten, alsof ik een fijne film op pauze had gezet en daar elk moment weer mee verder kon gaan. Wat een heerlijk idee dat het een serie is en dat ik me nu al kan verheugen op het tweede deel, ik kan niet wachten om meer over de geschiedenis van Landgoed Rosaville te weten te komen. Oh, en ik heb meteen een rol beschuit op het boodschappenlijstje gezet, daar kreeg ik spontaan zin in tijdens het lezen... Een absolute aanrader dus, als dat uit mijn verhaal nog niet duidelijk genoeg naar voren was gekomen. Een boek dat je met een zucht, maar vooral een goed gevoel, dichtslaat. Met de belofte aan jezelf om het, over niet al te lange tijd, weer opnieuw te gaan lezen.
July 6, 2021
Karin Quint neemt je in Het Koetshuis mee naar het sprookjesachtige landgoed Rosaville. Ze construeert er een verhaal over liefde en familie dat duidelijk geïnspireerd is door de klassieke Engelse literatuur. Ondanks het klassieke decor van het landgoed is het een modern verhaal over een jonge vrouw die nog op zoek is naar haar plaats in onze huidige snelgroeiende maatschappij.
Deze feel good roman zal je niet laten rusten tot je de laatste pagina hebt verslonden!
Deze feel good roman zal je niet laten rusten tot je de laatste pagina hebt verslonden!
November 16, 2022
2-2,5⭐️
Een verhaal met veel potentie dat het voor mij echter niet helemaal waar weet te maken. Er zitten wel een paar mooie stukken in, maar daar blijft het bij. Hoofdpersonage Laura komt op mij eerder over als een 15- dan als een 25-jarige. Daarnaast vond ik de schrijfstijl op sommige punten ook minder, dat opeens hele feitelijke omschrijvingen aan bod kwamen. De tweede verhaallijn in het verleden over de oma van Laura maakte het helaas niet beter. Ook hier miste ik echt de binding met de personages.
Als je van veel clichés houdt en een boek zoekt dat wel makkelijk leest, maar inhoudelijk niet écht raakt. Dan is dit je boek. Helaas niet mijn boek 😉
Een verhaal met veel potentie dat het voor mij echter niet helemaal waar weet te maken. Er zitten wel een paar mooie stukken in, maar daar blijft het bij. Hoofdpersonage Laura komt op mij eerder over als een 15- dan als een 25-jarige. Daarnaast vond ik de schrijfstijl op sommige punten ook minder, dat opeens hele feitelijke omschrijvingen aan bod kwamen. De tweede verhaallijn in het verleden over de oma van Laura maakte het helaas niet beter. Ook hier miste ik echt de binding met de personages.
Als je van veel clichés houdt en een boek zoekt dat wel makkelijk leest, maar inhoudelijk niet écht raakt. Dan is dit je boek. Helaas niet mijn boek 😉
July 27, 2021
Karin Quint weet in 'Het Koetshuis' een prachtige combinatie neer te zetten van geschiedenis en heden, dit in een erg leuke en unieke setting. Het was prachtig om te lezen hoe de geschiedenis van Laura haar oma en haar leven gelijk lopen en tegelijkertijd zo verschillend zijn. Je krijgt haast een nostalgisch gevoel tijdens het lezen en voelt helemaal mee met de personages door de sterke schrijfstijl.
De personages zijn bovendien ook geen lopend cliché van zichzelf, wat erg verfrissend is. Ook de nodige portie drama is aanwezig, maar ook hier heb ik enorm van kunnen genieten. De drama was net genoeg om het verhaal telkens weer een beetje in gang te duwen. Dankzij de vlotte schrijfstijl van Karin Quint leest dit verhaal erg snel. Ik ben fan en kan niet wachten om meer te lezen over de geschiedenis (en toekomst?) van Landgoed Rosaville!
De personages zijn bovendien ook geen lopend cliché van zichzelf, wat erg verfrissend is. Ook de nodige portie drama is aanwezig, maar ook hier heb ik enorm van kunnen genieten. De drama was net genoeg om het verhaal telkens weer een beetje in gang te duwen. Dankzij de vlotte schrijfstijl van Karin Quint leest dit verhaal erg snel. Ik ben fan en kan niet wachten om meer te lezen over de geschiedenis (en toekomst?) van Landgoed Rosaville!
November 27, 2021
Een heerlijke feelgood
March 8, 2022
"When in doubt, go to the library"
Laura is afgestudeerd historicus en wil de zomervakantie gebruiken om een nieuwe baan te zoeken.
Maar dan heeft haar stiefvader een baan voor haar geregeld.
Voor een bekende TV-producer moet ze het persoonlijke archief van zijn vader uitzoeken. Ondertussen komt ze er achter dat haar oma vroeger een andere geliefde heeft gehad dan haar opa en ze probeert te achterhalen wat het verhaal hiervan is. Waarom zijn zij niet bij elkaar gebleven.
Ik had vooraf niet verwacht dat het boek zich in Nederland zou afspelen, maar eerder in Engeland. Misschien door de titel, ik weet het niet. Maar daardoor moest ik in het begin wel even schakelen.
Het verhaal leest heerlijk weg en Laura is een heel fijn personage. Ze is niet bang om haar minder goede punten onder ogen te komen en zichzelf te verbeteren of toe te geven dat ze fout is.
De geschiedenis van haar oma had wat mij betreft wel iets uitgebreider gemogen, net als het archief dat ze voor Tom uitzoekt.
Hoewel het de rode draad vormt voor het verhaal, verdwijnt het een beetje op de achtergrond.
"Mensen zijn snel geneigd om aandacht te verwarren met liefde.
Het applaus, de gillende meisjes; voor je het weet heb je echt het idee iets heel bijzonders te zijn en dat iedereen van je houdt om wie je bent. Maar die liefde is voorwaardelijk; als het applaus stopt en de aandacht verdwijnt, blij je ineens niemand te zijn".
Kortom, ik heb me meer dan vermaakt met het Koetshuis. Een hele fijne feelgood!!
Laura is afgestudeerd historicus en wil de zomervakantie gebruiken om een nieuwe baan te zoeken.
Maar dan heeft haar stiefvader een baan voor haar geregeld.
Voor een bekende TV-producer moet ze het persoonlijke archief van zijn vader uitzoeken. Ondertussen komt ze er achter dat haar oma vroeger een andere geliefde heeft gehad dan haar opa en ze probeert te achterhalen wat het verhaal hiervan is. Waarom zijn zij niet bij elkaar gebleven.
Ik had vooraf niet verwacht dat het boek zich in Nederland zou afspelen, maar eerder in Engeland. Misschien door de titel, ik weet het niet. Maar daardoor moest ik in het begin wel even schakelen.
Het verhaal leest heerlijk weg en Laura is een heel fijn personage. Ze is niet bang om haar minder goede punten onder ogen te komen en zichzelf te verbeteren of toe te geven dat ze fout is.
De geschiedenis van haar oma had wat mij betreft wel iets uitgebreider gemogen, net als het archief dat ze voor Tom uitzoekt.
Hoewel het de rode draad vormt voor het verhaal, verdwijnt het een beetje op de achtergrond.
"Mensen zijn snel geneigd om aandacht te verwarren met liefde.
Het applaus, de gillende meisjes; voor je het weet heb je echt het idee iets heel bijzonders te zijn en dat iedereen van je houdt om wie je bent. Maar die liefde is voorwaardelijk; als het applaus stopt en de aandacht verdwijnt, blij je ineens niemand te zijn".
Kortom, ik heb me meer dan vermaakt met het Koetshuis. Een hele fijne feelgood!!
March 10, 2022
De afgelopen weken heb ik mee mogen doen aan de buddyread van Het Koetshuis, geschreven door Karin Quint. Deze buddyread werd georganiseerd door Ilona van uitgeverij LS AMsterdam. De afsluiting was een online boekbespreking waar Karin zelf ook bij was. We konden al onze vragen stellen en Karin sprak zo vol enthousiasme en passie over haar boek en schrijfproces. Ik heb ervan genoten.
