In het begin nog wel aardig doordat ik wat meer over Van der Poel te weten ben gekomen, maar halverwege verandert het boek in een insiderig navertellen en analyseren van wedstrijden waarin VdP heeft uitgeblonken of zich teweer heeft gesteld. Daarvoor lees ik geen boek, hoogstens een tijdschrift als De Muur. Maar mijn abonnement op dat blad heb ik opgezegd omdat ik daarin te veel stukken las waarin de wielersport in dienst staat van de journalist, in plaats van andersom. Dat idee kreeg ik bij dit boek ook.
Onleesbaar boek, hoe kun je nog een onleesbaar boek schrijven over zo’n fenomeen wat zoveel over te vertellen is. Het ligt vooral aan het het schrijf perspectief wat heel afstandelijk is. Gemiste kans die. Heb het niet uitgelezen en dat komt niet vaak voor.
Het kon bijna niet missen natuurlijk. Als je vader Adrie van der Poel is en je opa Raymond Poulidor, krijg je een flink wielergen mee. Wel het is duidelijk geworden dat Mathieu van beide wielerlegendes heel veel heeft geerfd. Welliswaar mist hij een beetje het klimtalent van zijn opa, maar dat compenseert hij door een enorm doorzettingsvermogen. Een lekker boek over Mathieu dat fijn weg leest, maar ik ben dan ook een wielerfan en vind het heerlijk om wielerverhalen te lezen. Het fietsen laat ik inmiddels over aan de topsporters zelf....