What do you think?
Rate this book
Seventeen & Homo sexualis
Confronterende en actuele romans over politiek en seksueel extremisme onder jongeren
‘Een lichaam zonder spieren, vel over been, verschrompelde genitaliën, een echt varkensgezicht.’ Zo ziet de jonge Seventeen zichzelf in de spiegel. Deze sombere hoofdpersoon uit Oë’s meest controversiële roman wordt uit zijn eenzaamheid verlost wanneer hij zich aanmeldt bij een rechts-extremistische beweging die strijd voert tegen de opkomende socialisten. Macht en seksualiteit zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en Seventeen, die zichzelf altijd minderwaardig voelde, ontwikkelt zijn lichaam met judo en karate. Hij draagt zijn militair uniform als een ‘ware zoon van de keizer’. Met heftige gevolgen.
Terwijl in Seventeen de hoofdpersoon zijn heil zoekt in politiek extremisme wil de verwende, losgeslagen rijkeluiszoon J. uit Homo sexualis zo min mogelijk met de buitenwereld te maken hebben. In plaats van mee te draaien in de tredmolen van het dagelijks bestaan zoekt J. de confrontatie op door in volle treinen tegen vrouwenlijven aan te schuren. Dat is de enige manier waarop hij het idee heeft vol in het leven te staan, maar natuurlijk loopt hij het risico gearresteerd te worden, of erger.
Obsessie met macht en seks vormt het thema van deze vroege werken van Kenzaburo Oë. De jongens uit beide romans groeien op in een wereld waar de heersende normen en waarden onderuit zijn gehaald door Hiroshima en ze zien hun toekomst als een gapende leegte. Deze twee choquerende verhalen boren diep in de Japanse ziel en vertonen confronterende parallellen met de huidige tijd.
Het tweede deel van Seventeen stond tot 2018 onder censuur en is nu voor het eerst in Nederlandse vertaling te lezen. Inclusief nawoord van Japan-deskundige en vertaler Luk Van Haute.
In de pers
‘Zich afspelend aan de vooravond van de seksuele revolutie van de jaren zestig en de anti-Vietnamoorlogsbeweging, bieden Seventeen en Homo sexualis een intrigerende blik op de ziedende sociale turbulentie van die tijd.’ The Japan Times
‘De kracht van Oë zit in zijn oprechtheid.’ Trouw
‘Kenzaburo Oë is een schrijver die met poëtische kracht een imaginaire wereld creëert waarin werkelijkheid en mythe samen een verontrustend beeld geven van de hachelijke situatie waarin de mens zich bevindt.’ Uit het rapport van de Nobelprijscommissie
‘Een lichaam zonder spieren, vel over been, verschrompelde genitaliën, een echt varkensgezicht.’ Zo ziet de jonge Seventeen zichzelf in de spiegel. Deze sombere hoofdpersoon uit Oë’s meest controversiële roman wordt uit zijn eenzaamheid verlost wanneer hij zich aanmeldt bij een rechts-extremistische beweging die strijd voert tegen de opkomende socialisten. Macht en seksualiteit zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en Seventeen, die zichzelf altijd minderwaardig voelde, ontwikkelt zijn lichaam met judo en karate. Hij draagt zijn militair uniform als een ‘ware zoon van de keizer’. Met heftige gevolgen.
Terwijl in Seventeen de hoofdpersoon zijn heil zoekt in politiek extremisme wil de verwende, losgeslagen rijkeluiszoon J. uit Homo sexualis zo min mogelijk met de buitenwereld te maken hebben. In plaats van mee te draaien in de tredmolen van het dagelijks bestaan zoekt J. de confrontatie op door in volle treinen tegen vrouwenlijven aan te schuren. Dat is de enige manier waarop hij het idee heeft vol in het leven te staan, maar natuurlijk loopt hij het risico gearresteerd te worden, of erger.
Obsessie met macht en seks vormt het thema van deze vroege werken van Kenzaburo Oë. De jongens uit beide romans groeien op in een wereld waar de heersende normen en waarden onderuit zijn gehaald door Hiroshima en ze zien hun toekomst als een gapende leegte. Deze twee choquerende verhalen boren diep in de Japanse ziel en vertonen confronterende parallellen met de huidige tijd.
