What do you think?
Rate this book
Het mollenfeest
'Als d’ Opperste ghebiedt, soe moet ghy gaen Trecken in ’t landt van Mollengijs.'
Vier nichten groeien samen op in de dreigende schaduw van het Mollendaalbos. Tijdens een onschuldig kinderspel dringt een van de meisjes de werkkamer van hun opa binnen, waar ze een ontdekking doet die jaren later tot een bloedige ontknoping leidt. Het mollenfeest is een ijzingwekkend verhaal over geheimen en schaduwen die tussen mensen en bomen hangen.
Vier nichten groeien samen op in de dreigende schaduw van het Mollendaalbos. Tijdens een onschuldig kinderspel dringt een van de meisjes de werkkamer van hun opa binnen, waar ze een ontdekking doet die jaren later tot een bloedige ontknoping leidt. Het mollenfeest is een ijzingwekkend verhaal over geheimen en schaduwen die tussen mensen en bomen hangen.
- GenresThriller
255 pages, Paperback
First published November 1, 2021
2 people are currently reading
138 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 40 reviews
April 3, 2024
4,5*
Niet in mijn comfortzone om een boek als dit te lezen, maar enorm van genoten. Enorm spannend tot het einde, een echte pageturner!
Niet in mijn comfortzone om een boek als dit te lezen, maar enorm van genoten. Enorm spannend tot het einde, een echte pageturner!
February 27, 2022
Super spannend boek met onverwachte plots tot zelfs op de allerlaatste pagina’s. Heel leuk dat je doorheen het verhaal ‘tips’ krijgt en zo kan speculeren over wat er gebeurd is (ik zat grandioos fout). Een aanrader!!!
December 26, 2021
Opnieuw een echte literaire misdaadroman met inventief plot en innemende schrijfstijl
Met een aantal staccato-zinnetjes valt Biebau in zijn laatste misdaadroman, Het mollenfeest, met de deur in huis, of eerder in de auto:
“Ze rijdt te snel. Normaal doet ze dat nooit. Zo is ze niet. nooit geweest. Altijd stipt met haar belastingen, nooit restafval bij haar PMD, geen kapsones. Degelijk als een Volvo. Saai als een Saab.”
Geïnteresseerde lezers kunnen gerustgesteld zijn: zo gaat het boek niet verder. Integendeel, de aandacht wordt direct getrokken. Wie is de vrouw in de wagen? Waarnaar is ze op weg, en waarom? Waarom rijdt ze te snel? Niet alle vragen worden snel beantwoord, maar deze gebeurtenis in de winter van 2018 krijgt in de loop van het verhaal stukje bij beetje meer invulling.
In het volgende hoofdstukje worden de vier nichten voorgesteld waarover het in dit boek gaat: Griet, Anna, Carla en de jongste Isabelle. Geboren in hetzelfde jaar 1976 leren we ze kennen als tienjarigen die in en rond de hoeve van hun gemeenschappelijke opa spelen. Tijdens een van hun spelletjes dringt een van hen de werkkamer van de opa binnen en ontdekt zij er een geheim dat haar in een stille teruggetrokken tiener verandert en jaren later tot een jammerlijke en dodelijke ontknoping leidt. In een volgend hoofstukje komt Thomas er nog bij als centraal personage.
De opbouw van de originele plot wordt sterk aangezet en verflauwt niet. De sfeerschepping zit goed, want het bos van Mollendaal waar de nichten wonen, is zo donker en mysterieus aangezet dat het bijna niet Vlaams aandoet… Net wat te weinig personages bevolken het boek om veel verschillende opties open te houden voor goede lezers. Het verhaal had daarom gerust wat wijdlopender, met wat meer draadjes mogen zijn, ook al maakt de referentie naar en de kennismaking met het Middelnederlandse gedicht Van der Mollenfeeste van Anthonis de Roovere, en de mooie taal dat zeker goed. Werken wil deze lezer!
Aforismen en mooie vergelijkingen worden met regelmaat rondgestrooid doorheen het boek:
“Er waren twee soorten families. De eerste soort klitte samen als natgeregende klei, terwijl de tweede soort eerder op los zand leek dat de wind alle kanten op blies. Zelf kwam Thomas uit een zandfamilie. Anna’s familie, daarentegen, was pure klei.”
Sommige personages blijven ondanks alles nog wat aan de oppervlakte. Een spanningsboog mag altijd afgewisseld worden met wat meer stilstand rond bepaalde figuren of een overzicht brengende break om afwisseling in het tempo te creëren. (Wijlen Henning Mankell bracht in zijn Wallander-debuut zelfs een pauze van een aantal jaar in om zijn commissaris de misdaad te laten oplossen.)
De psychologische gevolgen op de overblijvende personages waarbij in té veel thrillers te weinig wordt stilgestaan zijn goed in het boek ingebracht. Ver gezocht zijn de motieven en de bestaansreden van de plot niet, wat mooi meegenomen is. Het slim afwikkelen van de draadjes en het verhaal op een ontroerende noot laten eindigen zijn meer dan sterke troeven. De inventiviteit en de innemende schrijfstijl maken dat Het mollenfeest er mag zijn als literair misdaadverhaal om 2021 in schoonheid mee af te sluiten.
Met een aantal staccato-zinnetjes valt Biebau in zijn laatste misdaadroman, Het mollenfeest, met de deur in huis, of eerder in de auto:
“Ze rijdt te snel. Normaal doet ze dat nooit. Zo is ze niet. nooit geweest. Altijd stipt met haar belastingen, nooit restafval bij haar PMD, geen kapsones. Degelijk als een Volvo. Saai als een Saab.”
Geïnteresseerde lezers kunnen gerustgesteld zijn: zo gaat het boek niet verder. Integendeel, de aandacht wordt direct getrokken. Wie is de vrouw in de wagen? Waarnaar is ze op weg, en waarom? Waarom rijdt ze te snel? Niet alle vragen worden snel beantwoord, maar deze gebeurtenis in de winter van 2018 krijgt in de loop van het verhaal stukje bij beetje meer invulling.
In het volgende hoofdstukje worden de vier nichten voorgesteld waarover het in dit boek gaat: Griet, Anna, Carla en de jongste Isabelle. Geboren in hetzelfde jaar 1976 leren we ze kennen als tienjarigen die in en rond de hoeve van hun gemeenschappelijke opa spelen. Tijdens een van hun spelletjes dringt een van hen de werkkamer van de opa binnen en ontdekt zij er een geheim dat haar in een stille teruggetrokken tiener verandert en jaren later tot een jammerlijke en dodelijke ontknoping leidt. In een volgend hoofstukje komt Thomas er nog bij als centraal personage.
De opbouw van de originele plot wordt sterk aangezet en verflauwt niet. De sfeerschepping zit goed, want het bos van Mollendaal waar de nichten wonen, is zo donker en mysterieus aangezet dat het bijna niet Vlaams aandoet… Net wat te weinig personages bevolken het boek om veel verschillende opties open te houden voor goede lezers. Het verhaal had daarom gerust wat wijdlopender, met wat meer draadjes mogen zijn, ook al maakt de referentie naar en de kennismaking met het Middelnederlandse gedicht Van der Mollenfeeste van Anthonis de Roovere, en de mooie taal dat zeker goed. Werken wil deze lezer!
Aforismen en mooie vergelijkingen worden met regelmaat rondgestrooid doorheen het boek:
“Er waren twee soorten families. De eerste soort klitte samen als natgeregende klei, terwijl de tweede soort eerder op los zand leek dat de wind alle kanten op blies. Zelf kwam Thomas uit een zandfamilie. Anna’s familie, daarentegen, was pure klei.”
Sommige personages blijven ondanks alles nog wat aan de oppervlakte. Een spanningsboog mag altijd afgewisseld worden met wat meer stilstand rond bepaalde figuren of een overzicht brengende break om afwisseling in het tempo te creëren. (Wijlen Henning Mankell bracht in zijn Wallander-debuut zelfs een pauze van een aantal jaar in om zijn commissaris de misdaad te laten oplossen.)
De psychologische gevolgen op de overblijvende personages waarbij in té veel thrillers te weinig wordt stilgestaan zijn goed in het boek ingebracht. Ver gezocht zijn de motieven en de bestaansreden van de plot niet, wat mooi meegenomen is. Het slim afwikkelen van de draadjes en het verhaal op een ontroerende noot laten eindigen zijn meer dan sterke troeven. De inventiviteit en de innemende schrijfstijl maken dat Het mollenfeest er mag zijn als literair misdaadverhaal om 2021 in schoonheid mee af te sluiten.
September 3, 2022
Waar zal ik beginnen? Dit is het soort boek waar ik gek op ben. Het verhaal, het donkere randje, de schrijfstijl (DE SCHRIJFSTIJL), de grappige en gevatte zinnen en het neerzetten van stuk voor stuk sterke personages: gewoon subliem. Dit is met stip mijn favoriete thriller van het jaar en een geweldige afsluiter van 2021. Ik denk dat ik er voor dit jaar maar gewoon mee kap, niets zal dit boek nog snel overtreffen in deze laatste week.
