What do you think?
Rate this book
Absint
260 pages, Paperback
Published June 1, 2021
1 person want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
June 26, 2021
Hij kruipt eerst onder je huid en dan in je leven.
Wanneer de politie in Nevada te maken krijgt met een seriemoordenaar, vliegt FBI-agente Mijanou Naughton, samen met een collega, naar Reno. Ondertussen krijgt de rest van haar team in Boston ook te maken met een reeks moorden.
Alhoewel de werkwijze van de moordenaar in Nevada niet direct overeenkomt met zaken uit het verleden, krijgt Mijanou toch het gevoel dat dit het werk is van een oude bekende. Maar door die verschillen, kan Mijanou haar team hier niet van overtuigen.
“Mijanou voelde zich zweverig worden. Ze had het gevoel dat ze in een tunnel was terechtgekomen. Haar voorgevoel was uitgekomen en toen Adrian haar de kralen toonde, ging voor haar heel even het licht uit.” Dominique De Bruyne
Terwijl Mijanou de waarheid probeert te achterhalen, ontstaat de angstaanjagende vraag wie nu eigenlijk de jager is en wie de prooi.
Absint van Dominique De Bruyne is, na De laatste grens, het tweede boek over FBI-agente Mijanou Naughton en de duistere seriemoordenaar waar ze op jaagt.
Tijdens het lezen van Absint wordt al snel duidelijk dat de moordenaar uit De laatste grens opnieuw toeslaat. Maar ook zonder de voorkennis van dit eerste boek is Absint goed te volgen. Dominique De Bruyne zet het verhaal neer op een manier die je heel makkelijk meeneemt met het team van Mijanou en de gruwelijke zaken die ze proberen op te lossen.
Mijanou Naughton is niet het overbekende type ruwe bolster blanke pit. Ze is gedreven en doortastend, maar ook impulsief en ze durft kwetsbaar te zijn. Dominique de Bruyne heeft haar hoofdpersonage niet onoverwinnelijk gemaakt, waardoor ze heel menselijk overkomt.
De zaken die Mijanou en haar team onderzoeken zijn huiveringwekkend, en de wijze waarop het verhaal wordt verteld laat menigmaal de rillingen over je rug lopen. Het is prettig dat de auteur een tegenwicht biedt door middel van sympathieke personages en een team dat goed samenwerkt. Hierdoor is het verhaal niet alleen maar beangstigend.
Absint was mijn eerste kennismaking met Dominique De Bruyne en haar personage Mijanou Naughton. En wat mij betreft blijft het niet bij een eenmalige ontmoeting, daar ik zeker van plan ben om ook de andere boeken over Mijanou te gaan lezen. Het einde van Absint zorgt er in ieder geval voor dat je waarschijnlijk, net als ik, ook niet kunt wachten tot Slaapmutsje verschijnt. Absint krijgt in ieder geval 4 sterren van mij.
Deze recensie schreef ik voor, en is terug te vinden op, de blog In de Boekenkast: https://indeboekenkast.com.
Wanneer de politie in Nevada te maken krijgt met een seriemoordenaar, vliegt FBI-agente Mijanou Naughton, samen met een collega, naar Reno. Ondertussen krijgt de rest van haar team in Boston ook te maken met een reeks moorden.
Alhoewel de werkwijze van de moordenaar in Nevada niet direct overeenkomt met zaken uit het verleden, krijgt Mijanou toch het gevoel dat dit het werk is van een oude bekende. Maar door die verschillen, kan Mijanou haar team hier niet van overtuigen.
“Mijanou voelde zich zweverig worden. Ze had het gevoel dat ze in een tunnel was terechtgekomen. Haar voorgevoel was uitgekomen en toen Adrian haar de kralen toonde, ging voor haar heel even het licht uit.” Dominique De Bruyne
Terwijl Mijanou de waarheid probeert te achterhalen, ontstaat de angstaanjagende vraag wie nu eigenlijk de jager is en wie de prooi.
Absint van Dominique De Bruyne is, na De laatste grens, het tweede boek over FBI-agente Mijanou Naughton en de duistere seriemoordenaar waar ze op jaagt.