Het tweede deel van Seventeen stond tot 2018 onder censuur en is nu voor het eerst in Nederlandse vertaling te lezen. Inclusief nawoord van Japan-deskundige en vertaler Luk Van Haute.
In de pers
‘Zich afspelend aan de vooravond van de seksuele revolutie van de jaren zestig en de anti-Vietnamoorlogsbeweging, bieden Seventeen en Homo sexualis een intrigerende blik op de ziedende sociale turbulentie van die tijd.’ The Japan Times
‘De kracht van Oë zit in zijn oprechtheid.’ Trouw
‘Kenzaburo Oë is een schrijver die met poëtische kracht een imaginaire wereld creëert waarin werkelijkheid en mythe samen een verontrustend beeld geven van de hachelijke situatie waarin de mens zich bevindt.’ Uit het rapport van de Nobelprijscommissie
- GenresJapanLiterature
239 pages, Hardcover
Published July 7, 2021
4 people are currently reading
81 people want to read
About the author
Kenzaburō Ōe
238 books1,689 followersKenzaburō Ōe (大江 健三郎) was a major figure in contemporary Japanese literature. His works, strongly influenced by French and American literature and literary theory, engages with political, social and philosophical issues including nuclear weapons, social non-conformism and existentialism.
Ōe was awarded the Nobel Prize in Literature in 1994 for creating "an imagined world, where life and myth condense to form a disconcerting picture of the human predicament today."
Ōe was awarded the Nobel Prize in Literature in 1994 for creating "an imagined world, where life and myth condense to form a disconcerting picture of the human predicament today."
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
May 29, 2023
Nogal beladen onderwerpen voor mijn tere zieltje.
April 1, 2023
Onlangs overleed Kenzaburo Oë, de Japanse auteur die in 1994 de Nobelprijs voor Literatuur ontving. Toen ik voor het eerst in aanraking kwam met zijn werk, had ik al wat boeken van Haruki Murakami gelezen, maar die verbleekten bij wat ik kende van Japanse cinema en Japanse muziek. Toen ik een aantal jaren terug Het Eigen Lot (1964) las, vond ik eindelijk datgene wat me ook zo mateloos intrigeert in Japanse films en muziek. Compromisloos, confronterend, gewaagd, expliciet, extreem (of dat hem nu in complete verstilling of in een overdaad aan prikkels zit), dit had alles wat me zo aantrekt in Japanse kunst.
Het Eigen Lot zorgde ervoor dat ik me voornam om iedere jaar een stuk of vijf Japanse titels te lezen. Klassiekers of hedendaags werk, dat maakte niet uit. We zijn inmiddels zo'n dertig boeken verder en ik kan concluderen dat de Japanse literatuur een ware goudmijn is voor eenieder die op zoek is naar uniciteit en eigenzinnigheid. Als je op wat voor manier dan ook gegrepen bent door het Japanvirus (dat nu toch wel heerst), dan valt er heel wat moois te ontdekken in de literaire hoek van dat land.
Doodsbedreigingen
Die liefde voor Japanse literatuur begon dus voor mij bij Kenzaburo Oë. Nu wil het feit dat een boek van hem nog ongelezen in mijn kast stond. Het perfecte moment om dat er na zijn overlijden eens bij te pakken. In 2021 verscheen Seventeen & Homo Sexualis (voor het eerst uitgekomen in respectievelijk 1961 en 1963) voor het eerst helemaal volledig in de Nederlandse vertaling door Luk van Haute. Seventeen bestaat namelijk uit twee delen, maar Oë heeft heel lang niet gewild dat dat tweede deel in boekvorm zou verschijnen of onderdeel werd van zijn Verzameld Werk.
Het hele verhaal deed namelijk heel wat stof opwaaien in Japan. Oë en zijn uitgever kregen doodsbedreigingen, want er waren Japanners die het volstrekt onaanvaardbaar vonden wat Oë schreef. Het verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen, maar Oë gaf er een draai aan die velen woedend maakte. In 1960 stak een zeventienjarige jongen de voorzitter van de Japane Socialistische Partij neer. Het slachtoffer overleed ter plekke, de jongen werd opgepakt en drie weken later hing hij zichzelf op in zijn cel.
Overdonderend
In Seventeen maken we kennis met een zeventienjarige jongen die op allerlei vlakken een beetje zielig is, maar die uiteindelijk zijn heil vindt in het rechts-extremisme en besluit dat hij alleen door een politiek tegenstander te doden en zichzelf op te offeren de Japanse keizer kan eren. Oë verweeft de politieke ideologie van de jongen en zijn immense liefde voor de keizer met seksuele perversie - de jongen is verslaafd aan masturbatie - en het is vooral hierom dat Oë nogal wat kritiek te verduren kreeg.
Maar alle kritiek daargelaten, Seventeen is gewoon een overdonderend goed verhaal. Oë schetst heel overtuigend de politieke onrust in Japan na de Tweede Wereldoorlog en hij doet dat met een kracht die me deed denken aan de drie films van Yoshishige Yoshida (enorme aanraders, alle drie!) over politieke radicalisering in dezelfde periode. Mensen waren duidelijk op zoek naar een nieuw houvast en sommigen van hen vervielen in extreme ideeën om weer grip te krijgen op de zaken om hen heen. Dit thema komt wel meer voor in Oë's verhalen, maar ik zag het nog niet sterker overgebracht dan in dit verhaal.
Seksuele lust en zelfhaat
Dat komt vooral ook omdat de zeventienjarige hoofdpersoon uit het verhaal zo enorm tot de verbeelding spreekt. Hoe een getroebleerde jongeman een uitweg ziet in rechts-extremistisch gedachtegoed en steeds extremer wordt in zijn denkbeelden, dat wordt echt prachtig beschreven door Oë. Het spanningsveld van seksuele lust en zelfhaat dat Oë toevoegt maakt het geheel alleen nog meer veel fascinerender.
Het is de overduidelijke kwaliteit van Oë dat je geen waardeoordeel over deze hoofdpersoon hebt, maar dat je vol overgave in het hoofd van deze jongeman kruipt en dat naarmate het verhaal vordert, je alleen maar nieuwsgieriger wordt. Het einde is dan ook de kers op de taart en het soort climax (hehe) waar je als lezer op hoopt. Het is echt een briljant verhaal waar ik alles in vond wat me toen ook zo aangreep in Het Eigen Lot. Het is weer enorm gedurfd en expliciet en de intensiteit waarmee Oë vertelt maakt dat dit voor mij echt tot de essentiële verhalen van Oë behoort.
Homo Sexualis
Homo Sexualis is een wat korter verhaal en werd voordat het tweede deel van Seventeen vertaald en uitgegeven mocht worden ook al samen uitgegeven met het eerste deel van Seventeen, om het boek zo wat meer body te geven. Het verhaal past ook wel goed bij Seventeen, omdat ook hier seksuele perversie een grote rol speelt, sterker nog: in dit verhaal is het het hoofdthema.
We volgen J. die zijn seksuele driften maar moeilijk onder controle heeft en die in het conservatieve Japan ook belemmerd wordt in het uiten van zijn homoseksuele gevoelens. Samen met een vriend schuren ze in treinen tegen vrouwen aan, maar ze zien zichzelf als 'nette' perverselingen. Wanneer ze een jongen tegenkomen wiens neiging tot perversie nog veel extremer is, ontvouwt zich een discussie: is het mogelijk om een nette perverseling te zijn? Is het niet inherent aan perversie dat je ook bereid bent ervoor in de gevangenis te belanden?
Mooi oeuvre
Met plezier heb ik Homo Sexualis gelezen, zeker wanneer de jongen met zijn extreme ideeën in beeld komt, wordt dit echt wel een onderhoudend verhaal dat interessante vragen oproept, maar vooral met het eerste deel van het verhaal kon ik weinig, en ik snapte ook niet helemaal de functie van dit deel ten opzichte van het tweede deel. Wanneer het verhaal alleen het tweede deel had behelst, had ik het denk ik nog een stuk beter gevonden. Maar zelfs een mindere Oë is nog altijd interessant en vermakelijk.
Voor Seventeen geef ik met gemak 4,5 sterren, voor Homo Sexualis geef ik met 3,5 sterren een ruime voldoende. Samen kom ik dan uit op vier mooie sterren voor dit boek. Maar dat Seventeen, dat is wel zo indrukwekkend dat ik iedereen kan aanraden om alleen al voor dit verhaal deze prachtige uitgave van Meulenhoff aan te schaffen. Met Seventeen heb ik er in ieder geval weer een nieuwe Oë-favoriet bij. Wat heeft die man ons een mooi oeuvre nagelaten!
Blogpost
Het Eigen Lot zorgde ervoor dat ik me voornam om iedere jaar een stuk of vijf Japanse titels te lezen. Klassiekers of hedendaags werk, dat maakte niet uit. We zijn inmiddels zo'n dertig boeken verder en ik kan concluderen dat de Japanse literatuur een ware goudmijn is voor eenieder die op zoek is naar uniciteit en eigenzinnigheid. Als je op wat voor manier dan ook gegrepen bent door het Japanvirus (dat nu toch wel heerst), dan valt er heel wat moois te ontdekken in de literaire hoek van dat land.
Doodsbedreigingen
Die liefde voor Japanse literatuur begon dus voor mij bij Kenzaburo Oë. Nu wil het feit dat een boek van hem nog ongelezen in mijn kast stond. Het perfecte moment om dat er na zijn overlijden eens bij te pakken. In 2021 verscheen Seventeen & Homo Sexualis (voor het eerst uitgekomen in respectievelijk 1961 en 1963) voor het eerst helemaal volledig in de Nederlandse vertaling door Luk van Haute. Seventeen bestaat namelijk uit twee delen, maar Oë heeft heel lang niet gewild dat dat tweede deel in boekvorm zou verschijnen of onderdeel werd van zijn Verzameld Werk.
Het hele verhaal deed namelijk heel wat stof opwaaien in Japan. Oë en zijn uitgever kregen doodsbedreigingen, want er waren Japanners die het volstrekt onaanvaardbaar vonden wat Oë schreef. Het verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen, maar Oë gaf er een draai aan die velen woedend maakte. In 1960 stak een zeventienjarige jongen de voorzitter van de Japane Socialistische Partij neer. Het slachtoffer overleed ter plekke, de jongen werd opgepakt en drie weken later hing hij zichzelf op in zijn cel.
Overdonderend
In Seventeen maken we kennis met een zeventienjarige jongen die op allerlei vlakken een beetje zielig is, maar die uiteindelijk zijn heil vindt in het rechts-extremisme en besluit dat hij alleen door een politiek tegenstander te doden en zichzelf op te offeren de Japanse keizer kan eren. Oë verweeft de politieke ideologie van de jongen en zijn immense liefde voor de keizer met seksuele perversie - de jongen is verslaafd aan masturbatie - en het is vooral hierom dat Oë nogal wat kritiek te verduren kreeg.
Maar alle kritiek daargelaten, Seventeen is gewoon een overdonderend goed verhaal. Oë schetst heel overtuigend de politieke onrust in Japan na de Tweede Wereldoorlog en hij doet dat met een kracht die me deed denken aan de drie films van Yoshishige Yoshida (enorme aanraders, alle drie!) over politieke radicalisering in dezelfde periode. Mensen waren duidelijk op zoek naar een nieuw houvast en sommigen van hen vervielen in extreme ideeën om weer grip te krijgen op de zaken om hen heen. Dit thema komt wel meer voor in Oë's verhalen, maar ik zag het nog niet sterker overgebracht dan in dit verhaal.
Seksuele lust en zelfhaat
Dat komt vooral ook omdat de zeventienjarige hoofdpersoon uit het verhaal zo enorm tot de verbeelding spreekt. Hoe een getroebleerde jongeman een uitweg ziet in rechts-extremistisch gedachtegoed en steeds extremer wordt in zijn denkbeelden, dat wordt echt prachtig beschreven door Oë. Het spanningsveld van seksuele lust en zelfhaat dat Oë toevoegt maakt het geheel alleen nog meer veel fascinerender.
