مدل‌های دمکراسی

by David Held, عباس مخبر (Translator)

کتاب مدل‌های دمکراسی دو هدف را دنبال می‌کند: اول معرفی مدل‌های اصلی دمکراسی و مهم‌تر از همه مدل‌های مربوط به سنت غرب از یونان تا به امروز؛ دوم ارائهٔ روایتی انتقادی از اندیشه‌های دمکراتیک برای پرداختی به این سؤال که: امروزه دمکراسی چه معنایی باید داشته باشد؟ بنابراین کتاب حاضر، هم معرفی و هم نوعی رسالهٔ تفسیری است. این دو هدف، آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد، با یکدیگر ناسازگار نیستند. در مجموع، دیوید هلد در مدل‌های دمکراسی مدافع مفهومی از دمکراسی است که به طور قطعی از هر دو مفهوم موجود در سنت‌های لیبرالی و مارکسیستی جدا می‌شود و فراتر می‌رود. مدل‌های دمکراسی به عنوان کتاب درسی در رشته‌های علوم سیاسی دانشگاه‌ها انتخاب شده است.

Genres: Politics, Nonfiction, Philosophy, Political Science, History, Academic, Sociology

469 pages, Paperback

First published December 4, 1986

Reviews

[Julius Lehtinen · Rating 4 out of 5]

Tartuin tähän hieman nostalgiatripeissä aiemmin tänä vuonna kun valmistuminen kolkuttelee ovella. On suorastaan häkellyttävää miten eri silmin tätä lukee kuin pääsykoekeväänä, miten erilaisia asioita huomaa tekstistä ja kuinka ne osaa suhteuttaa viitteisiin ynnä muuhun opittuun aivan uudella tavalla ja laajemmin. Tuntui antoisalta teokselta aikanaan ja tuntuu siltä ehdottomasti vieläkin, suvereeni esitys vaikka varmasti puolueellinen jo olenkin.

[Shayan · Rating 5 out of 5]

کتاب خیلی خوبیه ولی سطح کتاب وقتی وارد دموکراسی های جدید میشه برای من بالا بود برای همین کامل نتونستم بخونم اما قطعا باز بهش برمیگردم .

[Thanyanuch Tantikul · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับพัฒนาการ กรอบความคิด และตัวแบบประชาธิปไตยที่ละเอียดมากกกกก ไม่น่าแปลกใจที่เป็นหนังสือต้องอ่านของคนเรียนรัฐศาสตร์ในหลายที่ แต่นี่อาจเป็นข้อด้อยหนึ่งของหนังสือคือมีความอ่านยากเพราะมีความเป็นวิชาการสูง อาจทำให้คนอ่านที่เพิ่งหันมาสนใจด้านนี้ยากจะติดตามอ่านต่อจนจบเล่ม (เพราะหนังสือหนาอยู่) แต่ในของวิชาการความรู้แล้ว นี่น่าจะเป็นหนังสือที่ประมวลประวัติศาสตร์ข้อถกเถียงเกี่ยวกับประชาธิปไตยได้ค่อนข้างครบถ้วน ทำให้เหมาะแก่การอ่านเพื่อค้นคว้าต่อยอดต่อไปจริงๆ ส่วนตัวอาจต้องอ่านซ้ำหลายๆ หนเพื่อจะได้เข้าใจความซับซ้อนของข้อถกเถียงโดยเฉพาะในช่วงกลางเล่มเป็นต้นไปได้มากกว่านี้ แต่ในแง่ความคิดรวบยอดนั้นยังไม่ถือว่าเกินจะทำความเข้าใจและคิดตามนัก

[Елвира · Rating 5 out of 5]

Very straightforward, concise and informative book, encompassing all the ranges of democracy models from Athenian republicanism up to today. Provides a good starting point for further reading.

[Asja Spaho · Rating 1 out of 5]

Horrible

[Moe Ye · Rating 3 out of 5]

This book is adequate for those who want to get a better grasp on the different theories of democracy and their development throughout history. In a world plagued by the hegemony of “democracy = ‘free and fair’ elections”, it can help the reader to reconsider and deepen their understanding of democracy.

However, it should be noted that the author clearly has a liberal bias when presenting the recent and future models of democracy. As such, his focus is mainly on complementing the major aspects of liberal democracy with a reform here and there. Using an oxymoron like “liberal socialism” and claiming Stalinism as a part of Marxism without any explanation do not help the author’s case either. Also, during the discussion of deliberative democracy, his dismissal of the importance of participation when participation of oppressed groups is being systematically denied in reality, his insistence that well-informed deliberation is more valuable than participation with fixed preferences and his suggestion that people should listen to “experts” first before deliberation lead dangerously close to a vision of technocracy rather than democracy.

