In de jaren zestig groeit Harm Edens op in een gezin met Groningse roots waarin hij vaak het gevoel heeft dat hij er niet bij hoort. Hij lacht om dingen waar niemand de humor van inziet, ziet dingen die niemand ziet en zegt dingen die niemand begrijpt. Totdat hij kennismaakt met Groot-Brittannië en zijn inwoners.
Aan de hand van een twintigtal bijzondere ontmoetingen probeert Harm te achterhalen waarom hij zich zo thuis voelt op de Britse eilanden. Harm neemt de lezer mee op reis van het zuidelijkste puntje van Ierland tot de meest westelijke eilanden van Schotland naar Sint Kilda. Hij laat ondertussen zijn gedachten de vrije loop, herbeleeft zijn eigen jeugd en deelt herinneringen, verhalen en momenten uit zijn leven. Het resultaat is een bijzonder, openhartig, humoristisch coming-of-ageverhaal over een jongen die zijn thuis aan de andere kant van de Noordzee vond.
Met veel plezier de onderkoelde humor tot me genomen afgewisseld met scherpe observaties en het mooie Engelse landschap. Normaal houd ik niet van zulke fragmentarische boeken maar omdat sommige bladzijden echt pareltjes waren bleef ik geboeid doorlezen. Het was een pure gok want Harm Edens klinkt niet erg sexy maar een dag om aan de balk te spijkeren van Rinus Spruit klinkt zelfs nog erger en dat is een van mijn favorieten.
Ik heb meerdere pogingen gedaan om dit boek te lezen, maar de schrijfstijl en anekdotes zijn zo saai en pessimistisch dat ik het moest neerleggen.
Het boek en de achterkant beloven een ‘humoristische coming-of-ageverhaal’ met als backdrop Schotland. Wat je krijgt is naar mijn idee een serie anekdotes over de boomer ouders van Harm Edens die allemaal stoffige idealen vasthouden, en Harm Edens die uitlegt waarom dat zo rot is. Ik ben het eens dat het rot is, maar het leest gewoon niet leuk weg.
Ik denk dat als je tot de zelfde leeftijdscategorie als Harm Edens behoord en ook in die tijd soortgelijke ouders hebt gehad dat je veel herkenning in dit boek kan vinden en dat dat het vast waard maakt.
Als een 20-jarige kan ik mij hier niet in vinden dus haalt dat voor mij het nut van het boek een beetje weg. Daarbij zijn de stukken die wel over Schotland gaan niet echt bijzonder naar mijn optiek.
Ik wou het boek heel graag leuk vinden, I just couldn’t. 1/5 sterren.
Vlot geschreven verhaal over opgroeien in een angstig gezin waar iedere vreugde ontbrak, doorvlochten met verslagen van reizen naar UK met zijn humor, grote huizen en prachtige tuinen. Een beetje los zand, maar leuk om te lezen. Wel wat weinig diepgang, knap wel dat Harm Edens zich er niet onder heeft laten krijgen en juist steeds de humor opzoekt.
Een feest van herkenning. Allereerst zijn daar de ouders, dezelfde generatie als de mijne en zo vreselijk herkenbaar. Nooit emotie tonen, doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg en natuurlijk "Pas op! Kijk uit!" Heel erg goed bedoeld, maar de stress die dat oplevert staat niet in verhouding tot het gevaar dat je misschien had gelopen zonder deze wijze raad. Harde werkers, en ook zij hebben mijn studie zelf betaald, want nee, schulden mochten er niet gemaakt worden, ook geen studieschuld of, helemaal vreselijk, studeren van een studiebeurs. Ik mis hen allebei nog elke dag, maar ook al hadden we nog 100 jaar met elkaar door kunnen brengen, dat gesprek waar het echt over had moeten gaan, zou ook nooit hebben plaatsgevonden. En dan zijn er de reizen naar Groot-Brittannië. Die heb ik zelf het afgelopen jaar ook zo enorm gemist. Voor een niet-anglofiel onbegrijpelijk, maar in dit boek alles zo herkenbaar! Uit elke zin spreekt de liefde voor het land en de bewoners, de cultuur, het gevoel voor humor. Maar ook de heimwee en de hoop dat de schrijver weer spoedig terug kan reizen.
Paar keer heel hard gelachen, veel gegnuifd. Harm vertelt mooi, enthousiast en zonder omhaal, hortend en stotend zijn herinneringen. Het halfway-hoofdstuk is hilarisch. Zijn liefde voor reizen en vooral voor Great-Britain sijpelt door elke bladzijde.
Er is volgens mij geen enkele redactie doorheen gegaan en dat is ook wel eens verfrissend. Er is daardoor wel weinig pageturner effect, je kunt het makkelijk een tijd wegleggen en er zit weinig verhaallijn in het boek.
3,5 ster. Aardig boek, treurig om over zijn jeugd te lezen, mooie schets over zijn liefde voor Engeland en de natuur. Enige wat me tegenstond is zijn regelmatig terugkerende vrouwonvriendelijke opmerkingen