What do you think?
Rate this book
Alle kleuren van de nacht
Alle kleuren van de nacht van Sanne Helbers is een prachtige roman over een zoektocht naar liefde, identiteit en betekenis in India. Voor de lezers van Glennon Doyle en Elizabeth Day.In Alle kleuren van de nacht van Sanne Helbers vindt Helena het leven lastig. Of in ieder geval om het zo te leven dat ze geen leegte voelt. De sleur van werk maakt haar onrustig en haar vriend Taco begrijpt haar niet. Ze worstelt bovendien met een aanhoudende depressie die van tijd tot tijd de kop opsteekt. Online ontmoet ze Raavi, een fotograaf uit India, en er ontstaat een intensief contact. Rigoureus besluit ze naar Azi‘ af te reizen. Haar eerste bestemming is Mumbai, om Raavi te ontmoeten. Wanneer Raavi een jonge vrouw blijkt te zijn, is HelenaÕs verwarring groot. Ze trekken een aantal dagen met elkaar op en Helena realiseert zich dat ze ook voor een vrouw intense, hevige liefde kan voelen. Maar RaaviÕs seksuele identiteit vormt een bedreiging voor haar eigen veiligheid en die van haar dierbaren. Helena moet een keuze maken tussen twee levens en twee continenten, vechtend tegen de leegte en de absurditeit van het bestaan.
Alle kleuren van de nacht van Sanne Helbers is een prachtige roman over hoe te een zoektocht naar liefde, identiteit en betekenis tussen twee levens en continenten.
ÔAlle kleuren van de nacht is een broeierige reis door het hedendaagse, complexe India. Hoofdpersoon Helena verwerkt daar niet alleen een cultuurshock, maar ook de pijnlijke herinneringen en gekmakende onrust die ze met zich meedraagt. Sanne Helbers schreef een vlotte, maar beladen roman over liefde, lust en zingeving, waarin alle Eat Pray Love-clichŽs over India worden uitgedaagd.Õ Ð Haroon Ali
'Alle kleuren van de nacht is een invoelend, wervelend verhaal over hoe te leven, keuzes te maken en gelukkig te zijn.Õ Ð Elfie Tromp
Alle kleuren van de nacht van Sanne Helbers is een prachtige roman over hoe te een zoektocht naar liefde, identiteit en betekenis tussen twee levens en continenten.
ÔAlle kleuren van de nacht is een broeierige reis door het hedendaagse, complexe India. Hoofdpersoon Helena verwerkt daar niet alleen een cultuurshock, maar ook de pijnlijke herinneringen en gekmakende onrust die ze met zich meedraagt. Sanne Helbers schreef een vlotte, maar beladen roman over liefde, lust en zingeving, waarin alle Eat Pray Love-clichŽs over India worden uitgedaagd.Õ Ð Haroon Ali
'Alle kleuren van de nacht is een invoelend, wervelend verhaal over hoe te leven, keuzes te maken en gelukkig te zijn.Õ Ð Elfie Tromp
276 pages, Paperback
Published January 1, 2021
1 person is currently reading
36 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
July 23, 2024
1,5🌟 Wat een verschrikkelijk hoofdpersonage. Alle normen en waarden 100% tegenovergesteld. Ik had echt de hoop dat het laatste hoofdstuk anders zou eindigen...
July 9, 2021
Context: ik volgde ooit een schrijfklas waar Sanne ook in zat, daarom las ik dit boek. Normaal zou ik dit subiet overslaan. Kom op, snowflake millennials, zou ik van tevoren denken, krijg je shit op orde, stop met van jezelf wegrennen via xtc, excessen en xenofiele reizen, vind gewoon een goede therapeut en ga verdomme wat doen.
Achteraf ben ik blij dat ik Alle kleuren van de nacht tóch gelezen heb. Ik vond het geen geweldig boek, daarvoor ligt een deel van de thematiek (lgbtq-problematiek, misogynie, zingeving) te ver bij me vandaan. Tegelijkertijd was het juist daarom goed om hierover te lezen, want ik kan wel bezig blijven met die level 62 dark sorcerers die in een parallel universum via een wand of chaos een multiverse bestrijden, maar daar word ik ook weinig wijzer van.
Bovendien is een groot onderdeel ook wél herkenbaar, namelijk over a: depressies (hoewel niet op klinisch niveau) en b: relaties (want wie niet?). Ik ben daarbij trouwens de Taco van het stel, de persoon die al blij zat is om zijn shit enigszins op orde te hebben en niet constant in de grote veranderings- en ervaringsdraaimolen wil zitten, maar gewoon lekker koestert wat ie heeft. (ik droom ook stiekem van een serie van Sanne over Taco, de hoegenaamd saaie partner die gewoon oké is met de status quo, met als werktitels 'helemaal zen in Zoetermeer', 'Plezier en passie in Pijnacker' en 'Niemand loopt naakt in Nootdorp'.) Bij de stukken daarover ben ik een en al interesse.
