Ο παπα-Νάρκισσος - Τα δύο αδέλφια

by Δημήτριος Βικέλας

Η λογοτεχνική παραγωγή του Βικέλα ειναι περιορισμένη σε σχέση με το συνολικό μεγεθος του γραπτού έργου του. Ήταν από τους λογοτέχνες που έμειναν πιστοί στην καθαρεύουσα, αν και κατά καιρούς φάνηκε πιο διαλλακτικός στο θέμα της γλώσσας.
Ο παπα-Νάρκισσος είναι ένα βαθιά ανθρώπινο διήγημα που συγκινεί κάθε αναγνώστη. Κεντρικός ήρωας είναι ένας νεαρός παπάς σε ένα νησιώτικο χωριό, προσφάτως παντρεμένος με μια γυναίκα που τον λατρεύει. Οι νησιώτες τον αγαπούν και τον σέβονται κι η ζωή του κυλά ήρεμα και ευτυχισμένα. Ωστόσο, υπάρχει μια σκιά, μια κρυφή ανησυχία στην ψυχή του που διαταράσσει την ηρεμία του: Φοβάται να αντικρύσει τον θάνατο στα πρόσωπα των νεκρών...
Το δεύτερο διήγημα του βιβλίου, Τα Δύο Αδέλφια, μιλάει για μια τραγική ιστορία αγάπης δύο αδελφών που διεκδίκησαν την ίδια κοπέλα. Οι οδυνηρές αναμνήσεις ζωντανεύουν όταν στο σπίτι της φτάνουν δύο απρόσμενοι επισκέπτες…

94 pages, Paperback

Published July 1, 2017

About the author

Ο Δημήτριος Βικέλας (English: Dimitrios Vikelas) γεννήθηκε στη Σύρο αλλά από την ηλικία των τεσσάρων ετών εγκαταστάθηκε αρχικά στο Ναύπλιο και έπειτα στην Κωνσταντινούπολη.
Η οικογένεια του πατέρα του, Εμμανουήλ Βικέλα, ήταν σπουδαία εμπορική οικογένεια με καταγωγή από τη Βέροια. Το αρχικό όνομά της ήταν Μπεκέλας. Η οικογένεια της μητέρας του Σμαράγδας ήταν η επίσης μεγάλη εμπορική οικογένεια Μελά. Η Σμαράγδα ήταν αδερφή του συγγραφέα Λέοντος Μελά.
Λόγω των μετακινήσεων της οικογένειας αλλά και δικών του προβλημάτων υγείας η φοίτησή του στα σχολεία δεν ήταν τακτική. Η μητέρα του όμως ήταν πολύ καλλιεργημένη και του προσέφερε αρκετά μαθήματα κατ' οίκον. Ο ίδιος αργότερα ομολόγησε ότι σ' αυτήν όφειλε την κλίση του προς τα φιλολογικά ενδιαφέροντα. Σε κάποια από τις πολλές μετακινήσεις της οικογένειάς του ξαναβρέθηκε στη Σύρο, όπου και φοίτησε στο Λύκειο του Χρήστου Ευαγγελίδη. Εκεί, αυτός και ο συμμαθητής του Εμμανουήλ Ροΐδης, εξέδιδαν χειρόγραφη εφημερίδα.
Το 1851 μετάφρασε την "Εσθήρ" του Ρακίνα. Το 1852 μετέβη στο Λονδίνο για επαγγελματική εξάσκηση και εργάστηκε ως υπάλληλος και ως συνέταιρος στον εμπορικό οίκο των αδελφών Μελά.
Παράλληλα σπούδασε Βοτανική (το μόνο μάθημα που μπορούσε να παρακολουθήσει, λόγω ωραρίου), αλλά τα ενδιαφέροντά του ήταν φιλολογικά και μ' αυτά ασχολήθηκε κυρίως (μελέτη και μεταφράσεις). Από το 1855 έγραφε και ποιήματα, τα οποία δημοσίευε σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας ή υπέβαλλε στους ποιητικούς διαγωνισμούς του Πανεπιστημίου.
Το 1876 η εταιρεία Μελά διαλύθηκε και αποφάσισε να επιστρέψει στην Αθήνα. Λόγω όμως των προβλημάτων υγείας της συζύγου του έζησε αναγκαστικά πολλά χρόνια στο Παρίσι. Εκεί έγραψε και τον Λουκή Λάρα και πλήθος μεταφράσεων. Παράλληλα βέβαια ταξίδευε συχνά στην Αθήνα και στις εφημερίδες δημοσίευε τα διηγήματά του.
Εν τω μεταξύ η υγεία της συζύγου του επιδεινωνόταν και αναγκάστηκε να την εγκλείσει σε ψυχιατρική κλινική. Αυτό του επέτρεψε να περνάει περισσότερο καιρό στην Ελλάδα και τελικά το 1897 να εγκατασταθεί οριστικά στην Αθήνα. Εκτός από τα επιστημονικά του έργα, ασχολήθηκε με έργα κοινωφελή. Το σημαντικότερο από αυτά είναι η ίδρυση του Συλλόγου προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων, το 1899, με γραμματέα τον Γεώργιο Δροσίνη,τον Οίκο των Τυφλών το 1898,την Σκοπευτική καί Εργατική Σχολή το 1898 ενώ οργάνωσε καί το Πρώτο Εκπαιδευτικό Συνέδριο το 1899.
Μετά το θάνατό του κληροδότησε την πλούσια βιβλιοθήκη του στον δήμο Ηρακλείου Κρήτης, ο οποίος ονόμασε τη βιβλιοθήκη του προς τιμήν του "Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη".

Reviews

[Eleni · Rating 5 out of 5]

Δυο ανθρώπινες, συγκινητικές ιστορίες γραμμένες έντεχνα σε καθαρεύουσα, η οποία προσδίδει ιδιαίτερη ομορφιά στον αφηγηματικό λογο!