Hieronder deel ik mijn recensie van deel 1 van de Landgoed Rosaville serie.
Het Koetshuis gaat over de pas afgestudeerde historicus Laura. Ze is jaren geleden met haar moeder, stiefvader en stiefzus op een prachtig landgoed genaamd Rosaville gaan wonen. Deze plek laat haar historicus-hart sneller kloppen. Ook voor de dementerende oma van Laura heeft Rosaville een bijzondere betekenis. De geheime liefde van haar oma als jong meisje, is het startsein voor Laura om in de geschiedenis van Rosaville te duiken. Als verrassing heeft haar stiefvader een baan voor Laura geregeld bij Tomboy TV, een productiemaatschappij dat talentenjachten produceert. Laura heeft helemaal niets met de entertainment industrie of bekende mensen, dus start ze met lichte tegenzin aan haar baan als persoonlijk archivaris voor TV-producent Tom Boyard. Maar gaandeweg gaat ze het werk steeds leuker vinden. En leert ze ook Tom beter kennen.
Ik heb met veel plezier Het Koesthuis gelezen. Wat ik zo goed vond aan deze feelgood is dat het verhaal romantiek bevat, maar dat niet het hele verhaal draait om deze romance. Dit maakt voor mij een feelgood verhaal veel leuker. In Het Koetshuis lees je namelijk ook over het dagelijks leven van Laura, thuis en op de werkvloer. We maken kennis met familie, vrienden en nieuwe collega's en zien de interactie tussen hen en Laura. Daarnaast duiken we in Laura's eigen verleden en het verleden van haar oma.
Karin Quint heeft een hele fijne schrijfstijl. Ik zat meteen in het boek en wilde het blijven lezen. De beschrijvingen van landgoed Rosaville vond ik ook echt geweldig. Het landgoed, de verschillende kamers en de omgeving zijn mooi gedetailleerd beschreven. En het boek bevat een hele fijne plattegrond, waardoor je meteen zag hoe personages zich door de ruimtes bewegen. Alles bij elkaar zorgde er echt voor dat ik me op dit mooie landgoed waande.
Het verhaal van Laura is op een vertellende wijze geschreven; Laura vertelt wat er gebeurt of blikt terug op wat is gebeurd. Karin Quint heeft een duidelijk voorliefde voor de klassiekers van bijvoorbeeld Jane Austen en de gezusters Brontë en dat zie je dus terug in deze vertelstijl. Die klassiekers zijn ook een duidelijke inspiratiebron geweest voor Het Koetshuis.
Met Laura heeft Karin Quint een interessant hoofdpersonage gecreëerd voor haar verhaal. Niet een standaard pretty girl, maar wel iemand met een goede dosis zelfvertrouwen. Laura is rationeel ingesteld en ze heeft een duidelijke visie (soms tunnelvisie of oogkleppen). Ze kan situaties met gestrekt been ingaan. Maar staat Laura wel open voor feedback van mensen uit haar omgeving. Laura is niet een personage waarin ik veel van mezelf herken, maar haar karakter voelde wel realistisch. Richting het eind kwam hier ineens een ommezwaai in en veranderde ze van een rationeel persoon in iemand die zich volledig door emoties liet leiden. Deze ommezwaai was zo plots en paste niet bij het zorgvuldig opgebouwde personage Laura. Zeker omdat ze er later weer rationeel en streng op terugblikt en vindt dat ze zich niet zo door haar emoties had moeten laten gaan. Deze terugblik had misschien juist een moment van groei kunnen zijn voor Laura.
Verder passeren er ook een heleboel bijpersonages de revue: familieleden, vrienden en collega’s. Sommige personages komen wat vaker terug in het verhaal en daar heb je als lezer dan een beter beeld van. Sommige bijpersonages had ik graag wat beter willen leren kennen en wat vaker terug willen zien in het verhaal. Vooral de personages die minder in beeld waren, voelden soms meer als een pion in een spel: ze worden even naar voren geschoven om het plot verder te helpen en daarna verdwijnen ze weer uit beeld.
Het Koetshuis bleef me boeien. Het tempo lag misschien niet hoog, maar ik wilde blijven lezen. En hoe verder je komt, des te lastiger het is om het verhaal niet in één ruk te willen uitlezen. Je wilt weten wat er gaat gebeuren. Tegen het eind werden er onthullingen gedaan waardoor er een enorme stroomversnelling in het verhaal kwam. Hierdoor voelde het einde gehaast. Naar mijn mening had dit wat uitgebreider beschreven mogen worden. Als er misschien een paar extra hoofdstukken waren geweest om hetzelfde verhaal te vertellen was dat het verhaal ten goede gekomen, denk ik. En vermoedelijk zoude de acties en reacties van personages waar ik hierboven naar refereer ook wat logischer voortgevloeid uit het geheel.
Aan het eind heb ik het boek met een tevreden gevoel dichtgeslagen en ben ik blij dat ik Het Koetshuis heb mogen lezen. Karin Quint heeft een mooi fictie debuut afgeleverd met Het Koetshuis en ze heeft mij als lezer nieuwsgierig gemaakt naar haar volgende werk. Gelukkig hoef ik hier niet lang op te wachten want in mei komt deel 2 van de Landgoed Rosaville serie uit: De Theekoepel.
Het Koetshuis krijgt van mij 3,5 sterren
Hieronder deel ik mijn recensie van deel 1 van de Landgoed Rosaville serie.
Het Koetshuis gaat over de pas afgestudeerde historicus Laura. Ze is jaren geleden met haar moeder, stiefvader en stiefzus op een prachtig landgoed genaamd Rosaville gaan wonen. Deze plek laat haar historicus-hart sneller kloppen. Ook voor de dementerende oma van Laura heeft Rosaville een bijzondere betekenis. De geheime liefde van haar oma als jong meisje, is het startsein voor Laura om in de geschiedenis van Rosaville te duiken. Als verrassing heeft haar stiefvader een baan voor Laura geregeld bij Tomboy TV, een productiemaatschappij dat talentenjachten produceert. Laura heeft helemaal niets met de entertainment industrie of bekende mensen, dus start ze met lichte tegenzin aan haar baan als persoonlijk archivaris voor TV-producent Tom Boyard. Maar gaandeweg gaat ze het werk steeds leuker vinden. En leert ze ook Tom beter kennen.
Ik heb met veel plezier Het Koesthuis gelezen. Wat ik zo goed vond aan deze feelgood is dat het verhaal romantiek bevat, maar dat niet het hele verhaal draait om deze romance. Dit maakt voor mij een feelgood verhaal veel leuker. In Het Koetshuis lees je namelijk ook over het dagelijks leven van Laura, thuis en op de werkvloer. We maken kennis met familie, vrienden en nieuwe collega's en zien de interactie tussen hen en Laura. Daarnaast duiken we in Laura's eigen verleden en het verleden van haar oma.
Karin Quint heeft een hele fijne schrijfstijl. Ik zat meteen in het boek en wilde het blijven lezen. De beschrijvingen van landgoed Rosaville vond ik ook echt geweldig. Het landgoed, de verschillende kamers en de omgeving zijn mooi gedetailleerd beschreven. En het boek bevat een hele fijne plattegrond, waardoor je meteen zag hoe personages zich door de ruimtes bewegen. Alles bij elkaar zorgde er echt voor dat ik me op dit mooie landgoed waande.
Het verhaal van Laura is op een vertellende wijze geschreven; Laura vertelt wat er gebeurt of blikt terug op wat is gebeurd. Karin Quint heeft een duidelijk voorliefde voor de klassiekers van bijvoorbeeld Jane Austen en de gezusters Brontë en dat zie je dus terug in deze vertelstijl. Die klassiekers zijn ook een duidelijke inspiratiebron geweest voor Het Koetshuis.
