«Θέλω να με θυμάστε σαν μια προοπτική, σαν κάτι που δεν μπόρεσα ποτέ να γίνω, σαν μια ανεκπλήρωτη ιστορία· μόνο με αυτό τον τρόπο θα συνεχίσω να υπάρχω».
Ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα για τις συγκυρίες και τις ασυνέχειες, το μοίρασμα και τη συνύπαρξη, τη λήθη και τη μνήμη. Μα πρωτίστως ένα οδοιπορικό για το χάος της ανθρώπινης ύπαρξης και τον Διάβολο που κρύβουμε μέσα μας.
Ο Νίκος Βεργέτης ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία: Χόλι Μάουντεν (εκδόσεις Κέλευθος, 2017), Ιπποκράτους και Ασκληπιού γωνία (εκδόσεις Κέλευθος. 2019), Τορκί Μπαρ (εκδόσεις Έρμα, 2021), Τετάρτη, μετά το Φρουμέλ (εκδόσεις Κυψέλη, 2023). Ήταν υποψήφιος, το 2018, στην κατηγορία πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα των βραβείων του λογοτεχνικού περιοδικού Διαβάζω. Την ίδια χρονιά, κέρδισε το βραβείο "Νέος Λογοτέχνης" για το βιβλίο του χόλι μάουντεν.
Στο γνωριμο πλέον μελό ύφος , νεωτεριστικα αφηγειται την ελευθερία κ τις αγκυλώσεις του σήμερα Η επαφή με τον ανθρωπο όμως σώζει. Οποιος το καταλάβει γρήγορα λυτρώνεται
Πώς συνδέεται το Τορκί, μια παραθαλάσσια πόλη στην Αγγλία με το Τορκί μπαρ στη Νέα Σμύρνη; Ποια η σχέση του Τζίμι ΜακΝίκολ, ποδοσφαιριστή της Τορκί Γιουνάιτεντ, του Γκάρι Κέλι, φίλου και συντρόφου, του Άρη Χρήστου, που κουβαλά μια κηλίδα αίματος σαν την Κρήτη, μιας κατσαρίδας, και των Αργύρη και Βασίλη Άγρα, δύο αδερφών που διοργανώνουν γιορτές για νεκρούς; Και ο Φάνης Χριστοδούλου πού κολλάει;
Αυτοί -και άλλοι- διαβαίνουν τις -ούτε 200- σελίδες του βιβλίου. Και αν και δεν λείπουν τα κλισέ, δεν μπορείς να μην πεις ότι ο Βεργέτης μετατρέπει τις σχεδόν καθημερινές και αδιάφορες ιστορίες πολύ οικείων χαρακτήρων σε ιστορίες που σε τραβάνε να τις διαβάσεις με μια ανάσα (ντάξει, υπερβολή, κατάλαβες).
Και πού ξέρεις; Μπορεί κάποιον από τους αυτούς να τους συναντήσεις σε ένα μπαράκι, που παίζει κλασικό και χέβι ροκ, μια Πέμπτη βράδυ μετά τη δουλειά. Ή παίζει να τον έχεις ήδη συναντήσει.
Μια μέρα που η, συμπαθέστατη κατά τ’ άλλα, Τορκί Γιουνάιτεντ μας πήγε κουβά μη πραγματοποιώντας το γκολ-γκολ και χάνοντας 0-4 στην έδρα της από την Γουόκινγκ, ξεκίνησα το πρόσφατο μυθιστόρημα του Νίκου Βεργέτη, το Τορκί Μπαρ. Ένας Σκοτσέζος, πρώην ποδοσφαιριστής της Τορκί Γιουνάιτεντ έχει βρεθεί στην Ελλάδα, όπου και να ανοίγει το ομώνυμο μπαρ. Ένα μπαρ γεμάτο με φανερές και μη αναμνήσεις του. Τόπος συνάντησης διαφορετικών ανθρώπων που ενώνονται τόσο φανερά όσο και από συνθήκες που οι ίδιοι δε γνωρίζουν. Ο Νίκος Βεργέτης παρουσιάζει τις ιστορίες των πρωταγωνιστών από τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 μέχρι το σήμερα με περίσσιο σαρκασμό, συγκίνηση, υποχθόνιο χιούμορ και ένα υποσκάπτων Καφκισμό. Στην ουσία πρόκειται για ένα ψυχογραφικό μυθιστόρημα, που αποτελεί φόρο τιμής στα χαμένα (ή και όχι) νιάτα, στις προσδοκίες της υπόλοιπης ζωής, στον Φόβο, στους φίλους, στους συντρόφους και στις συμμορίες. Τα τραγούδια που συναντόνται στο Τορκί Μπαρ συνθέτουν ένα εξαιρετικό μωσαϊκό από ροκιές, μεταλιές, στοουνεριές, γκαραζιές και πολλά άλλα, που δημιουργούν το ιδανικό soundtrack για ένα νοσταλγικό ταξίδι μυστηρίου, χιούμορ, ρεαλισμού, εσωτερικής αναζήτησης και πάλης. Διαβάστε το!
Μόνο αγάπη για την γραφή του Βεργέτη . Και άλλη τόση για αυτό το βιβλίο που οι συγκυρίες του σε πηγαίνουν πέρα δώθε στις ζωές των πρωταγωνιστών . Γίνεσαι ένας από την παρέα που δειλά τους ακούς χωρίς να συμμετέχεις, αλλά συμπάσχεις , τους καταλαβαίνεις , κλαίς και γελάς μαζί τους . Υπέροχο.