Alle kleuren van de nacht is alleen ook bij die onderwerpen niet voor mij bedoeld. Ik vind het allemaal wat te veel aan de oppervlakte blijven, terwijl de initiële referenties aan Sartre en Camus het beste deden verwachten. Van mij mochten de emoties wel verder uitgewerkt worden. Wat maakt Taco tot de conservatieve partner? Hoe zit de depressie van Helena in elkaar? Waarom vluchtte Raavi niet weg toen het voor het eerst serieus verkeerd ging met haar seksuele oriëntatie? Niettemin is dat misschien ook direct de kracht van dit boek, want ik las het in 2 dagen uit, zonder enig oponthoud, zonder enige frustratie over het tempo, of zonder problemen met het verhaal. Volgens mij kan dit boek prima anderhalf keer zo lang gemaakt worden (dat ik dit ooit nog eens over een boek zou zeggen).
Het boek bevat bovendien de nodige platitudes (geilheid blussen met een douchekop, een taxichauffeur die in de ankers gaat) en metaforen die (net) niet kloppen. Dat is jammer, maar tegelijkertijd ook op een hoogst particulier niveau, dus dat doet er alleen voor mij toe.
Ik denk dat de doelgroep (jonger, vrouwelijker, avontuurlijker) van dit boek heel blij kan worden. Ik tik alleen nul van die opties aan. Ik wacht dus vrolijk af tot de Taco-trilogie verschijnt.
Achteraf ben ik blij dat ik Alle kleuren van de nacht tóch gelezen heb. Ik vond het geen geweldig boek, daarvoor ligt een deel van de thematiek (lgbtq-problematiek, misogynie, zingeving) te ver bij me vandaan. Tegelijkertijd was het juist daarom goed om hierover te lezen, want ik kan wel bezig blijven met die level 62 dark sorcerers die in een parallel universum via een wand of chaos een multiverse bestrijden, maar daar word ik ook weinig wijzer van.
Bovendien is een groot onderdeel ook wél herkenbaar, namelijk over a: depressies (hoewel niet op klinisch niveau) en b: relaties (want wie niet?). Ik ben daarbij trouwens de Taco van het stel, de persoon die al blij zat is om zijn shit enigszins op orde te hebben en niet constant in de grote veranderings- en ervaringsdraaimolen wil zitten, maar gewoon lekker koestert wat ie heeft. (ik droom ook stiekem van een serie van Sanne over Taco, de hoegenaamd saaie partner die gewoon oké is met de status quo, met als werktitels 'helemaal zen in Zoetermeer', 'Plezier en passie in Pijnacker' en 'Niemand loopt naakt in Nootdorp'.) Bij de stukken daarover ben ik een en al interesse.
Alle kleuren van de nacht is alleen ook bij die onderwerpen niet voor mij bedoeld. Ik vind het allemaal wat te veel aan de oppervlakte blijven, terwijl de initiële referenties aan Sartre en Camus het beste deden verwachten. Van mij mochten de emoties wel verder uitgewerkt worden. Wat maakt Taco tot de conservatieve partner? Hoe zit de depressie van Helena in elkaar? Waarom vluchtte Raavi niet weg toen het voor het eerst serieus verkeerd ging met haar seksuele oriëntatie? Niettemin is dat misschien ook direct de kracht van dit boek, want ik las het in 2 dagen uit, zonder enig oponthoud, zonder enige frustratie over het tempo, of zonder problemen met het verhaal. Volgens mij kan dit boek prima anderhalf keer zo lang gemaakt worden (dat ik dit ooit nog eens over een boek zou zeggen).
Het boek bevat bovendien de nodige platitudes (geilheid blussen met een douchekop, een taxichauffeur die in de ankers gaat) en metaforen die (net) niet kloppen. Dat is jammer, maar tegelijkertijd ook op een hoogst particulier niveau, dus dat doet er alleen voor mij toe.
Ik denk dat de doelgroep (jonger, vrouwelijker, avontuurlijker) van dit boek heel blij kan worden. Ik tik alleen nul van die opties aan. Ik wacht dus vrolijk af tot de Taco-trilogie verschijnt.
December 2, 2021
Het verhaal op zich is niet zo bijzonder, maar de inkijk in de Indische samenleving is fascinerend en beklijvend.
October 26, 2025
2.9⭐️
Recensie 5v periode 1 Max Debie 26/10/25
Gebeurtenissen
Alle kleuren van de nacht gaat over jezelf ontdekken en wat het nut van het leven is als alles even vast loopt. Het hoofdpersonage, Helena, zit vast in de dagelijkse sleur: haar werk geeft haar weinig voldoening, ze voelt zich rusteloos, en haar vriend Taco lijkt haar niet echt te begrijpen. Online chat ze met Raavi, waarna ze reist naar waar ‘hij’woont, India. Wanneer ze daar aankomt blijkt Raavi een vrouw te zijn en dat zet haar leven tijdelijk op zijn kop. Vooral wanneer ze merkt dat ze gevoelens heeft voor Raavi is ze in de war over haar eigen identiteit. Gedurende haar verblijf in India wordt Helena geconfronteerd met de exotische en tegelijk confronterende realiteit van haar omgeving: cultuurverschillen, risico’s voor seksualiteit, haar eigen onzekerheden en het verlangen naar iets meer, iets anders .
