Dorp

by Gilles van der Loo

Melchior Bastiaanse is weduwnaar en beheerder van de kerk in een dijkdorp dat hij gedurende zijn leven opgeslokt zag worden door het grote Amsterdam. Maar zijn dorp is niet het enige wat hij verloor.

Als Melchior op een regenachtige dag een klein meisje in zijn moestuin aantreft dat daar op zoek zegt te zijn naar een ijsvogel, komt de deur naar zijn verleden op een kier te staan. Hij biedt haar en haar moeder onderdak, maar trekt die deur daarmee steeds verder open. Op een stille winterdag zo'n zestig jaar geleden verdronk zijn klasgenootje Micha Meijer in een buitendijkse sloot. Was Melchior echt de vergeefse redder die het dorp daarna van hem maakte?

Gilles van der Loo maakt voelbaar wat er gebeurt als we het goede in onszelf niet meer kunnen zien, en dat het nooit te laat is om het te hervinden. Met Dorp levert hij een geserreerde en lyrische roman af, waarin decennia menselijke geschiedenis door een ongebruikelijke, maar verbijsterend geloofwaardige stem worden vervat.

Genres: Audiobook

165 pages, Paperback

First published June 25, 2021

Reviews

[Jess Witte · Rating 5 out of 5]

Zo mooi, spannend, echte mensen. En dat door de ogen van een niet-menselijke verteller. Wat het allemaal nog zoveel mooier en schrijnender maakt. Echt jammer dat ik het uit heb!

[Ka Vee · Rating 4 out of 5]

Pareltje !

[Anton Segers · Rating 3 out of 5]

De Noordelijke Nederlanden blijven maar nieuwe goede auteurs afleveren. (Ik tel er al 72, mijn Zuidelijke Nederlanden zitten helaas maar aan 12.)
'Dorp' is een klassiek gegeven: de herinneringen aan het verloren gegane dorp, terugkijken op de jeugdjaren waar zo weinig van overblijft maar waar de sporen nog zoveel gevolgen dragen.
De figuren in dit verhaal zijn getekend met veel mededogen en precisie. Van der Loo gebruikt een impressionistisch penseel, een beetje à la Bart Moeyaert, met oog voor visuele details, waardoor je veel zelf kan ontdekken.
Enkel vind ik het gebruik van de ijsvogel als verteller slechts occasioneel een verrijking.

[Elianne van Elderen · Rating 4 out of 5]

“Kalm als een slaperige beekforel”

Nu al mijn lievelingsvergelijking van het jaar. De beeldspraak past perfect bij de verteller en de omgeving. Goed verhaal, fijne perspectieven. (Hoe kan je niet gaan houden van de ijsvogel als verteller ????!!! “Een ei met de dood erin, is niets meer dan een kiezel voor mij soort. Het verliest betekenis. Zonder ceremonie wordt het uit het nest gewerkt.”)

Ik kan niet vaak genoeg herhalen: “Kalm als een slaperige beekforel” “Kalm als een slaperige beekforel” “Kalm als een slaperige beekforel” “Kalm als een slaperige beekforel” mijn hart ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️😭

[Catharina Hart · Rating 5 out of 5]

Mijn god, nou moet ik weer een lovende recensie gaan schrijven met superlatieven over verbondenheid, waardoor iedereen denkt dat ik dronken ben.

Tot dan toe moeten jullie het maar even met de vijf sterren doen.

[Fabian · Rating 3 out of 5]

Geloof niet alles wat Wim Sonneveld zingt!

[Bart · Rating 4 out of 5]

4⭐️

[Suzanne · Rating 5 out of 5]

Prachtig langzaam verhaal, in poëtische zinnen verteld door een ongebruikelijke verteller.

[Lauralouise · Rating 4 out of 5]

Ik hou nu van een ijsvogel

[Lyanne · Rating 3 out of 5]

[RECENSIE: https://www.readabook.nl/2022/05/gill...]
Dorp van Gilles van der Loo is een mooi en klein verhaal met een originele insteek door de toevoeging van de vogel. Toch is dit ook een boek dat ik niet zo snel zou onthouden. Daarom krijgt dit boek van mij drie sterren.