De auteur neemt je mee in een mysterieus verhaal waarin 4 nichten Griet, Anna, Carla en Isabelle centraal staan. 4 unieke vrouwen die elk wat duisters met zich meebrengen. Ik had zo wat elk personage verdacht tijdens de zoektocht naar de waarheid, elk personage behalve de uiteindelijke dader. Ook pluspunten voor de uiteindelijke ontknoping.
Dit boek zal voor altijd een plaats in mijn boekenkast krijgen, al was het maar voor de grappige en gevatte zinnen die mij meermaals luidop laten lachen hebben.
‘Liever alleen zijn dan samenleven met het menselijke equivalent van een krop veldsla.’
‘Normaal was ze vrij vatbaar voor zijn geweeklaag, maar waar het haar familie betrof, was ze zo onwrikbaar als een containerparkwachter die een asbestplaat tussen het groenafval heeft ontdekt.’
De auteur neemt je mee in een mysterieus verhaal waarin 4 nichten Griet, Anna, Carla en Isabelle centraal staan. 4 unieke vrouwen die elk wat duisters met zich meebrengen. Ik had zo wat elk personage verdacht tijdens de zoektocht naar de waarheid, elk personage behalve de uiteindelijke dader. Ook pluspunten voor de uiteindelijke ontknoping.
Dit boek zal voor altijd een plaats in mijn boekenkast krijgen, al was het maar voor de grappige en gevatte zinnen die mij meermaals luidop laten lachen hebben.
‘Liever alleen zijn dan samenleven met het menselijke equivalent van een krop veldsla.’
‘Normaal was ze vrij vatbaar voor zijn geweeklaag, maar waar het haar familie betrof, was ze zo onwrikbaar als een containerparkwachter die een asbestplaat tussen het groenafval heeft ontdekt.’
February 23, 2022
In 1993 schreef de Amerikaan Jeffrey Eugenides ‘The Virgin Suicides’. Vijf zussen overlijden door zelfdoding, waarna een groepje jongeren hun motieven gaan onderzoeken. Spoiler alert, de waarom-vraag blijft onbeantwoord.
In ‘Het Mollenfeest’ gooit Biebau de Amerikaanse klassieker over een andere boeg. Hij vervangt de zussen door nichten en weeft een verhaal in elkaar dat een motief aan het licht brengt.
Dat ‘Het Mollenfeest’ een vlotlezende thriller is die na elk hoofdstuk een reden meer geeft om opnieuw de bladzijde om te slaan, is een zekerheid (hadden we anders verwacht na ‘Russisch voor Beginners’?).
Of mijn vergelijking met Eugenides’ roman daarom ook correct is, is koffiedik kijken.
In ‘Het Mollenfeest’ gooit Biebau de Amerikaanse klassieker over een andere boeg. Hij vervangt de zussen door nichten en weeft een verhaal in elkaar dat een motief aan het licht brengt.
Dat ‘Het Mollenfeest’ een vlotlezende thriller is die na elk hoofdstuk een reden meer geeft om opnieuw de bladzijde om te slaan, is een zekerheid (hadden we anders verwacht na ‘Russisch voor Beginners’?).
Of mijn vergelijking met Eugenides’ roman daarom ook correct is, is koffiedik kijken.
August 8, 2022
3.5!
Biebau schrijft met een vlotte pen die de balans zoekt (en meestal ook vindt) tussen spannende verhaallijnen die het grote leespubliek aanspreken en humoristisch/literair getinte referenties die wellicht een specifiekere doelgroep kunnen bekoren. Dat zorgt ervoor dat het boek leest als een trein. Het feit dat ik simpelweg niet de moeite deed om het plot te achterhalen, iets wat de gemiddelde thrillerlezer wellicht wel doet, heeft waarschijnlijk ook geholpen om het boek op twee namiddagen uit te krijgen. Desondanks vond ik het teleurstellend dat het motief, ontnomen moederliefde, hetzelfde is als bij Russisch voor beginners, en in zekere zin ook terug te vinden is bij Ijslands Gambiet.
lievelingscitaat: "Hij dacht aan de momenten die Griet en hij, lang geleden, samen beleefd hadden, aan de herinneringen die nu nergens anders te vinden waren dan in zijn eigen hoofd, als een uitgestorven taal waarvan hij de laatste spreker was."
Biebau schrijft met een vlotte pen die de balans zoekt (en meestal ook vindt) tussen spannende verhaallijnen die het grote leespubliek aanspreken en humoristisch/literair getinte referenties die wellicht een specifiekere doelgroep kunnen bekoren. Dat zorgt ervoor dat het boek leest als een trein. Het feit dat ik simpelweg niet de moeite deed om het plot te achterhalen, iets wat de gemiddelde thrillerlezer wellicht wel doet, heeft waarschijnlijk ook geholpen om het boek op twee namiddagen uit te krijgen. Desondanks vond ik het teleurstellend dat het motief, ontnomen moederliefde, hetzelfde is als bij Russisch voor beginners, en in zekere zin ook terug te vinden is bij Ijslands Gambiet.
lievelingscitaat: "Hij dacht aan de momenten die Griet en hij, lang geleden, samen beleefd hadden, aan de herinneringen die nu nergens anders te vinden waren dan in zijn eigen hoofd, als een uitgestorven taal waarvan hij de laatste spreker was."
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 30, 2024
Spannend tot op het einde!! Het begin ging niet zo vlot, maar na een 50-tal pagina’s kon ik het boek niet meer wegleggen. Lang geleden dat ik zo snel een boek heb uitgelezen
August 12, 2022
3.5 sterren
Gelezen als jurylid voor de Hebban thrillerprijs van 2022. Review volgt als de winnaar bekend is gemaakt.
UPDATE: de winnaar is bekend, dus nu kan ik eindelijk mijn review uploaden!
Een vlot geschreven thriller die vanaf de eerste pagina spannend is. De titel verwijst naar een middeleeuws gedicht waarin de dood de gestalte van de Mollenkoning aanneemt. Deze gestalte zit in het verhaal verweven, iets wat anders een vrij rechttoe-rechtaan spannend boek over een familiegeheim met duistere consequenties zowel originaliteit als een vleugje horror verleent. Hoewel dit horrorelement van mij iets meer uitgediept had mogen worden – zeker het aanverwante idee dat het bos waar de personages naast wonen, mensen corrumpeert – vond ik de inclusie van deze mollenkoning over het algemeen genomen erg geslaagd.
Wat ik knap vind van Dominique Biebau is hoe ze in wat een vrij kort boek is – nog geen 250 pagina’s – ons op een geslaagde manier mee laat kijken door de ogen van meerdere personages. Alle vier de nichten en Thomas zijn duidelijk van elkaar te onderscheiden en hebben hun eigen persoonlijkheid. Ook knap is hoe Biebau in deze korte lengte een verhaal weet te ontvouwen dat tientallen jaren bestrijkt zonder dat het ooit gehaast aanvoelt.
Toch had ik graag gezien dat dit boek iets langer was geweest. In dat geval had Biebau bepaalde elementen (zoals het eerdergenoemde bos met een mogelijk slechte invloed) en personages (hierbij denk ik vooral aan Isabelle) iets meer uit kunnen diepen en de spanning nog verder op kunnen bouwen, waardoor de ontknoping nog heftiger was geweest. Ook moet mij van het hart dat het mij niet duidelijk is waarom Griet niet aan Thomas wil vertellen waarom ze geen kinderen wil. Dit had gekund zonder het familiegeheim te verklappen (ze had immers simpelweg kunnen zeggen dat ze een gehandicapt broertje had dat vroeg is overleden, en dat ze bang is dat het erfelijk is). Griet’s stilzwijgen is een belangrijk punt waar veel van afhangt; het is dus erg belangrijk dat we goed snappen waarom Griet hiervoor kiest.
Dat zijn echter kleine punten van kritiek in wat verder een goedgeschreven, spannende thriller is met een prachtig taalgebruik. Ik heb dit boek in ieder geval met veel plezier gelezen.
Gelezen als jurylid voor de Hebban thrillerprijs van 2022. Review volgt als de winnaar bekend is gemaakt.
UPDATE: de winnaar is bekend, dus nu kan ik eindelijk mijn review uploaden!
Een vlot geschreven thriller die vanaf de eerste pagina spannend is. De titel verwijst naar een middeleeuws gedicht waarin de dood de gestalte van de Mollenkoning aanneemt. Deze gestalte zit in het verhaal verweven, iets wat anders een vrij rechttoe-rechtaan spannend boek over een familiegeheim met duistere consequenties zowel originaliteit als een vleugje horror verleent. Hoewel dit horrorelement van mij iets meer uitgediept had mogen worden – zeker het aanverwante idee dat het bos waar de personages naast wonen, mensen corrumpeert – vond ik de inclusie van deze mollenkoning over het algemeen genomen erg geslaagd.
Wat ik knap vind van Dominique Biebau is hoe ze in wat een vrij kort boek is – nog geen 250 pagina’s – ons op een geslaagde manier mee laat kijken door de ogen van meerdere personages. Alle vier de nichten en Thomas zijn duidelijk van elkaar te onderscheiden en hebben hun eigen persoonlijkheid. Ook knap is hoe Biebau in deze korte lengte een verhaal weet te ontvouwen dat tientallen jaren bestrijkt zonder dat het ooit gehaast aanvoelt.
