Ο Άγγελος βλέπει τη ζωή του να καταρρέει μέρα με τη μέρα. Η γυναίκα της ζωής του πεθαίνει, χάνει τη δουλειά του και όλοι τον εγκαταλείπουν. Όλα αυτά μετά την επίσκεψή του στο νεκρομαντείο του Αχέροντα… Όταν αρχίσει να νιώθει ότι τον παρακολουθούν και αντιληφθεί πως κάποιος –ή κάποιοι;– των καταδιώκει, ένας άντρας θα εμφανιστεί από το πουθενά και θα προσφερθεί να τον βοηθήσει. Την ίδια στιγμή κάποιος άλλος οδεύει προς τον Άδη. Προδομένος από όλους, ξέρει από πριν ότι οι τρεις δικαστές δεν πρόκειται να δείξουν επιείκεια απέναντί του. Τα βασανιστήρια του κάτω κόσμου τον περιμένουν και δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτό. Τι ενώνει τους δύο αυτούς άντρες; Τι κρύβεται πίσω από την προδοσία και τι είναι αυτό που θέλουν πραγματικά οι θεοί;
Η Κατάβαση είναι μια καθηλωτική, σκοτεινή ιστορία για τη σύγκρουση ανάμεσα στον αρχαίο και στον σύγχρονο κόσμο. Ένας σκληρός και ανελέητος αγώνας δρόμου ανάμεσα σε θεούς και θνητούς. Και η απόδειξη ότι η κόλαση θα είναι πάντα ίδια για όλους…
Ο Μάριος Δημητριάδης κατάγεται από τον Ασκό Θεσσαλονίκης και έχει κάνει σπουδές γεωπονίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Παίζει κλασική και ηλεκτρική κιθάρα και είναι μέλος του progressive death metal συγκροτήματος Asfodelos, το ντεμπούτο των οποίων “Dark Bowels of Cosmic Oblivion” κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2023. Ταυτόχρονα παίζει διασκευές με το ακουστικό σχήμα Roua Mat. Αποτελεί έναν από τους ιδρυτές του φεστιβάλ φαντασίας Fantasmagoria το οποίο έχει λάβει τη διεθνή πιστοποίηση EFFE που αποτελεί την ευρωπαϊκή σφραγίδα ποιότητας. Έχει κυκλοφορήσει δώδεκα βιβλία και έχει συμμετάσχει με διηγήματά του σε δεκαεπτά ανθολογίες και ηλεκτρονικά περιοδικά. Έχει συνεργαστεί επίσημα με τα συγκροτήματα Judas Priest, Dark Tranquility, Nightwish, Suicide Silence, Gamma Ray, Katatonia, Sabaton, Nile, Alestorm, Revocation, Rotting Christ, Nightrage, Suicidal Angels, Innerwish, Until Rain, Xelyruth, Sunburst, Emerald Sun, Nightstalker, Enemy of Reality, καθώς και με τους συγγραφείς Graham Masterton, Adam Nevill, Grady Hendrix, Yoon Ha Lee, Paul Tremblay, Darcy Coates για λογαριασμό του λογοτεχνικού/μουσικού project «The Metal Chapters».
Έχει εκδώσει τα βιβλία: –"Σκοτεινές Μέρες" (Δεκέμβριος 2014, λογεῖον, επανέκδοση από τις Εκδόσεις Bookstagram τον Απρίλιο του 2023). –"Αγκαλιάζοντας το έρεβος" (Μάιος 2017, Το Aνώνυμο Bιβλίο, επανέκδοση από τις Εκδόσεις Bookstagram τον Απρίλιο του 2023). –"Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών”, μυθιστόρημα σε συνεργασία με τον συγγραφέα Γιώργο Δάμτσιο (Σεπτέμβριος 2017, εκδόσεις Λυκόφως, επανέκδοση τον Μάρτιο του 2023 από τις "Εκδόσεις Bookstagram"). –"The Metal Chapters Vol. I", λογοτεχνικό/μουσικό project, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Γιώργο Δάμτσιο (Απρίλιος 2018, πρότυπες εκδόσεις Πηγή). Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα Αγγλικά τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. –"Οι Μακάριοι" (Οκτώβριος 2018, Εκδόσεις Bell) –"Φωνές από την άβυσσο" (Φεβρουάριος 2020, Εκδόσεις Bell) –"The Metal Chapters Vol. II", λογοτεχνικό/μουσικό project, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Γιώργο Δάμτσιο (Ιούνιος 2020, πρότυπες εκδόσεις Πηγή). Το βιβλίο κυκλοφόρησε ταυτόχρονα και στα Αγγλικά. –"Οι μορφές ανάμεσά μας" (Δεκέμβριος 2020, Nyctophilia ως δωρεάν e-book, εκδόθηκε από τις "Εκδόσεις Bookstagram" τον Απρίλιο του 2023) –"Κατάβαση" (Σεπτέμβριος 2021, Εκδόσεις Bell) –"Ο άγνωστος ασθενής", συλλογικό project με τη συμμετοχή 8 συγγραφέων (Σεπτέμβριος 2023, Εκδόσεις Bookstagram). –"Αποκυήματα" (Φεβρουάριος 2024, Εκδόσεις Bell) –"Αδιπόκηρος" (Δεκέμβριος 2024, Εκδόσεις Bookstagram)
