Ο Άγγελος ετοιμάζεται να αποφυλακιστεί έπειτα από είκοσι χρόνια, αλλά δεν νιώθει καμία χαρά. Φοβάται τη ζωή εκεί έξω. Ακόμα και στη φυλακή όμως υπάρχουν άνθρωποι που τον στηρίζουν, ενθαρρύνοντάς τον να γράψει την ιστορία του, για όλα όσα τον έφεραν ως εδώ.
Και κάπως έτσι ξεκινούν όλα…
Με ένα φύλλο χαρτί που θα ανοίξει σαν λευκό πανί, θα ταξιδέψει στα πιο άγρια κύματα του πόνου. Θα κατέβει στο υπόγειο της ψυχής του, θα ξεκλειδώσει τη σκουριασμένη πόρτα και θα αναμετρηθεί με τον βάναυσο πατέρα του, με την κακοποίηση της μητέρας και της αδερφής του, και τον Αλέξανδρο, τον φίλο που τον μύησε στον έρωτα, στη χαρά της ψευδαίσθησης αλλά και στις εξαρτήσεις και τον πόνο.
Το φως εναλλάσσεται με το σκοτάδι. Η ελπίδα με την απόγνωση. Οικογένειες σε διάλυση και νέοι άνθρωποι στα άκρα. Το παρόν κοιτάζει κατάματα το παρελθόν ζητώντας εκδίκηση και δικαιοσύνη.
Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο σαν χάδι σε όλους αυτούς που δεν μίλησαν, δεν αντιστάθηκαν, φοβήθηκαν, αιχμαλωτίστηκαν, κακοποιήθηκαν. Είναι η αγκαλιά μου σε όλους αυτούς.
Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου στην Πάτρα. Σταδιακά έγινε γνωστός για τις μιμήσεις του μέχρι που η Ρούλα Κορομηλά του ζήτησε να συνεργαστεί μαζί της στην ΕΡΤ και αργότερα στην εκπομπή Πρωινός Καφές του ΑΝΤ1. Στον κινηματογράφο έπαιξε για πρώτη φορά στην ταινία Πάνω Κάτω και Πλαγίως του Μιχάλη Κακογιάννη και στο Beautiful People του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Άρχισε να παίζει στο θέατρο το 2008 στο Σεσουάρ για Δολοφόνους. Το 2017 ανέβασε την παράσταση Στον καθρέφτη του Παλλάς, μαζί με τη Μαρινέλλα, σε κείμενα Γιάννη Ξανθούλη και σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Το 2018 πρωταγωνίστησε στο θρυλικό μιούζικαλ Cabaret στο θέατρο Παλλάς, ενώ την επόμενη χρονιά δημιούργησε, πρωταγωνίστησε και συν-σκηνοθέτησε με τη Σοφία Σπυράτου το show Θα Ζω Μόνο Για Σένα. Μετά την τεράστια επιτυχία και περισσότερες από σαράντα sold out παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη, αποφασίστηκε η παράσταση να συνεχιστεί στην Αθήνα. Το καλοκαίρι του 2020 δημιούργησε τη σατιρική μουσικοθεατρική παράσταση Έλα μια βόλτα για το θέατρο Άλσος, η οποία στέφθηκε με τεράστια επιτυχία. 1
Ο Άγγελος εκτίει είκοσι χρόνια για ένα έγκλημα και τώρα προσπαθεί να προετοιμαστεί για την αποφυλάκισή του. Τι συνέβη στη ζωή του; Είναι αθώος ή ένοχος; Τι ψυχικά τραύματα κουβαλάει και πόσο υπεύθυνος είναι για τις πράξεις του; Θα βρει επιτέλους τη λύτρωση που αναζητά;
