ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา เล่ม 4

ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา #4

by Rou Bao Bu Chi Rou, 肉包不吃肉, โร่วเปาปู้ชือโร่ว

ศิษย์สำนักหรูเฟิง เยี่ยวั่งซี บุรุษผู้นี้เครื่องหน้าเข้มชัดลึกล้ำ คิ้วกระบี่คมเข้ม ดวงตาทั้งคู่ราวกับอาบประกายดาว ใสกระจ่างเฉียบคม

เกล้าผมสวมครอบเกี้ยวหยกดำ ใบหน้าสีน้ำผึ้งหล่อเหลามีชีวิตชีวา แม้รูปร่างมิได้สูงใหญ่กำยำ ทว่าท่วงท่าผึ่งผายสง่างามยิ่งกว่าสนเขียว ขาเรียวยาวตรงทั้งสองข้างที่อยู่ในกางเกงเข้ารูปสีดำดูเพรียวกระชับทรงพลังอย่างยิ่ง

เยี่ยวั่งซีผู้นี้คือวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในหมู่คน คือวิญญูชนที่หนักแน่น คือเทพสงครามไร้พ่าย สูงส่งบริสุทธิ์ดุจต้นไผ่ แม้ยามนี้จะยังไร้ชื่อเสียง แต่ชาติก่อน เขาคือยอดฝีมืออันดับสองของโลกบำเพ็ญเพียร รองจากฉู่หว่านหนิง

Genres: Fantasy, Yaoi, Romance, Drama, Novels

355 pages, Paperback

Published July 1, 2021

About the author

Associated Names:
* Rou Bao Bu Chi Rou
* 肉包不吃肉 (Chinese Profile)
* โร่วเปาปู้ชือโร่ว (Thai Profile)
* Meatbun Doesn't Eat Meat (English Profile)

Reviews

[Chanyaku · Rating 3 out of 5]

3.5

เล่มนี้แอบผิดหวัง สำหรับเราดรอปจากสามเล่มแรกแบบน่าใจหาย ความเข้มข้นอยู่ไหน เนื้อเรื่องไม่เดินหน้าเท่าที่ควร คอนเทนต์ทั้งเล่มมีแค่ศิษย์อาจารย์คิดไม่ซื่อคู่นึงที่จ้องกันไปจ้องกันมาแล้วน้ำลายหก คิดจินตนาการถึงตอนมี sex อย่างเร่าร้อนกับอีกฝ่าย เดี๋ยวดึงดูดเดี๋ยวผลักไสกันเหมือนแม่เหล็ก

ในแง่ความฟิน...ก็ฟินแบบอึดอัด เพราะต่างฝ่ายต่างเอาแต่เก็บอารมณ์ตัวเอง ซ่อนไว้สุดชีวิต เพราะคนนึงก็รู้สึกผิด หวังให้ตัวเองเคารพบูชาอาจารย์ไว้บนหิ้ง อีกคนนึงก็ละอายใจที่ตัวเองคิดแบบนี้กับลูกศิษย์ เพราะฉะนั้นหลังจากที่ต่างคนต่างคิดเลื่อนเปื้อนแล้วแอบแต๊ะอั๋งกันในตามโอกาสไปแล้ว ก็จะมานั่งรู้สึกผิดกันทีหลัง วนๆ อยู่แบบนี้

จุดที่เราไม่ชอบสุดคือทั้งเล่มพูดถึงความใคร่ไปแล้ว 90% หว่านหนิงและโม่หรานเอาแต่จ้องกันไปมาแล้วจินตนาการถึงเรือนร่าง สีหน้าอารมณ์ตอนมี sex เข้าใจว่าเก็บกด แต่มันขนาดนั้นเลยเรอะ พูดอะไรนิดหน่อยก็ลากเข้าเรื่อง 18+ แล้วก็หน้าแดงหูแดง ตรงนั้นแข็งตัว แล้วมีความละครไทยหลังข่าว เอะอะลื่น เอะอะล้มใส่อ้อมกอดอีกฝ่าย (พวกแกรคือปรมาจารย์ระดับไหนแล้ว! จะมาลื่นเก่งแบบนี้ไม่ได้มั้ย!😂)

เนื้อหามันวนๆ อยู่แค่นี้จริงๆ แค่เปลี่ยนโลเคชั่นและสถานการณ์จนเราเอียนไปหมด ระดับความมโนพร่ำเพ้อของหว่านหนิงนี่ยิ่งกว่าอนาสตาเซียจากฟิฟตี้เฉด

แอบเฟลอ่ะ ยิ่งชอบเรื่องนี้มากก็ยิ่งเฟล แต่ก็ตามต่อไป มีตั้ง 10 เล่มจบ เราคิดว่าก็ต้องมีเล่มที่เนือยๆ บ้าง

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เอื่อยมาก ตรงกลางเล่มมีแต่ราคะๆๆ พวกเจ้าช่างหมกมุ่นกันเสียจริง 😆

เจอคำผิดประมาณ 3 ที่

พื้น - ฟื้น
จากๆ - จางๆ

[Makmild · Rating 3 out of 5]

หวานอมเปรี้ยวมากจ้าแม่เล่มนี้ ในที่สุดนังโม่ก็อัพเดทแพทช์ ปลดล็อคสกิล คนคลั่งรักสกินทอง 555 เผยหัวไจตัวเอง อ่าว ที่ผ่านมา ตัวข้ารักอาจารย์นี่หน่า จ้าพ่อลูกหมา เขารู้กันทั้งเมืองเหลือหล่อนกับอาจารย์แมวขาวนั่นแหละ

แต่เรื่องเบื้องหลังของหว่านหนิงนี่ลึกลับ เป็นปมใหญ่น่าดู เล่มนี้ก็มีเปรยนิดเปรยหน่อย หย่อนเอาไว้ไม่ให้เล่มสี่กลายเป็นเล่มตัณหาราคะจนมากไปนัก (ไม่ทันแล้วเด้อ) จะว่าหวานก็หวาน แต่อึดอัดเพราะต่างฝ่ายต่างมีปมในใจอันใหญ่เท่าสำนักกันทั้งคู่ เอาเถอะๆ มันก็ต้องมีเล่มที่ผ่อนคลายที่ทำให้เรายิ้มไปทั้งหมดมั้งอะดีแล้ว จะให้เปื้อนน้ำตาไปหมดทุกเล่มก็ไม่ได้ แต่ก็ไม่ต้องแฟนเซอร์วิสขนาดนี้ก็ได้อะ 5555555555

จริงๆ คาใจซือเม่ยมากๆๆๆ อยากรู้ระเบิดลูกนี้จะมาเมื่อไร จะเป็นยังไงต่อ เหมิงเหมิงยังมีบทเยอะกว่าซือเม่ยเลยช่วงนี้ ค่าตัวพ่อคนงามแพงมากแน่ๆ เลยอะ

[addie · Rating 3 out of 5]

3.5/5 เล่มสี่นี่ค่อนข้างจะดรอปจากเล่มอื่นมาก เต็มไปด้วยฉากตัวละครหมกมุ่นในตัวอีกฝ่ายนึง แม้กระทั่งตัวฉู่หวานหนิงเอง ซึ่งมันก็น่าจะสมเหตุสมผลนะ ถ้าไม่ได้โผล่มาเยอะขนาดนี้ นึกถึงนิยายของสำนักพิมพ์ห้องสมุดบางเรื่องที่เน้นฉากแบบนั้น พลอตไม่ค่อยมี เนื้อเรื่องเนือยเฉื่อยแฉะ รู้สึกตัวละครหลายตัวทำหลายอย่างที่ค่อนข้างหลุดคาแรคเตอร์ไปหน่อย ทั้งโม่หรานและฉู่หวานหนิง อารมณ์ตัดจากเล่มสามมากเกินไป ถ้าเล่มนี้ไม่ได้เป็นเล่มต่อในซีรี่ย์แต่เป็นเล่มเดี่ยวๆน่าจะได้แต่สองดาว แต่เพราะยังคงมีความสนุกในช่วงต้น+ปมที่น่าติดตามเลยปัดเป็นสามดาวละกัน

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 4 out of 5]

- ขึ้นแบบหมาป่า ลงแบบหมาบ้าน นิดๆ หน่อยๆ ก็หางลู่หูตก หงอยเป็นหมาเหงา
- เหมือนอ่านเรื่องฉันชอบเธอ เธอชอบฉัน แต่เขาไม่รู้ว่ารักกัน บ้าบอที่สุด
- เวลาผ่านไปห้าปี ผู้คนเปลี่ยนไป
- เริ่มรู้ความรู้สึกของตัวเองจริงๆ แล้ว และพอรู้ก็เริ่มข่มตัวเอง จากสัตว์กินเนื้อมาเป็นกินพืช แอบรักเขา อยากกอดเขา แต่ต้องข่มไว้
- ส่วนอีกคนก็ศีลแตก เลิ่กลักกับความรู้สึกของตัวเอง
- ความศิษย์พี่เริ่มออกลาย ยังต้องตามต่อ
- เส้นเรื่องในอดีตไม่เหมือนปัจจุบันแล้ว มีเรื่องมีราวให้นึกคิดอยู่
- ความคุณเยี่ยจะมีความลับอะไรไหมนะ สงสัยจุง
- เล่มนี้มาแนวชวนฟิน อยากจะจับหมากับแมวมาอยู่ห้องเดียวกันแล้วเขย่าๆ ทังคู่ บอกๆ กันไปเถอะ คนอ่านลุ้นจะแย่แล้ว!

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เหมือนเป็นเล่มพักผ่อนดูหมาป่าในคราบฮัสกี้ขยันเอาใจอาจารย์แมวที่ชอบกางเกร็งเล็บใส่เวลาหงุดหงิดหรือต้องการรักษาหน้าเพราะความเขิลแทรกด้วยฉาก NC หลายช็อตที่เค้าเขียนเก่งมาก เพราะเป็น NC แบบไม่โจ่งแจ้ง มาในแบบสองแง่สองง่ามหรือใช้คำบรรยายอารมณ์ให้ตัวละครและคนอ่านอดไม่ได้ที่จะต้องมโนเอาเองซึ่งมีทั้งความฝัน18+ของฝั่ง #ฉู่หว่านหนิง และฝั่งภาพจำในชาติอดีตหรือสิ่งที่อัดอั้นในใจยามได้ใกล้ชิดอาจารย์ของหมาน้อย #โม่หราน ที่เพิ่งจะรู้ตัวว่าตนเองรักใคร

ต้นเล่มเป็นรอยต่อหลังจากโม่หรานพาดวงวิญญาณหว่านหนิงกลับจากนรกภูมิมาให้ใต้ซืออดีตอาจารย์ของนายเอกทำพิธีฟื้นคืนชีพซึ้งต้องใช้เวลา 5 ปี เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วลูกศิษย์ทั้งสามต่างก็เติบโตขึ้น #เซวียเหมิง คนสวยใจร้อนฝึกเพลงดาบจนเอาชนะได้เป็นอันดับหนึ่งในงานชุมนุม เล่มนี้เริ่มส่อเค้าว่าน้องเหมิงคนสวยน่าจะเป็นน้องต่อไปเพราะคงความร่างเล็กเช่นเดิมต่างจาก #ซือเม่ย ที่รูปร่างสูงใหญ่กว่าเริ่มมีความเป็นโพฝ่ายรุก แม้บทจะน้อยแต่ฉายแววคิดไม่ซื่ออยู่นิดๆ ส่วนพระเอกของเราตัดสินใจออกไปผจญภัยหาประสบการณ์และทำความดีชำระบาปที่ฝังลึกในใจจนรูปร่าง dark tall สุขุมเป็นผู้ใหญ่ น้องโม่เล่มนี้ดีงามสมเป็นพระเอกที่คู่ควร ปรับปรุงลายมือไก่เขี่ยด้วยการเขียนจดหมายทุกวัน ตั้งใจศึกษา ตั้งใจเก็บเงิน มีฉากน่ารักกุ๊กกิ๊กเป็นระยะๆตั้งแต่ช่วงเฝ้ารอ ช่วงต้อนรับการเกิดใหม่ของอาจารย์ ช่วงที่สองพระนายไปรับภารกิจเกี่ยวข้าวในหมู่บ้านซึ่งกินเนื้อหาส่วนใหญ่ของเล่มนี้เพราะเป็นเวลาที่ทำให้พระเอกรู้ใจตัวเอง และนายเอกยิ่งหลงเด็กมากขึ้นจนเริ่มมีการตื่นตัวทางร่างกายเป็นครั้งแรก ท่ามกลางความวาบหวามเจือไปด้วยความอึดอัดในความรู้สึกผิดที่คิดเกินเลยศิษย์อาจารย์ พระเอกเอาใจและดูแลนายเอกสุดๆโดยเฉพาะเรื���องกินเรื่องอยู่ ช่วงท้ายเล่มจะเป็นการไปร่วมงานแต่งงานระหว่าง "หนานกงซื่อ" ลูกชายเจ้าสำนักบำเพ็ญเพียรอันดับหนึ่งที่ร่ำรวยที่สุดกับสาวงามอันดับหนึ่งแห่งยุคอดีตฮูหยินของพระเอกในชาติก่อน

เล่มนี้เกริ่นให้รู้ว่าพระเอกพยายามช่วยเป็นพ่อสื่อให้ "เยี่ยวั่งซี" ตัวละครบนภาพปกเพราะนับถือความเป็นเทพสงครามที่ซื่อตรงและเห็นใจชีวิตส่วนตัวที่รันทดคล้ายนายเอกเพราะเยี่ยวั่งซีก็เป็นอีกคนที่แอบรักและเสียสละโดยที่อีกฝ่ายไม่เห็นคุณค่า รอลุ้นว่าเล่มต่อไปคู่รองที่ชาติก่อนตายทั้งคู่ชาตินี้จะรอดชีวิตทั้งคู่รึเปล่า

แอบไปอ่านสปอยล์แล้วพบว่าเราทายตัวละคร Last boss ได้ถูกคน

[RHEA · Rating 3 out of 5]

เกิดอารมณ์กันทั้งเล่ม อ่านไปแบบว่า เอ็งจะพอได้ยัง!5555555 ประเด็นคืออาจารย์ก็เป็นกับเขาด้วย มันขนาดนั้นเลยเร้อ

[Allie · Rating 5 out of 5]

ส่วนตัวชอบเล่มนี้สวนกระแสกับทุกคน แล้วเป็นเล่มที่อ่านจบเร็วสุด 55555 เพราะมีความรักเยอะแยะ 😂😂😂😂🫶🫶🫶 ที่มันสนุกก็เพราะ พอความแค้นหายไป มันก็เหลือแต่ความรักใคร่ พาร์ทที่สนุกสุดของความรักมันก็คือการแอบรักเนี่ยแหละ อิอิ

[Ning · Rating 4 out of 5]

เล่มไม่ค่อยมีเนื้อหา เหมือนให้พักตับจากเล่มที่แล้ว
แต่แอบมีน่าเบื่อ ทั้งหมาและแมว ฟุ้งซ่านกันไปมา
จะไปข้างหน้าก็ไม่ไป จะถอยก็ไม่ได้

แอบเหนื่อย ๆ กับคู่นี้อยู่เหมือนกัน

[nana🐱 · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ เนื้อเรื่องไม่คืบหน้าเลย เหมือนเน้นที่ความสัมพันธ์มากกว่าซึ่งก็สนุกเหมือนเดิมนะ แต่บางอย่างก็เยอะไปนิด..... อื้ม555555555

[Muffy · Rating 3 out of 5]

เล่มสี่นี้ "มิใช่ธรรมดา" จริง ๆ

*Edit 31/8/21*
3.75/5 ตอนแรกให้สี่ดาวเต็ม แต่พออ่านเล่มห้าจบแล้วพบว่าเล่มสี่มันไม่มีเรื่องราวอะไรเกิดขึ้นเลย ทั้งเล่มมีแต่เรื่องความรู้สึกของทั้งคู่ โม่หรานท่องคาถาเคารพเขาทั้งเล่ม ไม่ได้มีด้านการดำเนินของเนื้อเรื่องหลักเลย

[? · Rating 5 out of 5]

⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

สนุกน้าาา เราเข้าใจรีวิวที่บอกว่าเล่มนี้ไม่สนุกเท่าเล่มก่อนนะ เนื้อเรื่องในเล่มนี้คือความในใจของทั้งคู่ ความค่อยๆรู้ตัวและยอมรับความรู้สึกของตัวเองกัน เนื่องจากความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นจากชาติก่อนมากๆต่างฝ่ายต่างเริ่มคิดไปไกล โหยหากันอย่างห้ามไม่อยู่ และเจ้าหมาของเราก็ตื่นรู้แบบ 100% สักทีค่า รู้แบบข้ารักคนนี้ ข้าจะเอาคนนี้เลย ให้มันได้แบบนี้สิหมาโง่

ที่แท้คนที่ข้ารักคือเขาหรือ ที่แท้ข้าก็มีความชอบที่เป็นของตัวเอง! ที่แท้ข้าก็มีคนที่ยอมสละชีพให้ข้าเช่นกัน!

สำหรับตัวเราไม่ได้รู้สึกว่าน่าเบื่อนะ แต่มันมีความลุ้นเหงื่อแตก ยุบยิบ หงุดหงิดในใจ เมื่อไหร่พวกเธอจะรู้ความรู้สึกของอีกฝ่ายสักที! แต่มันน่ารัก อบอุ่นไปหมดสำหรับเรา คือเล่มนี้เร่าร้อนมาก เยอะไหมก็เยอะจริง ถ้าอ่านเพื่อความเข้มข้นพลิกล็อคอย่างเล่มที่ผ่านมาอาจจะน่าเบื่อไปหน่อย แต่เราชอบที่ได้อ่านอะไรแบบนี้บ้าง เนื้อเรื่องมาเต็มในเล่มที่แล้วๆ มีเล่มที่มีแต่ความรู้สึกความกระวนกระวายและความรักล้นในใจก็ดีเหมือนกัน เล่มนี้สรุปคือเราก็ชอบ55555 อาจารย์และโม่หรานกระวนกระวายแค่ไหนฉันก็ไม่ต่างกันค่ะ!

อาจารย์เล่มนี้ก็ได้เปิดโลกค่ะ เปิดใจรับความรู้สึกต่างๆ ความอัปยศเอยไรเอย55555 ความรักใคร่ต้องการของมนุษย์ธรรมดาก็เช่นกัน เรายิ้มแก้มจะปริกับเล่มนี้ แล้วบับในฝันของอาจารย์อ่ะ ท่าเซียนจวิน แกทำอาจารย์ของชั้นไว้มาก!

เล่มนี้ตัวร้ายเงียบครับ พักผ่อนยาวๆ ไม่ต้องออกมาอีกก็ได้นะ!

ส่วนซือเม่ย! ฮือออออ ฉันจะหลอกตัวเองยังไงดี มันไม่ได้แล้วป่ะ

สรุปคือ ชอบ น่ารัก เปลี่ยนโทนเรื่องไปเล่มนึงแต่ก็ชอบ!

[เจ้าหมีขาว · Rating 5 out of 5]

ชอบเล่มนี้ที่สุด เป็นเล่มที่หวานที่สุดแล้วในบรรดา 10 เล่ม อ่านง่ายที่สุดของที่สุดเพราะหวานม๊ากมากกกก

ชอบตอนโม่หรานรักใครสักคน 😭💕 มันน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆ โม่หรานที่พยายามปกป้องฉู่หว่านหนิงไว้ด้านหลัง ป้อนข้าวเขา ตามใจเขา ดูแลเขา อยู่เคียงข้างเขา โคตร! น่า!รัก!

ตอนอ่านรอบ 2 สะดุดกับโควทอันนี้มาก

"ในวัยเยาว์ เขาแย่งอาหารกับเด็กคนอื่นๆ

ชาติก่อน เขาชิงใต้หล้ากับเหล่าเซียนจวิน

ส่วนชาตินี้ เขาคิดเพียงชิงน้ำแกงชามนี้"

"ข้ามีบาปติดตัว กลับมาจากภูเขาซากศพ

ข้าใช้มือที่อาบเลือดเมื่อชาติก่อน ยกน้ำแกงร้อนรสกลมกล่อมในชาตินี้ขึ้นมา ข้าอยากจะคุกเข่าลงตลอดชีวิตที่เหลือ หลังจากตายไป วิญญาณกลับสู่นรก เพียงหวังว่าท่าน...จะยังยินยอมยกจอกขึ้นจิบชิม"

⊹₊ เป็นการบรรยายที่เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของโม่หรานได้ดีมาก จากท่าเซียนจวิน สู่ โม่จงซือ จากวันนั้นที่เคยครองใต้หล้า วันนี้แค่น้ำแกงร้อนถ้วยหนึ่งก็พอ

ชาตินี้ขอแค่ได้อยู่เคียงข้างคนที่รักอย่างสงบสุขก็เป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดของโม่หรานแล้ว

ถ้าช่วงเวลานี้เป็นแค่ความฝันตื่นหนึ่ง ถ้าเกิดหลับตาแล้วตื่นขึ้นมาที่ตำหนักอูซานอีกครั้ง อย่างน้อยเขาจะได้กอดเสี้ยวความอบอุ่นจากน้ำแกงชามนี้ก้าวเดินต่อไปเพียงลำพัง

จุกมาก จุกมากๆ 😭😭

ชอบความเปลี่ยนแปลงของโม่หรานในเล่มนี้ ลูกโตแล้ว เป็นผู้เป็นคน เป็นที่นับหน้าถือตาของโลกบำเพ็ญเพียรแล้ว จากหมาโง่เมื่อเล่ม 1 อ่ะคุณ

ตอนรู้ตัวว่ารักฉู่หว่านหนิงประทับใจที่สุด เป็นโมเม้นต์ที่ปลดล็อตความรู้สึกตัวเองและคนอ่านได้สะใจมาก

[Tippy Chee · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ดรอปลงเยอะจริงอย่างที่หลายคนรีวิว เหมือนเป็นช่วงพักหลังจากบู๊หนักหน่วงมาตลอดสามเล่มแรก

โดยรวมเหมือนเป็นช่วงปรับพื้นฐานตัวละคร พัฒนาความสัมพันธ์ พัฒนาบุคลิกแต่ละคน หลังจาก 5 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก รูปร่างหน้าตาตัวละครมีการอัพเก��ดเวอร์ชัน ซึ่งตลอดทั้งเล่มเราจะได้ชมความงดงามของโม่หรานอย่างละเอียดยิบทุกรูขุมขนเลยเชียว ทั้งเจ้าโม่ทั้งเหมิงเหมิง นิสัยน่ารักขึ้นเยอะ และส่วนสำคัญ คือทั้งศิษย์อาจารย์ต่างก็รู้ใจตัวเองกันสักที ว่าแต่ มันต้องใช้ทั้งเล่มเลยเหรอ ?!

ในด้านของตัวละคร เล่มนี้เริ่มรำคาญหว่านหนิงละนะ เธอเสียอาการหนักมากกกก แบบมากเกินไปอ่ะ จากเดิมที่เราต้องทนอ่านบทบรรยายความอดกลั้นของเจ้าโม่คนเดียว เล่มนี้กลายเป็นบทอัศจรรย์บรรยายอาการของทั้งสองคน เก็บทรงอยู่บ้างไม่อยู่บ้าง และรู้สึกมันเยอะมันล้นไป���มด จนกลายเป็นน่าคลื่นไส้ แทนที่จะน่าเอ็นดูไปแล้ว

นอกจากความยืดย้วยพรรณาโวหารหนาแน่นในเล่มนี้แล้ว ยังมีตอนสำคัญอีกตอนที่เรารู้สึกว่า อยากจะไล่โร่วเปาให้กลับไปเขียนมาใหม่จริง ๆ คือโมเม้นพบหน้าหลัง 5 ปีของเจ้าหมาแมว คือมันควรจะเป็นฉาก impact มาก ๆ นะ แต่นี่กลับเอามาเล่าเป็นซีนตลกไปซะงั้น มันควรจะซาบซึ้งกินใจไหมอ่ะ แต่นี่ทั้งไม่ซึ้งและไม่ขำ แถมดูเชยระเบิด และไม่เก๊ทจริง ๆ ว่าทำไมเลือกที่จะทำฉากนี้ออกมาเป็นโทนนี้ แอบหวังว่าซีรี่ย์จะทำได้ดีกว่านี้เยอะ ๆ เลยนะ

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ความหนักหนาจะค่อนข้างแผ่วลงจากเล่มก่อนหน้า คุณนักเขียนคงอยากให้เราพักผ่อนชมสิ่งที่น่าสนใจสักครู่แหละ เพราะเล่มก่อนหน้าดูดพลังมาก เด็กๆ สามคนของอาจารย์อวี้เหิงแยกย้ายกันไปเติบโตรออาจารย์กลับมา แต่น่าจะชิลไปหน่อย รู้สึกว่าเนื้อเรื่องไม่ขยับเท่าไหร่เลย เหมือนพายเรือวนในอ่าง เนื้อเรื่องหลักๆคือการติดอาจารย์ลูกศิษย์โซน หลังกลับมาเจอกันตอนห้าปีผ่านไป แต่นี่ก็ถือเป็นพัฒนาการเดียวในเล่ม หมาโง่เราหายโง่มาอีกสเต็ปแล้วค่ะ เข้าใจหัวใจตัวเองซักที เห้อ ลุ้นจนเหนื่อย เป็นพระเอกที่ใช้คำว่าโง่เปลืองมากเลย 555555 แต่อ่านๆ ไปก็สงสาร ตอนเบิกเนตรแล้วหมาโง่ยิ่งใจพังดิ่งดาวน์หนักเลย นอกจากเติบโตเป็นผู้ใหญ่ก็คือจมอยู่กับความผิดตัวเองไปด้วยตลอดห้าปีรออาจารย์

แม้เนื้อเรื่องจะไม่ไปไหน แต่เราก็ได้เห็นพัฒนาการของหว่านหนิงคนซึนของเรานะคะ กลับมาใหม่รอบนี้เรารู้สึกว่าเขาแสดงความรู้สึกเยอะขึ้น หลักๆ เลยคือโดนหมาดึงดูดเข้าทางโลกมากขึ้นนั่นเอง ราคะ โลกีย์เต็มไปหมด หมดกันที่บำเพ็ญมาตั้งกี่ปี 555555 พยายามรักษาศิษย์อาจารย์โซนหนักมาก แต่หมาไม่ให้ความร่วมมือเลย อ่อยตาใสเก่งมาก

anyway หวังว่าคุณนักเขียนจะให้เราพักผ่อนแค่เล่มเดียวพอนะคะ เล่มต่อไปรบกวนพาเรากลับเช้าสู่เนื้อเรื่องด้วยพลีส และสุดท้าย ซือเม่ย i'm watching you!

[Memimama · Rating 4 out of 5]

เราว่าฮัสกี้เป็นเรื่องที่ดำเนินเรื่องแบบรวดเร็วมากๆ ตอนเล่ม1-3 คือเหตุการณ์มันเกิดฉับๆๆ แล้วก็ต่อกันแบบไม่ได้พักเลย แต่เล่ม4 เป็นเล่มแรกที่ได้รู้สึกว่า ให้ได้มีเวลาพักหายใจหน่อย

เล่มนี้เกี่ยวกับคู่หลักตรงๆ เลย ความรักความใคร่ เอาจริงๆ เราแอบชอบที่ฉู่หว่านหนิงค่อยๆ เปิดเปลือยความเป็นมนุษย์ของตัวเองออกมามากกกกกกก เราจะเห็นฉู่หว่านหนิงที่เป็นอันดับหนี่งในใต้หล้า เป๋ยโต่วเซียนจุน แต่เล่มนี้คืออาจารย์คือมนุษย์คนหนึ่ง มีที่รัก โลภ โกรธ หลง และราคะ (และแมวขาวดื้อๆ ตัวนึงงง >< )

ส่วนนังโม่ พาร์ทที่ชอบสุดของเรื่องนี้คือตอนที่ความเป็นท่าเซียนตี้จวินชาติที่แล้วตามมาหลอกหลอนน้องโม่ที่พยายามทำความดีชดใช้ มันต้องแบบนี้แหละ ก่อกรรมทำเข็ญไว้จะมาล้างน้ำรอบเดียวมันไม่ make sense ต้องให้โม่หรานรู้สึกแบบนี้แหละ (รู้สึกว่าตอนอ่านคือเราโดนกดดันไปด้วยเลย คนเขียนเก่งมากก)

ส่วนฉากสวีท คิดถึงกันไปมา อ่านละตัวบิดมาก ตอนที่อาจารย์งอนเพราะคิดว่าไม่ซื้อลูกกวาดให้ แต่โม่หรานซื้อให้ครบ รวมถึงสุราด้วย เขิน!!!

[รำพึง ลำพัง]

ฉีดวัคซีนมาปวดแขนเลยไม่อยากทำไร ก็เลยมาอ่านต่อ
ช่วงตามหาวิญญาณเครื่องติดอ่านต่อย่างสนุก พอหลังจากนั้นก็ได้แต่อ่านแล้วหลับอ่านแล้วหลับ


เอากันให้มันจบๆ ไปเลยดีมั้ยเอ่ย.....


มันเป็นการบรรยายที่ทำให้เราผู้อ่านอย่างเราเหนื่อยจริงๆ ฮาา อิชุ้นไม่ได้ฟินหรือรสว่าอีกฝ่ายน่าเอาไง55555
แต่ทำให้เข้าใจว่าผู้ชายจะหมกมุ่นจินตนาการไปเองว่าเอากับคนนี้จะดียังไงก็เลยจะพยายามหาโอกาสหรือทำยังไงให้ได้ทำ
ถ้าสองฝ่ายคอนเซ้นแบบนี้มันก็โอเคไง แต่ถ้าเป็นการหมกมุ่นฝ่ายเดียวแล้วใช้ทุกทางในการmanipulateอีกฝ่ายมันเลยเป็นเรื่องน่ากลัว

เล่มนี้จบไปด้วยหมาหน้าโง่รู้ใจตัวเอง
ส่วนอาจารย์ฉู่เราว่าครตเขาเปลี่ยนไปมาก ไม่ได้รู้สึกว่าเขาคือเพศชายเหมือนเล่มก่อนหน้า

มีพิมพ์ผิดจากท่านพ่อเป็นท่านลุง

[si · Rating 3 out of 5]

เป็นเล่มที่ใช้ความพยายามอย่างมากในการอ่านจนจบซึ่งผิดแปลกจาก 3 เล่มแรกเป็นอย่างมาก พล้อตไม่เดินจนโมโหปิดหนังสือไปนอน กว่าจะทำใจกลับมาอ่านต่อได้ก็หลายวัน ยังดีที่หลัง ๆ เริ่มมีอีเว้นท์ เริ่มมีเหตุการณ์เข้ามา ช่วงต้นเล่มกับช่วงท้ายเล่มดี ช่วงสโคปกลางเรื่องโฮลใหญ่ ๆ พล้อตไม่ไปไหนเลย ได้แต่หวังว่าเล่ม 5 จะดึงความรู้สึกดี ๆ กลับมาได้ คาดหวังค่ะ

[Celeste · Rating 4 out of 5]

ได้ตระหนักรู้ซึ้งถึงความรักที่มีต่อใครคนนั้นช่างงดงามเหนือสิ่งอื่นใด ขอเอาใจช่วยให้ความรักนี้ของโม่หรานได้ผลิบานราบรื่นสวยงามต่อไป

เล่มนี้ไม่มีอีเว้นท์อะไรมากนัก มีแค่สิ่งนี้จริง ๆ ค่ะ ❤️ Love is All Around

มีชีวิตอยู่มา 2 ชาติภพเพิ่งจะรู้นี่ความรู้สึกช้าจริง ๆ ดีที่ยังได้รู้ มัวแต่หลอกตัวเองรักผิดคนอยู่นาน กับฝ่ายนั้นคงแค่ซาบซึ้งเหมือนมีพี่ชายน้องชายมาดูแลเอาใจใส่มากกว่า

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

3.5 ดาวสำหรับเล่มนี้ เพราะมีความเอื่อยเฉื่อย เนื้อเรื่องไม่ค่อยเดิน ไม่มีเหตุการณ์หรือฉากต่อสู้ให้น่าตื่นเต้น มีแต่ความคิด บรรยายความรู้สึกของหมาโง่กับอาจารย์แมวไปซะเยอะ เล่มหน้าน่าจะมีเหตุการณ์ใหญ่กับตัวละครลับน่าจะมีบทออกมา รอค่ะรอ

[B. Sutthida · Rating 4 out of 5]

- เล่มนี้เต็มไปด้วยความเพ้อฝันของทั้งโม่หรานและฉู่หวานหนิง ไม่ว่าจะทำอะไรก็เข้าเรื่องลามกตลอด 😅
- โม่หรานรู้ใจตัวเองแล้ว
- เนื้อเรื่องโดยรวมเป็นพัฒนาการด้านความรู้สึกของโม่หรานกับฉู่หวานหนิง ปมปริศนาในเรื่องยังไม่เดินไปไหน

[nn. · Rating 5 out of 5]

- เมื่อคืนนอนเกือบตีสาม เพราะอ่านเล่ม3จบต่อเล่ม4เรย
- พอลืมตาตื่นมาก้คิดกุต้องมีสภาพแบบนี้ไปอีก���ี่วัน
- อ่านเล่ม4จะครึ่งเล่มละ คือรุ้สึกว่าหว่านหนิงค่อนข้างที่จะแบบ obsessed อยู่นะ
- จารหนิงเค้าเปนไรนักหนาวะ
- ฮัสกี้เล่ม4=หนุ่มบาวสาวปาน อิสัสหนังอินเดียปะ
- ชอบคำว่าร้อนร่านอะ มันได้อารมณ์จิงโว้ยย

[ppsk ᙏ̤̫]

“อาจารย์ ข้าอยากกางร่มให้ท่านชั่วชีวิต”

เล่มนี้เหมือนน้ำชโลมใจก่อนเจอปมหนักหน่วงอีกครึ่งหลังที่เหลือใช่มั้ยเนี่ย น่ารักมากกกกก เจ้าหมาโง่มันรู้ตัวซักทีว่ารักแมวขาว รักนิยายที่มี character development สุบสุบ แอบคิดว่าโม่หราน 2.0 ต้องมีเรื่องระหว่าง 0.5 ที่ยังจำไม่ได้อีกแน่ ๆ

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

3.75 เป็นช่วงเรื่อย ๆ เขยิบความสัมพันธ์ แต่ไม่รู้ทำไม รู้สึกเหมือนทะเลสงบ คลื่นลมกำลังจะมา

[Wannuengdaiarn · Rating 3 out of 5]

2.5

[cottonwood · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้มีแต่ความรัก ในที่สุดโม่หรานก็รู้ใจตัวเองสักที่ เอาใจอาจารย์สุดฤทธิ์ มีความเร่าร้อนด้วย55555 แต่ว่ามันก็เจ็บปวดเหมือนกันอ่ะ อ่านแล้วอึดอัดยังไงก็ไม่รู้ เคร้าใจไปเขาด้วย

[Elyssia · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ฉากหวานเยอะมาก มดไต่เลยทีเดียว ฉากจิตนาการติดเรทเยอะด้วย 55555

[Artnimiaf · Rating 4 out of 5]

จริงๆ ชอบ nc ของนักเขียนคนนี้มาก เขียนได้ลื่นดี แต่พอมันเยอะไปก็แอบอึดอัดนิดหน่อย

[Jinnie · Rating 4 out of 5]

ค่อนข้างเบากว่าทุกเล่ม เพราะเป็นช่วงเปลี่ยนบรรยากาศเลยทึมๆ ทื่อๆ มีบางตัวละครที่ไม่อยากให้เปลี่ยนไป มีตัวละครที่อยากให้เปลี่ยนแปลง แต่นักเขียนเล่นกับโชคชะตาและใจคน ทำใจ อ่านไประทึกไป

เรือแล่นดีเกินสงบเกินเสียอย่างนี้

[pn · Rating 3 out of 5]

(3/5) อ่านมาสามเล่ม เล่มนี้แหวกสุด 555555 เป็นเล่มที่เติมน้ำตาลในเลือดหลังจากที่ผ่านมาตับไตพัง สรุปง่ายๆคือไม่มีบู๊เลือดสาดหรือไปปราบมารที่ไหน มีแต่ปราบมารในใจตัวเองเนี่ยแหละ เหมือนอ่านคนมีใจให้กัน หมกมุ่นกัน แต่จะไปต่อก็กล้าๆกลัว คนหนึ่งก็หลอกตัวเอง รักเขาไม่ได้ ต้องเคารพเขา เขาสูงส่ง ส่วนอีกคนก็หักใจตัวเอง เขาไม่ได้รักเรา เห็นเป็นแค่ความสัมพันธ์แบบศิษย์อาจารย์ ใจเขาเป็นของคนอื่น คือพยายามเข้าใจเพราะโอเคตัวละครก็รู้ใจตัวเองแล้ว แต่มันก็เยอะไปหน่อยจนแอบเอียน