Έχει συμμετάσχει επίσης στα εξής: –Με κομμένη την ανάσα (2015, 120 λέξεις) –Ψίθυροι μέσα στη νύχτα, (2016, δωρεάν e-book για λογαριασμό του site nyctophilia.gr) –Το Άγνωστο, (2016, εκδόσεις Ανάτυπο) –Κόρες της νύχτας (2016, Nightread-Ars Nocturna) –Τρόμος, (2017, εκδόσεις Ανάτυπο). –Αντίθετο Ημισφαίριο 4, (2017, εκδόσεις gamecraft). –Zombie στην Ελλάδα, (2017, εκδόσεις iWrite). –Ημερολόγια Ψυχοπλάνης, (2018, εκδόσεις Rising Star). –Βρόχος, (2019, εκδόσεις Λυκόφως). – Phantasmal magazine #2 (2019, Nyctophilia) –Πολεμικές Ιαχές (Στα Όνειρα Της Φαντασίας #1), (2020, εκδόσεις Allbooks). –Με όλες τους τις δυνάμεις, (2020, εκδόσεις Χρονικό). –Once upon a Horror Time (2021, e-book του moonlight tales, 2024 Εκδόσεις Bookstagram ) – Αλλόκοσμες ιστορίες #2 (2021, Άγρια Δύση) –29 συγγραφείς διηγημάτων συνιστούν, (2024, εκδόσεις Anima) – Horrorant 1: Τρόμος στην οθόνη (2024, Άγρια Δύση)
Η κατάβαση είναι ένα βιβλίο που ήρθε για να κάνει εντύπωση! Ο Μάριος παντρεύει την μυθολογία, τον τρόμο και την περιπέτεια. Η φαντασία της ιστορίας είναι πολυεπίπεδη και ευρηματική. Η ιστορία μάς ταξιδεύει σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, μας μαθαίνει αρχαίους μύθους και τους παντρεύει με σύγχρονα στοιχεία, με έναν τρόπο που κάνει τις σελίδες να κυλούνε πολύ γρήγορα και τον αναγνώστη να αποζητάει τη συνέχεια. Ο τρόμος είναι εκεί, ζωντανεύει, μας παρουσιάζεται αμείλικτος και τολμώ να πω, πως αδιαμφισβήτητα, ο Μάριος αποτελεί μια πολύ δυνατή φωνή του είδους στην Ελλάδα. Προσωπικά, αυτό το βιβλίο το θεωρώ εξαιρετικό, μου αρέσει πολύ ο τρόπος που αξιοποιήθηκαν και εμπλουτίστηκαν όλες οι αρχαίες πηγές και κυρίως ότι το αποτέλεσμα είναι τελικά τόσο ομαλό που δεν ξενίζει και ο αναγνώστης κυριολεκτικά βυθίζεται μέσα στην σκοτεινιά της. Έχοντας την τιμή να διαβάσω το βιβλίο σε πρώιμη μορφή, αισθάνομαι ενθουσιασμένη που κυκλοφορεί και ανυπομονώ να το πάρω έντυπο στα χέρια μου! Η Κατάβαση σάς περιμένει! Μάριέ μου, καλοτάξιδο!
Δεν έχει νόημα να γράψω πολλά για τον Μάριο Δημητριάδη καθότι η χρόνια φιλία μας τα ''ακυρώνει'' απευθείας στα μάτια των αναγνωστών. Παρ' όλα αυτά, θα σημειώσω ότι σε κάθε του βιβλίο γίνεται και ωριμότερος, πράγμα που φανερώνει ότι δεν επαναπαύεται στη μέχρι τώρα πορεία του, ενώ θα προσθέσω ότι το πάντρεμα τρόμου, μυθολογίας και ''καθημερινότητας'' που έχει δημιουργήσει έχει γίνει πια το σήμα κατατεθέν του. Μάριε, σου δίνω για μια ακόμα φορά θερμά συγχαρητήρια και μου αρκεί ότι εσύ γνωρίζεις ότι όντως εννοώ τα όσα λέω! Στο επόμενο!
Ένα rollercoaster δράσης, φαντασίας & τρόμου με φόντο την ελληνική μυθολογία.
Ο Μάριος Δημητριάδης χτίζει πάνω στο σύμπαν των Μακάριων και -έχοντας ολοφάνερα κάνει ενδελεχή έρευνα πάνω σε γνωστούς και σχετικά αγνώστους μύθους της Αρχαίας Ελλάδας- δίνει μια ιστορία που αιχμαλωτίζει τη φαντασία. Θεοί, ημίθεοι, δαίμονες, πασίγνωστοι ιεροί χώροι, ο Άδης, είναι πραγματικά απίστευτες οι εικόνες που παρελαύνουν μπροστά στα μάτια του αναγνώστη. Ειδικά η κατάβαση στα Τάρταρα, ήταν απλά εκπληκτική.
Νομίζω πως η δουλειά που ρίχνει και η θέση του Μάριου στον χώρο του ελληνικού φανταστικού είναι στοιχεία δεδομένης αξίας, οπότε δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο πέρα από το ότι αν σας αρέσει το έργο του συγγραφέα, είναι σίγουρο πως και με αυτό το βιβλίο θα περάσετε όμορφα.
Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που με μεγάλη χαρά και ικανοποίηση διάβασα δύο φορές. Πρώτα στην πιο πρώιμη μορφή του και έπειτα τυπωμένο. Τι θα βρούμε μέσα στις σελίδες του; Καταιγιστική δράση, τρομερή πλοκή και αιματηρές μάχες μέχρι τέλους. Οι εικόνες και οι περιγραφές ήταν πολύ ζωντανές, ειδικά η περιγραφή με τη βάρκα του Χάροντα και όσα έκρυβε το σκοτεινό νερό!...Καταπληκτική ατμόσφαιρα! Είμαι σίγουρη πως η "Κατάβαση" θα ανεβάσει τον Μάριο Δημητριάδη πολύ ψηλά! Εύχομαι από καρδιάς να είναι καλοτάξιδο και να αγκαλιαστεί ζεστά από τους αναγνώστες όπως και τα προηγούμενα βιβλία του.
Θα ξεκινήσω πάλι από τους ΜΑΚΑΡΙΟΥΣ το αγαπημένο μου βιβλίο του Μάριου Δημητριάδη. Και αυτό γιατί διαβάζοντας το νέο του μυθιστόρημα την ΚΑΤΑΒΑΣΗ το όνομα του συμπλέγματος των νησιών αυτών αναφέρετε συχνά. Στους Μακάριους ο Μάριος μας έδειξε την γνώση του για την αρχαία μυθολογία της Ελλάδας με αποτέλεσμα να φτιάξει ένα τρομακτικό μυθιστόρημα γεμάτο όμως από το φως του Αιγαίου. Μα πως ; θα αναρωτηθείτε; Με την φαντασία και το χάρισμα της αφήγησης του.