Ze beseft niet alleen dat ze gevoelens kan hebben voor een vrouw, maar dat die realisatie haar ook dwingt keuzes te maken: blijft ze in het vertrouwde leven met Taco in Nederland, of durft ze te kiezen voor iets radicaals anders — een ander continent, een andere liefde en mogelijk een ander zelfbeeld. In het laatste hoofdstuk van het boek besluit Raavi om niet meer samen te zijn met Helena. Wanneer Helena weer thuis is is er een intieme setting waar ze haar antidepressiva in de wc wegspoelt wat een nieuwe tijd markeert, een groei en verandering in Helena haar leven.
Ik vind dat de gebeurtenissen in dit boek best wel realistisch zijn, alhoewel ik zelf nooit dit soort radicale beslissingen zou maken geloof ik wel dat als iemand zich zo gevangen voelt, dat diegene dan bijvoorbeeld 4 maanden in India gaat reizen. Ik vind het, vooral met literaire boeken, meestal fijn als het ook echt had kunnen gebeuren. Wat ik zo leuk vond aan dit boek is dat het origineel is. Ik heb nog nooit iets gelezen of gezien over zo een lange reis in het buitenland, of een personage dat naar een man gaat, waarna hij een vrouw blijkt te zijn. De hoofdstukken/fragmenten die zich meer focuste op wat het leven voor een zin heeft, haar depressie en vooral haar (bijna) zelfmoord poging vond ik heftig om over te lezen. Ik denk wel dat het boek door deze stukken zwaarder en meer literair overkomt dan als het zonder zou zijn. Vooral de gedachtegang over het nut van het leven en de dialogen tussen Helena en Raavi/Taco daarover vond ik erg interessant en lieten me daar zelf ook over filosoferen.
Personen
De personages in dit boek vond ik echt verschrikkelijk. Laat ik beginnen bij Helena. Vanaf het begin vond ik Helena al niet een fantastisch karakter. Ze heeft een best wel aparte kijk op het leven, ze wisselt bijvoorbeeld bijna elk jaar van baan waardoor ze niet heel betrouwbaar over komt. Ook vind ik dat ze behalve de, soms slecht geïntegreerde, stukken over haar depressieve gedachten, weinig diepgang heeft, waardoor ik me als lezer niet goed in haar kon verplaatsen. Vooral op het moment dat ze met Raavi vreemdgaat op Taco verlies ik al mijn empathie voor haar. Hoewel je deze actie misschien nog zou kunnen wegzetten als zelfontdekking gaat ze daarna met yoga instructeur mini vreemd op Raavi én Taco waarna ze nog twee keer met een zakenman is vreemdgaat. Om het boek goed te laten werken moet de lezer kunnen meeleven met Helena, de lezer moet willen dat het goed komt met haar en Raavi (vooral omdat het boek op sommige momenten meer lijkt op een romantisch boek dan een literaire) en doordat Helena vreemd gaat bereikt de schrijver het tegenovergestelde. Het had me in een groot gedeelte niks kunnen schelen als de relatie van Helena en Raavi niet zou werken. Ook Raavi vond ik niet gelijk een heel sympathiek personage. Het eerste wat je over haar weet als Helena haar voor het eerst ontmoet is dat ze geen man, maar vrouw is. Dit laat haar gelijk voelen als een heel onbetrouwbare en vooral manipulatieve vrouw. Ondanks dit alles kreeg de schrijver het aan het einde van het boek toch gedeeltelijk voor elkaar dat ik een beetje gaf om de personen in het boek. Dit kwam vooral, omdat we in sommige herinneringen en verhalen van zowel Raavi en Helena meemaken over heftige gebeurtennisen in hun leven. Dit maakt het iets makkelijker om je in te leven in hun. Eén van die momenten is dat Raavi verteld over hoe haar broer is overleden. Het laatste personage waar ik nog wat over wil zeggen is Taco. De vriend van Helena, Taco, doet zijn best om Helena te begrijpen, maar door hun verschillende ideeën over de invulling van het leven ontstaat er soms onbegrip en frustratie. Dit draagt niet bij aan het imago van Taco bij de lezer, ook hij is dus geen geslaagd karakter in mijn opzicht. Overigens vind ik Taco een verschrikkelijke naam voor een karakter. Hoe stom het misschien ook klinkt ergerde ik me er mateloos aan dat het etenswaar ‘taco’ werd gebruikt als een naam. Voor mij zelf is dit boek wel een goed stuk literatuur om te kijken naar een grote vraagstuk; of een moreel ‘slecht’ karakter gelijk betekend dat het boek niet goed is. Het is meestal fijn om je te kunnen in leven in personages, maar als dat niet zo is kan je het nog steeds een goed boek vinden en kan het een boek in sommige gevallen zelfs beter maken?