Ο Τάκης Ζαχαράτος, ο λαμπερός πρωταγωνιστής του θεάτρου και της τηλεόρασης, έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα και μας ταξιδεύει στην όχι και τόσο φωτεινή πλευρά της ζωής του 1950 αλλά και εντεύθεν. Οι περισσότεροι ξέρουμε ή έχουμε ακούσει για την ποιότητα της διασκέδασης στην Κυψέλη τότε, για τα λαμπερά ονόματα του καλλιτεχνικού στερεώματος που ανεβοκατέβαιναν τη Φωκίωνος Νέγρη σκορπώντας γέλιο και χαρά και για τα θρυλικά μαγαζιά που άφησαν το στίγμα τους στην περιοχή. Λίγο πιο ψηλά όμως και λίγο πιο μέσα, στα διαμερίσματα των πολυκατοικιών, κάποιοι άνθρωποι ζούσαν δύσκολες στιγμές, παγιδευμένοι σε ενδοοικογενειακή βία ή παρασυρμένοι από ναρκωτικά και κακές παρέες. Τις ιστορίες τους διάλεξε ο Τάκης Ζαχαράτος για να ανασυστήσει μια διαφορετική Αθήνα, να δείξει τον πόνο και τις δυσκολίες καθημερινών ανθρώπων μα πάνω απ’ όλα για να τονώσει το ηθικό και να στηρίξει ψυχολογικά όσους ζουν αυτές ακριβώς τις δυσκολίες ακόμη και στην εποχή μας, μιας και η κακοποίηση δεν έχει σβήσει από προσώπου γης. Η σκοτεινή πλευρά των μεταπολεμικών και μεταχουντικών χρόνων ζωντανεύει με ιστορίες ανθρώπων που βασανίζουν, με θύματα που δε βρίσκουν διέξοδο, με φιλίες που δοκιμάζονται, με αγάπες που προδίδονται.
Ο Άγγελος, που έχασε τη μιλιά του μετά το σοκ των γεγονότων που τον έφεραν στη φυλακή, με τη βοήθεια του διευθυντή και του συγκρατούμενού του ξεκίνησε να γράφει βιβλία με το ψευδώνυμο Έιντζελ Λοστ, κι ευτυχώς είχαν μεγάλη απήχηση. Τώρα που αποφυλακίζεται αγωνίζεται να βρει τη δύναμη για μια νέα αρχή και για να αντιμετωπίσει επιτέλους τα τραύματα του παρελθόντος. Κατάγεται από φτωχή οικογένεια, μιας και η μητέρα του, Κατερίνα, που ορφάνεψε νωρίς, ερωτεύτηκε έναν οικοδόμο παρά τα όνειρα της αστής οικογένειας που την υιοθέτησε. Αγάπησε βαθιά τον Ανδρέα, έναν άντρα που αγωνίζεται να ξεφύγει από τον μεθύστακα πατέρα του και τις καθόλου ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές. Ο Άγγελος όμως βιώνει και πολλές άλλες καταστάσεις μέσω φίλων και γνωστών, τις οποίες ο Τάκης Ζαχαράτος παρουσιάζει με ενδιαφέρουσες ανατροπές, συγκροτώντας έτσι έναν κύκλο πρωταγωνιστών που αντικαθρεπτίζουν την άλλη πλευρά της Αθήνας, σε μια εποχή καθωσπρεπισμών και απαγορευμένων ταξικών ερώτων, αγνότητας και καθαρότητας, ελπίδων και προσδοκιών κι όλα αυτά κυρίως στη θρυλική Φωκίωνος Νέγρη με την περίφημη πάστα Σεράνο που συνόδεψε την πρώτη επίσημη γνωριμία του Ανδρέα με την Κατερίνα καθώς και άλλες στιγμές των ηρώων του μυθιστορήματος.