Στη ΚΑΤΑΒΑΣΗ ο Μάριος θα ξεπεράσει τις γνώσεις του και θα φτιάξει ένα μυθιστόρημα κατασκευασμένο από την αστείρευτη μας μυθολογία. Μόνο που εδώ έχουμε τον σύγχρονο κόσμο που παλεύει ενάντια στο παλιό. Ο Τότε κόσμος με την αύρα του Ολύμπου και τον θρόνο του Δία είναι για όλους εμάς ένα ωραιότατο παραμύθι. Η μήπως δεν είναι; Πόσοι από εμάς έχουμε πάει στην κορυφή του Ολύμπου; Αυτήν που την κρύβουν τα λευκά σύννεφα; Ο αρχαίος κόσμος δεν είναι θεατός από εμάς. Ο Άδης, ο Ερμής, ο Ποσειδώνας ,ο Κέρβερος, είναι ονόματα που τα ξέρουμε μιας και τα έχουμε διδαχτεί. Και ο Άγγελος ο ήρωας του βιβλίου θα μπλεχθεί σε μια ιστορία πολύ σκοτεινή. Μια ιστορία που φαντάζει εξωπραγματική για να είναι αληθινή. Και θα καταλάβει πως η κόλαση έχει πολλά πεδία. Για άλλη μια φορά ο Μάριος Δημητριάδης θα φτιάξει ένα μυθιστόρημα τόσο ατόφια Ελληνικό, που πιστεύω θα απολαύσουν όλοι οι αναγνώστες. Έχει αγωνία, έχει σκοτάδι, έχει καταραμένους. Μπορείτε να τον ακολουθήσετε στην ΚΑΤΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΥΡΙΝΗ ΚΟΛΑΣΗ.
Η Κατάβαση θα μπορούσα να πω συνοπτικά ότι είναι η horror εκδοχή του “Ορφέας & Ευρυδίκη”, όπου τη θέση του Ορφέα κατέχει ο Ερμής κ της Ευρυδίκης ο Άγγελος. Ακόμη πιο συνοπτικά θα την περιέγραφα ως road story σε αρχαιοελληνικά μνημεία θρησκευτικών τελετών. Ο συγγραφέας αφήνει, όπως συνήθιζε, κατά το ήμισυ τη σύγχρονη πλοκή τρόμου κ με τη βοήθεια μιας χρονομηχανής μας ταξιδεύει άλλοτε στο Παρόν κ άλλοτε στο Παρελθόν. Πόσο Παρελθόν; Πάρα πολύ. Συγκεκριμένα στην εποχή των 12 θεών του Ολύμπου. Αντλώντας στοιχεία από την αρχαία ελληνική μυθολογία μέσα από μια ενδελεχή κ πολύπλευρη μελέτη στο έργο του Πλάτωνα, στους ελληνικούς μύθους, στις λατρείες κ τελετουργίες της αρχαιότητας, στον Κάτω Κόσμο κ στον Μύθο του Ηρός, στήνει την πλοκή του με μικρά κεφάλαια χρησιμοποιώντας αυτούς τους δύο χρόνους (Παρόν – Παρελθόν), τρία Κεφάλαια και δύο είδη αφήγησης: την Πρωτοπρόσωπη (Παρελθόν) κ Τριτοπρόσωπη (Παρόν). Ξεκινώντας από το παρόν κ την ονειρική σχέση του Άγγελου με την Αλίκη, μας δίνει το πρώτο hook από νωρίς, όταν ο Άγγελος ακουμπά το χέρι του στο νεκρομαντείο του Αχέροντα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα θραύσματα μνήμης να πλημμυρίζουν το μυαλό του κ να αρχίσει η προσωπική του Κάθοδος. Παράλληλα, γνωρίζουμε έναν άλλον άντρα, αιώνες πριν, ο οποίος ήδη βρίσκεται σε μια ατέλειωτη ουρά αναμένοντας τη δική του Κατάβαση. Ο Άγγελος αισθάνεται την παρουσία απόκοσμων πλασμάτων κ πιστεύει ότι τρελαίνεται. Αλλά σε μια κρίσιμη σκηνή που κινδυνεύει, έρχεται ένα άλλο απόκοσμο πλάσμα να τον βοηθήσει κ να του εξηγήσει τι συμβαίνει. Το παράλογο αποκτά λογική (όσο οξύμωρο κ αν ακούγεται) κ τότε ξεκινά ένα ταξίδι σε διάφορους θρησκευτικούς ναούς των αρχαίων Ελλήνων, από τη Χαλκίδα στη Σαμοθράκη, κ από το Ταίναρο στο Μαντείο των Δελφών, όπου θεοί, ημίθεοι, θνητοί, ο Χάρων, ο Κέρβερος κ πολλοί δαίμονες εμπλέκονται σε μια μάχη για τη ζωή του Άγγελου. Για να αποκαλυφθεί τελικά ότι ο Άγγελος είναι η μεταμφίεση ενός άλλου σημαντικότερου προσώπου που το διεκδικεί ο Κάτω και ο Άνω Κόσμος, ο καθένας για δικούς του λόγους. Ο Μάριος, επηρεασμένος βαθιά από τον Πλάτωνα, αποσπάσματα από το έργο του οποίου παρουσιάζονται ως εισαγωγικά των τριών κεφαλαίων, εναλλάσσει με μαεστρία τη δράση των ηρώων του αποσπασματικά, δίνοντας ρυθμό κ σασπένς στην αφήγηση, ενώ ακριβώς στο μέσον της πλοκής αποκαλύπτει την ταυτότητα των ηρώων του. Κρυμμένα κλειδιά που εντόπισα (κ ας με συγχωρήσει ο συγγραφέας αν παρανόησα) είναι το αγαπημένο του λουλούδι, με το οποίο “βάφτισε” την μπάντα του (Ασφόδελος), μια έμμεση αναφορά στην Χριστιανική θρησκεία (“Πατέρα γιατί με εγκατέλειψες;”) κ σύνδεση με ένα από τα προηγούμενα βιβλία του (Οι Μακάριοι). Παρατηρώντας την πλούσια συγγραφική πορεία του από το “Σκοτεινές Μέρες” μέχρι σήμερα διαπιστώνω ότι ο Δημητριάδης τηρεί μια συνεπή εν��σχόληση με το Μεταφυσικό κ θα μπορούσα να πω, απ’ όσα γνωρίζω, συγκριτικά με το έργο κ το βάθος του χρόνου, ότι δικαιωματικά θα μπορούσε να ανακηρυχθεί ο εγχώριος Πρίγκιπας του Μεταφυσικού...
