Espaço Comum A cidade como obra colectiva

by Stavros Stavrides

Seguindo o princípio de Lefebvre do direito à cidade, Stavros Stavrides aproxima-se do pensamento social e político de Foucault, Rancière, Hardt e Negri para desafiar a nossa percepção quotidiana do lugar que habitamos.

Ao distinguir o espaço comum do espaço público e privado, transcende as fronteiras das taxonomias espaciais, encontrando no limiar uma zona de travessia e partilha, de onde emergem outras espacialidades e novas formas de vida comunitária.

«Stavrides desenvolve neste livro uma problematização dúplice do espaço das cidades, entendendo-o como meio tornado comum pelas práticas colectivas e, em simultâneo, como elemento formativo dessas práticas que instituem o comum.»
Joana Braga (do Prefácio)

Genres: Architecture, Nonfiction, Cities, Urban Studies, Urban Planning, Urban, Politics

408 pages, Paperback

First published February 15, 2016

Reviews

[foteini_dl · Rating 4 out of 5]

Τους τελευταίους μήνες, με κάποια διαλείμματα, είμαστε κλεισμένοι για ένα σημαντικό μέρος της ημέρας στους 4, 8, 12, χ τοίχους τους σπιτιού μας. Σε κάποια φάση, θα βγούμε εκεί έξω. Κάπως μουδιασμένοι να το πω, κάπως σα να έχουμε ξεχάσει να επικοινωνούμε *ουσιαστικά* να το πω, κάπως σα να έχουμε ξεχάσει πώς είναι να είμαστε σε δημόσιους χώρους να το πω. Γενικά, σαν ζαλισμένα κοτόπουλα θα το πω.

Και έρχεται ο Σταύρος Σταυρίδης που μιλάει ακριβώς για την έννοια του κοινού χώρου. Βλέποντας την πόλη σαν ένα αστικό αρχιπέλαγος που περιβάλλει τα νησιά, τους επιμέρους χώρους της πόλης δηλαδή, αναδεικνύει τη σημασία της μετατόπισης από τον δημόσιο στον κοινό χώρο. Οι κοινοί χώροι δεν οριοθετούν το ιδιωτικό σε σχέση με το δημόσιο, αλλά δρουν σαν κατώφλια, σαν πορώδη σύνορα που επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Οι κοινοί χώροι είναι τόποι μοιράσματος.

Από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του βιβλίου είναι η -εκτενής- αναφορά στην ιστορία και την τωρινή κατάσταση των Προσφυγικών στη Λεωφ. Αλεξάνδρας, και η πιο σύντομη στην Κόκκινη Βιέννη, τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης και τη Σοβιετική Ένωση.

Αν οι φράσεις "διαμόρφωση κοινού χώρου" και "πρακτικές μοιράσματος" δεν σ' αφήνουν αδιάφορο, δώσε μια ευκαιρία στο βιβλίο. Αν το μοίρασμα είναι *ήδη* δεύτερη (ή μάλλον πρώτη) φύση σου, θα έλεγα ότι επιβάλλεται να το πάρεις. Και επειδή δεν μου αρέσει το "επιβάλλεται", εκτός αν μιλάμε για το "Επιβάλλεται, δεν αναβάλλεται" από τα Κακά Κορίτσια, βρίσκεις ένα ρήμα λιγότερο αυταρχικό.

Α, για να μην ξεχνιόμαστε: λέμε όχι στα τείχη που μας χωρίζουν.

[Kevin Carson · Rating 3 out of 5]

Not enough nuts and bolts about commons-based local economies, and way too much continental theory wankery

[Aslihan · Rating 3 out of 5]

I have this thing that when I start a book, I have to finish it, and believe me, it’s wrong. Although I have a deep interest in urban sociology, commons and commoning, I wrote a book on solidarity economies, it’s been torture to read this book. It’s this fluid prose of total abstraction, floating sequels of definitions, redefinitions, deconstructions and reconstructions that render the whole field of hermeneutics obsolete because of its mushy, sticky structure. The only thing worth reading were the examples on the Navarinou Park and Exarchia neighborhood and the Alexandria Avenue Prosfygika buildings in Athens. Otherwise, the undecided and uneven swing between scholarly analysis and fictive prose has been baffling for the reader. The eclecticism of the conceptual framework, the structural organization of the book and the often repeated aspirations of the author really make it very difficult to sift through murmurings to get a hold of the concrete substance it tries to present.

[Răzvan · Rating 5 out of 5]

citEști. „Spațiul comun” de Stavros Stavrides: Echitatea ține de includere și diversitate
Stavros Stavrides, „Spațiul comun- Orașul ca bun comun”, traducere de Deniz Otay și Ilinca Pop, Vellant, 2024
CITAT „E adevărat că oferirea și acceptarea unui dar pot media relații de putere.”
TEXT Despre ideile consacrate când e vorba de felul în care se manifestă autoritatea în lumea de azi ori în istorie mai știi și tu câte ceva. Dar despre direcțiile în care se îndreaptă viziunile contemporane s-ar putea să afli din „Spațiul comun”. Volumul arhitectului și activistului grec Stavros Stavrides îți arată redefinirea modului în care îți locuiești orașul s-ar putea să rezolve multe. Mai ales blocajele legate de nemulțumirea față de autorități care abia se adaptează la nevoile reale ale societății pe care o au de gestionat.
CITAT „Spațiul comun este relațional și relativ.”

https://www.youtube.com/watch?v=g3ZsC...

[Margarida · Rating 3 out of 5]

É 3.5. Senti que se andou um bocado as voltas na mesma teoria, e que se pode ter resumido um bocadinho. Porem, entendo também que com um tema como este, difícil é não se ser repetitivo.
Livro pertinente, interessante, educativo. Boa perspectiva e caracterização daquilo que é o espaço comum.

[Marginalia Σημειώσεις στο περιθώριο]

Η κριτική του Χρήστου Κωτσάκου στα Marginalia: https://marginalia.gr/arthro/choroi-t...