มหาวิทยาลัยซอมบี้ ZOMBIES IN COLLEGE เล่ม 2

มหาวิทยาลัยซอมบี้ #2

by Yan Liang Yu, 顏涼雨, เหยียนเหลียงอวี่

แม้สถานการณ์ในห้องสมุดจะสงบสุขดี
แต่อาหารที่ร่อยหรอลงเรื่อยๆ ทำให้พวกเขาต้องย้ายฐานทัพ
ระหว่างดำเนินการตามแผน ซ่งเฝ่ยกลับจำต้องหนีไปอยู่กับเพื่อนกลุ่มใหม่
แถมในกลุ่มนั้นยังมีชายหนุ่มที่หน้าตาดีสุดๆ อีกด้วย
ไม่ว่าเพื่อนใหม่จะมาดีหรือมาร้าย ซ่งเฝ่ยก็ตกหลุมหน้าตาหล่อๆ เข้าเต็มเปาแล้ว
ร้อนถึงแฟนเก่าอย่างซีเหยียนที่ต้องต่อสู้ทั้งกับซอมบี้และศัตรูหัวใจ
ซีเหยียน ใครหล่อกว่า
ซ่งเฝ่ย พอๆ กัน
เฉียวซือฉี ฉันละอยากจะเผาคู่เกย์คู่นี้ให้ตายจริงๆ...
แบบนี้ไม่ได้การ ชีวิตก็ต้องเอาตัวรอด ความรักก็ยังต้องไขว่คว้า
แถมบรรดาเพื่อนแสนดียังพากันปล่อยมุกเรียกเสียงฮาไม่ดูเวลา
แล้วพวกเขาจะหนีจากซอมบี้ได้อย่างไรกันล่ะเนี่ย

Genres: Yaoi, Fantasy, China, Novels

336 pages, Paperback

Published July 1, 2021

About the author

Associated Names:
* 颜凉雨 / 顏涼雨 (Chinese)
* Yan Liang Yu (English)
* เหยียนเหลียงอวี่ (Thai)
* Nhan Lương Vũ (Vietnamese)

Reviews

[Kamons · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ก็ยังคงสนุกนักศึกษาห้องหนึ่งยังคงต้องเอาตัวรอดและหาที่พักพิงใหม่ มีสองจุดที่เราชอบมากๆ คือ


ตอนเจอกับเพื่อนนักศึกษาจากซุปเปอร์มาร์เก็ต เป็นการเขียนที่ทดสอบจิตใจ ศีลธรรมของทุกคนมาก ทั้งตัวละครและตัวคนอ่านเองเลย ถ้าเป็นเราจะรับเพื่อนคนนี้เข้ากลุ่มมั้ย ..

อีกตอนคือตอนสู้กับซอมบี้เพื่อนนักศึกษาจากซุปเปอร์ ซอบบี้โหดมาก นี่อ่านไปลุ้นตามไป เกร็งมาก

และชีเหยียนคือชายที่คลั่งรักที่สุด ส่วนพวกเพื่อนๆ คือรวมดาวตัวตลก

[Ning · Rating 4 out of 5]

เจอสมาชิกใหม่ แถมยังเป็นคนเคยรู้จักด้วย
ชอบที่ ซอมบี้ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น แต่ก็ไม่ได้ง่อยซะรับไม่ได้
พอให้ลุ้น แต่ไม่ถึงกับหนักหนา

เอาเป็น สุดท้าย คนเหมือนกันนี่แหล่ะ น่ากลัวกว่า ซอมเบ เยอะ
อ่านต่อไป

[Poirot · Rating 5 out of 5]