In short, good enough to grasp the basics but take a grain of salt when you get to the later parts.

[Arthur Taylor · Rating 4 out of 5]

เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาและการพัฒนาแนวคิดประชาธิปไตย มีเนื้อหารายละเอียดของแนวคิดแบบต่าง ๆ จากนักคิดหลายคน แล้วก็มีข้อวิพากษ์ของผู้เขียนด้วยคนับ ซึ่งเนื้อหาเยอะมาก ละเอียดยิบ แล้วใช้ไวยากรณ์ทางสังคมการเมืองแน่น ๆ เลย ยังกะอ่านตำราเรียนรัฐศาสตร์เลยอะคนับ น่าเบื่อใช้ได้ อ่าน ๆ ไปก็ไม่เข้าหัวเลยคนับ ไม่รู้จะสรุปยังไงเลย จะลองดูละกันนะคนับ มั่วมาก็อย่าว่ากันเน้อ 🙇‍♂️🙇‍♂️🙇‍♂️


• โมเดลแบบดั้งเดิม

1. ประชาธิปไตยดั้งเดิม
มีที่มาาจากนครรัฐเอเธนส์ของกรีก ประชาชน (ในที่นี้คือ ผู้ชายชาวเอเธนส์ที่บรรลุนิติภาวะ) มีส่วนร่วมโดยตรงในการออกกฎหมาย ในกระบวนการยุติธรรม โดยผ่านสภาพลเมืองคุมกิจการของรัฐ ซึ่งมาจากการเลือกตั้งรูปแบบต่าง ๆ ให้มีความหลากหลาย วนเวียนกันไป ป้องกันการผูกขาดอำนาจทางการเมือง เป็นการปกครองในนครรัฐขนาดเล็กที่มีทาส

2. สาธารณรัฐนิยม
พัฒนาขึ้นในอิตาลี ประมาณศตวรรษที่ 11 ที่มีนครรัฐต่าง ๆ มากมาย มีชนชั้น เจ้านคร ขุนนาง ชนชั้นสูง ชนชั้นล่าง มีระบบราชการที่เป็นรูปเป็นร่างแล้ว

โดยสาธาณรัฐนิยมแบ่งเป็น 2 แบบ คือ

2a - สาธารณรัฐนิยมแบบคุ้มครอง
มาจาก นิโคโล มาเคียวิลลี มีหลักคิดว่าการมีส่วนร่วมทางการเมืองเป็นเสรีภาพพื้นฐานของบุคคล ถ้าใครไม่มีส่วนร่วมจะถูกคนอื่นครอบงำ มีดุลยภาพทางอำนาจของชนชั้นต่าง ๆ ผ่านรัฐบาลผสม โดยมีการเลือกตัวแทนเข้าสภา มีกลุ่มย่อยทางการเมือง ที่มุ่งรักษาผลประโยชน์ของกลุ่มตน มีเสรีภาพในการพูด การรวมกลุ่ม ปกครองโดยหลักนิติธรรม กีดกันสตรี ชนชั้นแรงงาน นับรวมแค่ผู้ที่มีที่ดินพึ่งพิงตัวเองได้

2b - สาธารณรัฐนิยมแบบพัฒนา
มาจาก ฌอง ฌากส์ รุสโซ พัฒนาต่อจากแบบคุ้มครอง ที่ว่าพลเมืองต้องเสมอภาคทางการเมืองและเศรษฐกิจ ไม่ให้ใครมีอำนาจเหนือใคร ทุกคนวามาาถเข้าถึงเสรีภาพในการพัฒนาตนเองเพื่อการตัดสินใจเพื่อประโยชน์ส่วนรวม มีการแบ่งแยกหน้าที่ฝ่ายนิติบัญญัติและบริหารชัดเจน พลเมืองมีส่วนร่วมในการออกกฎหมาย ฝ่ายบริหารมาจากการเลือกตั้งโดยตรง โดยบริหารผ่านระบบราชการ ถ้ามีความขัดแย้งให้ลงคะแนนเสียงยึดตามเสียงข้างมาก มีการกระจายทรัพย์สินออกไปเป็นวงกว้าง พลเมืองคือผู้ที่ครอบครองทรัพย์สิน สตรียังไม่มีส่วนร่วมทางการเมือง

3. เสรีนิยมประชาธิปไตย
มาจากปฏิกิรอยาต่อระบบราชาธิปไตย ที่ปกครองแบบรวมศูนย์ ซึ่งเมื่อรัฐใหญ่ขึ้น เทคโนโลยีต่าง ๆ พัฒนาขึ้น เข้าสู่ยุคอุตสาหกรรม คนตื้นรู้ขึ้น ระบบราชการแข็งแรง กว้างไกลขึ้น การรวมศูนย์แบบกษัจริย์ จึงทำไม่ได้ในทางปฏิบัติ เกิดการต่อต้านของพวกชาวนา ชนชั้นล่าง มีการปฏิวัติทางความคิดและการปกครอง ดึงอำนาจอธิปไตยมาจากระบบกษัตริย์และศาสนามาสู่ประชาชน

โดยเสรีนิยมประชาธิปไตย มี 2 แบบ คือ

3a - ประชาธิปไตยแบบคุ้มครอง
มาจากแนวคิดของ เจเรมี แบนธัม และ เจมส์ มิลล์ ที่เป็นนักคิดสายประโยชน์นิยม โดยมีหลักว่า พลเมืองต้องได้รับการคุม้ครองจากอำนาจของพลเมืองคนอื่นและผู้ปกครอง เพื่อทำให้ผู้ปกครองดำเนินนโยบายสอดคล้องกับผลประโยชน์ส่วนรวมของพลเมือง โดยมีการแยกอำนาจรัฐเป็น 3 ฝ่าย นิติบัญญัติ, บริหาร, ตุลาการ ซึ่งประชาชนเลือกตัวแทนเข้าไป ผ่านการลงคะแนนลับ โดยมีความเป็นกลางและเสรีภาพทางกทรเมืองของพลเมือง ซึ่งแยกรัฐออกจากภาคประชาสังคม รัฐแค่เอื้อให้พลเมืองได้มี agency ในตัวเอง โดยไม่มาก้าวก่ายทางการเมือง ให้กรรมสิทธิ์บุคคลในการครอบครองปัจจัยการผลิต ใช้ระบบเศรษฐกิจแบบแข่งขัน และเป็นครอบครัวแบบปิตาธิปไตย

3b - ประชาธิปไตยแบบพัฒนา
พัฒนามาจากแบบคุ้มครอง โดย จอห์น สจ๊วต มิลล์ (ลูกชายของ เจมส์ มิลล์) โดยเน้นการพัฒนาพลเมือง การมีส่วนร่วมทางการเมือง ไม่ใช่แค่เพื่อการปกป้องผลประโยชน์ส่วนตัวเท่านั้น แต่เป็นการที่ปัจเจกบุคคลพัฒนาศักยภาพได้อย่างเต็มที่และกลมกลืน มีรัฐธรรมนูญเพื่อจำกัดขอบเขตและแบ่งแยกอำนาจรัฐ ส่งเสริ���สิทธิของปัจเจก คุ้มครองเสรีภาพต่าง ๆ ของปัจเจก มีรัฐบาลแบบผู้แทนโดยการเลือกตั้งแบบทั่วไปและแบบสัดส่วน แบ่งแยกผู้ที่ดำรงตำแหน่งทางการเมืองที่มาจากการเลือกตั้งกับราชการผู้เชี่ยวชาญ ให้มีการมีส่วนร่วมทางการเมืองอย่างกว้างขวางในภาคส่วนต่าง ๆ ของรัฐ ท้องถิ่น สาธารณะ และกระบวนการยุติธรรม ส่งเสริมการมีสิทธิ์แบบสหกรณ์ชุมชน

4. ประชาธิปไตยทางตรงและจุดอวสานทางการเมือง
- สังคมนิยมและคอมมิวนิสต์
(จริง ๆ มันต่างกัน แต่ขอพูดรวม ๆ ไปเลยคนับ)

โดย คาร์ล มาร์กซ์ และ ฟรีดรีช เองเกิลส์ จากการที่เสรีนิยมเฟื่องฟู ทุนนิยมครองงำ รัฐไม่เป็นกลางได้ เนื่องจากมีชนชั้น จึงต้องทลายชนชั้น โดยชนชั้นแรงงานต้องล้มล้างนายทุน สยบพวกกระฎุมพี ใช้ระบบรวมหมู่ รัฐบาลถูหแทนที่ด้วยการกำกับตนเอง กองกำลังถูกแทนที่ด้วยการตรวจสอบตนเอง ยกเลิกกรรมสิทธิ์ รื้อถอนระบบตลาด ยกเลิกการแบ่งแยกแรงงานจากปั
จจัยการผลิต ใช้หลักฉันทามติในประเด็นสาธารณะทุกอย่าง จัดสรรภาระหน้าที่บริหารโดยการหมุนเวียนหรือเลือกตั้งทางตรง บูรณาการรัฐและสังคมเข้าด้วยกัน

• โมเดลในศตวรรษที่ 20

5. ประชาธิปไตยโดยชนขั้นนำ
มาจาก มักซ์ เวเบอร์ และ โจเซฟ ชุมเพเธอร์ ที่มองว่าการปฏิวัติแรงงานมันไม่มีทางเป็นไปได้ โลกอุตสาหกรรมมันลำหน้าไปไกลแล้ว ซึ่งต้องกำกับแนวทางให้ดี ซึ่งมองว่า โดยธรรมชาติแล้วกลุ่มผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งส่วนใหญ่ ไม่ได้รับข้อมูลมากพอ ใช้อารมณ์ ไม่ใช่เหตุผล ในการเลือก จึงต้องนำโดยกลุ่มชนชั้นนำทางการเมืองที่มีทักษะ มีความสร้างสรรค์ ต้องคัดเลือกมาให้ดี มีการแข่งขันของพรรคการเมืองและกลุ่มผู้นำทางการเมือง เพื่อคัดเลือกคนที่เก่งกว่า มีระบบราชการที่เป็นอิสระที่ได้รับการฝึกในอย่างมีทักษะเป็นอย่างดี

6. พหุนิยม
มาจากแนวคิดของ เดวิด ทรูแมน และ โรเบิร์ต ดาห์ล ที่มองว่ามีกลุ่มก้อนต่าง ๆ ที่นอกเหนือจากภาคการเมือง ไม่ว่าจะองค์กร สถาบัน บรรษัท สมาคม ต่าง ๆ นานา ซึ่งต้องนำมาคิดรวมในกระบวนการทางการเมืองด้วย โดยรัฐบาลต้องประนีประนอมผลประโยชน์ระหว่างกลุ่มพวกนี้ รักษาไว้ซึ่งความเสรีภาพทางการเมือง โดยเสียงส่วนน้อยประคับประคองรัฐบาล ซึ่งจะกันไม่ให้เกิดเผด็จการเสียงส่วนมาก จากอำนาจที่มากเกินไปของกลุ่มใดกลุ่มนึง และรักษาสมดุลของกลุ่มคนที่มี/ไม่มีส่วนร่วมทางการเมือง คำนึงถึงเรื่องวัฒนธรรมทางการเมือง

7. ประชาธิปไตยนิติธรรม
มาจาก โรเบิร์ต โนซิค และ ฟรีดรีช ฮาเยค ที่เป็นกลุ่มขวาใหม่ เชิดชูตลาดเสรี นักเศรษฐศาสตร์สำนักออสเตรียน โดยมีแนวคิดว่า ให้รัฐใช้หลักนิติธรรม หลักการเสียงข้างมาก โดยต้องแทรกแซงภาคประชาสังคมให้น้อยที่สุด ขยายระบบตลาดเสรีให้กว้างที่สุด ลดทอนอำนาจของราชการ จำกัดบทบาทของสหภาพแรงงาน มีการค้าเสรีระหว่างประเทศ

8. ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม
มาจากนักคิดกลุ่มซ้ายใหม่หลายคน ที่สำคัญคือ แคโรล เพตแมน และ ซี.บี. แมคเฟอร์สัน ที่ตอบสนองจากพวกกลุ่มขวาใหม่ โดยเน้นการมีส่วนร่วมของพลเมืองในสังคม เสริมสร้างความรู้ ความเอาใจใส่ ของพลเมือง โดยให้ความเท่าเทียมแก่พลเมือง ส่งเสริมทรัพยากรให้เพียงพอต่อการเอื้อให้มีส่วนร่วมทางสังคม ให้พลเมืองมีส่วนร่วมโดยตรงในระบบพรรค ท้องถิ่น และวถาบันรัฐ เปิดโอกาสให้มีการทดลองทางสังคมรูปแบบอื่น ๆ ได้

9. ประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ
พัฒนาต่อจากแบบมีส่วนร่วม โดยมีนักคิดหลายคน ที่สำคัญคือ เยอร์เกน ฮาเบอร์มาส และ โจชัว โคเฮน มีแนวคิดว่า ข้อกำหนดและเงื่อนไขขององค์กรทางการเมืองมาจากความเห็นชอบของ ความชอบธรรมร่วมกัน ที่เป็นรากฐานในการแสวงหาแนวทางแก้ปัญหาร่วมกัน โดยใช้กระบวนการปรึกษาหารือในทุกมิติของชีวิตตั้งแต่เวทีสาธารณะขนาดย่อมไปจนถึงระดับข้ามชาติ ยึดหลักพหุนิยมเชิงคุณค่า มีสถาบันสาธารณะที่สนับสนุนคุณภาพของพลเมือง เพื่อคุณภาพของการปรึกษาหารือที่เป็นไปด้วยเหตุผล

• โมเดลที่ควรนิยามต่อไป

เสนอโมเดลของประชาธิปไตยที่น่าจะเป็นและควรพัฒนาต่อไป โดยมี 2 แบบ ควบคู่กันไป คือ

10a. ประชาธิปไตยแบบกำหนดเอง
พลเมืองควรมีเสรีภาพและเท่าเทียมกันในการปรึกษาหารือเพื่อกำหนดเงื่อนไขในการดำเนินชีวิตของตน โดยไม่ละเมิดสิทธิผู้อื่น โดยภาครัฐและประชาสังคม ต้องมีความหลากหลายและเท่าเทียม ส่งเสริมให้เกิดการพูดคุยกันในภาคส่วนต่าง ๆ เพื่อกำหนดวาระต่าง ๆ ของประชาชน ไม่ว่าจะเลือกตั้ง ลงประชามติ รับฟังความคิดเห็น ให้ข้อเสนอแนะ

10b. ประชาธิปไตยสากล
ให้ความสำคัญความสัมพันธ์ระกับภูมิภาค ระดับโลก ที่อยู่ในขั้นเหนือรัฐ แต่ก็ต้องพึ่งพาระบบการเมืองระดับชาติและท้องถิ่นด้วย โดยส่งเสริมกลุ่มการเมืองระดับสากล จัดตั้งสภาโลก มีกองกำลังระหว่างประเทศที่ไว้ใจได้ แยกผลประโยชน์ทางการเมืองและธุรกิจออกจากกัน ไม่ให้กลุ่มใดกลุ่มนึงมีอิทธิพลเหนือใคร มีกฎหมายระหว่างประเทศที่บังคับใช้สากล คำนึงถึงทุกภาคส่วน สังคม วัฒนธรรม เศรษฐกิจ เชื้อชาติ สิ่งแวดล้อม และอื่น ๆ โดยยึดหลักความเป็นสากล

ก็เอาแค่นี้ละกันคนับ ตอนนี้เรามึนตึ้บมาก สมองเบลอเลยคนับ เขียนเองก็งองเอง เนื้อหามันเยอะมาก ๆ ละเอียดยิบเลย เรื่องประวัติศาสตร์ ตัวทฤษฎี ข้อวิพากษ์ต่าง ๆ มาเต็มเลยคนับ คือเอาไปสอนรัฐศาสตร์ เป็น textbook ทฤษฎีการเมือง อะไรงี้ได้เลยอะ ซึ่งมันเกินตัวเราไปมาก เราก็แค่ชาวบ้าน เป็นไพร่ เป็นแค่ NPC ในโรงเตี๊ยมอะคนับ เราไม่ใช่ลอร์ด ไม่ใช่ขุนนาง ไม่จำเป็นต้องไปรู้การเมืองการปกครองที่ซีเรียสขนาดนี้ นี่กว่าจะอ่านจบ เหนื่อยเลยคนับ 😵‍💫😵‍💫😵‍💫

[Ahmed · Rating 4 out of 5]

يستعرض الكتاب آراء الفلاسفة من آرسطو حتى القرن الماضي حول الديموقراطية؛ أنواعها، تطوراتها و عيوبها. ثم ينتقل في النهاية لمسألة الدولة القومية، استقلالها وسيادة اﻷمة. يعتبر الكتاب دسما ويحوي الكثير من المعلومات بخصوص الديموقراطية، وتجد ضالتك إن كنت تريد معرفة المزيد بشأن هذا النظام السياسي اللذي تزعم أغلب الدول تطبيقه.

[Modisi · Rating 2 out of 5]

A decent overview of various models (or "theories") of democracy. While a useful guide to orient one's thinking on democracy, it is not exactly in-depth as I'd like - I would nowadays just read the different authors directly than just read about them.

[Maria Wulf · Rating 4 out of 5]

A must if your interested in democracy theory.

[Al · Rating 4 out of 5]

A partir do modelo de democracia clássica, Held explica a evolução das questões democráticas que direcionam as relações políticas e influenciam na capacidade de demanda de cada indivíduo.

[Marley · Rating 4 out of 5]

A great in depth yet not too in depth coverage of the various models of democracy. A jumping off point for future papers when I need a place to start for papers that involves political theory

[Phillip · Rating 4 out of 5]

This is a reasonably comprehensive survey of Western theories of democracy going back to ancient Greece. But it is basically a textbook, so it isn't an especially gripping read.

[Irine]

Pp. 13-35

[book lover]

blah blah blah communism. blah blah blah democracy. i dont really care. (im a bad polisci student)

[Mz · Rating 2 out of 5]

https://bookpress.gr/kritikes/idees/2...

[Aaron Crofut · Rating 3 out of 5]

A decent overview of different notions of democracy. As to what democracy needs to be, Held's analysis is rather dull, seeing a need for more equality without having any idea how it could be created, but to his credit he makes no claim to having such an answer and openly admits various New Left theorists haven't figured it out, either. I'm not particularly bothered that some individuals are more influential in our democracy than others. That is always, always going to be the case. Getting literally everyone to have skin in the game in terms of owning productive property is asinine. Even if you could get it to everyone without collapsing everything, who seriously thinks the worst bum you see today would responsibly manage his or her share of however we're splitting economic power? The Iron Law of Oligarchy rules out the idea of equal influence in a democracy of more than a handful.

I wouldn't put this high on a recommendation list, but I wouldn't dissuade anyone from picking it up, either. Not that many people are rushing to pick it up....

[Eren Buğlalılar · Rating 3 out of 5]

Sosyal demokrat bir yazar Antik Yunan'dan bugüne demokrasi teorilerini ele almış. Burjuva demokrasisinin nasıl yozlaştığını, bu yozlaşma karşısında nasıl çıkışlar arandığını gösteren ipuçları bulmak mümkün. Demokrasi giderek bir kabuk halini alıyor, küçük bir azınlığın dünyadaki zenginliğin çoğuna el koyduğu bir çağda demokrasi bu azınlığın kendi iktidarını meşrulaştırmak için kullandığı bir terime dönüşüyor yalnızca.

Sosyalizmdeki demokrasi deneyimlerine hiç atıf yok. Batı Akademilerinin sosyalizm sansürü bu kitapta da sürüyor. Sosyalizmden ancak hor görmek amacıyla bahsediliyor. Sanki Sovyetler'de, Çin'de, Güney Amerika'da hiç devrimler olmamış, demokratik cumhuriyetler kurulmamış, bunlar yerelden merkeze her alanda halk meclisleri kurmamış gibi. Sanki demokrasiyi tartışan sosyalist teorisyenler Marx ve Lenin'den ibaretmiş gibi.

[Raven]

buku yang almost impossible to understand...
kalau mau membacanya diperlukan:
- kamus Inggris indonesia yang lengkap
- 2 dosis konsentrasi tingkat tinggi
- segelas kopi hitam, bisa diganti dengan 2 gelas kopi susu atau cappucino
- deadline menjelang di depan mata atau ujian yang mendesak kita untuk menyelesaikannya
- kesabaran membaca berulangkali
- waktu secukupnya... paling tidak 5 menit tiap paragraf
- lebih baik lagi kalau ada Models of Democracy edisi bahasa Indonesia di sampingmu.. walau itu belum menjamin...

[Daniel Kukwa · Rating 3 out of 5]

A rather relevant blast from the past. One of those political theory books that DIDN'T set my teeth on edge during my university studies. Not exactly what you could describe as light reading...but certainly informative and fairly concise, considering its subject matter.

[Scott · Rating 2 out of 5]

Not my cup of tea!

[Ellenrogers]

enlightening overview of democratic theory

[Kathleen · Rating 5 out of 5]

great intro to various democratic theories. wonderful for an undergraduate course.

[Willemf · Rating 3 out of 5]

Soms wat taai. Verder: informatief.

[Cong · Rating 4 out of 5]

i want to read it

[Leonardo]

Teoría de la Democracía. Cap.I y IV.