Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη

by Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος

ΜΕ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΤΟΥ ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ, ο συγγραφέας τείνει να αναπλάσει έναν κόσμο οριστικά χαμένο και γι᾽ αυτό ίσως βαθιά νοσταλγημένο. Είναι ο κόσμος της εφηβείας του, με τους τοπικούς και χρονικούς προσδιορισμούς του, που του προσδίδουν το ιδιάζον χρώμα του. Η μικρή επαρχιακή γενέτειρα, με τους μυροβόλους κήπους της και τους συγκινητικά γλαφυρούς χαρακτήρες της, στα χρόνια του πολέμου και της Κατοχής, ή λίγο πριν λίγο μετά. Όταν, με δυο λόγια, ο συγγραφέας, γεννημένος στον Πύργο της Ηλείας το 1930, ήταν παιδί, έφηβος, νέος. Ο συγγραφέας δεν κάνει τίποτε για να αποκρύψει το αυτοβιογραφικό στοιχείο των ιστοριών του – για να παραπλανήσει, ενδεχομένως, τον αναγνώστη του εις ό,τι αφορά στο επινοημένο. […] Το συγγραφικό εγώ, χωρίς να παρεμβαίνει ανοιχτά μέσα στη διήγηση, μεταγγίζει στη ματιά του αφηγητή τη δική του πείρα ζωής, ακόμη και τη φθορά του. Και από αυτή τη δυσδιάκριτη σύγκλιση των οπτικών γωνιών, κατά τη γνώμη μου, προκύπτει ο χαρακτηριστικός τόνος των διηγήσεων του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου, ένα κράμα τρυφερότητας και ειρωνείας, δραματικότητας και χιούμορ, εξωραϊστικού λυρισμού και διακριτικά κριτικής στάσης […].

Genres: Fiction, Short Stories, Literature, Greece

96 pages, Paperback

First published January 1, 1973

About the author

Ο Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος ήταν Έλληνας συγγραφέας, πεζογράφος και στρατιωτικός ιατρός.

Reviews

[Μαρία Ντάμπου · Rating 4 out of 5]

Για όσους ενδιαφέρονται για τη μικρή φόρμα ο Η. Παπαδημητρακόπουλος είναι πάρα πολύ καλός. Τα κείμενα της συλλογής ( έκδοση 1973 ) είναι προσωπικά του βιώματα, απλές καθημερινές ιστορίες, πολύ ανθρώπινες. Αναβιώνει πράγματα από το παρελθόν με έναν τρόπο λιτό, αφαιρετικό. Τα συναισθήματα δεν τα ονομάζει, αλλά τα αφήνει να φανούν μέσα από την αφήγησή του, τους σύντομους διαλόγους, τις πράξεις. Επιπλέον απολαμβάνεις έναν λόγο του δεν είναι απόλυτα πεζός, αλλά τον διακρίνει μια μουσικότητα, ένας ρυθμός.

[Xenia Germeni · Rating 5 out of 5]

Ένα μικρό αριστούργημα μικρής φόρμας που γοητεύει με το ρυθμό του. Μου ήταν άγνωστο αλλά ο Παπαδημητρακοπουλος έγραψε τόσο μπροστά για την εποχή του. Οι εκδόσεις Κίχλη έκαναν ένα μικρό εκδοτικό θαύμα που δεν θα αφήσει ασυγκίνητο κανέναν. ΥΓ δώρο γιορτής για όλους ή για ήσυχες αναγνώσεις δίπλα από ξυλοσομπα

[Myrto · Rating 4 out of 5]

Η γραφή του Παπαδημητρακόπουλου αφήνει μια χαρμολύπη, ένα γλυκόπικρο συναίσθημα σε κάθε σελίδα του βιβλίου.

[Stella's book corner · Rating 4 out of 5]

Στις καθημερινές γλυκόπικρες ιστορίες που μας διηγείται ο Παπαδημητρακόπουλος υπάρχει απέραντη ομορφιά μέσα στην απλότητα που τις περιβάλλει, νοσταλγία, μιας και οι ιστορίες αφορούν προσωπικά του βιώματα, και τόσο βαθιά συναισθήματα που πετυχαίνει πολλές φορές, κι αυτό είναι το πιο σπουδαίο, να τα εκφράσει με μια μόνο λέξη ή σύντομη φράση. Το τελευταίο διήγημα που κοσμεί και τον τίτλο της συλλογής ήταν κατ'εμέ το ομορφότερο της συλλογής. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για μικρά κομψά και καλογραμμένα κείμενα τα οποία ναι μεν αξίζουν να διαβαστούν αλλά αν περάσουν μερικές μέρες από την ανάγνωση θα ξεθωριάσουν στο μυαλό σου. Σε καμία περίπτωση δεν σε συνταράσσουν σε βαθμό που να τα σκέφτεσαι για μέρες ολόκληρες. Οι περισσότερες εικόνες και τα γεγονότα που μεταφέρει στον αναγνώστη δίνουν σχεδόν την ίδια στιγμιαία ευχαρίστηση που θα προκαλούσε και μια απλή, όμορφη, καθημερινή εικόνα που θα έβλεπε το ανθρώπινο μάτι και στη συνέχεια θα προχωρούσε παρακάτω. Η ικανότητά του πάντως να χρωματίζει τόσο όμορφα απλά και καθημερινά γεγονότα είναι αξιοθαύμαστη κι αυτό ίσως τελικά να είναι αρκετό. Θα ήθελα πολύ να διαβάσω και τις υπόλοιπες συλλογές.

[Μαίρη · Rating 5 out of 5]

ο μεγαλύτερος μάστορας της μικρής φόρμας

[Evangelos Makrakis · Rating 4 out of 5]

Μικρά λαμπερά διαμάντια...

[CHRISTINA · Rating 5 out of 5]

4/5

Μία σειρά από μικρά διηγήματα, καθένα από αυτά μας ταξιδεύει στις παρελθοντικές αναμνήσεις του συγγραφέα- πρωταγωνιστή και φέρνει στην μνήμη αναμνήσεις δικές μας που έχουν παρέλθει. Ιδιαίτερο για την απλή αλλά και την περιεκτική γλώσσα του, με μία αίσθηση νοσταλγίας να σε συντροφεύει.

[Natasa Georgiou · Rating 3 out of 5]

Μικρό βιβλιο με ένα πολύ όμορφο και προσεγμένο εξώφυλλο! Ξεχώρισα «Το παρτυ» , το «Εις μνήμην» και το ομότιτλο διήγημα. Με άγγιξαν περισσότερο!
3,5/5

[Αντώνης · Rating 5 out of 5]

Μικρής κλίμακας αφηγήσεις, λεπτό χέρι, επιδέξιες πινελιές εγγραφής του ιστορικού και του κοινωνικού στο καθημερινό και τετριμμένο. Εκφραστική οικονομία, υπαινικτικότητα, ορισμένες φορές ακαθοριστία λόγω διπλού αφηγηματικού εστιασμού. Μάστορας της σύντομης πεζογραφίας.
Ξεχώρισα ιδιαίτερα τα "Το πάρτυ", "Η Γλυκερία", "Ο τελευταίος επιζών" και το ομότιτλο διήγημα.

[Γιώργος Μαντάς · Rating 5 out of 5]

Εντεκα κομψοτεχνήματα γραφής.
Θα ήθελα να γράψω τους τίτλους των αγαπημένων μου αλλά τελικά κατέληξα πως δεν μπορώ να ξεχωρίσω.
Ίσως στην καρδιά μου να τρύπωσε ακαριαία το ομώνυμο ''οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη'' και το ''μάθημα χορού'' αλλά ας μην αδικήσω τα υπόλοιπα εννέα.
Αυτό που μου έβγαλε έντονα η ανάγνωση αυτού του βιβλίου είναι πως τρυφεροί, καλόψυχοι άνθρωποι με ιδιαίτερες ευαισθησίες υπάρχουν πάντα σε κάθε εποχή.
Αυτά τα διηγήματα πρωτοεκδόθηκαν πριν πενήντα ένα χρόνια κι αν κρίνω από τη χρονολογία γραφής (η οποία πιθανολογώ πως είναι αυτή που αναγράφεται κάτω από τον τίτλο του κάθε διηγήματος στη σύγχρονη καλαίσθητη έκδοση των εκδόσεων Κίχλη) είναι γραμμένα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του εξήντα.
Δεν γνωρίζω τον συγγραφέα προσωπικά αλλά μου φάνηκε πολύ γλυκός άνθρωπος μέσα από αυτά τα γραπτά του.
Παρά τις δυσκολίες που πέρασε έχει φωτεινή ψυχή.
Ομνύει στον έρωτα, στην αγάπη, στη φιλία, στον ερωτισμό με τον οποίο τόσο όμορφα περιγράφει τις ερωτικές -αδιέξοδες τις περισσότερες φορές- περιπέτειες της νεότητάς του.
Όμορφο βιβλίο.

[Aris Kirmi · Rating 5 out of 5]

11 μικρά διηγήματα του Ηλία Παπαδημητρακόπουλου που γράφτηκαν από το 1962 ως το 1968. Δωρικά, περιεκτικά, καλογραμμένα διηγήματα από έναν μάστορα του είδους που πολλοί μιμήθηκαν χωρίς όμως με την ίδια επιτυχία. Ο αφηγητής είναι παρόν στα διηγήματα, πράγμα που προσδίδει σε αυτά έναν τόνο αυτοβιογραφικό. Η τυπογραφική επιμέλεια του μικρού αυτού βιβλίου από τις εκδόσεις Κίχλη υποδειγματική! Το διήγημα 'Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη' αριστουργηματικό!

[Μαριλένα Pappa · Rating 5 out of 5]

Πήρα το τρένο διάβασα το μισό, συνέχισα με μετρό και το τελείωσα.
Φτάνοντας στο γραφείο είχα την αίσθηση ότι ήμουν ακόμα μέσα στις μικρές διηγήσεις του κ. Παπαδημητρακόπουλου και στη δωρικότητα της γραφής του, που γλιστράει στην ελληνική τόσο επιδέξια, λες και η ελληνική δημιουργήθηκε για τη γραφή του και το ανάποδο.

[Achilleas · Rating 4 out of 5]

Απλό και όμορφο, με αρκετή κρυφή συγκίνηση.

[Katerina Alexandraki · Rating 5 out of 5]

Η πιο αγαπημένη μου συλλογή διηγημάτων - με το πιο τρυφερό ομώνυμο διήγημα.

[Ζαφείρης Μπέρσος · Rating 4 out of 5]

"... χωμένος σε ένα στασίδι κ��ι προσπαθώντας να φέρω κοντά μου τη συγκεκριμένη μορφή του πατέρα μου, δεν μπόρεσα να κρατήσω τα δάκρυά μου, καθώς συλλογιζόμουν πως πέθανε νεότατος στην Κατοχή, έχοντας περάσει μια δύσκολη ζωή, χωρίς ευκαιρίες να πραγματοποιήσει κανένα από τα όνειρα που τον πνίγανε..."

[TwinklyRabbit · Rating 5 out of 5]

Excellent writing. Low tones, humor and nostalgia, memories and feelings. Very personal language, common modern greek of everyday life mixed up with scholar expressions. A great master of short form.