白井小姐

by Otsuichi, 乙一, 徐欣怡 (Translator)

女大學生山村瑞紀，目睹好友香奈暴斃。聊天時，香奈突然尖叫倒地。翻過她的身體，臉上竟只剩兩個血紅窟窿。

青年鈴木春男，接到久未聯繫的弟弟來電，有種不妙的預感，匆匆趕往弟弟的住處，卻發現他已身亡，脖子沾滿眼球的碎屑，像是臉孔塞滿鞭炮再引爆。

從臉書上得知有人與弟弟死因相同，春男到校園打探消息，遇見了瑞紀，決定一起進行調查。原來，香奈、弟弟及打工的同事詠子，不久前曾去溫泉勝地旅行，偶然聽聞一則奇異的怪談。

詠子轉述當天的情況後，居然趁瑞紀和春男不注意上吊自殺。多虧春男及時搶救，但意識模糊的詠子低喃著「SHIRAISAN來了」。好不容易清醒，她啞聲懊悔地說：「對不起……你們被詛咒了……」

「聽完有她登場的恐怖故事，就會受到詛咒，爆眼而死。」
「那是怎樣的故事？」
「聽了就會死，沒人知道啊。」

Genres: Horror, Thriller, Mystery, Fiction

328 pages, Paperback

First published November 1, 2019

About the author

Otsuichi (乙一, Otsuichi?), also known as Eiichi Nakata and Asako Yamashiro, is the pen-name of Hirotaka Adachi (安達 寛高), born 1978.

He is a Japanese writer, mostly of horror short stories. He made his debut with Summer, Fireworks, and My Corpse while still in high school.

Major works include the novel Goth, which was made into a manga, and the short story collection Zoo, which was made into a movie.

Tokyopop has released his short story collection Calling You, and will release Goth in November. His short story F-Sensei's Pocket appears in the English language edition of Faust.


Associated Names:
* Otsuichi
* 乙一 (Japanese Profile)
* โอตสึ อิจิ (Thai Profile)

Reviews

[Phu · Rating 2 out of 5]

1.75

"Bữa trước, chúng tôi có đi chơi suối nước nóng."
"Ở đó, chúng tôi nghe được một câu chuyện rùng rợn, chính xác hơn là truyện ma. Nội dung là một phụ nữ mắt to dị thường, chuyên truy sát..."

Sau chuyến đi suối nước nóng, ba cô cậu sinh viên nọ lần lượt chết một cách kỳ lạ. Trong đó, Mizuki đã chứng kiến cô bạn Kana chết trước mắt cô ấy - đôi mẳt của Kana nổ tung chẳng thể lý giải.

Khuôn mặt Kana trông rất kì dị. Viền mắt đỏ lòm, da thịt rách tướp lộn ra ngoài. Mí mắt bị xé toạt, hốc mắt trống rỗng, chỉ còn máu chảy và thịt đỏ. Nhãn cầu vốn gắn ở đó đã biến mất, chẳng biết đi đâu về đâu.

Có thể nói, Lời Nguyền Shiraisan giống như một Ring – vòng tròn ác nghiệt phiên bản Otsuichi. Một lời nguyền tương tự, chỉ cần ai đó nghe được một truyện ma nọ thì họ sẽ bị yếm và sau đó họ sẽ chết; lời nguyền này cũng có thể lây lan.
Cũng có ít Trinh thám ở đây. Haruo, anh trai trong số ba sinh viên kia đã đến gặp Mizuki, sau đó cả hai bắt đầu tìm hiểu những gì đã xảy ra với người thân của họ. Bản thân mình cũng có chút ít thích thú với lời nguyền trong cuốn sách, đôi lúc những miêu tả cũng khá rợn.