Opbouw
De opbouw van ‘alle kleuren van de nacht’ vond ik prettig gedaan. Het boek begint in medias res, we vallen gelijk in Helena’s leven waarin ze al kampt met onrust in haar leven. Het verhaal speelt zich grotendeels lineair af (Helena reist naar India, doet dingen daar, keert terug), maar er zijn flarden van herinneringen en flashback naar haar leven in Nederland, haar relatie met Taco, en eerdere momenten van eenzaamheid en twijfel. Deze momenten worden door Helena’s gedachten ingevoegd, waardoor het verhaal soms van tijd springt. Omdat het verhaal groten deels chronisch is vond ik het niet heel lastig, maar omdat de tijd soms veranderde bleef er wel genoeg spanning. Ik denk dat die spanning vooral zat in de gebeurtenissen en het bedrukte gevoel wat de schrijver goed overbrengt van India, maar de opbouw versterkt dit effect denk ik wel. Het boek heeft een ik-verteller en dat vind ik fijn, omdat je de gebeurtenissen dan vanuit iemand beleeft waardoor het echter overkomt. Op het einde bleef ik met veel vragen en kon je zelf invullen hoe het verder gaat wat betekend dat het een open einde is. In sommige gevallen kan een open einde mooi uitpakken maar negen van de tien keer kon het beter een gesloten einde zijn. Bij dit boek twijfel ik een beetje, omdat het door het open einde eerder een literair boek was waar de zelfontdekking centraal staat in plaats van de liefde.
Taalgebruik
De taal die in het boek word gebruik vond ik niet erg indrukwekkend. Er worden niet veel moeilijke woorden gebruikt en de taal is vrij simplistisch. Ook is het niet erg poëtisch. Alhoewel ik het taalgebruik niet heel prettig vond stoorde ik me er niet per se aan en ik heb wel nog een paar zinnen die ik mooi vind zoals: ‘Dinsdag, woensdag, donderdag. In het eerste deel van de woorden lijkt variatie schuil te gaan, maar het is het tweede deel dat ertoe doet: het is gewoon een dag. En nog een, en nog een, tot in het oneindige’
“‘Je was niet mijn vlucht’, zegt ze in plaats daarvan. ‘Je was mijn keuze. Maar die keuze had een deadline, en die is nu verstreken.’”
Zoals je aan deze twee zinnen misschien al kan zien klopt de interpunctie en grammatica in het boek ook niet altijd. Een ‘.’ met daarna een woord zoals ‘maar’ gebeurt vaak. Dit leest natuurlijk niet heel prettig, maar was wel te doen. Qua taal vond ik het vooral heel knap hoe de schrijfster de chaos, drukte en benauwdheid van India zo goed beschreef waardoor je dat gevoel het hele boek door kon merken!
Conclusie
Al met al is ‘Alle kleuren van de nacht’ een heel origineel boek met veel heftige thema’s. Alhoewel het dus een interessant verhaal is waren de personages te moeilijk om in te leven en was het taalgebruik tamelijk teleurstellend. Ik kom daarom met een beoordeling van 3/5 sterren. Ik zou dit boek niet gelijk aanraden aan mijn klasgenoten, omdat er nog veel betere boeken bestaan. Iemand die lhbtiqa+ boeken en wereldreizen leuk vind zou ik dit boek wel aanraden!
Recensie 5v periode 1 Max Debie 26/10/25
Gebeurtenissen
Alle kleuren van de nacht gaat over jezelf ontdekken en wat het nut van het leven is als alles even vast loopt. Het hoofdpersonage, Helena, zit vast in de dagelijkse sleur: haar werk geeft haar weinig voldoening, ze voelt zich rusteloos, en haar vriend Taco lijkt haar niet echt te begrijpen. Online chat ze met Raavi, waarna ze reist naar waar ‘hij’woont, India. Wanneer ze daar aankomt blijkt Raavi een vrouw te zijn en dat zet haar leven tijdelijk op zijn kop. Vooral wanneer ze merkt dat ze gevoelens heeft voor Raavi is ze in de war over haar eigen identiteit. Gedurende haar verblijf in India wordt Helena geconfronteerd met de exotische en tegelijk confronterende realiteit van haar omgeving: cultuurverschillen, risico’s voor seksualiteit, haar eigen onzekerheden en het verlangen naar iets meer, iets anders .
Ze beseft niet alleen dat ze gevoelens kan hebben voor een vrouw, maar dat die realisatie haar ook dwingt keuzes te maken: blijft ze in het vertrouwde leven met Taco in Nederland, of durft ze te kiezen voor iets radicaals anders — een ander continent, een andere liefde en mogelijk een ander zelfbeeld. In het laatste hoofdstuk van het boek besluit Raavi om niet meer samen te zijn met Helena. Wanneer Helena weer thuis is is er een intieme setting waar ze haar antidepressiva in de wc wegspoelt wat een nieuwe tijd markeert, een groei en verandering in Helena haar leven.