เล่ม 2 ซีนระหว่างพระนายมีน้อยไปหน่อย แต่เพิ่มเติมมาในมุมมิตรภาพใหม่ ๆ กับสมาชิกใหม่ ๆ ก็ถือว่ายังสนุกเต็มอิ่ม ชอบที่โลกในนิยายเรื่องนี้ไม่ได้เต็มไปด้วยตัวละคร lgbtq เหมือนนิยาย bl เรื่องอื่นๆ จึงรู้สึกสมจริง ชวนให้ซาบซึ้งกับมิตรภาพของชาวห้องเกรียงไกรมากขึ้น คนเขียนเกลี่ยบทตัวให้ทุกตัวละครได้ดีมาก ทุกคนมีบทบาททัดเทียมกัน พระเอกนายเอกไม่ได้เทพกว่าคนอื่นๆ แต่ก็ยังมีความเป็นตัวเอกให้ติดตามเชียร์ หวังว่าเล่ม 3 จะมาเร็ว ๆ นี้

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

อ่านจบแล้วชอบเล่มนี้มากกว่าเล่มแรกเพราะนอกจากความวุ่นวาย ความกดดันและความเครียดในการหนีตายเอาชีวิตรอดจากเหล่าซอมบี้ที่เคยเป็นอดีตเพื่อนร่วมมหา' ลัย หรือการต้องทนเห็นหรือได้ยินเพื่อนมนุษย์ค่อยๆตายไปทีละคนจากการกระโดดตึก, กลายเป็นอาหารหรือกลายพันธุ์เป็นซอมบี้ตนใหม่ เล่มนี้เหล่าทีมเกรียงไกรไม่ย่อท้อห้อง 1 อันประกอบด้วยสมาชิกชายแท้ 5, อดีตแฟนเก่าพระนาย 2 และสาวสวยฉายา "ระเบิดน้อย" 1 ตัดสินใจย้ายฐานที่มั่นจากห้องสมุดไปยังโรงครัวเพื่อความอยู่รอดที่นานขึ้น ทีมนี้เก็บเกี่ยวประสบการณ์หลอกล่อซอมบี้ด้วยแผนส่งเสียงบูรพาตีฝ่าประจิม สังหารที่ศรีษะ ป้องกันตัวเองด้วยหน้ากากมลพิษและน้ำหอมแบรนด์ดัง มีการวางแผน ทบทวนภารกิจและแบ่งหน้าที่กันชัดเจน โดยทุกคนพร้อมใจยกให้ #ชิงเหยียน พระเอกเดือนมหาลัยเป็นผู้นำเพราะเป็นคนที่สมรรถภาพร่างกายดีที่สุด ฉลาดและหนักแน่นมั่นคง กว่าจะได้เข้าโรงครัวกันครบก็ทุลักทุเลปีนขึ้นต้นไม้ หนีขึ้นหลังคากันอุตลุด แต่ก็เป็นเรื่องโชคดีที่ทำให้ #ซ่งเฝ่ย และระเบิดน้อยได้รับการช่วยเหลือไม่ต้องเสี่ยงกระโดดลงมาแข้งขาหักจากความสูงชั้น 2 จากกลุ่มสมาชิกเกรียงไกรห้อง 2 ที่ตั้งชื่อตามมาภายหลัง

ตอนแรกเราก็ไม่คิดว่าจะอ่านรอด ถ้ามีตัวละครหลักและรองถึง 14 คน แต่เค้าสร้างคาแรกเตอร์เก่งมาก แต่ละคนมีรูปร่าง นิสัย ความแข็งแกร่ง ความคิดอ่าน ฝีปากและความสามารถแตกต่างกัน มีข้อดีข้อด้อยกันคนละนิดละหน่อย สมาชิกห้อง 2 มี 3 หนุ่มสายพละซึ่งนำทีมโดยพี่เหม่งคนห้าว ที่ดูเอะอะโวยวายแต่กลับยอมอ่อนข้อให้ 1 สาวว่าที่นักจิตวิทยาร่างเล็กที่เป็นเสมือนหัวหน้าฝ่ายบุ๋น ร่วมด้วย 1 หนุ่มเนิร์ดร่างท้วมจากคณะฟิสิกส์ และ 1 หนุ่มติสท์พูดน้อยแต่ปาดคอเรียบ ความที่ทั้ง 2 ทีมผ่านประสบการณ์ถูกหักหลังหรือปฏิเสธความช่วยเหลือจากทีมหนุ่มแบดบอยที่หลบอยู่ในซุปเปอร์มาร์เก็ตกันมาก่อน ช่วงแรกเลยยังไม่ค่อยไว้ใจกัน เพราะโรงครัวชั้นล่างมีเสบียงมากกว่า แต่เมื่อต้องผลัดกันให้ความช่วยเหลือในด้านต่างๆ แลกเปลี่ยนอาหารอย่างเป็นธรรม จนสุดท้ายมาลงเอยที่ความร่วมมือในการหาคลื่นวิทยุเพื่อรับและส่งข่าวไปภายนอก โดยเริ่มจากการส่งตัวแทนทีมละ 4 คนไปทดสอบภารกิจย่อยค้นหาอุปกรณ์กันหนาวและของใช้จำเป็นที่ห้องพัสดุ ก่อนที่ทั้ง 8 คนจะต้องลงมือปฏิบัติการจริงฝ่าดงซอมบี้ไปยังอาคารคณะสารสนเทศที่อยู่ห่างไกลออกไป

นักเขียนคนนี้มีจุดเด่นในงานเขียนพล็อตแนวมิตรภาพ เล่มนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น สายวิทย์-สายศิลป์คุยกันมุ้งมิ้งแลกเปลี่ยนความถนัดที่ตนไม่รู้ คนแข็งแกร่งช่วยคนอ่อนแอ นายเอกเก่งที่สุดเรื่องการร้องเพลงล่อซอมบี้ พระเอกสายวิทย์รับงานชำแหละซอมบี้ สองสาวรับผิดชอบงานครัว พระนายไม่ค่อยมีเวลาจีบหรือง้อกัน แต่จะมีฉากย้อนคิดถึงความผิดพลาดของตัวเองหรือวันคืนที่ยังสวีทหวานกันอยู่ เราชอบที่รูมเมทนายเอกตักเตือนความอรโก้สูงของชีเหยียนแล้วเธอค่อยๆยอมรับว่าตัวเองก็ควรต้องแก้ไขถ้าอยากคืนดีกับนายเอก ถึงหลายฉากจะเครียด แต่ก็มีบางฉากที่อดขำไม่ได้ ไม่ว่าจะความงอแงหรือการเรื่องเซอร์ไพรส์แบบคาดไม่ถึง มีความดราม่านิดหน่อยตอนเจอคู่ปรับเก่าคนเห็นแก่ตัวที่เพิ่งติดเชื้อแต่พละกำลังมหาศาล เล่มนี้ซอมบี้เริ่มเก่งขึ้นแต่ยังแพ้ฝ่ายมนุษย์ เราชอบทีมบุกทั้ง 8 ในช่วงท้ายที่มีคนค่อยๆเสียสละแยกทางไปเป็นตัวล่อแล้วมีอีกคนตามไปเป็นเพื่อน สุดท้ายเหลือพี่เหม่ง พระนายและหนุ่มเนิร์ดสายฟิสิกส์ ที่คนนึงเสียสละขึ้นต้นไม้ร้องเพลงล่อซอมบี้ในคืนที่อากาศหนาวแบบติดลบ คนนึงหนีตายอยู่บนลูกโลก อีก 2 คนติดอยู่ในลิฟท์ตอนไฟดับ สนุกและลุ้นแบบต่อเนื่องจริงๆ

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

ในเล่มสองนี้ความลุ้นระทึกก็ยังมีมาให้ตื่นเต้นเป็นพักๆ เหมือนเดิมค่ะ เพิ่มเติมคือเจอสหายร่วมรบกลุ่มใหม่ จากเดิมที่มีกัน 8 คนก็โบ๊ะบ๊ะกันจะแย่แล้ว เพิ่มมาอีกห้าหรือหกคนนี่แบบ โอ๊ยยย หลุดขำหลายฉากเลย อ่านๆ ลุ้นๆ ตื่นเต้นๆ อยู่ดีๆ ขำออกเสียงเฉย

.