Het is de overduidelijke kwaliteit van Oë dat je geen waardeoordeel over deze hoofdpersoon hebt, maar dat je vol overgave in het hoofd van deze jongeman kruipt en dat naarmate het verhaal vordert, je alleen maar nieuwsgieriger wordt. Het einde is dan ook de kers op de taart en het soort climax (hehe) waar je als lezer op hoopt. Het is echt een briljant verhaal waar ik alles in vond wat me toen ook zo aangreep in Het Eigen Lot. Het is weer enorm gedurfd en expliciet en de intensiteit waarmee Oë vertelt maakt dat dit voor mij echt tot de essentiële verhalen van Oë behoort.
Homo Sexualis
Homo Sexualis is een wat korter verhaal en werd voordat het tweede deel van Seventeen vertaald en uitgegeven mocht worden ook al samen uitgegeven met het eerste deel van Seventeen, om het boek zo wat meer body te geven. Het verhaal past ook wel goed bij Seventeen, omdat ook hier seksuele perversie een grote rol speelt, sterker nog: in dit verhaal is het het hoofdthema.
We volgen J. die zijn seksuele driften maar moeilijk onder controle heeft en die in het conservatieve Japan ook belemmerd wordt in het uiten van zijn homoseksuele gevoelens. Samen met een vriend schuren ze in treinen tegen vrouwen aan, maar ze zien zichzelf als 'nette' perverselingen. Wanneer ze een jongen tegenkomen wiens neiging tot perversie nog veel extremer is, ontvouwt zich een discussie: is het mogelijk om een nette perverseling te zijn? Is het niet inherent aan perversie dat je ook bereid bent ervoor in de gevangenis te belanden?
Mooi oeuvre
Met plezier heb ik Homo Sexualis gelezen, zeker wanneer de jongen met zijn extreme ideeën in beeld komt, wordt dit echt wel een onderhoudend verhaal dat interessante vragen oproept, maar vooral met het eerste deel van het verhaal kon ik weinig, en ik snapte ook niet helemaal de functie van dit deel ten opzichte van het tweede deel. Wanneer het verhaal alleen het tweede deel had behelst, had ik het denk ik nog een stuk beter gevonden. Maar zelfs een mindere Oë is nog altijd interessant en vermakelijk.
Voor Seventeen geef ik met gemak 4,5 sterren, voor Homo Sexualis geef ik met 3,5 sterren een ruime voldoende. Samen kom ik dan uit op vier mooie sterren voor dit boek. Maar dat Seventeen, dat is wel zo indrukwekkend dat ik iedereen kan aanraden om alleen al voor dit verhaal deze prachtige uitgave van Meulenhoff aan te schaffen. Met Seventeen heb ik er in ieder geval weer een nieuwe Oë-favoriet bij. Wat heeft die man ons een mooi oeuvre nagelaten!
Blogpost
February 7, 2022
Bundeling van twee vroege novellen van deze Nobelprijswinnaar. Hoewel beide verhalen inhoudelijk erg interessant zijn en nog steeds relevante thema's bespreken, komen ze stilistisch soms een beetje onevenwichtig op de moderne lezer over. Hoe dan ook zeer aan te raden voor wie meer wilt weten over de rauwe, perverse, politiek incorrecte zelfkant van de Japanse samenleving (en dan vooral het mannelijke deel daarvan.) In het erg grondige nawoord biedt vertaler Luk Van Haute de nodige context om deze novellen in hun tijd te kunnen plaatsten.
August 22, 2022
Mocht het hier alleen gaan om het eerste deel van Seventeen dan gaf ik het vijf sterren: intrigerend, sober geschreven maar heel sfeervol. In het tot 2018 onuitgegeven zakt het wat in elkaar, en ook Homo sexualis (over een bende chikan op de chikatetsu) haalt niet dat niveau. Blijft wel erg goed, allemaal, zeer graag gelezen. Nawoord vd fenomenale LVH is ook de moeite waard!