Ik vind dat de gebeurtenissen in dit boek best wel realistisch zijn, alhoewel ik zelf nooit dit soort radicale beslissingen zou maken geloof ik wel dat als iemand zich zo gevangen voelt, dat diegene dan bijvoorbeeld 4 maanden in India gaat reizen. Ik vind het, vooral met literaire boeken, meestal fijn als het ook echt had kunnen gebeuren. Wat ik zo leuk vond aan dit boek is dat het origineel is. Ik heb nog nooit iets gelezen of gezien over zo een lange reis in het buitenland, of een personage dat naar een man gaat, waarna hij een vrouw blijkt te zijn. De hoofdstukken/fragmenten die zich meer focuste op wat het leven voor een zin heeft, haar depressie en vooral haar (bijna) zelfmoord poging vond ik heftig om over te lezen. Ik denk wel dat het boek door deze stukken zwaarder en meer literair overkomt dan als het zonder zou zijn. Vooral de gedachtegang over het nut van het leven en de dialogen tussen Helena en Raavi/Taco daarover vond ik erg interessant en lieten me daar zelf ook over filosoferen.
Personen
De personages in dit boek vond ik echt verschrikkelijk. Laat ik beginnen bij Helena. Vanaf het begin vond ik Helena al niet een fantastisch karakter. Ze heeft een best wel aparte kijk op het leven, ze wisselt bijvoorbeeld bijna elk jaar van baan waardoor ze niet heel betrouwbaar over komt. Ook vind ik dat ze behalve de, soms slecht geïntegreerde, stukken over haar depressieve gedachten, weinig diepgang heeft, waardoor ik me als lezer niet goed in haar kon verplaatsen. Vooral op het moment dat ze met Raavi vreemdgaat op Taco verlies ik al mijn empathie voor haar. Hoewel je deze actie misschien nog zou kunnen wegzetten als zelfontdekking gaat ze daarna met yoga instructeur mini vreemd op Raavi én Taco waarna ze nog twee keer met een zakenman is vreemdgaat. Om het boek goed te laten werken moet de lezer kunnen meeleven met Helena, de lezer moet willen dat het goed komt met haar en Raavi (vooral omdat het boek op sommige momenten meer lijkt op een romantisch boek dan een literaire) en doordat Helena vreemd gaat bereikt de schrijver het tegenovergestelde. Het had me in een groot gedeelte niks kunnen schelen als de relatie van Helena en Raavi niet zou werken. Ook Raavi vond ik niet gelijk een heel sympathiek personage. Het eerste wat je over haar weet als Helena haar voor het eerst ontmoet is dat ze geen man, maar vrouw is. Dit laat haar gelijk voelen als een heel onbetrouwbare en vooral manipulatieve vrouw. Ondanks dit alles kreeg de schrijver het aan het einde van het boek toch gedeeltelijk voor elkaar dat ik een beetje gaf om de personen in het boek. Dit kwam vooral, omdat we in sommige herinneringen en verhalen van zowel Raavi en Helena meemaken over heftige gebeurtennisen in hun leven. Dit maakt het iets makkelijker om je in te leven in hun. Eén van die momenten is dat Raavi verteld over hoe haar broer is overleden. Het laatste personage waar ik nog wat over wil zeggen is Taco. De vriend van Helena, Taco, doet zijn best om Helena te begrijpen, maar door hun verschillende ideeën over de invulling van het leven ontstaat er soms onbegrip en frustratie. Dit draagt niet bij aan het imago van Taco bij de lezer, ook hij is dus geen geslaagd karakter in mijn opzicht. Overigens vind ik Taco een verschrikkelijke naam voor een karakter. Hoe stom het misschien ook klinkt ergerde ik me er mateloos aan dat het etenswaar ‘taco’ werd gebruikt als een naam. Voor mij zelf is dit boek wel een goed stuk literatuur om te kijken naar een grote vraagstuk; of een moreel ‘slecht’ karakter gelijk betekend dat het boek niet goed is. Het is meestal fijn om je te kunnen in leven in personages, maar als dat niet zo is kan je het nog steeds een goed boek vinden en kan het een boek in sommige gevallen zelfs beter maken?
