What do you think?
Rate this book
El telescopio de Schopenhauer
Una gelida manana, en un pueblo de un pais de Europa donde siempre parece ser invierno, un hombre cava un hoyo en la tierra helada mientras otro lo contempla. El escenario es ominoso: ventisca, nieve, un campo aislado, soldados, camiones que traen a civiles ateridos, ecos sordos de una guerra cercana... El panadero - que cava y narra - y el maestro - que fuma y mira - hablan, recuerdan, y sus palabras desvelan poco a poco quienes son, como han llegado hasta ahi, que aciaga sucesion de acontecimientos ha sumido a su pueblo olvidado de la historia en una guerra fratricida. La conversacion, entrecortada y tensa, se desliza entre la confesion personal y la reflexion historica, entre la busqueda de certidumbres y la renuncia a toda certeza. Cae la noche y el hoyo se ha agrandado hasta convertirse en una fosa; la hora esta cumplida, y el desenlace sera tan inesperado e inevitable como una maldicion.
312 pages, Paperback
First published January 1, 2003
About the author
Gerard Donovan
15 books58 followersGerard Donovan is an acclaimed Irish-born novelist, photographer and poet currently living in Plymouth, England, working as a lecturer at the University of Plymouth.
Donovan attracted immediate critical acclaim with his debut novel Schopenhauer's Telescope, which was long-listed for the Man Booker Prize in 2003. His subsequent novels include Doctor Salt (2005), Julius Winsome (2006), and, most recently, Sunless (2007). However, Sunless is essentially a rewritten version of Doctor Salt -- ultimately very different from the earlier novel, but built upon the same basic narrative elements—of which Donovan has said: "Doctor Salt... was a first draft of Sunless. I wrote [Doctor Salt] too fast, and the sense I was after just wasn't in the novel. ... I saw the chance to write the real novel, if you like, [when Doctor Salt was due to be published in the United States in 2007] and this I hope I've done in Sunless."
Prior to his career as a prose author, Donovan published three collections of poetry: Columbus Rides Again (1992), Kings and Bicycles (1995), and The Lighthouse (2000). His next publication will be a collection of short stories set in Ireland, followed by a novel set in early twentieth-century Europe which he is currently writing.
Donovan made a huge Dubai picture, with 4.250 photoshots (45 billion pixels) in Dubai's panoramica area.
Donovan attracted immediate critical acclaim with his debut novel Schopenhauer's Telescope, which was long-listed for the Man Booker Prize in 2003. His subsequent novels include Doctor Salt (2005), Julius Winsome (2006), and, most recently, Sunless (2007). However, Sunless is essentially a rewritten version of Doctor Salt -- ultimately very different from the earlier novel, but built upon the same basic narrative elements—of which Donovan has said: "Doctor Salt... was a first draft of Sunless. I wrote [Doctor Salt] too fast, and the sense I was after just wasn't in the novel. ... I saw the chance to write the real novel, if you like, [when Doctor Salt was due to be published in the United States in 2007] and this I hope I've done in Sunless."
Prior to his career as a prose author, Donovan published three collections of poetry: Columbus Rides Again (1992), Kings and Bicycles (1995), and The Lighthouse (2000). His next publication will be a collection of short stories set in Ireland, followed by a novel set in early twentieth-century Europe which he is currently writing.
Donovan made a huge Dubai picture, with 4.250 photoshots (45 billion pixels) in Dubai's panoramica area.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 54 reviews
June 20, 2023
تلسکوپ شوپنهاور عنوان کتابی ایست از جرارد داناوان ، نویسنده و شاعر ایرلندی . او داستان دیالوگ محور خود را بر پایه گفتگو میان یک شهروند ( نانوا ) که مشغول حفر یک گودال است با یکی از سربازان که پیشتر معلم بوده به پیش می برد .
داستان داناوان نه مکان مشخصی دارد و نه زمان آن چندان روشن است گرچه که سرمای هوا ، بارش برف و وزش باد ، حفر چاله و مردمی که منتظر ایستاده اند ممکن است یکی از فجایع نسل کشی در لهستان یا شوروی را به خاطر آورد . کتاب سرشار از گفنگوهای فلسفی ، تاریخ جنگ و خشونت و دیگر سخنان روشنفکرانه ای ایست که میان نانوا و سرباز صورت می گیرد .
اگر چرخش آخر کتاب را نادیده بگیریم به سختی می توان کتاب را دارای داستانی مشخص دانست . تلسکوپ شوپنهاور را باید به عنوان یک کتاب فلسفی در نظر گرفت . داناوان کوشیده تا در بستری فلسفی و با استفاده از داستان نانوا و سربازمفاهیم مورد نظر خود را بیان کند .
شوربختانه نتیجه کار او را نمی توان چندان قابل توجه دانست ، او هم از فرم بازمانده و هم از محتوا .