บรรยากาศหลักๆ ในเล่มนี้ก็ยังเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าหนีซอมบี้เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือต้องหาที่อยู่ใหม่แล้วเพราะซุเปอร์มาร์เก็ตโดนยึด และที่อยู่ใหม่ที่ตัดสินใจเลือกก็คือโรงอาหาร เรียกว่าแก้ปัญหาเรื่องปากท้องไปได้อีกระยะหนึ่ง และที่โรงอาหารนี่เองที่แก๊งเกรียงไกรไม่ย่อท้อห้องหนึ่งได้เจอกับเพื่อนใหม่แถมยังถือวิสาสะตั้งชื่อกลุ่มให้ด้วยว่าเกรียงไกรไม่ย่อท้อห้องสอง ตอนเจอกันก็คือมีทดสอบสภาพจิตใจกันนิดหน่อย เธอจะดีหรือเธอจะร้าย เพราะแก๊งห้องหนึ่งเคยประสบเหตุการณ์โปรดสัตว์ได้บาปมาแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้เลยติดระวังตัวเป็นพิเศษ เรียกว่าโชคดีเจอกลุ่มคนดีที่พยายามหาทางเอาตัวรอดแบบจิตใจยังค่อนข้างบริสุทธิ์

.

แต่เจ้ากรรมนายเวรจากซุเปอร์มาร์เก็ตก็ยังตามมาหลอกหลอนกันอีก ช่วงนี้จะอ่านแล้วก็ได้ทดสอบจิตใจตัวเองเหมือนกันนะ คิดในใจตามตลอดเลยว่าถ้าเป็นเราอยู่ในกลุ่มเกรียงไกรไม่ย่อท้อเราจะยอมให้ไอ้หมอนี่มันกลับมาเข้ากลุ่มมั้ย ถ้าตลอดเวลาก่อนจะเจอมันเนี่ยมองเห็นตลอดว่ามันทำเรื่องเลวร้ายอะไรไว้บ้าง คนเห็นแก่ตัวมันจะเปลี่ยนตัวเองได้จริงๆ เหรอ

.

ส่วนเรื่องมิชชั่นใหม่ๆ ก็มีเพิ่มมาเหมือนกัน เพราะตอนนี้มีกำลังพลมากขึ้นแล้ว และจะอยู่แบบไม่รู้เรื่องราวโลกภายนอกเลยไม่ได้ ต้องหาข่าวจากภายนอกบ้างแล้วล่ะ ห้องสองเลยเสนอให้ไปตามหาวิทยุ ก็ปะ บุกไปตามหาวิทยุกัน เรียกว่าลุ้นระทึกมากในช่วงพาร์ตสุดท้ายของเล่ม แต่ก็เช่นเคยคือแทรกมุกตลกไม่พัก แก๊งนี้นี่มันจริงๆ เลย จริงจังกันไม่ได้ตลอดรอดฝั่งจริงๆ

.

เรื่องหัวใจของคู่แฟนเก่า ในเล่มนี้ช่วแรกๆ ก็ยังเป็นแซะๆ กันอยู่ แต่ชีเหยียนเริ่มเปลี่ยนมุมมองบ้างแล้ว หลังจากได้หวังชิงหย่วนเบิกเนตรไป ซึ่งคำพูดของหวังชิงหย่วนคือตรงใจเราทั้งหมดว่านิสัยไม่ดีของชีเหยียนคืออะไร และดีใจที่ตัวชีเหยียนเองก็เหมือนจะคิดได้ว่าเขาก็นิสัยไม่ดีจริงๆ นั่นแหละ พระเอกที่ดีต้องไม่อีโก้สูงแบบนี้ ยอมรับผิดและยินดีปรับตัว น่ารักมาก ตัวซ่งเฝ่ยเองตอนท้ายที่ต้องเผชิญหน้ากับความท้อแท้สิ้นหวังว่าอาจจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วก็เหมือนเพิ่งรู้ใจตัวเองว่าปล่อยชีเหยียนไปไม่ได้จริงๆ เล่มนี้อ่อนหวาน แต่เล่มหน้าหลังจากเขาคืนดีกัน(ซึ่งก็น่าจะไม่พลิกโผแล้ว) น่าจะว้านนนนนนหวาน สหายร่วมรบน่าจะถึงคราวอิ่มอาหารหมาแน่นอน

.