Κάποιος οδεύει προς τον Άδη και προσπαθεί να ετοιμαστεί ψυχολογικά για τα βάσανα που θα ζήσει στην Κόλαση ενώ ένας άντρας προσπαθεί να ξαναπιάσει το νήμα της ζωής του μετά τον θάνατο της συντρόφου του μέχρι που μια σκοτεινή μορφή τον επισκέπτεται και του αποκαλύπτει κάτι που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή τη δική του και της ανθρωπότητας. Τι κοινό έχουν αυτοί οι δύο χαρακτήρες και πώς συνδέονται; Πώς είναι να ζει κανείς στην Κόλαση για χίλια χρόνια πριν ξανασταθεί μπροστά στους τρεις δικαστές του Κάτω Κόσμου κι επιλέξει μιαν άλλη ζωή; Τι κακό εξυφαίνεται στα Τάρταρα και ποιοι θα κινδυνέψουν από τα χθόνια σχέδια ενός θανάσιμου εχθρού;
Ο Μάριος Δημητριάδης έγραψε ένα νέο μεταφυσικό συναρπαστικό μυθιστόρημα βασισμένο στην πλούσια ελληνική μυθολογία με κύριο τόπο δράσης τον Άδη και τα ιερά λατρευτικά κέντρα της Ελλάδας. Η πλοκή ξετυλίγεται σε δύο παράλληλες φάσεις, που διαδραματίζονται Τότε και Νυν, δημιουργώντας έτσι μια σειρά από ερωτήματα που απαντώνται σταδιακά όσο η ένταση κορυφώνεται και οι αποκαλύψεις αρχίζουν να δημιουργούν μια καλοσχεδιασμένη ιστορία εκδίκησης. Η φαντασία του συγγραφέα ενώνεται με τις πηγές των ελληνικών μύθων και δημιουργεί ένα σύμπαν γεμάτο θεούς, ημίθεους, θεότητες, νεκρούς και άλλα πλάσματα που βλέπουν τη γαλήνη και την ηρεμία του κάτω κόσμου να διαταράσσεται όταν κάποιοι παρεμβαίνουν με τον τρόπο τους στην καθεστηκυία τάξη. Το κείμενο κυλούσε γρήγορα, η σύνδεση των δύο ιστοριών έγινε σωστά και με καλή ρεαλιστική βάση και οι πληροφορίες για το πλούσιο και πολυποίκιλο χθόνιο σύμπαν αλλά και για τις λατρείες των θεών δίνονταν εύληπτα, με τέτοιο τρόπο που αναζητούσα κατά καιρούς κι εγώ περισσότερες πληροφορίες για όλα αυτά τα πρωτόγνωρα πράγματα!
Τότε, ένας άντρας φτάνει στο λιβάδι των ψυχών, όπου ανθρώπινες μορφές με δυσδιάκριτο φύλο στέκονται σε σειρά περιμένοντας την ώρα της κρίσης. Ο άντρας έχει κάνει κάτι κακό, παγιδευμένος όμως από θεϊκό χέρι, και παρά τη φύση και την ιδιότητά του περιμένει κι αυτός στη σειρά, σίγουρος ότι οδεύει στα σκοτεινά μπουντρούμια του Άδη. Ταυτόχρονα υπάρχουν κι εκείνοι που πέρασαν τα χίλια χρόνια κι εξέτισαν την ποινή τους, οπότε επιστρέφουν, περιμένοντας να διαλέξουν τη νέα τους ζωή. Παραστατικές και γλαφυρές είναι οι περιγραφές του μέρους και των συνθηκών διαβίωσης, συναρπαστικές οι λεπτομέρειες για τον κόσμο μεταξύ θανάτου και ζωής, για τη μεταθανάτια εμπειρία που (ίσως) βιώνουμε όταν φεύγουμε από τον κόσμο. Ο συγγραφέας δεν αφήνει τίποτα που να μην το τοποθετήσει καίρια στον πίνακά του, χωρίς όμως να κουράζει ούτε να πλατειάζει.
Το αδράχτι της Ανάγκης που ύφαινε με τις κόρες της, τις τρεις Μοίρες, η Αχερουσία, ο Πυριφλεγέθων, το λιβάδι με τους ασφόδελους, ο Κέρβερος, οι νήσοι των Μακάρων, ο Κέρβερος, ο Πλούτων, ο Άδης, οι τρεις κριτές των ψυχών ζωντανεύουν με τα μελανότερα χρώματα ένα περιβάλλον στο οποίο κανείς δε θέλει να ζήσει: «Ένας φαύλος κύκλος τιμωρίας και επιβράβευσης μέσα από τον οποίο όλοι έπρεπε να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Γίνονταν όμως;» (σελ. 56). Οι περιγραφές και οι δράσεις είναι βασισμένες στην Πολιτεία του Πλάτωνα, σε κείμενα φιλοσόφων της αρχαιότητας και μεταγενέστερων συγγραφέων και εμπλουτίζονται κατάλληλα με την αστείρευτη φαντασία του Μάριου Δημητριάδη. Τελικά, ποιος είναι ο ρόλος της Κόλασης; «Πρέπει να σφυρηλατηθεί η ψυχή σου ώστε μετά να διαλέξεις τον σωστό δρόμο. Αν θυμάσαι την τιμωρία σου απλά σωφρονίζεσαι… Πρέπει να γίνεις καλύτερος άνθρωπος βαθιά μέσα σου» (σελ. 185). Ποιος είναι όμως ο ημίθεος που καταγράφει σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση τα βιώματά του σ’ αυτόν τον σκοτεινό τόπο; Ποιος θέλει να τον πάρει από κει και να τον γλυτώσει από τα μαρτύρια; Σε τι θα φανεί χρήσιμος; Τι ετοιμάζεται που θα επιφέρει μεγάλη καταστροφή;
Νυν, ο Άγγελος και η Αλίκη επισκέπτονται τον αρχαιολογικό χώρο του Αχέροντα, όπου εκείνος ζει κάτι πρωτόγνωρο. Ένα χρόνο αργότερα, η ζωή του έχει καταστραφεί: άνεργος, με την Αλίκη νεκρή σε τροχαίο, χωρίς κανέναν στη ζωή του. Τι ζητά όμως από αυτόν μια σκοτεινή φιγούρα που τον ακολουθεί; Από τι κινδυνεύει και ποιος θα τον προστατέψει; Γιατί πρέπει να πάει στη Χαλκίδα; Τι λάθος έκανε στο μαντείο του Αχέροντα; Η ιστορία στο Νυν είναι εξίσου γεμάτη με ανατριχιαστικές περιγραφές, σασπένς, τρόμο ενώ εμφανίζονται Κάβειροι, χθόνιες θεότητες, οι θεοί του Ολύμπου αλλά και ασύλληπτα πλάσματα, με τον Κέρβερο να κρατάει έναν ιδιόμορφο πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Αξιόκερσος, η Αξίερος, ο Ευρύνομος μαζί με τους γνωστότερους δώδεκα θεούς, τον Άδη, τον Πλούτωνα και τον Κέκροπα βγαίνουν στο προσκήνιο και παίζουν ρόλους που θα επηρεάσουν για πάντα τη ζωή του Άγγελου. Τα λατρευτικά μυστήρια της αρχαιότητας, η φιλοσοφία και η στάση ζωής των προγόνων μας, όλα ζωντανεύουν στη σημερινή εποχή και οδηγούν βήμα προς βήμα τον πρωταγωνιστή σε μια περιπέτεια που δεν έχει ξαναζήσει. Ο Άδης στέλνει κατά χιλιάδες τους νεκρούς από τα Τάρταρα για να τον βρουν. Δελφοί, Αλεξανδρούπολη, Καβάλα, Χαλκίδα, Όλυμπος, Σαμοθράκη, Πελοπόννησος είναι μερικά μόνο από τα μέρη που πρέπει να μεταβεί ώστε να έρθει πιο κοντά στη μυστηριώδη αποστολή του, για την οποία ελάχιστα πράγματα ξέρει. Πώς ο Άγγελος διακυβεύει το γόητρο του Πλούτωνα στον Άδη και τι θα κάνει ο θεός για να διατηρήσει το κύρος του; Ως πού μπορεί να φτάσει, χωρίς όμως οι πράξεις του να αντίκεινται στη φυσική ροή των πραγμάτων; Ποιος είναι ο ρόλος του Άγγελου στο Νυν και πώς συνδέεται με τη φιγούρα που βασανίζεται στα Τάρταρα Τότε;
Η «Κατάβαση» είναι μια συναρπαστική και ανατρεπτική περιπέτεια που μου συνέστησε την πλούσια ελληνική μυθολογία με καταπληκτικό και υποδειγματικά ανατρεπτικό τρόπο. Το κείμενο αποτελείται από τρία μέρη, διακριτά χωρισμένα και στολισμένα από τα αρχαία ελληνικά γράμματα κόππα, βαυ (ή δίγαμμα) και σαμπί, με την αγωνία να κορυφώνεται και την πλοκή να κλιμακώνεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο. Στο ένα σκέλος έχουμε γλαφυρές περιγραφές του Κάτω Κόσμου και εξελίξεις που θα πυροδοτήσουν την πλοκή του άλλου ενώ στο παράλληλο υπάρχει ένταση και σασπένς μέχρι να αποκαλυφθεί η συνολική εικόνα κι αμέσως μετά αρχίζει μια σκληρή μάχη που με κράτησε από την αγωνία σχεδόν όρθιο μέχρι το τέλος. Παρ’ όλες τις συχνές και ίσως περιττές χρήσεις του επιρρήματος «ευτυχώς», οι ραγδαίες εξελίξεις και τα απρόσμενα γεγονότα έρχονταν με τέτοια ορμή που δε με απασχόλησε και πολύ αυτό. Ήθελα να δω πώς θα ενωθούν οι δύο ιστορίες και πώς θα υλοποιηθεί το σατανικό σχέδιο που κάποιος έχει καταστρώσει, επιβουλευόμενος μια άρχουσα τάξη αιώνων. Ρεαλισμός και φαντασία, εκπλήξεις και γρήγορη γραφή είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά της νέας συναρπαστικής περιπέτειας του Μάριου Δημητριάδη.
Με δίχασε αυτό το βιβλίο. Έχοντας διαβάσει και ευχαριστηθεί ΑΠΕΙΡΑ τα προηγούμενα βιβλία του Μάριου, μαθαίνοντας πως ήταν κάτι σαν prequel του αγαπημένου μου "Μακάριοι", βλέποντας πως βασίζεται στον μύθο του Ορφέα και άλλους ελληνικούς μύθους (μεταφερόμενους στο σήμερα) είχα ανεβάσει τον πήχη ΠΟΛΥ ψηλά..Μάλλον για αυτό είμαι σφιγμένος. Η απόδοση της ιδέας με χάλασε λίγο. Μην παρεξηγηθώ, είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο, χωρίς λάθη. Απλά είχα πλάσει στο μυαλό μου κάτι πολύ μεγαλύτερο. Το πρώτο μισό, μέχρι ο ήρωας να θυμηθεί ποιος πραγματικά είναι, είναι ένα αξιόλογο κυνήγι τρόμου. Από εκεί και πέρα μετατρέπεται σε μια βουτιά στην ελληνική μυθολογία. Κάθε ένα από αυτά με συναρπάζει. Ο συνδιασμός, αν και θα έπρεπε να με απογειώσει, ένιωθα να με τραβάει προς τον Κάτω Κόσμο (είδατε τί έκανα εκεί;). Πιστεύω ότι οι περισσότεροι θα το απολαύσουν περισσότερο από εμένα. Μη το φοβηθείτε. ΥΓ. Δε θα κλείσει αυτή η άποψη, αν δεν αναφέρω ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ με χάλασε η αναφορά στην Κόλαση (και όχι στο βασίλειο του Άδη, Κάτω Κόσμο ή όπως αλλίως θέλετε). Και για να προλάβω όποιον τυχόν μου πει ότι έγινε για χάρη εκσυγχρονισμού, απλά θα αναφέρω πως η λέξη Παράδεισος (σωστά) δεν αναφέρεται και αντικαθίσταται από τα Ηλύσια Πεδία
Το τρίτο κατά σειρά βιβλίο του Μάριου που διαβάζω και για μένα με διαφορά το καλύτερό του. Ευκολοδιάβαστο, έφυγε νεράκι! Με περιγραφές όσες και όπου χρειάζονταν. Με τράβηξε πάρα πολύ το στοιχείο της Ελληνικής Μυθολογίας. Χάρηκα που όντως παρέμεινε στο σύμπαν των Μακάριων και ανυπομονώ να δω τη συνέχεια! Μου άρεσαν οι εναλλαγές στο ΤΟΤΕ και στο ΝΥΝ καθώς και το πως έδεσαν τελικά μαζί. Με δυνατές περιγραφές της Κόλασης και των βασανιστηρίων στις οποίες δε χαρίστηκε καθόλου. Μου θύμισε Clive Barker και με εξέπληξε ευχάριστα. Ο πρωταγωνιστής Άγγελος- Δαμναμενέας δένει πολύ καλά με τον Ορφέα-Ερμή και μας παρασύρουν σε ένα ξέφρενο ταξίδι-περιπέτεια στην Ελλάδα.
Μάριε περιμένω το επόμενο. Αυτό είμαι πεπεισμένος πως θα είναι όντως καλοτάξιδο!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Κάποτε οι θεοί δημιούργησαν έναν ξεχωριστό παράδεισο για τους ήρωες, θέλοντας να τους τιμήσουν για τις ένδοξες πράξεις τους. Η κόλαση όμως θα είναι πάντα ίδια για όλους…”
Με αυτή τη διαπίστωση ξεκινά το θρίλερ του Μάριου Δημητριάδη με τον τίτλο Κατάβαση: με τη διαπίστωση ότι η κόλαση είναι πάντοτε το ίδιο φρικτή για όλους όσους θα έχουν την ατυχία να τη δουν από κοντά. Τι συμβαίνει όμως όταν η κόλαση έρχεται να μας βρει μέσα στην ίδια τη ζωή μας;
Τι μπορεί να συμβεί άραγε μετά από μία επίσκεψη στο νεκρομαντείο του Αχέροντα; Όπως θα διαπιστώσει ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, ο Άγγελος ακόμη και τα πιο απίθανα είναι πιθανό να συμβούν μετά από μία πρωτόγνωρη εμπειρία την οποία θα βιώσει εκεί. Όλα στη ζωή του θα αλλάξουν μετά από τις απρόσμενες συνέπειες αυτής της επίσκεψης. Η ατυχία θα κατακλύσει τη ζωή του, ενώ θα διαπιστώσει ότι κάποιος- ή κάποιοι- τον καταδιώκουν. Κι όταν όλα θα μοιάζουν να έχουν καταρρεύσει γύρω του, τότε θα βρεθεί κάποιος να τον βοηθήσει. Αλλά αυτός ο κάποιος δεν θα είναι τελικά αυτός που φαίνεται… Και ούτε και ο ίδιος ο Άγγελος θα είναι εν τέλει αυτός που νομίζει ότι είναι…
Οι δύο άντρες θα επιδοθούν σε ένα καθαρτήριο κυνηγητό στους ιερούς τόπους της Ελλάδας, το ιερό των Καβείρων στη Σαμοθράκη και το μαντείο των Δελφών με τους ίδιους να βρίσκονται στη θέση των καταδιωκόμενων. Θα καταφέρει άραγε ο Άγγελος να ξεφύγει από τις μυστηριώδεις δυνάμεις που τον καταδιώκουν; Θα μπορέσει να ανακαλύψει την κρυμμένη ταυτότητά του; Τι σχέση έχει άραγε ο Άγγελος με τις ελάσσονες θεότητες της Ρόδου, τους Τελχίνες; Και πως θα μπορέσει ο νέος του φίλος να τον βοηθήσει σε αυτές τις αναζητήσεις του;
Το βιβλίο φλερτάρει συγχρόνως με τον αποκρυφισμό, το υπερφυσικό, τη φιλοσοφία και τη μυθολογία. Δαιμόνια, μετενσαρκώσεις, μυστηριακές περιπλανήσεις, όλα έχουν τη θέση τους στις σελίδες της Κατάβασης, ενός μυθιστορήματος θρίλερ το οποίο πετυχαίνει στο έπακρο τους σκοπούς της λογοτεχνίας του τρόμου: κρατά τον αναγνώστη σε εγρήγορση και αγωνία, κάνοντάς τον να αναρωτιέται διαρκώς για την εξέλιξη του δράματος, αλλά και για τα όσα αναγιγνώσκει. Η πλοκή είναι γρήγορη και κινηματογραφική και κινείται σε δύο άξονες: το “τότε” και το “νυν”, δηλαδή το παρελθόν και το παρόν, τα οποία εναλλάσσονται μεταξύ τους από την αρχή ως και την τελευταία σελίδα του βιβλίου.
