داستان های هزار و یک شب

داستان‌های هزار و یک شب

by Anonymous, عبداللطیف طسوجی (Translator), سروش اصفهانی (Translator)

کتاب داستان‌های هزار و یک شب جلد دوم نوشته عبداللطیف طسوجی است. این کتاب با صدای بازیگر مشهور شیوا خنیاگر منتشر شده است. این کتاب شامل شب هفتم تا دوازدهم است.
مدت زمان: 1 ساعت و 9 دقیقه

درباره هزار و یک شب:
دو شاهزاده برادر، به نام‌های شهریار (یا شهرباز) و شاه زمان، مورد خیانت از طرف همسران خود قرار می‌گیرند شاه زمان تَرک پادشاهی می‌کند و راهی دیار برادر می‌شود و اما شهریار توان تحمل خیانت را نداشته و تصمیم به انتقام می‌گیرد. او هر شب با دختر جوانی از شهر ازدواج می‌کند و صبح دستور قتل دختر را می‌دهد.

تا اینکه دیگر دختری در شهر نمی‌ماند. وزیر شهریار دو دختر به نام‌های شهرزاد و دنیازاد (در بعضی نسخه‌ها دینازاد) دارد و به شدت نگران است اما شهرزاد از او می‌خواهد او را به عقد شاه در بیاورد. اما به خواهرش می‌گوید زمانی که شب شد تو به اتاق ما بیا و بگو عادت داری من برایت داستان بگویم و از شاه بخواه که من قصه‌ای بگویم. من هم به شاه همین را می‌گویم. شهرزاد قصه گویی را آغاز می‌کند اما در سپیده‌دم داستان نیمه می‌ماند، شهریار هم که مسحور این قصه شده بود مهلت می‌دهد که فردا شب ادامه قصه را بشنود و بنابراین کشتن شهرزاد را موکول به بعد می‌کند و این قصه گویی‌ها هزار و یک شب ادامه می‌کند و درپایان شاه که از شهرزاد فرزند داشته از کشتن او صرف نظر می‌کند.

مجموعه هزار و یک شب که در فارسی به هزار افسان مشهور بوده یک اثر کامل نیست که در یک زمان نوشته شده باشد، بلکه اثری است که در طول قرن‌ها سفر کرده است و داستان‌هایی به آن اضافه شده است و در پایان یک جا جمع شده است. به همین دلیل نشانه‌هایی از داستان‌های ایرانی، هندی، عربی و مصری در آن دیده می‌شود. چند رمانس کامل که به شکل مستقل در میان مردم روایت می‌شده در این کتاب گذاشته شده است.

نسخه کنونی فارسی را عبداللطیف طسوجی در زمان محمدشاه و پسرش ناصرالدین شاه به فارسی درآورد و به چاپ سنگی رسید. «هزار و یک شب» نامی است که از زمان ترجمه طسوجی در دوره قاجار در ایران شهرت یافته است.

این کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های جذاب است که شما را به دنیای عفریت‌ها و پری‌ها می‌برد و می‌توانید قدیمی‌ترین قصه‌های ایرانی و هندی و عربی را در آن پیدا کنید.

Audiobook

Published January 1, 2020

About the author

Books can be attributed to "Anonymous" for several reasons:

* They are officially published under that name
* They are traditional stories not attributed to a specific author
* They are religious texts not generally attributed to a specific author

Books whose authorship is merely uncertain should be attributed to Unknown.

See also: Anonymous

Reviews

[Masoud Paymard · Rating 3 out of 5]

احساس می‌کنم هرچقدر جلوتر میره، داستان ها پر کشش تر و پیچیده تر میشن. هرچند شباهت ساختاری تا حدی بین بعضی از قصه ها به چشم میخوره...
به هرحال تا اینجا من رو حسابی درگیر کرده و هر شب دارم بهش گوش میدم و تو دنیای خیال انگیزش غرق میشم
با این وجود هنوز انتقادهایی که به جلد اول داشتم (و توی مرور جلد اول نوشتم) پابرجاست و به این جلد هم وارده:
در خوانش متن (به ویژه اشعار) غلط وجود داره و به نظر می‌رسه کار ضبط و تولید با بی دقتی و سرسری انجام شده.
به علاوه من ترجیح میدادم هر جلد داستان های بیشتری رو دربرمیگرفت. ناشر برای خرد کردن هزینه تعداد جلدها رو بالا برده تا قیمت خیلی به چشم نیاد.
ولی من ترجیح میدادم کل اثر در ۲ یا ۴ جلد عرضه می‌شد. اینجوری به نظرم راحت تر بود...
همین دیگه، بریم سراغ جلد سوم

[Bahman Bahman · Rating 4 out of 5]

به‌گفته علی‌اصغر حکمت این کتاب پیش از دوره هخامنشی در هند به وجود آمده و قبل از حمله اسکندر، به فارسی (احتمالاً فارسی باستان) ترجمه شده و در قرن سوم هجری بعد از حمله اعراب به ایران زمانی که بغداد مرکز علم و ادب بود از پهلوی به عربی برگردانده شده‌است. متأسفانه اصل پهلوی کتاب را زمانی که به عربی ترجمه شد از بین بردند. او دلیل آنکه کتاب پیش از اسکندر به فارسی درآمده را به مروج‌الذهب مسعودی (درگذشته به سال ۳۴۶ ه‍.ق) و الفهرست ابن ندیم (درگذشته به سال ۳۸۵ ه‍.ق) مراجعه می‌دهد و سپس با اشاراتی به مشابهت هزار و یک شب با کتاب استر تورات استدلال می‌کند که هر دو کتاب در یک زمان و پیش از حمله اسکندر نوشته شده‌اند و ریشه واحد دارند. نام ایرانی آن هزار افسان است و وقتی به عربی ترجمه شده، نخست الف خرافه و سپس الف لیله خوانده شده، و چنان‌که حکمت می‌گوید در زمان خلفای فاطمی مصر به صورت الف لیلة و لیله (هزار شب و یک شب) درآمده‌است.

کتاب هزار و یک شب به سه نسخه تقسیم می‌شود: نسخه هندی که پیش از دوره هخامنشی به زبان سانسکریت نوشته شده، نسخه ایرانی که ترجمه‌ای از نسخه سانسکریت به فارسی باستان می‌باشد و نسخه عربی که در دوران هارون الرشید از زبان پهلوی به عربی ترجمه شده. می‌توان گفت در تمام ترجمه‌ها تعدادی داستان جدید به آن اضافه شده‌است.