What do you think?
Rate this book
Kinderen van Orpheus #1
Het Lied van Ariane
In Parijs klinkt overal muziek, zeker in het prestigieuze Conservatoire Eurydice. Maar hoort Ariane daar wel thuis? Ze twijfelt niet alleen aan haar talent maar ook aan haar verstand: nacht na nacht schrikt ze wakker van een melodie die er niet is. En waarom voelt ze de drang om in te grijpen wanneer een onbekende jongen overvallen wordt?
Ze ontdekt een ontstellende waarheid: dat Liederen van Kracht de enige verdediging zijn tegen een oeroud kwaad. In de straten van Parijs waart een dreiging rond die alles zou kunnen veranderen.
Ze ontdekt een ontstellende waarheid: dat Liederen van Kracht de enige verdediging zijn tegen een oeroud kwaad. In de straten van Parijs waart een dreiging rond die alles zou kunnen veranderen.
411 pages, Hardcover
First published September 1, 2021
2 people are currently reading
160 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 49 reviews
January 18, 2023
Ik was zo verdiept in het luisterboek dat ik in de verkeerde trein ben gestapt 🤡
November 18, 2021
Verhalen die zich afspelen in Parijs trekken vaak mijn aandacht, zo ook ‘Het lied van Ariane’ van Petra Doom. Daarbij heeft het boek mijn favoriete kleur paars als hoofdkleur in de cover zitten en draait het verhaal na het lezen van de samenvatting vermoedelijk grotendeels om muziek/muzikaliteit, één van de belangrijkste factoren in mijn leven. Nu ik dankzij Hamley Books de kans kreeg om deel te nemen aan de blogtour voor dit boek liet ik die kans niet aan mij voorbij gaan. Vooral ook omdat de ‘Overstekers’ trilogie van deze schrijfster ook al op mijn “wil ik lezen lijst” staat maar het lezen van die boeken is er nog niet van gekomen.
Zoals ik al zei is de hardcover paars, met daarop sierlijke geïllustreerde ranken met krullende blaadjes en muzieknootjes die ook terug te vinden zijn bij de hoofdstuknummers in het boek. De flaptekst, titel, auteursnaam enzovoort is overal duidelijk leesbaar in het wit en de auteur vind je op pasfoto formaat rechts onderin op de achterzijde in beeld. Op de rug van het boek zie je bovenaan in het klein de serie benaming ‘Kinderen van Orpheus’ staan met daaronder nummer 1 en de titel van dit verhaal, dat vind ik altijd fijn omdat je zo in je boekenkast gemakkelijk de boeken in volgorde kan zetten en terug kan vinden wanneer nodig. Het boek ziet er in zijn geheel goed verzorgd uit en had hoe dan ook mijn aandacht getrokken in de boekhandel.
“Aan weerszijden van de grote toegangsdeuren stonden twee lantaarnpalen, versierd met smeedwerk van in elkaar grijpende muziekinstrumenten.”
Wat me maar weer eens opvalt tijdens het lezen is dat de ene YA zo kan verschillen van de andere YA. Het draait daarbij niet alleen om de inhoudt zoals je wellicht verwacht maar naar mijn mening juist ook om de schrijfstijl die het verhaal tot leven brengt. Geenzins erg maar juist nog leuker om veel verschillende boeken in diverse genres maar ook in dezelfde genres te lezen.
De schrijfstijl van Petra Doom komt ontwikkeld over, geeft het vermoeden dat de schrijfster zelf veel gezien en ervaren heeft. Hierdoor lijken de beschrijvingen van onder andere plekken accuraat te zijn en worden bepaalde ervaringen realistischer en empathisch toegankelijk voor mij als lezer. De algehele bewoording en zinsopbouw verlopen soepel, vind ik prettig figuratief en boeiend lezen waardoor ik gemakkelijk volop in het verhaal betrokken raak van begin tot eind. Het is gemakkelijk visueel voor te stellen hoe gebeurtenissen eruitzien, omgevingen maar ook hoe de personages ogen, zowel de vriendelijke als de vijandige.
“Eén die misschien hierbij van toepassing was: soms was het beter om ruimte te creëren dan te achtervolgen.”
Spannend, vermakelijk en verrassend is het verhaal absoluut. Ik heb genoten van de omgeving Parijs waar hoofdkarakter Ariane zich beweegt samen met haar mede personages en vooral de muzikale verwijzingen vind ik fantastisch. Het boek las als een trein voor mij en heeft constant vaart. Hoe tof dat Ariane ineens in een compleet nieuwe wereld lijkt te belanden die wel verweven is met haar “oude” denkbeelden en het toch nog steeds dezelfde wereld is. Dit zorgt voor ongebruikelijke verwikkelingen waarvan je als lezer ze niet aan ziet komen en alleen maar mee kan leren en ontdekken wat Ariane ook langzamerhand ontdekt. De karakters zijn allemaal types met geheel eigen opvallende kenmerken waardoor je ze herkent en beter wil leren kennen. Naar mate het verhaal vordert gebeurd dat grotendeels ook voor degene die het meest betrokken zijn.
“De ruimte die je voor een geliefde hebt gemaakt, kan veranderen in een gat in je ziel.”
Ik heb genoten van dit origineel aanvoelende verhaal waar muziek een heel belangrijke rol heeft en wat als een avontuurlijk YA verhaal in mijn hoofd afspeelt. Het is nu wachten op ‘Kinderen van Orpheus 2’ want het einde van dit boek beloofd een spannend vervolg wat ik niet zou willen missen. Aanrader om te lezen, ook als je niet muzikaal bent en gewoon wil genieten van een vermakelijk meeslepend boek vol fantasierijk avontuur.
Lieve leesgroet, Elsa.
Zoals ik al zei is de hardcover paars, met daarop sierlijke geïllustreerde ranken met krullende blaadjes en muzieknootjes die ook terug te vinden zijn bij de hoofdstuknummers in het boek. De flaptekst, titel, auteursnaam enzovoort is overal duidelijk leesbaar in het wit en de auteur vind je op pasfoto formaat rechts onderin op de achterzijde in beeld. Op de rug van het boek zie je bovenaan in het klein de serie benaming ‘Kinderen van Orpheus’ staan met daaronder nummer 1 en de titel van dit verhaal, dat vind ik altijd fijn omdat je zo in je boekenkast gemakkelijk de boeken in volgorde kan zetten en terug kan vinden wanneer nodig. Het boek ziet er in zijn geheel goed verzorgd uit en had hoe dan ook mijn aandacht getrokken in de boekhandel.
“Aan weerszijden van de grote toegangsdeuren stonden twee lantaarnpalen, versierd met smeedwerk van in elkaar grijpende muziekinstrumenten.”
Wat me maar weer eens opvalt tijdens het lezen is dat de ene YA zo kan verschillen van de andere YA. Het draait daarbij niet alleen om de inhoudt zoals je wellicht verwacht maar naar mijn mening juist ook om de schrijfstijl die het verhaal tot leven brengt. Geenzins erg maar juist nog leuker om veel verschillende boeken in diverse genres maar ook in dezelfde genres te lezen.
De schrijfstijl van Petra Doom komt ontwikkeld over, geeft het vermoeden dat de schrijfster zelf veel gezien en ervaren heeft. Hierdoor lijken de beschrijvingen van onder andere plekken accuraat te zijn en worden bepaalde ervaringen realistischer en empathisch toegankelijk voor mij als lezer. De algehele bewoording en zinsopbouw verlopen soepel, vind ik prettig figuratief en boeiend lezen waardoor ik gemakkelijk volop in het verhaal betrokken raak van begin tot eind. Het is gemakkelijk visueel voor te stellen hoe gebeurtenissen eruitzien, omgevingen maar ook hoe de personages ogen, zowel de vriendelijke als de vijandige.
“Eén die misschien hierbij van toepassing was: soms was het beter om ruimte te creëren dan te achtervolgen.”
Spannend, vermakelijk en verrassend is het verhaal absoluut. Ik heb genoten van de omgeving Parijs waar hoofdkarakter Ariane zich beweegt samen met haar mede personages en vooral de muzikale verwijzingen vind ik fantastisch. Het boek las als een trein voor mij en heeft constant vaart. Hoe tof dat Ariane ineens in een compleet nieuwe wereld lijkt te belanden die wel verweven is met haar “oude” denkbeelden en het toch nog steeds dezelfde wereld is. Dit zorgt voor ongebruikelijke verwikkelingen waarvan je als lezer ze niet aan ziet komen en alleen maar mee kan leren en ontdekken wat Ariane ook langzamerhand ontdekt. De karakters zijn allemaal types met geheel eigen opvallende kenmerken waardoor je ze herkent en beter wil leren kennen. Naar mate het verhaal vordert gebeurd dat grotendeels ook voor degene die het meest betrokken zijn.
“De ruimte die je voor een geliefde hebt gemaakt, kan veranderen in een gat in je ziel.”
Ik heb genoten van dit origineel aanvoelende verhaal waar muziek een heel belangrijke rol heeft en wat als een avontuurlijk YA verhaal in mijn hoofd afspeelt. Het is nu wachten op ‘Kinderen van Orpheus 2’ want het einde van dit boek beloofd een spannend vervolg wat ik niet zou willen missen. Aanrader om te lezen, ook als je niet muzikaal bent en gewoon wil genieten van een vermakelijk meeslepend boek vol fantasierijk avontuur.
Lieve leesgroet, Elsa.
February 13, 2022
Soms overvalt het gevoel me ineens. Ik moet dat ene boek lezen. Dat ene boek dat ik al behoorlijk lang in de kast heb staan. Dat ene boek dat onderop een enorme stapel ongelezen boeken is beland en dat ik letterlijk moet opgraven. Dat gevoel overviel me gisteren. Ik zat te lunchen en moest gaan nadenken over een nieuw boek en ineens wilde ik perse dit boek lezen. Het kostte me tien minuten om erbij te komen, maar toen kon ik beginnen.
Petra Doom heeft echt een prachtig boek geschreven. Ik ben zelf geen enorme fan van te veel actie in een boek. Over het algemeen vind ik het veel te lastig om precies te volgen wie wat doet en wat er gebeurt, maar zelfs de vechtscènes kwamen helemaal tot leven in dit boek. Dat komt met name omdat Doom aan alles wat er gebeurt een extra laag toevoegt, een laag die voor mij eigenlijk het hele boek maakte: De laag van de muziek.
Het is lastig om muziek tastbaar te maken met woorden, maar Doom krijg het voor elkaar om mij de muziek die ze beschrijft bijna letterlijk te laten horen en met zekerheid letterlijk te laten voelen. Dat komt deels omdat ze stukken gebruikt die ik ken en die dus automatisch in mijn hoofd gaan klinken zodra ze deze benoemt, maar dat komt vooral omdat ze de muziek een hele sterke emotionele lading heeft meegegeven.
Dat komt ook terug in de verhalen van de twee hoofdpersonen in dit boek, Elena en Ariane. Allebei staan ze op een keerpunt in hun leven. Elena weet het. Ariane nog niet. Allebei maken ze in dit boek een ontwikkeling en een groei door. Het is duidelijk dat dit alles nog maar het begin van hun verhaal is en dat hen nog heel veel meer te wachten staat. Ik kan in elk geval niet wachten om te zien hoe het ze zal vergaan in het volgende deel.
Petra Doom heeft echt een prachtig boek geschreven. Ik ben zelf geen enorme fan van te veel actie in een boek. Over het algemeen vind ik het veel te lastig om precies te volgen wie wat doet en wat er gebeurt, maar zelfs de vechtscènes kwamen helemaal tot leven in dit boek. Dat komt met name omdat Doom aan alles wat er gebeurt een extra laag toevoegt, een laag die voor mij eigenlijk het hele boek maakte: De laag van de muziek.
Het is lastig om muziek tastbaar te maken met woorden, maar Doom krijg het voor elkaar om mij de muziek die ze beschrijft bijna letterlijk te laten horen en met zekerheid letterlijk te laten voelen. Dat komt deels omdat ze stukken gebruikt die ik ken en die dus automatisch in mijn hoofd gaan klinken zodra ze deze benoemt, maar dat komt vooral omdat ze de muziek een hele sterke emotionele lading heeft meegegeven.
Dat komt ook terug in de verhalen van de twee hoofdpersonen in dit boek, Elena en Ariane. Allebei staan ze op een keerpunt in hun leven. Elena weet het. Ariane nog niet. Allebei maken ze in dit boek een ontwikkeling en een groei door. Het is duidelijk dat dit alles nog maar het begin van hun verhaal is en dat hen nog heel veel meer te wachten staat. Ik kan in elk geval niet wachten om te zien hoe het ze zal vergaan in het volgende deel.
Read
December 9, 2023Review hoor je op de podcast #readthis 🤍
December 17, 2021
Wauw. Ik was al fan van Petra Doom door haar Overstekers trilogie en toen ik hoorde dat dit boek uitkwam, wou ik hem ook gelijk hebben. Binnen no time uitgelezen, want zoals ik gewend ben van Petra, grijpt het boek je en laat het je pas weer los als het uit is. En dan ook nog maar met moeite.. Hoe gaat het verder met Ariane en alle anderen??
Schrijf snel verder Petra, want ik smacht naar deel 2!!
Schrijf snel verder Petra, want ik smacht naar deel 2!!
January 22, 2023
Het lied van Ariane - Petra Doom
⭐️⭐️⭐️⭐️
Dit is het eerste boek dat ik lees van Petra Doom en ik ben meteen in de ban van het verhaal, het is inspirerend en intrigerend tegelijk, met een originele kijk op magie en muziek. Een vernieuwende kijk op mythische wezens, personages en plaatsen. Spannend, mysterieus en avontuurlijk. Een verhaal over vertrouwen en vriendschap, misleiding en bedrog. Veel verschillende onverwachte gebeurtenissen en plottwists.
De personages zijn heel erg goed uitgewerkt en je leert ze doorheen het hele verhaal kennen. Je zou er zo vrienden mee kunnen worden en zo mee op café willen gaan.
Het boek is mooi en luchtig geschreven en het verhaal verveelt nooit. Echt de moeite waard om op te nemen en te beginnen lezen.
Het is makkelijk om het verhaal bij te houden.
Het boek eindigt op een enorme cliffhanger, benieuwd hoe het verhaal verder loopt, ik begin direct in het tweede boek.
Grtjs
Liesbeth
⭐️⭐️⭐️⭐️
Dit is het eerste boek dat ik lees van Petra Doom en ik ben meteen in de ban van het verhaal, het is inspirerend en intrigerend tegelijk, met een originele kijk op magie en muziek. Een vernieuwende kijk op mythische wezens, personages en plaatsen. Spannend, mysterieus en avontuurlijk. Een verhaal over vertrouwen en vriendschap, misleiding en bedrog. Veel verschillende onverwachte gebeurtenissen en plottwists.
De personages zijn heel erg goed uitgewerkt en je leert ze doorheen het hele verhaal kennen. Je zou er zo vrienden mee kunnen worden en zo mee op café willen gaan.
Het boek is mooi en luchtig geschreven en het verhaal verveelt nooit. Echt de moeite waard om op te nemen en te beginnen lezen.
Het is makkelijk om het verhaal bij te houden.
Het boek eindigt op een enorme cliffhanger, benieuwd hoe het verhaal verder loopt, ik begin direct in het tweede boek.
Grtjs
Liesbeth
March 20, 2022
Omg, wat een geweldig boek!
Het komt wat traag op gang, maar dan wordt je er langzaam ingezogen. En op het eind gaat het in sneltreinvaart.
Goede wereldopbouw en ben heel benieuwd naar het volgende deel.
Het komt wat traag op gang, maar dan wordt je er langzaam ingezogen. En op het eind gaat het in sneltreinvaart.
Goede wereldopbouw en ben heel benieuwd naar het volgende deel.
November 7, 2022
4.75 stars
December 12, 2021
Als boekenblogger heb je soms wel eens rare ideetjes in je hoofd, die je dan na lang overpeinzen al of niet op je blog gaat implementeren en op je publiek loslaat. Eén van die gedachtenkronkels was het opmaken van een soundtrack bij diverse boeken. Het leek me namelijk nogal leuk om regelmatig een titel die me aansprak te voorzien van de passende muziek die bepaalde scénes of personages extra in de verf kon zetten. Als het ware om het boek van een passende sfeer te voorzien. Het idee zelf sluimert al langer in mijn hoofd, maar kwam nooit tot echte uitvoering, ware het niet dat ik nu in het kader van de blogtour rond Petra Doom’s nieuwste “Het Lied van Ariane” een haast perfect uitgave terug vind van hoe zo’n opzet zou kunnen geïmplementeerd worden. Oh ja, had ik al gezegd dat ik fan ben van Petra sinds ik het eerste deel van “De Overstekers” mocht inkijken? Nee, bij deze dan nog eens : Ik was een hele grote fan van Doom en nu nog meer na de leesbeurt van het eerste deel in haar nieuwe reeks “Kinderen van Orpheus”.
Auteur Petra Doom bewees zich al eerder in het fantastische genre met haar drieluik rond Mirabel en diens bemiddelingstalenten. En ook nu blijft ze lekker bij dat waar ze zo goed in is. De sterktes van haar vorige schrijfsels werden ook dit keer met verve toegepast en haar schrijfstijl voelt uiterst vertrouwd aan, terwijl je merkt dat ze met dit project nog heel wat gegroeid is als schrijfster. Ze waagde zich namelijk aan één van de moeilijkste opzetten die een auteur kan opnemen : het neerpennen van wat noch tastbaar, noch zichtbaar is. Een ongetwijfeld helse karwei van Doom, maar eentje die ze o zo sierlijk tot een goed einde heeft gebracht.
Uit haar debuuttrilogie hadden we al geleerd dat Doom niet zomaar teruggrijpt naar de klassieke fantasy-elementen of haar personages van krachten voorziet waar een doorsnee-epos vol van zit, maar ze op een heel eigenzinnige manier met een ongeëvenaarde originaliteit en meerwaarde invult. En dit keer kan ik dat niet alleen als fantasyliefhebber, maar ook als muzikant ten zeerste toejuichen. Zoals ik in mijn inleiding reeds vertelde, leek het me wel leuk om een boek van een soundtrack te voorzien. Maar wat nog mooier is, is wat de schrijfster met “Het Lied van Ariane” doet. Ze neemt een niet tastbaar gegeven als muziek en verweeft dat met emoties en een zekere geladenheid om haar hele plot daaraan op te hangen. Toegegeven, het eerste ‘gevecht’ met muziek voelt aanvankelijk wat onwennig aan, maar al gauw kan de verhaalsfeer als quasi onnavolgbaar betiteld worden. Wie trouwens de vele liedjes kent die doorheen het boek worden vermeld, kan zich meteen een passende voorstelling maken van hoe de personages het gebeuren doormaken.
Meer zelfs, niettegenstaande de auteur haar protagonisten van voldoende bagage en diepgang voorziet om meteen de harten van haar lezers voor zich te winnen, zorgen de extra elementen dit keer voor nog meer herkenbaarheid en betrokkenheid. Zelfs de setting in Parijs die veelal in dergelijke verhalen louter wordt aangevoerd om het plot te omkaderen, draagt in “Het Lied van Ariane” bij aan de allesomvattende verhaalsfeer en geeft het geheel een zekere flair die in elke andere omgeving niet ten volle tot zijn recht zou komen. Je kan als lezer als het ware de geuren ruiken, de kleuren zien en de muziek horen naarmate je steeds dieper in de avonturen van Ariane wordt gezogen.
Iedere zichzelf respecterende fan van fantasy mag dit boek zonder schroom als verplicht nummertje beschouwen. Het is een oefening in originaliteit en penkunde die althans op de nederlandstalige markt weinig concurrentie kent. Ben je daarnaast fan van klassieke muziek of een geschoolde muzikant, dan zal je ongetwijfeld nog meer kunnen genieten van de dubbele gelaagdheid van de verhaallijn. Fantasy schrijven is een vak apart, maar wanneer je in staat bent om een onzichtbaar en ontastbaar gegeven als rode draad doorheen je verhaal te verweven en in woorden te vatten, dan kan mag je jezelf bij de allergrootsten rekenen.
Auteur Petra Doom bewees zich al eerder in het fantastische genre met haar drieluik rond Mirabel en diens bemiddelingstalenten. En ook nu blijft ze lekker bij dat waar ze zo goed in is. De sterktes van haar vorige schrijfsels werden ook dit keer met verve toegepast en haar schrijfstijl voelt uiterst vertrouwd aan, terwijl je merkt dat ze met dit project nog heel wat gegroeid is als schrijfster. Ze waagde zich namelijk aan één van de moeilijkste opzetten die een auteur kan opnemen : het neerpennen van wat noch tastbaar, noch zichtbaar is. Een ongetwijfeld helse karwei van Doom, maar eentje die ze o zo sierlijk tot een goed einde heeft gebracht.
Uit haar debuuttrilogie hadden we al geleerd dat Doom niet zomaar teruggrijpt naar de klassieke fantasy-elementen of haar personages van krachten voorziet waar een doorsnee-epos vol van zit, maar ze op een heel eigenzinnige manier met een ongeëvenaarde originaliteit en meerwaarde invult. En dit keer kan ik dat niet alleen als fantasyliefhebber, maar ook als muzikant ten zeerste toejuichen. Zoals ik in mijn inleiding reeds vertelde, leek het me wel leuk om een boek van een soundtrack te voorzien. Maar wat nog mooier is, is wat de schrijfster met “Het Lied van Ariane” doet. Ze neemt een niet tastbaar gegeven als muziek en verweeft dat met emoties en een zekere geladenheid om haar hele plot daaraan op te hangen. Toegegeven, het eerste ‘gevecht’ met muziek voelt aanvankelijk wat onwennig aan, maar al gauw kan de verhaalsfeer als quasi onnavolgbaar betiteld worden. Wie trouwens de vele liedjes kent die doorheen het boek worden vermeld, kan zich meteen een passende voorstelling maken van hoe de personages het gebeuren doormaken.
Meer zelfs, niettegenstaande de auteur haar protagonisten van voldoende bagage en diepgang voorziet om meteen de harten van haar lezers voor zich te winnen, zorgen de extra elementen dit keer voor nog meer herkenbaarheid en betrokkenheid. Zelfs de setting in Parijs die veelal in dergelijke verhalen louter wordt aangevoerd om het plot te omkaderen, draagt in “Het Lied van Ariane” bij aan de allesomvattende verhaalsfeer en geeft het geheel een zekere flair die in elke andere omgeving niet ten volle tot zijn recht zou komen. Je kan als lezer als het ware de geuren ruiken, de kleuren zien en de muziek horen naarmate je steeds dieper in de avonturen van Ariane wordt gezogen.
Iedere zichzelf respecterende fan van fantasy mag dit boek zonder schroom als verplicht nummertje beschouwen. Het is een oefening in originaliteit en penkunde die althans op de nederlandstalige markt weinig concurrentie kent. Ben je daarnaast fan van klassieke muziek of een geschoolde muzikant, dan zal je ongetwijfeld nog meer kunnen genieten van de dubbele gelaagdheid van de verhaallijn. Fantasy schrijven is een vak apart, maar wanneer je in staat bent om een onzichtbaar en ontastbaar gegeven als rode draad doorheen je verhaal te verweven en in woorden te vatten, dan kan mag je jezelf bij de allergrootsten rekenen.
December 7, 2021
In Parijs klinkt overal muziek, zeker in het prestigieuze Conservatoire Eurydice. Maar hoort Ariane daar wel thuis? Ze twijfelt niet alleen aan haar talent maar ook aan haar verstand: nacht na nacht schrikt ze wakker van een melodie die er niet is. En waarom voelt ze de drang om in te grijpen wanneer een onbekende jongen overvallen wordt?
Ze ontdekt een ontstellende waarheid: dat Liederen van Kracht de enige verdediging zijn tegen een oeroud kwaad. In de straten van Parijs waart een dreiging rond die alles zou kunnen veranderen.
Het lied van Ariane van Petra Doom.... Zo mooi! Die cover, die vormgeving, dat verhaal! Ik ben er helemaal verliefd op.
Al moet ik zeggen dat ik in het begin er echt even in moest komen. Mijn hoofd had het de eerste hoofstukken even moeilijk met alle info en indrukken van de wereld waarin Ariane leeft.
Maar toen ik het allemaal begreep en het een beetje bezonken was, heb ik het in een stuk doorgelezen en met een zucht van verbazing dichtgedaan.
Het is zo goed geschreven. Het taalgebruik is zo mooi en beeldend. Alles wordt zo gedetailleerd en perfect beschreven, dat het net is alsof je zelf in Parijs loopt, elke emotie voelbaar is en je de muziek die beschreven wordt in je hoofd hoort. Het is net alsof er een onhoorbare spotify playlist aanstaat, die door het hele boek doorloopt.
Het verhaal vond ik echt fantastisch. Meeslepend, spannend en bovenal enorm origineel. De combinatie tussen muziek en magie vind ik erg mooi gevonden. Je kan ook enorm merken dat de schrijfster verstand van zaken heeft. De bestaande mythologie van Orpheus in dit verhaal, en alle details over de muziekstukken. Daar wordt ik zo enthousiast van. Ik hou daar echt van als een verhaal tastbaar en echt wordt op zo'n manier.
Ik vond het ook echt heel jammer dat het afgelopen was. Ik had nog uren door kunnen lezen over Ariane en haar avonturen. Gelukkig is dit een eerste deel in een reeks. Dus ik kan mijn geluk op, en hopelijk snel weer verder in dit briljante verhaal.
Een echte aanrader voor liefhebbers van (lichte ) fantasy met een mythologische en muzikale twist.
Ze ontdekt een ontstellende waarheid: dat Liederen van Kracht de enige verdediging zijn tegen een oeroud kwaad. In de straten van Parijs waart een dreiging rond die alles zou kunnen veranderen.
Het lied van Ariane van Petra Doom.... Zo mooi! Die cover, die vormgeving, dat verhaal! Ik ben er helemaal verliefd op.
Al moet ik zeggen dat ik in het begin er echt even in moest komen. Mijn hoofd had het de eerste hoofstukken even moeilijk met alle info en indrukken van de wereld waarin Ariane leeft.
Maar toen ik het allemaal begreep en het een beetje bezonken was, heb ik het in een stuk doorgelezen en met een zucht van verbazing dichtgedaan.
Het is zo goed geschreven. Het taalgebruik is zo mooi en beeldend. Alles wordt zo gedetailleerd en perfect beschreven, dat het net is alsof je zelf in Parijs loopt, elke emotie voelbaar is en je de muziek die beschreven wordt in je hoofd hoort. Het is net alsof er een onhoorbare spotify playlist aanstaat, die door het hele boek doorloopt.
Het verhaal vond ik echt fantastisch. Meeslepend, spannend en bovenal enorm origineel. De combinatie tussen muziek en magie vind ik erg mooi gevonden. Je kan ook enorm merken dat de schrijfster verstand van zaken heeft. De bestaande mythologie van Orpheus in dit verhaal, en alle details over de muziekstukken. Daar wordt ik zo enthousiast van. Ik hou daar echt van als een verhaal tastbaar en echt wordt op zo'n manier.
Ik vond het ook echt heel jammer dat het afgelopen was. Ik had nog uren door kunnen lezen over Ariane en haar avonturen. Gelukkig is dit een eerste deel in een reeks. Dus ik kan mijn geluk op, en hopelijk snel weer verder in dit briljante verhaal.
Een echte aanrader voor liefhebbers van (lichte ) fantasy met een mythologische en muzikale twist.
December 4, 2021
Al met al is Het Lied van Ariane een interessant en fascinerend eerste deel uit de Kinderen van Orpheus serie. De gecreëerde wereld is intrigerend, waardoor je steeds meer over deze wereld en daaropvolgende gebeurtenissen wilt weten. Ook is de ontwikkeling van Ariane erg fascinerend, waardoor ik ook erg benieuwd ben hoe Ariane zich gedurende de rest van de serie nog gaat ontwikkelen. En daarnaast is ook natuurlijk de vraag of Ariane samen met de andere Kinderen van Orpheus in staat is om het oeroude kwaad te kunnen bestrijden. --> Vanaf 4 december is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
May 13, 2023
Ik heb echt genoten van dit boek. Ik lees graag wat voor het slapengaan en dit boek zorgde ervoor dat ik uitkeek naar het slapengaan. Ik kon deze o zo moeilijk wegleggen. Je wordt meteen in het verhaal gezogen. Ik vind de schrijfstijl echt aangenaam en heb ook wel eens kunnen lachen ermee. Hoe muziek erin is verwerkt, vind ik echt geweldig. Grote fan van dit boek en al benieuwd naar het vervolg! Een echte aanrader. Top boek!
December 27, 2021
Ik vond de setting echt heel erg leuk, heel origineel en heel muzikaal. Leuke karakters, interessant verhaal, ik wil graag weten hoe het verder gaat en meer in deze wereld lezen!
January 9, 2022
4,5 *** - recensie volgt
November 15, 2022
Interesting premise, bland execution.
The idea of music having magical qualities and a school that teaches kids to wield it as a weapon against evil (all set in Paris!) sounded like fun. But Ariane isn't really a fun protagonist to be with. She's very insecure, the result of a single teacher giving her a bad review. Maybe as a result of that insecurity she doesn't really go out (so much for Paris) and develops a slightly creepy fascination for a group of kids visiting the bar where she works. When things finally start happening to her, it's all a bit confusing. And it remains a bit confusing - the world building is rather shoddy. The hows and whats have a few holes in them (This is loosely based on a Greek myth? Why are you all in Paris again? It wasn't very convincing to me). The "song" battles were also difficult to picture in a way. It was a missed opportunity not to use a bit more varied, more recent music. They could have gone for a playlist to accompany the book even. Actually I often felt like a good editor could have pulled much of this together, pointing out some of the filler and getting the author to add a bit more backbone.
I didn't care for the side characters, nor did I feel any chemistry in the "I hate you but I'm strangely attracted to you" trope. The deathblow (for me at least) came at the end: Ariane of course is the . Okay then. Let's do a cliffhanger and get folks to move on to the sequel.
To be fair, it looks like this story really worked for quite a few readers, but as you can tell, not for me. Maybe my expectations ran somewhat wild when I saw magic+music+Paris in the plot description, but I still think this book could have been better.
The idea of music having magical qualities and a school that teaches kids to wield it as a weapon against evil (all set in Paris!) sounded like fun. But Ariane isn't really a fun protagonist to be with. She's very insecure, the result of a single teacher giving her a bad review. Maybe as a result of that insecurity she doesn't really go out (so much for Paris) and develops a slightly creepy fascination for a group of kids visiting the bar where she works. When things finally start happening to her, it's all a bit confusing. And it remains a bit confusing - the world building is rather shoddy. The hows and whats have a few holes in them (This is loosely based on a Greek myth? Why are you all in Paris again? It wasn't very convincing to me). The "song" battles were also difficult to picture in a way. It was a missed opportunity not to use a bit more varied, more recent music. They could have gone for a playlist to accompany the book even. Actually I often felt like a good editor could have pulled much of this together, pointing out some of the filler and getting the author to add a bit more backbone.
I didn't care for the side characters, nor did I feel any chemistry in the "I hate you but I'm strangely attracted to you" trope. The deathblow (for me at least) came at the end: Ariane of course is the . Okay then. Let's do a cliffhanger and get folks to move on to the sequel.
To be fair, it looks like this story really worked for quite a few readers, but as you can tell, not for me. Maybe my expectations ran somewhat wild when I saw magic+music+Paris in the plot description, but I still think this book could have been better.
January 31, 2022
Met Het lied van Ariane heeft Petra Doom haar tweede Urban Fantasy serie gelanceerd. De plannen voor deze serie - Kinderen van Orpheus- ontstonden zo’n zes jaar geleden maar het duurde even voordat de ideeën vorm kregen. Het wachten blijkt meer dan de moeite waard te zijn. Het verhaal dat zich afspeelt in het hedendaagse Parijs heeft flink wat vaart en eindigt spectaculair. Bovendien zet de auteur een origineel muzikaal magiesysteem met mythische monsters neer. Het hele boek is op velerlei wijze doortrokken van muziek, mythen en legenden, het is om lyrisch van te worden.
