บอสครับ! อย่าคลั่งรักนักเลย

by Xue Yuan Specter, Xue Yuan You Ling, 雪原幽灵

เพราะคนที่ฟางหรูต้องรักษาต่อต้านนักจิตวิทยาจนถึงขั้นชิงชัง
เขาจึงต้องปิดบังตัวตนเพื่อใกล้ชิดอีกฝ่ายให้มากที่สุด
ส่วนหยวนเช่อก็เห็นว่าผู้ช่วยคนใหม่เป็นเพียงเด็กหนุ่มไร้พิษภัย
เขาจึงวางใจให้อีกฝ่ายอยู่ข้างกายเกือบยี่สิบสี่ชั่วโมง
ความวุ่นวายระหว่างเจ้านายอารมณ์สองขั้วกับผู้ช่วยตัวปลอมจึงเริ่มต้นขึ้น
แต่ดูเหมือนว่าฟางหรูกำลังเผชิญศึกหนัก
เพราะจู่ ๆ หยวนเช่อก็ดันเปลี่ยนจาก ‘เจ้านาย’ เป็น ‘คนคลั่งรัก’ เสียอย่างนั้น
ยิ่งเขาปฏิเสธและบ่ายเบี่ยงมากแค่ไหน
บอสตัวร้ายก็ยิ่งรุกหนักจนปิดทางหนีเกือบทุกประตู

“นี่เป็นสัญญาตลอดชีวิต และมีผลบังคับใช้ทางกฎหมาย”
“คุณเล่นไม่ซื่อ !”
“นายจะไปฟ้องศาลก็ได้นะ”

คำเตือน: เนื้อหาในนวนิยายเรื่องนี้กล่าวถึงเพศ ความรุนแรง และอาการของโรคทางจิตเวช ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อภาวะทางจิตใจได้ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

445 pages, Paperback

First published July 1, 2021

About the author

Associated Names:
* 雪原幽灵 (Chinese)
* Xue Yuan Specter / Xue Yuan You Ling (English)

Reviews

[Chanyaku · Rating 3 out of 5]

2.5

สปอยล์+สับ


เรื่องนี้พล็อตมาดีมากเลย เป็นแนวที่เราชอบ พระเอกมีปัญหาทางจิต เป็นไบโพล่าร์ เก็บกด เวลาโมโหจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ ต้องทำลายข้าวของ ​พ่อพระเอกเลยจ้างนายเอกที่เป็นนักจิตวิทยามาปลอมตัวเป็นผู้ช่วยพระเอก เพื่อหาทางรักษาให้พระเอกสามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้

นายเอกก็คือแมรี่ซูมากกกก ชอบคาแรคเตอร์นายเอกแบบนี้สุดๆ ใจเย็นดั่งสายน้ำ ใครอยู่ใกล้ก็สบายใจ มีแต่คนรักคนชอบ และพระเอกก็ทนไม่ได้นาน ได้รับการดูแลอย่างพรีเมียมจากนายเอกแค่ไม่ถึงเดือนก็ตกบ่วงเสน่ห์เข้าอย่างจัง

ถ้าจะชอบอะไรในเรื่องก็คงชอบนายเอกนี่แหละ ส่วนจุดที่ไม่ชอบมีเยอะ!!!

อย่างแรกเลยคืองานพระเอกมาแบบลอยๆ มากกกกกกก ไม่ได้เจาะลึก บอกแค่ว่าพระเอกเป็นนักธุรกิจที่เก่งมาก อายุแค่26ก็สามารถก้าวขึ้นเป็นผู้นำบริษัทตระกูลตัวเองได้ เป็นความหวังของผู้นำตระกูล แต่เรารู้สึกว่าเค้ายัดเยียดความเก่งพระเอกโดยที่บอกลอยๆ ทำให้เราไม่ได้รู้สึกเชื่อว่าพระเอกเก่งขนาดนั้น ทุกอย่างมาแบบผิวๆ มาก ตัวละครหลายตัวก็แบน เหมือนจะเน้นเรื่องราวของพระนายเป็นหลักนั่นแหละ เนื้อหาอย่างอื่นเบาหวิว อ้อ มีข้อมูลแนวจิตวิทยาแทรกเข้ามาหน่อยๆ

และจุดที่ทำให้เราถึงขั้นอยากเทเรื่องนี้ก็คือ พระเอกบังคับขืนใจนายเอกสุดๆ เพราะนายเอกไม่ได้ชอบผู้ชาย แต่พระเอกไม่สนใจ สนแค่ว่าฉันชอบนาย นายต้องอยู่กับฉันเท่านั้น นายไม่มีทางเลือกอื่น พระเอกบีบนายเอกหลายทาง ถึงขั้นมีฉากวางยาปลุกเซ็กซ์นายเอกเลย ในขณะที่นายเอกเรื่องนี้ก็ไม่ยอมง่ายๆ เหมือนกัน ขัดขืนสุดชีวิต

พล็อตแนวเปลี่ยนทอมให้เป็นเธอ เปลี่ยนชายแท้ให้เป็นเกย์อะไรแบบนี้เราว่ามันแย่อ่ะ ไม่สมควรมีอยู่ในยุคนี้แล้ว