Opbouw
De opbouw van ‘alle kleuren van de nacht’ vond ik prettig gedaan. Het boek begint in medias res, we vallen gelijk in Helena’s leven waarin ze al kampt met onrust in haar leven. Het verhaal speelt zich grotendeels lineair af (Helena reist naar India, doet dingen daar, keert terug), maar er zijn flarden van herinneringen en flashback naar haar leven in Nederland, haar relatie met Taco, en eerdere momenten van eenzaamheid en twijfel. Deze momenten worden door Helena’s gedachten ingevoegd, waardoor het verhaal soms van tijd springt. Omdat het verhaal groten deels chronisch is vond ik het niet heel lastig, maar omdat de tijd soms veranderde bleef er wel genoeg spanning. Ik denk dat die spanning vooral zat in de gebeurtenissen en het bedrukte gevoel wat de schrijver goed overbrengt van India, maar de opbouw versterkt dit effect denk ik wel. Het boek heeft een ik-verteller en dat vind ik fijn, omdat je de gebeurtenissen dan vanuit iemand beleeft waardoor het echter overkomt. Op het einde bleef ik met veel vragen en kon je zelf invullen hoe het verder gaat wat betekend dat het een open einde is. In sommige gevallen kan een open einde mooi uitpakken maar negen van de tien keer kon het beter een gesloten einde zijn. Bij dit boek twijfel ik een beetje, omdat het door het open einde eerder een literair boek was waar de zelfontdekking centraal staat in plaats van de liefde.
Taalgebruik
De taal die in het boek word gebruik vond ik niet erg indrukwekkend. Er worden niet veel moeilijke woorden gebruikt en de taal is vrij simplistisch. Ook is het niet erg poëtisch. Alhoewel ik het taalgebruik niet heel prettig vond stoorde ik me er niet per se aan en ik heb wel nog een paar zinnen die ik mooi vind zoals: ‘Dinsdag, woensdag, donderdag. In het eerste deel van de woorden lijkt variatie schuil te gaan, maar het is het tweede deel dat ertoe doet: het is gewoon een dag. En nog een, en nog een, tot in het oneindige’
“‘Je was niet mijn vlucht’, zegt ze in plaats daarvan. ‘Je was mijn keuze. Maar die keuze had een deadline, en die is nu verstreken.’”
Zoals je aan deze twee zinnen misschien al kan zien klopt de interpunctie en grammatica in het boek ook niet altijd. Een ‘.’ met daarna een woord zoals ‘maar’ gebeurt vaak. Dit leest natuurlijk niet heel prettig, maar was wel te doen. Qua taal vond ik het vooral heel knap hoe de schrijfster de chaos, drukte en benauwdheid van India zo goed beschreef waardoor je dat gevoel het hele boek door kon merken!
Conclusie
Al met al is ‘Alle kleuren van de nacht’ een heel origineel boek met veel heftige thema’s. Alhoewel het dus een interessant verhaal is waren de personages te moeilijk om in te leven en was het taalgebruik tamelijk teleurstellend. Ik kom daarom met een beoordeling van 3/5 sterren. Ik zou dit boek niet gelijk aanraden aan mijn klasgenoten, omdat er nog veel betere boeken bestaan. Iemand die lhbtiqa+ boeken en wereldreizen leuk vind zou ik dit boek wel aanraden!
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 6, 2024
TW: mentions of suicide
I read this book in like 24 hours and I’m honestly not sure how many stars to give it. I’d say I liked it until the very last chapters, after which everything took a massive dive downhill.
I like the journey through India the book took me on. I’m impressed by how accurate the portrayal of depression is, or at least to me. The cover is pretty. The book discusses LGBTQ issues.
However.
Although many things about Helena are relatable, I don’t necessarily like her. She’s selfish and constantly runs away from everything, yet I can kind of understand. I hate the ending Raavi got. Seriously, why is it so hard to give lesbians a happy ending? And then there’s the ending to the book itself. The main character, attempting suicide on the final page of the book but then changing her mind last minute. What the actual hell.
As much as depression can be a black hole for the person suffering from it and everyone around them, I thought the ending of this book is just not okay. Raavi, having to go through with an arranged marriage to a man. Taco (also seriously I can’t stand this name), upset and traveling India alone. Helena, abandoned by everyone because of everything that she’s done (honestly, I understand, but ouch), terminating her suicide attempt at the last moment. The end. What. Even.
I just want to read about lesbians and/or people with a depression enjoying a happily ever after, why is that so much to ask for?
I read this book in like 24 hours and I’m honestly not sure how many stars to give it. I’d say I liked it until the very last chapters, after which everything took a massive dive downhill.
I like the journey through India the book took me on. I’m impressed by how accurate the portrayal of depression is, or at least to me. The cover is pretty. The book discusses LGBTQ issues.
However.
Although many things about Helena are relatable, I don’t necessarily like her. She’s selfish and constantly runs away from everything, yet I can kind of understand. I hate the ending Raavi got. Seriously, why is it so hard to give lesbians a happy ending? And then there’s the ending to the book itself. The main character, attempting suicide on the final page of the book but then changing her mind last minute. What the actual hell.
As much as depression can be a black hole for the person suffering from it and everyone around them, I thought the ending of this book is just not okay. Raavi, having to go through with an arranged marriage to a man. Taco (also seriously I can’t stand this name), upset and traveling India alone. Helena, abandoned by everyone because of everything that she’s done (honestly, I understand, but ouch), terminating her suicide attempt at the last moment. The end. What. Even.
