Το φως στις ρωγμές

by Αταλάντη Ευριπίδου, Κρίστι Γιακουμάκου, Ηλίας Φουντούλης

Ένας ρεμπέτης, Μικρασιάτης πρόσφυγας, ψάχνει μια γοργόνα στη Μάντρα της Δραπετσώνας.
Στους ελληνοβουλγαρικούς πολέμους, ένα κορίτσι φτιάχνει περιστέρια από φωτιά.
Στην άκρη του κόσμου ένας άντρας σκαρφαλώνει ένα απρόσιτο βουνό με μόνη συνοδεία ένα ρομπότ, αναζητώντας την τελευταία ανάσα στον κόσμο.

13 μοναδικές ιστορίες του ελληνικού φανταστικού με κοινό παρονομαστή τις ρωγμές που φωτίζουν το σκοτάδι όταν όλα φαίνονται χαμένα.

252 pages, Paperback

First published July 7, 2021

Reviews

[Αnastasia Neraidoni · Rating 5 out of 5]

Συγχαρητήρια σε όλους τους συγγραφείς που μετέχουν στην ανθολογία. Πραγματικά δεν μπόρεσα να βρω ψεγάδι. Άντε κάνα δυο τελείες που λείπουν. Όλα τα διηγήματα είναι τόσο όσο, δουλεμένα αριστουργηματικά με έμφαση στη λυρική αφήγηση και στους ρεαλιστικούς διαλόγους. Θα βρείτε μέσα ρεμπέτες που ήρθαν στο Χατζηκυριάκειο με ατμόπλοια και γοργόνες από τη Σμύρνη, αγάλματα απ'τη γενιά του Δαιδάλου που αντιστέκονται σε Ναζί, σούπερ ήρωες που κατρακύλησαν στον βούρκο της φιλαυτίας, μάγισσες που κυνηγάνε σπάνια πλάσματα για να βρουν την αγάπη, κορίτσια που έζησαν την φρίκη στη Συρία και συνεχίζουν να παλεύουν για ένα κομμάτι στον ήλιο, λεμονιές που απλώνουν τα δολοφονικά κλαδιά τους, φαντάσματα πικαρισμένα από ανεκπλήρωτους έρωτες και τέρατα που είχαν όλη την καλή διάθεση να ζήσουν ανθρώπινα μα κανείς δεν τους έδωσε ποτέ την ευκαιρία.

[Steve Stivaktis · Rating 5 out of 5]

Μια εξαιρετική συλλογή από διηγήματα που δείχνει πόσες δυνατότητες έχει το ελληνικό φανταστικό. Χαίρομαι πάρα πολύ που απέκτησα μια εκτενέστατη λίστα νέων συγγραφέων για να αναζητήσω από δω και μπρος. Συγχαρητήρια σε όλ@ς.

[Βιβή Κανάρη · Rating 5 out of 5]

Γιατί λοιπόν να διαβάσει κανείς αυτή τη συλλογή; Για να μάθει πως συνδέεται το steam punk με το ρεμπέτικο, πως δουλεύουν οι Ελληνίδες Ghostbusters, πως αντιμετωπίζουν οι Ελληνίδες γιαγιάδες τους ναζί (με ρομπότ φυσικά), ποιο είναι το τίμημα του έρωτα (ή πως να βρει άντρα μία μεγαλοκοπέλα μάγισσα) και ποιο αυτό της ελευθερίας (η απάντηση συνήθως περιλαμβάνει όπλο, αλλά όχι πάντα). Κι αυτά είναι μόνο μερικά από τα θέματα των 13 διηγημάτων.

[Vasso Tiessa · Rating 5 out of 5]

Ένα από τα καλύτερα βιβλία φανταστικού που έχω διαβάσει τελευταία.
Δεδομένου ότι είναι ανθολογία, που σημαίνει πολλοί διαφορετικοί συγγραφείς, πολλά διαφορετικά στυλ, πολλές διαφορετικές ιστορίες σε όλο το εύρος του φανταστικού, μιλάμε για ένα μεγάλο επίτευγμα. Μπράβο στα παιδιά των Tales of the Wyrd, καθηγητές και για τους μαθητές και μπράβο για την πρωτοβουλία.
Περιμένουμε με χαρά τα επόμενα!

[Michalis Chalkias · Rating 5 out of 5]

Δεκατρείς πολύ όμορφες ιστορίες που καλύπτουν μεγάλο φάσμα του φανταστικού, όλες γραμμένες απο έλληνες συγγραφείς.
Ένα μεγάλο συν στις ιστορίες αυτές που γεννήθηκαν μέσα απο τη χρήση της ελληνικής λαογραφίας και μυθολογίας με το φανταστικό.
Είναι κρίμα όποιος είναι λάτρης του φανταστικού να μη δώσει μια ευκαιρία σε αυτή τη συλλογή.

[Sophia Nicolopoulos · Rating 4 out of 5]

Τι εξαιρετική συλλογή! Τόσα χρόνια σνόμπαρα τόσο πολύ την ελληνική λογοτεχνία του φανταστικού (κυρίως επειδή όλοι αντιγράφουν τον Τόλκιν, λες και εμείς εδώ δεν έχουμε υπέροχους θρύλους και μύθους ή δε μπορούμε να γράψουμε φαντασία με έδρα την Ελλάδα) κυρίως επειδή δεν έβρισκα σωστά επιμελημένα βιβλία, και ωραίες πένες.

Το συγκεκριμένο το έχουν επιμεληθεί οι Δήμητρα και ο Βίκτωρας από το Tales of the Wyrd, με τους οποίους έχω παρακολουθήσει σεμινάρια του φανταστικού και μόνο θετικές εμπειρίες και πολύ γνώση έχω να πω ότι έλαβα! Πραγματικά, όλες οι ιστορίες είχαν σωστή επιμέλεια και πολύ μα πολύ ωραία ροή. Όλες είχαν κάτι να σου πουν, και κάτι να σου δώσουν, και όλες θέτουν την βάση για μια ελληνική λογοτεχνία του φανταστικού που μπορεί να μην αντιγράφει ό,τι βγαίνει στο εξωτερικό.

Πολλά μπράβο και στον εκδοτικό οίκο που βγάζει τέτοια βιβλία και ωθεί και άλλους εκδοτικούς οίκους, μεγαλύτερους να ακολουθήσουν το παράδειγμα του. Δε χρειάζεται όλα τα βιβλία του φανταστικού να είναι μόνο αυτοεκδόσεις--μπορούμε να έχουμε και την επιλογή οι συγγραφείς να εκδίδονται από παραδοσιακούς εκδοτικούς οίκους.

Από τις ιστορίες τώρα, έχω να πω ότι ξεχώρισα κάποιες που μπήκαν τόσο στην καρδιά μου, που δεν ήθελα να τις τελιώσω. Το "Κάνε μου Χώρο" της Κρίστι Γιακουμάκου, "Το Σπασμένο Παιχνίδι" της Βιβής Κανάρη, "Ο Μετρονόνομος" της Καλλιόπης Παπαδοπούλου είναι οι τρείς αγαπημένες μου. Σίγουρα ξεχώρισα και τα "Κίτρινα, Ξινά Αιώνια" του Ηλία Φουντούλη και την "Πύρρα" του Αντώνη Πάσχου όπως και το "Τρια Σε Ένα" της Ελισσάβετ Καραθανάση. Αυτές τις ξεχώρισα γιατί είχαν υπέροχη κοσμοπλασία σε λίγες σελίδες, δυνατή αφήγηση και διάλογο, όμορφα δοσμένα ηθικά μηνύματα και μου απέδειξαν πόσο εύκολα η φαντασία μπορεί να έχει και νότα ελληνική. Αλλά το πιο σημαντικό, είναι ότι αυτές οι ιστορίες με άγγιξαν πολύ.

Μη με παρεξηγήσετε--και εγώ γράφω ελληνική φαντασία αλλά στα αγγλικά οπότε πάντα ήθελα να βρω συγγραφείς που θαυμάζω στην μητρική μου. Τον τελευταίο καιρό, έχω ξεκινήσει και διαβάζω ελληνικά βιβλία για αυτό τον λόγο. Το " Φως στις Ρωγμές" όμως ήταν τόσο κοντά στα γούστα μου ως συγγραφέας και αναγνώστης που όχι μόνο με έβγαλε από ένα δίμηνο reading slump, αλλά και επειδή με ενέπνευσε να συνεχίσω να γράφω.

Ανυπομονώ να διαβάσω περισσότερα από τα παιδιά και τους μαθητές του Tales of the Wyrd! Σας αγαπώ, συνεχίστε έτσι!

[Ηλίας Τσιάρας · Rating 5 out of 5]

Σίγουρα από τις καλύτερες ανθολογίες που κυκλοφορούν. Το θέμα είναι τόσο γενικό που δεν κουράζει καθόλου. Δύο τρεις συμμετέχοντες ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους για την υπέροχη πένα τους. Πολλά μπράβο στο εργαστήρι Tales of the Wyrd, για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι κάνουν εκπληκτική δουλειά

[Dinos Hajiyorgis · Rating 5 out of 5]

Το Εργαστήριο Δημιουργικής Γραφής “Tales of the Wyrd” των Βίκτωρα Ψευτάκη – Δήμητρας Νικολαΐδου πρέπει να κάνει καταπληκτική δουλειά, αν κρίνω από το τελικό αποτέλεσμα, την συλλογή 13 ιστοριών του φανταστικού, υπό τον τίτλο Το Φως στις Ρωγμές. Κάθε ιστορία μία και μία, με την πρώτη να με κερδίζει με το “γεια σου”! Ξεκινάμε λοιπόν με “Αμανέδες από Μέταλλο και Ατμό” της Αταλάντης Ευριπίδου. Steampunk σμυρναίικο σουτζουκάκι. Μια ευφάνταστη ιδέα που σερβίρεται έξοχα από τη συγγραφέα, η οποία αποδεικνύει ότι αυτό το είδος έχει μέλλον. Ακολουθεί το “Κάνε μου Χώρο” της Κρίστι Γιακουμάκου. Ποστ αποκαλίπτικ ραδινεργό σούσι. Καλύτερα να σκέφτομαι σούσι παρά τηγανιτές κατσαρίδες. Σε κρατάει στις δαγκάνες του ως το τέλος, δείχνοντας ότι μπορεί να υπάρξει μεγάλη καρδιά στο κέντρο και του πιο ζοφερού σκηνικού. “Κίτρινα, Ξινά, Αιώνια” του Ηλία Φουντούλη. Δροσιστικό σφηνάκι τρόμου με ουίσκι με λεμόνι. Προσοχή, τα λεμόνια πέφτουν από στοιχειωμένη λεμονιά και ο συγγραφέας ως συνήθως έχει κέφια. Θα την θυμάστε καιρό αυτή τη λεμονιά. “Σκυλιά της Θούλης” της Χριστίνας Ζαμποπούλου. Ονειρική και ξεσηκωτική αφήγηση ηρωικής φαντασίας που η Ζαμποπούλου υφαίνει περίτεχνα, δίνοντας στον αναγνώστη μια στοιχειωμένη οπτική. “Τρία σε Ένα” της Ελισάβετ Καραθανάση. Ανανεωτικό διήγημα φαντασμάτων, διανθισμένο με ιδιαίτερο χιούμορ, με αποχή από τα πιο πολλά κλισέ του είδους. Ghostbuster περιπέτεια με μια δόση καλόδεχτης συγκίνησης. “Ινάννα” της Χριστίνας Λάσκη. Δυνατό διήγημα που μακάρι να ήταν σκέτο φαντασία. Πικρή απεικόνιση της θηριωδίας του ανθρώπου, που συμβαίνει τώρα, τόσο κοντά στα μέρη μας και που ξεβράζει ακόμα τον πόνο στις ακτές μας. Φρούδα παρηγοριά το φανταστικό μέρος της ιστορίας. “Το Σπασμένο Παιχνίδι” της Βιβής Κανάρη. Πέρασμα από τον μύθο του Μινώταυρου, με μια ουσιαστική αλλαγή και βαθιά ενδοσκόπηση στην ιστορία. Θα το νιώσετε αλλιώς απ’ότι είχατε μάθει ως τώρα. “Μετρονόμος” της Καλλιόπης Παπαδοπούλου. Δυνατ;o post-apocalyptic διήγημα που συγκινεί με την τραγικότητα του, με την τόσο ανθρώπινη αφήγηση σε ένα απάνθρωπο τοπίο. “Τα Πλάσματα που Ζουν Χωρίς Αγάπη” της Κιάρας Καλουντζή. Από τον αργαλειό της δημιουργού που υφαίνει μοναδικά παραμύθια που ζεσταίνουν όλες τις ηλικίες. Μαγικά χρωματιστά υφαντά που έχουν από ένα χάδι και στην ��ιο γκρίζα τους απόχρωση. “Τα Ανταλλακτικά” του Δημήτρη John Ράπτη είναι μια ευαίσθητη πινελιά επιστημονικής φαντασίας που μας δείχνει ότι άνθρωποι ή ρομπότ χρειαζόμαστε ανταλλακτικά και κυρίως, κάποιον να μας νοιάζεται. “Άγριος Τριγυτής – Μια ιστορία της προδομένης φυλής των σάτουρνων” του Χρήστου Γ. Κούτσιανου. Δυνατή ιστορία fantasy, σπάνιας μυθοπλασίας, με πηγή ελληνικές και ρωμαϊκές δοξασίες, σε μια ευφάνταστη κοσμοπλασία του συγγραφέα. Δράση και αγωνία σε τόσες λίγες σελίδες. “Κομφετί και Σερπαντίνες” του Γιάννη Σιδέρη. Πικρή σούμα μιας σούπερ ηρωικής ζωής, στην παράδοση του Watchmen, αλά ελληνικά. Άριστα δοσμένη μυθολογία που δεν απασχολεί συχνά το ελληνικό φανταστικό. “Πύρρα” του Αντώνη Πάσχου. Η ελληνική ιστορία, και κυρίως του 20ου αιώνα, είναι έδαφος απάτητο από το φανταστικό. Κι αυτό επειδή μόνο πρόσφατα άρχισε να βαδίζει το φανταστικό στη χώρα μας, αποφεύγοντας πρωτίστως το ελληνικό στοιχείο. Ευτυχώς χάνεται σιγά-σιγά η προκατάληψη, όπως συμβαίνει έξοχα εδώ από τον συγγραφέα σε αυτό τι διήγημα. Με δυνατή και πικρή γεύση κλείνει η παρούσα συλλογή που κερδίζει το στοίχημα και σίγουρα ανοίγει τον δρόμο στη συνέχιση του εγχειρήματος.

[Bella Baxter · Rating 3 out of 5]

Λοιπόν, εδώ τα πράγματα είναι λίγο... "φανταστικά"! Το βιβλίο "Το φως στις ρωγμές" δεν είναι μυθιστόρημα αλλά μια ανθολογία 13 ιστοριών από διαφορετικούς συγγραφείς του ελληνικού φανταστικού. Κάθε ιστορία είναι μια ξεχωριστή βουτιά σε έναν άλλο κόσμο.
Το βιβλίο εξερευνά την ανθεκτικότητα της ανθρώπινης ψυχής, την ικανότητα να βρίσκουμε ελπίδα, νόημα και ομορφιά εκεί που όλα φαίνονται χαμένα. Μέσα από το όχημα του φανταστικού, οι συγγραφείς μιλούν για την πραγματικότητα, τον πόνο, αλλά και τη δύναμη της ζωής.
Είναι ένα βιβλίο που, ειλικρινά, έχει μια φοβερή ιδέα ως ανθολογία και προσφέρει αρκετή ποικιλία στο φανταστικό. Ωστόσο, προσωπικά το βρήκα κάπως άνισο, κάτι που είναι αναμενόμενο σε τέτοιου είδους συλλογές, αφού κάποιες ιστορίες σε συνεπαίρνουν και κάποιες σε αφήνουν αδιάφορο. Ενώ η κεντρική ιδέα είναι δυνατή, η εκτέλεση διαφέρει από διήγημα σε διήγημα. Του βάζω δύο αστέρια μείον, γιατί η ανομοιογένεια στην ποιότητα των ιστοριών και η έλλειψη μιας ενιαίας, σταθερής ατμόσφαιρας το αφήνουν απλά ως ευχάριστο, αλλά όχι αξέχαστο.
Το "Κίτρινα, ξινά, ιώνια" και το "Τα πλάσματα που ζουν χωρίς αγάπη" πραγματικές εξαιρετικές ιστορίες .