What do you think?
Rate this book
XERION
Intrygująca zagadka kryminalna w futurystycznym świecie Jest rok 2095. Ziemianie pokojowo koegzystują z Veterianami, ale stosunki między rasami bywają napięte. Na planecie Xerion dochodzi do serii zabójstw. O pomoc w złapaniu przestępcy główna komendant xeriońskiej policji prosi detektyw Werę Daber. Śledztwo z dnia na dzień rozwija się w najmniej oczekiwanym kierunku, przynosząc zaskakujące odkrycia.
220 pages, Paperback
Published January 1, 2021
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
February 9, 2022
2 stars
August 31, 2025
Xerlisioł, czyli kryminał gdzieś tam
.
Idąc za ciosem, Lisioł postanowił zajrzeć do kolejnej pozycji sci-fi, czyli Xerionu. Z okładki wynika, że miał być to kryminał w futurystycznym świecie, czy aby na pewno tak jest? Lisioł postanowił sprawdzić to na własnym futrze!
.
Już na pierwszy dwóch stronach Lisioł poznał mnóstwo postaci, o których w sumie za dużo nie może powiedzieć, oprócz tego, że są i chyba mają jakieś cechy. Najlepsze jest to, że w dalszej fabule są one całkowicie zbędne!
.
Następnie futrzak skupił się na ziewaniu, ponieważ przez kolejne 30 stron nie miał pojęcia gdzie w ogóle jest i co ma robić, skoro główna bohaterka – policjantka Wera – gada, ubiera się, bierze prysznic, i znowu to samo. W końcu jednak wyjeżdżamy na tytułową planetę Xerion, która nie różni się od Ziemi poza nazwami i jednym szczegółem. Po co wprowadzać nową planetę, jeżeli nawet ilość miesięcy nie ulega zmianie? Rzecz o tyle kuriozalna, że na Ziemi dwa dodatkowe miesiące zostały dodane za czasów Juliusza Cezara. On też mieszał na Xerionie?
.
Akapity w tekście często żyją własnym życiem i nie tworzą spójnej całości. Niby jest seryjny morderca, ale śledztwo to jeden wielki chaos. Ktoś, coś, gdzieś. Tutaj kilka słów z jednym świadkiem, tam z drugim, właściwie tyle samo miejsca zabiera wybór ciuchów i prysznice. Najgorszy jest jednak fakt, że książka jest nadmuchana. Marginesy są tak wielkie, że Lisioł mógłby w nich zgubić swojego amerykańskiego kuzyna. Rozdziały zajmują ledwo parę stron – najkrótszy miał dwie. W efekcie otrzymujemy książkę, która ma 200 stron, ale w praktyce około 150. To tak, jakbyśmy dostali opowiadanie udające pełnoprawną książkę. Lisiołowi mocno się to nie spodobało.
.
Dodatkowo książka ma naprawdę cienki wątek kryminalny, a zapowiadany nowy Kraków to fikcja. Lepiej zrobicie jadąc do prawdziwego Krakowa. Jeśli macie akurat chęć na kryminał, weźcie do ręki kryminał. Jeśli ciągnie Was do sci-fi, to Lisioł poleca chociażby zrecenzowane niedawno Wojny Palladowe. To jak jakbyście zamówili sernik wiedeński, a dostali na talerzu ser ułożony w kształt sernika, polany polewą z tubki. W skrócie Lisioł mówi nie Xerionowi, przeczytanemu w kilka godzin z dużą ilością ziewnięć.
.
Idąc za ciosem, Lisioł postanowił zajrzeć do kolejnej pozycji sci-fi, czyli Xerionu. Z okładki wynika, że miał być to kryminał w futurystycznym świecie, czy aby na pewno tak jest? Lisioł postanowił sprawdzić to na własnym futrze!
.
Już na pierwszy dwóch stronach Lisioł poznał mnóstwo postaci, o których w sumie za dużo nie może powiedzieć, oprócz tego, że są i chyba mają jakieś cechy. Najlepsze jest to, że w dalszej fabule są one całkowicie zbędne!
.
Następnie futrzak skupił się na ziewaniu, ponieważ przez kolejne 30 stron nie miał pojęcia gdzie w ogóle jest i co ma robić, skoro główna bohaterka – policjantka Wera – gada, ubiera się, bierze prysznic, i znowu to samo. W końcu jednak wyjeżdżamy na tytułową planetę Xerion, która nie różni się od Ziemi poza nazwami i jednym szczegółem. Po co wprowadzać nową planetę, jeżeli nawet ilość miesięcy nie ulega zmianie? Rzecz o tyle kuriozalna, że na Ziemi dwa dodatkowe miesiące zostały dodane za czasów Juliusza Cezara. On też mieszał na Xerionie?
.
