பத்து லட்சம் காலடிகள் [Pathu Laksham Kaaladigal]

தனிமையின் புனைவுக்களியாட்டு

by Jeyamohan

ஔசேப்பச்சன் ஜெயமோகன் கதைகளில் தோன்றி புகழ்பெற்ற துப்பறியும் கதாபாத்திரம். அவர் தோன்றும் கதைகள் இவை. வழக்கமான துப்பறியும் கதைகளைப் போல ஒரு குற்றத்தைத தொடர்ந்து சென்று குற்றவாளியைக் கண்டடைபவை அல்ல. இவை குற்றம் என்னும் புள்ளியில் தொடங்கி வரலாறு, பண்பாடு ஆகியவற்றை இழுத்துக்கொண்டு முன்னகர்ந்து வாழ்க்கையின் அறியப்படாத ஒரு இடத்தைச் சென்று தொடுகின்றன. மானுடனை துப்பறியும் கதைகள் என்று இவற்றைச் சொல்லமுடியும்

Genres: Fiction

258 pages, Kindle Edition

Published July 5, 2021

About the author

B. Jeyamohan (also credited as Jayamohan) is one of the most influential contemporary, Tamil and Malayalam writer and literary critic from Nagercoil in Kanyakumari District in the south Indian state of Tamil Nadu.

He entered the world of Tamil literature in the 1990s, Jeyamohan has had impacted the Tamil literary landscape as it emerged from the post-modern phase. His best-known and critically acclaimed work is Vishnupuram, a deeply layered fantasy set as a quest through various schools of Indian philosophy and mythology. His other well-known novels include Rubber, Pin Thodarum Nizhalin Kural, Kanyakumari, Kaadu, Pani Manithan, Eazhaam Ulagam, and Kotravai. His writing is heavily influenced by the works of humanitarian thinkers Leo Tolstoy and Mohandas Karamchand Gandhi. Drawing on the strength of his life experiences and extensive travel around India, Jeyamohan is able to re-examine and interpret the essence of India's rich literary and classical traditions.
---
தந்தை பெயர் எஸ்.பாகுலேயன் பிள்ளை. தாத்தா பெயர் வயக்கவீட்டு சங்கரப்பிள்ளை. பூர்வீக ஊர் குமரிமாவட்டம் விளவங்கோடு வட்டம், திருவரம்பு. தாத்தா அடிமுறை ஆசான். ஆகவே சங்கு ஆசான் என அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். அப்பாவின் அம்மா பெயர் லட்சுமிக்குட்டி அம்மா. அவரது சொந்த ஊர் குமரிமாவட்டம் விளவங்கோடு வட்டம், திருவட்டாறு. அப்பாவுடன் பிறந்தவர்கள் இருவர். தம்பி எஸ்.சுதர்சனன் நாயர் தமிழக அரசுத்துறையில் வட்டார வளர்ச்சி அலுவலராக இருந்து ஓய்வுபெற்று இப்போது பத்மநாபபுரத்தில் வசிக்கிறார். அப்பாவின் தங்கை சரோஜினி அம்மா திருவட்டாறில் ஆதிகேசவ பெருமாள் ஆலய முகப்பில் உள்ள பாட்டியின் பூர்வீகவீட்டிலேயே வாழ்கிறார்.

அப்பா முதலில் வழங்கல் துறையில் வேலைபார்த்தார். பின் பத்திரப்பதிவுத்துறையில் எழுத்தராக வேலைபார்த்து ஓய்வு பெற்றார். அவரது பணிக்காலத்தில் பெரும்பகுதி அருமனை பத்திரப்பதிவு அலுவலகத்தில் கழிந்தது. 1984ல் தன் அறுபத்தி ஒன்றாம் வயதில் தற்கொலை செய்துகொண்டார்.