Tijdens het lezen van Absint wordt al snel duidelijk dat de moordenaar uit De laatste grens opnieuw toeslaat. Maar ook zonder de voorkennis van dit eerste boek is Absint goed te volgen. Dominique De Bruyne zet het verhaal neer op een manier die je heel makkelijk meeneemt met het team van Mijanou en de gruwelijke zaken die ze proberen op te lossen.
Mijanou Naughton is niet het overbekende type ruwe bolster blanke pit. Ze is gedreven en doortastend, maar ook impulsief en ze durft kwetsbaar te zijn. Dominique de Bruyne heeft haar hoofdpersonage niet onoverwinnelijk gemaakt, waardoor ze heel menselijk overkomt.
De zaken die Mijanou en haar team onderzoeken zijn huiveringwekkend, en de wijze waarop het verhaal wordt verteld laat menigmaal de rillingen over je rug lopen. Het is prettig dat de auteur een tegenwicht biedt door middel van sympathieke personages en een team dat goed samenwerkt. Hierdoor is het verhaal niet alleen maar beangstigend.
Absint was mijn eerste kennismaking met Dominique De Bruyne en haar personage Mijanou Naughton. En wat mij betreft blijft het niet bij een eenmalige ontmoeting, daar ik zeker van plan ben om ook de andere boeken over Mijanou te gaan lezen. Het einde van Absint zorgt er in ieder geval voor dat je waarschijnlijk, net als ik, ook niet kunt wachten tot Slaapmutsje verschijnt. Absint krijgt in ieder geval 4 sterren van mij.
Deze recensie schreef ik voor, en is terug te vinden op, de blog In de Boekenkast: https://indeboekenkast.com.
June 19, 2022
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog.
‘Absint’ is het tweede deel met FBI-agente Mijanou Naughton als hoofdpersonage. Ze vliegt samen met een collega naar Reno wanneer de politie in Nevada te maken krijgt met een serie-moordenaar. De slachtoffers zijn vier alleenstaande vrouwen.
Mijanou bindt de strijd aan met een zwaar gestoorde dader en wanneer een van de overlevenden haar aanvaller beschrijft vraagt ze zich af of dit een oude bekende van haar zou kunnen zijn…
Het komt nu weer heel dichtbij Mijanou.
“De man die ze vorig jaar achterna zat was terug. Ze moest voorzichtig zijn.”
In Boston staat de tijd ook niet stil en de rest van haar team heeft te maken met een reeks moorden.
Omdat de locatie waar de serie-moordenaar zich ophoudt onduidelijk is, gaat zij en haar team zowel in Nevada als in Massachusetts op jacht naar hem.
De hoofdstukken worden steeds voorafgegaan door een of meer regels uit een lied.
Mede doordat naast de verhaallijn van Mijanou ook de verhaallijn van de dader te lezen is, leest ook dit verhaal weer als een trein.
De personages worden duidelijk beschreven door de auteur; dat is heel belangrijk omdat ieder van hen een essentieel onderdeel in de boeken van deze serie is.
Zo worden behalve Mijanou zelf, ook de personen met wie Mijanou werkt duidelijk aan de lezer voorgesteld. Op deze manier hoef je jezelf niet steeds af te vragen over wie je leest. Hierdoor is het geen probleem als je het eerste deel niet gelezen hebt.
Soms groeien de verhoudingen, zoals met James haar vriend uit Indiana die daar sheriff is; hij wil graag met haar een gezin stichten en wellicht krijgt hij waar hij om vraagt.
De dader is heel pedant te noemen, wie en wat het belangrijkst voor hem is is duidelijk:
“Ik verwachtte niets van een vrouw of man. Soms boden ze hun lijf zelf aan, soms moet er wat druk uitgeoefend worden. Zij stelden me nooit teleur, want ik verwachtte niets van hen. Ze waren de prooi en ik was de jager. Ik, een panter die plots uit het duister tevoorschijn kwam. Een krachtdier. Ik was de dood en de wedergeboorte. Ik gaf en ik nam.”
Op de laatste bladzijde wordt de titel ‘Absint’ duidelijk gemaakt aan de lezers.
