در کتاب حاضر، در باب توسّل و شفاعت بحث شده است. این اثر، با هدف روشن نمودن تأثیر توسّل به معصومین(ع) و شفاعت ایشان از افراد در روز قیامت و رابطة میان توسّل و شفاعت تدوین شده است. کتاب، تلخیصی از مجموعة بیست و یک سخنرانی «آیتالله مرتضی تهرانی» است که در محرّم سال 1372 و پس از آن ایراد گردیده است. در بخش نخست کتاب، مسائلی مانند توسّل، شبهات مربوط به توسّل، آثار و نتایج توسّل و علّت اختلاف سطح اعتقادی بین نسلها مورد توجّه بوده و دربارة تفسیر واسطههای الهی و ضرورت وجود آن در بعد معنوی، شفاعت در رابطة میان توسّل و شفاعت بحث شده است. بخش دوم کتاب، مشتمل بر بررسی اقسام جهانبینی و به ویژه مسیر تغییر تدریجی جهانبینی توحیدی افراد و اصلاح جامعة توحیدی توسّط اولیای الهی است.
مرحوم آیت الله حاج آقا مرتضی تهرانی (زادهٔ ۱۳۱۵ - درگذشته ۳۰ تیر ۱۳۹۷) از استادان عرفان، اخلاق، تفسیر و از مجتهدان معاصر شیعه بود. وی فرزند ارشد آیتالله میرزاعبدالعلی تهرانی، برادر حاج آقا مجتبی تهرانی و از شاگردان بزرگانی چون امام خمینی، آیتالله بروجردی، علامه طباطبایی و آیتالله خوئی بود
او در سالهای پایانی حیات خود «مجتهد اول تهران» بود و او را در شمار بزرگترین اساتید اخلاق و عرفان تهران میدانستند