The Screen Thief

by Helen Docherty, Thomas Docherty (illustrator)

Look out! There’s a Snaffle about, and she’ll eat your screen as a snack! When the Snaffle arrives in the city, she just wants to play, but everyone’s too busy staring at their screens. The Snaffle discovers that she likes screens, too - as a snack! When she chomps down every last screen in the city, that’s when the fun really starts . . .Screens away, it’s time to play in this warm, funny, and very timely tale from the creators of The Snatchabook.

Genres: Picture Books, Childrens

32 pages, Paperback

Published June 3, 2021

About the author

Helen Docherty is an internationally published author of many rhyming picture books, including the highly acclaimed Someone Just Like You, illustrated by David Roberts. Helen's books have been translated into 27 languages and staged as plays and musicals for children, in the UK, Germany and Canada. She often collaborates with her husband, the illustrator and author Thomas Docherty, and together they have produced many award-winning picture books, including The Snatchabook, The Storybook Knight ( The Knight Who Wouldn't Fight), Superwolf, Pirate Nell's Tale to Tell, The Screen Thief and Blue Baboon Finds Her Tune. She has also collaborated with many other illustrators, most recently Daniela Sosa, Steven Lenton and Brizida Magro. Helen worked for many years as a language teacher in Mexico City and the UK before becoming an author. She also has an MA in Film and Television Production (Bristol University), which helped to develop her skills in crafting narrative. You can learn more about Helen, her books and story-writing workshops by visiting her website.

Reviews

[Matti Karjalainen · Rating 3 out of 5]

Helen ja Thomas Dochertyn kuvakirjoista Pikkuinen kirjavoro (johon muuten tässäkin teoksessa viitataan) oli niin mainio, että kaksikon uusin kuvakirja "Ruutusyöppö" (Mäkelä, 2021) täytyi hankkia kätösiin, etenkin kun sen aiheena oli ruutujen liiallisuuksiin menevä tuijottelu.

Sini-niminen otus saapuu uuteen kaupunkiin, jonka asukkaat viettävät aikaa älylaitteittensa parissa. Sankarimme tutustuu ensimmäistä kertaa moisiin kapistuksiin ja toteaa näyttöjen olevan mitä maittavinta ruokaa. Ja pian alkavat kaupunkilaisilta puhelimet kadota parempiin suihin... Mitä siitä seuraakaan?

Ei tämä nyt ihan täysosuma ollut, mutta tärkeän asian äärellä kuitenkin. Joskus tuntuu että Sini saisi tulla ja syödä myös minun luurini.

[Hanneke · Rating 3 out of 5]

Leuk boek over onze maatschappij waarbij iedereen steeds meer op een schermpje tuurt. Goed boek voor project Mediawijsheid.

[Книжни Криле · Rating 5 out of 5]

Няма защо да виним децата за пристрастяването им към мобилните устройства и екранните забавления. Ние самите сме отговорни за възпитанието им. Ние самите до голяма степен създаваме и оформяме средата, в която те се развиват. Екраните са неминуема част от ежедневието на всички нас, това е факт, но също така е факт, че не можем да допуснем те да доминират над живия контакт, семейните взаимоотношения, и изобщо, всячески да отвличат вниманието ни и да окупират сетивата ни. Ето защо, смятам, че децата наистина ще харесат, а родителите наистина ще оценят по достойнство пъстрата, забавна, но и предупредително-поучителна детска книга на Хелън и Томас Дохърти „Кой екраните хруска… за лека закуска?“ (изд. „Прозорче“). Прочетете ревюто на „Книжни Криле“: https://knijnikrile.wordpress.com/202...

[Mehsi · Rating 3 out of 5]

Een absurd maar op tijden ook leuk verhaal over een klein wezentje dat gewoon aandacht wilt en besluit telefoons en schermen op te eten die in de weg zitten. Ik vond het hilarisch hoe ze begon met telefoons eten en ons liet weten wat ze ervan vond, en daarna ging ze naar steeds grotere dingen. Dat stuk in de bioscoop, daar moest ik toch echt heel hard lachen (vooral omdat die schermen nou niet echt schermen zijn).
Het einde was een enorm cliché. Wel schattig hoor, maar het voelde gewoon echt nep.
Maar ja, ik vond het op punten ook aanstelleritis. Ja, meer mensen zitten op hun telefoon, is dat nou zo erg? En dat niemand haar doorheeft is ook weer zo iets. Hoe dan? Volgens mij heeft ze het gewoon niet eens geprobeerd.
Illustraties waren echt heel erg leuk gedaan, dus dat is wel een pluspunt. Helaas kan ik het niet meer raten dan 2.5 sterren.

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 4 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2021...

Τα τελευταία χρόνια έχω την αίσθηση πως τα μικρά παιδιά μεγαλώνουν πριν την ώρα τους καί χάνουν την αθωότητά τους πιο γρήγορα σε σχέση με εμάς,όταν βρισκόμασταν σε εκείνη την ηλικία. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουμε εμείς οι ενήλικες. Τα παιδιά είναι μιμητές των δικών μας συμπεριφορών. Άν οι περισσότεροι/ες εξ ημών είμαστε μονίμως προσκολημμένοι/ες σε μία οθόνη κινητού,τάμπλετ,ή,υπολογιστή,φυσικό καί επόμενο είναι τα παιδιά να ακολουθήσουν μία αντίστοιχη συμπεριφορά. Ποιός είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να εξηγήσουμε στα μικρά παιδιά πως δεν πρέπει να περνούν τον χρόνο τους απορροφημένα στις οθόνες κάποιας συσκευής; Μα φυσικά τα παιδικά παραμύθια που απευθύνονται στις ηλικίες των παιδιών.

Η σημερινή μου πρόταση για εσάς είναι το νέο παιδικό παραμύθι με τίτλο ''Πού πήγαν οι οθόνες;" της συγγραφέως Έλεν Ντόκερτι που κυκλοφόρησε πρόσφατα στην χώρα μας από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε εικονογράφηση του κυρίου Τόμας Ντόκερτι καί σε μετάφραση της κυρίας Μάρως Ταυρή. Ένα εύθυμο παιδικό βιβλίο με ψυχαγωγικό καί συνάμα διδακτικό χαρακτήρα ιδανικό για παιδιά ηλικίας 4 ετών καί άνω. Ένα βιβλίο που μου άρεσε πολύ για την μεστή κι ευχάριστη ιστορία του,τα εύθυμα στιχάκια με τα οποία αποτυπώνεται πάνω στο χαρτί καί τέλος,την πολύχρωμη εικονογράφηση.

''Όταν το Κλεφτρί φτάνει στην πόλη, το μόνο που θέλει είναι να κάνει καινούριους φίλους και να παίξει. Ωστόσο κανείς δεν ασχολείται μαζί του. Όλοι είναι κολλημένοι στην οθόνη του κινητού τους. Ξαφνικά όμως όλες οι οθόνες εξαφανίζονται μυστηριωδώς, και τότε είναι που ξεκινά η πραγματική διασκέδαση!" (Περίληψη οπισθοφύλλου)

Γιατί να επιλέξετε το συγκεκριμένο βιβλίο; Γιατί μέσα στην ιστορία του κρύβονται δύο σημαντικά μηνύματα για τα παιδιά. Ποιά είναι αυτά; Το πρώτο είναι πως τα παιδιά διδάσκονται την αξία καί τα οφέλη του παιχνιδιού στη ζωή τους καί το δεύτερο,το πως να ζήσουν την παιδική τους ηλικία όπως πραγματικά αρμόζει. Έχουν πολλά χρόνια μπροστά τους για να γίνουν ενήλικες καί να λάβουν τις όποιες ευθύνες τους αναλογούν. Η ευτυχία δεν προέρχεται από τα υλικά αγαθά,αλλά από τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας. Αναζητήστε το!

Καλές σας αναγνώσεις!

[Mary Judy · Rating 5 out of 5]

This story is a slight departure for the Dochertys, whose previous books support and advocate for all the joy and pleasure to be had in reading. Instead, it examines how much we don’t see; the joy might never know when we are glued to our screens all the time and what could happen if we put them down. Instead, it encourages us to play outside…have fun and make new friends. Told in Helens’ lovely, rhythmic rhyming style, The Screen Thief is just magical! Easy and joyous to read aloud, and for young ones to remember, it captures the various moods of the Snaffle as she bounces along, first trying to find a friend, then trying to find…well, food (quite literally) to fuel her new screen obsession, giving both a lot to think about and a lot to giggle at. She is quite a resilient creature! The text is matched perfectly by Thomas’ wonderful, vivid illustrations that ooze humour and happiness. The pictures are filled with gorgeous, subtle details throughout; facial expressions, glimpses of the residents and different places as they take us on a rather madcap jaunt around the city streets. It is amazing the number of things you can read into the story; about the setting, about feelings and concepts; and little side-stories that are created in the detail.
Altogether, what is created is an utterly wonderful tale and very timely! With a lovely message that includes understanding, friendship and acceptance, it is bubbly, bouncy, funny, free and filled with heart.

[Virva · Rating 3 out of 5]

Pieni otus Sini saapuu kaupunkiin, jossa kaikki tuijottavat ruutujaan ja päätyy napsimaan älylaitteet suuhunsa. Runomuotoon kirjoitettu satu, jossa korostetaan, että ilman ruutuja voi keskittyä kavereiden kanssa leikkimään. Ihan hauska, joskin yksioikoinen tapa käsitellä asiaa. Hyvä muistutus aikuisillekin kännykän tuijottamisesta lasten seurassa.

[Markku Kesti · Rating 2 out of 5]

Tärkellä asialla ollaan, mutta päälleliimatun oloiset opetukset, lievä saarnaavuus, helpot ratkaisut ja löysä riimittely eivät kahta tähteä enempään anna aihetta. Mutta lukekaa toisillenne ja etenkin niille lapsille. Eikä väärin ole välillä käydä vähän harrastelemassa liikuntaakin.

[Jenna · Rating 4 out of 5]

Upea, ajankohtainen kirja ruutujen tuijottamisesta ja sen vaikutuksista meidän yhteiseen kommunikointiin. Tässä kuvakirjassa asia on tietysti viety äärilaitaan, mutta toisinaan niin pitää tehdä.

[Tapani Aulu · Rating 3 out of 5]

Ruutujen tuijottaminen voi mennä yli, niin yli, että niitä voi ruveta syömään. Eiku.

[DragosV.I.P.24 · Rating 5 out of 5]

Mi-a plăcut foarte mult! Finalul este interesant la fel și cartea. Textul este și în limba română.

[Liselotte · Rating 2 out of 5]

Edition read: Dutch

Waaah screen bad!!!! basically. Like I get it, but it's quite boring

[Ally · Rating 4 out of 5]

4.5
this was cool and sweet, great rhymes

[Celina · Rating 3 out of 5]

Een prentenboek met een belangrijke boodschap.

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 4 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2021...

Τα τελευταία χρόνια έχω την αίσθηση πως τα μικρά παιδιά μεγαλώνουν πριν την ώρα τους καί χάνουν την αθωότητά τους πιο γρήγορα σε σχέση με εμάς,όταν βρισκόμασταν σε εκείνη την ηλικία. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουμε εμείς οι ενήλικες. Τα παιδιά είναι μιμητές των δικών μας συμπεριφορών. Άν οι περισσότεροι/ες εξ ημών είμαστε μονίμως προσκολημμένοι/ες σε μία οθόνη κινητού,τάμπλετ,ή,υπολογιστή,φυσικό καί επόμενο είναι τα παιδιά να ακολουθήσουν μία αντίστοιχη συμπεριφορά. Ποιός είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να εξηγήσουμε στα μικρά παιδιά πως δεν πρέπει να περνούν τον χρόνο τους απορροφημένα στις οθόνες κάποιας συσκευής; Μα φυσικά τα παιδικά παραμύθια που απευθύνονται στις ηλικίες των παιδιών.

Η σημερινή μου πρόταση για εσάς είναι το νέο παιδικό παραμύθι με τίτλο ''Πού πήγαν οι οθόνες;" της συγγραφέως Έλεν Ντόκερτι που κυκλοφόρησε πρόσφατα στην χώρα μας από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε εικονογράφηση του κυρίου Τόμας Ντόκερτι καί σε μετάφραση της κυρίας Μάρως Ταυρή. Ένα εύθυμο παιδικό βιβλίο με ψυχαγωγικό καί συνάμα διδακτικό χαρακτήρα ιδανικό για παιδιά ηλικίας 4 ετών καί άνω. Ένα βιβλίο που μου άρεσε πολύ για την μεστή κι ευχάριστη ιστορία του,τα εύθυμα στιχάκια με τα οποία αποτυπώνεται πάνω στο χαρτί καί τέλος,την πολύχρωμη εικονογράφηση.

''Όταν το Κλεφτρί φτάνει στην πόλη, το μόνο που θέλει είναι να κάνει καινούριους φίλους και να παίξει. Ωστόσο κανείς δεν ασχολείται μαζί του. Όλοι είναι κολλημένοι στην οθόνη του κινητού τους. Ξαφνικά όμως όλες οι οθόνες εξαφανίζονται μυστηριωδώς, και τότε είναι που ξεκινά η πραγματική διασκέδαση!" (Περίληψη οπισθοφύλλου)

Γιατί να επιλέξετε το συγκεκριμένο βιβλίο; Γιατί μέσα στην ιστορία του κρύβονται δύο σημαντικά μηνύματα για τα παιδιά. Ποιά είναι αυτά; Το πρώτο είναι πως τα παιδιά διδάσκονται την αξία καί τα οφέλη του παιχνιδιού στη ζωή τους καί το δεύτερο,το πως να ζήσουν την παιδική τους ηλικία όπως πραγματικά αρμόζει. Έχουν πολλά χρόνια μπροστά τους για να γίνουν ενήλικες καί να λάβουν τις όποιες ευθύνες τους αναλογούν. Η ευτυχία δεν προέρχεται από τα υλικά αγαθά,αλλά από τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας. Αναζητήστε το!

Καλές σας αναγνώσεις!

[Anu-vinkkari · Rating 3 out of 5]

Meh.
Kiva kuvitus, mutta vähän turhan opettavainen mun makuuni.

[Татяна Кочанкова · Rating 5 out of 5]

Книжка от ново поколение!
Прекрасно избрана и интересна главна героиня, със сладурското име Гепи. Актуална и вълнуваща тема- как телефоните са завладели децата и те не знаят как да играят. Приятелството- винаги едно добро решение. А как е нарисувано само... Уникална комбинация! Препоръчвам с две ръце!

[Tamara · Rating 4 out of 5]

3.5/5
Extra punt voor de mooie illustraties. Geeft wel een zootropolis gevoel.

[Anya · Rating 1 out of 5]

While the 3 year old enjoyed the fact that a monster was eating screens, the 5 year old was rather bored. The adults really didn’t like the message the book sent, that all screens are bad.