ปีย์วรา : เมื่อสายลมพัดผ่าน

สงครามนักเขียน Season 1 #3

by พิณณ์อวี

คุณว่าสำนักพิมพ์ของผมจะไปรอดหรือเปล่า ถ้ายังอยากคงคอนเซปต์เดิมไว้
ทำหนังสือในแนวอนุรักษ์อะไรทำนองนี้น่ะ?”
“คุณจะถามในสิ่งที่รู้ว่าไม่รอดอยู่แล้วทำไมคะ?”
---------
เมื่อกระแสลมเปลี่ยนทิศ ลมระลอกใหม่ที่พัดผ่านในโลกแห่งวรรณกรรม ช่างสวนทางกับอุดมการณ์ที่ ‘นที’ ก้าวเดินตลอดการทำหน้าที่บรรณาธิการ ชายหนุ่มจึงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอกหักจากงานที่รัก ด้วยจิตใจที่เกือบจะโรยรา ด้วยไฟฝันที่เกือบจะดับมอดลง สุดท้ายเขาจึงหวนคืนสู่บ้านสวนที่จากมานาน

ที่นี่...ทำให้นทีได้สัมผัสกับอีกหนึ่ง ‘สายลม’ เอื่อยๆ ที่พัดผ่าน มิใช่สายลมที่รุนแรงเกินกว่าเขาจะต้านทาน ทว่าเป็นสายลมแห่งความรัก สายลมแห่งความผ่อนคลาย สายลมแห่งความสบายใจ สายลมอันอ่อนละมุนนี้มีชื่อว่า ‘ปีย์วรา’

รู้ตัวอีกที นทีก็ไม่อยากให้พัดผ่านมา เพียงเพื่อพัดผ่านไป
รู้ตัวอีกที ก็เหมือนร่างกายและหัวใจได้ชาร์ตแบต จนขาดมันไม่ได้อีกแล้ว
ชีวิตนี้นทีคงไม่ต้องการอะไร นอกจากสายลมแห่งความสุข
ที่นี่...กับเธอคนนี้

สุดท้ายมันก็คือความสุขนั่นแหละที่สำคัญ

198 pages, ebook

Published July 30, 2021

Reviews

[Phuwong · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวของ นที บรรณาธิการหนุ่มผู้ยึดมั่นในงานวรรณกรรมสร้างสรรค์สังคม กับ ปีย์วรา สาวชาวสวนผู้หลงใหลในตัวอักษร เมื่อกระแสลมวรรณกรรมยุคใหม่เปลี่ยนทิศและสวนทางกับอุดมการณ์ จนทำให้ไฟในการทำงานของนทีมอดไหม้ลง ที่พักใจของเขาคือการได้กลับมาบ้านสวนอัมพวาเพื่อหาคำตอบให้กับตัวเอง

อ่านจบแล้วชอบมาก อยากไปเที่ยวอัมพวา อยากมีบ้านสวนแบบนที อยากใช้ชีวิตทำงานเขียนในบรรยากาศบ้านสวนแบบนี้ เป็น slice of life ที่ค่อยเป็นค่อยไปแต่อบอุ่นและเยียวยาจิตใจ สำนวนของคนเขียนก็ดี สามารถพาตัวละครและคนอ่านไปคิดต่อเองได้ว่า สุดท้ายแล้วกระแสวรรณกรรมในโลกปัจจุบันจะเป็นไปในทิศทางไหนและจะปรับตัวอย่างไรให้อยู่ได้ ชอบมากครับ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

หนึ่งในหนังสือชุดสงครามนักเขียนซีซั่นแรก เป็นเรื่องที่พูดถึงการเปลี่ยนผ่านทางวัฒนธรรมการอ่าน ท่ามกลางบรรยากาศแบบสโลว์ไลฟ์แห่งสวนอัมพวา โดยให้พระเอกเป็นบก.หนุ่มที่เป็นตัวแทนของฝ่ายอนุรักษ์นิยมที่ค่อนข้างยึดติดกับรูปแบบวรรณกรรมพล็อตแน่นๆ ภาษาสวยๆ เต็มไปด้วยข้อคิด ซึ่งเป็นแนวคิดที่เริ่มขายไม่ออก เพราะนักอ่านหันไปสนใจแนวที่ย่อยง่ายโดยไม่ได้ต้องเน้นพล็อต ภาษา หรือข้อคิดอะไรมากมายขนาดนั้นแล้ว บก.หนุ่มก็เลยเครียดถึงขั้นปรับตัวตามกระแสไม่ได้ และทำท่าว่าจะเลิกทำงานที่รักกลับไปอยู่บ้านสวนที่ได้รับมรดกตกทอดมาจากครอบครัวดีกว่า แต่บังเอิญที่เขาได้พบกับสาวชาวสวนเพื่อนบ้านที่เคยสนิทสนมกันในวัยเด็กเข้า ความคิดหลายๆอย่างของเขาก็เลยค่อยๆเปลี่ยนไป

เป็นเรื่องที่เข้ากับกระแสสิ่งพิมพ์ในยุคปัจจุบันดีนะคะ ชอบวิธีการคิดของนางเอกมาก อาจเพราะนางเอกเป็นคนรุ่นใหม่กว่าพระเอก ก็เลยทำให้มีวิธีการคิดที่ยืดหยุ่นกว่าเพราะเคยชินกับความเป็นดิจิตัลและสิ่งที่กระชับรวบรัดมากกว่า เช่น การเปิดใจกว้างและยอมรับได้ว่าไม่จำเป็นที่เรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วต้องทำงานในเมืองเท่านั้น ในเมื่อเธอเป็นลูกคนเดียวและพ่อแม่มีสวน ก็เลยตัดสินใจเลือกที่จะอยู่สวนบ้านเกิดและช่วยงานพ่อแม่มากกว่า หรือ การช่วยเปิดมุมมองของพระเอกไม่ให้ไปเที่ยวตัดสินงานของใครต่อใครที่ตัวเองไม่ชอบว่าเป็นขยะ หรือการรู้จักปรับตัวให้เข้ากับเทคโนโลยียุคปัจจุบันและนำมันมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เป็นต้น

ทั้งหมดนี้คือนักเขียนเล่าเรื่องผ่านบรรยากาศที่ไม่ได้ตึงเครียดเลย ตรงข้าม มันกลับเป็นบรรยากาศสโลว์ไลฟ์ของบ้านสวนอัมพวาที่มีความชิลล์และน่าอยู่มาก และยังเต็มไปด้วยความอบอุ่นฟีลกู๊ด มีความหน่วงเบาๆตามลายเซ็นต์นักเขียนเพราะนางเอกเขาแอบรักพระเอกมานานแล้ว แต่ไม่มีดราม่าและเนื้อเรื่องส่วนใหญ่เป็นการบอกเล่าชีวิตประจำวันของคู่พระนาง ความหวานน้อยมากเพราะเล่าด้วยมุมมองความรักแบบผู้ใหญ่ แต่ก็มองเห็นความผูกพันของตัวละครได้ชัดดี อาจจะสั้นไปหน่อยเพราะน่าจะใส่รายละเอียดอะไรที่น่าสนใจได้มากกว่านี้ในด้านอาชีพของพระเอก แต่ก็มีความกระชับและทำให้อ่านได้แบบรวดเดียวจบค่ะ

[Patrawan Dear]

#ปีย์วรา : เมื่อสายลมพัดผ่าน / พิณณ์อวี

ประเด็นน่าสนใจ นำเสนอเปรียบเทียบด้วยความหลักแหลม เฉียบคม

นับเป็นแนวใหม่ของผู้เขียนที่สามารถฮิตใจและฮีลใจได้ดีค่ะ :)