Cała jaskrawość i inne utwory

by Edward Stachura

Zebrany w jednym tomie obszerny wybór poezji i prozy Edwarda Stachury. Bohaterowie poszukujący prawdy i prawda szukająca form wyrazu. Zachwyt nad każdą chwilą obok przemijania i nostalgii. Cała jaskrawość życia i śmierci kultowego autora. 

888 pages, Hardcover

Published August 13, 2021

About the author

Edward Stachura was a Polish poet and writer. He rose to prominence in the 1960s, receiving prizes for both poetry and prose. His literary output includes four volumes of poetry, three collections of short stories, two novels, a book of essays, and the final work, Fabula rasa, which is difficult to classify. In addition to writing, Stachura translated literature from Spanish and French, most notably works of Jorge Luis Borges, Gaston Miron and Michel Deguy. He also wrote songs, and occasionally performed them.

Edward Stachura was to a family of Polish emigrants in Charvieu-Chavagneux, department of Isère, in eastern France. He was the second of four children of Stanisław and Jadwiga Stachura. The family spent the first eleven years of his life in France and moved to Poland in 1948, settling down in a one-room thatched house in the village of Łazieniec near Aleksandrów Kujawski.

Stachura took his own life at the age of forty-one in his Warsaw apartment on 24 July 1979, leaving behind his final poem: "List do pozostałych" ("A Letter to the Remaining").

Source: wkipedia.com

Reviews

[Barbarzynka · Rating 5 out of 5]

Fabuła książki jest pretekstowa. Stachura nie pisze dla fabuły, nie do końca zależy mu na opowiedzeniu historii. Cała jaskrawość to manifest. Dla znających prozę i poezję Stachury manifest ten nie jest żadnym zaskoczeniem. Zachwyt nad światem i strach przed śmiercią. „ Cała nędza i cała wielkość” życia. Miłość do świata, która aż boli.

„Rozdajemy (…). Wszystko. Żeby, kiedy przyjdzie konać, w co nie wierzę, jak najmniej było … żalu tego. Żeby śmierci, tej zwyczajnej wariatce, nic nie pozostawić po nas w spadku. Niech odziedziczy po nas popiół wygasły i niech go sobie rozdmucha, jeśli chce, na siedem stron. I niech ma przy tym iluzję, że nie jest bezrobotna”.

„Zobaczyłem jaskrawie wszystko. Całość. Całą jaskrawość. Tak, teraz dobrze. Zobaczyłem całą jaskrawość. Zobaczyłem całą jaskrawość tego, że to nie chodzi ni o śmierć, ni o życie, ni o sens i bezsens, ni o istotę i istnienie, ni o przyczynę i skutek, ni o materię i ducha, ni o serce i rozum, ni o dobro i zło, ni o światłość i ciemność, i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej, ale o coś zupełnie innego. Chodzi o to wszystko razem wzięte i podane na tacy”.

Czytając Stachurę, czy w prozie, czy w poezji, zawsze mam wrażanie, że facet pisał dla mnie. To bardzo moje myśli, tylko takie uczesane, poukładane.

No i oczywiście proza Stachury to prawdziwa gratka dla znających i lubiących jego poezję. On ma takie swoje ulubione zwroty, bardzo pojemne słowa – klucze i określenia. No i można potaplać się w melancholii!!!!!!

[agnieszka · Rating 5 out of 5]

wybitna rzecz, Stachura pisał to, co myślał i jak myślał, i pięknie mu to wychodziło

[Weronika Kurowska · Rating 5 out of 5]

Wspaniałości!