Pluk redt de dierenHet jongetje Spijtebijt, dat tot zijn eigen spijt steeds maar weer mensen bijt, woont bij Tante Pleeg in de Petteflet. Zijn ongeciviliseerde gewoonte dankt hij aan het feit dat hij is opgevoed door twee Canadese Griezelberen. Die Griezelberen komen hem opzoeken, en mogen logeren bij Tante Pleeg, maar dat is natuurlijk tegen de zin van mevrouw Helderder. Geen enge beesten in de Petteflet! Daarom brengt Pluk de beren op aanraden van Meneer Pen met zijn kraanwagentje naar de grot van de Weerman, waar hij zelf niet maar binnen mag.Maar als Aagje, de kraakheldere dochter van mevrouw Helderder, door een ontsnapte inktvis een inktvijver in wordt ingetrokken en door Spijtebijt wordt gered, dan ligt de situatie anders. Ook de inktvis moet volgens Meneer Pen naar de Weerman, en nu mag Pluk hem zelf afleveren. Zo komen de clandestien meegereisde Spijtebijt en Pluk terecht in de grote klimaat-experimentenkas van de Weerman. Pluk kijkt zijn ogen uit naar de Pool, en naar de Tropen, en naar het Gematigde Bos. Maar de recalcitrante Spijtebijt wil terug naar zijn Griezelberen en knalt met Pluks kraanwagentje door een enorme klimaatscheidende ruit. Met funeste alle klimaten beginnen door elkaar te lopen!Het zal Pluk nog heel wat moeite kosten alle dieren weer in hun eigen klimaat terug te brengen... en Spijtebijt naar de 'geciviliseerde wereld'!
Although she wrote a variety of poems, songs, books, plays, musicals, and radio- en television drama, she is known best for her children's literature, for which she received the Hans Christian Andersen Award in 1988. She committed suicide a day after her 84th birthday and was buried in Amsterdam.
Annie M.G. Schmidt En Fiep Westendorp Pluk redt de dieren
Dit boek bestaat uit twaalf verschillende verhaaltjes. Normaal vind ik boeken met verschillende verhalen niet leuk, het is alsof je er dan steeds opnieuw in moet komen. Verhalen die doorlopen vind ik erg fijn omdat je jezelf dan, naar mijn idee, beter kunt inleven. Bij het boek 'Pluk redt de dieren' komen elementen van het vorige verhaal weer terug in het 'nieuwe' verhaal. Dit zorgt ervoor dat er wel een rode draad in het boek zit en tussen de verhaaltjes. De illustraties van Fiep Westendorp vind ik erg passen bij de tekst. Zij illustreert niet alles wat er in het verhaal wordt verteld, maar wel de belangrijkste dingen. Tevens vind ik het sterk dat zij niet alle spannende gebeurtenissen illustreert, zo kunnen de kinderen hun eigen fantasie gebruiken om te bedenken hoe dat eruit zou hebben gezien. Het laatste verhaaltje van het boek maakt van alle verhaaltjes eigenlijk een geheel. In het laatste verhaaltje 'Ik mag niet bijten', zitten Spijtebijt en de twee beren (Moem en Psasj) in het lokaal, Spijtebijt mag niet terug voordat hij het bijten heeft afgeleerd. Spijtebijt moest 1000 regels schrijven van de Weerman. Aan het einde helpt Spijtebijt een vosje die vastzit. Het vosje bijt hem, Spijtebijt had pijn en wilde gaan. Maar toen ging het vosje weer janken, waarop Spijtebijt zei: 'Eerst bijten en dan spijt hebben, wat een onzin'. Toch hielp Spijtebijt het vosje, de Weerman stond te kijken. 'Laat die regels maar, hier heb je van geleerd' zei de Weerman. Ik vind het een leuk voorleesboek, de verhalen zijn wat langer waardoor je een tijd met hetzelfde boek bezig kan zijn. Ook is het leuk om bij dit boek opdrachten te verzinnen voor de kinderen.
In de Petteflet woont niet alleen Pluk met zijn kraanwagentje, maar ook het nogal wilde jongetje Spijtebijt.