Akapity w tekście często żyją własnym życiem i nie tworzą spójnej całości. Niby jest seryjny morderca, ale śledztwo to jeden wielki chaos. Ktoś, coś, gdzieś. Tutaj kilka słów z jednym świadkiem, tam z drugim, właściwie tyle samo miejsca zabiera wybór ciuchów i prysznice. Najgorszy jest jednak fakt, że książka jest nadmuchana. Marginesy są tak wielkie, że Lisioł mógłby w nich zgubić swojego amerykańskiego kuzyna. Rozdziały zajmują ledwo parę stron – najkrótszy miał dwie. W efekcie otrzymujemy książkę, która ma 200 stron, ale w praktyce około 150. To tak, jakbyśmy dostali opowiadanie udające pełnoprawną książkę. Lisiołowi mocno się to nie spodobało.
.
Dodatkowo książka ma naprawdę cienki wątek kryminalny, a zapowiadany nowy Kraków to fikcja. Lepiej zrobicie jadąc do prawdziwego Krakowa. Jeśli macie akurat chęć na kryminał, weźcie do ręki kryminał. Jeśli ciągnie Was do sci-fi, to Lisioł poleca chociażby zrecenzowane niedawno Wojny Palladowe. To jak jakbyście zamówili sernik wiedeński, a dostali na talerzu ser ułożony w kształt sernika, polany polewą z tubki. W skrócie Lisioł mówi nie Xerionowi, przeczytanemu w kilka godzin z dużą ilością ziewnięć.
October 21, 2021
Akcja rozgrywa się w 2095 roku. Ziemia jest zamieszkana przez Ziemian i Vetarian, oficjalnie panuje między nimi pokój, ale nie brak tu politycznych i rasistowskich przepychanek.
Wera Daber, córka Ziemianki i Vetarianina, jako świetna detektyw zostaje oddelegowana na planetę Xerion, celem ujęcia seryjnego zabójcy. Mając do dyspozycji najnowocześniejsze wynalazki techniki wyrusza, aby rozwikłać sprawę zbrodni. Na miejscu okazuje się, że nie będzie tak łatwo, jak się jej wydawało. Czy Werze uda się dopaść mordercę?
Podobało mi się to nietypowe połączenie sci-fi z kryminałem. Krótkie rozdziały, przystępnie napisane. Nie brak tu ciekawych nazw czy opisów gadżetów i są one zrozumiałe. Wizja świata przyszłości jest fajnie nakreślona i wydała mi się realna. Podróże międzyplanetarne, androidy, inżynieria biomedyczna na wysokim poziomie - to wszystko tu jest fascynujące.
Nie brak tu zaskakujących zwrotów akcji, zakończenie jest nieprzewidywalne.
Ogromnym plusem jest zwrócenie uwagi na problem hierarchizacji społeczeństwa czy rasizmu, przez co skłania do refleksji.
Książka jest krótka, ale nie odczułam, by mi czegoś w niej zabrakło.
Niesztampowy, futurystyczny kryminał idealny na jeden wieczór. Polecam!
Wera Daber, córka Ziemianki i Vetarianina, jako świetna detektyw zostaje oddelegowana na planetę Xerion, celem ujęcia seryjnego zabójcy. Mając do dyspozycji najnowocześniejsze wynalazki techniki wyrusza, aby rozwikłać sprawę zbrodni. Na miejscu okazuje się, że nie będzie tak łatwo, jak się jej wydawało. Czy Werze uda się dopaść mordercę?
Podobało mi się to nietypowe połączenie sci-fi z kryminałem. Krótkie rozdziały, przystępnie napisane. Nie brak tu ciekawych nazw czy opisów gadżetów i są one zrozumiałe. Wizja świata przyszłości jest fajnie nakreślona i wydała mi się realna. Podróże międzyplanetarne, androidy, inżynieria biomedyczna na wysokim poziomie - to wszystko tu jest fascynujące.
Nie brak tu zaskakujących zwrotów akcji, zakończenie jest nieprzewidywalne.
Ogromnym plusem jest zwrócenie uwagi na problem hierarchizacji społeczeństwa czy rasizmu, przez co skłania do refleksji.
Książka jest krótka, ale nie odczułam, by mi czegoś w niej zabrakło.
Niesztampowy, futurystyczny kryminał idealny na jeden wieczór. Polecam!
January 7, 2026
w sumie to nie przeczytałem, poszło tylko 5 rozdziałów tak ciekawych i wciągających ze ledwo nie przegrałem walki o przyśniecie w czasie czytania - przez pierwsze 5 rozdziałów , dowiadujemy się ze bohaterka jest miłośniczką higieny , biorąc w tym czasie 3 prysznice , no i ze niby leci na bliźniaczą planetę bo tam nagle , nie wiadomo skąd pojawił się seryjny m....
Ja rozumiem dawanie szansy młodym i nowym autorom , ale niech książka w takim przypadku wnosi coś więcej niż kiepski opis prysznica .
Ja rozumiem dawanie szansy młodym i nowym autorom , ale niech książka w takim przypadku wnosi coś więcej niż kiepski opis prysznica .
Displaying 1 - 4 of 4 reviews