Tuy nhiên, mình thấy buồn cười khi ai đó lại rate quyển này 5☆ LOL!!! Hầu như diễn biến đều hời hợt, các POV của nhân vật chia ra không được đều nhau. Mình đã đọc mấy quyển Kinh dị khác của Otsuichi, và chúng hấp dẫn hơn quyển này nhiều. Yếu tố Kinh dị bình thường, lời nguyền cũng chẳng được lý giải hết, có mấy đoạn cứ lặp lại không mới mẻ; đọc Ring – vòng tròn ác nghiệt thích hơn nhiều.
Đối với cách phát triển nhân vật cũng dễ đoán. Ngay từ khi một nhân vật phát hiện ra "cách khống chế" vong hồn, là mình đã đoán được cách nhân vật chính phát triển ra sao luôn =))

[Makmild · Rating 4 out of 5]

เรื่องผีแบบ เรื่องผีแท้ๆ ไม่มีอย่างอื่นผสม ไม่มีสืบสวนผลิกล็อคว่าเอาผีบังหน้าแต่จริงๆ เป็นคนทำ ผีทำ ผีลงมือเองไม่ต้องพึ่งใคร อ่านจบแล้วแบบ ฟีลตำนานเมืองของญี่ปุ่น สาวปากฉีก ยายแก่เทอร์โบไรงี้ เอาเป็นไป source ให้กับมังงะ dandandan วาดได้เลยเพราะผีชิไรซัง material ครบถ้วน โคตรน่าเอาไปอยู่ในมังงะ

เอาจริงๆ เราไม่ชอบเรื่องผี เราขี้กลัว และเรื่องนี้ก็ทำน่ากลัวจนคิดว่าดีแล้วที่อ่านตอนกลางวัน เพราะจังหวะที่ตุ้งแช่ (เออมันมีจังหวะแบบนี้จริงนะในนิยายเนี่ย) แล้วผีโผล่ไม่โผล่ออกมาเนี่ยเราตกใจจริง (อย่าเอาเป็นบรรทัดฐาน เราปิดตาดูคอนจูริ่งทั้งเรื่อง) นอกจากจังหวะผีที่ทำออกมาดีแล้ว การทำให้ชิไรซังเป็นตำนานและยังคงความลึกลับเอาไว้จนจบเล่มได้เนี่ยเราว่ามันโอเคมากๆ ไม่จำเป็นต้องบอกทุกอย่างหมดปล่อยให้คนอ่านไม่รู้บ้างก็ได้จะได้สงสัยว่าไอ้ทั้งหมดที่เราอ่านมาเนี่ยก็เป็นอีกเวอร์ชันหนึ่งของชิไรซังหรือเปล่านะ?

โดยรวมแล้วเราว่ามันยังคงความเป็นโอตสึครบถ้วน ตัวละครชายหญิงเป็นคู่ สาวหม่นกับหนุ่มพัง คนหนึ่งเพื่อนตายคนหนึ่งน้องชายตาย บวกกับตัวละครครอบครัวลูกตาย อะไรมันจะมาโคจรครบขนาดนี้ ความอี๋แหยะของสภาพศพ บรรยายกาศชวนลุ้น ขาดแค่ตัวละครไร้สามัญสำนึกแค่นั้นแต่ถ้าเราคิดว่าผีชิไรซังเป็นตัวละครไร้สำนึกก็เรียกว่าครบถ้วนกระบวนการ คิดว่าสามารถเอา material ชิไรซังไปเล่นได้อีกหลายเล่มถ้าอยากจะเล่า แต่คิดว่าโอตสึไม่เอามาแล้วละ เป็นการเล่าให้เราเข้าใจว่าตำนานเมืองมันเกิดขึ้นได้ไงอีกแบบหนึ่งในวันเวลาที่มุขปาฐะมันหายไปแต่ก็อาศัยอินเทอร์เน็ตในการกระจายคำสาป (แชร์ลูกโซ่) แทน เออ ก็สนุกดีอะ น่าจะมีเป็นหนังไม่ก็มังงะนะเนี่ย

[Mook Woramon · Rating 5 out of 5]

ชอบมากกก สนุกมากกก อ่านรวดเดียวจบเลย

เรื่องนี้ผีแกร่งเกินใครจะมาต้าน พลังมนุษย์แม่ ตัวมัม ตัวมารดา ตัวให้นมบุตร
ใครรู้จักชั้นต้องตายทุกคน เออ เธอมันเริ่ด

เรื่องนี้ทำให้นึกถึง “เดอะริง” หลอนมากกกก ตายแบบไม่รู้อิโหน่อิเหน่ แบบไม่มีทางแก้
นาน ๆ ที อ่านเรื่องผีหลอนจัดแบบนี้ก็สนุกดี
อ่านบ่อยคงไม่ไหว หัวใจวายตายแน่ 👻👻

[Nam Tran · Rating 2 out of 5]

Không hay bằng mấy quyển trước của Otsuichi.

[Hoàng Đức · Rating 1 out of 5]

Tệ. Không tin được đây là sách của Otsuichi... nội dung na ná Ring, nhưng cách viết của Otsuichi bình thường không kinh dị mấy.

[ดินสอ สีไม้ · Rating 3 out of 5]

เกือบจะให้ 4 ดาวแล้วเชียว
ทีแรก ตัดดาวแรก เพราะมันเหมือนเดอะริงเกินไป
แต่ชอบที่เราเรื่องสนุก น่าติดตาม
แต่พอมาถึงตอนจบ ขอตัดอีกดาว เพราะมันไม่เคลียร์
ความมุ่งหมายของผีที่ฆ่าคนไปขนาดนั้น
ก็ไม่มีเหตุจูงใจที่แรงกล้าพอ
แค้นอะไรใครยังไงก็ไม่รู้
ผิดหวังกับโอตสึ อิจิ สไตล์นี้นิดหน่อย
แต่ถ้าไม่คาดหวัง วิธีเล่าเรื่องเล่มนี้ก็สนุกมากอยู่นะ

[Lê Tuyền ICHI · Rating 4 out of 5]

Nửa đêm, mình tính tìm 1 cuốn đọc chill trước khi ngủ, lựa trúng quyển này... ai dè lại là truyện Ma - Kinh dị chính hiệu (huhu).
Đọc cuốn đến mức không bỏ xuống được, mà sợ quá hà - cái cảm giác rờn rợn sởn gai óc, làm không dám đi vệ sinh lun >"<
Túm cái váy, quyển này vẫn chất lượng như các tựa khác của Otsuichi.
Mà có vẻ tác giả quên một vài chi tiết vụn vặt chưa được giải đáp. Cho nên, gấp sách lại vẫn chưa thỏa mãn hoàn toàn.

[Stephen Nguyen · Rating 3 out of 5]

Truyện này làm mình liên tưởng đến một siêu phẩm kinh dị khác là “Vòng tròn ác nghiệt”. Điểm chung của 2 tác phẩm này chính là một lời nguyền chết chóc có tính lây lan và một thực thể siêu nhiên hiện hình để thực hiện lời nguyền. Còn lại quyển sách này sẽ phát triển theo một hướng khác hẳn.

Một số điểm mình thích:
1. truyện xây dựng hình ảnh hồn ma khá ám ảnh và rờn rợn. Nếu đọc ban đêm có thể gây cảm giác sợ ma.
2. truyện lồng ghép những truyền thuyết đô thị, mà mình thì rất thích những quyển sách khai thác về đề tài này.
3. truyện cung cấp những thông tin thú vị về những yokai - các loài ma quỷ, linh hồn, các sinh vật siêu nhiên trong văn hóa dân gian Nhật Bản.

Tuy nhiên tác phẩm này của Otsuichi không như mình kì vọng:
1. mặc dù có cách đặt vấn đề cuốn hút và gây sự tò mò nhưng quyển sách thiếu sự phát triển: cả về tâm lý nhân vật lẫn diễn biến truyện. Những dòng miêu tả nỗi buồn của các nhân vật khi mất đi người thân rất là hời hợt
2. các phân đoạn miêu tả các nạn nhân bị lời nguyền giết chết cứ lặp đi lặp lại các từ khóa “tim ngừng đập”, “nhãn cầu nổ tung” khiến người đọc không thấy sợ mà thấy nhàm chán thì đúng hơn.
3. càng về cuối mọi thứ càng trở nên mơ hồ. Tác giả bỏ lửng câu chuyện giữa chừng, để cho các nhân vật ra sao thì ra, còn nguồn gốc lời nguyền vẫn không có lời giải đáp, còn mình thì chỉ biết hoang mang.

2.75/5⭐️

[Quân Nguyễn · Rating 3 out of 5]

Vẫn là một cuốn sách mang mày sắc tăm tối, kinh dị của Otsuichi. Truyện đi theo điểm nhìn của các nạn nhân khi vô tình bị ám lời nguyền. Những cái chết vô cùng kinh hoàng, máu me xảy ra liên tiếp.
Ai là người đã gieo giắc lời nguyền này, liệu còn bí mật nào đằng sau nó? Tác giả đã cho chúng ta manh mối và việc của người đọc là sâu chuỗi nó lại.
Một số đoạn mình thấy hơi khiên cưỡng như chuyện tác giả so sánh cách tránh lời nguyền như đối phó với gấu, hay viết các lời nguyền giả rồi tung lên mạng xã hội.
Các nhân vật không mấy ấn tượng vì khá bị động trong việc tìm cách phá giải lời nguyền.
Một điểm mình thấy có phần tương đồng với truyện tết ở làng địa ngục là bối cảnh lời nguyền được ra đời cũng ở một ngôi làng trên núi. Nhưng tác giả Otsuichi gắn kết được các cái chết trong truyện và nội dung được thể hiện mạch lạc hơn truyện kia.
3.5 ⭐️

[MT · Rating 5 out of 5]

- ชอบมาก อ่านจบภายในone sittingเลย (จบตอนตีสามกว่าๆ ได้อารมณ์มาก) เห็นด้วยกับหลายๆรีวิวว่ามันให้อารมณ์เหมือนริง คำสาปมรณะ แต่เป็นริงที่ตีความใหม่ของเซนเซย์โอต ซึ่งส่วนตัวเราชอบและประทับใจการตีความในแบบของแกมากๆ

- ชอบที่เซนเซย์โอตมองผีตาแตกซิไรซังตนนี้เป็นเรื่องของmyth-making หรือการก่อร่างของความเชื่อ(หรือความงมงาย) โดยเริ่มเท้าตั้งแต่ญี่ปุ่นยุคในช่วง12st โดยมีเหตุการณ์ที่พวกมองโกลจะมาตีเมือง ซึ่งการรับมือกับการบุกรุกครั้งนั้นคือการสวดมนตร์ของพรเทพเจ้า จากสำนักสงฆ์ดังๆในหุบเขานั้น เรื่อยมาจนญี่ปุ่นเข้าร่วมยุคสงครามบรูพาทิศ ในช่วง2oth ที่เริ่มมีการจดทะเบียนราษฎรที่สื่อถึงความเป็นสมัยใหม่และเหตุผล แต่ก็ใช่ว่าสิ่งนี้จะไปทั่วทุกพื้นที่โดยเฉพาะผู้คนที่อาศัยในหุบเขา แม้ความเชื่อจะเริ่มถูกแทนที่ด้วยความเป็นสมัยใหม่ทั้งทางกฎหมายและสำนึก แต่ความเชื่อนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในแดนลับแล รอเพียงสดับฟังและส่งต่อไปในคราบเรื่องเล่ามุขปาฐะที่คนอาจคาดไม่ถึง ซึ่งในกรณีนี้คือซิไรซัง จริงๆสิ่งที่เขียนมาอาจฟังดูเก๋อ เพราะดูเป็นthesisที่คนจากทั่วทุกแขนงสำรวจมาจนพรุ่นแล้ว ไม่ว่าจะในโลกวิชาการ เรื่อยมายันอนิเมชั่น โดยเฉพาะค่ายจิบลิ (แม้แต่ตัวโอตสึเองยังเรฟถึงprincess mononokeของค่ายจิบลิไว้ในเล่ม)และงานชินไคยุคyour nameเป็นต้นมา(วิกฤติระะหว่างความเชื่อดั้งเดิมและความหายนะทางธรรมชาติ) และจะมีอะไรให้ตื่นเต้นอีกกับเรื่องmyth making ? มันมีจร้า เพราะข้าพเจ้ายังไม่เคยเสพอะไรแบบนี้ผ่านจริตหนังhorror grade b ไง ซึ่งโอตซึก็สนองนีดแบบเต็มที่มา ทั้งเลือดสาส ตาแตก จังหวะตุ้งแช่ คือฉากgraphicอะไรแบบนี้มันไปตัดกับความเป็นessayisticของนิยายได้ดีมากๆ งานเลยออกมาเป็นรสชาติใหม่ที่แตกต่างจากงานของปู่มิยาซากิและชินไคโดยสิ้นเชิง และนอกจากความฉากgoreและความฉากsplatter การสรุปและตีความของโอตเกี่ยวกับmyth-makingมันก็ฟังดูน่าสนใจและชวนสะใจอย่างแปลกๆด้วยอย่างการที่คนดูสนใจคำสาปนี้มากกว่าชีวิตตัวเอง แถมการจบแบบค้างๆคาๆนี้ก็ทำให้งานมันดูทำหน้าที่ของมันได้ดีในการพูดถึงสิ่งที่แกต้องการจะเล่นมาทั้งเล่ม ประเทศที่วัฒนธรรมที่ยาวนานและแข็งแรงมากๆนี้ มันน่าอิจฉาจริงๆ

- ชอบช่วงการพูดถึงcultureเสพเรื่องลี้ลับมาก โครตคนไทยเลย คนเอเชียมันเป็นแบบนี้กันทั้งทวีปจริงๆ พวกแกควรโดนชิไรซังกันให้หมด

- พึงทราบว่ามีหนัง แถมเซนเซยืกำกับเองด้วย ได้ เดียวจะหามาดูทันที

[Chontiwat Udomsiripat · Rating 3 out of 5]

ชิไรซัง คำสาปนัยน์ตามรณะ - เดอะ ริง เวอร์ชั่นสมัยใหม่ในรูปแบบของหนุ่มบาวสาวปานปะทะกับผีระเบิดลูกตา สนุกแบบถ้ามีเวลาอ่านมากก็คงจะอ่านติดมือไปเลย เรียกได้ว่านี่คือเรื่องพิศวงที่โอตสึอิจิเขียนออกมาได้สนุกพอสมควร

สิ่งที่ชอบเลยคือการมิกซ์วัตถุดิบที่มีให้ออกมารสชาติ "อร่อย" โอตสึอิจิหยิบจับตำนานพื้นบ้าน ชนบท ผู้คนหลังมหาสงครามเอเชียบูรพา หรือพฤติกรรมการแชร์จดหมายลูกโซ่ของคนในสังคมเข้ามาผสมกันได้ดี ความต่างจังหวัดยังน่ากลัวเสมอในทุกพื้นที่ แต่ทว่าผีชิไรซังออกมาที่ไร มันไม่เลือกเลยว่าคุณจะอยู่ที่เมืองหลวงหรืออยู่ต่างจังหวัด ขณะเดียวกันตัวนิยายเองก็ชวนให้ระมัดระวังคำพูดเช่นกัน คิดก่อนพูดคือเรื่องที่ดี และการแชร์ข่าวปลอมที่ทำให้บุคคลที่ 3 เสียหายก็เหมือนกับการทำร้ายเขาโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน

แม้ว่าวัตถุดิบจะดี แต่ก็มีบางอย่างที่ออกรสแปลก บางปมน่าจะละเอียดกว่านี้ ปมที่ควรละเอียดกลับไม่ละเอียด เสียดายมาก ๆ มันทำให้ชิไรซังนี้นั้นอยู่ในระดับที่อร่อย แต่ยังไม่อร่อยมาก ถ้าอร่อยมากละก็จะดีเลยล่ะ

สุดท้ายแล้ว ชิไรซังคือนิยายสืบสวนสอบสวนสยองขวัญ และพวกตัวเอกก็ไม่ทำอะไรโง่ ๆ ให้เราเห็น ส่วนใหญ่จะตายเพราะจนมุมเท่านั้น ใครชอบงานโอตสึอิจิหรืออยากหาเรื่องผีที่เป็นเรื่องเเต่งอ่านละก็ ขออนุญาตชวนอ่านครับ

[Le Gongdong Blur · Rating 3 out of 5]

ให้อารมณ์เดียวกับตอนฟัง "คืนพุธ มุดผ้าห่ม" ความตำนานเมือง ผีญี่ปุ่นเอยใด เราที่จริงๆ กลัวผีมาก แต่ก็ชอบฟังเรื่องผีมากกกเหมือนกัน รู้สึกว่ามันหลอน มันลุ้นแค่ช่วงแรกอะ สภาพผีไม่ได้เละๆ เทะๆ พิสดารมากด้วยมั้ง ผีไม่ได้มาบ่อย ส่วนใหญ่จะเน้นตัวเอกสืบไปเรื่อยๆ มากกว่า จะมีลุ้นหน่อยตอนใครจะเป็นคนที่ซวยเจอคำสาปตุยคนต่อไป แต่เอาจริง นี่ลุ้นให้ตัวเอกเขารักกัน มากกว่าลุ้นว่าผีจะมาตอนไหน 5555 (ผีมองบนยืนเท้าเอววีนชั้นได้คงทำไปละ) ตอนสืบพอทน แต่ตอนจบ พอเลย จบแบบเอาง่ายๆ งี้เลยจริงดิ เสียดายที่อุตส่าห์ปูมา รึเราคาดหวังมากไป (ได้แต่บอกตัวเองว่า ก็ตำนานเมืองอะเนอะ)

แต่เห็นว่ามีเป็นหนังด้วยนะ และแน่นอนว่า ไม่ดูจ้า กลัวว 😂

[Kamons · Rating 4 out of 5]

นิยายสยองขวัญของโอตสึ อิจิ ว่าด้วยคนที่ได้ยินเรื่องสยองขวัญเรื่องนี้ เธอก็โดนคำสาปไปแล้ว! พูดง่าย ๆ ก็คือสนุกดี ในเมื่อฉันโดนคำสาป พวกฉันก็ต้องหาทางแก้ไข หาต้นตอเพื่อจะแก้คำสาป บทสรุปดูจะจบห้วน ๆ ไปหน่อย ดูทื่อ ๆ มาก จบแบบจบแล้วเหรอ แต่ทำให้นึกถึงหนังฝรั่ง Truth or Dare (2018)

****โปรดระวัง..ต่อจากนี้อาจสปอยด์ตอนจบของเรื่อง ****

.
.
.
.
.
.
.
.
.
ถ้าฉันแก้คำสาปไม่ได้งั้นทำให้คำสาปยุ่งมากไม่วนมาหาง่าย ๆ




ชอบปก ดูเล่าเรื่องทุกอย่างในเล่มดี

[True Blue · Rating 2 out of 5]

Kể về câu chuyện ma được truyền miệng nếu ai lỡ nghe thì bị sẽ bị ám - mà nó quá đơn điệu về mặt kinh dị , còn về tâm lý thì cũng đơn giản : sự hối tiếc về người mình quan tâm khi họ không còn nữa

[Nguyễn Vy · Rating 2 out of 5]

Đọc chán chán, chắc do motip quen quá rồi

[janeny ไก่บิน · Rating 4 out of 5]

ผีช่างตื้อ ใครรู้จักก็พากลับบ้านหมด ทำงานเป็นเวลาด้วยนะประเด็น สนุกดีเล่าได้น่าสนใจ อ่านเรื่อยๆจนจบ มีหลอนๆบ้างตอนอ่านกลางคืน ไม่ต้องหาคนร้ายผีรับจบ

[BB Claire · Rating 3 out of 5]

Cái kết yếu quá trời dù rằng nội dung đang hấp dẫn.
Ban đầu mình nghĩ đây là truyện trinh thám hoá ra không có yếu tố trinh thám, hoàn toàn là lời nguyền và truyện mang yếu tố tâm linh. Cốt truyện không mấy mới mẻ với những bạn hay đọc manga tâm linh Nhật Bản, gieo rắc lời nguyền theo một vòng lặp thành truyền thuyết đô thị.
Bạn của nhân vật chính bị chết do nổ nhãn cầu sau chuyến đi suối nước nóng, do nghe câu chuyện kinh dị liên quan đến người phụ nữ Shiraisan. Do để tâm đến chết lạ lùng của bạn mình, cô lên đường khám phá cùng anh trai của nạn nhân khác, biết được câu chuyện đã gieo rắc một lời nguyền để đòi lại điều Shiraisan đã bị đánh mất. Vậy nguồn gốc của Shiraisan là từ đâu? Shiraisan là ai? Cô bị mất điều gì? Lý do gì sau một thời gian lời nguyền này quay trở lại sau mấy mươi năm kể từ khi tiêu diệt một ngôi làng? Đến phút cuối sẽ là đáp án.
Tuyến nhân vật không ấn tượng. Cách các nhân vật tung dị bản lên để hạn chế lời nguyền cũng khá gượng ép. Cái mình thích là những đoạn tác giả viết về quá khứ của làng Bịt Mắt. Những chi tiết nhỏ mở dần nhưng cuối cùng lại không đi sâu thành ra vài điểm hụt hẫng. Mình không rõ người nữ ốp người vào Haruo là ai?
Cá nhân mình không thích đọc mấy truyện kinh dị, tâm linh kiểu này lắm, mình chỉ đọc nếu là manga thôi nên thành ra không hợp gu.
Quyển này không hay bằng quyển Zoo của tác giả.

[Punnchyyy · Rating 3 out of 5]

“อ่านไปขนลุกไป แต่เสียดายที่ยังไปไม่สุด”

เรื่องย่อ: คำสาปปริศนาที่ใครก็ตามที่ไปรับรู้ถึงมันจะตายสยองโดยลูกตาระเบิด มิซูกิ และ ฮารูโอะ ซึ่งสูญเสียคนใกล้ชิดไปเพราะคำสาปได้ร่วมมือกันตามหาความจริง ทั้งสองสาวไปจนถึงเบาะแสที่ว่า ground zero ของคำสาปนี้มาจากบริเวณบ่อน้ำพุร้อนในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง และผู้คนในหมู่บ้านเริ่มตายปริศนาเช่นเดียวกัน ทั้งสองสืบไปสืบมาโดยไม่รู้เลยว่าตัวเองนั้นโดนสาปเข้าให้แล้วและกำลังจะนำพาหายนะมาสู่มนุษยชาติในอีกไม่ช้า

สรุป: อาจจะเอาแต่ใจไปสักหน่อย แต่ส่วนตัวคาดหวังกับเล่มนี้มากกว่านี้ ด้วยความที่เขียนโดย อ.โอตสึ อิจิ ที่มักมีไอเดียสดใหม่และชอบทดลองอะไรแปลกๆ ในผลงานตัวเองเสมอ แต่งานชิ้นนี้กลับออกมาเป็นสูตรสำเร็จเกินไป ยิ่งมีคู่เทียบเป็นริงที่แทบจะมาพิมพ์เดียวกันเลยทำให้รู้สึกว่างานชิ้นนี้ควรไปไกลกว่านี้ อย่างไรก็ดี ชิไรซัง ก็ยังเป็นหนังสืออ่านสนุกชวนขนลุกเล่มนึงที่วางไม่ลงจริงๆ แนะนำว่าห้ามพลาดสำหรับคอนิยายสยองขวัญ

[junie · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสืออีกหนึ่งเล่มที่อ่านติดมือมากกกกก รู้สึกว่าในช่วงแรกเนื้อเรื่องจะดำเนินเร็วมาก เปิดมาแปป ๆ ก็มีคนตายซะแล้ว ไม่เกริ่นเยอะดี ประเด็นรวบรัด ผีในเรื่องน่ากลัว มีที่มาที่ไปว่าเกิดมาได้ยังไง ฆ่าคนทำไม ปมของเรื่องก็สมเหตุสมผล ตอนจบถึงจะไม่ได้หักมุมมากแต่ก็ทำเอานั่งเหม่อไปพักหนึ่งเลย

แต่ส่วนตัวยังแอบรู้สึกว่าเนื้อเรื่องยังมีช่องโหว่ มีประเด็นที่คิดว่าคนเขียนจะเอามาเล่นตอนสุดท้ายของเรื่องแต่จริง ๆ แล้วกลับไม่มี คนเขียนอาจจะอยากให้บางประเด็นคนอ่านเอาไปจินตนาการตีความเอาเองก็ได้ แต่เราดันหาจุดเชื่อมโยงจริง ๆ ไม่ได้ซะงั้น เสียดายยยย ㅠㅠ

แต่โดยรวมแล้วมันสนุกกกก ไม่ผิดหวังที่อ่านเลย คิดว่าถ้าใครที่ชอบแนว ๆ ผีหรือปีศาจของฝั่งญี่ปุ่นน่าจะถูกใจ กลิ่นอายเล่มนี้มันจะคล้าย ๆ เรื่องสืบพยาบาทปีศาจโบกีวังด้วย ถ้าเรื่องนี้เอาไปทำเป็นหนังคงจะน่ากลัวมากแน่ ๆ อยากเห็นเหมือนกัน

[Mizuki · Rating 4 out of 5]

Rating: 3.9 stars.

The first 2/3 of the book is satisfying, but the ending is a bit weak.

The explanation of the Curse is an okay one and there are many spooky things going on through the story, but I don't think the author managed to create enough gloomy atmosphere to scare the readers. So I can't give it 4 full stars.

[Ha · Rating 5 out of 5]

This is one of the horror novels I’ve read in a long time that actually creeped me out! The scenes with the ghost were truly terrifying and creepy. The original story of the curse/the ghost was fascinating. And if what I guessed at the end of the novel was true, this book is absolutely brilliantly complexed and definitely genius.

[Tung · Rating 2 out of 5]

Hình như nó đã từng là phim chiếu ngoài rạp, lúc đó mình không xem nhưng thấy mọi người chê khá nhiều...
Giờ thì mới biết kịch bản gốc là từ Otsuichi, đúng là không tin luôn vì tình tiết cũng như mấy phim kinh dị bình thường, na ná the ring, không có gì ma mị đặc biệt mà chú này hay viết.

[Bell Dinh · Rating 1 out of 5]

Okei dở ghê :)) cũng kinh dị đấy, plot như the ring. Nhưng đọc đến cuối vẫn chưa hiểu động cơ của con ma là gì :v main chính thì ko tìm ra cách giải lời nguyền mà chỉ có dựa vào nhau để khi nào ma xuất hiện thì thay nhau nhìn chằm chằm nó (và chả hiểu vì sao chỉ cần nhìn là nó sẽ ko tấn công :v) =))) tóm lại kết truyện vẫn chưa hiểu mô tê gì :v

[Klaijan Sinteppadon · Rating 2 out of 5]

เป็นเรื่องผีที่เป็นผีจริงๆ ผีไม่มีเหตุผลฆ่าคนอย่างเดียว วิธีการเล่าเรื่องกับการสร้างบรรยากาศทำได้ดี แต่ก็ไม่สนุกเท่าเรื่องอื่นๆ แนวปกติของโอตสึอิจิ ผิดหวังที่เป็นเรื่องผีและไม่มีทางลงอะไรเลย จบไปแบบแชร์ลูกโซ่ออนไลน์ เป็นหนังสือของโอตสึอิจิที่ไม่ชอบที่สุด

[Ha Ha · Rating 3 out of 5]

Đoạn đầu và giữa cũng sợ cũng cuốn vì có yếu tố truyện ma lồng lời nguyền + một số chi tiết liên quan đến lịch sử (đọc cuốn này mới biết điều phục là gì). Đoạn cuối thì bớt sợ vì kết đúng kiểu chuyện ma dân gian :))

[Vinh Dang · Rating 3 out of 5]

Truyện ma Nhật Bản, dặc trưng bởi phong cách lê thê và nhiều đoạn như sách biên khảo.

[AnyêuShichirou · Rating 4 out of 5]

Hơi giống Ju-on

[raresushi · Rating 2 out of 5]

Đoạn đầu đọc không hiểu sao thấy sờ sợ. Mà càng về sau càng luyên thuyên. Một bước lùi của tác giả…

[Linh Lê · Rating 2 out of 5]

- văn phong đơn giản rời rạc
- cốt truyện giống Ring
- cuối cùng ko có lời giải cho lời nguyền

[Art Mlang · Rating 3 out of 5]

อ่านเพลินๆครับ รวดเดียวจบ
แต่ฉีกแนวงานเก่าๆของ โอตสึ อิจิ มาหมดเลย

อยากให้มีเล่มต่อครับ เหมือนจบไม่บริบูรณ์