What do you think?
Rate this book
Woorden zeggen niets
Het studentenleven is iets waar de achttienjarige Lente halsreikend naar heeft uitgekeken. Ondanks de tegenslagen thuis en de vele ruzies met haar vriend, vertrekt ze vastberaden naar de universiteit. Maar haar vastberadenheid om zich op haar studies te concentreren verdwijnt als sneeuw voor de zon wanneer ze als een blok valt voor een knappe medestudent.
Tristan worstelt met zijn moeilijke kindertijd. Nadat zijn beste vriend naar het buitenland vertrekt, laat Tristan het pleeggezin achter waarin hij opgroeide. Op zoek naar licht in de duisternis, ontmoet hij een bijzonder meisje. Maar wat als zij hem ook verlaat?
Tristan worstelt met zijn moeilijke kindertijd. Nadat zijn beste vriend naar het buitenland vertrekt, laat Tristan het pleeggezin achter waarin hij opgroeide. Op zoek naar licht in de duisternis, ontmoet hij een bijzonder meisje. Maar wat als zij hem ook verlaat?
300 pages, Hardcover
Published October 1, 2021
1 person is currently reading
35 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
October 21, 2021
In mijn recensie van het debuut van Seren J. Smedts, ‘Kartonnen sterren’, schreef ik al dat ik vond dat ze veel in haar mars lijkt te hebben en dat ik hoopte dat ze weer met zo’n mooi YA verhaal bij Hamley Books uit zal komen. Nu is het dan zover met ‘Woorden zeggen niets’ en ik kan alvast vertellen dat zij mijn hoop absoluut realiteit heeft gemaakt.
Op de cover zie je een stel naar elkaar toegekeerd staan met hun handen in elkaar gestrengeld en met hun voeten staan ze in licht golvend water. Hun hoofden zijn niet zichtbaar en de kleurstelling van de gehele afbeelding bestaat uit neutrale, rustige kleuren. De titel ligt er als het ware samen met onder andere de auteursnaam bovenop in het wit. Op de rug dan weer zwart net als de tekst op de achterzijde waar de afbeelding van de cover zich op de achtergrond herhaalt. Zelfs de auteursfoto lijkt in kleurstelling bij het geheel te passen. Voor mij is dit een aantrekkelijke cover die mij op zou vallen in de boekhandel.
De opmaak binnenin het boek vind ik goed verzorgd. Een helder lettertype waarvan ook de lettergrote goed leesbaar is. De hoofdstukken hebben niet zozeer titels maar benoemen het personage van waaruit je leest en de tijdstypering waarin het volgende stuk zich afspeelt. Zwartwit foto’s helpen het voorstellingsvermogen bij beeldvorming van de locaties.
“Ik genoot van haar lach, het bracht een licht briesje in mijn lichaam en ontspande de zware kamers in mijn gedachten.”
Ook nu, en wellicht nog sterker dan bij ‘Kartonnen Sterren’, voelde ik weer enige vergelijking opkomen met de boeken van John Green. Serieuze thema’s, hard realistisch en hart brekend mooi. Smedts heeft een fijne schrijfstijl die vlot leest. Door de manier waarop Seren dit verhaal geschreven heeft betrekt ze mij als lezer volledig bij het verhaal en blijf ik tot de laatste pagina’s vastgeklonken aan het boek.
“Gefascineerd en dagdromend staar ik naar het glas en volg ik de druppels tot ze neerdalen op de stenen vensterbank.”
Hoofdpersonage Lente vind ik in het begin niet zo’n aangenaam karakter maar naarmate het verhaal vordert begin ik haar beter te begrijpen en te waarderen. Ik voel automatisch meer mee met de andere hoofdpersoon Tristan. Beide hebben echt herkenbare eigenschappen. Situaties die zij meemaken raken levenservaring van mij, wat meeleven veroorzaakt. Ik vind de personages sterk neergezet in het verhaal en je leert ze als lezer goed kennen op die manier. Het gehele boek draait om hen dus een heel belangrijk aspect wat goed uitgewerkt moet zijn en ook is.
“Toch was ik de nachtmerries gewend en kon ik snel switchen naar mijn ‘normale’ zelf.”
