Er is geen natuur meer zonder graafmachines, omgezaagde bossen en massarecreatie. Rob Bijlsma stelt op basis van wetenschap en veldwerk het beleid van de natuurbeschermingsorganisaties aan de kaak.
This was not an easy book to read Aot of it was a long rant full of rather extreme polemic, to the point of factual inaccuracy, but in between there were through provoking and interesting chapters. His habbit of writing long rambling footnotes (apparently encouraged by the publisher!) didn't help, and the individual chapters sometimes read as separate essays without much connection to the chapters before or after. There is also quite a lot of repetition (how many times does he tell us where he lives?), which is a bit irritating. Some ideas are more bizarre than others. The proposal that everyone working in nature conservation should only be paid mi imum wage isn't very friendly towards those of them with families to support, for example. But there are good points. The reintroduction programme of black grouse on the Sallandseheuvelrug is indeed barmy. Blaming predators for the demise of other species is not good science. Sawing down trees to create dead wood is just daft and it was interesting to discover that it doesn't work as well. Seeing the value of some exotic species also has a lot to say for it. In the end, a book well worth reading, and it could form a basis for some interesting discussions.
Tja, wat vind ik hiervan. Het is een goed onderbouwd betoog tegen de huidige omgang met natuur door de terreinbeheerders. Het is leuk en interessant om te lezen. Het verhaal is goed voorzien van noten en ik twijfel geen moment aan de wetenschappelijke artikelen en achtergrond. Maar poe, wat kan deze man zuur schrijven. Zijn beeld van natuur is dat de mens eruit moet en er zo weinig mogelijk ingegrepen moet worden. Geen kap, geen aandacht voor bedreigde soorten en geen actie tegen invasieve soorten. Een hek om een natuurgebied - dat wil de auteur. Eigenlijk is dat de boodschap. In ons land is zijn archaïsche/romantische beeld van natuur totaal onmogelijk, lijkt mij. Maargoed. Concluderend; ik raad het aan als je kritische vragen wilt stellen bij natuurbeheer en tegen wat zuurheid kan.
Oude zure vogelaar schrijft boek over natuur (beheer) in Nederland. Zo vat ik het boek samen. Goed en helder geschreven, standpunten onderbouwd. Hier en daar zelfs komisch als je van iets donkere humor houdt en al zijn sommige grappen toch wel voor ingewijden. Kortom een kritische blik op het huidige natuurbeheer in Nederland, waar je als lezer niet overal mee eens hoeft te zijn, die je zeker raakt.
"Als kerken van goud zijn, zijn de dominees van hout" (een uitspraak van zijn moeder)... met plezier gelezen (gedegen kennis van zaken), al werd ik er tegelijkertijd ook wel verdrietig van ('shifting baseline' binnen de natuurbescherming).