Toch had ik graag gezien dat dit boek iets langer was geweest. In dat geval had Biebau bepaalde elementen (zoals het eerdergenoemde bos met een mogelijk slechte invloed) en personages (hierbij denk ik vooral aan Isabelle) iets meer uit kunnen diepen en de spanning nog verder op kunnen bouwen, waardoor de ontknoping nog heftiger was geweest. Ook moet mij van het hart dat het mij niet duidelijk is waarom Griet niet aan Thomas wil vertellen waarom ze geen kinderen wil. Dit had gekund zonder het familiegeheim te verklappen (ze had immers simpelweg kunnen zeggen dat ze een gehandicapt broertje had dat vroeg is overleden, en dat ze bang is dat het erfelijk is). Griet’s stilzwijgen is een belangrijk punt waar veel van afhangt; het is dus erg belangrijk dat we goed snappen waarom Griet hiervoor kiest.
Dat zijn echter kleine punten van kritiek in wat verder een goedgeschreven, spannende thriller is met een prachtig taalgebruik. Ik heb dit boek in ieder geval met veel plezier gelezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 30, 2022
Wow, weeral een boek dat totaal verrast. Ik werd erin gezogen. Zodanig dat ik uur en tijd vergat. Het mollenfeest is een ijzingwekkend verhaal over geheimen en familiebanden. Het is al het tweede boek van Dominique Biebau dat me zo heeft omvergeblazen. Een verdiende 5 sterren !
July 28, 2022
Genoten van dit boek van mijn oud leerkracht Nederlands!
March 10, 2022
Misschien moet ik toch wat vaker thrillers gaan lezen, fijn leesvoer!
January 6, 2022
Voor Perfecte buren mocht ik Het mollenfeest lezen, met dank aan Uitgeverij Vrijdag.
“Wie ik ben maakt niet uit. Wáár ik ben , dat is belangrijk.”
Dominique Biebau is een Vlaamse thrillerschrijver en dichter die in het dagelijks leven Nederlands en Engels geeft op een middelbare school. Biebau won diverse prijzen voor zijn werk: Hercule Poirotprijs, de Gouden Strop en de Ward Ruyslinck-prijs. Met Het mollenfeest heeft Biebau een opmerkelijke thriller geschreven waarin gespeeld wordt met taal en het verleden belangrijk is.
Het verhaal is opgedeeld in 9 delen, die weer onderverdeeld zijn in subhoofdstukken waarboven een naam en jaartal staat. Het mollenfeest begint in 2018 met een gebeurtenis die vraagtekens oproept. Want wie zijn de personages die hierin voorkomen? Dan gaat het verhaal verder in 1986 en maken we kennis met de nichten Griet, Anna, Isabelle en Carla op de hoeve Brise-tout van hun grootouders. Brise-tout staat in het bos bij het plaatsje Mollendaal, dat een belangrijke plaats in het verhaal inneemt. De nichten zijn tien jaar oud en opa’s werkkamer is verboden terrein, maar dan pakt Griet op een dag de sleutel en gaat er heen.
Deze impulsieve handeling verandert haar hele leven. “Nooit praatte ze over wat ze die dag in opa’s kamer had gezien.” Het leven gaat verder en Griet wordt steeds stiller en melancholischer. Er komt een breuk tussen de nichten doordat Griet niet wil praten over wat zij ontdekt heeft. Jaren later als ze eenmaal volwassen zijn houden de nichten een reünie en keren naar Mollendaal terug en hervatten hun vriendschap. Alleen de geboorte van de gehandicapte Jona, zoon van Anna verandert iets in de onderlinge verstandhouding. En dan pleegt Griet, de meter van Jona zelfmoord. Of tenminste dat denkt men…..
In het verhaal wordt met meerdere verhaallijnen gewerkt. Er zijn verschillende ontknopingen die zorgen voor een aha effect bij de lezer. Hierdoor is het verhaal continue boeiend. Door de steeds wisselende perspectieven krijgt de lezer inzicht in de karakters van de personages en wordt geprikkeld om door te blijven lezen. Het mollenfeest wordt als een literaire thriller weggezet, maar voelt lange tijd niet als een thriller, maar gewoon als een roman die heerlijk leest en vol intriges zit. Tijdens het lezen roepen de diverse hints in het verhaal vraagtekens op. Wat gaat er gebeuren? Door flashbacks naar 1993 en 1985 leert de lezer geheimen kennen, die later in het verhaal hun plek vinden. Tijdens het subtiel vertelde verhaal is er een verwachting dat er iets te gebeuren staat, maar wat? Dat is een vraag.
“Er hing een vreemde beklemming in de lucht, alsof er iets onherroepelijks stond te gebeuren.”
Bij het begin van een deel staat een cursief gedrukte tekst, die na het lezen van Het mollenfeest duidelijker wordt. Deze fragmenten geven een spanningsopbouw, want wie is er aan het woord? En wat heeft deze persoon voor? “Tot nu toe was ze er in geslaagd haar gewelddadige neigingen voor de buitenwereld verborgen te houden.” Biebau speelt met taal, er komen veel aforismen in het verhaal voor. Hierdoor spreekt zijn schrijfstijl tot de verbeelding van de lezer. Het mollenfeest is een rustig verteld verhaal waarin een aantal (zelf)moorden voorkomen, die vraagtekens oproepen en vol zit met mooie zinnen die de personages beschrijven.
“De deuren in zijn hoofd waren oud en bezaten sloten noch grendels, zodat donkere gedaanten zich met alle gemak door hun kieren en spleten konden wringen.”
Ik heb tijdens het lezen regelmatig een glimlach laten zien door de humor en de oneliners.
“Ze balanceert op de rand van het uitkijkplatform , als een meeuw op een te dunne tak.”
Het mollenfeest is een verhaal waar je over nadenkt. Hoe sterk staat iemand in zijn schoenen als het om familie gaat? Want voor familie doe je alles? Of toch niet? Iedereen verwerkt een traumatische gebeurtenis op zijn eigen wijze, maar als er niet overgepraat wordt gaat dit een eigen leven leiden.
Ik geef Het mollenfeest 4 1/2 ster
“Wie ik ben maakt niet uit. Wáár ik ben , dat is belangrijk.”
Dominique Biebau is een Vlaamse thrillerschrijver en dichter die in het dagelijks leven Nederlands en Engels geeft op een middelbare school. Biebau won diverse prijzen voor zijn werk: Hercule Poirotprijs, de Gouden Strop en de Ward Ruyslinck-prijs. Met Het mollenfeest heeft Biebau een opmerkelijke thriller geschreven waarin gespeeld wordt met taal en het verleden belangrijk is.
Het verhaal is opgedeeld in 9 delen, die weer onderverdeeld zijn in subhoofdstukken waarboven een naam en jaartal staat. Het mollenfeest begint in 2018 met een gebeurtenis die vraagtekens oproept. Want wie zijn de personages die hierin voorkomen? Dan gaat het verhaal verder in 1986 en maken we kennis met de nichten Griet, Anna, Isabelle en Carla op de hoeve Brise-tout van hun grootouders. Brise-tout staat in het bos bij het plaatsje Mollendaal, dat een belangrijke plaats in het verhaal inneemt. De nichten zijn tien jaar oud en opa’s werkkamer is verboden terrein, maar dan pakt Griet op een dag de sleutel en gaat er heen.
Deze impulsieve handeling verandert haar hele leven. “Nooit praatte ze over wat ze die dag in opa’s kamer had gezien.” Het leven gaat verder en Griet wordt steeds stiller en melancholischer. Er komt een breuk tussen de nichten doordat Griet niet wil praten over wat zij ontdekt heeft. Jaren later als ze eenmaal volwassen zijn houden de nichten een reünie en keren naar Mollendaal terug en hervatten hun vriendschap. Alleen de geboorte van de gehandicapte Jona, zoon van Anna verandert iets in de onderlinge verstandhouding. En dan pleegt Griet, de meter van Jona zelfmoord. Of tenminste dat denkt men…..
In het verhaal wordt met meerdere verhaallijnen gewerkt. Er zijn verschillende ontknopingen die zorgen voor een aha effect bij de lezer. Hierdoor is het verhaal continue boeiend. Door de steeds wisselende perspectieven krijgt de lezer inzicht in de karakters van de personages en wordt geprikkeld om door te blijven lezen. Het mollenfeest wordt als een literaire thriller weggezet, maar voelt lange tijd niet als een thriller, maar gewoon als een roman die heerlijk leest en vol intriges zit. Tijdens het lezen roepen de diverse hints in het verhaal vraagtekens op. Wat gaat er gebeuren? Door flashbacks naar 1993 en 1985 leert de lezer geheimen kennen, die later in het verhaal hun plek vinden. Tijdens het subtiel vertelde verhaal is er een verwachting dat er iets te gebeuren staat, maar wat? Dat is een vraag.
“Er hing een vreemde beklemming in de lucht, alsof er iets onherroepelijks stond te gebeuren.”