Είναι η πρώτη συγγραφική εμφάνιση του Τάκη Ζαχαράτου κι επόμενο είναι να διακατέχεται από τρακ. Η έμφασή του στις δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις, με σημαντικά όμως διαλείμματα αισιοδοξίας, ο κάπως χαλαρός τρόπος αφήγησης με κατά τόπους μακρύτερους σε έκταση διαλόγους, οι σχεδόν προβλέψιμες εξελίξεις κρύβουν πίσω από την ασφάλεια αυτών των αφηγηματικών στερεότυπων ένα πρωτόγνωρο πάθος, μια μεγάλη ένταση στα νοήματα και μια δύναμη βασισμένη στην αυτοπεποίθηση που μου έκοψαν την ανάσα. Ο καλλιτέχνης τονίζει με κάθε τρόπο το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, την πίστη μας στις δυνάμεις μας και μας απομακρύνει από ενοχές και τύψεις για λάθη του παρελθόντος είτε των γονιών είτε δικά μας. Πολλές φορές μας παροτρύνει να βρούμε την εσωτερική μας δύναμη, να ακολουθήσουμε ένα άλλο μονοπάτι αν δε νιώθουμε ευτυχισμένοι και γενικά κάνει ό,τι μπορεί για να δείξει πως υπάρχουν τρόποι να παλέψουμε, ακόμη κι αν δεν εξασφαλίζουμε τη νίκη, μιας και η πάλη αυτή είναι και το πρώτο βήμα για τη βελτίωσή μας, την απελευθέρωσή μας, την ικμάδα δύναμης που χρειαζόμαστε για να πάμε παρακάτω. «Δεν υπάρχουν, παιδί μου, κακοί άνθρωποι, υπάρχουν φοβισμένοι άνθρωποι… Και ξέρεις ποια είναι η διαφορά μεταξύ του καλού και του κακού ανθρώπου; Ο τρόπος που διαχειρίζεται τους φόβους του», γράφει χαρακτηριστικά (σελ. 111).
Εκτός από τη γυναίκα που υφίσταται κακοποίηση, έχουμε και τη γυναίκα που θεωρεί τον εαυτό της θύμα, με αποποίηση των ευθυνών για καλύτερη ζωή, με τις κατάλληλες δικαιολογίες για συναισθηματικούς εκβιασμούς των γύρω της, με μια πραγματικότητα όπως τη βολεύει και τη συμφέρει. Ιστορίες ανθρώπων που δραπετεύουν από την αγάπη ή τη ζωή ή και τα δυο μαζί, γυναικών που επιστρέφουν στις μοναξιές τους «που σαν μάνες τις καλωσόριζαν προσεκτικά μέσα στην αγκαλιά τους» (σελ. 66). Αυτή η αγάπη προς τον άνθρωπο, η «κραυγή αγωνίας» να σώσει όσο γίνεται περισσότερους ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, από παγίδες και τελματωμένες σχέσεις, που κακοποιούνται ψυχικά και σωματικά, είναι το καλύτερο κίνητρο για να διαβάσει κανείς αυτό το βιβλίο. Η ζωή δεν είναι ρόδινη, πρέπει όμως να πιστέψουμε ακράδαντα στο μεγαλείο της ψυχής, στη δύναμη της θέλησης, στα γερά θεμέλια της εγκαρτέρησης. Αυτό τονίζεται μέσα από τις εξελίξεις της πλοκής: δε σκύβουμε το κεφάλι, το υψώνουμε όπως και όταν πρέπει, ακριβώς όπως κάνουν τελικά οι ήρωες του μυθιστορήματος. Η πλοκή κλιμακώνεται, οι χαρακτήρες αλληλοεπιδρούν και επηρεάζονται και η αγωνία κορυφώνεται όσο πλησιάζει κανείς στο τέλος.
«Πάστα σεράνο» τιτλοφορείται η πρώτη γραπτή εμφάνιση του Τάκη Ζαχαράτου και περιγράφει ζωές γεμάτες ζάχαρη και πίκρα, συστατικά δηλαδή που συναντούμε και στο υπέροχο αυτό γλυκό. Είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο δύναμη, έμπνευση, αυτοπεποίθηση και αγάπη προς τη ζωή που με στήριξε και με βοήθησε.
Το βιβλίο αρχίζει πάρα πολύ ωραία. Η ιστορία του εξελίσσεται στην παλιά Αθήνα, σε μια εποχή που ο πατέρας ήταν για την οικογένεια ο κουβαλητης, η κολώνα του σπιτιού και ο λόγος του ήταν νόμος. Μια εποχή όπου η ενδοοικογενειακή βία και η καταπίεση φάνταζαν φυσιολογικές καταστάσεις. Οι έρωτες τελείωναν σε κλέφτες ματιές και οι γάμοι ήταν συμφωνίες κεκλεισμένων των θυρών. Μια εποχή την οποία αισθάνεσαι έντονα όταν διαβάζεις το βιβλίο αφού ο κύριος Ζαχαράτος "περπατάει" με τον αναγνώστη στα σοκάκια της Αθήνας, στα παλιά αρχοντικά και στις καλύβες της Δραπετσώνας.
Πολύ όμορφη γραφή, νοσταλγική, ρομαντική. Η πλοκή ενδιαφέρουσα δεν αφήνει τον αναγνώστη αδιάφορο. Μέχρι τη μέση του βιβλίου υπάρχει και ένα συγκρατημένο χιούμορ. Στο δεύτερο μισό του βιβλίου αισθάνθηκα να υπάρχει μια υπερβολή. Σαν να προσπαθεί ο συγγραφέας να χωρέσει όσο περισσότερα μπορεί σε μια ιστορία. Οι ήρωες του βιβλίου είναι ολοκληρωμένοι. Κάποιοι συμπαθείς, ενώ άλλοι εντελώς αντιπαθητικοί, όπως θα ήθελε ο συγγραφέας. Οι διάλογοι είναι πάρα πολύ φυσικοί, οι περιγραφές φέρνουν εικόνες στο μυαλό του αναγνώστη και διαβάζεται γρήγορα και εύκολα. Τα θέματα που θίγονται είναι πολλά... Ενδοοικογενειακή βία, καταπίεση, ναρκωτικά και διαφορετικότητα -φυσικά μη αποδεκτή, είναι κάποια από αυτά. Ένα βιβλίο βγαλμένο από την ζωή, μια πάρα πολύ καλή πρώτη προσπάθεια.
Από τα βιβλία που ,άμα τα πιάσεις στο χέρι σου, δεν τα αφήνεις πριν τα τελειώσεις. Γραμμένο με ευαισθησία κ βαθιά γνώση των ανθρώπινων χαρακτήρων. Σε πολλά σημεία είχα την εντύπωση πως το έγραψε γυναίκα. Με μαεστρία κεντάει τους ήρωες του. Χρησιμοποιεί συχνά κ εύστοχα το σχήμα της αντίθεσης. Η πίκρα που βγάζει για την πορεία της ζωής των πρωταγωνιστών μου θυμίζει την Αλκυόνη Παπαδάκη.Πολύ αξιόλογη η πρώτη του συγγραφική προσπάθεια!
Δεν συνηθίζω να διαβάζω βιβλία που γράφουν διάφοροι επώνυμοι. Για τον Τάκη όμως είπα να κάνω μια εξαίρεση και.....δεν διαψεύστηκα καθόλου. Αντιθέτως μάλιστα θα έλεγα οτι για πρώτο βιβλίο τα πήγε πάρα πολύ καλά. Τα θερμά μου συγχαρητήρια!!!!
Καλή πρώτη προσπάθεια. Αξιόλογο και συμπαθητικό. Είναι ωραίο να αγγίζονται ευαίσθητα κοινωνικά θέματα αλλά δεν είναι ανάγκη να μπαίνουν όλα μαζί σε μια ιστορία. Αυτό το έκανε κάπως βαρύ και «υπερβολικό».
Ο Άγγελος μετά από είκοσι χρόνια παραμονής του στη φυλακή είναι έτοιμος να βγει και πάλι στην σκληρή πραγματικότητα του κόσμου. Είναι έτοιμος για το επόμενο βήμα ή φοβάται πάλι να αφεθεί για να μην βιώσει πάλι την απόρριψη και το μίσος;
Ο υπέροχος Τάκης Ζαχαράτος στο πρώτο του λογοτεχνικό ανάγνωσμα. Μία ιστορία σκληρή και απάνθρωπη όπως είναι και το ανθρώπινο είδος όταν ξεχνάει ότι με την αγάπη γιατρεύονται όλα.