Το “νυν” διαδραματίζεται στις πόλεις της Θράκης και στους Δελφούς, ενώ το “τότε” έχει να κάνει με την Ελληνική Μυθολογία, της οποίας ο συγγραφέας είναι άριστος γνώστης. Ο Κέρβερος, ο θρυλικός και τρομερός φύλακας του Άδη θα κρατήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις σελίδες του βιβλίου, τόσο στο παρόν όσο και στο παρελθόν, ενώ άλλες σπουδαίες μορφές της Ελληνικής Μυθολογίας δεν θα απουσιάζουν από την πλοκή του “τότε”, όπως οι τρεις Μοίρες, η ιστορία του Ορφέα, ο ψυχοπομπός Ερμής και οι τρεις δικαστές.
Ο Μάριος Δημητριάδης δημιουργεί έξυπνες αναλογίες ανάμεσα στο σύγχρονο παρόν και το αρχαίο παρελθόν, αξιοποιώντας έναν μύθο από την Πολιτεία του Πλάτωνα σχετικά με την κάθοδο του Ηρός στον Άδη. Αφορμώμενος από εκεί, αναπτύσσει τον μύθο και τον εμπλουτίζει, φτάνοντας να δημιουργήσει ένα ολόκληρο μυθιστόρημα πάνω σε αυτόν.
Ο συγγραφέας αναπλάθει, επίσης, αριστοτεχνικά τον κόσμο της κολάσεως, σαν Δάντης του σύγχρονου κόσμου. Τόσο οι γνώσεις του όσο και η λατρεία που τρέφει για τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, αλλά και τις μυστηριακές θρησκείες των αρχαίων Ελλήνων σχετικά με τη Μεγάλη Μητέρα Θεά δύσκολα κρύβονται.
Εν ολίγοις, πρόκειται για ένα βιβλίο που ακροβατεί ανάμεσα στην αρχαιοελληνική φιλοσοφική και αποκρυφιστική σκέψη και το σύγχρονο παρόν, ένα βιβλίο πολύ διαφορετικό από όσα έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε, το οποίο πληροί στο έπακρο το αίτημα για πρωτοτυπία στις εμπνεύσεις της εποχής μας.
ΤΟΤΕ…
“Δεν ξέρω πόσος χρόνος πέρασε. Μήνες; Χρόνια; Υπολόγιζα μερικά χρόνια αλλά δεν ήμουν σίγουρος. Δεν είχε άλλωστε νόημα να μετράω. Τα χίλια χρόνια της καταδίκης έμοιαζαν με χιλιάδες αιωνιότητες της καθημερινότητας. Ένιωθα ότι δε θα τελειώσουν ποτέ”.
ΝΥΝ…
“Κάποια στιγμή ένα πλάσμα είπε κάτι και τότε όλοι σώπασαν. Έστρεψαν το βλέμμα προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Είχαν βρει μόλις τη λύση στο πρόβλημά τους. Από μακριά κάτι γρύλισε μέσα στο σκοτάδι…” Αναδημοσίευση από το Tetragwno
Από την υπόθεση στο οπισθόφυλλο και από το γεγονός ότι δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζω Δημητριάδη, ήξερα ότι θα μου αρέσει το βιβλίο. Τελικά, δε μου άρεσε απλά, με συνεπήρε. Η εξελιγμένη γραφή, η πλοκή, η σκοτεινή ατμόσφαιρα (αχ αυτή η σκοτεινιά του), οι εικόνες που δεν μπορείς να μη φτιάχνεις σε κάθε σελίδα, το πάντρεμα μεταξύ ελληνικής μυθολογίας και σύγχρονου κόσμου. Θα πω απλά ότι θέλω λίγο χρόνο για να ξεκινήσω το επόμενο βιβλίο
Η κατάβαση είναι το δεύτερο από τα μυθιστορήματα του Μάριου Δημητριάδη που μας ξεναγεί στο σκοτεινό σύμπαν των «Μακαρίων». Αυτή τη φορά πρόκειται για ένα prequel της ιστορίας των Μακαρίων. Αφορά έναν άντρα, τον Άγγελο, που η ζωή δεν του τα έφερε όπως τα περίμενε. Η μοίρα τον δένει με έναν παράξενο ξένο, τον Ορφέα, ο οποίος του αποκαλύπτει ότι παρά τις αναποδιές που του έτυχαν, είναι ξεχωριστός.
Κάποτε, σε μια προηγούμενη ζωή, είχε αποδράσει από τα Τάρταρα. Ο Ορφέας επίσης του δίνει την υπόσχεση πως η μνήμη του θα επανέλθει σταδιακά. Παρακολουθούμε το οδοιπορικό των δυο τους σε σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, ενώ ταυτόχρονα ο συγγραφέας μας ξεναγεί στο βασίλειο του κόσμου των νεκρών.
Η κατάβαση, όπως και οι Μακάριοι, αποδεικνύει ότι μπορούν να ειπωθούν πολύ καλές ιστορίες σκοτεινής φαντασίας που αντλούν την έμπνευσή τους από την ελληνική μυθολογία. Οι γνώσεις του Μάριου πάνω στο αντικείμενο είναι εντυπωσιακές, όπως επίσης και το σύνολο της έρευνας την οποία έκανε. Υπάρχουν άφθονες σκηνές σασπένς και τρόμου εντός, οι οποίες αποτελούν το αλατοπίπερο που νοστιμίζει την αφήγηση. Στο τέλος, υπάρχουν και κάποιες εντυπωσιακές εκπλήξεις. Όπως σε όλα τα βιβλία του, το κείμενο ρέει, ο λόγος είναι μεστός και η πλοκή σε ταξιδεύει.
Το μόνο αρνητικό στην όλη εμπειρία ήταν μετά από τα δυο αυτά μυθιστορήματα, δεν ανυπομονώ ιδιαίτερα για το τελευταίο, καθώς με χόρτασαν και με το παραπάνω. Ίσως γιατί προτιμώ τον τρόμο και αυτά ρέπουν προς το fantasy. Θα δώσω ωστόσο και στο τρίτο μια ευκαιρία, γιατί θεωρώ ότι ο συγγραφέας έχει το ταλέντο να οδηγεί τις ιστορίες του σε ανατρεπτικές και μη αναμενόμενες κατευθύνσεις.