Met Laura heeft Karin Quint een interessant hoofdpersonage gecreëerd voor haar verhaal. Niet een standaard pretty girl, maar wel iemand met een goede dosis zelfvertrouwen. Laura is rationeel ingesteld en ze heeft een duidelijke visie (soms tunnelvisie of oogkleppen). Ze kan situaties met gestrekt been ingaan. Maar staat Laura wel open voor feedback van mensen uit haar omgeving. Laura is niet een personage waarin ik veel van mezelf herken, maar haar karakter voelde wel realistisch. Richting het eind kwam hier ineens een ommezwaai in en veranderde ze van een rationeel persoon in iemand die zich volledig door emoties liet leiden. Deze ommezwaai was zo plots en paste niet bij het zorgvuldig opgebouwde personage Laura. Zeker omdat ze er later weer rationeel en streng op terugblikt en vindt dat ze zich niet zo door haar emoties had moeten laten gaan. Deze terugblik had misschien juist een moment van groei kunnen zijn voor Laura.
Verder passeren er ook een heleboel bijpersonages de revue: familieleden, vrienden en collega’s. Sommige personages komen wat vaker terug in het verhaal en daar heb je als lezer dan een beter beeld van. Sommige bijpersonages had ik graag wat beter willen leren kennen en wat vaker terug willen zien in het verhaal. Vooral de personages die minder in beeld waren, voelden soms meer als een pion in een spel: ze worden even naar voren geschoven om het plot verder te helpen en daarna verdwijnen ze weer uit beeld.
Het Koetshuis bleef me boeien. Het tempo lag misschien niet hoog, maar ik wilde blijven lezen. En hoe verder je komt, des te lastiger het is om het verhaal niet in één ruk te willen uitlezen. Je wilt weten wat er gaat gebeuren. Tegen het eind werden er onthullingen gedaan waardoor er een enorme stroomversnelling in het verhaal kwam. Hierdoor voelde het einde gehaast. Naar mijn mening had dit wat uitgebreider beschreven mogen worden. Als er misschien een paar extra hoofdstukken waren geweest om hetzelfde verhaal te vertellen was dat het verhaal ten goede gekomen, denk ik. En vermoedelijk zoude de acties en reacties van personages waar ik hierboven naar refereer ook wat logischer voortgevloeid uit het geheel.
Aan het eind heb ik het boek met een tevreden gevoel dichtgeslagen en ben ik blij dat ik Het Koetshuis heb mogen lezen. Karin Quint heeft een mooi fictie debuut afgeleverd met Het Koetshuis en ze heeft mij als lezer nieuwsgierig gemaakt naar haar volgende werk. Gelukkig hoef ik hier niet lang op te wachten want in mei komt deel 2 van de Landgoed Rosaville serie uit: De Theekoepel.
Het Koetshuis krijgt van mij 3,5 sterren
February 22, 2023
Heerlijk is dit boek.
Een prachtig verhaal van twee verschillende liefdes, met mekaar verbonden door een bloedband.
Ik vind het hoofdpersonage Laura prachtig neergezet met een krachtig karakter, tikkeltje naar het stoere en koppige neigend. Het is mooi te zien dat een sterk karakter toch ook week kan worden en zich kan overgeven aan de verschillende gevoelens die het dagelijkse leven met zich meebrengt.
Ik wil natuurlijk niet de verhaallijn verklappen, maar het realistische happy end, maakt het geheel zeer geloofwaardig, hoewel het einde naar mijn mening net wat meer mocht uitgeschreven zijn en niet enkel in het oogpunt van Laura mocht gezien worden, maar misschien net wat meer in detail getreden worden over de "eindmeet" van Tom.
De manier waarop elk personage neergezet wordt is echter zeer typerend en je kan duidelijk een beeld vormen van wie wie is en hoe die op bepaalde situaties reageert.
Bovendien zijn de mooie architecturale beschrijvingen zeer mooi en iedereen die houdt van een meer klassieke bouwstijl, kan de verschillende plaatsen zich zo voor de geest halen.
Natuurlijk wordt hier dan de nieuwsgierigheid gewekt om de volgende delen te lezen.
Het wordt uitkijken of figuren van het heden opnieuw prachtig worden verweven met het verleden of dat het verhaal misschien een andere wending krijgt.
Een prachtig verhaal van twee verschillende liefdes, met mekaar verbonden door een bloedband.
Ik vind het hoofdpersonage Laura prachtig neergezet met een krachtig karakter, tikkeltje naar het stoere en koppige neigend. Het is mooi te zien dat een sterk karakter toch ook week kan worden en zich kan overgeven aan de verschillende gevoelens die het dagelijkse leven met zich meebrengt.
Ik wil natuurlijk niet de verhaallijn verklappen, maar het realistische happy end, maakt het geheel zeer geloofwaardig, hoewel het einde naar mijn mening net wat meer mocht uitgeschreven zijn en niet enkel in het oogpunt van Laura mocht gezien worden, maar misschien net wat meer in detail getreden worden over de "eindmeet" van Tom.
De manier waarop elk personage neergezet wordt is echter zeer typerend en je kan duidelijk een beeld vormen van wie wie is en hoe die op bepaalde situaties reageert.
Bovendien zijn de mooie architecturale beschrijvingen zeer mooi en iedereen die houdt van een meer klassieke bouwstijl, kan de verschillende plaatsen zich zo voor de geest halen.
Natuurlijk wordt hier dan de nieuwsgierigheid gewekt om de volgende delen te lezen.
Het wordt uitkijken of figuren van het heden opnieuw prachtig worden verweven met het verleden of dat het verhaal misschien een andere wending krijgt.
March 7, 2022
Ben je op zoek naar een boek vol mysterie, humor en liefde dat zich afspeelt op een prachtige plek? Zoek dan niet verder, want dat is precies waar 'Het koetshuis' van Karin Quint aan voldoet. Met dit boek heeft ze mij in ieder geval positief verrast. Vanaf begin tot eind sleept ze je namelijk niet alleen mee naar de meest prachtige en haast sprookjesachtige plekken - van een rozenkamer, de bibliotheek van Tom tot een klooster waar eigenlijk een heerlijk wellnesscentrum achter schuilgaat - ook houdt ze je bezig met twee boeiende mysteries waar je samen met flapuit Laura voor moet gaan zitten om ze op te lossen.
Tel hierbij ook nog de korte hoofdstukjes en haar fijne schrijfstijl op en je vliegt met name door het eerste gedeelte. Toch moet ik eerlijk zijn: het tweede gedeelte vond ik persoonlijk net iets te langdradig. Maar vooralsnog kijk ik alweer uit naar boek nr. 2. Karin Quint heeft zich met dit boek op mijn radar gezet, dus ik zeg: laat maar komen! Ik ben heel benieuwd wat ze haar lezers, helemaal in deze mooie omgeving, nog meer gaat geven.
Tel hierbij ook nog de korte hoofdstukjes en haar fijne schrijfstijl op en je vliegt met name door het eerste gedeelte. Toch moet ik eerlijk zijn: het tweede gedeelte vond ik persoonlijk net iets te langdradig. Maar vooralsnog kijk ik alweer uit naar boek nr. 2. Karin Quint heeft zich met dit boek op mijn radar gezet, dus ik zeg: laat maar komen! Ik ben heel benieuwd wat ze haar lezers, helemaal in deze mooie omgeving, nog meer gaat geven.
December 27, 2021
Via NS kreeg ik 8 e-books cadeau. Aardig, maar je kiest een pakket per maand en dat pakket kun je niet wijzigen. Uiteindelijk had ik het pakket voor de maand december, een aantal boeken met voor iedere smaak wat.
"Het Koetshuis" geschreven door Karin Quint is een zogenaamd 'feel good' boek. Mij deed het erg denken aan de vroegere Witte Ravenpockets waarin een hij en een zij op de eerste pagina ruzie hebben en elkaar op de laatste pagina in de armen vallen. Happy end.