Inhoudelijk vind ik het verhaal bijzonder boeiend. Het is zeker geen standaard liefdesverhaal wat de tekst op de achterzijde misschien doet vermoeden, juist de combinatie van zowel het verleden als heden van de hoofdpersonages en medepersonages maakt het tot een originele vertelling. Er gebeurd voldoende om te begrijpen hoe bepaalde zaken verlopen en hoe de persoonsontwikkelingen ontstaan van de karakters. Een intrigerend verhaal wat mij als lezer vast weet te houden. Het boek is niet alleen bijzonder maar juist ook heel normaal omwille van de gebeurtenissen die in ieders leven een rol kunnen spelen.
“Ze kon haar tranen bedwingen, haar waterval aan woorden belette haar om een emotie tot uiting te brengen.”
Het boek is zonder twijfel beslist een aanrader wat mij betreft. Voor John Green lezers, voor de YA doelgroep überhaupt en gewoon voor menig volwassen lezer die houdt van intelligente verhalen. Ik heb genoten van dit prachtige boek en kijk wederom vol belangstelling uit naar een nieuw verhaal van Seren J. Smedts.
Lieve leesgroet, Elsa.
Op de cover zie je een stel naar elkaar toegekeerd staan met hun handen in elkaar gestrengeld en met hun voeten staan ze in licht golvend water. Hun hoofden zijn niet zichtbaar en de kleurstelling van de gehele afbeelding bestaat uit neutrale, rustige kleuren. De titel ligt er als het ware samen met onder andere de auteursnaam bovenop in het wit. Op de rug dan weer zwart net als de tekst op de achterzijde waar de afbeelding van de cover zich op de achtergrond herhaalt. Zelfs de auteursfoto lijkt in kleurstelling bij het geheel te passen. Voor mij is dit een aantrekkelijke cover die mij op zou vallen in de boekhandel.
De opmaak binnenin het boek vind ik goed verzorgd. Een helder lettertype waarvan ook de lettergrote goed leesbaar is. De hoofdstukken hebben niet zozeer titels maar benoemen het personage van waaruit je leest en de tijdstypering waarin het volgende stuk zich afspeelt. Zwartwit foto’s helpen het voorstellingsvermogen bij beeldvorming van de locaties.
“Ik genoot van haar lach, het bracht een licht briesje in mijn lichaam en ontspande de zware kamers in mijn gedachten.”
Ook nu, en wellicht nog sterker dan bij ‘Kartonnen Sterren’, voelde ik weer enige vergelijking opkomen met de boeken van John Green. Serieuze thema’s, hard realistisch en hart brekend mooi. Smedts heeft een fijne schrijfstijl die vlot leest. Door de manier waarop Seren dit verhaal geschreven heeft betrekt ze mij als lezer volledig bij het verhaal en blijf ik tot de laatste pagina’s vastgeklonken aan het boek.
“Gefascineerd en dagdromend staar ik naar het glas en volg ik de druppels tot ze neerdalen op de stenen vensterbank.”
Hoofdpersonage Lente vind ik in het begin niet zo’n aangenaam karakter maar naarmate het verhaal vordert begin ik haar beter te begrijpen en te waarderen. Ik voel automatisch meer mee met de andere hoofdpersoon Tristan. Beide hebben echt herkenbare eigenschappen. Situaties die zij meemaken raken levenservaring van mij, wat meeleven veroorzaakt. Ik vind de personages sterk neergezet in het verhaal en je leert ze als lezer goed kennen op die manier. Het gehele boek draait om hen dus een heel belangrijk aspect wat goed uitgewerkt moet zijn en ook is.
“Toch was ik de nachtmerries gewend en kon ik snel switchen naar mijn ‘normale’ zelf.”
Inhoudelijk vind ik het verhaal bijzonder boeiend. Het is zeker geen standaard liefdesverhaal wat de tekst op de achterzijde misschien doet vermoeden, juist de combinatie van zowel het verleden als heden van de hoofdpersonages en medepersonages maakt het tot een originele vertelling. Er gebeurd voldoende om te begrijpen hoe bepaalde zaken verlopen en hoe de persoonsontwikkelingen ontstaan van de karakters. Een intrigerend verhaal wat mij als lezer vast weet te houden. Het boek is niet alleen bijzonder maar juist ook heel normaal omwille van de gebeurtenissen die in ieders leven een rol kunnen spelen.
“Ze kon haar tranen bedwingen, haar waterval aan woorden belette haar om een emotie tot uiting te brengen.”
Het boek is zonder twijfel beslist een aanrader wat mij betreft. Voor John Green lezers, voor de YA doelgroep überhaupt en gewoon voor menig volwassen lezer die houdt van intelligente verhalen. Ik heb genoten van dit prachtige boek en kijk wederom vol belangstelling uit naar een nieuw verhaal van Seren J. Smedts.
Lieve leesgroet, Elsa.
November 21, 2021
Na het sterke debuut Kartonnen sterren, komt Seren J. Smedts aanzetten met een tweede Young adult namelijk Woorden zeggen niets. Wederom een hardcover die ik, dankzij de cover, zo zou oppikken in de boekenwinkel. (Hoe kan het ook anders natuurlijk, deze uitgeverij staat toch wel bekend om hun covers.)
Tweede boek. Twee perspectieven. Twee hoofdpersonages. Tristan zijn verhaallijn lees je in het verleden. Zijn stukken voelen best zwaar en donker met momenten. Lente haar verhaal speelt zich af in het nu. Ook zij heeft de nodige bagage met zich mee om te dragen maar het voelt vlotter en iets lichter aan.
Nu, het leven is gewoon soms echt moeilijk. De wereld is soms een zware plek en deze auteur weet perfect hoe ze dit moet overbrengen naar haar lezers. Wat deze YA wel heeft - en dat had haar vorige boek ook - is dat er soms te vlot over iets over gegaan is. Bij Kartonnen sterren stoorde dit niet zo, nu toch wel een beetje.
De grootste sterkte van dit boek is de herkenning. Lees het boek, ik laat niets los over het verhaal en de verhaallijnen - die trouwens mooi in elkaar verweven zitten zodat het einde als een puzzel in elkaar valt. Herkenning voor zowel het doelpubliek als volwassenen.
Seren J. Smedts laat zien dat ze voldoende talent in zich heeft met dit tweede boek. Ik was gewoon net iets meer fan van Kartonnen sterren.
Tweede boek. Twee perspectieven. Twee hoofdpersonages. Tristan zijn verhaallijn lees je in het verleden. Zijn stukken voelen best zwaar en donker met momenten. Lente haar verhaal speelt zich af in het nu. Ook zij heeft de nodige bagage met zich mee om te dragen maar het voelt vlotter en iets lichter aan.
Nu, het leven is gewoon soms echt moeilijk. De wereld is soms een zware plek en deze auteur weet perfect hoe ze dit moet overbrengen naar haar lezers. Wat deze YA wel heeft - en dat had haar vorige boek ook - is dat er soms te vlot over iets over gegaan is. Bij Kartonnen sterren stoorde dit niet zo, nu toch wel een beetje.
De grootste sterkte van dit boek is de herkenning. Lees het boek, ik laat niets los over het verhaal en de verhaallijnen - die trouwens mooi in elkaar verweven zitten zodat het einde als een puzzel in elkaar valt. Herkenning voor zowel het doelpubliek als volwassenen.
Seren J. Smedts laat zien dat ze voldoende talent in zich heeft met dit tweede boek. Ik was gewoon net iets meer fan van Kartonnen sterren.
May 13, 2023
Ik had moeite met in het verhaal te komen, maar na een tijdje was ik mee in het verhaal. Ik heb veel dingen onderlijnd en gefluoriseerd, zoals favorieten quotes en zinnen.
Het was een mooi verhaal, maar soms was ik wel een beetje gefrustreerd. Ik merkte ook dat ik meer geïntereseerd was in de POV van Lente dan die van Tristan. Wat soms wel irritant was, want dan moest ik 20 pagina's van zijn POV lezen tot ik weer die van Lente kon lezen.
Al bij al. Geen slecht boek. Maar niet perfect. Daarom 4 sterren.
PS: Dankje Eline, zonder jou had ik dit boek nog niet opgepakt.
Het was een mooi verhaal, maar soms was ik wel een beetje gefrustreerd. Ik merkte ook dat ik meer geïntereseerd was in de POV van Lente dan die van Tristan. Wat soms wel irritant was, want dan moest ik 20 pagina's van zijn POV lezen tot ik weer die van Lente kon lezen.
Al bij al. Geen slecht boek. Maar niet perfect. Daarom 4 sterren.
PS: Dankje Eline, zonder jou had ik dit boek nog niet opgepakt.
June 13, 2023
2,5
Het studentenleven is iets waar de achttienjarige Lente naar uit kijkt. Ondanks de tegenslagen thuis en alle ruzies met haar vriend, vertrekt ze naar de universiteit. Ze wilt zich volledig op haar studie focussen maar dan valt ze voor een knappe medestudent.
Tristan worstelt met zijn moeilijke kindertijd. Nadat zijn beste vriend naar het buitenland vertrekt, loopt hij weg van zijn pleeggezin. Hij ontmoet een bijzonder meisje. Maar wat als zij hem ook verlaat?
Zodra ik de achterkant van het boek las, kreeg ik After vibes. Een jongen en een meisje met ieder hun eigen problemen die bij elkaar komen.
De hoofdstukken wisselen zich af tussen Tristan en Lente hun perspectief. Lente haar verhaal is in het heden geschreven. Terwijl Tristan zijn verhaal je meeneemt naar zijn verleden. Hier moest ik even aan wennen. In het begin vond ik dit nogal verwarrend. Tristan zijn verhaal begint met dat hij wegloopt van huis en in Lente haar hoofdstuk hebben de twee al een relatie. Hierdoor duurde het wat langer voordat ik in het verhaal zat.
Het is wel een verhaal met pittige onderwerpen zoals rouwverwerking, misbruik en vreemdgaan. Dit wordt allemaal mooi en duidelijk in beeld gebracht.
De schrijfstijl is prettig. De hoofdstukken zijn niet al te lang en er zitten genoeg interessante onderwerpen in het boek.
Echter was het hier en daar ook voorspelbaar. Er zat ook precies die ene plottwist in waar ik echt een hekel aan heb.
Helaas viel het uiteindelijk een beetje tegen. Toch wordt het boek mooi afgesloten. Ik ben benieuwd naar Seren haar andere boek en naar haar toekomstige boeken.
Het studentenleven is iets waar de achttienjarige Lente naar uit kijkt. Ondanks de tegenslagen thuis en alle ruzies met haar vriend, vertrekt ze naar de universiteit. Ze wilt zich volledig op haar studie focussen maar dan valt ze voor een knappe medestudent.
Tristan worstelt met zijn moeilijke kindertijd. Nadat zijn beste vriend naar het buitenland vertrekt, loopt hij weg van zijn pleeggezin. Hij ontmoet een bijzonder meisje. Maar wat als zij hem ook verlaat?
Zodra ik de achterkant van het boek las, kreeg ik After vibes. Een jongen en een meisje met ieder hun eigen problemen die bij elkaar komen.
De hoofdstukken wisselen zich af tussen Tristan en Lente hun perspectief. Lente haar verhaal is in het heden geschreven. Terwijl Tristan zijn verhaal je meeneemt naar zijn verleden. Hier moest ik even aan wennen. In het begin vond ik dit nogal verwarrend. Tristan zijn verhaal begint met dat hij wegloopt van huis en in Lente haar hoofdstuk hebben de twee al een relatie. Hierdoor duurde het wat langer voordat ik in het verhaal zat.
Het is wel een verhaal met pittige onderwerpen zoals rouwverwerking, misbruik en vreemdgaan. Dit wordt allemaal mooi en duidelijk in beeld gebracht.
De schrijfstijl is prettig. De hoofdstukken zijn niet al te lang en er zitten genoeg interessante onderwerpen in het boek.
Echter was het hier en daar ook voorspelbaar. Er zat ook precies die ene plottwist in waar ik echt een hekel aan heb.
Helaas viel het uiteindelijk een beetje tegen. Toch wordt het boek mooi afgesloten. Ik ben benieuwd naar Seren haar andere boek en naar haar toekomstige boeken.
August 18, 2022
Woorden zeggen niets is het tweede Young Adult boek van Seren J. Smedts. En dit verhaal start vrij verrassend met twee afwisselende perspectieven tussen Lente in het heden en Tristan in het verleden. Al snel merk je hierdoor dat het verhaal net anders in elkaar steekt dan je zou verwachten naar aanleiding van de flaptekst. Aan de ene kant maakt dit het verhaal wel origineel en verrassend, want hierdoor kan het verhaal ineens allerlei kanten in gaan. Aan de andere kant vond ik dit ook wel jammer, omdat het niet het liefdesverhaal zou gaan worden wat ik had verwacht.
Na een tiental hoofdstukken wordt duidelijk dat beide personages het een en ander op hun bordje hebben gekregen in hun leven. Lentes perspectief is vrij levendig en herkenbaar, het speelt zich af in de studententijd en er komen verschillende bekende elementen aan bod die hierbij passen. Tristans perspectief is duisterder en moeilijk voorspelbaar. Terwijl steeds duidelijker wordt wat Lente en Tristan met elkaar te maken hebben en hoe de verschillen tot stand zijn gekomen, komen er ook meer vragen naar boven.