Η «κατάβαση» είναι ένα καλογραμμένο κείμενο, που πρέπει να διαβαστεί απ’ όλους τους οπαδούς της σκοτεινής φαντασίας, αλλά και απ’ όλους όσους αγαπούν την ελληνική μυθολογία.
Πλούσια κοσμοπλασία και πάντρεμα των μύθων, όπως έγινε και στους Μακάριους, που ήταν από τα αγαπημένα βιβλία του 2020 (σημ. τότε το διάβασα). Ωστόσο μέχρι τη μέση περίπου, εκεί που πατάει γκάζι η ιστορία της Κατάβασης, με πέταγε έξω η σχέση των δυο χαρακτήρων.
Αυτοί που απόλαυσαν τα προηγούμενα έργα του Μάριου, δεν βλέπω το λόγο να μην τους αρέσει και η Κατάβαση.
Ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη μίξη της λογοτεχνίας τρόμου με την Ελληνική μυθολογία. Χάρη στη στρωτή γλώσσα και τον καταιγιστικό ρυθμό διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα ενώ η σύνδεση με τους αγαπημένους μου Μακάριους ήταν επίσης κάτι το θετικό. Ελπίζω σύντομα στο μέλλον να διαβάσουμε και τη σύγκλιση των ιστοριών αυτών που μόνο επική μπορεί να είναι.
Τελειώνοντας την κατάβαση, σου απαντώνται πολλά από τα ερωτήματα τα οποία σου άφησαν οι Μακάριοι. Οπότε πλέον το τέλος δεν είναι ούτε απότομο, ούτε "ξενέρωτο" (συγγνώμη! 🤭) Προσωπικά θα τα προτιμούσα με ανάποδη σειρά και όχι σαν επεισόδια του Star Wars, αλλά γούστα είναι αυτά. 😊 Βέβαια από την άλλη, έχοντας ωριμάσει στον τρόπο γραφής του, αν ήταν με ανάποδη σειρά ίσως και να συγκαταλεγόταν στα κατά. Σαν ιστορία είναι πολύ ενδιαφέρουσα και πολλοί κρατήσαμε σημειώσεις για να ψάξουμε μέρη και ονόματα αργότερα. Κάτι το οποίο εμένα μου άρεσε. Γενικά μου αρέσει όταν πρέπει να μπω στην διαδικασία να ψάξω το οτιδήποτε. Η ροή είναι γρήγορη και σε κρατάει με κομμένη την ανάσα και να βιάζεσαι να ξεδιαλύνεις το κουβάρι!
Όχι, αυτό το βιβλίο δεν είναι για την πυρά, αλλά μοιάζει σαν να ξεπήδησε κατευθείαν από την κόλαση! Είναι σκέτη φωτιά!!! Εκπληκτική σύλληψη η οποία προήλθε από έναν μύθο από την Πολιτεία του Πλάτωνα, υπέροχη ιστορία, "κολασμένη" ατμόσφαιρα! Πώς μπορείς να συνδέσεις το τοτε με το τώρα; Το αρχαίο με το σύγχρονο; Τον μύθο με την μυθοπλασία; Τι σχέση έχει ο Άγγελος του σήμερα με τον άνθρωπο από τον Άδη; Ο συγγραφέας το κάνει με έναν μοναδικό τρόπο. Πολλά συγχαρητήρια στον συγγραφέα! Ένα είναι το σίγουρο: ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ!!!
Ένα όμορφο ταξίδι στη μυθολογία μας . Μια διαφορετική ματιά σε γνωστούς και λιγότερο οικείους μύθους θεών και ημίθεων συνδεδεμένη και με τη σημερινή πραγματικότητα , πέρα από την αρχαία εποχή. Αυτό το στοιχείο είναι που κάνει το βιβλίο ,κατά τη γνώμη μου, εξαιρετικά ενδιαφέρον.
Εξαιρετικό το ταξίδι στον κάτω κόσμο όπως το περιέγραψαν οι αρχαίοι Έλληνες. Καλογραμμένη ιστορία με οργανικές ανατροπές και ένα πάντρεμα μύθου με τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα που όμοια της εγώ τουλάχιστον δεν έχω ξαναδεί. εύγε.
Με τον Μάριο συγγραφικά μας δένουν πολλά πράγματα και έτσι λέω εξ αρχής ότι δεν είμαι αντικειμενικός. Όμως σε αυτό το βιβλίο δεν χρειάζεται "σπρώξιμο" από φίλους. Αν κάποιος αγαπάει την ελληνική μυθολογία και του αρέσει η περιπέτεια και οι γρήγοροι ρυθμοί σε ένα βιβλίο, τότε σίγουρα θα το απολαύσει. Και μια σκέψη που είχα όση ώρα το διάβαζα. Θα γινόταν τέλειο graphic novel! Έχει όλα όσα χρειάζονται για κάτι τέτοιο! Έξτρα σχόλιο: αν κάποιος έχει διαβάσει τους Μακάριους (ακόμα εγώ δυστυχώς όχι) ή τις μορφές ανάμεσα μας θα βρει αναφορές διάσπαρτες παντού επομένως μιλάμε για ένα ολόκληρο δημητριαδοuniverse! Αυτά!
Μέσα από την Καταβαση του Μάριου Δημητριάδη αναβιώνουν θρύλοι, μυθοπλασίες, αρχέγονα τέρατα, θεοί, ημίθεοι και δαιμόνια πλάσματα από έναν αλησμόνητο, για καποιους, κόσμο, παρμένα από τα βάθη της πατρωας θρησκείας και ιστοριας... Με έξυπνο τρόπο καταφέρνει να επαναφέρει τον αρχαίο μυθολογικό κόσμο στο σήμερα και να τον περιπλεξει με την ανίερη ζωή του πρωταγωνιστή, επιδίδοντας τον σε περιπέτειες έξω τις δυνάμεις του... Επιτακτική ανάγκη η χείρα βοηθείας θεων, και ηρώων. Μια Καταβαση που δεν έχει τελείωμο. Μια σειρά από μάχες που συνθλίβουν τις αντοχές του αναγνώστη...