De dialogen lezen lekker vlot en de auteur heeft haar charmante Vlaamse taalgebruik gelukkig ook hier niet achterwege gelaten.
Ik kijk uit naar het derde deel ‘Slaapmutsje’ uit deze serie met Mijanou in de hoofdrol.
‘Absint’ is het tweede deel met FBI-agente Mijanou Naughton als hoofdpersonage. Ze vliegt samen met een collega naar Reno wanneer de politie in Nevada te maken krijgt met een serie-moordenaar. De slachtoffers zijn vier alleenstaande vrouwen.
Mijanou bindt de strijd aan met een zwaar gestoorde dader en wanneer een van de overlevenden haar aanvaller beschrijft vraagt ze zich af of dit een oude bekende van haar zou kunnen zijn…
Het komt nu weer heel dichtbij Mijanou.
“De man die ze vorig jaar achterna zat was terug. Ze moest voorzichtig zijn.”
In Boston staat de tijd ook niet stil en de rest van haar team heeft te maken met een reeks moorden.
Omdat de locatie waar de serie-moordenaar zich ophoudt onduidelijk is, gaat zij en haar team zowel in Nevada als in Massachusetts op jacht naar hem.
De hoofdstukken worden steeds voorafgegaan door een of meer regels uit een lied.
Mede doordat naast de verhaallijn van Mijanou ook de verhaallijn van de dader te lezen is, leest ook dit verhaal weer als een trein.
De personages worden duidelijk beschreven door de auteur; dat is heel belangrijk omdat ieder van hen een essentieel onderdeel in de boeken van deze serie is.
Zo worden behalve Mijanou zelf, ook de personen met wie Mijanou werkt duidelijk aan de lezer voorgesteld. Op deze manier hoef je jezelf niet steeds af te vragen over wie je leest. Hierdoor is het geen probleem als je het eerste deel niet gelezen hebt.
Soms groeien de verhoudingen, zoals met James haar vriend uit Indiana die daar sheriff is; hij wil graag met haar een gezin stichten en wellicht krijgt hij waar hij om vraagt.
De dader is heel pedant te noemen, wie en wat het belangrijkst voor hem is is duidelijk:
“Ik verwachtte niets van een vrouw of man. Soms boden ze hun lijf zelf aan, soms moet er wat druk uitgeoefend worden. Zij stelden me nooit teleur, want ik verwachtte niets van hen. Ze waren de prooi en ik was de jager. Ik, een panter die plots uit het duister tevoorschijn kwam. Een krachtdier. Ik was de dood en de wedergeboorte. Ik gaf en ik nam.”
Op de laatste bladzijde wordt de titel ‘Absint’ duidelijk gemaakt aan de lezers.
De dialogen lezen lekker vlot en de auteur heeft haar charmante Vlaamse taalgebruik gelukkig ook hier niet achterwege gelaten.
Ik kijk uit naar het derde deel ‘Slaapmutsje’ uit deze serie met Mijanou in de hoofdrol.
February 15, 2022
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Ik was erg benieuwd hoe het verder zou gaan met FBI-agente Mijanou Naughton. Doordat Dominique de Bruyne haar hoofdpersonage ook kwetsbaar durft te laten zijn is het niet meteen het standaard type wat je in een thriller verwacht bij een inspecteur. Dit vind ik zeer zeker verfrissend. Ze is niet zomaar de onoverwinnelijke persoon die niet geraakt kan worden. Ze is eigenwijs en durft haar eigen gang te gaan, maar heeft ook een team wat goed functioneert en een baas die haar werk waardeert.
Absint is het tweede deel met Mijanou Naughton als hoofdpersonage. En is een duidelijk vervolg op het eerste deel ‘De laatste grens‘. Echter, ook als je ‘De laatste grens’ niet gelezen hebt, is het boek naar mijn gevoel goed te volgen, ondanks dat er een zaak doorloopt vanuit ‘De laatste grens’.
Er komen gruwelijke daden in het boek voor en deze weet Dominique de Bruyne goed te omschrijven, waardoor diegene met niet zo’n sterke maag, wellicht enigszins de rillingen krijgen. Maar ik houd hiervan, voor mij kan een boek niet gruwelijk genoeg zijn.