அம்மா பி. விசாலாட்சி அம்மா. அவரது அப்பாவின் சொந்த ஊர் நட்டாலம். அவர் பெயர் பரமேஸ்வரன் பிள்ளை. அம்மாவின் அம்மா பெயர் பத்மாவதி அம்மா. அவரது சொந்த ஊர் திருவிதாங்கோடு. நட்டாலம் கோயில் அருகே உள்ள காளி வளாகம் அம்மாவின் குடும்ப வீடு. அம்மாவுக்கு சகோதரர்கள் நால்வர். மூத்த அண்ணா வேலப்பன் நாயர், இரண்டாமவர் கேசவபிள்ளை. மூன்றாம் அண்ணா மாதவன் பிள்ளை. அடுத்து பிரபாகரன் நாயர். கடைசி தம்பி காளிப்பிள்ளை. அம்மாவுக்கு இரு சகோதரிகள். அக்கா தாட்சாயணி அம்மா இப்போது நட்டாலம் குடும்ப வீட்டில் வசிக்கிறார். இன்னொரு அக்கா மீனாட்சியம்மா கேரள மாநிலம் ஆரியநாட்டில் மணமாகிச்சென்று அங்கெ வாழ்ந்து இறந்தார். அம்மா 1984ல் தன் ஐம்பத்து நாலாம் வயதில் தற்கொலைசெ

Reviews

[Prashanth Bhat · Rating 5 out of 5]

One million footsteps - jeyamohan/ v iswarya

ಜೆಯಮೋಹನ್ ಕೃತಿಗಳೆಂದರೆ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ವಿಶೇಷವೇ. ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಸಂಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮಹಾಭಾರತದ ಕತೆಯ ' ವೆನ್ಮರಸು' , ನಾವು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತೇ ಇರದ ಭಿಕ್ಷುಕರ ಜಗತ್ತಿನ ' ತಳಾತಳ' , ಸಣ್ಣದಾದರೂ ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಾಡುವ ' ನೂರು ಸಿಂಹಾಸನಗಳು', ಅವರ ಕೆಲವು ಕತೆಗಳ ಅನುವಾದ ' ಆನೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಕತೆಗಳು' ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ವಿಶಿಷ್ಟವೇ. ಕೇರಳ ಮೂಲದ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ‌ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಎಳಸಿ ಕುಂಬಳೆ ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಅವರ ಹೃದಯಬೇಧಕ ಕತೆಯುಳ್ಳ ' ಆಫ್ ಮೆನ್, ವಿಮೆನ್ ಆ್ಯಂಡ್ ವಿಚಸ್' ಇವೆಲ್ಲವೂ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬಗೆಯ ಬರಹಗಳು. ನಮಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಅಥವಾ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಲ್ಲಿ ಓದಲು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಅವರ ' ವೆನ್ಮರಸು' , ' ವಿಷ್ಣುಪುರಂ' ಇತ್ಯಾದಿ ಕೃತಿಗಳು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಲಭ್ಯ ಇರುವುದು ನಿರಾಸೆಯ ಸಂಗತಿ. ಆದರೆ ಈಗೀಗ ಅವರ ಕೃತಿಗಳ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನುವಾದ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಖುಷಿಯ ಸಂಗತಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಪುಸ್ತಕ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಓದ ಹೊರಟೆ.
ಇದು ಅವರ ಇತರ ಕೃತಿಗಳ ಹಾದಿಯದಲ್ಲ. ಹೇಳಲು ಒಬ್ಬ ನಿವೃತ್ತ ಪೋಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಕುಡಿತದ ಸಂಜೆಗಳಲ್ಲಿ ರಂಗೇರಿರುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಕೂತು ರಸಮಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಕತೆಗಳ ಹಾಗೆ ಕಂಡರೂ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅವರ ಬರಹಗಳ ಮೂಲ ಮನುಷ್ಯ ಸ್ವಭಾವಗಳ ಕುರಿತಾದದ್ದೇ.

ಅದರಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲಿರುವ ಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕತೆಗಳು ಮಂಗಳೂರು ಪರಿಸರದ್ದು.
ನಾಲ್ಕೂ ಕತೆಗಳ ಪರಿಸರ ವಿಭಿನ್ನ. ಸರ್ಕಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ತಲೆಯ ಮೇಲಿಂದ ಆ್ಯಪಲ್ ಹಣ್ಣು ಎಗರಿಸುವ ಗುರಿಕಾರನ ಕತೆಯ ಚಾಣಾಕ್ಷತನ, ನೇತ್ರಾವತಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಶವದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ರೇಷ್ಮೆಯ ಎಳೆಯ ಜಾಡು, ಶಪಿತ ರಾಜಮನೆತನವೊಂದರ ಸದಸ್ಯರ ದುರಂತ ಅಂತ್ಯದ ಹಿಂದಿನ ಅಪರಾಧದ ಕತೆ,

ಕೊಲೆಯ ಕೇಸಿನ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ಅದು ಕೊನೆಗೆ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಯ ಬುಡಕ್ಕೇ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವ ಮತ್ತು ಎದೆ ನಡುಗಿಸುವ ಭಾವುಕ‌ ಕೊನೆಯುಳ್ಳ ಕತೆ
ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಕತೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಚೈನ್ ಸ್ನಾಚಿಂಗ್ ಕೇಸ್ ಒಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಅಚ್ಚರಿಯ ತಿರುವುಗಳು ಅದರ ಆಳದ ಭಾವುಕ ನೆಲೆ ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರೈಮ್ ಕತೆಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತದೆ.
ಅದಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳ ನೈಜತೆ ' ಆ ಕುಡಿಯದವನನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಕೂರಿಸಬೇಡಿ. ಅವನು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ‌ ಆದರೆ ಕುಡಿಯುವವರ ಸೈಡ್ ಡಿಶ್ ಎಲ್ಲಾ ಖಾಲಿ ಮಾಡ್ತಾನೆ' ಎಂಬ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳೆಲ್ಲ‌ ನಾವೂ ಕೇಳಿರುವಂತಹದ್ದೇ.

ಇದು ಬರಿಯ ಕ್ರೈಮ್ ಕತೆಗಳಲ್ಲ. ಒಂದೊಂದು ಕತೆಯೂ ದಕ್ಷಿಣದ ಒಂದೊಂದು ರಾಜ್ಯಗಳ ಇತಿಹಾಸದ ತುಣುಕೂ, ರಾಜಮನೆತನಗಳ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಇತಿಹಾಸ, ಶಾಪಗಳೂ, ನಂಬಿಕೆಗಳೂ ,ಮಾನವ ಸಹಜ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ‌ತೋರಿಸುವ ಬಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜೆಯಮೋಹನ್ ನೀವು ಓದಬೇಕಾದ ಲೇಖಕ.

[Subasreenee Muthupandi · Rating 5 out of 5]

புத்தகம் : பத்து லட்சம் காலடிகள்
எழுத்தாளர் : ஜெயமோகன்
பதிப்பகம் : விஷ்ணுபுரம் பதிப்பகம்
பக்கங்கள் : 246
நூலங்காடி: பனுவல்
விலை : 330

🔆 இதுவரை படித்த கதைகள் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட கதைகள் இவை. ஐந்து கதைகள் கொண்டது இந்த புத்தகம். ஔசேப்பச்சன் இந்த கதைகளை வரும் துப்பறியும் கதாபாத்திரம். உணவகம் ஒன்று நண்பர்களுடன் உட்கார்ந்து கொண்டு ஒரு கையில் சாராயமும், மறு கையில் பீப் -உம் சாப்பிட்டுக் கொண்டே, தான் சந்தித்த வழக்குகளில் அவர்களுக்கு இருந்த சவால்கள், திருப்பங்களையும் தனக்கே உரித்தான பானியில் தனது நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டார் ஔசேப்பச்சன்.

🔆 ஐந்து கடைகளில் மிக அருமையாக இருந்த போதிலும் எனக்கு மிகப் பிடித்தமான இரு கதைகளை பற்றி சில வார்த்தைகள்.

🔆 முதல் கதை வேட்டு ஜானம்மா சிறிய அளவில் ஒரு உணவுக் கடையை நடத்தி வருகிறாள். அந்த கடையில் தான் ஔசேப்பச்சன் தனது நண்பர்களுடன் பீப் பொரியலை ருசி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஜானம்மாவும் அவளது அக்கா பார்வதியும் சிறுவயதிலேயே சர்க்கஸ்க்கு போய்விட, அவர்களின் அனுபவங்களும், அங்கிருந்து எப்படி வெளியே வந்தார்கள் என்பதுதான்
கதை.