Bij het begin van een deel staat een cursief gedrukte tekst, die na het lezen van Het mollenfeest duidelijker wordt. Deze fragmenten geven een spanningsopbouw, want wie is er aan het woord? En wat heeft deze persoon voor? “Tot nu toe was ze er in geslaagd haar gewelddadige neigingen voor de buitenwereld verborgen te houden.” Biebau speelt met taal, er komen veel aforismen in het verhaal voor. Hierdoor spreekt zijn schrijfstijl tot de verbeelding van de lezer. Het mollenfeest is een rustig verteld verhaal waarin een aantal (zelf)moorden voorkomen, die vraagtekens oproepen en vol zit met mooie zinnen die de personages beschrijven.
“De deuren in zijn hoofd waren oud en bezaten sloten noch grendels, zodat donkere gedaanten zich met alle gemak door hun kieren en spleten konden wringen.”
Ik heb tijdens het lezen regelmatig een glimlach laten zien door de humor en de oneliners.
“Ze balanceert op de rand van het uitkijkplatform , als een meeuw op een te dunne tak.”
Het mollenfeest is een verhaal waar je over nadenkt. Hoe sterk staat iemand in zijn schoenen als het om familie gaat? Want voor familie doe je alles? Of toch niet? Iedereen verwerkt een traumatische gebeurtenis op zijn eigen wijze, maar als er niet overgepraat wordt gaat dit een eigen leven leiden.
Ik geef Het mollenfeest 4 1/2 ster
June 17, 2022
Leest als een trein, spannend en onvoorspelbaar.
December 25, 2021
Het had eventjes geduurd eer dat ik mee was met het verhaal maar uiteindelijk werd het allemaal wel duidelijk zeker op het einde, het was een spannend boek en het verhaal werd goed verteld dus ik raad het wel aan om te lezen
November 2, 2022
Dominique Biabau is leraar Nederlands en Engels op een middelbare school, maar sinds hij in 2013 debuteerde met de roman Trage wegen mag hij zich ook auteur noemen. Met zijn in 2019 verschenen derde boek Russisch voor beginners won hij in datzelfde jaar de Knack Hercule Poirotprijs en een jaar later de Gouden Strop. In 2021 werd zijn nieuwste boek uitgebracht, de literaire thriller Het mollenfeest. Hij schrijft tevens korte verhalen, gedichten en een paar jaar geleden eveneens een kinderboek.
De nichten Griet, Anna, Carla en Isabella zijn samen opgegroeid en speelden vaak in de boerderij van hun grootouders aan de rand van het Mollendaalbos. Op een dag gaat Griet, de oudste van de vier, de verboden werkkamer van hun opa binnen. Als ze niet lang daarna lijkbleek de kamer weer uitkomt, wil ze de andere meisjes niet vertellen wat ze er gezien heeft. Een paar jaar later begraven ze een fles met vier briefjes waarop ieder van hen een geheim heeft geschreven. Als ze de fles na lange tijd weer opgraven, zijn de briefjes verdwenen. Vanaf dat moment gebeuren er vreemde dingen.
Het uit negen korte en langere delen bestaande verhaal begint met een spannend hoofdstuk dat zonder enige vorm van twijfel nieuwsgierig maakt en daarnaast voor diverse vragen zorgt. Deze veelbelovende start krijgt echter geen vervolg, want pas in de slotfase doet zich een volgende situatie voor waarin de spanningsboog een stuk strakker komt te staan. Dit houdt echter niet in dat het tussenliggende gedeelte vervelend of oninteressant is. Verre van zelfs. Het is anders, het heeft een eigen toon die voor een groot deel mysterie uitstraalt. Hierdoor hebben diverse hoofdstukken een ander soort spanning dan de begin- en eindfase en het is er een die in feite door de hele plot heenloopt.
Omdat de hoofdstukken vanuit voornamelijk vijf afwisselende perspectieven worden verteld en in enkele daarvan flashbacks naar het verleden voorkomen, komt de lezer redelijk veel over de desbetreffende personages te weten en kan hij zich vrij goed met hen identificeren, hoewel dit voor de een wel wat meer geldt dan voor de ander. Door deze verteltrant heeft de plot veel afwisseling en worden sommige zelfde scènes vanuit een verschillend oogpunt belicht. De meeste van de negen delen, maar ook veel hoofdstukken, eindigen met een cliffhanger en in de plot laten onverwachte ontwikkelingen en wendingen regelmatig van zich horen. Hierdoor blijft het verhaal, zoals het eigenlijk van meet af aan al doet, onveranderd boeien.
De schrijfstijl van Biebau is toegankelijk, eigentijds, vlot en beeldend. Met rechttoe rechtaan taalgebruik, waarbij hij soms mooie zinnen en een enkele kwinkslag gebruikt, weet hij de lezer aan zich te binden. Bovendien is het verhaal goed opgebouwd en heeft het een duidelijke structuur, zodat het voor de lezer goed te volgen is. Een zonder meer aardige vondst is dat boven ieder deel van het boek een kort citaat uit het gedicht Vander mollenfeeste van de Brugse schrijver/dichter Anthonis de Roovere weergegeven wordt, vooral omdat dit gedicht in het verhaal zelf nog even naar voren gehaald wordt en de plot er enigszins mee te maken heeft.
Hoewel Het mollenfeest niet uitermate spannend is (Biebau zelf ziet zijn boeken als romans waar misdaad in voorkomt), is het wel een boek waar een licht onheilspellend en geheimzinnig sfeertje vanuit gaat. Een honderd procent thriller kan het niet genoemd worden, daarentegen is het ook weer meer dan een roman met een spannend tintje. Maar onder welk genre het boek mag vallen, het is sowieso een meer dan aangename leeservaring.
De nichten Griet, Anna, Carla en Isabella zijn samen opgegroeid en speelden vaak in de boerderij van hun grootouders aan de rand van het Mollendaalbos. Op een dag gaat Griet, de oudste van de vier, de verboden werkkamer van hun opa binnen. Als ze niet lang daarna lijkbleek de kamer weer uitkomt, wil ze de andere meisjes niet vertellen wat ze er gezien heeft. Een paar jaar later begraven ze een fles met vier briefjes waarop ieder van hen een geheim heeft geschreven. Als ze de fles na lange tijd weer opgraven, zijn de briefjes verdwenen. Vanaf dat moment gebeuren er vreemde dingen.
Het uit negen korte en langere delen bestaande verhaal begint met een spannend hoofdstuk dat zonder enige vorm van twijfel nieuwsgierig maakt en daarnaast voor diverse vragen zorgt. Deze veelbelovende start krijgt echter geen vervolg, want pas in de slotfase doet zich een volgende situatie voor waarin de spanningsboog een stuk strakker komt te staan. Dit houdt echter niet in dat het tussenliggende gedeelte vervelend of oninteressant is. Verre van zelfs. Het is anders, het heeft een eigen toon die voor een groot deel mysterie uitstraalt. Hierdoor hebben diverse hoofdstukken een ander soort spanning dan de begin- en eindfase en het is er een die in feite door de hele plot heenloopt.
Omdat de hoofdstukken vanuit voornamelijk vijf afwisselende perspectieven worden verteld en in enkele daarvan flashbacks naar het verleden voorkomen, komt de lezer redelijk veel over de desbetreffende personages te weten en kan hij zich vrij goed met hen identificeren, hoewel dit voor de een wel wat meer geldt dan voor de ander. Door deze verteltrant heeft de plot veel afwisseling en worden sommige zelfde scènes vanuit een verschillend oogpunt belicht. De meeste van de negen delen, maar ook veel hoofdstukken, eindigen met een cliffhanger en in de plot laten onverwachte ontwikkelingen en wendingen regelmatig van zich horen. Hierdoor blijft het verhaal, zoals het eigenlijk van meet af aan al doet, onveranderd boeien.
De schrijfstijl van Biebau is toegankelijk, eigentijds, vlot en beeldend. Met rechttoe rechtaan taalgebruik, waarbij hij soms mooie zinnen en een enkele kwinkslag gebruikt, weet hij de lezer aan zich te binden. Bovendien is het verhaal goed opgebouwd en heeft het een duidelijke structuur, zodat het voor de lezer goed te volgen is. Een zonder meer aardige vondst is dat boven ieder deel van het boek een kort citaat uit het gedicht Vander mollenfeeste van de Brugse schrijver/dichter Anthonis de Roovere weergegeven wordt, vooral omdat dit gedicht in het verhaal zelf nog even naar voren gehaald wordt en de plot er enigszins mee te maken heeft.
Hoewel Het mollenfeest niet uitermate spannend is (Biebau zelf ziet zijn boeken als romans waar misdaad in voorkomt), is het wel een boek waar een licht onheilspellend en geheimzinnig sfeertje vanuit gaat. Een honderd procent thriller kan het niet genoemd worden, daarentegen is het ook weer meer dan een roman met een spannend tintje. Maar onder welk genre het boek mag vallen, het is sowieso een meer dan aangename leeservaring.
December 22, 2022
Dominique Biebau (1977) schreef eerder de roman Trage Wegen, het jeugdboek Boerman en de thrillers IJslands Gambiet en Russisch voor beginners. Hij won zowel de Knack Hercule Poirotprijs als de Gouden Strop met Russisch voor beginners.
