Meandry Kultury. Eutyfron. Obrona Sokratesa. Kriton

by Plato, Platón

Genres: Philosophy

Paperback

Published January 1, 2020

About the author

Plato (Greek: Πλάτων), born Aristocles (c. 427 – 348 BC), was an ancient Greek philosopher of the Classical period who is considered a foundational thinker in Western philosophy and an innovator of the written dialogue and dialectic forms. He raised problems for what became all the major areas of both theoretical philosophy and practical philosophy, and was the founder of the Platonic Academy, a philosophical school in Athens where Plato taught the doctrines that would later become known as Platonism.
Plato's most famous contribution is the theory of forms (or ideas), which has been interpreted as advancing a solution to what is now known as the problem of universals. He was decisively influenced by the pre-Socratic thinkers Pythagoras, Heraclitus, and Parmenides, although much of what is known about them is derived from Plato himself.
Along with his teacher Socrates, and Aristotle, his student, Plato is a central figure in the history of philosophy. Plato's entire body of work is believed to have survived intact for over 2,400 years—unlike that of nearly all of his contemporaries. Although their popularity has fluctuated, they have consistently been read and studied through the ages. Through Neoplatonism, he also greatly influenced both Christian and Islamic philosophy. In modern times, Alfred North Whitehead famously said: "the safest general characterization of the European philosophical tradition is that it consists of a series of footnotes to Plato."

Reviews

[śliwki oliwki🫒 · Rating 4 out of 5]

4⭐️

Zakupiłam ta książkę z intencją głębszego poznania mądrości Sokratesa, jednak skończyłam ją z ciekawym, nieoczekiwanym przemyśleniem.

Rozmowa filozofa z Eutyfronem podobała mi się najmniej. Ciężko było mi zrozumieć w pełni o czym tak zawzięcie dyskutują, czując się jakby obydwoje kilkukrotnie zataczali koło. Bez wątpienia jest tak ze względu na warunki w których czytałam książkę oraz moje rozproszenie. W tej części można zaobserwować styl dyskutowania Sokratesa oraz jego zamiłowanie do prawdy. To właśnie doprowadzi do jego zguby.

Obrona Sokratesa z kolei była zdecydowanie moją ulubioną częścią, gdyż to tutaj ten podczas procesu przedstawia swój punkt widzenia. Co ciekawe, ale i mało wtedy dla mnie zrozumiałe Sokrates jest nieugięty i trzyma się swoich wartości od początku do końca, nawet w obliczu kary śmierci. Paradoksalnie mówi słynne “wiem, że nic nie wiem”, ale insynuuje również że ostatecznie jest “choć trochę” mądrzejszy niż ci tu zebrani. Wcześniej wspomina też o tym, że ktokolwiek kto uważa siebie za mądrego, jest głupcem. Sokrates podczas swoich monologów (obrony siebie przed wyssanymi z palca oskarżeniami) poucza obserwatorów ale i drwi z nich, krytykuje. Ani nie myśli oszczędzać sędziów. Wydaje się, że jego “wewnętrzny duch” nie pozwala mu na tak często wtedy w Atenach spotykane i akceptowane kłamanie dla polepszenia swojej sytuacji w sądzie.

No i w końcu Kriton. Dzięki niemu doszłam do wniosku, że… Nawet najbardziej legendarny (w moim odczuciu) filozof, wydaje się osoba “lepsza” czy bardziej uzdolniona niż przeciętny człek, nawet on jest nadal człowiekiem. Możemy zjeść wszystkie rozumy, wierzyć głęboko w najmądrzejsze i najbardziej życiowe przekonania/stwierdzenia, ale nie odbiera nam to od bycia tylko człowiekiem. A człowiekowi nie brak wad. Wadą Sokratesa było oddanie się dumie, czy bardziej ambicji aby nie podążać za tłumem, aby nie “upokarzać się” próbując zwyczajnie uratować swoje życie. Mógł to zrobić - miał pieniędzy przyjaciół pod dostatkiem, mógł zaoferować wygnanie w zamian za śmierć, ale nie wykorzystał okazji przez swoją dumę. Być może Sokrates zdawał sobie sprawę z własnego ograniczenia, być może nie. W każdym bądź razie namalował nam, czytelnikom, dający do myślenia obraz tego, jak znacząco nasze świadome bądź nieświadome blokady mogą wpłynąć na nasz los.

[madzia]

Dosyć dobre przedstawienie osoby i poglądów Sokratesa; dyskusje toczą się głównie nt. etyki, ale z ciekawymi punktami odnośnie demokracji i prawa.

Komentarze były trafne, nie czułam, żeby nasuwały mi jakąś konkretną interpretację, bardziej służyły jako podsumowanie (może oprócz Krytona).

Nienawidzę porównań, zbyt łatwo dostrzec w nich niekonsekwencje (szczególnie to z końmi w Obronie, podczas czytania wydało mi się absurdalne i próbą skonstruowania poparcia dla argumentu własnego na szybko, do czego Sokrates najwyraźniej lubił używać właśnie porównań - większość z nich sprawiała jednak wrażenie bardziej przemyślanych i trafnych? ale tamten cały argument nie trafił do mnie).

[Paweł · Rating 3 out of 5]

Trzy dialogi, które są związane z procesem i śmiercią Sokratesa. Cóż, jest to tylko odtworzeniowy zapis (w przypadku Obrony), zaś twórcza kreacja w Euryfronie i Kritonie, więc nie można docenić wywodów i argumentacji w pełni. Jest to jednak, pomimo pewnych niekonsekwencji, wspaniałe świadectwo chyba jednak erystyki, pozostałe po starożytnych filozofach. I piękny hołd od ucznia dla mistrza

[Dawid · Rating 4 out of 5]

obrona sokratesa 5/5