🔆 இரண்டாம் கதை கைமுக்கு சிவராஜ பிள்ளை நாகர்கோவில் கோர்ட் வாசலில் டைப் செய்பவர். அவருக்கு ஒரு மகன் இரு மகள்கள். மகன் பள்ளியில் நல்ல மதிப்பெண் பெறவை கல்லூரியில் சேர்த்து விட்டார். சில ஆண்டுகளிலே நல்ல வேலைக்கு செல்ல இவரும் வேலையை விட்டுவிட்டு சென்னைக்கு போய்விட்டார். பின்பு தான் அவர் மகன் ஒரு திருடன் எனவும் கோடிக்கணக்கில் அவன் திருடியதும் தெரிய வந்தது. இவ்வளவு நாட்கள் மென்பொருள் துறையில் வேலை செய்து வருவது போல அவன் நாடகமாடியதும் போலீஸ் விசாரணையில் தெரியவந்தது. அவன் என்ன ஆனான் என்பது கதை.

🔆 ஒரு எழுத்தாளர் 12 மாதங்கள் 12 புத்தகங்கள் - ஏழாவது புத்தகம் இது.


புத்தகங்களை படிப்போம் , பயன் பெறுவோம்,
புத்தகங்களால் இணைவோம் ,
பல வேடிக்கை மனிதரைப் போலே ,
நான் வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ – மகாகவி

சுபஸ்ரீனீ முத்துப்பாண்டி
வாசிப்பை நேசிப்போம்

[Anandarupa Chakrabarti · Rating 4 out of 5]

'One Million Footsteps' is far more than just another crime novel. It unfolded as a thoughtful, quietly powerful story that weaves psychological depth, cultural memory, and moral questioning into something that stays with you well beyond the final page. The author, Jeyamohan has showcased is most introspective nature here, unhurried and probing, allowing ideas and emotions to surface naturally. The English translation is portrayed carefully and considerate, while preserving the depth, rhythm, and emotional weight of Jeyamohan’s Tamil voice while ensuring that the richness of this layered, culturally grounded narrative reaches a far broader audience without losing its essence.

At its heart, 'One Million Footsteps' felt like a quiet, thoughtful reflection on human nature, society, and morality, using the framework of a detective story rather than being driven by it. I found Jeyamohan use crime as a way to look closely at why people act the way they do. Through their choices and contradictions, the story gently reveals deeper truths about love, ego, honour, desire, and the enduring pull of power.

The story, comes alive through Ousepachan, a maverick, world-weary former police officer whose voice quietly steers the entire narrative. Ousepachan is wry, sharply self-aware, and often irreverent, someone far more interested in people than procedures. He doesn’t linger over the technicalities of crime; instead, his investigations move fluidly through the lived landscapes of Tamil Nadu and Kerala. the story slowly opened up layers of personal histories, inherited burdens, fractured relationships, and a gradual moral unravelling, making the journey feel as much inward as investigative. Jeyamohan’s writing is hard to pin down — thoughtful and reflective without ever feeling distant, enriched by wit, quiet humour, and philosophical pauses.

I believe 'One Million Footsteps' will resonate most with readers who enjoy character-driven, philosophically inclined crime fiction that explores society, culture, and moral complexity, especially those drawn to introspective narratives and South Asian literary voices.
'One Million Footsteps' is not just about solving a crime; I see it as a thoughtful exploration of why people behave the way they do.
With Ousepachan guiding the story, it invites me to reflect deeply, making it a must-read for anyone who enjoys meaningful, idea-driven fiction.

[கடவுள்களின் அன்புக்குரியவரான முதலாம் மணிமாறர் · Rating 4 out of 5]

ஐந்து குறுநாவல்கள் அடங்கிய இத்தொகுப்பில் வேட்டு, பத்து லட்சம் காலடிகள், வேரில் திகழ்வது, கைமுக்கு ஆகிய நான்கு கதைகள் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

[S Ashok · Rating 5 out of 5]

Brilliant stories based on the central character Ouchepachchan, a nihilistic former police offer, these stories are memories that he shares form cases he had resolved. Exploring themes as varied as the continuation of mental illness and it's link to an event historical past, to the customs and traditions of Mapla muslims these stories are truly unique.

[Aravind Nagarajan · Rating 5 out of 5]

Superlative

[Shan Sundar · Rating 4.5 out of 5]

Even during my longest reading slump, the easiest way for me to break the shackles is to pick up a Jeyamohan book. Although I am not in any sort of reading slump currently. In fact, it is quite the opposite, I got into my good old groove of reading multiple books at a time. Let me stop self-boasting and move to my review of this book.

This is my first English translation of Jeyamohan's work. Iswarya has done a commendable job with maintaining the flow of the story. Translation is all about walking the tight rope between right choice of words and deciding when "not to translate". As with subtle humor and sarcasm written in the source language most often does not pass the exact same juice in a translated work.

I started with something I have never tried before. Soon after reading Iswarya's translated work, searched and read Jeyamohan's source story in Tamil. That’s when it daunted on me, Its hard to explain this. Let me try -

At the beginning of the "At the Roots" short story, Ousepachan says, “I'm not lying. Something happened in Mangalore when I'd just joined the services. It was an eye-opener for me."

Of course, in his line of duty, Ousepachan’ s eyes were being opened every week." said Sreedharan.

This conversation brings up a quick smile when you read it in Tamil as you have already known about who Ousepachan is and what kind of personality he is. So is Sreedharan. But the lovely part was, this part did make me smile when I read it in the translated work too. It’s not the rolling on the floor and laugh game. A subtle smile as you cross this part. It worked. There are so many such situations and conversations spread all over these stories that had been amazingly translated by Iswarya.

Now on to some of the quirky, interesting characters Jeyamohan has conceived in this series.

Janamma from the Gunning, though the entire narrative is from either in the point of view of Parvathi, Velayudhan and later through Bhaskaran. But its Janamma who is pivotal to key events in the life of these people. Simple construction of how these and few other lives were intertwined and with detective fiction being the theme, the opening story sets the reader slow and steady for what’s coming to hit them next.

Two other characters stand out for me, M.A. Abdullah sahib from the story that gave this collection its title, "One Million Footsteps" and Mahesh from the last story, "Kaimukku". For drastically distinct reasons, these two characters struck me deeply. Though every single story in this collection except Gunning goes deep into the psyche of the criminal in focus or the interesting set of events people inadvertently or intentionally kick off leading to their fate decided by even by a total strangers' act.

M.A. Abdullah because the whole character arc of this one is super interesting, how he is introduced as a sophisticated sahib and then how it ends. There is a coldness to it. And Mahesh, boy I didn't expect the lengthy monologue he would go on about venting his heart out to Ousepachan about why he did certain things in life and it touches upon various key topics from student's morality, reading exposure, class divide despite making the cut into a top educational institution, how money plays a pivotal role in where a person is positioned no matter which phase of the life they are in. Two amazing characters.

I will go and get the original Tamil physical copy as I write this review. This book is not just for the fans of Aasaan, but for anyone who would like to get into a world of detective fiction with deep insights into the crime and the human’s psyche behind it.

.5 stars down for, Hey why not GR finally has it after years of being mocked for the lack of it by the community. No not for that :) I didn't find certain acts of certain characters convincing enough like that of Rosario's criminal act at the spur of the moment in "At the Roots", given the kind of reputation this character was carrying up until this point and how the narrator had gone into lengths explaining about multiple instances of this character exhibiting intelligence in all acts of life. It didn't cut it for me.

Enjoyed it. Highly recommended.

[Beena V Sarkar · Rating 5 out of 5]

My last Jeyamohan (Of Men, Women and Witches), had me riveted.. so when I saw this thin copy at the Kochi airport, I had to leaf through the first few pages.. and is now a part of my bookshelf in the "Kerala reads"!

You have Sherlock, Poirot , Strike- the multiple BBC Brit-police/ detectives who "smell a rat" and seek them out with an ability ("common sense") grounded in a keen understanding of human behavior.

And here you have Ousepachan, a Marathoma Maverick ex-police officer- reminiscing specific cases that dig deep into the history of the land, it's beliefs and how they translate to society, behavior and the psyche of a human. Be it the survival tactics of circus troupe-women, the intricacies of building storm-proof boats, a historical act of betrayal dogging a family to destruction (a curse / fait accompli ?) , a special (and unexpected) respect of the abilities of children not born similar to the majority - in sensing the true essence of a person...

You get the gist :) Unputdownable and finished in a few days - and a repeat read, just to dig deeper into the lore of our land, Kerala.

P.S: Do not skip the intro - the writer specifically explains away his need to use "slurs" :)

[Scube · Rating 5 out of 5]

A collection of five stories with the common theme of crime investigation, narrated by our protagonist Ousepachan, an ex-detective/ police officer who has voluntarily retired to manage his family business.
Possessing a gift of keeping his confidants deeply engrossed and emotionally invested through his dry, witty humour & a discerning eye for the intricacies of human psychology.

Every story is filled decadently with detailed historical allusions of Kerala and Tamil Nadu; this not only establishes the atmospheric rhythm of Ousepachan's narrations but also helps illuminate the "who" and "why" behind each case, aiding the listeners comprehend the nuances of the investigations.
The stories often begins with all the characters (Sreedharan, Kumaran Master, Palaniappan and a half-Tamil, half-Malayali writer, who is unnamed) socialising through their lighthearted mockery, unmindful of caste or religious barriers, where the banters gradually shift towards the investigations.

Apart from the investigations, every story has its own set of other fascinating dimensions of culture, tradition and lived experiances, some of which I have mentioned below.
The story 'gunning' sheds light upon the time back when many recruits from India used to be from Thalassery, where agents of circus owners used to visit villages around Thalassery and buy children between three and five in return for food.
'Wolf Trail' is about a case with the Thurayingal clan whose wealth was passed down right from the days of King Marthanda Varma. Members of the clan keep dying by suicide, and it is believed that a malevolent presence – Rakhtha Yakshi – is set after them. This Yakshi was born a human under the name Kochukali Pillai and later transformed into a goat-headed yakshi to seek her revenge. Generations down the line, she is feared and prayed to protect themselves from her wrath.
'One million footsteps' is about a Brahmin priest named Krishnan Embrandiri, whose death leads to the chief Mappila of the district (Kozhikode), Haji M.A. Abdullah, who was said to be the descendant of Malik Dinar Ibn, who came to Kozhikode from Arabia.

'At the Roots' is about a policeman, Rosario, and his love for his intuitive daughter, Rahel, abandoned by her mother, Natalie, after learning about her disorder, to follow a life of glam and glitz.

'Kaimukku' talks about the age-old traditional ritual of justice, which is the ritual of dipping the right hand in sizzling cow ghee to retrieve a small bronze hanuman idol; if the hand came out scalded, they are guilty, else innocent.This ritual is now banned, the story continues to talk about a man who lived a life fooling his hard-working father back in the village about his job and degrees, earning a living through stealing and robbing only to later find his father supporting his son in his quests.

I sincerely hope everyone reading this review takes the time to read the book and explore the sharp, coarse humour on apolitical topics, which brings levity to the otherwise weighty backdrop of history and crime solving.

V.Iswarya has done an impeccable job in translating this book.

[Swami Nathan · Rating 4 out of 5]

குற்றப்பின்னணியில் மனித மனங்களின் பகுத்தறியமுடியா ஆட்டங்களை இங்கே வைக்கிறார் ஜெமோ. அந்த சாஹிப் பாத்திரம் ஒரு பெரும் தரிசனம் எனில் சில நேரமே வரும் ராதாமணி மட்டும் சளைத்தவளா என்ன? மனித மனங்களின் உண்மை தரிசனத்தை நேரில் காணமுடியாமல்.... ஜெமோ வின் வரிகளில் கூறவேண்டுமாயின்.

இறுதிக் கதையான "கைமுக்கில்" வரும் சிவராஜ்பிள்ளையும் அவர் மகன் மஹேஷும் அடேங்கப்பா... கருணை என்ற மட்டமான ஒன்றை அளிப்பது பெரிது அல்ல, அதை வாங்குபவன் இடத்தில இருந்து அதை அணுகவேண்டும். அப்போது தெரியும் அது ஆன்மாவரை பாயும் கூர்வாள் என்று.

இறுதியில் அவன் கல்லூரி காலங்களை கூறும் பக்கங்களை வேதாளம் அறைந்தது போல் படித்து முடித்தேன். ஒரு நககக்கண் கூட பாக்கி இல்லாமல் நம் அனைத்து முகமூடிகளையும் வேரோடு பிடுங்கி எறிந்துவிட்டார் ஜெமோ.

எல்லோருமே திருடன் தான் சத்தியமாக எல்லோருமே திருடர்கள் தான்

[Nandini Reddy Dayal · Rating 5 out of 5]

And this is why you should read translations!

One Million Footsteps is a collection of stories featuring Jeyamohan's beloved cop, Ousepachan. The inspector narrates his tales to his friends. What works is the banter among friends and the natural way in which the story is told. It's like a conversation where a story gets interjected with questions and comments.

V Ishwarya has translated the book well. Of course, reading it in Tamil would have been a different experience because a lot of dialogue would have flowed more naturally. I have been reading a lot of translations and it's books like this which convince me to keep finding more translated works.

Big thank you to Juggernaut book for giving me the opportunity to read this book, I thoroughly enjoyed it.

[Parichit · Rating 4 out of 5]

The book doesn't simply ask who committed a crime. It makes you think about why people do what they do, how their circumstances shape their choices, and how easily our understanding of right and wrong can become complicated. I liked the way the stories bring together human emotions, cultural history, and moral questions without losing their connection to the detective-fiction format.

[Raji · Rating 5 out of 5]

ஔசேபச்சன் துப்பறியும் கதைகள் கொண்ட நாவல். யார் செய்தார் என்று கண்டுபிடிப்பதை விட, ஏன் அந்த குற்றம் செய்யப்பட்டது என்பதை நோக்கி நகரும் கதைகள். இதே புத்தகம் One million footsteps என்று ஆங்கிலத்திலும் வந்துள்ளது.

[Gobinath · Rating 4 out of 5]

அருமையான வித்தியாசமான கதைகள். கதை சொல்லியவிதமும் மிக நன்று.

[Chidambaram · Rating 4 out of 5]

one of the best of jeyamohan

[Narayana Moorthy · Rating 2 out of 5]

நான் வாசித்த முதல் துப்பறியும் நாவல். துப்பறியும் கதைகள் எனக்கு பெரிதாக பிடிக்கவில்லை ,

[Saravanan Sundaram · Rating 5 out of 5]

Must read book for physiological thriller lovers

[Martin Roy · Rating 4 out of 5]

A good crime...thriller with a comedy and light hearted background...The stories contain the depth of human psychology.

[Arya · Rating 4 out of 5]

Detective fiction usually relies on a lot of suspense, crazy twists, and the sheer satisfaction of seeing a mystery neatly unfold. One Million Footsteps is different. Written originally in Tamil, it is about Ousepachan, a cynical and sarcastic former police officer. He is narrating these stories to a group of friends over multiple glasses of alcohol, and his investigations are more about peeling away the layers of human behaviour, rather than simply just solving the mystery.

The stories are set across the cultural landscapes of Tamil Nadu and Kerala. Relationships, family honour, generational grudges, and social tensions shape the crimes that take place here. A thought that crossed my mind multiple times was just how ordinary the motivations behind these acts felt. Jealousy, love, wounded pride, and desire for power are all common human emotions that lie at the heart of these crimes.

Ousepachan is a fascinating narrator. His narration is sharp and includes indecent jokes, typical in conversations among older men. Sometimes, these jokes felt a bit uncomfortable to read, but they also reflect the social attitudes of the time and the environment from which the stories come.

The stories are philosophical, and at times, some seemed to drag on for a bit too long. If you come in expecting tightly plotted crime stories (like I did), the pacing might feel slower than usual, but the psychological depth more than makes up for it.

At its heart, One Million Footsteps is a sharp, philosophical, sometimes darkly funny piece of detective fiction that focuses more on human nature than on simply solving a mystery. It isn't your typical detective story, but definitely a memorable one.