I just want to read about lesbians and/or people with a depression enjoying a happily ever after, why is that so much to ask for?
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 27, 2021
2.5 🌟 Niet goed, wel vermakelijk. Het leest lekker weg en is fijn geschreven. Echter had ik het gevoel dat de schrijver er op het laatst geen zin meer in had. Ik vind het een slecht einde.
August 19, 2021
In “Alle kleuren van de nacht” maken we kennis met Helena die zo op het oog het allemaal voor elkaar lijkt te hebben. Schijn bedriegt hier echter, Helena worstelt regelmatig met depressies, is op zoek naar de zin van het leven wat betekent dat Helena het nergens lang uithoudt. Ze is zoekende, wat haar op het internet brengt en daar raakt ze bevriend met Raavi, een fotograaf uit India. Helena besluit te vertrekken naar India en Raavi te ontmoeten… In India blijkt Raavi niet de persoon te zijn wat Helena verwachtte, Raavi is een vrouw. De vrouwen voelen wat voor elkaar en dat zorgt voor de nodige problemen.
De auteur heeft veel kennis over India, dat is echt wel te merken. Je waant je ook echt in het land, je voelt als het ware de hitte en je proeft het eten en de sfeer. De auteur snijdt in het boek ook nog eens zeer actuele onderwerpen aan. Zo wordt het omgaan met depressies goed weergegeven. Maar wat de te denken over het anders zijn en daarmee bedoel ik de liefde in dit gevallen tussen twee vrouwen. Dat vormt in India een groot probleem, het is er namelijk verboden. De gevolgen van zo een liefde worden in het boek dan ook zeer goed beschreven.
Het boek is soms best schakelen want op het ene moment zit je in India, het volgende moment zijn we met Helena bij haar goede vriendin Diana. Zo uit het niets. Dat is wennen en niet altijd even handig. Dat had misschien wat anders ingekleed kunnen worden. Op deze manier haalt het wat de vaart uit het verhaal. Jammer wat de boodschap van het verhaal is best belangrijk gezien of het nu over depressies gaat of over de liefde tussen in dit geval twee vrouwen.
De auteur heeft een vlotte manier van schrijven, weet het goed beeldend te brengen. Daarbij komen de personages goed over, met name Helena die de meeste diepgang heeft. Al is het wel moeilijk uit te vinden over hoe en wat haar zo gemaakt heeft. Daarmee bedoel ik haar depressies en haar zoektocht naar de zin van haar bestaan.
Samengevat : Een boeiende roman, met actuele onderwerpen die het lezen waard is. Een boek over de zoektocht naar jezelf, liefde en een kennismaking met India. Zeker wel een aanrader.
De auteur heeft veel kennis over India, dat is echt wel te merken. Je waant je ook echt in het land, je voelt als het ware de hitte en je proeft het eten en de sfeer. De auteur snijdt in het boek ook nog eens zeer actuele onderwerpen aan. Zo wordt het omgaan met depressies goed weergegeven. Maar wat de te denken over het anders zijn en daarmee bedoel ik de liefde in dit gevallen tussen twee vrouwen. Dat vormt in India een groot probleem, het is er namelijk verboden. De gevolgen van zo een liefde worden in het boek dan ook zeer goed beschreven.
Het boek is soms best schakelen want op het ene moment zit je in India, het volgende moment zijn we met Helena bij haar goede vriendin Diana. Zo uit het niets. Dat is wennen en niet altijd even handig. Dat had misschien wat anders ingekleed kunnen worden. Op deze manier haalt het wat de vaart uit het verhaal. Jammer wat de boodschap van het verhaal is best belangrijk gezien of het nu over depressies gaat of over de liefde tussen in dit geval twee vrouwen.
De auteur heeft een vlotte manier van schrijven, weet het goed beeldend te brengen. Daarbij komen de personages goed over, met name Helena die de meeste diepgang heeft. Al is het wel moeilijk uit te vinden over hoe en wat haar zo gemaakt heeft. Daarmee bedoel ik haar depressies en haar zoektocht naar de zin van haar bestaan.
Samengevat : Een boeiende roman, met actuele onderwerpen die het lezen waard is. Een boek over de zoektocht naar jezelf, liefde en een kennismaking met India. Zeker wel een aanrader.
January 20, 2022
Het begint als chiclit maar er zit wel degelijk een diepere laag (of leegte) onder.
March 7, 2022
Sommige stukken waren voor mij wel herkenbaar en erg mooi geschreven. Maar het verhaal zelf bevatte naar mijn gevoel te weinig diepgang.
November 9, 2021
Naar India gaan om jezelf te vinden, dat klinkt toch wel wat cliché nietwaar? In Alle kleuren van de nacht vindt Helena het leven lastig, en ze worstelt met depressie. Ze reist af naar India, om fotograaf Raavi te ontmoeten. Zal Helena vinden wat ze zoekt? En weet Helbers de clichés te overstijgen met haar debuutroman?