Voor mijn gevoel is wel duidelijk te merken dat De Bruyne qua schrijven gegroeid is tussen de boeken ‘De laatste grens’ en ‘Absint’. Ik merkte dat in dit deel de dialogen toch net wat fijner liepen en hierdoor ook het verhaal prettiger weg las. Dit vind ik persoonlijk altijd erg fijn om deze groei te zien bij een auteur. Hierdoor merk je dat de auteur er echt de moeite voor doet om mij dit leesplezier te gunnen.
Wat ik persoonlijk wel jammer vind, is dat een zaak die in ‘De laatste grens’ begint en in beide delen een belangrijke rol speelt nog steeds niet afgerond is, natuurlijk is dit een manier om de lezer aan de serie te binden. Bij een tv-serie vind ik het nog net kunnen om een zaak te spreiden over meerdere afleveringen, omdat je dan meestal maximaal een week later de volgende aflevering kunt kijken. Bij boeken is het toch vaak afwachten wanneer een nieuw boek verschijnt. En omdat ik toch aardig wat boeken lees, moet ik er altijd weer even in komen als ik een boek uit een serie ga lezen en dan is een dader die in de voorgaande boeken nog niet gepakt is, toch wat moeilijk te behappen. Ik denk dat deze serie dit eigenlijk niet nodig heeft. Als ieder deel een losstaande zaak zou zijn, zou het nog steeds een goede serie zijn.
Ik was erg benieuwd hoe het verder zou gaan met FBI-agente Mijanou Naughton. Doordat Dominique de Bruyne haar hoofdpersonage ook kwetsbaar durft te laten zijn is het niet meteen het standaard type wat je in een thriller verwacht bij een inspecteur. Dit vind ik zeer zeker verfrissend. Ze is niet zomaar de onoverwinnelijke persoon die niet geraakt kan worden. Ze is eigenwijs en durft haar eigen gang te gaan, maar heeft ook een team wat goed functioneert en een baas die haar werk waardeert.
Absint is het tweede deel met Mijanou Naughton als hoofdpersonage. En is een duidelijk vervolg op het eerste deel ‘De laatste grens‘. Echter, ook als je ‘De laatste grens’ niet gelezen hebt, is het boek naar mijn gevoel goed te volgen, ondanks dat er een zaak doorloopt vanuit ‘De laatste grens’.
Er komen gruwelijke daden in het boek voor en deze weet Dominique de Bruyne goed te omschrijven, waardoor diegene met niet zo’n sterke maag, wellicht enigszins de rillingen krijgen. Maar ik houd hiervan, voor mij kan een boek niet gruwelijk genoeg zijn.
Voor mijn gevoel is wel duidelijk te merken dat De Bruyne qua schrijven gegroeid is tussen de boeken ‘De laatste grens’ en ‘Absint’. Ik merkte dat in dit deel de dialogen toch net wat fijner liepen en hierdoor ook het verhaal prettiger weg las. Dit vind ik persoonlijk altijd erg fijn om deze groei te zien bij een auteur. Hierdoor merk je dat de auteur er echt de moeite voor doet om mij dit leesplezier te gunnen.
Wat ik persoonlijk wel jammer vind, is dat een zaak die in ‘De laatste grens’ begint en in beide delen een belangrijke rol speelt nog steeds niet afgerond is, natuurlijk is dit een manier om de lezer aan de serie te binden. Bij een tv-serie vind ik het nog net kunnen om een zaak te spreiden over meerdere afleveringen, omdat je dan meestal maximaal een week later de volgende aflevering kunt kijken. Bij boeken is het toch vaak afwachten wanneer een nieuw boek verschijnt. En omdat ik toch aardig wat boeken lees, moet ik er altijd weer even in komen als ik een boek uit een serie ga lezen en dan is een dader die in de voorgaande boeken nog niet gepakt is, toch wat moeilijk te behappen. Ik denk dat deze serie dit eigenlijk niet nodig heeft. Als ieder deel een losstaande zaak zou zijn, zou het nog steeds een goede serie zijn.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews