De Cock wordt naar de Lindengracht geroepen. Hennie, de vrouw die tientallen jaren de aardappelkraam op de markt bestierde, is in haar bed gesmoord met een kussen. Hennie was geen vriendelijk mens, maar wel rijk: achter de aardappelhandel waaraan ze goed verdiende zaten flink wat investeringen, ook in huizen. Naast zakelijke conflicten, zoals met Dennis, een ontevreden huurder met wie Hennie hooglopende ruzie had, denkt De Cock ook aan een motief in de familie. Want Hennie's zoon Tonnie blijkt ook zo zijn redenen te hebben om niet rouwig te zijn om haar dood...
Peter Römer begon zijn carrière als acteur voor toneel en televisie. Daarnaast werkte hij jarenlang als televisieproducent, scenarioschrijver en regisseur. In 2012 verscheen van zijn hand Chantage, de eerste moord roman met rechercheur Hanna Vermeer. Chantage werd genomineerd voor de Schaduwprijs /Gouden Strop. Zijn tweede moordroman is getiteld Bedrog.
Peter Römer heeft sinds deel 76 het stokje overgenomen van Appie Baantjer. De sfeer in de boeken en de personages blijven al sinds de eerste delen hetzelfde. Maar het speelt zich wel af in de tijd van nu. Zo zitten er in de laatste delen sociale media en smartphones, maar blijven de Cock en Vledder wel zichzelf. Vledder blijft ook nog steeds in z’n ‘oude Golf’ rijden.
Doordat de personages hetzelfde blijven, voelt het lezen van een Baantjer altijd een beetje als thuis komen. Je weet wie je kunt verwachten en je weet wat je van ze kunt verwachten. In deel 89 staan de Cock en Vledder voor het raadsel van de moord op Hennie. Al snel blijkt dat veel mensen haar niet zo aardig vonden, maar wie was dan in staat om haar hoofd met een kussen te bedekken?
Zoals altijd lukt het de Cock en Vledder om de moord op te lossen. De ene keer ligt het meer voor de hand dan de andere keer. Ik vond de dader dit keer niet verrassend, maar het was wel fijn dat het echt pas op het einde duidelijk was. Hoeveel delen gaat Peter Römer nog schrijven over de Cock en Vledder? Ik ben heel benieuwd. Deel 90 komt in januari 2022 uit.
Dit boek is niet door Baantjer zelf, maar door Peter Römer geschreven. En dat voelt toch een beetje gekkig. Niet authentiek. Ook zit bij Baantjer het nostalgische gevoel er echt in. Als zonder mobiel verkeer wat we vandaag de dag kennen. Vond ik ergens toch een beetje jammer. Voor de rest is het verhaal wel klassiek in zijn opbouw.
Ook in dit nieuwste deel worden De Cock, en zijn collega Vledder, naar een plaats delict geroepen en krijgen ze te maken met een mysterieuze zaak. Ook in ‘De Cock en de eenzame dood’ weet Römer de omgeving goed te omschrijven. Ik ben redelijk bekend in het centrum van Amsterdam en door de beeldende schrijfstijl was het net of ik zelf op de markt rond liep. Dit vind ik altijd erg fijn.
Wat ook altijd een pluspunt is, is dat de boeken in de Baantjer-serie nooit moeilijk geschreven zijn. Dus ook als je wat meer moeite met lezen hebt, zijn deze boeken echt ideaal, want naast dat het taalgebruik eenvoudig is, zijn er ook geen ingewikkelde verhaallijnen of moeilijke dialogen te bespeuren. Hierdoor blijft het ook voor de minder ervaren lezers een genot om te lezen. Qua spanning zijn dit natuurlijk geen op-het-puntje-van-je-stoel boeken, maar persoonlijk vind ik dit geen enkel probleem. Je krijgt gewoon een aantal uurtjes aangenaam om met een leuk verhaal. En als je, net als ik, een beetje bekend bent in Amsterdam, zul je veel plekjes herkennen.
Laat Baantjer deel 90 ‘De Cock en moord op stand‘ maar komen, deze verschijnt op 25 januari 2022. Ik ben er klaar voor.
Zonder in te gaan op de details van het verhaal; enigszins voorspelbaar en/maar; een ‘echte’ Baantjer. Herkenbare details, bijna identieke schrijfstijl en aan t eind ‘dé oplossing’ en dat is precies wat je wilt van ‘de cock met ceeooceekaa’. Vertrouwd en Ontspannen lezen en je op t laatst een beetje slim boeken. Meer niet.
Ik heb dit boek in een dag uitgelezen, terwijl ik normaal een maand met een boek doe! 😂
Deze boeken zijn zo heerlijk geschreven. Een sterke rode draad en vooral personages met interessante karakters! Ik heb tussendoor ook echt kunnen lachen om de droge opmerkingen van de Cock en de schrijver zelf!
Deze was niet heel pittig om uit te vogelen, maar ik heb me zeker vermaakt! Op naar de volgende! ☺️
Zodra er een nieuwe Baantjer in de boekenwinkel ligt, dan moet wordt die natuurlijk meteen aangeschaft, je bent een liefhebber of niet. De Cock en de eenzame dood is deel 89 uit de serie. Een serie boeken die mateloos populair blijft. In dit deel mag de Cock op onderzoek uit naar wat eerst een zelfmoord lijkt. Al gauw blijkt dat toch anders te zijn. Er zijn verdachte omstandigheden en aangezien het slachtoffer niet erg geliefd was, zijn er ook verdachten genoeg. Veel mensen hadden wel een probleem met het slachtoffer… Aan de Cock en zijn team om uit te zoeken hoe en wat.
Voor de verandering blijft het in dit boek bij 1 moord, normaal is de standaard in de Baantjer boeken 3 moorden. Natuurlijk is en blijft dit deel ook een echte Baantjer en komen de bekende basiselementen hier ook in terug : zoals de confrontatie met commissaris Buitendam en een bezoek aan het etablissement van Smalle Lowietje, met wie De Cock en Vledder steevast een glas cognac Napoleon drinken. Dat hoort gewoon bij Baantjer en verveeld nooit.
Hoe je het ook wendt of keert, Baantjer blijft de lezer boeien, of het nu geschreven is door Appie Baantjer of Peter Römer. Peter Römer weet goed de lijn door te zetten van Appie Baantjer. Dat is zeker wel een compliment waard, want het is niet iedereen gegeven om iemand zo te kunnen lezen en zijn stijl over te nemen. De schrijfstijl is vrijwel hetzelfde, lekker toegankelijk waardoor een Baantjer boek altijd veel te snel uit is. De Cock en de eenzame dood is dan ook weer een mooie aanwinst in de Baantjer verzameling.
A few opening notes before I get to my thoughts about this mystery:
* I read the original Dutch version of this book, but I’ll do the review in English. I’m not sure how many (if any) people who read my reviews understand Dutch, but I am sure that if any Dutch speakers do follow my reviews, they’ll be more than proficient in English.
* Peter Römer, the author of this title is not the creator of De Cock. In fact, the first 75 books in this series were written by A.C. Baantjer.
* At least a few of Baantjer’s titles have been published in English. For obvious reasons the name of the main character underwent a small change during the translation process. English-speaking readers know De Cock as DeKok.
I do have a soft spot for this series of books. I can’t say I’ve read them all, or even that I adhered to the order in which they were published, but I can honestly say that I’ve enjoyed every single De Cock mystery I have ever started. There’s something about our main character and his quiet and calm approach to his investigations and his deep-rooted sense of justice that always works for me. It’s the recognisable descriptions of Amsterdam, and the wonderful way in with the author(s) manage to capture characters with just a few pen strokes. And the mysteries always work and always manage to keep me on my toes.
The mystery in The Cock en de eenzame dood was satisfying. With a universally unliked victim, a few likely suspects, and a lack of definitive clues, I enjoyed the puzzle. I almost found my way to the solution but managed to miss the final twist. For me, that amounts to a rewarding mystery and enjoyable reading experience.
I’m now out of unread De Cock mysteries. I’ll be stocking up next time I find myself visiting the Netherlands.