Pluk en Spijtebijt zijn op een dag op bezoek in een heel erg grote kas. Daarin experimenteert de Weerman met verschillende klimaten. Het is net een reuzegroot Artis maar dan onder glas. Maar Spijtebijt is lastig. Daardoor rijdt de Weerman per ongeluk met zijn jeep dwars door een grote ruit, die twee klimaten scheidt. Wat nu?
Pinguïns in de tropen, sneeuwstormen over bibberende olifanten… Zo worden alle dieren ziek!
De Weerman moet zo vlug mogelijk de klimaten herstellen. En intussen helpt Pluk de dieren aan een geschikt logeeradres. Wat een hoop werk is dat!
Dit boek over Pluk bestaat, net als Pluk in de Petteflet, uit korte verhalen, zo'n 3-4 pagina's, voorzien van prachtige tekeningen van Fiep Westendorp.
Het taalgebruik is moeilijker dan in Pluk van de Petteflet en er wordt ingespeeld op diverse personages uit Pluk van de Petteflet.
Tip: dit book voorlezen nadat Pluk van de Petteflet is voor gelezen. Persoonlijk vind Pluk van de Petteflet leuker, maar de kleinkinderen waren blij dat er nog een vervolg is van hun geliefde Pluk.
"'Wel, wel,' zei meneer Pen toen hij het hele verhaal gehoord had. Wat een verwende aap! Bijten als hij niet zijn zin krijgt. Wat 'n onzin! Ga jij bijten als je niet je zin krijgt?' 'Natuurlijk niet,' zei Pluk. 'Maar Spijtebijt is opgevoed door beren. En die hebben hem waarschijnlijk bijterig opgevoed. Dat kan Spijtebijt niet helpen. En bovendien: u hebt beloofd dat hij een keertje naar ze toe mocht.'"
Lees ik achterlijk veel voor de laatste tijd en gaan we op hoog tempo door hele boeken heen? Jep. Spijt? Nooit.
Wie wel (continu) spijt heeft is Spijtebijt en ik denk dat hij mijn favoriete personage in het Plukverse is, niet in het minst omdat hij me een beetje... aan... een zeker... ánder klein jongetje... doet denken? Een klein jongetje dat met fris gewassen haartjes en rode wangetjes elke avond naar verhalen komt luisteren? Hmm-m, dát jongetje.
Pluk redt de dieren voelt wat vlotter geschreven, er zit een iets hoger tempo in het plot. Bovendien is het boek korter, dus je bent er ook sneller doorheen (ongeacht of dat nu voelt als een voor- of nadeel). Ik vind 'm nóg leuker dan Pluk 1, puur vanwege Spijtebijt.
Wat was het weer leuk om over Pluk te lezen! Ik heb enorm genoten (what else is new? 😋), maar had achteraf gezien moeite met de titel.
‘Pluk redt de dieren’ begreep ik pas vanaf het moment dat Spijtebijt het gebied van de Weerman verpestte & zo ervoor zorgde dat Pluk mee moest helpen om alle dieren te redden. Dit werd pas duidelijk tegen het einde van het verhaal, wat ik zelf wel jammer vond. Een andere titel was passender geweest, aangezien ‘Pluk van de Petteflet’ ook een algemenere titel was voor de vele avonturen die Pluk beleeft.
Dit neemt natuurlijk niet weg that I 🤍 Pluk. Ik kijk ernaar uit om nog andere verhalen van Annie M.G. Schmidt te lezen!😍🤍
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ik had hoge verwachtingen van dit boek, want pluk van de Petteflet is één van mijn favorieten kinderboeken. Helaas vond ik de nieuwe personages een stuk minder leuk geschreven. Deze verhaaltjes gingen ook meer over spijtebijt en minder over pluk zelf en dat vond ik erg jammer. Nog steeds zeker vermakelijk, maar had er meer van verwacht.
I love animals and when I was reading this book I remember that I used to think ''I want the be like Pluk and save animals too!''. Pluk is a really awesome guy, I still think that and I still love the stories about him.