Ό Άγγελος είναι ένα τρυφερό και γλυκό πλάσμα που έμαθε να αγαπάει και να δίνει τον πλούσιο ψυχικό του πλούτο ακόμα κι αν δεν βρίσκει ανταπόδοση. Το βιβλίο θίγει την ενδοοικογενειακή βία που επηρεάζει κατά ένα μεγάλο μέρος των ψυχισμό των προσώπων. Όταν κάποιος έχει μάθει μέσα στο μίσος είναι δύο τα τινά που θα προκύψουν ή θα ανταποδώσει την έχθρα ή θα καταφέρει να ζήσει καλύτερα ψάχνοντας την ουσιαστική αγάπη στις διαπροσωπικές του σχέσεις.
Ένα βιβλίο που σε απορροφάει με την γρήγορη εξέλιξη των γεγονότων, την δημιουργία αληθοφανών χαρακτήρων και το κυριότερο οι περιγραφές που μας χαρίζει όσο ανατριχιαστικές κι αν είναι παρουσιάζουν το πως έχει διαμορφωθεί μία κοινωνία που έχει μάθει να σιωπά όταν ο διπλανός μας έχει ανάγκη την ουσιαστική βοήθεια.
Από τα πιο ουσιαστικά και λυτρωτικά μυθιστορήματα που έχουν πέσει στα χέρια μου τελευταία. Αναρωτιόμουν συνεχώς ποιος χαρακτήρας ήταν στ'αληθεια ο συγγραφέας γιατί... κάποιος ήταν. Ήξερε την ιστορία "από μέσα"! Ή η ιστορία είναι ίδια για όλους μας...τα βιώματα μας, ο τρόπος που μεγαλώσαμε και οι επιλογές μας δημιουργούν την πλοκή της ζωής μας που...αν κοιτάξεις προς τα πίσω, θα τα καταλάβεις όλα. Το ερώτημα είναι "αντέχεις να κοιτάξεις";;;
4,5 αστεράκια. Η έκπληξη του καλοκαιριού! Εξαιρετική πρώτη προσπάθεια. Μόνο που μετά από τη μέση μου φάνηκε σαν να βιάζεται ο συγγραφέας να τελειώσει. Καταγράφει υπέροχα την κουλτούρα μιας άλλης εποχής, τα στενά της Κυψέλης, την ενδοοικογενειακή βία, το νοιάξιμο, τη σεξουαλική ορμή, την αληθινή αγάπη, τα ναρκωτικά και πολλά πολλά ακόμα.
Σοκαριστικό, δραματικό, βαρύ, αληθινό, δυναμικό, με αρεστή γραφή. Δεν είναι απλά η ιστορία του Άγγελου και των προγόνων του. Είναι κομμάτια μιας ολόκληρης εποχής, ανθρώπων που δε μίλησαν και δε μιλάνε. Η Σιωπή πρέπει να σπάσει.
Ευανάγνωστο, συγκινητικο, με ροη που αλλες στιγμες με καθηλωσε και αλλες με "θυμωσε". Θίγει ευαισθητα θεματα κατ'εμέ.. τα οποια παρουσιαζονται αρκετα "ωμα" .. κατι που δυστυχώς εμένα με "πονα" .. μακαρι να μη συνεβαινε τιποτα απο ολα αυτα στον κοσμο μας. Αυτο θα πω μοναχα..
Εξαιρετική η πρώτη προσπάθεια ! Η μεταπολεμική, μεταπολιτευτική κι απο κει εως σημερα ελληνική κοινωνία με όλα τα καλά και τα κακά της. Ωραίος λόγος ,μελετημένοι χαρακτήρες, έρωτες, ζωές-τραγωδίες και τέλος κάθαρση.
Για κάποιον που έχει αφήσει το διάβασμα και θέλει να το ξανά ξεκινήσει διαβάζεται ευχάριστα. Το πήρα γιατί ήμουν περίεργη να δω πως γράφει και θα πω ότι για πρώτη προσπάθεια είναι οκ. Όχι κάτι βαθύ και φοβερό!!
Εξαιρετικό βιβλίο.. θίγει πολύ ευαίσθητα κοινωνικά θέματα.. και κυρίως τι μπορεί να κρύβει ένας άνθρωπος πίσω από το προσωπείο του καλού οικογενειαρχη.. μου άρεσε πολύ το τέλος, ήταν δικαίωση και λύτρωση.. με εξέπληξε ευχάριστα ο Τάκης Ζαχαρατος.. Μπράβο!