- رواية مصورة تنتمي إلى أدب الديستوبيا.. نتيجة لتجربة سلاح جديد له تأثير في تغيير الطقس بتقع الأرض في عصر جليدي جديد.. ومن تبقى من البشرية بيعيشوا في قطار الجليد "Snowpiercer" أو محطم الجليد بمعناها الحرفي..
- القطار بينقسم إلى طبقات حاكمة ومسيطرة على الأمور باستخدام قوة عسكرية وهيمنة دينية وتضليل إعلامي.. المتوقع يعني، وطبقات فقيرة منبوذة في آخر القطار واللي بتعيش في أسوأ ظروف ممكنة.. وبتبدأ الأحداث باعتقال "برولوف" اللي حاول مغادرة مؤخرة القطار واقتحم عربة غير مسموح وجوده فيها..
- الأحداث كانت مشوقة خاصة في الجزء الثاني.. والرسوم واقعية عجبتني.. الترجمة جيدة وإن كان عندي شوية ملاحظات في الجزء الثاني من الرواية..
- العمل تم اقتباسه في فيلم ومسلسل بنفس الإسم "Snowpiercer" أنا شفت الفيلم بس.. وهو أخد ال outline العام للرواية مع اختلاف تام للأحداث.. لكن الفيلم يستحق المشاهدة من وجهة نظري.. —
De longe, um dos piores quadrinhos que li nos últimos anos. A narrativa é tão mal conduzida que demorei mais do que gostaria terminando de ler isso, mas também confesso que eu realmente queria gostar dessa HQ. O filme de 2013 dirigido por Bong Joon-ho foi uma das ficções científicas mais decentes feitas nessa década. Eu queria poder dizer que ao menos a escolha temática do livro, a metáfora do trem para a sociedade, conseguem salvar um pouco do livro, mas nem isso.
Considero quase como indispensável para o gênero de ficção científica que a diegese nos permita refletir questões presentes em nossas próprias vidas, nas nossas relações interpessoais, ou mesmo na sociedade como um todo. Perfuraneve parte dessa premissa, ele apresenta uma humanidade confinada em um trem e aproveita para trazer críticas à religião, hierarquia social e outros temas relevantes, porém de uma forma completamente superficial.
Em termos de narrativa gráfica, todos os 3 capítulos são extremamente mal conduzidos. Já nas primeiras páginas vemos setas guiando como devemos ler a ordem dos quadros, SETAS. Se há uma imagem hermenêutica que, utilizada dentro da narrativa gráfica, grita "eu não soube planejar essa página", essa imagem é a de uma seta guiando a leitura. Geralmente quando escutamos um CD espera-se que escutemos a faixa 1 seguida da faixa 2 e assim por diante (GERALMENTE). O uso da seta numa página de quadrinhos é como se o músico do mesmo disco lhe dissesse "não, você deve pular a faixa 2, ouvir a 3 e depois voltar pra 2". Só porque você não soube fazer seu ofício direito, né, meu bem.
Esclarecendo, sei que há quadrinhos que usam da seta para mudar o sentido da leitura, mas é apenas um recurso que pode ou não ser bem utilizado, principalmente quando de forma inventiva. O gênero do sci-fi não é controlado por editoras da mesma forma que o gênero de super-heróis, ainda mais num quadrinho europeu? Esse recurso preguiçoso é injustificável.
Esteticamente os 2 capítulos seguintes pecam não tanto pelos erros de narrativa, ou mesmo sequências de quadros confusos e composição ruim, mas por tudo isso somado a uma arte preguiçosa e feita nas coxas.
Os personagens não ficam muito pra trás, o protagonista do primeiro livro é uma caricatura de proletário barbudo que é capturado por militares e recebe ajuda de uma patricinha ativista de classe média (vagão do meio). São tão repletos de clichês de fala e personalidade que são quase impossíveis de serem levados a sério. Os personagens dos 2 livros seguintes são mais do mesmo.
Je m’excuse, I am too lazy to write this review in French. I took the A-level ten years ago and whilst I’ve mostly retained the reading ability, my spoken and written French are very rusty. I found ‘Transperceneige’ for the most part easy to follow. The vocabulary isn’t complicated, although it is is pretty idiomatic. The sentence constructions tend to be quite simple, though, so for the most part I could guess words I didn’t know from context. Having a French dictionary around could be helpful, but personally I prefer to get caught up in the story and miss the odd word to constantly stopping and checking things. I’ll need a re-read to catch some plot nuances, I think.
