Vulnus - Kırılganlık Üzerine

by Gamze Hakverdi

Hiç kimsenin rahatça yerleşemediği gösterişli bir koltuğa benzer “ideal”. Hep oradaymış ve hep orada olacakmış gibi optik düzenin merkezine yerleşiktir. Bir sabitlik sunar; konfor vaat eder. Kapaktaki koltuk gibi hem gündelik ve sıradan bir nesne gibi görünür; hem de aşırı varlığıyla gündelik olanın rahatını kaçırır, göze kendi varlığını dayatır ve sembolik olarak hep erişilemez bir uzaklıkta kalır.

Bu çalışma “idealliği” tam karşıtı olarak görülen “kırılganlık” ile birlikte tartışıyor. Ankara’dan ve Roma’dan katılımcıların anlattıkları hikâyelerde bu iki kavram, çeşit çeşit ses ve imgeye bürünerek farklı katmanlarıyla karşımıza çıkıyor. Kırılganlıklarını dile getirmeye çalışan bu hikâyelerin arka planında, toplumsalın özneyi idealliğe çağıran o gıcırtılı sesini de duyuyoruz.

Yara, kesik, kırık, çatlak, delik… Kırılganlığın ilk akla gelen, sabit bir kırılma anında kıstırılmış imgeleri bunlar. İdeale karşı kırılganlığı, vulnus’u tanıyan bir görme rejiminde, böylesine bir sabitlemeye direnen, yaşayan ve dönüşen şeylerin bu imgelerin yerine geçebileceği umudunu taşıyor bu metin. Belki, çiçeklerin!

—Gamze Hakverdi

140 pages, Paperback

First published June 1, 2021

About the author

I’m a writer, researcher, and curious wanderer of stories that explore who we are, how we grow, and how we connect with each other. I hold a PhD in Communication Sciences, and I’m currently completing a Master’s degree in Child Studies at Linköping University in Sweden. My academic path has taken me through Türkiye, Italy, and now Scandinavia, but the heart of my work has always been the same: understanding the emotional texture of life.

I’ve written books and essays about vulnerability, identity, cinema, and the hidden stories we carry within us. Over time, I’ve come to believe that children’s literature is one of the most powerful ways to reach people because it speaks directly to wonder, curiosity, and the first questions we ask about the world.

I write for both children and adults, across genres and languages. Whether I’m exploring motherhood, memory, or a child’s view of the world, I strive to stay close to what feels genuine and meaningful. I live between countries, cultures, and disciplines, often writing with one hand while holding my son’s with the other.

If you’re someone who believes in the quiet power of stories, welcome. I’m so glad you’re here!

Reviews

[Badem · Rating 5 out of 5]

Geçenlerde terapistime kendimi kitaplarla iyi ediyorum ama şaşıracaksınız özellikle akademik kitaplar bana iyi geliyor, dedim. Akademinin içindeyken beceriksizin tekiyim ama kişilerin tezlerinde ele aldıkları kavram setlerini gündelik hayatıma batırıp çıkarmaya bayılıyorum.
Ve bu kitap birçok kişisel gelişim kitabına nazaran daha iyi geldi bana… Gamze Hakverdi’nin doktora teziymiş,
Kitabın son cümlesi “İdeale karşı vulnusu tanımak”… bence bütün kitabın en özet cümlesi… terapistim zamanında bana iyileşmek diye bir şey yoktur, yaraların içine dalıp onlara bakmak ve onlarla ne yapacağına karar vermek vardır gibisinden bir şey demişti. Bu yarası olanın yarasıyla olan ilişkisi üzerine bir söz. Kitap ise yarası olana karşı (bedensel olandan daha çok bahsetmiş kitap ama ben ruhsal da anlatmak istedim) ötekinin duruşu bakışı hakkında… kitap da şey diyor mesela siz bir yaraya bakarsanız aslında yara da size bakar. Kabaca Yara toplumda ideal olan şeyin eksikliği desek mesela, eksik olan şeye ister istemez daha yukarıdan bakarız ya işte orada sonsöz de yarayla aynı hizaya gelmenin önemini anlatıyor. “kusurlu, kilolu, çirkin, kısa, gibi nitelemelerin herkes tarafından bilinen, varlığına inanılan, yatırım yapılan ve yeniden üretilen bir idealin” varlığı aslında yarayı yara yapan şey, “Öteki ile aynı hizadan bakamamak”, yara ile aynı göz hizasından iletişim kuramamak diyor kitap… Yarası olana karşı bakış hiyerarşine dair… İdeale karşı vulnusu görmeyi becerebilmek…

[emre]

"ideale karşı vulnusu tanımak" kitabın parolası sanki. yaralardan arınmış olmayı idealize etmeye inat yaraya bakmak ve ona dokunmak, hiç olmazsa böyle bir çaba içinde olmak. bazı kısımlarını çok sevdim, bazı kısımlarda konunun nasıl kırılganlığa bağlandığını idrak edemedim; bu benim akademik metinlerin çoğunu okurken yaşadığım bir problem gerçi. yani bir kavram seti var, oranın üzerine inşa edilmiş belli düşünce ağları var; buralar tamam. ama bazı ağlar zorla oraya kurulmuş gibi hissediyorum, ki vulnus'u okurken de yaşadım bunu ara ara. yine de kırılganlığa dair yeni, en azından daha önce hiç duymadığım şeyler söyleyen bir metin okumak güzeldi.

[Cemre · Rating 3 out of 5]

En iyi bölümün giriş olduğunu düşünüyorum. Ve keşke feminist literatüre de baksaymış bu çalışmasında.

[Ayşenur Şirin · Rating 3 out of 5]

Öteki üstünden kendini tanımlayan insanın kendine çektirdiği acılar.

Tahlil yapmayacak olsak sanırım kitabı yarıda bırakırdık. Bu kitap kötü demek değil, sadece benim okuduğum tarzda bir kitap değil. 70. Sayfa sonrasında kitabı anlamak daha kolaylaştı. Altıntılar insanların kendileriyle ilgili tanımlarını görsel üstünden tekrar anlatmaları da güzeldi.

[nurefsanaky · Rating 5 out of 5]

yarın updateleyeceğim inş....