[Will · Rating 4 out of 5]

‘Als we niet meer herinnerd worden, niet meer gemist, bestaan we dan nog wel?’

[Monique · Rating 5 out of 5]

Zo’n boek dat je moet herlezen, omdat je de eerste keer te snel ging en niet kon stoppen. Elk vrij momentje even verder. Prachtig!

[Vincent Coomans · Rating 4 out of 5]

Even bekomen van wat ik een heel mooi boek vond.
Gilles van der Loo vertelt het verhaal van de ouder wordende Melchior die een groot geheim met zich meetorst en bouwt de suspens sterk op. Pas helemaal aan het eind kom je te weten wat er werkelijk is gebeurt en welke schuld Melchior met zich meedraagt. Geschrankt in het levensverhaal van Melchior zitten passages waarbij je flarden te weten komt van wat zich heeft voltrokken door het oog van de ijsvogel die rondom het dorp mee ouder wordt.
Zit echt knap ineen!
En taalkundig zitten er ook prachtige passages in.

Zelf vond ik deze erg mooi:
'Ik wist dat ze verlangde naar een jong. Een kuiken om onder zich te trekken, toe te dekken met de lichte veren op haar buik. Hoewel ze haar tranen niet meer liet zien leek de bron ervan niet op te drogen. Als stof op een poel vormde zich een vlies op haar verdriet, waarop blaadjes, takjes en mos konden blijven liggen, tot wie haar zag eroverheen keek en haar gelukkig achtte. Niet ik, die wist dat haar stem ooit gezweefd had over de dijk en boven de tuinen. Voor het eerst sinds de verschrikkelijke dag voelde ik de drang in te grijpen in het leven van de mensen, maar ik ontbeerde de snavel om mijn jongen mee te pikken, een stem om te verheffen, de klauwen om in zijn vlees te slaan. Ze is alleen zoals jij en ik alleen zijn, wilde ik zeggen. Ze vraagt zo weinig dat ze niks van je lijkt te vragen, maar dat is niet zo.'

[Pepijn Stokdijk · Rating 4 out of 5]

Waar in ‘Café Dorian’ de sfeer ontegenzeggelijk prettig, warm en vriendelijk is, is die sfeer aan het begin van ‘Dorp’ ver te zoeken. Dat komt voornamelijk door de horkerige hoofdpersoon in dit werk, Melchior.
In deze kleine en bovenal zeer trage (in de positieve zin van het woord) volg je de geschiedenis van Melchior - gedeeltelijk uit de ogen van een ijsvogel. Na het lezen van het tweede werk van Van der Loo wil ik toch al zeggen dat hij een meester is van het construeren van ‘een sfeer’. Wederom was ik dáár - nu in het kleine, verlaten, enigszins trieste dorp van Melchior. De kleine verhaallijntjes komen schitterend samen en het perspectief van de ijsvogel werkt vervreemdend en vertrouwelijk. De poëtische stijl van Van der Loo laat niets te wensen over: je proeft, ziet, hoort, voelt, ruikt en vindt alles.

Ik ben fan. Van ‘Dorp’, van ‘Café Dorian’ nog wel een stukje meer, maar zeker weten van Van der Loo. Hup! Schrijven!!!

[Ruben · Rating 4 out of 5]

Een fijn, zachtmoedig boekje van lieveling Gilles van der Loo. Over een trage geschiedenis, en de vraag wanneer jouw verdieping heeft plaatsgevonden. Er kan veel gebeuren in een stilte.
Een taal waarin je je thuis voelt. Als in een dorp. Soms zacht. Soms met horten. Maar altijd thuis.

[Arnold Huijgen · Rating 3 out of 5]

Tja, ik weet het niet zo goed. Interessant, maar ook wat gekunsteld perspectief. Een schokkende maar wat ongeloofwaardige jeugdgebeurtenis. Niet echt overtuigend, maar af en toe wel raak geschreven.

[MarijkeP · Rating 4 out of 5]

Heel mooi verhaal, met een bijzonder perspectief: een ijsvogeltje. Over een schuld met je meedragen. Een aanrader.

[Astrid · Rating 4 out of 5]

"In het begin was er het dorp en het dorp was een wereld, een thuis dat aan mijn kleinste veren trok, me dwong te vertragen, te cirkelen en dalen. Misschien was het de slinger in de dijk waarop de huizen stonden, het dorp dat om zichzelf sloot alsof het iets teers te beschermen had."

De eerste twee zinnen van een prachtig, klein, langzaam verhaal.
Wat kan die ijsvogel mooi vertellen.

[Ann · Rating 5 out of 5]

Mooi mooi mooi

https://youtu.be/IdcY2JT3Pwk

[Elianne · Rating 4 out of 5]

Erg mooi verhaal over een man die in zijn jeugd iets heeft meegemaakt wat hij zijn leven lang meeneemt (of wat zijn leven tekent). Dan staat er opeens een meisje voor de deur die alles wat ver onder het tapijt geschoven leek, opeens weer tevoorschijn haalt. Niet per se door haar aanwezigheid, maar wel door wat ze vertelt: ze heeft een ijsvogel gezien (die is toch al jaren niet meer gezien in het dorp?). Het vertelperspectief van de ijsvogel is heel goed gedaan. Het verhaal wisselt schijnbaar moeiteloos van het heden naar het verleden en terug in goed geformuleerde soms poëtische zinnen. Het enige waarom ik het geen vier sterren geef, is omdat het verhaal wat mij betreft nog wel even door had mogen gaan. Petje af voor Van der Loo.

[Charlotte · Rating 2 out of 5]

Soms poëtisch, maar vaak wat te traag. Ik vond de ijsvogel een leuke binder maar een onlogische verteller. De 'ontknoping' was wel fijn, maar toch niet echt bevredigend voor het verhaal. Het was vooral de tragische levensbeschrijvingen en het dorp in perspectief die me tot het einde droegen.

[Agnes · Rating 4 out of 5]

Mooi, tragisch, verloren levens, de blik van een ijsvogel. Toch ook hoop en begrip, niet elke slechte daad wordt door een slecht iemand verricht. Ik vond het aangrijpend te lezen hoeveel zwijgen aanricht.

[Piet · Rating 3 out of 5]

Dit boek werd mij aangeraden door een vriend, maar het viel mij een beetje tegen. De raamvertelling (door een ijsvogel) vond ik wat gekunsteld. En veel metaforen die de schrijver gebruikt waren af en toe wat zwak. Toch las ik het uit, omdat het verhaal zelf boeide.

[Andre · Rating 3 out of 5]

Met aandacht beluistert, maar plot bleef beetje hangen, stelde me denk teleur

[Sandra Vdplaats · Rating 3 out of 5]

3,5 sterren. ** luisterboek **

Prachtig proza, en erg mooi voorgelezen - echter een ijsvogel als verteller.... naja, weet niet hoor, het werkte voor mij niet helemaal.

[DORIS · Rating 3 out of 5]

I THINK I WOULD PUT THIS BOOK IN MY LIBRARY .???

[Gijs Zandbergen · Rating 3 out of 5]

Luisterboek. Goed voorgelezen, en zeker ook een mooi boek. Maar wat mij betreft een beetje te literatuurderig met al die tijd- en perspectiefwisselingen.

[Wendela · Rating 5 out of 5]

Schitterend verhaal, tragisch, poëtisch, echt heel mooi.

[Jos Van · Rating 4 out of 5]

Erg mooi, sfeervol geschreven verhaal over Melchior, die een geheim heeft: als jongen heeft hij een andere jongen gepest, die is als gevolg daarvan onder het ijs beland en Melchior is hem nagesprongen, tevergeefs. Hij wordt als held gezien, maar voelt zich de moordenaar. In het verhaal trekken een vrouw en haar dochter bij hem in. Langzaamaan weken de gebeurtenissen zijn geheim los. Een deel van het verhaal wordt verteld door een ijsvogel, lijkt gekunsteld, maar is toch goed gedaan.

[Rob Bijeman · Rating 4 out of 5]

Een mooi klein boekje met twee grote verhalen en een ijsvogel als verteller. Ik heb er van genoten