I’ve never read a graphic novel, or indeed any novel, quite like ‘Transperceneige’. It was thanks to the trailer for the film (to be called Snowpiercer en anglais) that I discovered its existence. The whole story, broken into three parts, is set on a vast train travelling through a new ice age. As far as they know, the inhabitants of the train are the last living beings on the planet. This post-apocalyptic premise is strikingly evoked by the monochrome art, which gets darker as the book progresses. Political machinations and the struggle for survival are played out in the claustrophobic confines of the train. I was impressed by how well the tension kept up throughout the book, which is longer than most graphic novels.
In fact, the novel was a lot darker and more unsettling than I expected. Since it has been made into a big screen film, I assumed it would be more hopeful and Hollywood-ish (as I note the international trailer for the film made it seem). I’m more eager than ever now to see the film and how the novel has been adapted. I don’t want to comment too much on the plot to avoid spoilers, though. Suffice it to say, I found it involving and worthy of top quality dystopian fiction. The characters were interesting, although there weren't enough women. (It was written in the 1980s.) I liked the art a lot, as it showed the stark contrast between the interior and exterior of the train beautifully. ‘Transperceneige’ is a pessimistic and powerful piece of work, as well as an elegant metaphor for environmental destruction. Plus, it gave me an excuse to read aloud in French, which is great fun.
Il mio errore è forse stato di vedere il film prima di leggere il libro, perché non ho ritrovato nelle vignette ciò che mi aspettavo dopo aver visto il dvd.
Il film: è decisamente un fumettone, a tratti inverosimile e ipercolorato, ma rende bene l’idea della vita sul treno che continua a viaggiare in mezzo ai ghiacci come ultima possibilità di vita del genere umano. E’ un treno vivo, dove ogni vagone ha il suo senso di esistere e permette di esaminare in piccolo l’evoluzione del genere umano. C’è una trama ben precisa, raccontata da bravi attori, con scenografie credibili. Ha un inizio ed una fine che permette di affezionarsi ai personaggi. Il finale è secondo me un po’ esagerato, ma nei film di fantascienza tutto è possibile, bisogna solo accettarlo.
Il fumetto: ingenuamente, avevo pensato che si trattasse di una serie in quanto la trama permette una lunga storia con varie sottostorie. Invece, ho scoperto essere composto nella versione italiana da un unico albo che riunisce le uniche tre storie scritte dagli autori francesi. Tra la prima e la seconda storia passano inoltre diversi anni, quindi non sono assolutamente legate tra loro in alcun modo. La terza storia invece riprende i protagonisti precedenti, essendo stata scritta poco tempo dopo. In ogni caso, sono tre storie lontane mille miglia dal film: completamente diverse (a parte nella prima storia che riprende il concetto del viaggio attraverso i vagoni nella risalita verso la locomotiva, ma è un viaggio completamente diverso rispetto al film), non mi hanno dato la stessa emozione, offrono decisamente meno azione e meno psicologia, personaggi poco interessanti, disegni in bianco e nero ma un po’ troppo scuri nonostante la presenza continua del ghiaccio. Storie elementari nonostante la trama permetta lo sviluppo di tante sottotrame. L’unica originalità rispetto al film l’ho trovata nella terza storia, quando il treno è costretto ad abbandonare i binari.
Insomma, mi è rimasta la sensazione di una storia sprecata, che mi aveva promesso molto di più ed invece non è stata all’altezza del film (tra l’altro, il film più costoso mai girato nella storia cinematografica coreana): libro ** film ****.
3.5 j'étais curieuse de lire la bd, n'ayant pas vu le film Snowpercer, mais le sachant important ! et bien je suis assez mitigée, certaines dimensions notamment politiques sont pas assez poussées je trouve, aussi j'aurais aimé en savoir plus sur les raisons ayant mené à ce train et au grand froid gros gros point faible pour les personnages féminins qui, s'ils n'étaient pas là, n'auraient absolument rien changé (je concède que ça date des années 80 mais faut pas abuser - BCP de nudité)
La idea proposada i les reflexions sobre la naturalesa humana que es plantegen en aquest còmic són molt interessants, però la narrativa i la trama són lentes i no acaben d’arrodonir-se del tot les coses que proposen al principi del conte, amb finals estranys.