‘Ik hoor muziek maar niet met mijn oren’
De zeventienjarige Ariane verhuist met haar moeder van Londen naar Parijs. Langer dan twee jaar op een en dezelfde plek wonen was er tot nog toe niet bij vanwege het werk van haar moeder Valerie. Deze is componist en bezorgt haar een plek in het vooraanstaande Parijse conservatorium Eurydice. Ariane gaat met flinke tegenzin want ze twijfelt aan haar geschiktheid als musicus. Elke nacht schrikt ze wakker van een melodie die er niet is en dat leidt er toe dat ze bang is haar verstand te verliezen. Wanneer ze de jonge muzikant Colin te hulp schiet, blijkt de wereld anders in elkaar te steken dan ze dacht. Parijs wordt bedreigd door een eeuwenoud kwaad en Ariane raakt er steeds meer bij betrokken. Bovendien heeft ze een oogje op Lorcan, de broer van Colin.
Met een schema van de liederen van kracht, een woordenlijst en een citaat over Orpheus wiens zang en noten de God van de Onderwereld tranen laat schreien, betreden we goed voorbereid de wonderlijke wereld van Ariane. Het schema en de woordenlijst komen goed van pas wanneer de magische liederen hun intrede doen. De auteur verzon namelijk een origineel magiesysteem in een hedendaagse wereld die geplaagd wordt door mythische monsters. Deze worden bestreden door begaafden met speciale muzikale krachten. Ook het kwaad zingt zijn boosaardige lied. Zo zijn er Sirenen die met hun zang de mensenwereld willen overnemen; zij worden weerstaan door strijdersgroepjes van begaafden.
‘Wees geen botterik, waardeer de muziek’
Alles in ‘Het lied van Ariane’ is doortrokken van muziek. De cover, zwierig gevuld met krullerige noten en muzieksleutels jubelt de lezer vol verlangen toe. Daarna start het verhaal met een prelude in plaats van met een proloog en vanzelfsprekend is het einde een muzikaal coda, het naspel na het hoogtepunt van het verhaal. Naast de magie zijn ook de gevechtsformaties genoemd naar muzikale termen zoals de zogenaamde ‘fermate lunga’. Wie van muziek houdt komt goed aan zijn trekken en kan het niet nalaten regelmatig te glimlachen om de zoveelste originele vondst. De auteur beschrijft de muziek zo levendig dat deze daadwerkelijk te HOREN is, als ware het de achtergrond van een film. De term ‘beeldend’ doet de omschrijving en verbeelding van de muziek gewoonweg te kort. De muziek draagt namelijk in grote mate bij aan de spanning en geloofwaardigheid van het verhaal. Zo klinkt het Dies Irae van personage Lorcan uitermate onheilspellend en dramatisch; het is haast te vergelijken met het thema uit de Jaws-films.
Niet alleen het muzikale gedeelte is goed uitgebeeld, ook het oude Parijs vormt een prachtige en passende achtergrond voor de mythische monsters die het toneel betreden. Doom weet een prachtige sfeer te creëren die uitstekend past bij de magie en daarmee het verhaal cachet geeft. Haar beschrijvingen zijn vrij gedetailleerd maar ter zake doend waardoor de wereld op geloofwaardige wijze tot leven komt.
De personages blijven emotioneel wat aan de oppervlakte. Ze zijn echter voldoende uitgewerkt om tot leven te komen en geloofwaardig te zijn. Hoofdpersoon Ariane komt het best uit de verf, zo is haar zangtrauma goed invoelbaar. Ook Lorcan krijgt wat meer aandacht dan de rest. Hij is de spreekwoordelijke Mr. Rochester uit Jane Eyre en het wordt afwachten of Ariane in het volgende deel het pad van Jane Eyre zal volgen. De vertegenwoordigers van het kwaad krijgen persoonlijk nog weinig diepgang en gezicht. Toch spelen ze wel degelijk een belangrijke rol in de politieke verwikkelingen waardoor ook zij interessant blijven.
De schrijfstijl is aan de ene kant redelijk compact met veel dialogen in eenvoudige zinnen, passend bij een Young Adult roman. Maar niet getreurd, het is evengoed aantrekkelijk voor de volwassen lezer. De vele uitleg over de wereld, de personages en het magische systeem wordt nooit hinderlijk omdat de gebeurtenissen elkaar in rap tempo opvolgen. Ook zijn de ten strijde trekkende personages aantrekkelijk en de betovering van de magische wereld leidt voldoende af. Wat betreft de emotionele diepgang mag wel iets meer gebruik gemaakt worden van een indirectere wijze van vertellen. Het zal een verdere diepgang van het verhaal ten goede komen.
De plot is goed opgebouwd hoewel het in eerste instantie voorspelbaar lijkt. Met name Ariane’s trauma lijkt een zekere kant op te wijzen. Gelukkig pakt dat, evenals andere verhaallijnen heel anders uit. Ook de introductie van de wereld en de personele ontwikkelingen wisselen elkaar voldoende af, om te eindigen in een spectaculaire en muzikale climax. Als kers op de taart nog een boodschap voor wie graag tussen de regels leest: iemands zwakte is niet zelden zijn kracht.
Het lied van Ariane van Petra Doom is een zeer geslaagde Young Adult roman, vol originele ideeën en fijne fantasie. Een wereld om in weg te dromen op de klanken van gevleugelde muziek. Verlangend naar meer…veel meer…
4,5 sterren
Zie de hele recensie op:
https://www.hebban.nl/spot/saskia-in-...
‘Ik hoor muziek maar niet met mijn oren’
De zeventienjarige Ariane verhuist met haar moeder van Londen naar Parijs. Langer dan twee jaar op een en dezelfde plek wonen was er tot nog toe niet bij vanwege het werk van haar moeder Valerie. Deze is componist en bezorgt haar een plek in het vooraanstaande Parijse conservatorium Eurydice. Ariane gaat met flinke tegenzin want ze twijfelt aan haar geschiktheid als musicus. Elke nacht schrikt ze wakker van een melodie die er niet is en dat leidt er toe dat ze bang is haar verstand te verliezen. Wanneer ze de jonge muzikant Colin te hulp schiet, blijkt de wereld anders in elkaar te steken dan ze dacht. Parijs wordt bedreigd door een eeuwenoud kwaad en Ariane raakt er steeds meer bij betrokken. Bovendien heeft ze een oogje op Lorcan, de broer van Colin.
Met een schema van de liederen van kracht, een woordenlijst en een citaat over Orpheus wiens zang en noten de God van de Onderwereld tranen laat schreien, betreden we goed voorbereid de wonderlijke wereld van Ariane. Het schema en de woordenlijst komen goed van pas wanneer de magische liederen hun intrede doen. De auteur verzon namelijk een origineel magiesysteem in een hedendaagse wereld die geplaagd wordt door mythische monsters. Deze worden bestreden door begaafden met speciale muzikale krachten. Ook het kwaad zingt zijn boosaardige lied. Zo zijn er Sirenen die met hun zang de mensenwereld willen overnemen; zij worden weerstaan door strijdersgroepjes van begaafden.
‘Wees geen botterik, waardeer de muziek’
Alles in ‘Het lied van Ariane’ is doortrokken van muziek. De cover, zwierig gevuld met krullerige noten en muzieksleutels jubelt de lezer vol verlangen toe. Daarna start het verhaal met een prelude in plaats van met een proloog en vanzelfsprekend is het einde een muzikaal coda, het naspel na het hoogtepunt van het verhaal. Naast de magie zijn ook de gevechtsformaties genoemd naar muzikale termen zoals de zogenaamde ‘fermate lunga’. Wie van muziek houdt komt goed aan zijn trekken en kan het niet nalaten regelmatig te glimlachen om de zoveelste originele vondst. De auteur beschrijft de muziek zo levendig dat deze daadwerkelijk te HOREN is, als ware het de achtergrond van een film. De term ‘beeldend’ doet de omschrijving en verbeelding van de muziek gewoonweg te kort. De muziek draagt namelijk in grote mate bij aan de spanning en geloofwaardigheid van het verhaal. Zo klinkt het Dies Irae van personage Lorcan uitermate onheilspellend en dramatisch; het is haast te vergelijken met het thema uit de Jaws-films.
Niet alleen het muzikale gedeelte is goed uitgebeeld, ook het oude Parijs vormt een prachtige en passende achtergrond voor de mythische monsters die het toneel betreden. Doom weet een prachtige sfeer te creëren die uitstekend past bij de magie en daarmee het verhaal cachet geeft. Haar beschrijvingen zijn vrij gedetailleerd maar ter zake doend waardoor de wereld op geloofwaardige wijze tot leven komt.
De personages blijven emotioneel wat aan de oppervlakte. Ze zijn echter voldoende uitgewerkt om tot leven te komen en geloofwaardig te zijn. Hoofdpersoon Ariane komt het best uit de verf, zo is haar zangtrauma goed invoelbaar. Ook Lorcan krijgt wat meer aandacht dan de rest. Hij is de spreekwoordelijke Mr. Rochester uit Jane Eyre en het wordt afwachten of Ariane in het volgende deel het pad van Jane Eyre zal volgen. De vertegenwoordigers van het kwaad krijgen persoonlijk nog weinig diepgang en gezicht. Toch spelen ze wel degelijk een belangrijke rol in de politieke verwikkelingen waardoor ook zij interessant blijven.
De schrijfstijl is aan de ene kant redelijk compact met veel dialogen in eenvoudige zinnen, passend bij een Young Adult roman. Maar niet getreurd, het is evengoed aantrekkelijk voor de volwassen lezer. De vele uitleg over de wereld, de personages en het magische systeem wordt nooit hinderlijk omdat de gebeurtenissen elkaar in rap tempo opvolgen. Ook zijn de ten strijde trekkende personages aantrekkelijk en de betovering van de magische wereld leidt voldoende af. Wat betreft de emotionele diepgang mag wel iets meer gebruik gemaakt worden van een indirectere wijze van vertellen. Het zal een verdere diepgang van het verhaal ten goede komen.
De plot is goed opgebouwd hoewel het in eerste instantie voorspelbaar lijkt. Met name Ariane’s trauma lijkt een zekere kant op te wijzen. Gelukkig pakt dat, evenals andere verhaallijnen heel anders uit. Ook de introductie van de wereld en de personele ontwikkelingen wisselen elkaar voldoende af, om te eindigen in een spectaculaire en muzikale climax. Als kers op de taart nog een boodschap voor wie graag tussen de regels leest: iemands zwakte is niet zelden zijn kracht.
Het lied van Ariane van Petra Doom is een zeer geslaagde Young Adult roman, vol originele ideeën en fijne fantasie. Een wereld om in weg te dromen op de klanken van gevleugelde muziek. Verlangend naar meer…veel meer…
4,5 sterren
Zie de hele recensie op:
https://www.hebban.nl/spot/saskia-in-...