March 25, 2022
Seventeen is een korte roman uit 1961 over een Japanse jongen van zeventien die over alles angstig is, die zich verschrikkelijk schaamt over het masturberen, wiens familie niet om hem geeft, en die op school geïsoleerd is. Hij vindt zijn heil door zich af te zetten van zijn linkse of Amerikaans-gezinde omgeving en sluit zich aan bij extreem-rechts. Zijn grootste vreugde is in te slaan op de linksen; dan heeft hij een visioen van de keizer, wiens speciale dienaar hij wil zijn. Uiteindelijk leidt het er toe dat hij, live op televisie, een moord pleegt op een socialistische politicus. Het verhaal is gebaseerd op echte gebeurtenissen.
Ik moet zeggen dat ik het wel interessant vond, maar moeilijk kon meeleven. De eerste twee hoofdstukken zijn heel sterk en tonen de psychologische logica van iemand die in een extreme keuze een antwoord vindt op grote gevoelens van minderwaardigheid. De ontwikkeling daarna is minder verrassend. Als blik op een onbekende samenleving toch nog steeds erg de moeite waard.
Deze editie is één van de eerste waarin het gehele boek is opgenomen, oorspronkelijk verschenen in twee tijdschriftafleveringen. De tweede aflevering was destijds kennelijk erg controversieel.
De tweede korte roman is Homo sexualis. Het eerste hoofdstuk hiervan is geweldig: het verhaal van een lusteloze, zuipende, lamlendige en angstige filmcrew, die een nacht doorbrengt op weg naar en in een buitenhuis waar een scene 'in de hel' geschoten zal worden. Maar ze zijn al in de hel, ze zijn de hel voor elkaar en voor zichzelf. Het tweede hoofdstuk speelt enige tijd later. Eén van de hoofdfiguren uit het eerste hoofdstuk is nu een 'perverseling', iemand die zich in de Japanse metro bevredigt door tegen onbekende vrouwen op te rijden. Het verhaal mist dan de dwingende kracht van het eerste hoofdstuk, maar blijft gezien de materie bijzonder genoeg.
Ik moet zeggen dat ik het wel interessant vond, maar moeilijk kon meeleven. De eerste twee hoofdstukken zijn heel sterk en tonen de psychologische logica van iemand die in een extreme keuze een antwoord vindt op grote gevoelens van minderwaardigheid. De ontwikkeling daarna is minder verrassend. Als blik op een onbekende samenleving toch nog steeds erg de moeite waard.
Deze editie is één van de eerste waarin het gehele boek is opgenomen, oorspronkelijk verschenen in twee tijdschriftafleveringen. De tweede aflevering was destijds kennelijk erg controversieel.
De tweede korte roman is Homo sexualis. Het eerste hoofdstuk hiervan is geweldig: het verhaal van een lusteloze, zuipende, lamlendige en angstige filmcrew, die een nacht doorbrengt op weg naar en in een buitenhuis waar een scene 'in de hel' geschoten zal worden. Maar ze zijn al in de hel, ze zijn de hel voor elkaar en voor zichzelf. Het tweede hoofdstuk speelt enige tijd later. Eén van de hoofdfiguren uit het eerste hoofdstuk is nu een 'perverseling', iemand die zich in de Japanse metro bevredigt door tegen onbekende vrouwen op te rijden. Het verhaal mist dan de dwingende kracht van het eerste hoofdstuk, maar blijft gezien de materie bijzonder genoeg.
June 27, 2022
Seventeen, 7: Goede beschrijving van het radicaliseringsproces van een jonge rechts-nationalist.
Homo Sexualis, 6: matig verhaal over perverselingen, had in zijn tijd vast meer impact.
Homo Sexualis, 6: matig verhaal over perverselingen, had in zijn tijd vast meer impact.
June 15, 2024
Bijzondere en heftige verhalen. Intrigerend.
July 15, 2023
Als het alleen voor Seventeen was, had ik vijf sterren gegeven. Wat een imponerend boek, en nog imponerender als je je in de geschiedenis van Japan verdiept. Wat maakt Oë het invoelbaar dat een gefrustreerde jongen uit een gezin dat geen aandacht voor hem heeft rechts-politieke symphatieēn krijgt. Over Homo sexualis heb ik gemengde gevoelens. Ik weet niet goed wat ik daar gelezen heb. Maar overall toch minstens vier sterren.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews