در کل نسبت به قبله عالم و انتظارات سابقم از نویسنده این کتاب بسیار ضعیف بود حرف اصلی کتاب این است که نظام قاجار برخلاف ذهنیتی که وجود دارد خیلی هم ضعیف نبوده و با وجود اشکالات فراوان کجدار و مریز توانسته تمامیت ارضی ایران را در یک دوره بسیار سخت و پیچیده حفظ کند و با روابطی که با مردم و نخبگان داشته، رابطه خاص و تعادلی در جامعه به وجود آورده که طی آن توانسته به حیات خود ادامه دهد، پس از صفویه که حدود ۱۰۰ سال کشور درگیر هرج و مرج بود در پایان سلسله نسبتا با ثبات به وجود آورد و از رقابت روس و انگلیس استفاده کرده و استقلال کشور را حفظ کند در دوره قاجار به گفته نویسنده تمامی کشورهای جهان غیر از اروپا امریکا درگیر مشکلات زیادی بودند و بسیار ضعیف بودند این گونه نبود که فقط قاجار ضعف داشته باشد نظم نوینی در جهان حاکم شده بود و با به وجود آمدن انقلاب صنعتی و زمینه های آن کشورهای دیگر جهان از اروپا عقب مانده بودند و همه کشورها از مراکش گرفته تا ژاپن درگیر مسائلی بودند و قاجار مستثنی نبود. در فصل سوم داستان تاج کیانی نقل میشود، از همان ابتدا قاجارها از زمان آقا محمدخان به المان های ایران باستان علاقه داشتند و فتحعلیشاه بالاخره در تاجگذاری تاجی شبیه تاج شاهان ایران باستان درست کرد و پس از کشمکش های فراوان در ابتدای حکومت رسیدنش و انجام جنگهای زیاد در پایان جنگ قدرت توانست کل کشور را تحت سلطه بگیرد و جواهرات سلطنتی را که رقبا به سرقت برده بودند پس بگیرد و بر روی تاج نصب نصب کند و این خود نوعی نشان از قدرت کامل شاه بود فصل چهار رخنه روس در ملک محروس نام دارد و به اشعار و تعاملات قائم مقام فراهانی میپردازد که نویسنده به ستایش وی می پردازد ولی برخلاف آنچه که شایعه هست قائممقام مخالف جنگ با روس نبوده و حتی در چمن سلطانیه رای موافق به شروع جنگ با روسها داده است ولی بعدأ در طی جنگ که ایران شکست میخورد شروع به فحش دادن و تحقیر سپاهیان و افرادی که به شروع جنگ علائم علاقه مند بودن میپردازد تا ولی نعمت خود عباس میرزا را بزرگ جلوه دهد و اشکالات او را پوشش دهد فصل ۵ به نامهنگاریهای وزیر مختار انگلیس با محمد باقر شفتی در حین جنگ هرات در دوره محمد شاه میپردازد محمدباقر شفتی روحانی ارشد اصفهان بوده است این فصل جذاب نبود برای من فصل ۶ انگلیس دوستی و انگلیس هراسی ایرانیان، نویسنده نتوانسته از عهده کار بر آید هر چند از منابع دسته اول نقد های جالبی آورده است فصل ۷ زندگی صنیع الملک نقاش پرداخته و مرگ ناگهانی وی که نویسنده آن را قتل بعد از اختلاف شاه و ملکم میداند همچنین در این کتاب نویسنده سرگذشت تغییرات مذهبی و ظهور بابی گری در ایران را نقل میکند که بسیار جالب است