De perspectiefwisselingen maken het verhaal spannender en het geeft Smedts tevens de gelegenheid om een bepaalde diversiteit in haar schrijfwerk te laten zien. De aangehaalde problemen zullen voor veel lezers op een of andere manier herkenbaar zijn, waardoor identificatie met één van beide personages gemakkelijker zal zijn. Toch heeft ze hiermee ook een risico genomen. In mijn geval lag Lentes perspectief me veel beter. Haar gedachtegangen en handelingen waren duidelijk en onderbouwd. Terwijl Tristans perspectief het verhaal voor mij moeilijker maakte. Hij nam impulsieve beslissingen en er vielen soms zelfs gaten in zijn verhaal waardoor ik het soms lastig te volgen vond. Er wordt meermaals naar een climax toegewerkt om die vervolgens over te slaan en in het volgende hoofdstuk alleen even kort op terug te blikken. Dit vond ik minder prettig lezen waardoor ik het verhaal soms te makkelijk los kon laten en er minder door werd meegetrokken.
Toch is er wel iets te zeggen over de schrijfstijl, want deze is erg prettig. De hoofdstukken zijn niet te lang, het taalgebruik vrij simpel en meegaand en er zijn genoeg interessante of zelfs wat spannende momenten waardoor je door wilt blijven lezen. Sommige alinea’s bevatten wat uitgebreidere achtergrondinformatie waardoor je soms wat wordt afgeleid van de rode draad van het verhaal, maar omdat dit vaker voor komt, went het op een gegeven moment wel.
In dit verhaal worden heftige onderwerpen zoals rouwverwerking, misbruik en vreemdgaan niet uit de weg gegaan. De auteur heeft dit alles op een mooie en intense wijze verweven en er een aangrijpend verhaal van gemaakt.
Na een tiental hoofdstukken wordt duidelijk dat beide personages het een en ander op hun bordje hebben gekregen in hun leven. Lentes perspectief is vrij levendig en herkenbaar, het speelt zich af in de studententijd en er komen verschillende bekende elementen aan bod die hierbij passen. Tristans perspectief is duisterder en moeilijk voorspelbaar. Terwijl steeds duidelijker wordt wat Lente en Tristan met elkaar te maken hebben en hoe de verschillen tot stand zijn gekomen, komen er ook meer vragen naar boven.
De perspectiefwisselingen maken het verhaal spannender en het geeft Smedts tevens de gelegenheid om een bepaalde diversiteit in haar schrijfwerk te laten zien. De aangehaalde problemen zullen voor veel lezers op een of andere manier herkenbaar zijn, waardoor identificatie met één van beide personages gemakkelijker zal zijn. Toch heeft ze hiermee ook een risico genomen. In mijn geval lag Lentes perspectief me veel beter. Haar gedachtegangen en handelingen waren duidelijk en onderbouwd. Terwijl Tristans perspectief het verhaal voor mij moeilijker maakte. Hij nam impulsieve beslissingen en er vielen soms zelfs gaten in zijn verhaal waardoor ik het soms lastig te volgen vond. Er wordt meermaals naar een climax toegewerkt om die vervolgens over te slaan en in het volgende hoofdstuk alleen even kort op terug te blikken. Dit vond ik minder prettig lezen waardoor ik het verhaal soms te makkelijk los kon laten en er minder door werd meegetrokken.
Toch is er wel iets te zeggen over de schrijfstijl, want deze is erg prettig. De hoofdstukken zijn niet te lang, het taalgebruik vrij simpel en meegaand en er zijn genoeg interessante of zelfs wat spannende momenten waardoor je door wilt blijven lezen. Sommige alinea’s bevatten wat uitgebreidere achtergrondinformatie waardoor je soms wat wordt afgeleid van de rode draad van het verhaal, maar omdat dit vaker voor komt, went het op een gegeven moment wel.
In dit verhaal worden heftige onderwerpen zoals rouwverwerking, misbruik en vreemdgaan niet uit de weg gegaan. De auteur heeft dit alles op een mooie en intense wijze verweven en er een aangrijpend verhaal van gemaakt.