داستان داناوان نه مکان مشخصی دارد و نه زمان آن چندان روشن است گرچه که سرمای هوا ، بارش برف و وزش باد ، حفر چاله و مردمی که منتظر ایستاده اند ممکن است یکی از فجایع نسل کشی در لهستان یا شوروی را به خاطر آورد . کتاب سرشار از گفنگوهای فلسفی ، تاریخ جنگ و خشونت و دیگر سخنان روشنفکرانه ای ایست که میان نانوا و سرباز صورت می گیرد .
اگر چرخش آخر کتاب را نادیده بگیریم به سختی می توان کتاب را دارای داستانی مشخص دانست . تلسکوپ شوپنهاور را باید به عنوان یک کتاب فلسفی در نظر گرفت . داناوان کوشیده تا در بستری فلسفی و با استفاده از داستان نانوا و سربازمفاهیم مورد نظر خود را بیان کند .
شوربختانه نتیجه کار او را نمی توان چندان قابل توجه دانست ، او هم از فرم بازمانده و هم از محتوا .
July 18, 2025
Çok farklı, hatta ayrıksı bir roman. Ya çok seveceksiniz, ya da yarım bırakacaksınız, ilk yüz sayfayı geçerseniz artık kitap sizi bırakmayacak. Anlatıcı romanın kahramanlarından biri olan fırıncı. İşbirlikçi, pragmatist, bencil, yalnız, hayatta kalmak için yapamayacağı hiçbir şey yok, bir de tarihe ve bilime meraklı. Diğer kahramanımız ise bir öğretmen, tarih öğretmeni, ama tarihe sırtını, felsefeye yüzünü dönmüş bir genç adam.
Öğretmen önemli olanın tarihte olanların değil insanların bu tarihlerden ne anladığına inanıyor. Fırıncı ise her tarihin önemli olduğuna, insanın ne yaptığına, neler elde ettiğine bakılmalı diyor. Roman bir diyalog halinde sürüyor ve felsefe ile tarih arasındaki çekişme hatta savaş, ikisinin “tuhaf” veya “aykırı” denebilecek diyaloglarında romanın temel unsuru olarak yer alıyor.
İrlandalı yazar Gerard Donovan bir şairmiş ve bu ilk romanı. Nasıl şiirde birçok şeyi birkaç satırda anlatma mahareti gösterilir, G. Donovan da bu romanında koskoca insanlık tarihini ikiyüz küsur sayfaya sığdırmayı başarmış. Mizah anlayışı da farklı yazarın, gülerken ağlatan bir tarzı var. Felsefi konuları, filozofları ve tarihteki şiddet olaylarını çok iyi araştırmış. Savaşı, şiddeti, kötülüğü çok farklı bir anlatımla sunmuş, öyle ki roman bittiğinde insandan daha kötü ve aşağılık bir canlı olmadığını hatırladım hemen. Finali de roman gibi ilginç. Farklı bir okuma için öneririm.
Öğretmen önemli olanın tarihte olanların değil insanların bu tarihlerden ne anladığına inanıyor. Fırıncı ise her tarihin önemli olduğuna, insanın ne yaptığına, neler elde ettiğine bakılmalı diyor. Roman bir diyalog halinde sürüyor ve felsefe ile tarih arasındaki çekişme hatta savaş, ikisinin “tuhaf” veya “aykırı” denebilecek diyaloglarında romanın temel unsuru olarak yer alıyor.
İrlandalı yazar Gerard Donovan bir şairmiş ve bu ilk romanı. Nasıl şiirde birçok şeyi birkaç satırda anlatma mahareti gösterilir, G. Donovan da bu romanında koskoca insanlık tarihini ikiyüz küsur sayfaya sığdırmayı başarmış. Mizah anlayışı da farklı yazarın, gülerken ağlatan bir tarzı var. Felsefi konuları, filozofları ve tarihteki şiddet olaylarını çok iyi araştırmış. Savaşı, şiddeti, kötülüğü çok farklı bir anlatımla sunmuş, öyle ki roman bittiğinde insandan daha kötü ve aşağılık bir canlı olmadığını hatırladım hemen. Finali de roman gibi ilginç. Farklı bir okuma için öneririm.
December 13, 2007
I loved this book, even though it seemed rather opaque at first. After all, how can one man digging a hole while another watches possibly prove to be more than an extended exercise in absurdism. Yet, this book reaches into moral and philosophical corners I could not have envisioned. A great deal of contemporary fiction is so predictable, but even when I could discern the character's path, I could not anticipate fully its import or heft. Take some time to savor it.
August 1, 2023
Complejo y duro.
November 26, 2017
Dit boek zal eindigen in mijn top 10 van dit jaar en zeker ook hoog scoren in mijn boeken top 100 allertijden. Indrukwekkend en uitstekend geschreven. Ik ga snel op zoek naar andere boeken van deze schrijver.
January 4, 2017
Ein Nachmittag in einem Dorf irgendwo im winterlichen Europa. Ein Mann gräbt auf einem Feld ein großes Loch, ein anderer wacht über ihn. Der Schnee fällt, Soldaten marschieren vorbei, Lastwagen karren Dorfbewohner an den Waldrand. Während rings umher ein Bürgerkrieg tobt, beginnen die beiden Männer miteinander zu reden … Der aufsehenerregende Debütroman von Gerard Donovan erzählt von Gut und Böse, von Kälte und Gewalt und von den Abgründen, die sich seit Jahrhunderten zwischen den Menschen auftun, immer wieder.