คำผิดในเล่มนี้มีนิดๆ หน่อยๆ แต่ดีที่สำนวนแปลยังอ่านได้ไหลลื่นอยู่ค่ะ อ่านสนุกเลย

.

[Jinnie · Rating 4 out of 5]

สนุกดี อาจจะพิลึกที่ตัวละครหลักเป็นแบบนี้แต่เป็นแบบนี้ก็ดีไปอย่าง ไม่ซ้ำ ถือว่าจั่วการ์ดได้ไพ่ดี คนบนโลกตั้งเยอะที่ดวงดีเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้อยู่นะ เล่มนี้มีกลยุทธ์เริ่มขยับขยายทางหนีทีไล่มากขึ้น กำลังวังชาวัยรุ่นช่างมากเหลือจริงๆ หลังจากติดโควิดเราอ่อนแอลงจนลืมเลยว่าเคยแข็งแรง (นอกเรื่อง) ตัวละครอาศัยอยู่ในเวลาวันต่อวันเลย เรียกว่าไม่มีวาร์ปสักนิด เอาใจช่วยนะ

จุดที่ชอบมีสองอย่างคือ ตัวละครหลักที่ต่างจากแนวซอมบี้ทั่วไปค่อนข้างลั่ลล้ามากไปในบางที กับการพูดถึงผู้เสียชีวิต ให้ความรู้สึกถึงความเศร้าโศก งานศพ ไม่น้อย มีความเคารพต่อคนตายสูง เขียนความเป็นคนพร้อมกับความขี้เล่น เข้ากันอย่างไม่น่าเชื่อ

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

พอได้มารู้จักกันรวมกลุ่มกัน ตอนนี้ก็ต้องมาหาอาหาร ในหอพักไม่เหลืออาหารแล้ว ต้องไปที่อื่น ที่ๆมีอาหารคือซูปเปอร์มาเก็ต ซึ่งทำให้เห็นว่านิสัยมนุษย์มีความเห็นแก่ตัวมากๆ แค่ไหน เพราะพอเรายอมให้เข้ามา คนอื่นไม่ได้แบ่งปันเหมือนกัน แต่จัยึดเอาไว้เพียงกลุ่มเดียว เพราะฉะนั้นกลุ่มของพระเอก นายเอกเลยตัดสินใจย้ายที่ คราวนี้จะไปที่ห้องสมุด แต่ผ่านที่เก็บพัสดุก็สามารถหาสิ่งจำเป็นมาใช้ได้ ทั้งยังรู้ว่าต้องต่อสู้กับซอมบี้ยังไง ซอมบี้กลัวอะไร เพราะพระเอกเรียนเอกชีววิทยา คือฉลาดมาก แต่ละคนที่มารวมกันมีความสามารถลงตัวมากๆ
แล้วก็ได้ไปเจอเพื่อนร่วมหอพักของนายเอก ที่เป็นเพื่อนสนิทอีกคนที่เรียนเก่ง ที่อยู่ในห้องสมุด กลุ่มของนายเอก พระเอกเป็นกุ่มที่เก่งมาก สามารถเอาตัวรอด พลิกแพลงสถานการณ์ต่างๆได้

