«Тэатр шчасьлівых дзяцей» – гэта беларускае фэнтэзі з элемэнтамі палітычнага трылеру. Дзіцячая кніга, якую, спадзяецца аўтар, будзе цікава прачытаць і дарослым. Як выбрацца з пасткі, ня маючы ні тэлефона, ні зброі, і знайсьці зьніклых сяброў? Колькі твараў у туману? Што такое гісторыя – і калі канчаецца мінулае? Якую таямніцу хаваюць нашыя бацькі – і ці чуе нас Бог, калі мы маўчым? Гэтымі пытаньнямі задаюцца героі кнігі, Лявон, Анцік і Юля, нечакана апынуўшыся ў таямнічым краі, які ня знойдзеш ні ў Вікіпэдыі, ні на школьных мапах.
Alhierd Baharevič is a Belarusian writer and translator. For his first book Практычны дапаможнік па руйнаваньні гарадоў (A practical tool for the destruction of cities) he received the Hlinjany Wjales, the independent book prize in Belarus. He is a winner of Belarusian literary prizes and participant of many international literary festivals. Bacharevic moved to Germany in 2007. In 2013 he returned to Minsk, where he lives now.
Кніга вартая таго каб прачытаць яе сваім дзецям. Адзінае што мне не хапіла трошкі сарказму, нешта ў стылі каб у краіне зьбеглых лукашыстаў месца замкаў займаў сталінскі ампір, а замест ракі краіна была б падзеленая галінамі метро. Але ў гэтым выпадку напэўна гэта была б не дзіцячая літаратура, а наш адказ Сарокіну.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Чытаць гэтую кнігу для мяне - гэта як глядзець спектакль, дзе ты раптам разумееш, што некалі сам быў на гэтай сцэне. І што ролю табе выбраў нехта іншы, а не ты сам.
Бахарэвіч піша пра падлеткаў, але гаворыць з дарослымі: пра траўмы, пра ціск, пра тое, як грамадства (і не толькі) фармуе «правільных» людзей.
Цяжкасць чытання стасуецца не мовы і не сюжэта. Цяжкасць выяўляецца у тым, што кніга прымушае прызнаць: многія з нас былі тымі дзецьмі, якім казалі, што яны павінны быць шчасьлівымі, нават калі ім было балюча.
Гэта тэкст, які не адпускае, бо ён не пра іншых - ён пра нас