Helena blijft nooit lang op 1 plek. Ze wisselt vaak van baan en met enige regelmaat vertrekt ze met haar backpack op avontuur. Ze is ergens naar op zoek, maar ze weet niet wat. Dit onderwerp is – zeker onder millennials, als je de krantenkoppen mag geloven – een veelvoorkomend probleem. Omdat het leven zoveel mogelijkheden heeft, is het moeilijk om tevreden te zijn (en blijven). Dus gaat Helena in Alle kleuren van de nacht op zoek naar het volgende avontuur: ze vertrekt naar India. Helbers weet deze gevoelens van sleur en zucht naar meer heel doeltreffend te schetsen en maakt hiermee Helena een herkenbaar karakter.
Wanneer Helena Raavi ontmoet, komt ze er achter dat Raavi een jonge vrouw is, en niet een man – zoals ze had verwacht. Dit schept verwarring: ondanks dat ze in Nederland samenwoont met haar vriend Taco, was Helena met andere verwachtingen naar India gekomen. Maar de connectie met Raavi blijft, en Helena begint na te denken over wat ze nou echt wil. Valt ze (ook) op vrouwen? Helbers neemt je mee door Helena’s geest. Je krijgt India en Raavi te zien vanuit Helena’s ogen, waardoor ook de culturele verschillen tussen India en Nederland duidelijk worden. Onze moraal, onze individualiteit en onze blik op het geloof zijn zaken waar Raavi heel anders over denkt.
Maar ondanks dat Raavi toch geen man is, besluit Helena wel tijd met haar door te brengen. Het wordt snel duidelijk dat romantische relaties tussen vrouwen niet getolereerd worden in India. Maar de vriendschappelijke relaties zijn juist weer heel intiem. Helena heeft moeite met dit onderscheid. Wat betekent dit voor haar en Raavi? Het wordt op een pijnlijke manier duidelijk gemaakt dat homoseksualiteit in India niet geaccepteerd wordt.
Alle kleuren van de nacht weet heel scherp het dilemma van onze tijd te schetsen: de overvloed aan mogelijkheden. Helena’s beweegredenen zijn volledig duidelijk, maar voor haar acties kon ik niet altijd evenveel begrip opbrengen. Liefhebbers van Eat, Pray, Love zullen deze debuutroman van Sanne Helbers zeker waarderen.
Deze recensie is eerst verschenen op https://www.readalicious.nl/recensies...
Helena blijft nooit lang op 1 plek. Ze wisselt vaak van baan en met enige regelmaat vertrekt ze met haar backpack op avontuur. Ze is ergens naar op zoek, maar ze weet niet wat. Dit onderwerp is – zeker onder millennials, als je de krantenkoppen mag geloven – een veelvoorkomend probleem. Omdat het leven zoveel mogelijkheden heeft, is het moeilijk om tevreden te zijn (en blijven). Dus gaat Helena in Alle kleuren van de nacht op zoek naar het volgende avontuur: ze vertrekt naar India. Helbers weet deze gevoelens van sleur en zucht naar meer heel doeltreffend te schetsen en maakt hiermee Helena een herkenbaar karakter.
Wanneer Helena Raavi ontmoet, komt ze er achter dat Raavi een jonge vrouw is, en niet een man – zoals ze had verwacht. Dit schept verwarring: ondanks dat ze in Nederland samenwoont met haar vriend Taco, was Helena met andere verwachtingen naar India gekomen. Maar de connectie met Raavi blijft, en Helena begint na te denken over wat ze nou echt wil. Valt ze (ook) op vrouwen? Helbers neemt je mee door Helena’s geest. Je krijgt India en Raavi te zien vanuit Helena’s ogen, waardoor ook de culturele verschillen tussen India en Nederland duidelijk worden. Onze moraal, onze individualiteit en onze blik op het geloof zijn zaken waar Raavi heel anders over denkt.
Maar ondanks dat Raavi toch geen man is, besluit Helena wel tijd met haar door te brengen. Het wordt snel duidelijk dat romantische relaties tussen vrouwen niet getolereerd worden in India. Maar de vriendschappelijke relaties zijn juist weer heel intiem. Helena heeft moeite met dit onderscheid. Wat betekent dit voor haar en Raavi? Het wordt op een pijnlijke manier duidelijk gemaakt dat homoseksualiteit in India niet geaccepteerd wordt.
Alle kleuren van de nacht weet heel scherp het dilemma van onze tijd te schetsen: de overvloed aan mogelijkheden. Helena’s beweegredenen zijn volledig duidelijk, maar voor haar acties kon ik niet altijd evenveel begrip opbrengen. Liefhebbers van Eat, Pray, Love zullen deze debuutroman van Sanne Helbers zeker waarderen.
Deze recensie is eerst verschenen op https://www.readalicious.nl/recensies...
Displaying 1 - 10 of 10 reviews