Een jaar lang verruilden Jasper van Kuijk, zijn vrouw Ems en hun drie zoons (Zeven, Vijf en Drie) de Delftse binnenstad voor het Zweedse platteland nabij Karlstad. Zweden: het land van Van Kuijks moeder, zijn bonusland. Ze zagen het als een kans om de Zweedse taal en cultuur beter te leren kennen en de drukte en dynamiek van het leven in de stad achter zich te laten.
Uiterst geestig en liefdevol beschrijft Van Kuijk wat zo’n emigratie behelst. De uitdaging om een heel leven te verplaatsen: het zoeken van een school en een huis, gedoe met autoriteiten als gemeente en belastingdienst, je draai vinden in een gemeenschap. Het romantische idee van een ideaal land waar je wilde aardbeien kunt plukken en elanden in je tuin kunt zien tegenover de realistische, soms minder rooskleurige werkelijkheid.
Jasper van Kuijk is ontwerpwetenschapper, columnist en cabaretier ‘in ruste’. Jasper is verbonden aan de TU Delft en de Universiteit van Karlstad in Zweden. In de Volkskrant schrijft hij de column ‘Hoe moeilijk kan het zijn?’, waarin hij denkfouten in hedendaagse ontwerpen fileert. In 2022 verhuisde hij naar Zweden, maar niet voordat hij De slimste mens wist te winnen.
Vlot geschreven. Fijn, realistisch inkijkje met de nodige, maar ook niet doorgeslagen, nuance. Veel te weten gekomen over wat er komt kijken bij een emigratie naar Zweden. Uitwijding over verschillend coronabeleid tussen Zweden en Nederland vond ik wat minder, maar dat was denk ik onvermijdelijk en geeft over een aantal jaar misschien juist een interessant tijdsbeeld.
“Eigenlijk is alles nog gewoon hetzelfde, maar door dat we weg zijn geweest zijn wij veranderd. Waardoor alles wat hetzelfde is gebleven anders is.” (p. 111)
Een eerlijk inkijkje in het (tijdelijke) leven in Zweden. Ik kan alleen maar concluderen: wat zou ik graag leven in een houten huisje met een grote (moes)tuin!
Een vermakelijk en vlotlezend boekje met hier en daar ook nog wat feitjes over Zweden die ik niet wist. Niet bekend zijnde met de auteur, vroeg ik me van tevoren af of het niet enigszins een naïef verslag van een verwende dromer zou zijn, maar dat bleek absoluut niet het geval. Van Kuijk beschrijft het jaar genuanceerd met hoogtepunten en dieptepunten en niet alleen als een romantische idylle. Ook de noot over de Nederlandse berichtgeving over de coronacrisis in Zweden vond ik in eerste instantie interessant, maar meer naar het einde toe herhaalde het zich wel veel en begon ik voor mijn gevoel de irritatie van de auteur daarover iets teveel te voelen. Maar verder was het een heerlijk boek dat ik in één ruk heb uitgelezen.
Dit is een leuk boek, in de geest van ‘Ik vertrek’, al is het in dit geval de bedoeling van de hoofdpersonen niet langer dan een jaar weg te blijven uit Nederland. Jasper van Kuijk vertrekt met vrouw en kinderen naar Zweden, het land van zijn moeder dat hij, zoals blijkt als hij er eenmaal woont, minder goed kende dat hij dacht. ‘Bonusland’ is een leuke en soms zelfs hilarische aaneenschakeling van praktische en emotionele gebeurtenissen die je kunnen overkomen bij emigratie. Het boek geeft daarnaast een specifiek beeld van Zweden als een land dat weliswaar in natuur en ruimte uniek is maar in zijn maatschappijinrichting en bijbehorende pluspunten, minpunten en problemen soms een kopie lijkt van Nederland. Per saldo moet ik als Zwedenliefhebber (gelukkig) concluderen dat het land, ondanks de negatieve berichten die erover de laatste maanden in de pers te lezen waren, nog steeds een land is waar je graag terecht zou willen komen als je gedwongen zou zijn Nederland te ontvluchten.
Ik kwam Bonusland tegen en als liefhebber van het land Zweden leek het mij leuk om eens te lezen hoe het zou vergaan met een gezin dat een jaar op het Zweedse platteland besluit te gaan wonen. Jasper is daarnaast ook cabaretier en ik ging er dan ook maar vanuit dat hij wel een paar leuke kwinkslagen wist te maken. Dat bleek ook het geval al is het boek niet humoristisch ingestoken. Ik vond het mooi hoe de aanloop en de eerste tijd in Zweden werd beschreven. Het integreren in de samenleving en de cultuur, de obstakels waar ze tegenaan zijn gelopen en alles meer. Een beetje jammer is wel dat de Coronapandemie het plan iets wat beïnvloed. helaas kun je ze als lezer moeilijk vragen nog eens een jaartje daar te gaan wonen, en ik vond wel dat de pandemie goed verweven was in het verhaal en duidelijk maakte wat het met hen deed, maar uiteindelijk had het me leuker geleken om te lezen wat ze zonder die pandemie ervan gemaakt zouden hebben. Dat neemt niet weg dat het absoluut een leuk boek is voor tussendoor, dat het snel wegleest en soms ook grappig is en ik heb er eigenlijk nog meer van genoten dan ik had verwacht. 4 sterren! zeker een aanrader.
Schrijver Jasper van Kuijk vertrekt voor een jaar naar Zweden en beschrijft heerlijk beeldend (en met een tikkie humor) hoe hem en zijn gezin dat bevalt. Verwacht geen Ik Vertrek-situaties, want het gaat allemaal vrij voorspoedig, maar je krijgt wel een genuanceerder beeld van Zweden. Zo bejubelen we in Nederland hun gratis kinderopvangbeleid, maar leert dit boek je dat dat allemaal wat minder geweldig is dan wij denken. Ook is hun immigratiebeleid toch wat krakkemikkiger dan je door het Journaal zou denken, maar was hun coronabeleid echt niet zo idioot als ons werd voorgeschoteld.
Gewoon een lekker wegleesboek. En oh ja, nu wil ik naar Zweden en al hun zoete broodjes proeven en natuur bekijken.
Beroerde timing met corona. Ik vond de laatste hoofdstukken, die er erg over gaan, daarom (nu) niet meer zo interessant om te lezen, vooral ook omdat het een beetje bleef hangen in de verdediging van de Zweedse aanpak (en herhaling ervan) en niet per se in een concrete beleving. Leuk boekje wel verder + nu zin om een keer naar Zweden te gaan!
Heel erg leuk boek! Leuk om op deze manier over Zweden te lezen. Ik vond het informatief en leest (of luistert in mijn geval) lekker vlot weg en is grappig. Aanrader.
Ik ben er denk ik ook achter dat ik mannelijke narrators veel prettiger vind dan vrouwelijke.
Voor Zweden had ik altijd al een zwak. Het begon met een taalcursus en in 2012 een eerste vakantie. Helaas bleef het voor mij een vakantiebestemming. Ik was dan ook enorm nieuwsgierig om het verhaal van Jasper van Kuijk te lezen die het met zijn gezin aandurfde om van een vakantiebestemming een tijdelijke woonbestemming te maken. Wat was dat een fijn boek om te lezen! Bonusland is erg vlot geschreven en chronologisch opgevat. Vanaf de voorbereidingen van de verhuis tot de terugkeer volgen we het leven van de familie van Kuijk. Uiteraard in beknopte versie, maar nét genoeg om je als lezer een goed beeld te kunnen vormen van de ervaring. De schrijver schept geen eenzijdig positief beeld van de verhuizing en beschrijft even goed de minder leuke kanten van een emigratie. Hij heeft oog voor verschillende aspecten binnen de samenleving die noodzakelijkerwijs gepaard gaan met een verhuis, zowel de praktische, bureaucratische rompslomp als de culturele verschillen en de impact op het sociale leven. Ook wat je van een stand up comedian mag verwachten, een grapje hier en daar, wordt waargemaakt in het boek. Deze subtiele humor geeft het boek een extra ster. Vaak moest ik meer dan glimlachen met de plastische beschrijvingen en taalgrapjes, gaande van taprika’s, de Herreys (nostalgie!) tot feesten op sokken. Jammer genoeg viel het jaar in Zweden van de familie Kuijk deels samen met de coronacrisis. Dit maakt het boek extra interessant om net nu te lezen. De auteur nuanceert namelijk de Nederlandse verslaggeving over de Zweedse corona-aanpak, een verslaggeving die vergelijkbaar is met de Vlaamse. Waar de media Zweden een laissez-passer houding verwijten, blijkt dit heel anders ervaren te worden door de mensen die er effectief wonen. Hoewel de Zweedse maatregelen minder streng waren, was het ook niet zo dat er helemaal niets gebeurde. De Zweedse aanpak baseert zich op het verantwoordelijkheidsgevoel van haar burgers, wat meestal ook werkt. De lange termijnvisie waarbij men enerzijds tracht de besmettingen in te perken, maar anderzijds het sociaal-maatschappelijk leven niet volledig lam wil leggen, wijkt uiteraard erg af van de aanpak in België. Een boek waarin de verslaggeving van de hedendaagse media kritisch bekeken wordt, ik vond het een verademing! Bonusland is een interessant boek, of je nu een Zweden-fan bent of niet, of je nu wil emigreren of niet. Het boek laat ons kennismaken met een andere cultuur, een andere levensopvatting, een ander beleid en zet je op deze manier aan het denken over je eigen levenswijze. En de échte Zweden-fans… die sluiten dit boek af met een vleugje jaloezie.
When I came across this book, I was triggered by the title. Bonus land, it sounds like something nice to 'have'. A plus, an extra of something good.
And that's more or less what is described. A year of living in another country. A country not really foreign to Jasper, because his mother is Swedish. But foreign, because he isn't raised bilingually and he knows Sweden 'only from holidays'. The country does pull, both him and his wife so they decide to take the leap and go live there for a year.
What they need to organize, what they encounter (both literally in the form of moose and other animals as well as emotionally), differences between and similar things in both countries, the path to fit in, the path to leave the place/spot they created for themselves...
An interesting book and at times very recognizable.
Dat Van Kuijk een veelzijdig man is, is bekend. In zijn boek Bonusland beschrijft hij op vrolijke en toegankelijke manier hoe het is om met je gezin met jonge kinderen een jaar naar Zweden te emigreren. Geen zware kost, hier en daar anekdotisch, prettig te lezen als je toch in Zweden op vakantie bent.
Vlot en eerlijk boekje over een jaar wonen in Zweden. Van Kuijk (Zweedse moeder, Nederlandse vader) gaat met vrouw en drie kinderen (3, 5, 7 jaar oude jongens) op het Zweedse platteland wonen. Door corona komen niet alle plannen van de grond. Aardig inkijkje in Zweedse cultuur (en Nederlandse als contrast soms)
Citaten:
Ergens best raar hoe mijn ervaringen in Nederland ervoor zorgen dat als iemand me snel helpt, en vrien delijk en flexibel is, mijn eerste reactie achterdocht is.
Al speurende stuit ik op een onderzoek waarin wordt gesteld dat de Zweedse bevolking de op één na meest getatoeëerde van alle onderzochte landen is. 47 procent van de Zweedse internetrespondenten gaf aan ten minste één tattoo te hebben.
Zweden gaan er uit dat de overheid in principe het beste met ze voorheeft. En de overheid gaat ervan uit dat burgers in principe hun best doen om hun verantwoordelijkheid te nemen. Er gaat veel op basis van verzoeken, richtlij nen en vertrouwen. Toen wij op school ons inkomen moesten opgeven om de hoogte van de kosten voor de buitenschoolse opvang te bepalen, hoefden we nooit een kopietje, printje of wat dan ook mee te sturen. Men ging ervan uit dat wat we opgaven zou kloppen.
Maar waar de Zweden op individueel niveau mogelijk wat conformistischer zijn, is het land als geheel opmer kelijk eigenwijs. Zweden was er vroeg bij met genereu ze kinderopvang, veiligheidsgordels, gelijkwaardigheid van man en vrouw, duurzame energie en ving grote aantallen migranten op tijdens de Europese vluchtelin gencrisis. Allemaal keuzen die (destijds) internationaal gezien nogal afwijkend waren. Met als recentste voor beeld dus het coronabeleid.
(Audioboek) Een jaar op het Zweedse platteland wonen, dat klinkt als een droom! Door middel van grappige anekdotes vertelt de schrijver hoe hij en zijn gezin dat jaar hebben beleefd. Vooral de stukjes over Zweedse "eigenaardigheden" (zo noem ik het maar even) vond ik leuk om te luisteren. Zoals: de voorliefde voor korv med bröd (soort hotdog), dat de Zweden leenwoorden fonetisch schrijven (dating = dejting en site = sajt) en dat ze aan het begin van de winter alles wat maar enigszins licht geeft te voorschijn halen om op te hangen of voor het raam te zetten. Aan de andere kant wordt het droombeeld van Zweden als land waar alles (m.n. in sociaal opzicht) goed geregeld is bijgesteld en blijkt dat het ook daar, net als in Nederland, soms schuurt in de maatschappij. 3 sterren
De schrijver van dit boek verhuisd met zijn gezin voor een jaar naar Zweden, het geboorteland van zijn moeder, om meer te leren over het land en de inwoners. In dit boek verteld hij, op chronologische wijze, over zijn ervaringen. Voor mij was dit een boek van te veel en te weinig: er zit bijvoorbeeld te veel corona in, en te weinig winterseizoen in Zweden. Er wordt te veel geschreven over de prominente rol van vrouwen in Zweden, en er wordt haast niets geschreven over de ervaringen van zijn eigen vrouw, Ems. Het boek is luchtig en toegankelijk en door de feitjes en anekdotes ben ik meer te weten gekomen over Zweden.
Door dit boek kreeg ik zin om bijna zelf naar Zweden te verhuizen voor een jaar.
Vorig jaar de columns en foto's van Jasper gevolgd om mee te kunnen genieten van de verhuizing van een jaar naar Zweden. Daardoor wel herkenbare stukken in dit boek, maar omdat het niet de columns zijn die afgedrukt zijn in dit boek, leest het makkelijk weg.
Het boek neemt je voor een jaar mee naar Zweden. Je maakt de seizoenen mee en hoe een proces is van een jaar leven daar. Wat het doet met een gezin en waar je tegen aan loopt, maar ook hoe anders je een land leert kennen dan er op vakantie zijn.
Erg genoten van dit luisterboek! Jasper van Kuijk heeft een prettige voorleesstem, daarnaast vond ik het erg fijn dat hij ook over alle tegenslagen verteld. Want uiteraard is emigreren naar Zweden niet bepaald een sprookje, al voelt dat soms misschien wel zo.
Jammer dat een flink deel van het jaar werd overschaduwd door corona, iets dat veel roet in het eten gooide en ervoor zorgde dat het gezin plannen moest annuleren. Mede daarom zou het me niets verbazen als ze nog eens voor langere tijd terugkeren.
Het verhaal heeft er in ieder geval voor gezorgd dat ik snel naar Zweden toe wil gaan. Ik ben erg benieuwd naar alle prachtige natuur en dat heerlijke zomerfruit.
Omdat ik soms even op een dwaalspoor zit, even niet weet wat te lezen, lees ik dan een non-fictie boek. Zo ook nu. In eerste instantie was ik heel blij dot boek ontdekt te hebben. Het onderwerp sprak me echt aam. Een gezin gaat voor een jaar in Zweden wonen. Eerder las ik Het huis op het einde, met een vergelijkbaar onderwerp, en dat vond ik echt een prachtig boek. Helaas stelde dit boek me erg teleur. Nergens echt pakkend. Een droge opsomming van feiten rondom een emigratie. Soms een poging om grappig te schrijven. Toen ik merkte dat ik hele stukken oversloeg ben ik maar gestopt met dit boek.
3,5 ster naar boven afgerond. Dit boek is ietwat simplistisch geschreven en op momenten te uitleggerig naar mijn smaak, maar desalniettemin is het een verrukkelijk verhaal. Jasper van Kuijk brengt het grote en kleine van migratie subtiel en intelligent samen: integratie, beeldvorming, nationale tradities, alledaagse gewoonten en verrassende ontdekkingen over zichzelf, zijn bonusland Zweden en zijn geboorteland Nederland. Bovenal is het reisverhaal van Jasper en zijn sympathieke gezin van vijf heerlijk knus.
Bonusland geeft een realistische inkijk in hoe het is om een jaar in Zweden te wonen. Op het platteland en omringt door de Zweedse cultuur, natuur en mensen. Dat het boek de ervaring niet verheerlijkt maar een eerlijk beeld blijft schetsen is een verademing. Des te meer komen de omschrijvingen van de rust, het fijne (kleine) schooltje en de natuur tot z’n recht.
Als liefhebber van Zweden, met de wens om er nog eens langer te verblijven, voelde dit boek nostalgisch en kon ik goed meeleven met de laatste weemoedige hoofdstukken.
Eerlijke, (zelf-)kritische blik op wat we allemaal moeten. Fijn om meegenomen te worden in de ervaringen inclusief de twijfel. Dit boek is tegelijk enthousiasmerend als ontnuchterend als je plannen hebt om naar Zweden te verhuizen. Wat een fijn boek!
Na zelf een half jaar in Zweden gewoon te hebben, voelt dit boek als thuiskomen in mijn bonusland. Jasper schrijft superleuk en geeft me het gevoel dat ik er zelf weer rondloop en beter gister dan morgen terug moet gaan. Tack så mycket!
Leuk, oké geschreven, en vooral een mooi kijkje in het verschil tussen NL en Zweden en wat er komt kijken, praktisch en qua emoties etc ook, bij een jaar in een ander land. Ik wil ook een tuin als een voetbalveld en smultrons plukken bij de zonsondergang!
Leuk geschreven! Als iemand die in dezelfde periode ook een jaar in Zweden heeft gewoond, vond ik het verhaal erg herkenbaar. (Dit boek gaf me zo veel (extra) heimwee naar Zweden, dat ik spontaan een tripje naar Zweden heb geboekt)
Leuk om over zijn ervaring in Zweden te lezen. Ik verlang nu nog meer en nog intenser naar hetzelfde proberen maar dan in Noorwegen. Mooi verhaal, interessante feitjes en leest zo weg.