(Este tomo incluye los capítulos del manga que van del 131 al 135, ambos inclusive).
Vale, hemos llegado a un momento al que no estaba mentalmente preparada para llegar. Éste tomo es el último que hay traducido al español. En Japón, el manga continúa sacando capítulo cada mes después del parón de un año (después del cual este tomo fue el primero en ser publicado), y hay (creo) por lo menos 3 volúmenes más emitidos. Este que nos ocupa acaba en el capítulo 135, y el manga ha llegado en el País del Sol Naciente hasta el 152 (y si todo va bien, en pocos días ya estará traducido por algún fansub el capítulo 153, que siempre suelen aparecer en los primeros días del mes). pero ahí así que por lo menos me queda algo a lo que aferrarme. Pero la verdad es que estos días leyendo los últimos volúmenes que hay publicados en castellano, esta historia me ha hecho mucha compañía. Siempre digo que parece muy tópica y típica, pero está muy bien pensada, tiene algo que hace que enganche y que sea muy disfrutable. Y más ahora que está en un punto tan interesante. Qué pena me da no poder hacerme con más volúmenes, y tener que enterarme de cómo sigue la historia por Internet. Porque la estoy disfrutando mucho. De todas formas, creo que voy a leerme alguno de los volúmenes anteriores, principalmente los de los arcos que van después del de el laboratorio de los Illuminati y el pasado de Kamiki, ya que como he visto la temporada de anime que los ha llevado a la pequeña pantalla, esa parte la tengo bastante fresca.
Los exorcistas deben enfrentarse a Satán, que por fin ha conseguido un cuerpo físico, y a las hordas de demonios bajo sus órdenes, con muchos de los Baal al frente. El destino del mundo ahora está en manos de un grupo en el que se conjugan exorcistas y demonios, que buscarán evitar que Satán unifique Assiah y Gehenna, y cree un nuevo universo en el que los demonios puedan vivir como humanos y subyugarles a estos. Mientras Rin va al frente en una unidad de élite que combatirá directamente a Satán, Yukio y sus amigos tendrán que alejarse del campo de batalla para lanzar un misil que puede sellar al demonio más peligroso de todos. Mientras tanto, Shiemi se enfrenta a la prueba final de su entrenamiento dentro de la Puerta de la Estrella Fugaz, subyugar al rey de la tierra Amainon.
Este vigésimo octavo volumen de “Blue Exorcist” está completamente enfocado en la guerra y la lucha. Personalmente, no es algo que me emocione mucho, sobre todo, después del tono intenso que han tenido los anteriores tomos. Pero aún así, he disfrutado mucho esta lectura y se me ha hecho muy corta. La lucha entre exorcistas y demonios tiene suficientes frentes abiertos para permitir que los personajes se dispersan, y eso da mucha dinámica a la batalla, en la cual están incluidos la inmensa mayoría de los personajes que hemos conocido en esta historia. Así que todo se hace muy ameno y dinámico, sobre todo por los giros de guion, peleas y diferentes hechos que van desencadenándose uno detrás de otro y que aporta mucho dinámica al tomo. Una vez más hay que reconocer que Kazue Kato es una excelente narradora. Está claro que no da puntada sin hilo y que controla todos los elementos y a todos los personajes que han aparecido entre las páginas de su historia y sabe siempre por dónde van a ir los tiros. Y eso se no nota en como está llevando el hilo narrativo principal y como lo está cimentando con lo que pasa con otros personajes fuera de ese campo de batalla. La parte de Shiemi ha sido relativamente corta, pero muy intensa. Tengo mucha curiosidad por ver cómo va a ser su aportación a la causa a partir de ahora, porque como ya dije la reseña del anterior volumen, me gusta mucho el giro que le ha metido la autora a un personaje que siempre me ha parecido un tanto aburrido. ahora hay muchas posibilidades y misterios en torno a Shiemi que creo que van a dar mucho juego y que estoy deseando que la autora explore como se merece. Nunca pensé que iba a tener tanto interés por Shiemi, la verdad. Además, de forma sorpresiva, vuelve a aparecer un viejo conocido del primer volumen, aquel muchacho al que el que el demonio Azaroth poseyó, y, en cierta manera, obligó a que Rin despertara sus poderes al principio de la historia. Yo la verdad es que tenía muy olvidado a este personaje, pero la verdad es que lo que nos ha demostrado la autora es bastante jugoso. Además, imagino que se relaciona de alguna forma en cómo el caos está sonando el mundo, ahora que los demonios atacan y todo el mundo sabe de su existencia. Creo que cuando se despejen un poco las cosas en el polo ártico, eso va a dar también mucho juego.
Volviendo al campo de batalla, Rin está yendo mucho a lo suyo, siendo el principal contrincante de Satán, gracias a él podemos ver que el demonio más poderoso de todos es implacable y fuerte como nadie, y que está dispuesto a aplastar la humanidad como a una cucaracha. Obviamente, que para esto es el villano principal de la historia. De todas formas, nuestro protagonista está bastante bien acompañado por los tres Arc Knight aún leales a la orden, dos de los cuales han sido de este han ido desde hace varios tomos cobrando importancia, y ahora ganan más protagonismo. Y por Angel, por supuesto. me gustaría ver a qué punto va a llevarle los descubrimientos que ha hecho recientemente, una vez que los acepte. es en los combates de estos personajes, donde está enfocada la acción propiamente dicha del tomo, la que nos regala las escenas de pelea con más carga de adrenalina. En este contexto puede pasar cualquier cosa, incluso el power up (porque no hay otro nombre) con el que se cierra el volumen. No soy especialmente fan de los power up, aunque he leído suficientes mangas para saber que, aunque no me gusten, van a estar a la orden de día en este género literario (si, para mí es literatura) nipón y que muchas veces van a servir para hacer que la trama evolución. Así que es por ello que este me lo trago sin cuestionarmelo demasiado.
Pero a nivel emocional, quizás el personaje más interesante de este volumen ha sido Yukio. Después de su pelea con Rin del tomo anterior empezado un proceso de evolución que está dando cosas muy interesantes para el personaje. Pero como queda claro al final del volumen, aún sigue siendo el mismo en muchos aspectos. Y eso me ha parecido fundamental. Que el cambio hubiera sido muy brusco habría resultado muy poco creíble, y y todo ello da más capas al personaje. además, la trama que le involucra, él nos permite también comprobar lo que hace mucho de los secundarios, que siempre es de agradecer.
Mención especial a que Kazue Kato nunca pierde de vista los alivios cómicos y los gag más ligeros. Muchas veces en esta historia corren a cargo de Mephisto, quién en esta ocasión viene acompañado de un nuevo personaje con un diseño de lo más adorable y que espero que salga más por lo kuki que es (solo por eso, si). Increíble que en un arco tan serio la autora me saque con cualquier bobada la sonrisa y la carcajada. Es algo que le valoro mucho
¿Y ahora qué voy a hacer con mi vida sin los tomos de este manga?
After a YEAR LONG hiatus, Blue Exorcist is finally back, and it came back swinging. We're here in what I assume to be the final arc of the series, the ultimate showdown against Satan, ending the conflict once and for all. It's big, and epic, and unapologetically loud. There are few manga that I think of as fun first that still have an amount of depth to their themes. An all time classic among manga.
I feel like I'm starting to get burned out from the series. It was a good volume, lots of action and development... But I actually found myself bored and had a hard time getting myself motivated to read this volume and an even harder time finishing it. I think I might take a break, and wait for the manga to finish. From what I could tell on this volume there's probably only a couple left to go. I feel like I should reread the whole series because I don't really remember all the details anymore but at the same time there's so many other things I feel like I'd rather read. It's kind of strange since I was such a huge fan of this series in the beginning. Maybe it's just fatigue from the stress the series itself induces?
I always love a volume where everyone pulls out their badass attacks. Lucy with that dragon was awesome. I also love that Amaimon is Shiemi's familiar, and when she made him kneel to her, *chef's kiss*. Satan is proving to be every bit as scary as he was built up to be and the confrontation between him and Rin is clearly very hard on Rin. he isn't backing down though and I am excited to see the next volume when Yukio joins the party.
1.5⭐ I'm not sure if the series has overstayed its welcome or if I've just outgrown it but it's so tedious now that I'm dropping it. I used to enjoy it but now it feels like a chore.
Not a full 5-star like the last few volumes have been just because this was a bit of an “in-between” volume where there was a lot of battle set up, but still loved it obviously. It’s been too long since I’ve read this and watching the anime with my husband has reminded me to get back to it! (Also there are new seasons of the anime???? Omg???? So excited!!!!) I love this manga so much and I can’t wait to catch up on the other volumes!
Seria wyraźnie zbliża się do swojego wielkiego finału (takie przynajmniej są moje przypuszczenia). Świadczy o tym intensywność trwającego od kilku rozdziałów wątku, którego dalsza część wypełnia właśnie mangę Ao No Exorcist tom 28.
Świat stanął w obliczu prawdziwej apokalipsy, którą może jedynie powstrzymać poświęcenie i wielka determinacja wszystkich egzorcystów. Ważną rolę w historii odgrywają oczywiście bracia. Rin i jego drużyna, będą musieli stawić czoła potężnemu przeciwnikowi bezpośrednio. W tym czasie Yukio na czele innej grupy będzie próbował unieszkodliwić wroga z ukrycia. Swoje miejsce w historii będą mieć również oczywiście inne postacie, chociażby Shiemi starająca się okiełznać Króla Ziemi nawet kosztem własnego zdrowia.
Jeżeli miałbym w jednym zdaniu podsumować recenzowaną mangę, to jest to ostra widowiskowa demoniczna jazda bez trzymanki. Zasiadając do lektury, szybko zostajemy wciągnięci w dynamikę wydarzeń i zanim się spostrzeżemy, już jesteśmy na ostatniej stronie komiksu.
Do ukazanej dynamiki i ogólnego tempa prowadzenia historii nie można mieć tu najmniejszych zastrzeżeń. Jest to klasyczny shonen w pełnej okazałości, gdzie na każdej stronie (nawet kadrze) coś się dzieje i gdzie nie można być pewnym, co wydarzy się kilka kartek dalej. Walka przybiera tu momentami wręcz epickich rozmiarów, a że walczą prawie wszyscy, to nuda tu nie występuje.
Autorka w całej tej widowiskowości nie zapomina również o dodaniu szczypty dramatyzmu i dalszym skupieniu się na problemach wykreowanych postaci. Niestety te elementy scenariusza są tym razem tu jedynie drobnym dodatkiem do wspomnianych walk. Jeśli więc ktoś liczył na mocniejsze zagłębienie się w trudnych relacjach Rina i Yukio, to może się poczuć rozczarowany....
Shiemi standing up for herself (finally) when putting Amaimon in his place- "You are to be my servant! So you kneel before me!" I'm loving her character development. She's finally starting to grow.
I'm still left a bit confused on how Angel is a test subject or how is he related to Lucifer? I probably misread something in the earlier volumes, but I'm hoping for further explanation on that....
I don't know if I'm the only one who noticed this, but I can't believe they brought back the character from the very beginning, the guy who bullied Rin and he got possessed like way back in volume 1 or 2.
I wasn't expecting him to be mentioned again, but I'm glad it was shown the reason why he's easy to get possessed...because it was revealed that his mom cheated on his dad and left. And either his dad is busying himself with work (probably overworking) to distract himself from that or he's decided to ignore his own son? Maybe I'm reading too much into it, but why else would he say, "If I become a demon, will dad pay attention to me?"
Anyway, when Satan tore Rin's body apart, my heart dropped lol. But I'm so glad it didn't just end there. Rin is okay somehow, albeit barely, but he's still alive. He's got his inner demon until control now.
Mephisto taking a little nap in the middle of an all out war with Satan was hilarious. He obviously doesn't think they'll lose. I mean, Angel's attack technically killed Satan but then he revived himself.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Tenía muchas ganas de ver a Shiemi enfrentarse a Amaimon y fue una decepción gigante. Shiemi solo lo tira al suelo y le dice que es su sirviente y ya. SOLO ESO. Realmente espero que nos muestren a Shiemi como una mujer fuerte.
Los exorcistas se preparan para la batalla y a ellos se unen Mephisto, Amaimon y el rey de los insectos. Comienza la batalla y la verdad está muy bien, me gusta que haya más acción y escenas impresionantes. En un momento logran atacar a Satán pero este se recupera absorviendo a dos de sus hijos.
Fuera del campo de batalla, los demonios están poseyendo a personas y así logran atacar a otras, así que hay caos en todos lados.
Rin se enfrenta a Satán pero apenas lo toca. En un momento Satán con un ataque descuartiza a Rin, pero este de la nada se recupera y se para frente a él para seguir luchando. Ya sabemos que Rin es impulsivo, pero en algunos momentos llega a verse muy ridículo ya que nada de lo que hace le funciona y siempre termina perdiendo. Espero que más adelante cambie eso.
I'll be going back and rereading the series so I can post more reviews about each volume specifically. This volume is a definite high point in the series and had me held in anticipation with each development. I'm left excited to see what comes next. The story here has far surpassed the anime in nearly every way. I enjoy the character development so far and when I go back to give my reviews from the other's in this series I'll be going more in depth, just so it matches the pacing these developments occur.
Oj, rozpoczęła się wielka walna bitwa pomiędzy siłami dobra i zła. I wygląda to fantastycznie, mimo że tak do końca manga nie jest w stanie oddać dynamizmu tych starć. A tu się dzieje, wiele. Szkoda, że nie ma to takiego ładunku emocjonalnego, jak poprzedni tom, ale autorka nastawiła się tu najwyraźniej tylko na efektowne mordobicie. Które się tutaj tylko rozkręca.
Wygląda to bajecznie. Fanom serii nie wypada polecać, oni łykną całość w dosłownie chwilę.
So the final battle starts and it is pretty good so far as we see some of the big names from each side but it does feel a little to chaotic as we see the battle keep changing. But the action is pretty solid and their are a few memorable moments but I do hope we get some more 1 on 1 fights in this big fight.
Are we really entering the final arc? It seems too early and I am worried the payoff won't be as good as this series deserves but then again, the resolution of the twin angst surprised me in a positive way.
Co mogę właściwie powiedzieć o tym tomie. Podoba mi się jak zawsze. Rozpoczęła się wielka bitwa. Mamy w końcu więcej informacji co się właściwe dzieje z inną postacią, ale też nie do końca. Tak naprawdę myślę jeśli ktoś też nadal czyta do tego tomu to nie ma co tu za wiele mówić :)
I finally got the opportunity to sit down and read this. I'm so have to see these characters on page again. Things are certainly wrapping up... And I really hope this isn't spelling the end of Blue Exorcist.