I haven't seen Snowpiercer yet, so I figured it would be a good thing to read the graphic novel before. Overall, it was an interesting dystopian read because of the setting (the last survivors in a train, travelling a frozen world), but the stories were kind of depressing and too much heavy on the political side. It also missed a goal in the end, because it was some survival stories but without much hope of surviving in fact, neither actions really leading to something. A good cultural read but not a memorable one.
4* for the 1st volume. The story was interesting with everyone living in a train to escape a climatic disaster, however nothing was really unusual. It was dark but I'm curious to see what will happen next.
4* for the 2nd volume. I liked the art better and also the characters. The story was less captivating but it worked well, even if it wasn't positive.
2* for the 3rd. The story is the direct sequel of the 2nd volume. I found it uninteresting, focusing on people wanting to take the power for whatever reason (yey, they rule the train, yey). The interactions weren't interesting either and I didn't see the point of the story.
Ce fut une lecture en demi-teinte pour moi. J'ai bien aimé découvrir le système politique et la gestion des classes et des vivres au sein de la locomotive. L'intrigue en elle-même est pas mal même si c'est du déjà vu. J'ai trouvé le choix des graphismes en noir et blanc plutôt intéressant et pertinent vu que c'est un univers où le froid règne c'est cohérent. Par contre, j'ai trouvé que parfois les transitions et les explications étaient un peu brouillonnes à certains moments. Et les scènes de nudité répétées m'ont agacé et empêché de rester concentrer sur l'histoire, ce que je trouve dommage. Sinon le côté post-apo était vraiment pas mal et je suis quand même curieuse de découvrir la suite et les préquels et aussi les adaptations (série télé et film) pour faire la comparaison.
The first volume deserves 5 stars. The artwork is great and conveys perfectly the thought-provoking story. I became really attached to the characters and their struggling. (It is very different from the movie Snowpiercer tho, so be warned.) Sadly, the next 2 volumes were done by a different artist and the tone just completely changed. Not in a good way. I'd give them both 2 stars. My advice: If you find the first volume, read it! But skip the rest.
Neverovatno da strip sa genijalnim konceptom dobije prilično lošu realizaciju. Prva priča je po svim merilima katastrofalna, dok se kod ostale dve kvalitet naglo poboljšava. Bez upečatljivih likova i sa dosadnim narativom ne može više od mršave trojke.
El argumento es bueno pero la forma de redactarlo es confusa. Hay saltos de un sitio a otro que pierden al lector y me esperaba más del final (en realidad me lo estaba leyendo por eso)
"uma trama de simplicidade absoluta num mundo pós-apocalíptico onde não resta mais nada, apenas um trem que corre eternamente, um trem interminável e hierarquizado, com os ricos e poderosos na dianteira, e, na traseira, a importância segue em ordem decrescente até chegar aos vagões do fundo, além dos vagões necessários à sobrevivência, com maquinário e alimentos, para que as atividades não parem e tudo possa continuar eternamente"
Com essa premissa, O Perfuraneve poderia ter sido uma das HQs mais incríveis que já li. Mas não foi. A história foi desenvolvida de maneira superficial, e a impressão que eu tive durante quase toda a leitura foi de que faltavam quadrinhos para que determinadas sequências fizessem sentido. Para mim, o livro possui incoerências nas atitudes dos personagens e nas consequências geradas por elas.
Por outro lado, o traço tanto na primeira parte (Lob e Rochette) quanto nas segunda e terceira (Legrand e Rochette) é incrível, e o fato de o quadrinho ser todo em preto e branco ajuda a criar a ambiência opressora do trem. Além disso, palmas pra essa edição linda da Aleph.
Superbe bd à lire pour tous les fans de science fiction post apocalyptique! C'est étonnant de voir comment l'humain reste opportuniste, cupide et perfide, reproduisant les mêmes structures de société quand bien même il ne reste plus rien.
Belki ilk başlarda gittiği gibi gidebilse daha iyi olabilirdi. Fakat okudukça ilgiyi kaybettirdi. Sonu ise alışılagelmiş senaryoların az biraz düzenlenmiş versiyonu gibiydi. Kısacası ilk yarı evet olabilir, konu evet tamam ama bütün olarak çok eksik geldi bana.
Daha önce bir kez hayli kötü bir filme halen devam etmekte olan bir de diziye uyarlanmış hikayenin ham hali. Uyarlamaları hayli sulandırılmış olsa da (bak yine aklıma geldi, o ne kötü bir filmdi) eserin kendisi oldukça politik. İçerik, çizimler ve atmosfer gayet uyumlu.