In zijn nieuwste werk Het Mollenfeest groeien Vier nichtjes samen op in de dreigende schaduw van het Mollendaalbos. Tijdens een onschuldig kinderspel dringt een van de meisjes de werkkamer van hun opa binnen, waar ze een ontdekking doet die zich jaren lang als een dreigend geheim over hun opgroeien en volwassen worden uitstrekt.
Doorheen het hele boek hangt een onbehaaglijke sfeer die naderend onheil aankondigt. Deze sfeerschepping maant de lezer tot lezing. Maar toch belet het feit dat dat het een pageturner is niet dat het ook een sterk literair boek is. Dat maakt Dominiue Biebeau zijn boeken zo bijzonder. Je krijgt een stevig en ook geraffineerd verhaal in een prachtige taal voorgeschoteld. Daarom kan je ze ook in het psychologische genre klasseren.
Aan de vier nichten zou een psycholoog trouwens een stevige kluif gehad hebben.
Kortom ook dit boek biedt ook andermaal de meest verwende lezer een aangename leeservaring door de spitsvondigheid, de mooie taal en het ingenieuze plot.
In zijn nieuwste werk Het Mollenfeest groeien Vier nichtjes samen op in de dreigende schaduw van het Mollendaalbos. Tijdens een onschuldig kinderspel dringt een van de meisjes de werkkamer van hun opa binnen, waar ze een ontdekking doet die zich jaren lang als een dreigend geheim over hun opgroeien en volwassen worden uitstrekt.
Doorheen het hele boek hangt een onbehaaglijke sfeer die naderend onheil aankondigt. Deze sfeerschepping maant de lezer tot lezing. Maar toch belet het feit dat dat het een pageturner is niet dat het ook een sterk literair boek is. Dat maakt Dominiue Biebeau zijn boeken zo bijzonder. Je krijgt een stevig en ook geraffineerd verhaal in een prachtige taal voorgeschoteld. Daarom kan je ze ook in het psychologische genre klasseren.
Aan de vier nichten zou een psycholoog trouwens een stevige kluif gehad hebben.
Kortom ook dit boek biedt ook andermaal de meest verwende lezer een aangename leeservaring door de spitsvondigheid, de mooie taal en het ingenieuze plot.
November 28, 2022
Het Mollenfeest van Dominique Biebau is een verrassend sterke thriller van Vlaamse hand, die qua plot en zeker qua schrijfstijl kan tippen aan Scandinavische thrillers, die doorgaans op mijn te-lezen lijstje te vinden zijn. Een originele opbouw van het boek, een goed plot, intressant en goed uitgewerkte personnages en een deel mystiek dragen bij tot een boek dat je moeilijk kan wegleggen.
Toch geen vijf sterren wegens wat slordigheden en foutjes (je kan bijvoorbeeld geen taxfree toblerone kopen in de luchthaven als je iemand gaat afzetten, enkel wanneer je zelf reist) en vooral: een tergend veerlvuldig gebruik van vergelijkingen. De grappige en to the point vergelijkingen die Biebau gebruikt, zoals bijvoorbeeld "degelijk als een Volvo, saai als een Saab" of "verlangen was alijd iets voorwaardelijks geweest, een gevoel waarmee je kon onderhandelen als een aangelijnde chihuahua die je , als hij teveel blafte, gewoon in je handtas kon opbergen", zijn eerst leuk maar na een tijd gewoon storend en plat wegens overmatig gebruik. Alsof Biebau een tuurkje vond dat werkte en het dan maar uitmelkt tot in den treure.
Toch geen vijf sterren wegens wat slordigheden en foutjes (je kan bijvoorbeeld geen taxfree toblerone kopen in de luchthaven als je iemand gaat afzetten, enkel wanneer je zelf reist) en vooral: een tergend veerlvuldig gebruik van vergelijkingen. De grappige en to the point vergelijkingen die Biebau gebruikt, zoals bijvoorbeeld "degelijk als een Volvo, saai als een Saab" of "verlangen was alijd iets voorwaardelijks geweest, een gevoel waarmee je kon onderhandelen als een aangelijnde chihuahua die je , als hij teveel blafte, gewoon in je handtas kon opbergen", zijn eerst leuk maar na een tijd gewoon storend en plat wegens overmatig gebruik. Alsof Biebau een tuurkje vond dat werkte en het dan maar uitmelkt tot in den treure.
July 28, 2022
De eerste drie hoofdstukken waren nogal verwarrend, drie aparte totaal verschillende verhalen, met zo het leek geen enkele samenhang.
Vanaf deel 2 werden de diverse nichten, de partner van en een vriendin gevolgd, op die manier leerde je de personen best goed kennen.
De eerste drie hoofdstukken waren dus verwarrend maar er zat ook duidelijk iets beklemmends in, dat beklemmende bleef de rest van de delen en hoofdtukken. Super spannend vond ik het niet maar het beklemmende gevoel maakte het toch wel duidelijk meer als een roman.
Het is een bijzonder gevonden verhaal over en van de vier nichten die allemaal in hetzelfde jaar, 1976, geboren zijn. Mooie wendingen en zeer helder verteld, sommige mensen hebben echt een kronkel in de kop…die hoop je niet tegen te komen.
Vanaf deel 2 werden de diverse nichten, de partner van en een vriendin gevolgd, op die manier leerde je de personen best goed kennen.
De eerste drie hoofdstukken waren dus verwarrend maar er zat ook duidelijk iets beklemmends in, dat beklemmende bleef de rest van de delen en hoofdtukken. Super spannend vond ik het niet maar het beklemmende gevoel maakte het toch wel duidelijk meer als een roman.
Het is een bijzonder gevonden verhaal over en van de vier nichten die allemaal in hetzelfde jaar, 1976, geboren zijn. Mooie wendingen en zeer helder verteld, sommige mensen hebben echt een kronkel in de kop…die hoop je niet tegen te komen.
November 2, 2025
Wat een fijne pageturner met verrassende plottwists tot op de laatste pagina, dat is duidelijk aan de drie dagen die ik maar nodig had om het boek te lezen. Wat was het moeilijk om het boek weg te leggen. De korte hoofdstukken zorgen ook voor een heel vlotte leeservaring. De verwijzingen naar het gedicht “Vander Mollenfeeste” van Anthonis de Roovere, geven het verhaal een heel mooi extra laagje. Heel veel zin om de andere Mollendaalse avonturen te lezen! Chance, want ik kocht ze na een gesprek met de auteur op Booktopia meteen alle drie 😅
April 20, 2022
Als je zelf de Mol heet, kun je een boek met deze titel niet laten liggen. Toch een vreemde gewaarwording om pas halverwege door te krijgen dat het een thriller betreft. Daarna begreep ik de reden van de verschillende verhaallijnen pas. Wat mij betreft had de ontknoping wat minder vergezocht mogen zijn, maar evengoed heb ik mij enorm geamuseerd.
February 2, 2022
Goede thriller!
February 11, 2022
Of het nu op het scherm of op papier is, welwillendheid is niet zelden een noodzakelijke eigenschap om van een Vlaamse thriller te kunnen genieten.
In de zoektocht naar een originele plot worden de grenzen van de geloofwaardigheid immers al te vaak opgezocht, opgerekt, in veel gevallen zelfs gewoon met de voeten getreden.
Dat is hier niet anders.
Maar voor wie bereid is af en toe een oogje dicht te knijpen is 'Het Mollenfeest' een netjes geconstrueerde en met de nodige zwier geschreven whodunit.
Een kruising van 'De Mol' en 'Vier op een Rij' - misschien iets voor een serie op zondagavond?
December 3, 2022
Vermakelijk boek, leuk geschreven.
October 7, 2024
Niet helemaal mijn boek. Vond het verhaal relatief voorspelbaar
June 6, 2022
Met veel plezier gelezen; had echt potentie, vooral in de eerste helft. Uitkomst vond ik wat tegenvallen; ofwel ik had iets anders verwacht. Maar het idee was leuk en de intertekstualiteit ook.
March 1, 2024
Biografie Dominique Biebau (auteur) :
Dominique Biebau, geboren in 1977 in Waregem, is een Vlaamse schrijver die voor meerder van zijn boeken prijzen kreeg. Hij debuteerde als leerkracht Nederlands maar hield zich steeds bezig met zijn eerste boek. De politieke satire Trage Wegen werd genomineerd voor Debuutprijs in 2004. In 2015 publiceerde Biebau Ijslands Gambiet, een koude-oorlogsthriller rond het thema schaken. Het derde boek verscheen in 2019, namelijk Russisch voor beginners. Datzelfde jaar won het boek de Knack Hercule Poirot-prijs voor beste Vlaamse misdaadroman van het jaar. Even later won het ook de Gouden Strop voor spannendste Nederlandstalige roman. In 2021 publiceerde hij zijn laatste boek Het Mollenfeest dat in 2022 weer genomineerd werd voor een Hercule Poirot-prijs. Dominique Biebau werkte later voor zijn uitgeverij Vrijdag als eindredacteur en radiojournalist. Nu doceert hij Nederlands en Engels opeen middelbare school in Bierbeek.
https://www.uitgeverijvrijdag.be/aute...