Nachdem ich mit seinem hochgeladen 'Winter in Maine' leider so gar nichts anfangen konnte, hat mich dieses Buch doch zum positiven überrascht. Die Sprachgewalt hat mir gut gefallen und dieses Mal konnte ich auch sowohl mit den Protagonisten als auch der Handlung bzw den philosophischen Passagen etwas anfangen, auch wenn ich trotz der nur knapp 350 Seiten immer mal wieder Längen empfand. Ich bin zwar froh, dass ich dem Autor noch eine Chance gegeben habe, müsste aber nicht unbedingt noch mehr von ihm lesen.
Nachdem ich mit seinem hochgeladen 'Winter in Maine' leider so gar nichts anfangen konnte, hat mich dieses Buch doch zum positiven überrascht. Die Sprachgewalt hat mir gut gefallen und dieses Mal konnte ich auch sowohl mit den Protagonisten als auch der Handlung bzw den philosophischen Passagen etwas anfangen, auch wenn ich trotz der nur knapp 350 Seiten immer mal wieder Längen empfand. Ich bin zwar froh, dass ich dem Autor noch eine Chance gegeben habe, müsste aber nicht unbedingt noch mehr von ihm lesen.
June 11, 2010
I wanted to give this book a higher score - I felt like I should like it more than I actually did. It was well written, and there were some interesting changes in narrative, but I just wasn't that drawn in by it. I didn't find the philosophical exploration of what evil might be to be that well done.
May 28, 2009
Donovan's debut novel, long-listed for the Booker, is set in a field somewhere in Europe, on a wintry day during a war. One character, identified only as the Teacher, is watching the other character, the Baker, dig a hole the size of a mass grave - a Sisyphean task given the rate at which snow is falling. Over the course of the day, the two have a philosophical dialogue about genocide and war, the nature of evil and the reliability and usefulness of recorded history, and we learn a little more - only a little, mind - about their respective involvements in the present nonspecific conflict.
In its methods, themes and tone, Schopenhauer's Telescope closely resembles a piece of Theatre of the Absurd,
In its methods, themes and tone, Schopenhauer's Telescope closely resembles a piece of Theatre of the Absurd,
April 3, 2015
G. Donovan is my new discovery ! His writing is beautiful, intense and profound! Five huge huge stars!
Read
January 9, 2023Abgebrochen
January 25, 2011
Amateurish mess. I guess the main story is not that bad an idea (althogh a bit too movie-like), but the book just doesn't work; or else I don't get it. The dialogue is an incoherent mix of irrelevant trivia and the characters are so badly drawn they come across as schizophrenic.
I give it two stars because at least it is different, readable, and the chapters are short, which I liked.
I give it two stars because at least it is different, readable, and the chapters are short, which I liked.
March 4, 2022
Very interesting and timely given the current war between Russia and Ukraine. This book took a surprising amount of twists given the premise is about two people digging a hole during a civil war.
April 1, 2021
Una exhibición de absurdismo puro y duro. Tiene capítulos geniales con reflexiones muy interesantes, y capítulos que sobran completamente: aburridos y sin aporte a la novela. El título también me parece mejorable, aunque es lo de menos. Aún así le doy las buena puntuación porque los capítulos buenos son muy buenos. El final es de lo más crudo que he leído, te hace sentir realmente lo que la guerra es. Novela en general infravalorada.
December 11, 2022
In a time of war, a man digging a large hole while truckloads of people arrive accompanied by soldiers with machine guns is never going to end well. An exploration of war and philosophy, with somewhat of a twist in the end. Very thought provoking and absolutely beautifully written. A work of art.
December 18, 2009
Story progression/development: 5
Characterization: 5
Conflict: 3.5
Conclusion: 4
Additional Thoughts:
I've never read a book more captivating than this one.
Told only through the two characters of the Baker and the Teacher, it captures the essence of war and its casualties and also the tolls it takes on two very different people who represent two very different outlooks on the value of human life.
I think what I found most striking is the fact that the entire story is centered around the digging of a hole and the conversations of the Teacher and Baker.
It's easy to read it and with every sentence take something out of it.
An epic metaphor of everyday battle, definitely recommended to anyone who just has the time.
Quotes:
-"Is the hole the space you've dug or is it made of the clay and snow you've dug out?"
-My brother also said that the teacher never lived in that city, and what if a few animals and some people died? It was a war, and things happened in war. We all agreed. War is war. Most killing, ordinary. If it happened enough, you'd get used to it, wouldn't stop you eating a good breakfast after a while.
-I saw the patterns of history and thought that a human might be eighty percent chemicals, eighteen percent his past, and two percent feeling, creatures of habit.
-I became a person by copying people.
- A Hotchkiss follows the fleeing women and children. They get shelled all the way to dead.
--"I think evil is overrated as a concept," I said. "Everything is evil these days..."