Ook in dit boek was dat het geval.
Een gemakkelijk boek, dat je er gewoon even tussendoor leest.
"Het Koetshuis" geschreven door Karin Quint is een zogenaamd 'feel good' boek. Mij deed het erg denken aan de vroegere Witte Ravenpockets waarin een hij en een zij op de eerste pagina ruzie hebben en elkaar op de laatste pagina in de armen vallen. Happy end.
Ook in dit boek was dat het geval.
Een gemakkelijk boek, dat je er gewoon even tussendoor leest.
November 15, 2022
Dit boek deed echt helemaal niets met mij, behalve irritatie oproepen. De hoofdpersoon, Laura, is een snobistische dame die nogal hoog van de toren blaast en ontzettend oordeelt over andere personen.
Het verhaal zit bomvol clichés en al wachtend op een plottwist kabbelt het langzaam voort.
Het verhaal uit het verleden had potentie om een spannend element toe te voegen, maar ook dit mislukt jammerlijk. Ik vond dit boek saai en voelde geen empathie voor de personages. Toch nog 2 sterren voor de prettige schrijfstijl, waardoor ik toch doorgelezen heb. Ideaal boek om in bed te lezen want na enkele minuten vallen je ogen vanzelf dicht.
Het verhaal zit bomvol clichés en al wachtend op een plottwist kabbelt het langzaam voort.
Het verhaal uit het verleden had potentie om een spannend element toe te voegen, maar ook dit mislukt jammerlijk. Ik vond dit boek saai en voelde geen empathie voor de personages. Toch nog 2 sterren voor de prettige schrijfstijl, waardoor ik toch doorgelezen heb. Ideaal boek om in bed te lezen want na enkele minuten vallen je ogen vanzelf dicht.
October 25, 2025
Het was even wennen om weer een boek te lezen van een Nederlandse schrijfster maar ik heb het boek als leuk en prettig om te lezen ervaren.
Laura is een pas afgestudeerde historicus die op zoek is naar een baan. In de villa van haar ouders ontdekt ze dat haar oma ook een verleden heeft hier en dit wilt ze verder uitzoeken, maar om als historicus niet te bedenken om het archief van de villa te raadplegen vond ik wel apart.
Terwijl Laura op zoek is naar haar droombaan, heeft haar stiefvader voor haar een tijdelijk baantje weten te vinden bij een televisiemaatschappij, waar Laura totaal niet op zit te wachten. Toch weet Laura haar draai te vinden en hoe kan het ook anders in een roman, word Laura verliefd.
Het was erg leuk om deze bloeiende liefde te volgen en verbijsterd te zijn doordat het liefdes sprookje een andere kant op leek te gaan.
Mooi vond ik het om te lezen hoe Laura het dagboek van haar oma gebruikte om haar gevoelens uit te vogelen en alles weer op een rijtje te zetten.
Het eind hoofdstuk vond ik erg snel gaan, waardoor ik nu het gevoel heb dat ik een stand alone book heb gelegen in plaats van het eerste deel uit een serie.
Laura is een pas afgestudeerde historicus die op zoek is naar een baan. In de villa van haar ouders ontdekt ze dat haar oma ook een verleden heeft hier en dit wilt ze verder uitzoeken, maar om als historicus niet te bedenken om het archief van de villa te raadplegen vond ik wel apart.
Terwijl Laura op zoek is naar haar droombaan, heeft haar stiefvader voor haar een tijdelijk baantje weten te vinden bij een televisiemaatschappij, waar Laura totaal niet op zit te wachten. Toch weet Laura haar draai te vinden en hoe kan het ook anders in een roman, word Laura verliefd.
Het was erg leuk om deze bloeiende liefde te volgen en verbijsterd te zijn doordat het liefdes sprookje een andere kant op leek te gaan.
Mooi vond ik het om te lezen hoe Laura het dagboek van haar oma gebruikte om haar gevoelens uit te vogelen en alles weer op een rijtje te zetten.
Het eind hoofdstuk vond ik erg snel gaan, waardoor ik nu het gevoel heb dat ik een stand alone book heb gelegen in plaats van het eerste deel uit een serie.
March 19, 2024
Al met al een vermakelijk, maar redelijk simpel boek. Gek dat soms personages mama genoemd wordt, en soms bij naam worden genoemd. Wat ik aan Lucinda Riley zo geweldig vind, is dat je vrijwel 50/50 in het heden/verleden zit. Hier is het een stuk minder en dit zorgt voor minder verbondenheid in het verleden.
Lucinda Riley blijft toch mijn favoriet in dit genre😌
Lucinda Riley blijft toch mijn favoriet in dit genre😌
May 22, 2022
Het was even inkomen de eerste hoofdstukken door de vele beschrijvingen en verdagende zinnen. Daarna greep het verhaal me genoeg aan om door te willen lezen. Vooral lieflijk, aandoenlijk en een beetje statig. Geen sprankelende liefde, wel wijze lessen.
September 10, 2021
Een heel leuk ongeknutseld verhaal. Ik had het boek op mijn telefoon gezet en in mijn pauzes of als ik ergens moest wachten gelezen. Van a tot z voorspelbaar maar ik heb er van genoten.
May 20, 2022
Ik heb dit boek geluisterd via de BookChoice App. Persoonlijk vond ik fijn om naar te luisteren, maar merkte dat ik het niet heel bijzonder verhaal vond. Beetje bouquetreeks gevoel bij verloop van het verhaal.
July 2, 2022
Leuk! Het verhaal ging dieper dan ik had verwacht. Ook was het geen standaard “oud huis verhaal”
November 1, 2023
Wel cava maar gebeurd niet zo heel veel. Misschien is deel 2 beter
June 13, 2025
Nouuuu ik vond het niet heel goed ofzo maar was wel leuk om te lezen dus helemaal prima
December 6, 2025
Dit leest heel lekker weg. De historische verhaallijn is veel beperkter dan ik dacht, misschien komt dat in de vervolgdelen nog. Er zitten een paar ongeloofwaardigheden in het verhaal, maar ik afgezien daarvan heb ik me prima vermaakt met dit boek.
March 7, 2023
Het boek leest super fijn weg! Wel het typische romantiek verhaal en sommige details vond ik wat overdreven, maar al met al wel een heel leuk boek!
December 5, 2023
4.5 sterren wat een heerlijk boek
Gisteravond in begonnen , boek (ereader)mee naar bed genomen en tegen 24.00 het licht maar eens uitgedaan ….het las zo lekker weg
Vanmiddag uitgelezen , feelgood op zijn best dit !
En nu is de vraag….direct door met deel twee of eerst even iets anders ….
Gisteravond in begonnen , boek (ereader)mee naar bed genomen en tegen 24.00 het licht maar eens uitgedaan ….het las zo lekker weg
Vanmiddag uitgelezen , feelgood op zijn best dit !
En nu is de vraag….direct door met deel twee of eerst even iets anders ….
Read
August 9, 2021“Ik heb Jasper weer gezien. In het koetshuis, naast de villa. Vanaf nu is dat onze vaste ontmoetingsplek en als ik eraan denk dat ik hem over een paar dagen daar weer zal zien, voel ik vlinders in mijn buik buitelen.”
Ik lees niet zo vaak feelgood, maar werd nu toch getriggerd door de uitzonderlijk mooie kaft. Een layout en vormgeving waar veel aandacht aan wordt besteed, is voor mij telkens een vorm van respect naar de lezer toe. De blinkende elementen op de cover, een fijne plattegrond in het boek, kleine guirlandes bij de aanvang van elk hoofdstuk… al deze mooie details kan ik zeker appreciëren. Maar natuurlijk is het verhaal zelf zeker zo belangrijk. Karin Quint haar romandebuut heeft me ook inhoudelijk overtuigd. Het koetshuis is een alvast mooie start voor de Landgoed Rosaville-serie.
“Was dat vanochtend een moordaanslag of gewoon een hele rare manier om kennis te maken met je nieuwe werkgever?”
Laura rijdt de bekende televisieproducent Tom Boyard op haar eerste werkdag van zijn fiets, meteen een fijn en origineel begin. Tom is de oprichter en eigenaar van de productiemaatschappij Tomboy TV. Hoewel deze beroemdheid vroeger in een boysband heeft gespeeld, kent Laura hem niet. Haar interesse ligt meer bij geschiedenis en lezen. Maar nu heeft ze, via haar stiefvader Kees, een werkopdracht bij hem gekregen. Iets met papieren uit het archief van de vader van Tom die uitgezocht en gesorteerd moeten worden. Dit is niet meteen een droomjob voor Laura, die afgestudeerd is als historica. Ze hoopt dus snel klaar te zijn met deze klus.
Hoewel er in het begin soms kleine akkefietjes tussen Laura en Tom zijn, ontstaan er ook fijne ontspannende gesprekken tussen hen. Laura moet toegeven dat ze haar baas aardiger vindt dan ze had verwacht. Een foto uit het archief die de nodige vragen oproept en een onverwachte situatie brengen deze twee misschien wel dichter bij elkaar.
“Hij had een zekere charme, dat durfde ik inmiddels wel aan mezelf toe te geven. Maar wanneer hij die open lach niet liet zien, hing er iets droevigs en melancholisch over hem heen.”
Hiernaast volgt de lezer ook het verhaal van de oma van Laura, die in een verzorgingstehuis verblijft. Een kleine herseninfarct en alzheimer spelen haar parten. Maar als Laura haar foto’s van het koetshuis laat zien, begint oma over Jasper te praten. Evenwel is ze hem ook zo weer vergeten. Natuurlijk is Laura nu nieuwsgierig geworden en gaat ze op onderzoek uit. Oma haar dagboek, gevonden in een doos op de zolder, brengt haar misschien de nodige antwoorden?
Karin Quint heeft een vlotte en aangename schrijfstijl, zeker niet te moeilijk of ingewikkeld. De opbouw van het verhaal verloopt best rustig. Spanning, sfeer, beschrijvingen… alles is mooi gedoseerd. De verwijzingen naar literatuur en het vleugje humor zijn zeker fijne pluspunten.
“Je kon me niet eens een lelijk eendje noemen dat ooit zou uitgroeien tot een mooie zwaan. Ik was gewoon een eend, punt.”
De familie van Laura wordt duidelijk voorgesteld. Haar ouders zijn gescheiden. Samen met haar moeder en stiefvader Kees woont ze op het landgoed. Stiefzusje Hannah, met wie ze een zeer goede band mee heeft, woont samen met haar vriend. Moeder is een beetje bemoeizuchtig, Kees is zeer aimabel, vader en zijn vriendin blijven meer op de achtergrond.
De geschiedenis van Rosaville is zeer mooi verwerkt in dit boek. De vele foto’s aan de muurwand vertellen het verhaal van de bewoners. Zo kom je bijvoorbeeld te weten dat de liefde van Roosje en haar fabrikant werd bezegeld met de bouw van die schitterende villa en bijgebouwen. Maar ook de keerzijde van hun roem wordt niet geschuwd.
Villa Rosaville en de domeinen werden knap gerestaureerd en toch is de eigenheid behouden. In deze tijd is het soms ook een toevluchtsoord voor kennissen van de familie. De beschrijvingen van het interieur en de omgeving zijn net niet te overdadig. Als lezer had ik meteen een duidelijk beeld van het landgoed.
Ook de personages zijn meteen goed getypeerd. Hun gevoelens en beslissingen zijn zeker realistisch weergegeven. Zo is Laura bijvoorbeeld een echte cynicus. Ze wordt doorheen het verhaal een beetje zelfverzekerder maar blijft toch zichzelf. De aanvaarding van jezelf te kunnen en mogen zijn heeft Karin Quint hier goed gebracht. De parallellen tussen de gebeurtenissen in dagboek van oma en het leven Laura zijn ook best interessant.
Allemaal positieve dingen dus. En toch kon het verhaal niet altijd mijn aandacht vasthouden. Net zoals Laura was ik aanvankelijk niet zo geboeid door het personage van Tom. Zijn achtergrond en werkgebied spraken mij niet zo aan. Ik kon het boek zonder problemen een paar dagen aan de kant leggen. Het kabbelde voor mij persoonlijk net iets te traag voort. Gelukkig werd het verhaal naar het einde toe wel interessanter en zelfs een beetje spannend. De epiloog vond ik zeker verrassend, niet te zeemzoet maar wel mooi realistisch.
Het koetshuis is absoluut een sympathiek verhaal, de klassieke feelgood in een moderner jasje gestoken. Het is zeker uitkijken naar het volgende deel in de Landgoed Rosaville-serie. Ik geef graag 3,5 welverdiende sterren aan deze debuutroman.
“Ze leerde me hoe leuk het was om dingen te weten, om te zien hoe kleine gebeurtenissen tot iets groots konden leiden en grote gebeurtenissen tot chaos – of soms tot helemaal niets.”
Ik lees niet zo vaak feelgood, maar werd nu toch getriggerd door de uitzonderlijk mooie kaft. Een layout en vormgeving waar veel aandacht aan wordt besteed, is voor mij telkens een vorm van respect naar de lezer toe. De blinkende elementen op de cover, een fijne plattegrond in het boek, kleine guirlandes bij de aanvang van elk hoofdstuk… al deze mooie details kan ik zeker appreciëren. Maar natuurlijk is het verhaal zelf zeker zo belangrijk. Karin Quint haar romandebuut heeft me ook inhoudelijk overtuigd. Het koetshuis is een alvast mooie start voor de Landgoed Rosaville-serie.
“Was dat vanochtend een moordaanslag of gewoon een hele rare manier om kennis te maken met je nieuwe werkgever?”
Laura rijdt de bekende televisieproducent Tom Boyard op haar eerste werkdag van zijn fiets, meteen een fijn en origineel begin. Tom is de oprichter en eigenaar van de productiemaatschappij Tomboy TV. Hoewel deze beroemdheid vroeger in een boysband heeft gespeeld, kent Laura hem niet. Haar interesse ligt meer bij geschiedenis en lezen. Maar nu heeft ze, via haar stiefvader Kees, een werkopdracht bij hem gekregen. Iets met papieren uit het archief van de vader van Tom die uitgezocht en gesorteerd moeten worden. Dit is niet meteen een droomjob voor Laura, die afgestudeerd is als historica. Ze hoopt dus snel klaar te zijn met deze klus.
Hoewel er in het begin soms kleine akkefietjes tussen Laura en Tom zijn, ontstaan er ook fijne ontspannende gesprekken tussen hen. Laura moet toegeven dat ze haar baas aardiger vindt dan ze had verwacht. Een foto uit het archief die de nodige vragen oproept en een onverwachte situatie brengen deze twee misschien wel dichter bij elkaar.
“Hij had een zekere charme, dat durfde ik inmiddels wel aan mezelf toe te geven. Maar wanneer hij die open lach niet liet zien, hing er iets droevigs en melancholisch over hem heen.”
Hiernaast volgt de lezer ook het verhaal van de oma van Laura, die in een verzorgingstehuis verblijft. Een kleine herseninfarct en alzheimer spelen haar parten. Maar als Laura haar foto’s van het koetshuis laat zien, begint oma over Jasper te praten. Evenwel is ze hem ook zo weer vergeten. Natuurlijk is Laura nu nieuwsgierig geworden en gaat ze op onderzoek uit. Oma haar dagboek, gevonden in een doos op de zolder, brengt haar misschien de nodige antwoorden?
Karin Quint heeft een vlotte en aangename schrijfstijl, zeker niet te moeilijk of ingewikkeld. De opbouw van het verhaal verloopt best rustig. Spanning, sfeer, beschrijvingen… alles is mooi gedoseerd. De verwijzingen naar literatuur en het vleugje humor zijn zeker fijne pluspunten.
“Je kon me niet eens een lelijk eendje noemen dat ooit zou uitgroeien tot een mooie zwaan. Ik was gewoon een eend, punt.”
De familie van Laura wordt duidelijk voorgesteld. Haar ouders zijn gescheiden. Samen met haar moeder en stiefvader Kees woont ze op het landgoed. Stiefzusje Hannah, met wie ze een zeer goede band mee heeft, woont samen met haar vriend. Moeder is een beetje bemoeizuchtig, Kees is zeer aimabel, vader en zijn vriendin blijven meer op de achtergrond.
De geschiedenis van Rosaville is zeer mooi verwerkt in dit boek. De vele foto’s aan de muurwand vertellen het verhaal van de bewoners. Zo kom je bijvoorbeeld te weten dat de liefde van Roosje en haar fabrikant werd bezegeld met de bouw van die schitterende villa en bijgebouwen. Maar ook de keerzijde van hun roem wordt niet geschuwd.
Villa Rosaville en de domeinen werden knap gerestaureerd en toch is de eigenheid behouden. In deze tijd is het soms ook een toevluchtsoord voor kennissen van de familie. De beschrijvingen van het interieur en de omgeving zijn net niet te overdadig. Als lezer had ik meteen een duidelijk beeld van het landgoed.
Ook de personages zijn meteen goed getypeerd. Hun gevoelens en beslissingen zijn zeker realistisch weergegeven. Zo is Laura bijvoorbeeld een echte cynicus. Ze wordt doorheen het verhaal een beetje zelfverzekerder maar blijft toch zichzelf. De aanvaarding van jezelf te kunnen en mogen zijn heeft Karin Quint hier goed gebracht. De parallellen tussen de gebeurtenissen in dagboek van oma en het leven Laura zijn ook best interessant.
Allemaal positieve dingen dus. En toch kon het verhaal niet altijd mijn aandacht vasthouden. Net zoals Laura was ik aanvankelijk niet zo geboeid door het personage van Tom. Zijn achtergrond en werkgebied spraken mij niet zo aan. Ik kon het boek zonder problemen een paar dagen aan de kant leggen. Het kabbelde voor mij persoonlijk net iets te traag voort. Gelukkig werd het verhaal naar het einde toe wel interessanter en zelfs een beetje spannend. De epiloog vond ik zeker verrassend, niet te zeemzoet maar wel mooi realistisch.
Het koetshuis is absoluut een sympathiek verhaal, de klassieke feelgood in een moderner jasje gestoken. Het is zeker uitkijken naar het volgende deel in de Landgoed Rosaville-serie. Ik geef graag 3,5 welverdiende sterren aan deze debuutroman.
“Ze leerde me hoe leuk het was om dingen te weten, om te zien hoe kleine gebeurtenissen tot iets groots konden leiden en grote gebeurtenissen tot chaos – of soms tot helemaal niets.”
dnf
July 20, 2021Geprobeerd als luisterboek, maar na een half uur al gestaakt. Sanne Bosman, de voorleester, wacht naar mijn gevoel na het einde van elke zin een minuut voor ze doorgaat met de volgende zin. Dat vind ik niet te doen. Ik erger me daar zo aan, dat ik niks van het verhaal hoor
April 21, 2022
Het verhaal gaat over Laura die met haar moeder, stiefvader en stiefzusje naar het landgoed Rosaville is verhuisd toen ze jong was. Daar heeft ze een geweldige jeugd gehad op het prachtige landgoed genaamd Rosaville. Laura heeft geschiedenis gestuurd en na haar afstudeer feestje krijgt ze van haar moeder Marian en stiefvader Kees 2 cadeaus; een auto en werk bij Tomboy TV. Dit werk past eigenlijk helemaal niet in haar straatje maar ze gaat er toch heen. De CEO van Tomboy TV is een goede vriend van Kees.
Het begin in het boek verrast me meteen al, ik dacht dat het een andere wending zou krijgen, meer een historische roman maar dat is het niet, je komt wel meer te weten over vroeger over het landgoed maar dat is een mooie afwisseling met het heden.
Op haar eerste werkdag komt ze in botsing met de CEO van Tomboy TV, Tom Boyard. Ze weet alleen nog niet dat hij dat is. Daar komt ze later achter. De eerste 1,5 week van haar werk weet ze nog niet wat van haar verwacht wordt maar als ze hoort wat haar taak is, oude dozen met papieren en persoonlijke spullen uitzoeken, gaat ze er voor en ondertussen blijft ze solliciteren.
Naarmate de tijd vordert leert ze Tom iets beter kennen en komt ze er achter dat ze hem leuk vind ook al wilt ze dat nog niet toegeven.
Ondertussen onderzoekt Laura ook een geheim van haar Oma. Hiervoor leest ze het dagboek. Leuk om tussen door ook wat over vroeger te weten te komen.
Wanneer ze vast komen te zitten in de lift van Tomboy TV spreken ze het uit na elkaar dat ze elkaar leuk vinden alleen wilt Laura het geheim houden tot dat ze weg is bij Tomboy TV, het werkt schiet bijna op dus nog een paar weekjes wachten.
Ze spreken regelmatig stiekem af. En ze zijn erg gelukkig samen.
Tot dat Laura het grote geheim ontdekt van Tom.
Wat het geheim van Tom Boyard is houd ik nog even voor me, daarvoor moet je het boek maar lezen :)
Ze weet niet wat ze hiermee moet en is boos en wilt niks meer met Tom te maken hebben. Ze gaat naar haar vader en stiefmoeder in Brabant. Daar komt ze redelijk tot rust en heeft ze tijd om te denken en te praten met haar stiefzusje Hannah en vriendin Emina. Nadat ze van Emina hoort dat er brand is geweest in het huis van Tom en dat hij licht gewond is weet ze het zeker, ze moet naar hem toe. Ze pakt meteen haar spullen en vertrekt naar Amsterdam , naar het huis waar hij woont. Helaas is Tom er niet meer en van de buren hoort ze dat hij bij goede vrienden logeert. Ze weet meteen dat hij in het Koetshuis is op Rosaville. Daar laat Kees vaker goede vrienden logeren. Als ze daar aankomt ziet ze dat Tom er is maar ze is te moe om de confrontatie aan te gaan dus besluit ze de volgende ochtend af te spreken. Ze weet dat Tom haar nodigt heeft en zoals in een mooie feelgood komt alles goed, eind goed al goed.
Het boek heeft me zeker verrast, een mooie feelgood maar toch anders dan de andere. Het heeft een goede afwisseling met het verleden zodat je meer te weten komt over het landgoed en doormiddel dat Laura het dagboek van haar oma leest kom je ook over het geheim van haar oma te lezen van wat er vroeger is gebeurd.
Ik heb het boek met plezier gelezen ,de schrijfstijl is erg fijn en leest makkelijk weg. Ik kijk al uit naar deel 2 en ben benieuwd waar dat over gaat. Het huis Rosaville is ook zo goed omschreven dat je het gewoon voor je ziet. Het verhaal en de personages zijn goed te volgen en goed beschreven. Je leeft echt met ze mee.
Ik heb soms ook een traantje gelaten maar zeker er ook om gelachen. Het boek sla je met een goed gevoel dicht. Het boek is ook niet voorspelbaar. Zeker een aanrader! Tevens voor de cover kan je dit boek al niet laten staan toch?
Het begin in het boek verrast me meteen al, ik dacht dat het een andere wending zou krijgen, meer een historische roman maar dat is het niet, je komt wel meer te weten over vroeger over het landgoed maar dat is een mooie afwisseling met het heden.
Op haar eerste werkdag komt ze in botsing met de CEO van Tomboy TV, Tom Boyard. Ze weet alleen nog niet dat hij dat is. Daar komt ze later achter. De eerste 1,5 week van haar werk weet ze nog niet wat van haar verwacht wordt maar als ze hoort wat haar taak is, oude dozen met papieren en persoonlijke spullen uitzoeken, gaat ze er voor en ondertussen blijft ze solliciteren.
Naarmate de tijd vordert leert ze Tom iets beter kennen en komt ze er achter dat ze hem leuk vind ook al wilt ze dat nog niet toegeven.
Ondertussen onderzoekt Laura ook een geheim van haar Oma. Hiervoor leest ze het dagboek. Leuk om tussen door ook wat over vroeger te weten te komen.
Wanneer ze vast komen te zitten in de lift van Tomboy TV spreken ze het uit na elkaar dat ze elkaar leuk vinden alleen wilt Laura het geheim houden tot dat ze weg is bij Tomboy TV, het werkt schiet bijna op dus nog een paar weekjes wachten.
Ze spreken regelmatig stiekem af. En ze zijn erg gelukkig samen.
Tot dat Laura het grote geheim ontdekt van Tom.
Wat het geheim van Tom Boyard is houd ik nog even voor me, daarvoor moet je het boek maar lezen :)
Ze weet niet wat ze hiermee moet en is boos en wilt niks meer met Tom te maken hebben. Ze gaat naar haar vader en stiefmoeder in Brabant. Daar komt ze redelijk tot rust en heeft ze tijd om te denken en te praten met haar stiefzusje Hannah en vriendin Emina. Nadat ze van Emina hoort dat er brand is geweest in het huis van Tom en dat hij licht gewond is weet ze het zeker, ze moet naar hem toe. Ze pakt meteen haar spullen en vertrekt naar Amsterdam , naar het huis waar hij woont. Helaas is Tom er niet meer en van de buren hoort ze dat hij bij goede vrienden logeert. Ze weet meteen dat hij in het Koetshuis is op Rosaville. Daar laat Kees vaker goede vrienden logeren. Als ze daar aankomt ziet ze dat Tom er is maar ze is te moe om de confrontatie aan te gaan dus besluit ze de volgende ochtend af te spreken. Ze weet dat Tom haar nodigt heeft en zoals in een mooie feelgood komt alles goed, eind goed al goed.
Het boek heeft me zeker verrast, een mooie feelgood maar toch anders dan de andere. Het heeft een goede afwisseling met het verleden zodat je meer te weten komt over het landgoed en doormiddel dat Laura het dagboek van haar oma leest kom je ook over het geheim van haar oma te lezen van wat er vroeger is gebeurd.
Ik heb het boek met plezier gelezen ,de schrijfstijl is erg fijn en leest makkelijk weg. Ik kijk al uit naar deel 2 en ben benieuwd waar dat over gaat. Het huis Rosaville is ook zo goed omschreven dat je het gewoon voor je ziet. Het verhaal en de personages zijn goed te volgen en goed beschreven. Je leeft echt met ze mee.
Ik heb soms ook een traantje gelaten maar zeker er ook om gelachen. Het boek sla je met een goed gevoel dicht. Het boek is ook niet voorspelbaar. Zeker een aanrader! Tevens voor de cover kan je dit boek al niet laten staan toch?
March 8, 2022
Met andere lezers nam ik deel aan een grote buddyread van uitgeverij Luitingh Sijthoff o.l.v. @ilonaslevenbijls. Een chaotische chatgroep, een leuke online live leesclub als afsluiting en bovenal een fijn boek!
De pas afgestudeerde historicus Laura wil niets liever dan een baan vinden binnen haar vakgebied. Wat doe je dan als je stiefvader als verrassing een baan voor je geregeld heeft, totaal níet binnen jouw vakgebied? Toch maar aannemen. Ze komt terecht bij Tomboy TV, een productiemaatschappij voor talentenjachten. Ze steekt haar mening over deze wereld en BN’ers die ze niet kent, niet onder stoelen of banken en dat laat ze Tom, de eigenaar, ook weten. Gelukkig krijgt ze van hem een andere klus: dozen privéarchief uitzoeken. Dan leer je je baas, en ondertussen het bedrijf, toch beter kennen dan je wil.. Misschien dat Tom zo stom niet is?
Ondertussen komt Laura geregeld bij haar dementerende oma in het verzorgingshuis. Wanneer oma een mannennaam uit het verleden laat vallen, gaat Laura op onderzoek uit in de geschiedenis van familie en Landgoed Rosaville.
Het eerste dat opvalt is de vlotte schrijfstijl van Quint. Je voelt je snel onderdeel van verhaal en wilt meer weten over de verschillende personages en wat er individueel in hun leven gaande is. Iets anders dat snel opvalt is Laura’s karakter: ze is niet op haar mond gevallen en leeft zich regelmatig minder in in anderen. Haar 'oogkleppen' staan net iets anders afgesteld. Dat herkende ik totaal niet bij mezelf en daarom was Laura voor mij af en toe minder leuk. Ach, in het echt vind ik ook niet iedereen leuk. Fijn om te zien is dat ze hierin wel groeit en luistert naar haar (stief)zus Hannah en beste vriendin Emina. Andere personages, zoals haar biologische- en stiefouders komen minder naar voren terwijl een deel hiervan echt onderdeel zijn van het verhaal. Voor mij werden ze soms meer voorbijgangers dan onderdeel van het verhaal. De manier waarop ze haar biologische ouders aanspreekt, met de voornaam, maakt de relatie afstandelijker en dus verder weg. Iets wat wel goed naar voren kwam is de positieve uitkomst van het samengestelde gezin.
Nu ik de recensie schrijf, merk ik dat er veel gebeurde in het boek en waar ga je dan verder? Ergens voelde dat af en toe te veel (en snel op het einde), aan de andere kant gebeuren er soms ook tien dingen tegelijk, en soms ook snel, in het leven. Met oma gaat het niet goed, ondertussen komen emoties boven bij Laura na ontdekkingen in de familiegeschiedenis, legt ze linken met haar eigen leven en blijkt leuke Tom (dé Mr. Darcy in dit verhaal) ook nog met een plotwending te komen. Dat leidt uiteraard weer tot meer emoties. Waar ze vaak met weinig emotie een situatie in lijkt te stappen, lijkt Laura zich voor het eerst wel te leiden door emoties. Dat voelde rigoreus, maar gelukkig draait ze weer bij. Het is tenslotte feelgood hè. Feelgood met verschillende onderwerpen die ook in het echte leven de revue passeren.
Te weinig heb ik gezegd over Landgoed Rosaville zelf, maar het lijkt mij een goed idee om zelf het boek in te stappen en te beleven hoe de sfeer daar is. Ondanks dat Laura niet mijn favoriete personage was, heb ik door Tom en Laura, de fijne schrijfstijl en leuke setting zin gekregen in De Theekoepel. Ook al zijn Tom en Laura dan erg lang met vakantie ;-)
De pas afgestudeerde historicus Laura wil niets liever dan een baan vinden binnen haar vakgebied. Wat doe je dan als je stiefvader als verrassing een baan voor je geregeld heeft, totaal níet binnen jouw vakgebied? Toch maar aannemen. Ze komt terecht bij Tomboy TV, een productiemaatschappij voor talentenjachten. Ze steekt haar mening over deze wereld en BN’ers die ze niet kent, niet onder stoelen of banken en dat laat ze Tom, de eigenaar, ook weten. Gelukkig krijgt ze van hem een andere klus: dozen privéarchief uitzoeken. Dan leer je je baas, en ondertussen het bedrijf, toch beter kennen dan je wil.. Misschien dat Tom zo stom niet is?
Ondertussen komt Laura geregeld bij haar dementerende oma in het verzorgingshuis. Wanneer oma een mannennaam uit het verleden laat vallen, gaat Laura op onderzoek uit in de geschiedenis van familie en Landgoed Rosaville.
Het eerste dat opvalt is de vlotte schrijfstijl van Quint. Je voelt je snel onderdeel van verhaal en wilt meer weten over de verschillende personages en wat er individueel in hun leven gaande is. Iets anders dat snel opvalt is Laura’s karakter: ze is niet op haar mond gevallen en leeft zich regelmatig minder in in anderen. Haar 'oogkleppen' staan net iets anders afgesteld. Dat herkende ik totaal niet bij mezelf en daarom was Laura voor mij af en toe minder leuk. Ach, in het echt vind ik ook niet iedereen leuk. Fijn om te zien is dat ze hierin wel groeit en luistert naar haar (stief)zus Hannah en beste vriendin Emina. Andere personages, zoals haar biologische- en stiefouders komen minder naar voren terwijl een deel hiervan echt onderdeel zijn van het verhaal. Voor mij werden ze soms meer voorbijgangers dan onderdeel van het verhaal. De manier waarop ze haar biologische ouders aanspreekt, met de voornaam, maakt de relatie afstandelijker en dus verder weg. Iets wat wel goed naar voren kwam is de positieve uitkomst van het samengestelde gezin.
Nu ik de recensie schrijf, merk ik dat er veel gebeurde in het boek en waar ga je dan verder? Ergens voelde dat af en toe te veel (en snel op het einde), aan de andere kant gebeuren er soms ook tien dingen tegelijk, en soms ook snel, in het leven. Met oma gaat het niet goed, ondertussen komen emoties boven bij Laura na ontdekkingen in de familiegeschiedenis, legt ze linken met haar eigen leven en blijkt leuke Tom (dé Mr. Darcy in dit verhaal) ook nog met een plotwending te komen. Dat leidt uiteraard weer tot meer emoties. Waar ze vaak met weinig emotie een situatie in lijkt te stappen, lijkt Laura zich voor het eerst wel te leiden door emoties. Dat voelde rigoreus, maar gelukkig draait ze weer bij. Het is tenslotte feelgood hè. Feelgood met verschillende onderwerpen die ook in het echte leven de revue passeren.
Te weinig heb ik gezegd over Landgoed Rosaville zelf, maar het lijkt mij een goed idee om zelf het boek in te stappen en te beleven hoe de sfeer daar is. Ondanks dat Laura niet mijn favoriete personage was, heb ik door Tom en Laura, de fijne schrijfstijl en leuke setting zin gekregen in De Theekoepel. Ook al zijn Tom en Laura dan erg lang met vakantie ;-)
March 8, 2022
Verschillende mensen gaven aan dat ik ‘Het koesthuis’, eerste deel in de Landgoed Rosaville serie, van Karin Quint echt moest gaan lezen. Ik heb hem toen gelijk op mijn tbr lijstje gezet. Daarna zag ik op Instagram het bericht van @ilonaslevenbijls voorbij komen. Zij was opzoek naar een aantal mensen die het boek nog niet hadden gelezen en het leuk vonden om mee te doen aan de buddyread van dit boek. Natuurlijk heb ik geen seconde getwijfeld en mij meteen opgegeven.
In ‘Het koetshuis’ maken we kennis met Laura. Ze is opgegroeid op landgoed Rosaville, een landgoed met in ieder hoekje een verhaal. Aangezien ze historicus is valt er veel te ontdekken op het landgoed. Als haar oma een onbeantwoorde liefde opbiecht gaat Laura op onderzoek uit. Naast dat Laura nieuwsgierig is naar het verhaal van haar oma is ze ook nieuwsgierig naar het verleden van televisieproducent Tom Boyard. Laura heeft de taak gekregen om zijn persoonlijk archief uit te zoeken. Met elke nieuw stukje informatie dat ze krijgt voelt ze zich meer aangetrokken tot hem. Maar dan gaat haar eigen liefdesverhaal wel heel veel op dat van haar oma lijken.
Vanaf het moment dat ik het boek in handen had was ik er al verliefd op. Wat een prachtige cover, je hebt gelijk een beeld van het landgoed. Ook het binnenwerk is heel mooi en past perfect bij het verhaal.
In het begin moest ik een beetje in het verhaal komen. Laura is een eerlijk personage en kan soms een beetje bot uit de hoek komen. Zelf kan ik dit altijd wel waarderen maar soms mocht het van mij een tandje minder. Het zorgde er wel voor dat ik gelijk geïnteresseerd in haar was en meer over haar wilde weten. Laura neemt je door het boek aan de hand mee door haar leven en de dingen die ze meemaakt. Door haar eerlijkheid leer je haar heel goed kennen.
Karin Quint heeft een beeldende schrijfstijl. Ik had telkens het gevoel dat ik zelf op landgoed Rosaville aanwezig was. Wel miste ik soms de dialogen tussen de personages. Vaak werden scenes achteraf omschreven, ik had op dat moment liever een dialoog gezien. Je hoort nu vooral hoe Laura het heeft ervaren terwijl ik soms ook benieuwd was naar de reactie van de ander.
De personages in het boek hebben allemaal hele verschillende karakters. Dit draagt bij aan het leesplezier omdat er hierdoor voldoende afwisseling zit in het verhaal. Ook de verhaallijn heeft verschillende aspecten die bijdragen aan het leesplezier. Er zitten onverwachte wendingen in het boek waardoor je wilt blijven lezen. Ook de verhaallijn over de oma van Laura vond ik mooi! Het voegde iets toe aan het verhaal en gaf het boek nog meer diepgang!
Ik kan het boek zeker aanraden en kijk al uit naar het volgende deel in de serie!
Van mij krijgt het boek ***,5!
In ‘Het koetshuis’ maken we kennis met Laura. Ze is opgegroeid op landgoed Rosaville, een landgoed met in ieder hoekje een verhaal. Aangezien ze historicus is valt er veel te ontdekken op het landgoed. Als haar oma een onbeantwoorde liefde opbiecht gaat Laura op onderzoek uit. Naast dat Laura nieuwsgierig is naar het verhaal van haar oma is ze ook nieuwsgierig naar het verleden van televisieproducent Tom Boyard. Laura heeft de taak gekregen om zijn persoonlijk archief uit te zoeken. Met elke nieuw stukje informatie dat ze krijgt voelt ze zich meer aangetrokken tot hem. Maar dan gaat haar eigen liefdesverhaal wel heel veel op dat van haar oma lijken.
Vanaf het moment dat ik het boek in handen had was ik er al verliefd op. Wat een prachtige cover, je hebt gelijk een beeld van het landgoed. Ook het binnenwerk is heel mooi en past perfect bij het verhaal.
In het begin moest ik een beetje in het verhaal komen. Laura is een eerlijk personage en kan soms een beetje bot uit de hoek komen. Zelf kan ik dit altijd wel waarderen maar soms mocht het van mij een tandje minder. Het zorgde er wel voor dat ik gelijk geïnteresseerd in haar was en meer over haar wilde weten. Laura neemt je door het boek aan de hand mee door haar leven en de dingen die ze meemaakt. Door haar eerlijkheid leer je haar heel goed kennen.
Karin Quint heeft een beeldende schrijfstijl. Ik had telkens het gevoel dat ik zelf op landgoed Rosaville aanwezig was. Wel miste ik soms de dialogen tussen de personages. Vaak werden scenes achteraf omschreven, ik had op dat moment liever een dialoog gezien. Je hoort nu vooral hoe Laura het heeft ervaren terwijl ik soms ook benieuwd was naar de reactie van de ander.
De personages in het boek hebben allemaal hele verschillende karakters. Dit draagt bij aan het leesplezier omdat er hierdoor voldoende afwisseling zit in het verhaal. Ook de verhaallijn heeft verschillende aspecten die bijdragen aan het leesplezier. Er zitten onverwachte wendingen in het boek waardoor je wilt blijven lezen. Ook de verhaallijn over de oma van Laura vond ik mooi! Het voegde iets toe aan het verhaal en gaf het boek nog meer diepgang!
Ik kan het boek zeker aanraden en kijk al uit naar het volgende deel in de serie!
Van mij krijgt het boek ***,5!
Displaying 1 - 30 of 74 reviews