เราไม่สามารถสัมผัสถึงความรักของพระเอกที่มีต่อนายเอกอ่ะ เป็นอารมณ์อยากครอบครองสิ่งของมากกว่า มองว่านายเอกทำให้ชีวิตตัวเองดีขึ้น อยู่กับนายเอกแล้วมีความสุข ก็เลยอยากผูกมัดคนๆ นี้ตลอดไป(นอกจากวางยาแล้วยังหลอกให้นายเอกเซ็นสัญญาทาสด้วยอ่ะ นิสัยแย่อ่ะ) เห็นแก่ตัวโคตร นายเอกปฏิเสธไปหลายรอบก็ยังจะขืนใจเขา ถึงขั้นวางแผนปล้ำ แบบนี้เรียกว่ารักเหรอ? รักตัวเองมากกว่าป่ะ

แล้วฉากที่ปล้ำไม่สำเร็จ เรายังคิดว่าพระเอกจะสำนึกผิด คิดได้ว่าไม่ควรทำแบบนี้กับคนที่ตัวเองรัก อ๋อออ เปล่าจ้าาา เลิฟซีนครั้งแรกของคู่นี้คือตอนที่นายเอกเข้าไปช่วยน้องชายพระเอกแล้วโดนทำร้าย โดนฉีดสารเสพติดแบบรุนแรง อยู่ในภาวะร่างกายอ่อนแอ สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พระเอกตามมาช่วย ก็หาหมอมาดูแลนายเอก นี่เกือบซึ้งละ แต่ผ่านไปแปปๆ พระเอกเห็นนายเอกบิดไปบิดมาก็เกิดอารมณ์กับนายเอกที่ยังสติมึนงงอยู่ เลยตัดสินใจข่มขืนซะเลย เฮ้ยยยยยยยยย!!!!!!!!!! มันมีความรักให้นายเอกตรงไหนเอาปากกามาวงซิ! อ่านแล้วผะอืดผะอม อยากอ้วกมากกกกกกกกกกก

คือนายเอกก็หนีนะ แบบรับไม่ได้ แต่สุดท้ายก็จบแฮปปี้เอนดิ้งตามสูตรนั่นแหละ ซึ่งแบบ ตอนอ่านนี่อึดอัดโคตรรรรรรร จนไม่รู้สึกอินความรักพระนายคู่นี้อ่ะ (นายเอกก็ดูมีทัศนคติเหยียดเกย์อยู่หน่อยๆ ทำใจยอมรับชายรักชายไม่ได้ อยู่ดีๆ ก็กลับมารักกับพระเอกเฉย)

อ่านแล้วอึดอัดอ่ะเรื่องนี้

ปล ภาษาแปลมีความทื่อๆ อ่ะ ไม่ถึงกับแย่แต่ทื่อ เหมือนยังไม่ได้เกลางาน

[Breezy Riz · Rating 3 out of 5]

ค่อนข้างก่ำกึ่งระหว่าง 3 หรือ 4 ดาวค่ะ
จริงๆ เรื่อนี้ภาษาใช้ได้ เนื้อเรื่อง(ในตอนท้ายๆ) ก็ค่อนข้างดีนะคะ
หลักๆ เลยก็รับรู้ได้ว่านักเขียนอยากจะ raise awareness เรื่องโรคทางจิตเวช
เนื้อหาก็คือตามชื่อเรื่องเลยว่าพระเอกคลั่งรักมาก
แต่ก็มีจุดที่เราอ่านแล้วตะขิดตะขวงหลายจุดมากๆ
อย่างเช่น นายเอกที่เป็นนักจิต แต่ปลอมตัวมาเป็นลูกจ้างพระเอกเพื่อทำการรักษา ซึ่งมัน Big no มากๆ ในความรู้สึกเรา

ส่วนพระเอกก็มีปัญหาทางจิต จริงๆ เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา
แต่เวลาอ่านเรารู้สึกถึงการใช้ power harassment ที่พระเอกกระทำต่อนายเอก
ยิ่งการที่นายเอกผู้ซึ่งเป็น straight แต่ถูกบังคับให้มีสัมพันธ์กับพระเอกมันเป็นอะไรที่อ่านแล้วอึดอัดมาก
มันแบบ คนเป็น straight ไม่ได้จะเปลี่ยนไปเป็นเกย์เพราะมี sex กับผู้ชาย มันไม่ใช่
แล้วยิ่งสิ่งที่พระเอกทำ เราเรียกว่าข่มขืนเลยนะคะ ต่อให้เป็นเพศเดียวกัน แต่มันก็เป็นการข่มขืน
ถึงแม้นักเขียนจะหาทางลงให้ว่าสุดท้ายนายเอกก็รักพระเอกและอาการทางจิตของพระเอกก็ดีขึ้นจากการช่วยเหลือของนายเอก
แต่ในใจเราก็ยังรู้สึกว่ามันไม่ใช่
เรื่องนี้คงไม่ใช่ทางสำหรับเราจริงๆ