- That's the logic of evil. It's mechanical. It does the job and then makes dinner.
- And He clicks his fingers and I disappear, nobody. Andy I appear nowhere. Nothing between me and nothing.
- Deception is the middle name of all women, I knew that, of course, but isn't that another matter alrogether, and I knew that she, the lady of the manor, would employ a tactical type of surprise.
- He decided never to shout again because it obscured what he was saying, which is what usually happened in real life too.
- He laughed. 'And I discovered the men's toilet in a hotel last week. I came across it. I saw it. I went back to my friends in the lobby who were downing martinis and said, "I found the toilet."'
-"The only test, Baker, is how not to erase ourselves from the map. Our history is that things don't last. Every generation creates the right monsters to destroy itself."
Characterization: 5
Conflict: 3.5
Conclusion: 4
Additional Thoughts:
I've never read a book more captivating than this one.
Told only through the two characters of the Baker and the Teacher, it captures the essence of war and its casualties and also the tolls it takes on two very different people who represent two very different outlooks on the value of human life.
I think what I found most striking is the fact that the entire story is centered around the digging of a hole and the conversations of the Teacher and Baker.
It's easy to read it and with every sentence take something out of it.
An epic metaphor of everyday battle, definitely recommended to anyone who just has the time.
Quotes:
-"Is the hole the space you've dug or is it made of the clay and snow you've dug out?"
-My brother also said that the teacher never lived in that city, and what if a few animals and some people died? It was a war, and things happened in war. We all agreed. War is war. Most killing, ordinary. If it happened enough, you'd get used to it, wouldn't stop you eating a good breakfast after a while.
-I saw the patterns of history and thought that a human might be eighty percent chemicals, eighteen percent his past, and two percent feeling, creatures of habit.
-I became a person by copying people.
- A Hotchkiss follows the fleeing women and children. They get shelled all the way to dead.
--"I think evil is overrated as a concept," I said. "Everything is evil these days..."
- That's the logic of evil. It's mechanical. It does the job and then makes dinner.
- And He clicks his fingers and I disappear, nobody. Andy I appear nowhere. Nothing between me and nothing.
- Deception is the middle name of all women, I knew that, of course, but isn't that another matter alrogether, and I knew that she, the lady of the manor, would employ a tactical type of surprise.
- He decided never to shout again because it obscured what he was saying, which is what usually happened in real life too.
- He laughed. 'And I discovered the men's toilet in a hotel last week. I came across it. I saw it. I went back to my friends in the lobby who were downing martinis and said, "I found the toilet."'
-"The only test, Baker, is how not to erase ourselves from the map. Our history is that things don't last. Every generation creates the right monsters to destroy itself."
July 11, 2014
Schopenhauer's Telescope
Gerard Donovan (Scribner)
Schopenhauer's Telescope is Gerard Donovan's first novel. Best keep your own 'scope trained for more of this author's work because it is burgeoning with promise.
Schopenhauer's Telescope presents a conversation between two men. One is digging a large hole in the ground in the frozen Northern European ground. The other is watching him. The cold snow-laced wind intensifies as the afternoon wears on into dusk and the hole grows larger. We learn that in actuality, Schopenhauers Telescope is the perspective of a telescope in reverse leaning backwards through time. And also how the history of bread is the history of man. We learn too what shocking thing these men are doing and why.
Gerard Donovan has a sharp eye and the translation of his imagery to the page is articulate, even artistic. I found one or two of his plot devices a little too clever, obliging me to stop and try to keep up with what was going on but this is quite minor in the context of the entire book. Don't let the comment stop you because what Schopenhauer's Telescope does deliver is entirely thought provoking. A very good read.
Published in Good Reading Magazine (www.goodreadingmagazine.com.au)
Gerard Donovan (Scribner)
Schopenhauer's Telescope is Gerard Donovan's first novel. Best keep your own 'scope trained for more of this author's work because it is burgeoning with promise.
Schopenhauer's Telescope presents a conversation between two men. One is digging a large hole in the ground in the frozen Northern European ground. The other is watching him. The cold snow-laced wind intensifies as the afternoon wears on into dusk and the hole grows larger. We learn that in actuality, Schopenhauers Telescope is the perspective of a telescope in reverse leaning backwards through time. And also how the history of bread is the history of man. We learn too what shocking thing these men are doing and why.
Gerard Donovan has a sharp eye and the translation of his imagery to the page is articulate, even artistic. I found one or two of his plot devices a little too clever, obliging me to stop and try to keep up with what was going on but this is quite minor in the context of the entire book. Don't let the comment stop you because what Schopenhauer's Telescope does deliver is entirely thought provoking. A very good read.
Published in Good Reading Magazine (www.goodreadingmagazine.com.au)
October 30, 2013
A long philosophical ramble, set somewhere in the former Yugoslavia I would guess, between two men, one digging what we assume is his own grave, the other a teacher. The suspense, such as it is, centers on who will die (almost everyone) and who will survive (surprising), but really the heart of this novel is its search for meaning in an interchange of ideas. The teacher and the baker (no actual names) talk about damned near everything. Schopenhauer's Telescope, by the way, views the present situation from 50 years hence, as good a vantage as any for making sense of senseless wars.