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ก็เป็นการจัดการวิธีแก้ปัญหาเรื่องอาหารและการหาเครื่องมือสื่อสารของเหล่าผองเพื่อนห้องหนึ่ง หลังๆ มีห้องสองมาด้วย เหตุการณ์ระหว่างเพื่อนนศ.ด้วยกันเราว่าคนเขียนเขียนได้เรียลดีค่ะ คนแข็งแกร่งที่มารวมกันแล้วเห็นแก่ตัว ทำร้ายเพื่อนนศ.ด้วยกันเองมันเป็นอะไรที่เห็นภาพมาก
ชอบวิธีการแก้ไขปัญหาของเดอะแกงค์นี้ด้วย ความสามัคคี มีน้ำใจ ร่วมมือต่อสู้กับซอมบี้และคนด้วยกัน ในเวลาเครียดๆ ก็มีมุกฮามาตลอดไม่อยากให้เสียใครเลยอยากให้อยู่ครบจนจบเล่ม 4

[firstjul · Rating 4 out of 5]

สนุกมากกกกก แบบตะโกนฟีลเหมือนซอมบี้ก็เริ่มปรับตัวให้อยุ่รอดเลยเจอตัวที่เก่งกว่าเล่มแรกโคตรเยอะ บทแอคชั่นนี่ชอบสุดๆๆๆ ความมิตรภาพ ความคนธรรมดาที่หาทางเอาตัวรอดอะ😭 ไหนจะฟอร์มทีมกับเพื่อนห้องสอง ชอบสุสๆๆๆ คู่เอกเริ่มจูนกันละ เป็นสัญญาณที่ดี

( spoiler )

นี่ชอบบทที่ระเบิดน้อยหนาวแล้วน้องซ่งให้ถอดเสื้อออกแล้วห่มแทน เอาตัวเองไปนอนตรงนั้นแทน เราว่าเค้าแสดงถึงความบริสุทธิ์ใจมากๆเลยอะ ถึงจะเป็นวันที่ไม่ดีแต่ยังมีเพื่อนคอยให้อุ่นใจมันก็ทำให้ดีแล้วㅠㅡㅠ สรุป ชั้นชอบตัวเอกพระอาทิตย์ โดนตก ทุกวัน ทุกเวลา

[Tkpslc. · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ความสนุกดรอปจากเล่มแรกมาก หลักๆคือเอาตัวรอดจากซอมบี้ในมหาลัย หาอาหาร มิตรภาพ ความรักจางๆ

มันน่าเบื่อเพราะดูไม่ได้มีเป้าหมายหลักของเรื่องอะไรที่ชัดเจน เรื่องเอื่อยมาก จริงๆเล่มนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรมากด้วยแหละ

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

เป็นงานหนีซอมบี้ที่จะว่าลุ้นก็ลุ้น ขำก็ขำอยู่ ขอนิยามว่าเป็นการขำที่ต้องให้สมองประมวลภาพแปบนึง หลังจากนึกออกก็ขำออกเสียงไม่หยุด ชอบมาก โบ๊ะบ๊ะ ดีๆๆๆ มีช่วงเนือยอยู่แต่โดยรวมๆ ก็เพลิน

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

3.5 stars. Realistic.

[Artnimiaf · Rating 4 out of 5]

ยังสนุกเหมือนเดิม แต่อาจเพราะส่วนตัวไม่ใช่คนมีน้ำใจมากเลยไม่ชอบการที่ตัวเอกช่วยเหลือแล้วโดนหักหลังมากๆ55555555 มันแบบ โห้ ซอมบี้นี่จิ๊บๆไปเลยถ้าเทียบกับคนด้วยกันเอง
อีกจุดที่ขมวดคิ้วคือตอนนายเอกได้ยินพวกนั้นพูดถึงผญ.ในกลุ่ม นี่คิดว่าน่าจะบอกกับเพื่อนๆตรงๆว่าให้ระวังพวกนี้ การเอาตัวไปแปะติด พยายามอยู่ด้วยตลอดมันไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ดี ถ้าพวกนั้นจะทำจร���ง นายเอกคนเดียวสกิลการต่อสู้ไม่สูงมากจะสู้ได้ไงก่อน