อนาคตในห้วงฝัน เป็นนิยาย slice of life ที่โทนเรื่องหม่นๆ เนื้อหาก็ค่อนข้างดราม่า แถมระหว่างทางอ่านแล้วเสียน้ำตาก็ไม่น้อย แต่อ่านจบแล้วประทับใจสุดๆ 🥹
จั่วเสียนกับเหยียนฝานสวินรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเด็กๆ เพราะบ้านอยู่ใกล้ๆกัน ทั้งคู่สนิทและรู้ใจกันมากๆ เป็นเพื่อนซี้กันมาตั้งแต่ประถมยันมัธยม แต่แล้วพอมัธยมศึกษาปีที่ 5 เหยียนฝานสวินกลับลาออกจากโรงเรียนกลางคัน จากนั้นจั่วเสียนก็ไม่ได้พบเหยียนฝานสวินอีกเลย 10 ปีผ่านไป จั่วเสียนกลับมายังบ้านเกิดและได้พบกับเหยียนฝานสวินอีกครั้ง จั่วเสียนที่ต้องแยกจากกับเหยียนฝานสวินไปนานถึง 10 ปี รู้ใจตัวเองมาตั้งนานแล้วว่าชอบเขามาตลอด พอได้เจอกันอีกก็เลยเป็นจั่วเสียนที่พยายามเข้าหาเหยียนฝานสวิน แต่ด้วยความแตกต่างของฐานะและบาดแผลภายในใจของเหยียนฝานสวินกลับกลายเป็นอุปสรรคในเส้นทางรักของทั้ง 2 คน
ทีแรกเราไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมเหยียนฝานสวินถึงปิดกั้นตัวเองจากจั่วเสียนขนาดนั้น แต่พอนึกย้อนไปว่าในอดีตเขาไม่เคยได้รับความรัก ก็เลยไม่รู้วิธีที่จะรักคนอื่น ไม่รู้ว่าเมื่อมีคนมามอบความรักให้ ตัวเองจะต้องรักอีกฝ่ายกลับยังไง🥹
ชีวิตของเหยียนฝานสวินน่าสงสารมากๆ ตอนเด็กๆถูกพ่อที่เมาเหล้าเมายาทำร้ายร่างกาย จนสุดท้ายขาหักทำให้พิการ แถมยังต้องออกจากโรงเรียน เรียนก็ไม่จบ โตมาก็เป็นแค่คนส่งของ แถมห้องที่อยู่ก็ทั้งมืดทั้งแคบ เรียกได้ว่าแทบจะไม่มีความมั่นคงในชีวิต เทียบกับจั่วเสียนที่ได้รับความรักดีๆมาตลอด แถมเรียนจบทำงานเป็นหมอ มีชีวิตมั่นคง ก็ไม่แปลกใจที่เหยียนฝานสวินจะรู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับจั่วเสียน
ระหว่างทางที่อ่านเราน้ำตาแตกหลายฉากมาก เพราะกว่าเหยียนฝานสวินจะก้าวออกมาจากอดีตของตัวเองแล้วจับมือจั่วเสียนไว้คือมันไม่ง่ายเลยอะ แถมพอรักกันก็มีปัญหาครอบครัวของฝั่งจั่วเสียนที่ไม่ยอมรับอีก กว่าจะรักกันได้มันไม่ง่ายเลยนะ🥹🥹🥹
พอเห็นตอนจบ เค้ารักกันมากๆ ใช้ชีวิตด้วยกัน 2 คนแบบธรรมดาๆ กินข้าว ดูหนัง เดินเล่น แล้วรู้สึกอิ่มเอมใจอะ รู้สึกขอบคุณโลกนี้ที่ทำให้เหยียนฝานสวินได้พบจั่วเสียน ตอนเด็กๆจั่วเสียนปกป้องเหยียนฝานสวินมาตลอด พอโตมาก็ยังคงทำอย่างนั้นไม่เปลี่ยน คิดไม่ออกเลยว่าถ้าไม่มีจั่วเสียน เหยียนฝานสวินจะผ่านเรื่องราวเลวร้ายพวกนั้นมาได้ยังไงแง รักจั่วเสียนมากๆๆๆ