Recensie:
“Het Mollenfeest” van Dominique Biebau, een winnaar van de prestigieuze Gouden Strop in 2020, manifesteert zich als het tweede literaire werk na zijn geprezen debuut, “Russisch voor beginners”. Deze roman, doordrenkt met complexe familierelaties, mysterie en psychologische diepgang, biedt een meeslepende reis door de levens van 4 nichten en een intrigerende intrige die spanning opbouwt tot het onthullende einde.
Het verhaal ontvouwt zich op briljante wijze in 2018 met een intense scène waar een vrouw, alleen in haar auto, in het duister over een verlaten weg scheurt. Haar wanhoop is tastbaar, maar de reden voor haar haast blijft aanvankelijk nevelen gehuld. Biebau weet met deze krachtige opening de lezer onmiddellijk te boeien, waardoor een onweerstaanbare drang ontstaat om de diepere lagen van het verhaal te ontrafelen.
Na deze indrukwekkende introductie neemt het verhaal een duik terug naar 1986, waar de levens van 4 nichten (Isabelle, Griet, Carle en Anna in hetzelfde jaar worden belicht. Hun grootouders’ huis, Brise-Tout, gelegen aan het Mollendaalsebos, fungeert als het centrum van familiebijeenkomsten. Een cruciaal moment vindt plaats wanneer Griet, op tienjarige leeftijd, de werkkamer van haar opa binnengaat. Haar stilzwijgen over wat ze daar ontdekt, veroorzaakt een verandering in haar persoonlijkheid die de andere 3 nichten niet ontgaat.
De gevolgen van dit mysterieuze voorval worden geleidelijk onthuld naarmate het verhaal zich ontvouwt. Biebau neemt de lezer mee in de complexiteit van de onderlinge relaties tussen de nichten, met Griets zwijgen als een centraal element dat door de jaren heen een schaduw over hun band werpt. Wanneer de nichten terugkeren naar Mollendaal lijkt het contact hersteld, maar de dynamiek verschuift met de geboorte van Jona, de gehandicapte zoon van Anna. Griet wordt gevraagd om Jona’s meter te zijn, wat een nieuwe dynamiek en complexiteit aan het verhaal toevoegt.
Biebau’s schrijfstijl is een kunstwerk op zich, toegankelijk en doorspekt met fraai geformuleerde beschrijvingen die de lezer diep in het verhaal trekken.
De verdeling van het boek in negen delen, elk op zijn beurt onderverdeeld in kortere secties, draagt bij aan de meeslepende structuur van het verhaal. Het gebruik van 5 verschillende perspectieven, elk vanuit een hoofdpersonage, versterkt de diepgang van het narratief. Deze meerstemmige aanpak biedt niet alleen een gedetailleerd inzicht in de gedachten en emoties van de personages, maar draagt ook bij aan de geleidelijke opbouw van de spanning die culmineert in een uiterst bevredigende climax.
Kortom, “Het Mollenfeest” is niet alleen een boek; het is een reis door tijd, emoties en menselijke relaties, geleid door een auteur die zijn vakmanschap in taal en verhaalvertelling meesterlijk tentoonspreidt. Deze literaire thriller houdt de lezer vast in een greep van nieuwsgierigheid en spanning, en het vermogen van Biebau om complexiteit en diepgang in zijn personages en plot te weven, maakt dit werk een ware triomf in het hedendaagse literaire landschap.
Dominique Biebau, geboren in 1977 in Waregem, is een Vlaamse schrijver die voor meerder van zijn boeken prijzen kreeg. Hij debuteerde als leerkracht Nederlands maar hield zich steeds bezig met zijn eerste boek. De politieke satire Trage Wegen werd genomineerd voor Debuutprijs in 2004. In 2015 publiceerde Biebau Ijslands Gambiet, een koude-oorlogsthriller rond het thema schaken. Het derde boek verscheen in 2019, namelijk Russisch voor beginners. Datzelfde jaar won het boek de Knack Hercule Poirot-prijs voor beste Vlaamse misdaadroman van het jaar. Even later won het ook de Gouden Strop voor spannendste Nederlandstalige roman. In 2021 publiceerde hij zijn laatste boek Het Mollenfeest dat in 2022 weer genomineerd werd voor een Hercule Poirot-prijs. Dominique Biebau werkte later voor zijn uitgeverij Vrijdag als eindredacteur en radiojournalist. Nu doceert hij Nederlands en Engels opeen middelbare school in Bierbeek.
https://www.uitgeverijvrijdag.be/aute...
Recensie:
“Het Mollenfeest” van Dominique Biebau, een winnaar van de prestigieuze Gouden Strop in 2020, manifesteert zich als het tweede literaire werk na zijn geprezen debuut, “Russisch voor beginners”. Deze roman, doordrenkt met complexe familierelaties, mysterie en psychologische diepgang, biedt een meeslepende reis door de levens van 4 nichten en een intrigerende intrige die spanning opbouwt tot het onthullende einde.
Het verhaal ontvouwt zich op briljante wijze in 2018 met een intense scène waar een vrouw, alleen in haar auto, in het duister over een verlaten weg scheurt. Haar wanhoop is tastbaar, maar de reden voor haar haast blijft aanvankelijk nevelen gehuld. Biebau weet met deze krachtige opening de lezer onmiddellijk te boeien, waardoor een onweerstaanbare drang ontstaat om de diepere lagen van het verhaal te ontrafelen.
Na deze indrukwekkende introductie neemt het verhaal een duik terug naar 1986, waar de levens van 4 nichten (Isabelle, Griet, Carle en Anna in hetzelfde jaar worden belicht. Hun grootouders’ huis, Brise-Tout, gelegen aan het Mollendaalsebos, fungeert als het centrum van familiebijeenkomsten. Een cruciaal moment vindt plaats wanneer Griet, op tienjarige leeftijd, de werkkamer van haar opa binnengaat. Haar stilzwijgen over wat ze daar ontdekt, veroorzaakt een verandering in haar persoonlijkheid die de andere 3 nichten niet ontgaat.
De gevolgen van dit mysterieuze voorval worden geleidelijk onthuld naarmate het verhaal zich ontvouwt. Biebau neemt de lezer mee in de complexiteit van de onderlinge relaties tussen de nichten, met Griets zwijgen als een centraal element dat door de jaren heen een schaduw over hun band werpt. Wanneer de nichten terugkeren naar Mollendaal lijkt het contact hersteld, maar de dynamiek verschuift met de geboorte van Jona, de gehandicapte zoon van Anna. Griet wordt gevraagd om Jona’s meter te zijn, wat een nieuwe dynamiek en complexiteit aan het verhaal toevoegt.
Biebau’s schrijfstijl is een kunstwerk op zich, toegankelijk en doorspekt met fraai geformuleerde beschrijvingen die de lezer diep in het verhaal trekken.
De verdeling van het boek in negen delen, elk op zijn beurt onderverdeeld in kortere secties, draagt bij aan de meeslepende structuur van het verhaal. Het gebruik van 5 verschillende perspectieven, elk vanuit een hoofdpersonage, versterkt de diepgang van het narratief. Deze meerstemmige aanpak biedt niet alleen een gedetailleerd inzicht in de gedachten en emoties van de personages, maar draagt ook bij aan de geleidelijke opbouw van de spanning die culmineert in een uiterst bevredigende climax.
Kortom, “Het Mollenfeest” is niet alleen een boek; het is een reis door tijd, emoties en menselijke relaties, geleid door een auteur die zijn vakmanschap in taal en verhaalvertelling meesterlijk tentoonspreidt. Deze literaire thriller houdt de lezer vast in een greep van nieuwsgierigheid en spanning, en het vermogen van Biebau om complexiteit en diepgang in zijn personages en plot te weven, maakt dit werk een ware triomf in het hedendaagse literaire landschap.
October 26, 2022
Toen we voor het vak Nederlands de opdracht kregen, een thriller te lezen was dat voor mij een uitdaging omdat ik dit genre zelf nooit lees.
Ik koos dit boek omdat de auteur een kennis van mijn moeder is. Het leek me toch wel bijzonder om de opdracht te combineren met het lezen van een boek dat geschreven werd door een bekende.
Ook vind ik het wel interessant om een verhaal te lezen dat zich dichtbij afspeelt. Zo komt bijvoorbeeld Technopolis en werken in Leuven aan bod. Dit is vrij herkenbaar en geeft lezen van het boek een extra dimensie.
Het boek gaat over vier nichten die allemaal in dezelfde zomer geboren zijn. Het feit dat ze dezelfde leeftijd hebben en in hetzelfde dorp wonen schiep een onverbreekbare band tussen de nichten, althans dat dacht men toch…
In het boek zijn de personages round characters, de auteur neemt ons mee in het leven van de meisjes. Door de vele sprongen in de tijd zien we duidelijk hoe de meisjes evolueren van jonge meisjes tot volwassen vrouwen. De auteur gebruikt verschillende perspectieven waardoor we een duidelijk beeld krijgen van de verschillende gedachten en gevoelens van de personages.
In het begin van het boek vertelt de auteur over een gebeurtenis die bepalend is voor het verhaal. Verwijzingen naar die gebeurtenis komen regelmatig terug. Het is als het ware een rode draad door het verhaal.
De meisjes gaan vaak op bezoek bij hun grootouders die naast het Mollendaalbos wonen. Al snel merken de nichten dat er een rare sfeer hangt in het bos. Eenzelfde sfeer ervaren de nichten ook in de verschillende verhalen die hun opa hun doorheen de jaren heeft verteld.
Hij had het steeds over een mollenkoning die gevaarlijk was en verschillende mensen van het leven beroofde. Lange tijd geloofden de meisjes dit niet, tot daar op een gegeven moment verandering in komt.
De thema’s die in het verhaal het meest aangekaart worden zijn vriendschap, familie, beperkingen, geheimen, liefde,…
Vriendschap en familie spelen een grote rol in het verhaal. De nichten zijn goed met elkaar bevriend maar toch zitten er in deze vriendschap soms ook wat twijfels. Maar die twijfels worden weggeduwd
omdat de personages leven bij het motto “het blijft familie”.
Beperkingen vormen ook een groot thema in het boek. De familie ondervond verschillende problemen met het krijgen van kinderen. Er blijkt iets in hun genen te zitten dat ervoor zorgt dat de kans op het krijgen van een zoon of dochter met een beperking enorm groot is. Dit gegeven is zeker
ook een zeer belangrijk aspect in het boek.
Ook het hebben van geheimen vormt een belangrijk thema. De meisjes hebben verschillende geheimen en na een avondje met wat te veel alcohol besluiten ze die te begraven in het Mollendaalbos. Wat niemand heeft voorzien, is dat eén van deze geheimen hun leven voorgoed zal veranderen…. Dit en nog talrijke andere geheimen spelen een belangrijke rol in het verhaal.
Ik zou dit boek zeker aanraden aan mensen die geïnteresseerd zijn in literaire thrillers. Ook al ben ik normaal gezien geen gigantische fan van thrillers vond ik het wel een fijn boek om te lezen.
De verschillende fragmenten in het Middelnederlands maken het extra interessant en zorgen ervoor
dat je blijft nadenken.
Ze helpen je te zoeken naar verschillende verbanden in het boek.
De sprongen in de tijd maken je alert en doen je nadenken over wat je leest, dit vind ik persoonlijk vernieuwend en dus ook een fijn aspect van het boek.
Wat me aan het boek ook beviel, is het feit dat er niet constant mensen sterven maar dat je wel het gevoel krijgt dat er iets niet klopt en je voelt hoe de spanning opgebouwd wordt.
Bovendien komt er op het einde een plottwist die ik persoonlijk niet zag aankomen en me verraste.
Kort samengevat: ik vond het een verrijkend boek en zeker de moeite waard om te lezen!
Ik koos dit boek omdat de auteur een kennis van mijn moeder is. Het leek me toch wel bijzonder om de opdracht te combineren met het lezen van een boek dat geschreven werd door een bekende.
Ook vind ik het wel interessant om een verhaal te lezen dat zich dichtbij afspeelt. Zo komt bijvoorbeeld Technopolis en werken in Leuven aan bod. Dit is vrij herkenbaar en geeft lezen van het boek een extra dimensie.
Het boek gaat over vier nichten die allemaal in dezelfde zomer geboren zijn. Het feit dat ze dezelfde leeftijd hebben en in hetzelfde dorp wonen schiep een onverbreekbare band tussen de nichten, althans dat dacht men toch…
In het boek zijn de personages round characters, de auteur neemt ons mee in het leven van de meisjes. Door de vele sprongen in de tijd zien we duidelijk hoe de meisjes evolueren van jonge meisjes tot volwassen vrouwen. De auteur gebruikt verschillende perspectieven waardoor we een duidelijk beeld krijgen van de verschillende gedachten en gevoelens van de personages.
In het begin van het boek vertelt de auteur over een gebeurtenis die bepalend is voor het verhaal. Verwijzingen naar die gebeurtenis komen regelmatig terug. Het is als het ware een rode draad door het verhaal.
De meisjes gaan vaak op bezoek bij hun grootouders die naast het Mollendaalbos wonen. Al snel merken de nichten dat er een rare sfeer hangt in het bos. Eenzelfde sfeer ervaren de nichten ook in de verschillende verhalen die hun opa hun doorheen de jaren heeft verteld.
Hij had het steeds over een mollenkoning die gevaarlijk was en verschillende mensen van het leven beroofde. Lange tijd geloofden de meisjes dit niet, tot daar op een gegeven moment verandering in komt.
De thema’s die in het verhaal het meest aangekaart worden zijn vriendschap, familie, beperkingen, geheimen, liefde,…
Vriendschap en familie spelen een grote rol in het verhaal. De nichten zijn goed met elkaar bevriend maar toch zitten er in deze vriendschap soms ook wat twijfels. Maar die twijfels worden weggeduwd
omdat de personages leven bij het motto “het blijft familie”.
Beperkingen vormen ook een groot thema in het boek. De familie ondervond verschillende problemen met het krijgen van kinderen. Er blijkt iets in hun genen te zitten dat ervoor zorgt dat de kans op het krijgen van een zoon of dochter met een beperking enorm groot is. Dit gegeven is zeker
ook een zeer belangrijk aspect in het boek.
Ook het hebben van geheimen vormt een belangrijk thema. De meisjes hebben verschillende geheimen en na een avondje met wat te veel alcohol besluiten ze die te begraven in het Mollendaalbos. Wat niemand heeft voorzien, is dat eén van deze geheimen hun leven voorgoed zal veranderen…. Dit en nog talrijke andere geheimen spelen een belangrijke rol in het verhaal.
Ik zou dit boek zeker aanraden aan mensen die geïnteresseerd zijn in literaire thrillers. Ook al ben ik normaal gezien geen gigantische fan van thrillers vond ik het wel een fijn boek om te lezen.
De verschillende fragmenten in het Middelnederlands maken het extra interessant en zorgen ervoor
dat je blijft nadenken.
Ze helpen je te zoeken naar verschillende verbanden in het boek.
De sprongen in de tijd maken je alert en doen je nadenken over wat je leest, dit vind ik persoonlijk vernieuwend en dus ook een fijn aspect van het boek.
Wat me aan het boek ook beviel, is het feit dat er niet constant mensen sterven maar dat je wel het gevoel krijgt dat er iets niet klopt en je voelt hoe de spanning opgebouwd wordt.
Bovendien komt er op het einde een plottwist die ik persoonlijk niet zag aankomen en me verraste.
Kort samengevat: ik vond het een verrijkend boek en zeker de moeite waard om te lezen!
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 17, 2022
Kettingreactie
De cover van ‘Het mollenfeest’ van Dominique Biebau doet in niks denken aan een feest: tegen een zwarte ondergrond suggereren spades besmeurd met bloed dat, indien er een feest komt, het een macaber tintje zal hebben.
Deel 1 ‘Maeckt u Ghereet’ introduceert de locaties die belangrijk zijn in het boek: de Toren, Brise-Tout en de Tumulus in het Mollendaalbos.
Een vrouwelijk personage springt onder dwang vanop de Toren de duisternis in. Dood. Onmiddellijk daarna wordt teruggegaan in de tijd, naar de hete zomer van 1986. Vier nichten brengen samen heel veel tijd door in Brise-Tout, de boerderij van hun grootouders. Brise-Tout ligt vlak naast het Mollendaalbos. Diep in dat bos, onder de Tumulus, woont volgens opa de Mollenkoning. Het is een plaats midden in het bos waar de meisjes magische samenkomsten houden. In Brise-Tout is de werkkamer van opa voor de meisjes verboden terrein. Griet, haantje de voorste van de nichten, slaat het verbod in de wind maar doet dan een schokkende ontdekking: opa’s geheim wordt ook haar geheim en zal uiteindelijk een zware impact hebben op de toekomst van alle nichten.
De personages staan er! Na Griets ontdekking in opa’s werkkamer verandert de dynamiek tussen de nichten. Het verbond dat ze sluiten bij het graf van de Mollenkoning betekent het begin van veel ellende. De lont is in het kruit. Een kettingreactie is in gang gezet. Het leven is de nichten niet gunstig gezind. De vier meisjes groeien uit elkaar, ontwikkelen duidelijk hun eigen temperament, varen elk hun koers en zorgen voor verschillende perspectieven in het verhaal. In cursieve tekst evolueert de wanhoop van een vrouwelijk personage naar pure waanzin en moordneigingen. Een onschuldige mol ondergaat een gruwelijk lot.
Inderdaad! De idyllische sfeer waarin de jeugd van de meisjes zich afspeelt moet wijken voor gevoelens van onbehagen en angst die uitdijen als een rimpeling in het water als blijkt wat de intenties van de Mollenkoning zijn: de dood spaart niemand. De dood huist onder de Tumulus, hangt tussen de bomen en richt een ware ravage aan onder hen die van ver of van dichtbij een link hebben met Brise-Tout. In een goed in elkaar gepuzzeld plot opgebouwd uit korte hoofdstukken voedt de auteur de nieuwsgierigheid rond het mysterie dat opa’s geheim is, wordt stilaan duidelijk hoe de vork aan de steel zit en geven familiegeheimen aanleiding tot moord.
De negen delen in ‘Het mollenfeest’ worden elk voorafgegaan door (gedeeltelijke) verzen uit het vijftiende-eeuws Middelnederlandse gedicht ‘Van den Mollenfeeste’ van Anthonis de Roovere.
‘Het mollenfeest’ leest als een feest van het woord. De hoeve van de Verpoortens heet niet toevallig ‘Brise-Tout’: het is daar dat de kiem van alle rampspoed die de familie treft, dient gevonden te worden. I Muvrini schreeuwen met hun slepende Corsicaanse stemmen wanhoop uit. Cursieve teksten, pictogrammen, verzen, dialogen, spaarzaam taalgebruik en beeldend taalgebruik …, Dominique Biebau geeft aan iedereen het woord overeenkomstig zijn aard en vermogens. Heel mooie zinnen zorgen voor de film in je hoofd. De poëzie is altijd aanwezig; zelfs sterven komt in mooie woorden. Veel verwijzingen naar schrijvers en legenden. En humor! En wat is er mooier dan een klas leerlingen die in de ban raken van een Middelnederlands gedicht?
In ’Het mollenfeest’ vormen spanning en literatuur een goed lopend huwelijk. Als een Rattenvanger van Hamelen verleidt de auteur de lezer met mooie zinnen en neemt hem/haar pagina na pagina mee op een tocht waar de schaduw van de Mollenkoning steeds present tekent.
4.5 sterren
De cover van ‘Het mollenfeest’ van Dominique Biebau doet in niks denken aan een feest: tegen een zwarte ondergrond suggereren spades besmeurd met bloed dat, indien er een feest komt, het een macaber tintje zal hebben.
Deel 1 ‘Maeckt u Ghereet’ introduceert de locaties die belangrijk zijn in het boek: de Toren, Brise-Tout en de Tumulus in het Mollendaalbos.
Een vrouwelijk personage springt onder dwang vanop de Toren de duisternis in. Dood. Onmiddellijk daarna wordt teruggegaan in de tijd, naar de hete zomer van 1986. Vier nichten brengen samen heel veel tijd door in Brise-Tout, de boerderij van hun grootouders. Brise-Tout ligt vlak naast het Mollendaalbos. Diep in dat bos, onder de Tumulus, woont volgens opa de Mollenkoning. Het is een plaats midden in het bos waar de meisjes magische samenkomsten houden. In Brise-Tout is de werkkamer van opa voor de meisjes verboden terrein. Griet, haantje de voorste van de nichten, slaat het verbod in de wind maar doet dan een schokkende ontdekking: opa’s geheim wordt ook haar geheim en zal uiteindelijk een zware impact hebben op de toekomst van alle nichten.
De personages staan er! Na Griets ontdekking in opa’s werkkamer verandert de dynamiek tussen de nichten. Het verbond dat ze sluiten bij het graf van de Mollenkoning betekent het begin van veel ellende. De lont is in het kruit. Een kettingreactie is in gang gezet. Het leven is de nichten niet gunstig gezind. De vier meisjes groeien uit elkaar, ontwikkelen duidelijk hun eigen temperament, varen elk hun koers en zorgen voor verschillende perspectieven in het verhaal. In cursieve tekst evolueert de wanhoop van een vrouwelijk personage naar pure waanzin en moordneigingen. Een onschuldige mol ondergaat een gruwelijk lot.
Inderdaad! De idyllische sfeer waarin de jeugd van de meisjes zich afspeelt moet wijken voor gevoelens van onbehagen en angst die uitdijen als een rimpeling in het water als blijkt wat de intenties van de Mollenkoning zijn: de dood spaart niemand. De dood huist onder de Tumulus, hangt tussen de bomen en richt een ware ravage aan onder hen die van ver of van dichtbij een link hebben met Brise-Tout. In een goed in elkaar gepuzzeld plot opgebouwd uit korte hoofdstukken voedt de auteur de nieuwsgierigheid rond het mysterie dat opa’s geheim is, wordt stilaan duidelijk hoe de vork aan de steel zit en geven familiegeheimen aanleiding tot moord.
De negen delen in ‘Het mollenfeest’ worden elk voorafgegaan door (gedeeltelijke) verzen uit het vijftiende-eeuws Middelnederlandse gedicht ‘Van den Mollenfeeste’ van Anthonis de Roovere.
‘Het mollenfeest’ leest als een feest van het woord. De hoeve van de Verpoortens heet niet toevallig ‘Brise-Tout’: het is daar dat de kiem van alle rampspoed die de familie treft, dient gevonden te worden. I Muvrini schreeuwen met hun slepende Corsicaanse stemmen wanhoop uit. Cursieve teksten, pictogrammen, verzen, dialogen, spaarzaam taalgebruik en beeldend taalgebruik …, Dominique Biebau geeft aan iedereen het woord overeenkomstig zijn aard en vermogens. Heel mooie zinnen zorgen voor de film in je hoofd. De poëzie is altijd aanwezig; zelfs sterven komt in mooie woorden. Veel verwijzingen naar schrijvers en legenden. En humor! En wat is er mooier dan een klas leerlingen die in de ban raken van een Middelnederlands gedicht?
In ’Het mollenfeest’ vormen spanning en literatuur een goed lopend huwelijk. Als een Rattenvanger van Hamelen verleidt de auteur de lezer met mooie zinnen en neemt hem/haar pagina na pagina mee op een tocht waar de schaduw van de Mollenkoning steeds present tekent.
4.5 sterren
April 27, 2022
Dominique Biebau (1977) schreef eerder de roman Trage Wegen, het jeugdboek Boerman en de thrillers IJslands Gambiet en Russisch voor beginners. Hij won zowel de Knack Hercule Poirotprijs als de Gouden Strop voor dit laatste boek.
Het Mollenfeest vertelt het verhaal over de vier nichten (Griet, Anna, Carla en Isabelle) die tezamen opgroeien in de dreigende schaduw van het Mollendaalbos. Tijdens een onschuldig kinderspel dringt een van de meisjes de werkkamer van hun opa binnen, waar ze een ontdekking doet die daarna als een rode draad door hun levens loopt.
Het Mollenfeest heeft een sterk plot met een enkele twist. Het blijft tot het einde toe onduidelijk welke geheimen er spelen in deze familie en wie degene is waar telkens naar wordt verwezen in de schuin gedrukte hoofdstukken.
De spanning is voornamelijk onderhuids aanwezig door het gehele boek.
De karakters zijn goed neergezet en uitgewerkt, het is dan ook gemakkelijk om je te verplaatsen in een ieder van hen.
Hun twijfels, angsten en andere gevoelens zijn heel goed voelbaar.
De vele hoofdstukken representeren elk een ander karakter (o.a. de 4 nichten en Thomas ) behalve de schuin gedrukte stukken die juist de onderhuidse spanning verhogen. De lezer blijft tot het einde toe in het ongewisse over wie deze hoofdstukken gaan en naar wie er wordt verwezen.
Het verhaal bevat behalve de onderhuidse spanning ook humor, liefde en acceptatie.
Het Mollenfeest is een goed boek over familierelaties, schuld, schaamte maar ook liefde en acceptatie.
Het Mollenfeest vertelt het verhaal over de vier nichten (Griet, Anna, Carla en Isabelle) die tezamen opgroeien in de dreigende schaduw van het Mollendaalbos. Tijdens een onschuldig kinderspel dringt een van de meisjes de werkkamer van hun opa binnen, waar ze een ontdekking doet die daarna als een rode draad door hun levens loopt.
Het Mollenfeest heeft een sterk plot met een enkele twist. Het blijft tot het einde toe onduidelijk welke geheimen er spelen in deze familie en wie degene is waar telkens naar wordt verwezen in de schuin gedrukte hoofdstukken.
De spanning is voornamelijk onderhuids aanwezig door het gehele boek.
De karakters zijn goed neergezet en uitgewerkt, het is dan ook gemakkelijk om je te verplaatsen in een ieder van hen.
Hun twijfels, angsten en andere gevoelens zijn heel goed voelbaar.
De vele hoofdstukken representeren elk een ander karakter (o.a. de 4 nichten en Thomas ) behalve de schuin gedrukte stukken die juist de onderhuidse spanning verhogen. De lezer blijft tot het einde toe in het ongewisse over wie deze hoofdstukken gaan en naar wie er wordt verwezen.
Het verhaal bevat behalve de onderhuidse spanning ook humor, liefde en acceptatie.
Het Mollenfeest is een goed boek over familierelaties, schuld, schaamte maar ook liefde en acceptatie.
August 11, 2023
Ik heb best genoten van deze roman. Het verhaal start met een flashforward die zo vaag mogelijk wordt verteld en daarom veel vragen oproept. Dit wordt gevolgd met een chronologische opeenvolging van gebeurtenissen met (zeker op het begin) zeer veel toespelingen op drama in de toekomst. Dat drama laat echter zo lang op zich wachten, dat het sommige lezers misschien wat kan tegenstaan. Ikzelf echter vond de veroorzaakte onderhuidse spanning best effectief. Hoewel de dader na de eerste moord al te raden valt, bleef het verhaal toch intrigerend en zorgden de anonieme cursieve deeltjes voor heel wat extra spanning of vraagtekens.
Displaying 1 - 30 of 40 reviews