February 3, 2023
vond het een erg leuk boek om te lezen, na ik haar vorige boek Kartonnen Sterren had gelezen was ik erg benieuwd naar haar nieuwe boek en het stelde niet teleur. Nu ik vaak voor school hele specifieke literatuurboeken moet lezen en eigenlijk niet zoveel keuze meer heb, was het wel even lekker om een boek te lezen voor je plezier. Het verhaal werd op een erg originele manier verteld met verschillende perspectieven en hoofdstukken afspelende in het verleden en heden. Ook waren de hoofdstukken van een fijne lengte.
Tristan is een jongen die een zware jeugd heeft (gehad) en daardoor behoorlijk getraumatiseerd is. Hij wil daar eigenlijk van ontsnappen en loopt weg van zijn pleeggezin om zijn eigen weg te kunnen vinden. Dit gebeurt allemaal in het verleden volgens het boek. Lente is zijn vriendin pas later, haar hoofdstukken worden verteld in het heden. Zo kan je uit twee verschillende perspectieven hetzelfde verhaal lezen maar je krijgt verschillende emoties mee.
Het verhaal gaat verder over hoe Lente haar studentenleven in gaat maar Tristan daar heel bang voor is, maar het enige wat Lente wil is na alles wat er is gebeurd, op zichzelf focussen en van haar studietijd genieten. De twee hebben allebei heftige dingen meegemaakt, Lente het verlies van haar vader en Tristan zijn jeugd en de vele tehuizen. Samen zoeken ze steun maar toch merken ze dat ze heel verschillen zijn. Ook als Lente valt voor iemand anders, is hun liefde sterk genoeg voor elkaar?
"De frustraties van de afgelopen weken verdwijnen en even zijn we normaal, het koppel dat elkaar zorgeloos en heel graag ziet."
Spanning: 3
Plot: 4
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 4
4 sterren voor Woorden zeggen niets.
Margot
Tristan is een jongen die een zware jeugd heeft (gehad) en daardoor behoorlijk getraumatiseerd is. Hij wil daar eigenlijk van ontsnappen en loopt weg van zijn pleeggezin om zijn eigen weg te kunnen vinden. Dit gebeurt allemaal in het verleden volgens het boek. Lente is zijn vriendin pas later, haar hoofdstukken worden verteld in het heden. Zo kan je uit twee verschillende perspectieven hetzelfde verhaal lezen maar je krijgt verschillende emoties mee.
Het verhaal gaat verder over hoe Lente haar studentenleven in gaat maar Tristan daar heel bang voor is, maar het enige wat Lente wil is na alles wat er is gebeurd, op zichzelf focussen en van haar studietijd genieten. De twee hebben allebei heftige dingen meegemaakt, Lente het verlies van haar vader en Tristan zijn jeugd en de vele tehuizen. Samen zoeken ze steun maar toch merken ze dat ze heel verschillen zijn. Ook als Lente valt voor iemand anders, is hun liefde sterk genoeg voor elkaar?
"De frustraties van de afgelopen weken verdwijnen en even zijn we normaal, het koppel dat elkaar zorgeloos en heel graag ziet."
Spanning: 3
Plot: 4
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 4
4 sterren voor Woorden zeggen niets.
Margot
Read
October 30, 2021Woorden zeggen niets is het tweede boek van Seren J. Smedts.
Bij elke beginnende auteur is het bang afwachten of de opvolger haar waarde bevestigd of niet.
Toen ik de kans kreeg om dit boel te mogen recenseren, was ik benieuwd.
Het boek is opgedeeld in het verleden van Tristan en het heden van Tristan en Lente.
Deze twee lijnen laten zien hoe de hoofdpersonages naar elkaar toegroeien .
Door het verhaal krijg je een inzicht hoe gezinsleden naar mekaar kunnen groeien.
De hoofdpersonages groeien naar mekaar toe en op het einde vallen de stukjes van de puzzel in mekaar.
Dit is een bevestiging van de waarden van Seren.
Het boek is verdeeld in kleine hoofdstukken die afwisselend gaan over het verleden van Tristan en het heden.
Het is een page-turner, die je meeneemt in het leven van de hoofdpersonages. Het is geschreven alsof het een film is.
De cover is ook heel mooi en de titel laat blijken dat je niet alles onder woorden kunt brengen.
Of er autobiografische elementen in het verhaal zitten kan ik niet direct zeggen, maar het kan gebeuren bij iedereen.
Dit boek boeide mij van begin tot einde. Met dit boek laat Seren zien dat ze geen eendagsvlieg is.
Ik kijk uit naar een nieuw boek van deze schrijver.
Bij elke beginnende auteur is het bang afwachten of de opvolger haar waarde bevestigd of niet.
Toen ik de kans kreeg om dit boel te mogen recenseren, was ik benieuwd.
Het boek is opgedeeld in het verleden van Tristan en het heden van Tristan en Lente.
Deze twee lijnen laten zien hoe de hoofdpersonages naar elkaar toegroeien .
Door het verhaal krijg je een inzicht hoe gezinsleden naar mekaar kunnen groeien.
De hoofdpersonages groeien naar mekaar toe en op het einde vallen de stukjes van de puzzel in mekaar.
Dit is een bevestiging van de waarden van Seren.
Het boek is verdeeld in kleine hoofdstukken die afwisselend gaan over het verleden van Tristan en het heden.
Het is een page-turner, die je meeneemt in het leven van de hoofdpersonages. Het is geschreven alsof het een film is.
De cover is ook heel mooi en de titel laat blijken dat je niet alles onder woorden kunt brengen.
Of er autobiografische elementen in het verhaal zitten kan ik niet direct zeggen, maar het kan gebeuren bij iedereen.
Dit boek boeide mij van begin tot einde. Met dit boek laat Seren zien dat ze geen eendagsvlieg is.
Ik kijk uit naar een nieuw boek van deze schrijver.
November 22, 2021
Al met al is Woorden zeggen niets een indrukwekkend verhaal. Daarbij zijn de gebeurtenissen uit het verleden van zowel Lente als Tristan aangrijpend. Tegelijkertijd is ook de worsteling van emoties en gedachten van de personages erg ontroerend, vooral omdat ze daar zelf een manier vinden om daarmee te dealen. Toch was Woorden zeggen niets soms ietwat voorspelbaar, waardoor het verhaal soms ook wel wat saai werd. Desondanks was het einde van Woorden zeggen niets toch verrassend. --> Vanaf 23 november is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
July 18, 2022
Het is een tijd geleden dat ik dit boek las en ik kan me niet veel meer herinneren. Wel weet ik dat ik dit boek gewoon stom vond. Ik kan er omheen gaan draaien maar dat heeft geen nut. Het verhaal speelt zich af zowel in het heden en in het verleden en ik denk dat dat erg goed is. Alleen de rest was gewoon niet mijn ding, ik heb kleine stukjes van bladzijdes gelezen en half het boek overgeslagen en op het laatst ben ik even hele bladzijdes gaan lezen en alsnog snapte ik het. Dan weet je dat je niet heel veel hebt gemist. De cover is wel mooi, dus dat is fijn.
December 19, 2021
Het verhaal sleepte mij mij. Het verhaal is enorm beeldend geschreven, maar er waren ook een hele hoop heftige gebeurtenissen aanwezig. Ik was er niet op voorbereid en had het er wel moeilijk mee. Het verhaal sleept je mee en zorgt er voor dat je emoties aan gaan. Het is met veel liefde geschreven en de personages ontwikkelingen zich langzaam naar de volwassenheid
October 23, 2021
Lees hier mijn mening:
https://bookandme1.wordpress.com/2021...
https://bookandme1.wordpress.com/2021...
January 12, 2022
Goed maar af en toe wat saai boek
April 10, 2022
Goed geschreven en speciaal met alle flashbacks in heden-verleden maar heel voorspelbaar.
November 22, 2021
Vandaag is het mijn beurt in de blogtour van ‘Woorden zeggen niets’ van Seren J. Smedts. Een prachtige hardcover die opvalt in de winkel.
Tristan heeft niet bepaald een makkelijk leven achter de rug. Lente daarentegen is helemaal klaar voor het studentenleven maar het recente overlijden van haar vader maakt heeft ervoor gezorgd dat dat allemaal niet meer zo zorgeloos gaat. In het verhaal worden de verhaallijnen van Tristan en Lente afgewisseld waardoor je beide personages goed leert kennen. Vanaf de cover verwachtte ik meer een romantische YA maar hier werd veel meer diepgang in gestoken.
Hoewel beide personages goed uitgewerkt worden en een duidelijke ontwikkeling doormaken, kon Tristan mij helaas minder raken. De hoofdstukken vanuit Lente lazen veel vlotter. Deze speelden zich af in het heden, terwijl het perspectief van Tristan zich in het verleden afspeelde. Ook het tempo lag ook iets te laag voor mij.
In het boek worden enkele heftige thema’s aangehaald en dit werd heel realistisch verwerkt. Ik ben echt verrast van hoe zo’n jonge auteur zulke onderwerpen toch zo goed heeft kunnen verwerken in een boek. Als ze dit al op jonge leeftijd kan, dan ben ik benieuwd wat zij nog allemaal in haar mars heeft later en wie weet niet enkel in YA-boeken. Dit maakt me zeker ook nieuwsgierig naar haar vorige boek ‘Kartonnen sterren’.
Hoewel dit boek mij maar deels heeft kunnen raken, is dit vooral een persoonlijk aanvoelen, want het verhaal zelf is zeker de moeite waard om te lezen en laat zien wat de auteur in petto heeft.
Tristan heeft niet bepaald een makkelijk leven achter de rug. Lente daarentegen is helemaal klaar voor het studentenleven maar het recente overlijden van haar vader maakt heeft ervoor gezorgd dat dat allemaal niet meer zo zorgeloos gaat. In het verhaal worden de verhaallijnen van Tristan en Lente afgewisseld waardoor je beide personages goed leert kennen. Vanaf de cover verwachtte ik meer een romantische YA maar hier werd veel meer diepgang in gestoken.
Hoewel beide personages goed uitgewerkt worden en een duidelijke ontwikkeling doormaken, kon Tristan mij helaas minder raken. De hoofdstukken vanuit Lente lazen veel vlotter. Deze speelden zich af in het heden, terwijl het perspectief van Tristan zich in het verleden afspeelde. Ook het tempo lag ook iets te laag voor mij.
In het boek worden enkele heftige thema’s aangehaald en dit werd heel realistisch verwerkt. Ik ben echt verrast van hoe zo’n jonge auteur zulke onderwerpen toch zo goed heeft kunnen verwerken in een boek. Als ze dit al op jonge leeftijd kan, dan ben ik benieuwd wat zij nog allemaal in haar mars heeft later en wie weet niet enkel in YA-boeken. Dit maakt me zeker ook nieuwsgierig naar haar vorige boek ‘Kartonnen sterren’.
Hoewel dit boek mij maar deels heeft kunnen raken, is dit vooral een persoonlijk aanvoelen, want het verhaal zelf is zeker de moeite waard om te lezen en laat zien wat de auteur in petto heeft.
November 18, 2021
Het studentenleven is iets waar de achttienjarige Lente halsreikend naar heeft uitgekeken. Ondanks de tegenslagen thuis en de vele ruzies met haar vriend, vertrekt ze vastberaden naar de universiteit. Maar haar vastberadenheid om zich op haar studies te concentreren verdwijnt als sneeuw voor de zon wanneer ze als een blok valt voor een knappe medestudent. Tristan worstelt met zijn moeilijke kindertijd. Nadat zijn beste vriend naar het buitenland vertrekt, laat Tristan het pleeggezin achter waarin hij opgroeide. Op zoek naar licht in de duisternis, ontmoet hij een bijzonder meisje. Maar wat als zij hem ook verlaat?
Wat een mooie cover! Daar wordt ik al nieuwsgierig van. Je leest dit boek vanuit Tristan en Lente. De verhaallijn van Tristan start in het verleden en de verhaallijn van Lente in het heden. Door deze afwisseling wil je eigenlijk door blijven lezen omdat je wilt weten of en hoe de lijnen samen komen. De personages Lente en Tristan zijn mooie personages, ieder met hun eigen verhaal en eigen verleden. Door de manier van schrijven leef je erg mee met de personages en het boek leest ook makkelijk. Het is zeker een aanrader en niet alleen voor Young Adults, ik val buiten deze categorie en heb ook zeker van dit mooie verhaal genoten.
Wat een mooie cover! Daar wordt ik al nieuwsgierig van. Je leest dit boek vanuit Tristan en Lente. De verhaallijn van Tristan start in het verleden en de verhaallijn van Lente in het heden. Door deze afwisseling wil je eigenlijk door blijven lezen omdat je wilt weten of en hoe de lijnen samen komen. De personages Lente en Tristan zijn mooie personages, ieder met hun eigen verhaal en eigen verleden. Door de manier van schrijven leef je erg mee met de personages en het boek leest ook makkelijk. Het is zeker een aanrader en niet alleen voor Young Adults, ik val buiten deze categorie en heb ook zeker van dit mooie verhaal genoten.
August 15, 2023
I did not like these characters somehow? Therefore it was difficult for me to be interested in what they were doing or feeling.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews