Денот на црвот

by Симона Јованоска

Денот на црвот“ е роман што од ред во ред, од страница во страница постојано изненадува. Од почеток до крај без застој и без празен од. Почетокот на романот е сосема неочекуван. Навестува дека делото е можна „басна“ со воведувањето на главните ликови: Црвот и Чавката. Но, тоа е итра замка што ја откриваме во продолжение. Приказната на спомнатите два лика, понатаму низ многубројни варијанти се преточува во животните судбини на јунаците што му припаѓаат на нашиот род. Од нашето совремие. Се испреплетуваат меѓусебно, се заплетуваат, се расплетуваат, понекогаш ритамот е толку вртоглаво брз што прилега на оној од анимираните филмови. Но, овие, на Јованоска, се повеќе и од живи. Цела една галерија од живописни ликови! Секој на свој начин уникатен, а сепак сите поврзани со една заедничка нишка: ослободување од „прангите“, од внатрешните и од надворешните зандани, посегнување кон Слободата. „Денот на црвот“ изобилува со свежи компарации никаде досега сретнати, ненаметлива духовитост, понекогаш и со одмерена доза сарказам. И без исклучок: проникливост и интелигентност! Сето ова во комбинација со неспорниот талент и безмалку зачудувачки зрелата раскажувачка вештина, му овозможува на нејзиното дело висок дострел.
Јагода Михајловска Георгиева

Вешто раскажан, со суптилен хумор и умешно поврзување на настаните и лајтмотивите, овој роман, низ различни перспективи, проникливо ги истражува околностите, животните искуства и личната несигурност како мотиви зад постапките на многубројните впечатливи и реалистични ликови.
Калина Малеска

147 pages, Paperback

Published January 1, 2021

Reviews

[Elena · Rating 5 out of 5]

По читањето на само дваесетина страници знаев дека ова не е само обична книга, воодушена продолжив со читање понатаму, по малку секој ден, без да ме напушти првобитното чувство.
Оригинално, живописно, нанаметливо полно со ставови. Прекрасна интимна прошетка низ животите на главните ликови испреплетени меѓусебно секој на свој начин.

[Aleksandra Ilieva · Rating 1 out of 5]

Далеку од роман, повеќе би ја сместила книгата во кратки раскази. Разочарување и од аспект на тематиката, вакво нешто бара детално разработен шаблон со уште 100, па и 200 страни и никако само нафрлени мисли.

[Blagorodna Budzakoska · Rating 5 out of 5]

Denot na crvot, životot na eden crv i na edna čavka, papafrazirano preku mnoštvo likovi koi defiliraat vo ovoj kratok roman. Kolku poglavlja tolku likovi koi se dopiraat na kratko so nekoj od predhodnite, preku slučajni sredbi ili migovni momenti.

Ova e kniga koja zboruva za zarobenosta, onaa duševnata i krikot za sloboda, koj e nekogas kako tivka voda koja odednas nadojduva i ruši se pred sebe. A nekogas e ko silen vetar od vedar den pa krši i nosi, divee...
Site likovi se zarobeni, vo svojata nemokj, letargija, vo svojot kukavličuk, ili plašlivost da smenat, da se odvažat da ne bidat crvi, da ne bidat čavki koi se udiraat vo otvoren prozorec i go ispuštaat crvot... Nesrekja? Za čavkata ili sreka za crvot? Zavisi koj kako gleda? Cašata e polupolna ili poluprazna....

Site likovi, a gi ima, kolku poglavlja tolku prikazni, se ko zategnati streli zatvoreni emotivno, koi pukaat po rabovi, koga i tie i onie okolu niv najmalku očekuvaat.. Se otrgnuvaat od valkanata i lepliva kal (crvot), za da se vivnat visoko letnat, no ne so gracioznost na orel tuku nevešto i kreskavo (čavka) i go završat svojot može i edinstven let udirajki vo otvoren prozor, strupoluvajki se pak vo kalta...

Odlična kniga polna so metafori i komparacii, iskrena. So bajkovit početok no so porazitelen kraj. Crvot sekogas se čustvuva ubavo vo smrdlivata kal, se pojavuva posle doždot so svoeto ligavo telo i beznačajnost, slep nebiten... Se dodeka ne go ulovi nekoja čavka, pticata što ne znae da pee..
I vnimatelno so čudata...

[Bube Ale · Rating 3 out of 5]

Кратко и интензивно четиво со многу ликови! Цела палета на ликови забрзано се ројат пред читателот!

[Biljana Bogdanovska · Rating 5 out of 5]

Роман на годината во Македонија за 2021. Но, според мене, заслужува уште повисока награда. Составен е од реченици кои ја одразуваат болката на сознанието. За секојдневието. Мислите на еден (повеќемина) обичен човек, за односите со другите, односот кон себеси и кон животот. Борбата на секој од нас со она што ни го носи животот. Раскажан со необично богат, сликовит речник. Ликовите талкаат низ пусти улици, на дожд, додека смислуваат одмазда, се ашкаат низ празна куќа, откако ги напуштила сопругата. Преземаат име на сопругот - писател и објавуваат свои дела. Си го киднапираат семејството, кога веќе не можат да ја издржат сопствената обичност...
А, како што веќе е напишано, сѐ почнува со приказна за црвот и чавката, што навестува алегорична бајка.
На страниците на овој роман има такви вистини, кои не можат да се пренесат како мисли што си ги запишуваме во тетрака за да ги запомниме, затоа што реченицата сама не стои. Мора да се знае барем таа пред неа и таа по неа.
Ако имате можност или намерно, прочитајте ја тенката книга (само 147 страници) за Грета, Давид, Брам, Томас, Артур Лери, Анџела, Ирма, Едвин, Лондон, Берта.. (има уште) :)
Сите тие наликуваат и се наоѓаат во ситуации, слично на ликовите во „Мајсторот и Маргарита“ на Булгаков.
Романот на годината потполно си го заслужува тоа место.

[Sandra · Rating 4 out of 5]

Одлични и интересни приказни напишани во убав стил, но на моменти како премногу труд да е вложен за да се искомплицира наративот и кај шо не мора, па една мала книгичка се влечеше долго време бидејќи си бараше концентрација. Во секој случај вреди да се прочита.

[Олга Димитровска · Rating 5 out of 5]

Прецизно и јасно напишано, ретко кој го има знаењето да одбере такви зборови и да ги пренесе на читателот во убаво сврзани реченици. Уште повеќе ми се допаѓа фактот дека се работи за македонски автор, што дополнително ме натера да се поврзам со четивото.

[Maja · Rating 5 out of 5]

Одлично прелеана порака низ поединечни раскази. Роман на новото време достоен на пофалбите.

[Gjorgi Trajcov · Rating 5 out of 5]

Прекрасна книга, дефинитивно a must read

[Фъстъчко · Rating 2 out of 5]

Пропълзяването и излизането на същността на тази книга от калта на творческата представа на автора създава съдържание, изградено като кадър в кадър, история в друга история, разказ в разказ – етапи от прогресия, която в крайна сметка води до унищожение. В действителност всички ние сме храна за червеите – независимо от пол, раса, възраст или каквито и да било други различия.
И все пак, това, което авторът очевидно се е опитал да предаде – да накара читателя да се вмъкне в самата същност на идеята – в моите очи не се е получило. Признавам си, останах безразлична към връзката между разпилените истории.
Може би най-доброто, което бихме могли да направим, е да „пуснем на свобода червеите“ от собственото си съзнание.