January 31, 2022
Recensie van:
Het lied van Ariane
Kinderen van Orpheus 1
Auteur: Petra Doom
Petra Doom begon als kind al fantasy te schrijven. Vandaag geeft ze creatieve workshops waarin ze onderzoekt welke waarde mythologische verhalen nog hebben in de 21ste eeuw: een grote, zo blijkt.
Wijze van lezen: e book via DBieb meedoen met de Ileesclub.
Uitgeverij: Hamley Books
Genre: Young Adult
Voorafgaand aan het lezen:
Ik denk een romantisch en muzikaal verhaal in de stad van de liefde Parijs. Hoop en denk ik.
Cover:
Ik vind de cover erg mooi. Met de kleur paars die ik erg mooi vind. De zwierige lussen aan de titel van het boek zijn mooi. De witte letters zijn mooi op het paars samen met de kleur goud. Ook de muzieknoten aan de zijkanten doen vrolijk aan.
Flaptekst:
Quote:
Ik vind het mooi beschreven als Ariane Colin volgt in die steeg. "Toen keek hij op. Zijn ogen waren lege galmende zalen, met heel in de verte een eenzame musicus met een piano waarvan de snaren waren doorgesneden. Alles wat ze daarnet, wandelend langs de Seine, had gevoeld, spoelde als een golf over haar heen. Ze was alleen in een stad die ze niet kende en zodra ze alle bezienswaardigheden had adgevinkt had ze geen doel meer. Weer dat zachte gepijnigde geluidje. Ze vermande zich, legde een voorzichtige hand op zijn schouder. "Colin is het toch? Ben je gewond? Kan ik iemand voor je halen?" Zodra ze zijn schouder aanraakte ging het licht ineens weer aan.
Mooie tekst:
Orpheus (songtekst Frank Boeijen)
Ik hoor je stem terwijl je er niet bent
Misschien kan ik de Goden vragen
Je te laten terugkeren
Zouden ze mij dat toestaan
Ik laat de bomen en de stenen wenen
Misvorm de sterren door mijn geklaag
Zing tot in de Hemel
Hier kan niemand ongevoelig voor zijn
De Godenbode zal me vergezellen
Op mijn reis in de diepte naar jou
Ik zal proberen niet om te kijken
Want dan verlies ik jou
Totdat we boven zijn en terug zijn
Weg uit het donkere Rijk
Zul je mij dan zien staan
Weet je nog wie ik ben
Onzeker
Zacht
Zonder ongeduld
Afscheid is een verandering die blijft
Afscheid is een begin
Het begin van de tijd
De tijd van afscheid
Onzeker
Lyrics licensed by LyricFind
Deze tekst vond ik op internet. De woorden laten me het boek in elke vorm herbeleven. In al haar tragiek maar ook met zoveel diepgewortelde liefde tussen twee geliefden Orpheus en Eurydice.
Het verhaal:
In Parijs klinkt overal muziek, zeker in het prestigieuze Conservatoire Eurydice. Maar hoort Ariane daar wel thuis? Ze twijfelt niet alleen aan haar talent maar ook aan haar verstand: nacht na nacht schrikt ze wakker van een melodie die er niet is. En waarom voelt ze de drang om in te grijpen wanneer een onbekende jongen overvallen wordt? Ze ontdekt een ontstellende waarheid: dat Liederen van Kracht de enige verdediging zijn tegen een oeroud kwaad. In de straten van Parijs waart een dreiging rond die alles zou kunnen veranderen.
Mijn leesbeleving:
Nadat ik begonnen was met lezen kon ik niet meer stoppen. Het verhaal sprak me enorm aan en maakte nieuwsgierig.
Ik vind de schrijfstijl poëtisch, beeldend, filmisch, magisch en prachtig. Dat maa
De diverse personages worden gedetailleerd beschreven met hun gaves variërend van schreeuwer, heler, demper, luisteraar, fluisteraar etc. Elk met hun eigen persoonlijke muziek waaruit kracht, overleving, lef, moed, gedrevenheid en overtuiging sprak.
Dit verhaal overtrof mijn verwachtingen. Continue had ik het idee dat dit allemaal echt gebeurd was. Zo magisch mooi en ingenieus vernuftig verwoord.
Zo mooi dat een volgens eeuwenoud geloof in een mythe met de gave van muziek het duister verlicht kan worden. Dat samenwerking, liefde en vriendschap zo sterk kunnen zijn. Als ik las hoorde ik de magisch mooie tonen van de muziek. Genoot ik van de symboliek en de verborgen boodschap achter alle missies.
De opbouw gaat gepaard met duidelijke uitleg over alles wat je leest. Dat maakt het geloofwaardig en echt. Ik zag alles voor me en bevond me in dezelfde ruimten als de personages. Dit verhaal bevat diepgang, passie, diepgewortelde overtuiging en vertrouwen op de gave in je DNA die vertrouwen en de benodigde moed schenkt.
Het is een verhaal van verbondenheid, tragiek in al haar vormen als je iemand die je ten diepste lief hebt verliest, hartstocht, liefde, verraad, afgunst en haat. Een leerzaam verhaal over het verweven en ontdekken van je gaven. En hoe deze te gebruiken om datgene te redden wat anders verloren gaat.
De spanning is continu aanwezig. Dat muziek zo’n kracht bezit zo’n schoonheid. De plot is erg mooi en geeft hoop voor de volgende delen. Maken dat je die erg graag wilt lezen. De uitleg over de diverse gaven zijn verhelderend. De teksten bij bijna elk hoofdstuk zijn een toevoeging en maken het nog mooier.
Mijn mening:
Ik ben totaal omver geblazen door dit waanzinnig, intens mooie, emotionele, prachtige verhaal. Alsof de personages om me heen stonden toen ik hun verhaal las. Levensecht. En hun muziek en gaves ik voelde en hoorde ze echt. Daarom 5 sterren! Ik kan niet wachten tot deel 2 en 3 uitkomen.
I leesclub bedankt voor de originele en diepgaande vragen waardoor ik dit verhaal nog meer door liet dringen in mijn hoofd en lijf. Ik kijk uit naar een volgende leesclub van jullie. Ik bewonder jullie concept zeer. Petra Doom bedankt voor dit schitterende verhaal.
Het lied van Ariane
Kinderen van Orpheus 1
Auteur: Petra Doom
Petra Doom begon als kind al fantasy te schrijven. Vandaag geeft ze creatieve workshops waarin ze onderzoekt welke waarde mythologische verhalen nog hebben in de 21ste eeuw: een grote, zo blijkt.
Wijze van lezen: e book via DBieb meedoen met de Ileesclub.
Uitgeverij: Hamley Books
Genre: Young Adult
Voorafgaand aan het lezen:
Ik denk een romantisch en muzikaal verhaal in de stad van de liefde Parijs. Hoop en denk ik.
Cover:
Ik vind de cover erg mooi. Met de kleur paars die ik erg mooi vind. De zwierige lussen aan de titel van het boek zijn mooi. De witte letters zijn mooi op het paars samen met de kleur goud. Ook de muzieknoten aan de zijkanten doen vrolijk aan.
Flaptekst:
Quote:
Ik vind het mooi beschreven als Ariane Colin volgt in die steeg. "Toen keek hij op. Zijn ogen waren lege galmende zalen, met heel in de verte een eenzame musicus met een piano waarvan de snaren waren doorgesneden. Alles wat ze daarnet, wandelend langs de Seine, had gevoeld, spoelde als een golf over haar heen. Ze was alleen in een stad die ze niet kende en zodra ze alle bezienswaardigheden had adgevinkt had ze geen doel meer. Weer dat zachte gepijnigde geluidje. Ze vermande zich, legde een voorzichtige hand op zijn schouder. "Colin is het toch? Ben je gewond? Kan ik iemand voor je halen?" Zodra ze zijn schouder aanraakte ging het licht ineens weer aan.
Mooie tekst:
Orpheus (songtekst Frank Boeijen)
Ik hoor je stem terwijl je er niet bent
Misschien kan ik de Goden vragen
Je te laten terugkeren
Zouden ze mij dat toestaan
Ik laat de bomen en de stenen wenen
Misvorm de sterren door mijn geklaag
Zing tot in de Hemel
Hier kan niemand ongevoelig voor zijn
De Godenbode zal me vergezellen
Op mijn reis in de diepte naar jou
Ik zal proberen niet om te kijken
Want dan verlies ik jou
Totdat we boven zijn en terug zijn
Weg uit het donkere Rijk
Zul je mij dan zien staan
Weet je nog wie ik ben
Onzeker
Zacht
Zonder ongeduld
Afscheid is een verandering die blijft
Afscheid is een begin
Het begin van de tijd
De tijd van afscheid
Onzeker
Lyrics licensed by LyricFind
Deze tekst vond ik op internet. De woorden laten me het boek in elke vorm herbeleven. In al haar tragiek maar ook met zoveel diepgewortelde liefde tussen twee geliefden Orpheus en Eurydice.
Het verhaal:
In Parijs klinkt overal muziek, zeker in het prestigieuze Conservatoire Eurydice. Maar hoort Ariane daar wel thuis? Ze twijfelt niet alleen aan haar talent maar ook aan haar verstand: nacht na nacht schrikt ze wakker van een melodie die er niet is. En waarom voelt ze de drang om in te grijpen wanneer een onbekende jongen overvallen wordt? Ze ontdekt een ontstellende waarheid: dat Liederen van Kracht de enige verdediging zijn tegen een oeroud kwaad. In de straten van Parijs waart een dreiging rond die alles zou kunnen veranderen.
Mijn leesbeleving:
Nadat ik begonnen was met lezen kon ik niet meer stoppen. Het verhaal sprak me enorm aan en maakte nieuwsgierig.
Ik vind de schrijfstijl poëtisch, beeldend, filmisch, magisch en prachtig. Dat maa
De diverse personages worden gedetailleerd beschreven met hun gaves variërend van schreeuwer, heler, demper, luisteraar, fluisteraar etc. Elk met hun eigen persoonlijke muziek waaruit kracht, overleving, lef, moed, gedrevenheid en overtuiging sprak.
Dit verhaal overtrof mijn verwachtingen. Continue had ik het idee dat dit allemaal echt gebeurd was. Zo magisch mooi en ingenieus vernuftig verwoord.
Zo mooi dat een volgens eeuwenoud geloof in een mythe met de gave van muziek het duister verlicht kan worden. Dat samenwerking, liefde en vriendschap zo sterk kunnen zijn. Als ik las hoorde ik de magisch mooie tonen van de muziek. Genoot ik van de symboliek en de verborgen boodschap achter alle missies.
De opbouw gaat gepaard met duidelijke uitleg over alles wat je leest. Dat maakt het geloofwaardig en echt. Ik zag alles voor me en bevond me in dezelfde ruimten als de personages. Dit verhaal bevat diepgang, passie, diepgewortelde overtuiging en vertrouwen op de gave in je DNA die vertrouwen en de benodigde moed schenkt.
Het is een verhaal van verbondenheid, tragiek in al haar vormen als je iemand die je ten diepste lief hebt verliest, hartstocht, liefde, verraad, afgunst en haat. Een leerzaam verhaal over het verweven en ontdekken van je gaven. En hoe deze te gebruiken om datgene te redden wat anders verloren gaat.
De spanning is continu aanwezig. Dat muziek zo’n kracht bezit zo’n schoonheid. De plot is erg mooi en geeft hoop voor de volgende delen. Maken dat je die erg graag wilt lezen. De uitleg over de diverse gaven zijn verhelderend. De teksten bij bijna elk hoofdstuk zijn een toevoeging en maken het nog mooier.
Mijn mening:
Ik ben totaal omver geblazen door dit waanzinnig, intens mooie, emotionele, prachtige verhaal. Alsof de personages om me heen stonden toen ik hun verhaal las. Levensecht. En hun muziek en gaves ik voelde en hoorde ze echt. Daarom 5 sterren! Ik kan niet wachten tot deel 2 en 3 uitkomen.
I leesclub bedankt voor de originele en diepgaande vragen waardoor ik dit verhaal nog meer door liet dringen in mijn hoofd en lijf. Ik kijk uit naar een volgende leesclub van jullie. Ik bewonder jullie concept zeer. Petra Doom bedankt voor dit schitterende verhaal.
August 18, 2022
In Parijs klinkt overal muziek, zeker in het prestigieuze Conservatoire Eurydice. Maar hoort Ariane daar wel thuis? Ze twijfelt niet alleen aan haar talent maar ook aan haar verstand: nacht na nacht schrikt ze wakker van een melodie die er niet is. En waarom voelt ze de drang om in te grijpen wanneer een onbekende jongen overvallen wordt? Ze ontdekt een ontstellende waarheid: dat Liederen van Kracht de enige verdediging zijn tegen een oeroud kwaad. In de straten van Parijs waart een dreiging rond die alles zou kunnen veranderen.
Na de zoveelste verhuizing bevindt Ariane zich in Parijs waar ze al snel op verschillende manieren in contact komt met muziek. Maar nooit had ze gedacht er magie in te vinden. Muziek en magie, de combinatie van deze twee, dat is voornamelijk waar dit verhaal om draait. Wat als magie te hanteren was doormiddel van muziek? Doom geeft in Het lied van Ariane antwoord op die vraag. Het concept dat ze hiermee heeft opgezet is uiterst origineel, het is goed doordacht, diepgaand en zeker niet voor de hand liggend. Met verschillende gaves, gebruikers en effecten is de magie in deze wereld vrij uiteenlopend. De Liederen van kracht en de woordenlijst die voorafgaan aan het verhaal zijn daardoor zeker niet overbodig.
Net als Ariane word je namelijk als lezer behoorlijk snel in het diepe gegooid. Deze magie heeft vele vormen, regels en restricties. En terwijl Ariane er plotseling achter komt dat zij deel uitmaakt van deze magische wereld, vinden er ook nog eens behoorlijk wat gebeurtenissen plaats. Hierdoor heeft het verhaal een hoog tempo en is er altijd wel iets gaande waardoor je als lezer benieuwd raakt naar hoe het verder gaat. Daarbij is de schrijfstijl ook nog eens vlot, niet al te ingewikkeld en meeslepend. De sfeer van Parijs wordt prachtig op de pagina’s weergeven en het komt zo echt tot leven.
De verhaallijn is net als het concept heel verrassend. Het is nooit precies duidelijk waar het verhaal naartoe werkt, behalve de grote lijnen. De gebeurtenissen die daartussen plaatsvinden zijn verbazingwekkend en natuurlijk heel magisch. Gelukkig staat Ariane er niet alleen voor. Haar magie werd ontdekt door een groep begaafde kinderen (Kinderen van Orpheus) die haar helpen in de zoektocht naar haar krachten en haar lied. Deze personages zijn levendig en oprecht. En hoewel zij zich bewust zijn van een heel andere wereld, een wereld met magie, zijn hun gewoontes en manier van omgang en reageren hetzelfde. Hoewel ze aan de ene kant van Ariane verwachten dat zij hun helpt, zijn vaak begripvol voor haar onwetendheid.
Naarmate het verhaal vordert, neemt de diepgang van het niveau ook toe. De beperkingen maar vooral ook de mogelijkheden van de magie worden steeds verder onderzocht en de bijbehorende gevolgen komen ook aan bod. Aangezien muziek een grote rol speelt, zullen lezers die iets met muziek hebben sneller aangesproken worden door dit verhaal. Er komen bepaalde termen en muziekstukken voorbij die niet iedereen iets zullen zeggen, maar wel essentieel voor het verhaal zijn. Dus hoe meer weet als lezer, hoe intenser je het verhaal wellicht kan beleven.
Het lied van Ariane is een krachtig, muzikaal en zeer origineel eerste deel in deze nieuwe YA-Fantasy serie.
Na de zoveelste verhuizing bevindt Ariane zich in Parijs waar ze al snel op verschillende manieren in contact komt met muziek. Maar nooit had ze gedacht er magie in te vinden. Muziek en magie, de combinatie van deze twee, dat is voornamelijk waar dit verhaal om draait. Wat als magie te hanteren was doormiddel van muziek? Doom geeft in Het lied van Ariane antwoord op die vraag. Het concept dat ze hiermee heeft opgezet is uiterst origineel, het is goed doordacht, diepgaand en zeker niet voor de hand liggend. Met verschillende gaves, gebruikers en effecten is de magie in deze wereld vrij uiteenlopend. De Liederen van kracht en de woordenlijst die voorafgaan aan het verhaal zijn daardoor zeker niet overbodig.
Net als Ariane word je namelijk als lezer behoorlijk snel in het diepe gegooid. Deze magie heeft vele vormen, regels en restricties. En terwijl Ariane er plotseling achter komt dat zij deel uitmaakt van deze magische wereld, vinden er ook nog eens behoorlijk wat gebeurtenissen plaats. Hierdoor heeft het verhaal een hoog tempo en is er altijd wel iets gaande waardoor je als lezer benieuwd raakt naar hoe het verder gaat. Daarbij is de schrijfstijl ook nog eens vlot, niet al te ingewikkeld en meeslepend. De sfeer van Parijs wordt prachtig op de pagina’s weergeven en het komt zo echt tot leven.
De verhaallijn is net als het concept heel verrassend. Het is nooit precies duidelijk waar het verhaal naartoe werkt, behalve de grote lijnen. De gebeurtenissen die daartussen plaatsvinden zijn verbazingwekkend en natuurlijk heel magisch. Gelukkig staat Ariane er niet alleen voor. Haar magie werd ontdekt door een groep begaafde kinderen (Kinderen van Orpheus) die haar helpen in de zoektocht naar haar krachten en haar lied. Deze personages zijn levendig en oprecht. En hoewel zij zich bewust zijn van een heel andere wereld, een wereld met magie, zijn hun gewoontes en manier van omgang en reageren hetzelfde. Hoewel ze aan de ene kant van Ariane verwachten dat zij hun helpt, zijn vaak begripvol voor haar onwetendheid.
Naarmate het verhaal vordert, neemt de diepgang van het niveau ook toe. De beperkingen maar vooral ook de mogelijkheden van de magie worden steeds verder onderzocht en de bijbehorende gevolgen komen ook aan bod. Aangezien muziek een grote rol speelt, zullen lezers die iets met muziek hebben sneller aangesproken worden door dit verhaal. Er komen bepaalde termen en muziekstukken voorbij die niet iedereen iets zullen zeggen, maar wel essentieel voor het verhaal zijn. Dus hoe meer weet als lezer, hoe intenser je het verhaal wellicht kan beleven.
Het lied van Ariane is een krachtig, muzikaal en zeer origineel eerste deel in deze nieuwe YA-Fantasy serie.
December 3, 2021
Magisch en muzikaal fantasy verhaal
Vandaag las ik dit mooie boek uit: Het Lied van Ariane van Petra Doom. Achter deze beauty van een cover gaat een heel fijn YA fantasy verhaal schuil. Dit was voor mij de eerste kennismaking met het werk van Petra Doom en ik heb ervan genoten. Hartelijk dank aan uitgeverij Hamley Book voor het recensie exemplaar.
“Soms vroeg Ariane zich af of het mogelijk was om te veel van muziek te houden.”
Met deze eerste zin was mijn aandacht en interesse voor dit boek meteen getrokken. Muziek is prachtig en kan je raken. Zelf ben ik zangeres in een coverband en ik vond het ontzettend leuk om te lezen over een magische gemeenschap van muziek. Petra Doom weet op een interessante en fantasierijke manier muziek te verweven in dit verhaal. Termen als Lied, Zanger en Stemmen krijgen ineens een heel andere betekenis.
In het boek komen ook vele klassieke muziekstukken en meer hedendaagse songs voor. Mijn tip als je dit boek gaat lezen: kom je een lied tegen, zoek het dan even op, op Spotify of Youtube. Speel het af terwijl je verder leest. Dit maakt de beleving van het verhaal echt compleet.
“ ‘Dit is het Eerste Troostlied,’ zei hij. ‘Dat door Orpheus is nagelaten,’ zei ze. Het voelde vreemd om het over een mythisch figuur te hebben alsof het iemands verre familielid was.”
Het Lied van Ariane is het eerste deel van de Kinderen van Orpheus serie. De mythe van Orpheus speelt een grote rol in dit verhaal. Het vormt de basis van deze wereld en dit fantasy boek. Dit gaf het verhaal een extra dimensie en geeft meteen aan hoe rijk deze wereld is waar Petra Doom ons mee kennis laat maken
De eerste paar hoofdstukken moest ik even in het verhaal komen. Samen met Ariane, krijg je een heleboel informatie voorgeschoteld. Daardoor moest ik regelmatig wat stukken herlezen om het beter te begrijpen. Maar doordat ik er wat meer tijd voor nam, kon ik het verhaal goed volgen. En ik bleef nieuwsgierig naar wat er zou gaan gebeuren. Petra Doom heeft een fijne en vlotte schrijfstijl. Ze weet het tempo er goed in te houden en als je als lezer dat tempo te pakken hebt, wil je het boek niet meer wegleggen.
Wat ik erg fijn vond is dat niet alleen titelheldin Ariane een grote rol speelt, maar ook andere personages zoals Elena, Lorcan, Raf en Isabella. De groepsdynamiek tussen hen was erg goed opgezet. Ook waren er een hoop interessante bijpersonages waar ik nog veel meer over te weten wil komen.
Young adult fantasy is een genre wat ik al een tijdje niet meer heb gelezen. Maar met Het Lied van Ariane heb ik het weer herontdekt! Dit was een spannend, magisch en origineel boek dat ik met veel plezier heb gelezen. Ik kijk uit naar de volgende delen in de Kinderen van Orpheus serie.
Vandaag las ik dit mooie boek uit: Het Lied van Ariane van Petra Doom. Achter deze beauty van een cover gaat een heel fijn YA fantasy verhaal schuil. Dit was voor mij de eerste kennismaking met het werk van Petra Doom en ik heb ervan genoten. Hartelijk dank aan uitgeverij Hamley Book voor het recensie exemplaar.
“Soms vroeg Ariane zich af of het mogelijk was om te veel van muziek te houden.”
Met deze eerste zin was mijn aandacht en interesse voor dit boek meteen getrokken. Muziek is prachtig en kan je raken. Zelf ben ik zangeres in een coverband en ik vond het ontzettend leuk om te lezen over een magische gemeenschap van muziek. Petra Doom weet op een interessante en fantasierijke manier muziek te verweven in dit verhaal. Termen als Lied, Zanger en Stemmen krijgen ineens een heel andere betekenis.
In het boek komen ook vele klassieke muziekstukken en meer hedendaagse songs voor. Mijn tip als je dit boek gaat lezen: kom je een lied tegen, zoek het dan even op, op Spotify of Youtube. Speel het af terwijl je verder leest. Dit maakt de beleving van het verhaal echt compleet.
“ ‘Dit is het Eerste Troostlied,’ zei hij. ‘Dat door Orpheus is nagelaten,’ zei ze. Het voelde vreemd om het over een mythisch figuur te hebben alsof het iemands verre familielid was.”
Het Lied van Ariane is het eerste deel van de Kinderen van Orpheus serie. De mythe van Orpheus speelt een grote rol in dit verhaal. Het vormt de basis van deze wereld en dit fantasy boek. Dit gaf het verhaal een extra dimensie en geeft meteen aan hoe rijk deze wereld is waar Petra Doom ons mee kennis laat maken
De eerste paar hoofdstukken moest ik even in het verhaal komen. Samen met Ariane, krijg je een heleboel informatie voorgeschoteld. Daardoor moest ik regelmatig wat stukken herlezen om het beter te begrijpen. Maar doordat ik er wat meer tijd voor nam, kon ik het verhaal goed volgen. En ik bleef nieuwsgierig naar wat er zou gaan gebeuren. Petra Doom heeft een fijne en vlotte schrijfstijl. Ze weet het tempo er goed in te houden en als je als lezer dat tempo te pakken hebt, wil je het boek niet meer wegleggen.
Wat ik erg fijn vond is dat niet alleen titelheldin Ariane een grote rol speelt, maar ook andere personages zoals Elena, Lorcan, Raf en Isabella. De groepsdynamiek tussen hen was erg goed opgezet. Ook waren er een hoop interessante bijpersonages waar ik nog veel meer over te weten wil komen.
Young adult fantasy is een genre wat ik al een tijdje niet meer heb gelezen. Maar met Het Lied van Ariane heb ik het weer herontdekt! Dit was een spannend, magisch en origineel boek dat ik met veel plezier heb gelezen. Ik kijk uit naar de volgende delen in de Kinderen van Orpheus serie.
December 5, 2021
Voor het lezen:
De cover van het boek is veelbelovend. De mooie paarse cover met daarop in grote witte letters de titel. Daaromheen is een patroon van sierlijke krullen met daar doorheen muziektekens. Deze sierlijke krullen zijn ook subtiel in de titel verwerkt waardoor het samen een enorm krachtig en aansluitend geheel vormen. Het is een cover die mij enorm aanspreekt.
Tijdens het lezen:
Voorin het boek is een woordenlijst en de werking van verschillende liederen weergegeven. Deze geven duidelijkheid over de verschillende liederen die in het verhaal aan bod komen. Het duurde even voordat ik helemaal in het verhaal zat. Dit was, omdat ik even moest wennen aan bepaalde benamingen en alle personages in het verhaal. Toen ik eenmaal dat punt voorbij was, kon ik niet meer stoppen met lezen.
Conclusie:
Wanneer je in het verhaal zit, kan je met dit boek gewoon niet meer stoppen met lezen.
De verhaallijn is enorm sterk. Het verhaal neemt veel onverwachte wendingen, waardoor dat je als lezer op het puntje van je stoel blijft omdat je wilt weten wat er gebeurd en vooral hoe het afloopt. Ook de opbouw naar het plot is ijzersterk.
De personages zijn goed uitgewerkt. Ze hebben echt allemaal een eigen karakter en eigen manier van doen. We beleven het hele verhaal met de hoofdpersoon Ariane, aangezien ze onwetend is over een aantal dingen en hier vragen over stelt, komen wij als lezer ook steeds meer te weten. De verschillende personages ontwikkelen zich ook steeds verder door het verhaal heen, waardoor je er als lezer ook echt een band mee krijgt.
Het verhaal zit vol puzzelstukjes die je als lezer aan het denken zet, je wordt enorm getriggerd om mee te denken hoe dat de situatie in elkaar zit. De mythologische elementen en verhalen die Petra door de verhaallijn heeft weten te gebruiken, spreken mij als lezer en grote liefhebber van mythologie erg aan. Voor mij kreeg het verhaal hierdoor veel meer diepgang.
Ik heb nog niet eerder verhalen van Petra Doom gelezen, maar met dit boek heeft ze me weten te overtuigen dat ze schrijftalent heeft. Haar schrijfstijl is vlot en krachtig, waardoor het verhaal heerlijk en prettig wegleest. Ze weet het zo te verwoorden dat je in deze magische wereld zit.
Ik heb van begin tot eind echt genoten van dit spannende, mooie en fantasierijke verhaal van Petra Doom. Deze serie is echt een aanrader om aan te beginnen.
Ik hoop alleen dat Petra ons niet te lang in spanning laat zitten en we snel verder mogen lezen, want ik wil enorm, echt enorm graag weten hoe het afloopt!
De cover van het boek is veelbelovend. De mooie paarse cover met daarop in grote witte letters de titel. Daaromheen is een patroon van sierlijke krullen met daar doorheen muziektekens. Deze sierlijke krullen zijn ook subtiel in de titel verwerkt waardoor het samen een enorm krachtig en aansluitend geheel vormen. Het is een cover die mij enorm aanspreekt.
Tijdens het lezen:
Voorin het boek is een woordenlijst en de werking van verschillende liederen weergegeven. Deze geven duidelijkheid over de verschillende liederen die in het verhaal aan bod komen. Het duurde even voordat ik helemaal in het verhaal zat. Dit was, omdat ik even moest wennen aan bepaalde benamingen en alle personages in het verhaal. Toen ik eenmaal dat punt voorbij was, kon ik niet meer stoppen met lezen.
Conclusie:
Wanneer je in het verhaal zit, kan je met dit boek gewoon niet meer stoppen met lezen.
De verhaallijn is enorm sterk. Het verhaal neemt veel onverwachte wendingen, waardoor dat je als lezer op het puntje van je stoel blijft omdat je wilt weten wat er gebeurd en vooral hoe het afloopt. Ook de opbouw naar het plot is ijzersterk.
De personages zijn goed uitgewerkt. Ze hebben echt allemaal een eigen karakter en eigen manier van doen. We beleven het hele verhaal met de hoofdpersoon Ariane, aangezien ze onwetend is over een aantal dingen en hier vragen over stelt, komen wij als lezer ook steeds meer te weten. De verschillende personages ontwikkelen zich ook steeds verder door het verhaal heen, waardoor je er als lezer ook echt een band mee krijgt.
Het verhaal zit vol puzzelstukjes die je als lezer aan het denken zet, je wordt enorm getriggerd om mee te denken hoe dat de situatie in elkaar zit. De mythologische elementen en verhalen die Petra door de verhaallijn heeft weten te gebruiken, spreken mij als lezer en grote liefhebber van mythologie erg aan. Voor mij kreeg het verhaal hierdoor veel meer diepgang.
Ik heb nog niet eerder verhalen van Petra Doom gelezen, maar met dit boek heeft ze me weten te overtuigen dat ze schrijftalent heeft. Haar schrijfstijl is vlot en krachtig, waardoor het verhaal heerlijk en prettig wegleest. Ze weet het zo te verwoorden dat je in deze magische wereld zit.
Ik heb van begin tot eind echt genoten van dit spannende, mooie en fantasierijke verhaal van Petra Doom. Deze serie is echt een aanrader om aan te beginnen.
Ik hoop alleen dat Petra ons niet te lang in spanning laat zitten en we snel verder mogen lezen, want ik wil enorm, echt enorm graag weten hoe het afloopt!
December 6, 2021
Kom mee met mij, kind van muziek. Ik zal je schoonheid laten zien die je niet kon vermoeden.
Mijn twee grote liefdes (lezen en muziek) gecombineerd, wat wil een mens nog meer?
Er is nog iemand die dat ooit gedaan heeft (Greg Bear: Het eindeloze concert) en sindsdien ben ik hopeloos verknocht aan het Fantasy-genre.
Petra Doom is mijn favoriete nederlandstalige fantasy-schrijfster. Dat was ze al, maar bij deze heeft ze die positie voor mij nog eens bevestigd.
Soms vroeg Ariane zich af of het mogelijk was om te veel van muziek te houden.
'Het lied van Ariane' is een prachtig boek. En dan heb ik het alleen nog maar over het visuele aspect: de mooie cover en het schitterende binnenwerk. Daar kan ik als wannabe-auteur alleen maar jaloers op zijn.
Dingen zijn niet minder reëel, alleen omdat het merendeel van de mensen ze niet kunnen horen.
Het verhaal begint vrij standaard voor een YA, maar er zitten een aantal twists in die ik niet had zien aankomen. Ik herkende hierin de stijl van 'Overstekers', de eerste serie van deze auteur.
De personages vond ik erg boeiend. Alleen Ariane zelf, bleef voor mij wat aan de oppervlakte drijven. Ik miste een uitgesproken persoonlijkheid. Misschien omdat zij nog moet groeien in het vervolg van deze serie?
Wel herkenbaar was de twijfel over zichzelf, haar talent. Iets wat, denk ik, veel muzikanten doormaken.
De ruimte die je voor een geliefde hebt gemaakt, kan veranderen in een gat in je ziel.
Het verhaal komt erg traag op gang, maar in de tweede helft gaat het plots met een rotvaart vooruit en zit je in een rollercoaster die je meesleurt in alle hoogtes en laagtes tot de allerlaatste bladzijde.
Heerlijk! Wanneer komt deel 2 uit?
Dit boek verdient een soundtrack, dus ik ben zo vrij geweest er zelf eentje te maken:
https://open.spotify.com/playlist/3OW...
Soms weet je wat je moet doen en doe je het, zonder dat je erover nadenkt.
Mijn twee grote liefdes (lezen en muziek) gecombineerd, wat wil een mens nog meer?
Er is nog iemand die dat ooit gedaan heeft (Greg Bear: Het eindeloze concert) en sindsdien ben ik hopeloos verknocht aan het Fantasy-genre.
Petra Doom is mijn favoriete nederlandstalige fantasy-schrijfster. Dat was ze al, maar bij deze heeft ze die positie voor mij nog eens bevestigd.
Soms vroeg Ariane zich af of het mogelijk was om te veel van muziek te houden.
'Het lied van Ariane' is een prachtig boek. En dan heb ik het alleen nog maar over het visuele aspect: de mooie cover en het schitterende binnenwerk. Daar kan ik als wannabe-auteur alleen maar jaloers op zijn.
Dingen zijn niet minder reëel, alleen omdat het merendeel van de mensen ze niet kunnen horen.
Het verhaal begint vrij standaard voor een YA, maar er zitten een aantal twists in die ik niet had zien aankomen. Ik herkende hierin de stijl van 'Overstekers', de eerste serie van deze auteur.
De personages vond ik erg boeiend. Alleen Ariane zelf, bleef voor mij wat aan de oppervlakte drijven. Ik miste een uitgesproken persoonlijkheid. Misschien omdat zij nog moet groeien in het vervolg van deze serie?
Wel herkenbaar was de twijfel over zichzelf, haar talent. Iets wat, denk ik, veel muzikanten doormaken.
De ruimte die je voor een geliefde hebt gemaakt, kan veranderen in een gat in je ziel.
Het verhaal komt erg traag op gang, maar in de tweede helft gaat het plots met een rotvaart vooruit en zit je in een rollercoaster die je meesleurt in alle hoogtes en laagtes tot de allerlaatste bladzijde.
Heerlijk! Wanneer komt deel 2 uit?
Dit boek verdient een soundtrack, dus ik ben zo vrij geweest er zelf eentje te maken:
https://open.spotify.com/playlist/3OW...
Soms weet je wat je moet doen en doe je het, zonder dat je erover nadenkt.
October 23, 2022
Ik heb me zonet gerealiseerd dat ik veel meer van fantasie boeken hou dan ik mij herinner/van besef was. Ik vond het echt goed wel stom dat ik nu ook de volgende boeken moet lezen om alles te weten te komen. Ik dacht echt dat Lorcan een relatie zouden krijgen of toch in dit boek, MAAR KIJK DAN HEB JE HET EINDE. Het doet mij denken aan young royals de ‘I love you, I hope you have a nice Christmas’ scene. Het ding is ook dat ik zo goed al nooit straight romance boeken lees maar wanneer ik een actie/thriller lees met een side relatie/ship ga ik echt schreeuwen (zoals in asylum ook ongeveer het geval is) wanneer het romantische wordt. Alleen is het zeer kut dat ER NU GEEN HAPPY ENDIG IS maar kijk, ik vind het idee echt geweldig. Voor de laatste 50 pagina’s was ik echt zo van ‘nee’ omdat ik het een goed boek vond maar iedereen een schuld gevoel zou hebben en dat vond ik zeer zielig, maar aan het einde was alles uitgelegd en zou niemand nog een schuldgevoel moeten hebben alleen Elena ergens maar ook weer niet. Ik ben dit boek begonnen ergens in de voor avond denk ik, ik heb gelezen tot ‘s nachts en heb het de volgende dag uitgelezen, dus ik denk dat dat in iets meer dan 24 uur gebeurd is.
AAAHGGSJABQSK ik vind het zo stom dat ik nu de volgende boeken ook moet lezen omdat ik meer te doen heb. Maar kijk, mijn andere boeken moeten wachten denk ik dan. En dan moet ik gewoon hopen dat de andere boeken ook de moeite waard zijn.
AAAHGGSJABQSK ik vind het zo stom dat ik nu de volgende boeken ook moet lezen omdat ik meer te doen heb. Maar kijk, mijn andere boeken moeten wachten denk ik dan. En dan moet ik gewoon hopen dat de andere boeken ook de moeite waard zijn.
November 24, 2021
Het eerste Nederlandse boek in een tijdje en het heeft me niet teleurgesteld. Het lied van Ariane had me vanaf het eerste hoofdstuk in haar greep en liet me niet meer los tot ik de laatste pagina had omgedraaid.
Hoewel de plot redelijk standaard was voor een ya fantasy book (onwetend kind met krachten wordt ontdekt door toeval en wordt meegeslepen in een wereld die ze totaal niet kent example A: tmi, example B: hp) had het nog een aantal verassende twists en turns die het zeker de moeite waard maakte om de pagina's te blijven omdraaien.
Een bonuspunt is ook dat de schrijfstijl zeer vlot overkwam. De woordkeuze gaf me vaak ook het gevoel dat Doom wist hoe ze een bepaald gevoel moest meegeven zonder dat het 'cringe' werd.
Dus Het lied van Ariane is zeker de moeite waard om het een plekje te geven op je tbr. je zal er zeker geen spijt van hebben!
4.25 ☆
p.s. de cover is bloedmooi. ik zou het alleen al daarom doen.
Hoewel de plot redelijk standaard was voor een ya fantasy book (onwetend kind met krachten wordt ontdekt door toeval en wordt meegeslepen in een wereld die ze totaal niet kent example A: tmi, example B: hp) had het nog een aantal verassende twists en turns die het zeker de moeite waard maakte om de pagina's te blijven omdraaien.
Een bonuspunt is ook dat de schrijfstijl zeer vlot overkwam. De woordkeuze gaf me vaak ook het gevoel dat Doom wist hoe ze een bepaald gevoel moest meegeven zonder dat het 'cringe' werd.
Dus Het lied van Ariane is zeker de moeite waard om het een plekje te geven op je tbr. je zal er zeker geen spijt van hebben!
4.25 ☆
p.s. de cover is bloedmooi. ik zou het alleen al daarom doen.
May 17, 2022
In Parijs klinkt overal muziek, zeker in het prestigieuze Conservatoire Eurydice. Maar hoort Ariane daar wel thuis? Ze twijfelt niet alleen aan haar talent maar ook aan haar verstand: nacht na nacht schrikt ze wakker van een melodie die er niet is. En waarom voelt ze de drang om in te grijpen wanneer een onbekende jongen overvallen wordt? Ze ontdekt een ontstellende waarheid: dat Liederen van Kracht de enige verdediging zijn tegen een oeroud kwaad. In de straten van Parijs waart een dreiging rond die alles zou kunnen veranderen.
Magie, muziek en elementen uit de Griekse mythologie in een boek? Wow! Ik was zo nieuwsgierig. En het heeft me helemaal niet teleurgesteld. Petra heeft het allemaal prachtig kunnen combineren in een facinerend en spannend fantasy verhaal dat me meevoerde naar het wondermooie Parijs.
Magie, muziek en elementen uit de Griekse mythologie in een boek? Wow! Ik was zo nieuwsgierig. En het heeft me helemaal niet teleurgesteld. Petra heeft het allemaal prachtig kunnen combineren in een facinerend en spannend fantasy verhaal dat me meevoerde naar het wondermooie Parijs.
July 21, 2025
Heerlijk concept dat muziek verweeft in de magie. Leuk om het eens op een andere manier te zien. Misschien net wat moeilijker om visueel in het hoofd te krijgen. Het kan ook een meerwaarde zijn om klassieke muziekstukken te kennen zodat het ook "gehoord" kan worden in gedachten. Ook grote diversiteit bij de hoofdkarakters zodat het een boeiend geheel blijft, al zijn er ook die niet verder uitgewerkt zijn (misschien in volgende delen?). Niet alles is voorspelbaar, wat het mooi spannend houdt.
De layout en indeling verdienen ook pluspunten. Je leert de magie wat kennen met quotes aan het begin van hoofdstukken. Tof gevonden! Bovendien ook prachtig artistiek ontworpen. Met de opgedane kennis doorheen het boek zou ik het zelfs eens opnieuw willen lezen, want ongetwijfeld komen er zo nieuwe inzichten naar boven.
Top boek! Op naar het volgende deel :-)
De layout en indeling verdienen ook pluspunten. Je leert de magie wat kennen met quotes aan het begin van hoofdstukken. Tof gevonden! Bovendien ook prachtig artistiek ontworpen. Met de opgedane kennis doorheen het boek zou ik het zelfs eens opnieuw willen lezen, want ongetwijfeld komen er zo nieuwe inzichten naar boven.
Top boek! Op naar het volgende deel :-)
November 7, 2022
Het heeft enorm lang geduurd aleer ik dit boek uit had. Er is geen enkele sprake van karakterontwikkeling en de verschillende onderdelen van deze 'wereld' werden niet behoorlijk uit de doeken gedaan waardoor de gevechten in mijn hoofd werden gereduceerd tot een hoopje mensen dat wat ongemakkelijk tegenover elkaar stond te neuriën. Het complete gebrek aan deftige uitwerking werd verdoezeld door pretentieus schrijven, onnodig lange beschrijvingen over dingen die er niet toe doen en ronduit belachelijke hersenspinsels van de compleet onuitstaanbare protagonisten. Voor mijn part een valse noot (get it?) in het fantasy young adult genre.
March 10, 2022
Ik had niet verwacht dat ik deze zo goed ging vinden maar wauw! Het heeft een paar cliché's van de YA fantasy wereld, maar door de originele magie negeer je dit gemakkelijk. Het leest ook zeer vlot weg, ik had niet door dat er al twee uren gepasseerd waren terwijl ik het aan het uitlezen was (ik moest nog de helft lezen en heb het in één ruk doorgelezen!).
March 1, 2023
Ik vond het boek echt geweldig en het enige waar ik mij aan “stoorde” was het feit dat Lorcan en Ariane zoveel “sexual tension” hadden tussen hen en die gaat waarschijnlijk pas in 1 van de latere boeken eindelijk beantwoord worden en die boeken zijn nog niet geschreven dus ik lijd nog even langer hahaha
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 1, 2024
Geweldig boek, nog lang geleden dat ik zo in een boek ben opgegaan. Het fantasy aspect was heel goed opgebouwd en kon ik vanaf hoofdstuk 2 perfect volgen. De karakters en hun relaties was hetgeen dat me liet doorlezen en de actie en intrige heeft mijn hart meerdere keren sneller doen slaan. Ik kan niet wachten om de volgende boeken in de reeks te lezen!
April 14, 2025
Het idee achter dit boek, magie en monsters gekoppeld aan muziek en de mythe van Orpheus, zit ontzettend goed in elkaar. Bovendien is het erg goed geschreven. Het is YA en de hoofdpersonen zijn jong, maar hoewel ikzelf eerder een oud wijf ben zat dat me absoluut niet in de weg. Zodra ik kan ga ik verder met het volgende deel.
Displaying 1 - 30 of 49 reviews