August 13, 2014
Wonderful book. Reading the other reviews has me sad that a large majority failed to see the two philosophies at work that were inherently built into the characters of the Teacher and the Baker. The narration jumps from the memories of the Baker and the real time interactions with the Teacher which I found refreshing. Upon reading the book again I found even more depth and meaning and I strongly recommend anyone who owns the book to enjoy a trip from cover to cover again.
May 29, 2018
Muy buena historia, te intriga desde inicios y con el pasar de las páginas se va desentrañando pequeños guiños de la macabra historia detrás de esos dos personajes y su larga charla.
Aunque siento que se me quedaron muchas cosas en el tintero, merece una segunda relectura para, ahora sabiendo lo que pasó, disfrutar mejor el enfrentamiento intelectual.
Aunque siento que se me quedaron muchas cosas en el tintero, merece una segunda relectura para, ahora sabiendo lo que pasó, disfrutar mejor el enfrentamiento intelectual.
March 2, 2024
Muss sagen es war nicht ganz mein Ding, schwanke zwischen 2-3 Sternen und bleibe bei 3, einfach weil die Geschichte auch nach Jahren noch unvergessen ist. Allerdings mehr das Konzept der Story weniger die Figuren und das ist das eigentliche Problem mit dem Roman. Trotz der Ungeheuerlichkeit des Plots, bleiben die beiden Hauptfiguren blutleer.
August 7, 2007
This was a great book, and featured some of the most interesting dialogue I have ever read. It has been a year since I have read it, but I still think about it often. The Baker character is incredibly apathetic... like Capt Spock only hateful!
January 18, 2023
🔶«شوپنهاور»، این فیلسوف قرن نوزدهمی میگوید: "برای اینکه بتوانی تمام زوایای مشکلت را ببینی، باید به پنجاه سال بعد بروی و از طرف مخالف یک تلسکوپ، به آن بخش از آینده و خود واقعی خود نگاه کنی. بدین سان میتوانی با آگاهی کافی تصمیم بگیری". شاید این نظریه، قلّاب ضعیفی برای آویختن یک کتاب به آن به نظر بیاید اما، «جرارد داناوان»، این نویسنده و شاعر توانمند و با استعداد ایرلندی از پس این مهم برمیآید.
🔶«تلسکوپ شوپنهاور» اولین رمان «داناوان» که تفسیری خودآگاهانه دربارهی جنگ و خشونت است، رمانیست پیچیده و مبتکرانه، هرچند که خود را در بازی با قراردادهای ادبی بسیاری گرفتار کرده است با آن شروع درخشان و وهمانگیزش: مردی که با نام "نانوا" خواهیمش شناخت در سکوت برف با لولهی اسلحهای که نشانهاش رفته راه میپیماید و بعدتر در مزرعهای شروع به کندن گودالی میکند و اینجاست که مرد دوم، "معلم" تاریخ وارد داستان میشود. این دو مرد بینام و ناشناس، در یک شهر ناشناس و جنگزدهی قرن بیستمی اروپایی ظاهرن، در طی یک صبح تا عصری یخزده و سرد و برفی (انگار که تخصص «داناوان» رمانهای برفیست)، در حال گفتوگوهای فلسفی در مورد اخلاق و ظلم انسانی و البته تاریخ هستند. نشخوارهای فلسفی این مردان حول نمونههای تاریخی شر و همچنین گذشتهی مخفی نانوا که به نوعی با وقایع اخیر در شهر ویران شده مرتبط است، با روایت شخص نانوا میچرخند و بخش اعظم این روایت، نانواست که مشغول به حفر گودالی بزرگ است و به سؤالهای سخت معلم تاریخ پاسخ میدهد. صحبتها اینان در یک حلقهی بستهی خودآگاه میافتد و نمونههایی از تواریخ بیرحمانه را بهسوی یکدیگر پرتاب میکنند، از حملهی چنگیزخان مغول بگیر تا جنگ جهانی دوم و جنگ شهر درسدن و از آنجایی که این نانوای تنهای ما، همنشینی با کتابها را به آدمها ترجیح میدهد، بحثهای تاریخی بین این دو بسیار جذاب میشوند و البته، همین گفته را میتوان به کلّ رمان تعمیم داد.
🔶«داناوان» اجازه میدهد کتابش از خودش دور شود اما، ما اینجا با یک نویسندهی متفکر و مبتکر طرف حسابیم و اگر کمی صبر و حوصله به خرج بدهیم، از مراقبههای او در مورد شبحهایی که در اروپا میپلکند و لکّههای خونین دائمیای که بر وجدان اروپا حک شدهاند و شرارتهایی که مردان مرتکب میشوند، لذت خواهیم برد. و پس از اینهمه، «داناوان» چه پایانی برای این کتابش در نظر میگیرد...
🔶«تلسکوپ شوپنهاور» اولین رمان «داناوان» که تفسیری خودآگاهانه دربارهی جنگ و خشونت است، رمانیست پیچیده و مبتکرانه، هرچند که خود را در بازی با قراردادهای ادبی بسیاری گرفتار کرده است با آن شروع درخشان و وهمانگیزش: مردی که با نام "نانوا" خواهیمش شناخت در سکوت برف با لولهی اسلحهای که نشانهاش رفته راه میپیماید و بعدتر در مزرعهای شروع به کندن گودالی میکند و اینجاست که مرد دوم، "معلم" تاریخ وارد داستان میشود. این دو مرد بینام و ناشناس، در یک شهر ناشناس و جنگزدهی قرن بیستمی اروپایی ظاهرن، در طی یک صبح تا عصری یخزده و سرد و برفی (انگار که تخصص «داناوان» رمانهای برفیست)، در حال گفتوگوهای فلسفی در مورد اخلاق و ظلم انسانی و البته تاریخ هستند. نشخوارهای فلسفی این مردان حول نمونههای تاریخی شر و همچنین گذشتهی مخفی نانوا که به نوعی با وقایع اخیر در شهر ویران شده مرتبط است، با روایت شخص نانوا میچرخند و بخش اعظم این روایت، نانواست که مشغول به حفر گودالی بزرگ است و به سؤالهای سخت معلم تاریخ پاسخ میدهد. صحبتها اینان در یک حلقهی بستهی خودآگاه میافتد و نمونههایی از تواریخ بیرحمانه را بهسوی یکدیگر پرتاب میکنند، از حملهی چنگیزخان مغول بگیر تا جنگ جهانی دوم و جنگ شهر درسدن و از آنجایی که این نانوای تنهای ما، همنشینی با کتابها را به آدمها ترجیح میدهد، بحثهای تاریخی بین این دو بسیار جذاب میشوند و البته، همین گفته را میتوان به کلّ رمان تعمیم داد.
🔶«داناوان» اجازه میدهد کتابش از خودش دور شود اما، ما اینجا با یک نویسندهی متفکر و مبتکر طرف حسابیم و اگر کمی صبر و حوصله به خرج بدهیم، از مراقبههای او در مورد شبحهایی که در اروپا میپلکند و لکّههای خونین دائمیای که بر وجدان اروپا حک شدهاند و شرارتهایی که مردان مرتکب میشوند، لذت خواهیم برد. و پس از اینهمه، «داناوان» چه پایانی برای این کتابش در نظر میگیرد...
February 1, 2023
🔶«شوپنهاور»، این فیلسوف قرن نوزدهمی میگوید: "برای اینکه بتوانی تمام زوایای مشکلت را ببینی، باید به پنجاه سال بعد بروی و از طرف مخالف یک تلسکوپ، به آن بخش از آینده و خود واقعی خود نگاه کنی. بدین سان میتوانی با آگاهی کافی تصمیم بگیری". شاید این نظریه، قلّاب ضعیفی برای آویختن یک کتاب به آن به نظر بیاید اما، «جرارد داناوان»، این نویسنده و شاعر توانمند و با استعداد ایرلندی از پس این مهم برمیآید.
🔶«تلسکوپ شوپنهاور» اولین رمان «داناوان» که تفسیری خودآگاهانه دربارهی جنگ و خشونت است، رمانیست پیچیده و مبتکرانه، هرچند که خود را در بازی با قراردادهای ادبی بسیاری گرفتار کرده است با آن شروع درخشان و وهمانگیزش: مردی که با نام "نانوا" خواهیمش شناخت در سکوت برف با لولهی اسلحهای که نشانهاش رفته راه میپیماید و بعدتر در مزرعهای شروع به کندن گودالی میکند و اینجاست که مرد دوم، "معلم" تاریخ وارد داستان میشود. این دو مرد بینام و ناشناس، در یک شهر ناشناس و جنگزدهی قرن بیستمی اروپایی ظاهرن، در طی یک صبح تا عصری یخزده و سرد و برفی (انگار که تخصص «داناوان» رمانهای برفیست)، در حال گفتوگوهای فلسفی در مورد اخلاق و ظلم انسانی و البته تاریخ هستند. نشخوارهای فلسفی این مردان حول نمونههای تاریخی شر و همچنین گذشتهی مخفی نانوا که به نوعی با وقایع اخیر در شهر ویران شده مرتبط است، با روایت شخص نانوا میچرخند و بخش اعظم این روایت، نانواست که مشغول به حفر گودالی بزرگ است و به سؤالهای سخت معلم تاریخ پاسخ میدهد. صحبتها اینان در یک حلقهی بستهی خودآگاه میافتد و نمونههایی از تواریخ بیرحمانه را بهسوی یکدیگر پرتاب میکنند، از حملهی چنگیزخان مغول بگیر تا جنگ جهانی دوم و جنگ شهر درسدن و از آنجایی که این نانوای تنهای ما، همنشینی با کتابها را به آدمها ترجیح میدهد، بحثهای تاریخی بین این دو بسیار جذاب میشوند و البته، همین گفته را میتوان به کلّ رمان تعمیم داد.
🔶«داناوان» اجازه میدهد کتابش از خودش دور شود اما، ما اینجا با یک نویسندهی متفکر و مبتکر طرف حسابیم و اگر کمی صبر و حوصله به خرج بدهیم، از مراقبههای او در مورد شبحهایی که در اروپا میپلکند و لکّههای خونین دائمیای که بر وجدان اروپا حک شدهاند و شرارتهایی که مردان مرتکب میشوند، لذت خواهیم برد. و پس از اینهمه، «داناوان» چه پایانی برای این کتابش در نظر میگیرد...
🔶«تلسکوپ شوپنهاور» اولین رمان «داناوان» که تفسیری خودآگاهانه دربارهی جنگ و خشونت است، رمانیست پیچیده و مبتکرانه، هرچند که خود را در بازی با قراردادهای ادبی بسیاری گرفتار کرده است با آن شروع درخشان و وهمانگیزش: مردی که با نام "نانوا" خواهیمش شناخت در سکوت برف با لولهی اسلحهای که نشانهاش رفته راه میپیماید و بعدتر در مزرعهای شروع به کندن گودالی میکند و اینجاست که مرد دوم، "معلم" تاریخ وارد داستان میشود. این دو مرد بینام و ناشناس، در یک شهر ناشناس و جنگزدهی قرن بیستمی اروپایی ظاهرن، در طی یک صبح تا عصری یخزده و سرد و برفی (انگار که تخصص «داناوان» رمانهای برفیست)، در حال گفتوگوهای فلسفی در مورد اخلاق و ظلم انسانی و البته تاریخ هستند. نشخوارهای فلسفی این مردان حول نمونههای تاریخی شر و همچنین گذشتهی مخفی نانوا که به نوعی با وقایع اخیر در شهر ویران شده مرتبط است، با روایت شخص نانوا میچرخند و بخش اعظم این روایت، نانواست که مشغول به حفر گودالی بزرگ است و به سؤالهای سخت معلم تاریخ پاسخ میدهد. صحبتها اینان در یک حلقهی بستهی خودآگاه میافتد و نمونههایی از تواریخ بیرحمانه را بهسوی یکدیگر پرتاب میکنند، از حملهی چنگیزخان مغول بگیر تا جنگ جهانی دوم و جنگ شهر درسدن و از آنجایی که این نانوای تنهای ما، همنشینی با کتابها را به آدمها ترجیح میدهد، بحثهای تاریخی بین این دو بسیار جذاب میشوند و البته، همین گفته را میتوان به کلّ رمان تعمیم داد.
🔶«داناوان» اجازه میدهد کتابش از خودش دور شود اما، ما اینجا با یک نویسندهی متفکر و مبتکر طرف حسابیم و اگر کمی صبر و حوصله به خرج بدهیم، از مراقبههای او در مورد شبحهایی که در اروپا میپلکند و لکّههای خونین دائمیای که بر وجدان اروپا حک شدهاند و شرارتهایی که مردان مرتکب میشوند، لذت خواهیم برد. و پس از اینهمه، «داناوان» چه پایانی برای این کتابش در نظر میگیرد...
February 27, 2026
Mitten im klirrenden Winter stehen zwei Männer auf einem Feld. Einer gräbt ein Loch, der andere bewacht ihn. Man weiß nicht, wo und wann die Geschichte spielt. Ich hatte beim Lesen das Gefühl, es würde irgendwo in Osteuropa kurz nach dem zweiten Weltkrieg sein. Anfangs hatte ich Mitleid mit dem Bäcker, denn es kam mir so vor, als ob er sein eigenes Grab graben würde. Zuerst erzählt er nur wenig über sich und viel über den Lehrer, der ihn bewacht. Die Rollen scheinen klar verteilt: der Lehrer ist der Böse, der Bäcker der Gute. Aber dann erzählt der Bäcker immer mehr aus seinem Leben und auf einmal wirkt er nicht mehr so sympathisch. Nach und nach wächst in mir der Gedanke, dass er sein Schicksal wenigstens ein bisschen verdient hat und mein Mitleid schrumpft. Dagegen wird mir der Lehrer sympathischer, wenn mir das Gefühl auch nicht ganz recht ist denn er ist ja schließlich der Böse.
Die Geschichte der beiden Männer hat mich fasziniert, ihr Diskussionen nicht immer. Wie sich der Bäcker seinen Platz im Dorf erkämpft hat (anders kann ich das nicht ausdrücken) hat schon etwas, auch wenn er es auf eine Art gemacht hat die etwas Beängstigendes hatte. Der Lehrer dagegen gibt wenig von sich preis, ich erfahre mehr über ihn aus den Erzählungen des Bäckers. Eigentlich mochte ich keinen der beiden, später habe ich aber gemerkt dass gerade mein Bild des Lehrers stark von außen beeinflußt wurde.
Ein bitterkalter Nachmittag hat mich nach dem Lesen noch lange beschäftigt, was eigentlich ein gutes Zeichen ist. Leider haben mich die Erläuterungen über Krieg und Kriegsführung ein wenig gelangweilt.
Die Geschichte der beiden Männer hat mich fasziniert, ihr Diskussionen nicht immer. Wie sich der Bäcker seinen Platz im Dorf erkämpft hat (anders kann ich das nicht ausdrücken) hat schon etwas, auch wenn er es auf eine Art gemacht hat die etwas Beängstigendes hatte. Der Lehrer dagegen gibt wenig von sich preis, ich erfahre mehr über ihn aus den Erzählungen des Bäckers. Eigentlich mochte ich keinen der beiden, später habe ich aber gemerkt dass gerade mein Bild des Lehrers stark von außen beeinflußt wurde.
Ein bitterkalter Nachmittag hat mich nach dem Lesen noch lange beschäftigt, was eigentlich ein gutes Zeichen ist. Leider haben mich die Erläuterungen über Krieg und Kriegsführung ein wenig gelangweilt.
January 16, 2026
A tale of war and of humanity's inhumanity, narrated entirely from the point of view of a man, whom we find out is the town's baker, digging what one presumes will be his own or someone else's grave, all the while conversing with his overseer, a teacher from the same town. The minimalist setting and lack of characters left me thinking of Beckett, and I finished the novel thinking this might have been better written as a play, and it certainly could be adapted as such. Overall a pretty bleak piece of writing, so not recommended if you are currently on a bummer, but if you want to read a more contemporary piece that might be applicable to situations that occurred in the Balkans, or are probably occurring right now in god knows how many war-torn and lawless places around the globe, and you are fond of writers like Camus and Malraux, this might be your ticket to the gates of hell.
October 31, 2017
A fascinating read. The nail biting back story is about two men in a field in the middle of an unnamed civil war - one digging a hole, the other watching. They begin to talk, and the conversation is in turns personal, in turn historical, and in most cases, philosophical. I was really interested in the back-story, and some of the philosophical turns were incredibly irritating, as they went on for too long. I skipped a lot of the book because of this, but nevertheless enjoyed it somewhat. The feeling that Donovan was trying out a min-Spohie's World did not leave me.
I would not read it again, but I see that many more people enjoyed it more that I did, so for something a bit different - why not?
I would not read it again, but I see that many more people enjoyed it more that I did, so for something a bit different - why not?
August 15, 2019
3 días y 320 páginas. Pese a ser una recomendación con una persona con la cual comparto varios gustos literarios, esta vez se equivocó garrafalmente. Creo que espero que fuera tan paciente como él, pero simplemente no lo logré, no amo la historia tanto como él.
Dos personajes hablan de la vida a lado de un hoyo, uno cava, el otro manda. ¿Acaso puede haber panorama más aburrido?
La parte más salvable es el episodio de Gengis Khan, fuera de ello el libro bien se podría resumir en una historia corta que podría ser maravillosa sin tanta paja y cosa que a nadie le resulta agradable para leer.
No entendí la metáfora ni acabé de comprender el final, deseo creer que el libro superó mi infima capacidad de raciocinio y no que es una piltrafa.
No habrá reseña.
Dos personajes hablan de la vida a lado de un hoyo, uno cava, el otro manda. ¿Acaso puede haber panorama más aburrido?
La parte más salvable es el episodio de Gengis Khan, fuera de ello el libro bien se podría resumir en una historia corta que podría ser maravillosa sin tanta paja y cosa que a nadie le resulta agradable para leer.
No entendí la metáfora ni acabé de comprender el final, deseo creer que el libro superó mi infima capacidad de raciocinio y no que es una piltrafa.
No habrá reseña.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 13, 2024
You'll learn what Schopenhauer's telescope is and enjoy musings on the history, philosophy and tragedy of war and what it is in human nature that makes it a universal feature of "civilization". A teacher and a baker discuss historical battles, the nature of love and guilt and shame as they dig a mass grave in an open field somewhere in Europe. They muse on the Battle of Wounded Knee, the strategies of the Mongol hordes and the atrocities of Belgian colonial rule in the Congo. The baker recalls how Sun Tzu's Art of War helped him outmanoeuvre a customer who liked to prod and poke baked goods before purchase. It's a magical and tragedic read; one for our times and every time.
March 2, 2022
One of those heavy impact books. Emotional and ambitious. I don't want things like this to happen in the world. I particularly don't want to think that they're happening in Ukraine right now. You'd think people would learn, right? I'm afraid of it being possible that they won't.
Yeah, well written but distressing if you're the kind of person that gets distressed about the inhumanity of man towards man. Where's the love?
Read it if you are deadened inside and you what to wake up.
Yeah, well written but distressing if you're the kind of person that gets distressed about the inhumanity of man towards man. Where's the love?
Read it if you are deadened inside and you what to wake up.
February 25, 2026
A beautiful peom disguised as a novel. Typical story settings are intentionally kept vague and conversations are often left open-ended, inviting the reader to think deeply in drawing their own conclusions of character motivations. The simplicity of the story brings it to reality, having every reader to ask of themselves: "If war were to happen to me, how would I react?"
Well done, Gerard Donovan!
Well done, Gerard Donovan!
Displaying 1 - 30 of 54 reviews