Hikaye güzel bir yerden başlıyor ve ilk cilt boyunca kendisine has bir ritim tutturmayı beceriyor. Ancak ikinci ve üçüncü ciltte ciddi akış problemleri var. Sanki manyağın biri elinde makasla kitaba girişmiş, önce bir temiz kesip biçmiş, sonrasında kafasına göre tekrar birleştirmiş gibi. Detayları içi uğraşılmış bir senaryo, uygulanırken bok edilmiş hissi veriyor okuyana. Kimi detaylar hikayeyi hiç beslemiyor, sadece var olsun diye yazılmış/çizilmişler. Ne bir yere bağlanıyor, sebep sonuç döngüleri yaratıyorlar ne de mekanik olarak karakterlere veya öyküye etki ediyorlar. Bu editöryal boş beleşlik bir yerden sonra da insanı yoruyor. Yarı canlı, devasa organik besin kaynağı mama, siyasi hiziplerin mücadeleleri gibi iyi fikirler boşa harcanıp gidiyor. Kitap, olmayan karakter gelişimlerini varmış kabul etmemizi istiyor, haliyle de bunun üzerine kurulanlar hızlıca çöküyor.
Dokuzuncu Sanat tarafından Türkçeye çevrilen kitap, üç ciltlik bir toplama biçiminde basılmış ancak hikayenin devamı olan 4. ve 5. ciltler hiç basılmamış. Yine de 3. cildin makul bir noktada bitmesiyle çok da yarım kalmış gibi gelmiyor insana. Devamının peşine düşüp okuyacağımı pek sanmıyorum. score:5/10
Me ha encantado el cómic. Encuentro el concepto original que inspiró la película Snowpiercer, pero hay aspectos que cambian y que lo hacen especial. He leído la edición integral con los cómics El apeador y La travesía, que también recomiendo mucho. Tiene mensajes importantes sobre la manipulacion de masa, la corrupción del poder, la lucha por el poder, el adoctrinamiento infantil... El cómic tiene un poco menos de acción que la película y algunos toques de humor y romanticismo. El origen del mundo apocalíptico y el final de las historias difieren, por lo que recomiendo su lectura aunque hayas visto la película. La reseña completa: https://www.lolamerida.com/snowpierce...
" A paz... Nove na terceira posição significa: Não há planície que não seja seguida por um escarpa, Não há partida que não seja seguida por um retorno. Aquele que se mantém perseverante quando em perigo permanece sem culpa. Não lamente essa verdade. Usufrua a boa fortuna que ainda possui."
O quão empolgada eu estava para ler!!! O quão desempolgada eu tava no final. Eu amei toda a premissa, mas não foi pra mim, nada me prendeu, nem história nem personagens, não dá pra criar vínculo com nada. Não chega a ser péssimo, da pra distrair bem... Mas não possa disto.
Noter une intégrale est un peu périlleux, surtout quand les tomes 2 et 3 ont été écrits par un nouveau scénariste, plus de dix ans après. Du coup, assez clairement, la saga est coupée en deux, et si les deux derniers tomes sont assez réussis et gardent à peu près une cohérence avec l'original, il y a des différences importantes dans l'ambiance, la narration et même le style graphique (alors que le dessinateur n'a pas changé). Cela étant, ça reste plaisant à lire jusqu'au bout, et ça se termine comme il le fallait, à mon sens.
القصة تم تحويلها لفيلم ومسلسل علي نيتفليكس لم اشاهدهم ولا ادري ان كانت القصص مشابهة لهم ام لا
الكتاب مكون من ثلاث قصص الهروب الكشافون العبور
الإطار العام للقصة هي قصة ديستوبيا عن تلف مناخ الأرض بعد العبث بة وتحول الأرض الي كوكب ثلجي وتمكن بعض البشر من ركوب قطار الجليد الذي لا يتوقف وبة الطعام والطقس المناسب للمعيشة لكن طبعا لا يوحد بة مساواة
Esqueceram que uma história precisa ser coesa, as páginas não conversam entre si e tudo só piora na segunda parte (ou volume, como preferir). É tudo muito mal desenvolvido e nada faz sentido, mas também confesso que pulei algumas páginas e só olhei as imagens.
Não vale a leitura, se quer consumir um conteúdo sobre o Perfuraneve é mais interessante assistir ao filme.