มายาตวัน

สามทหารเสือ #1

by กิ่งฉัตร

เขาคิดเสมอว่า ชีวิตของเขาเหมือนต้องคำสาป ความรัก ความงาม และความสุขที่ผ่านเข้ามาในชีวิตช่างแสนสั้น เลื่อนลอย ไม่ต่างจากภาพลวงตา มายาแห่งตวัน...ที่หลอกล่อให้หลงใหลติดอยู่กับความงามซึ่งเกิดขึ้นเพียงชั่วลำแสงสุดท้ายของตะวัน ก่อนความมืดมนและความหนาวเหน็บที่ยืนยาวกว่าหลายร้อยหลายพันเท่าจะโถมใส่โดยที่ไม่ทันตั้งตัว แต่...'มัทนา' ไม่ใช่ภาพลวงตาที่เกิดขึ้นจากแสงอาทิตย์อัสดง เธอคือความจริง คือแสงสว่างอันบริสุทธิ์ที่สาดส่องเข้ามาในชีวิตเขา สร้างความอบอุ่นและความหวัง

Genres: Contemporary, Romance, Drama, Romantic

Paperback

Published January 1, 2004

About the author

กิ่งฉัตร เป็นนามปากกา ปาริฉัตร ศาลิคุปต (ปุ้ย) เป็นบุตรของ พล.ร.อ.วิเชียร และ องุ่น ศาลิคุปต จบมัธยมที่โรงเรียนสตรีวิทยา และจบปริญญาตรี วารสารศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน สาขาหนังสือพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คุณปุ้ยริ่มอ่านหนังสือตั้งแต่เรียนมัธยมต้น รักการอ่านและอ่านหนังสือได้แทบทุกประเภท จึงเกิดความรู้สึกอยากจะเขียนหนังสือให้ผู้อื่นอ่าน และมีอารมณ์ร่วมทั้งหัวเราะและร้องไห้ไปกับตัวละคร อย่างที่ตัวเองเคยรู้สึกเคยสัมผัสบ้าง จึงเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้นเวียน ให้เพื่อนฝูงในชั้นอ่านก่อน พอขึ้นปี 2 ในมหาวิทยาลัย ก็เริ่มมีบทความลงในหนังสือพิมพ์บางฉบับ และนิตยสารอีกหลายเล่ม เช่น สตรีสาร แพรวสุดสัปดาห์ ขวัญเรือน

กระทั่งเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายจึงได้เริ่มต้นเขียนนวนิยายเรื่องยาวเรื่องแรก คือ พรพรหมอลเวง โดยนำนิสัยใจคอเพื่อนสนิทมาเป็นตัวเอกของเรื่อง ระหว่างนั้นคุณปุ้ยเริ่มต้นทำงานครั้งแรกที่หนังสือพิมพ์ผู้จัดการปริทรรศน์ ทำอยู่ประมาณ 2 ปี ก่อนจะลาออกมาเขียนหนังสือเป็นอาชีพ

คุณปุ้ยมีสิ่งที่ยึดในการทำงาน คือ เขียนหนังสือตามใจคนเขียนเป็นหลัก เพราะถือว่าคนเขียนเป็นคนอ่านคนแรก ถ้าอ่านแล้วสนุก คนอ่านส่วนหนึ่งที่มีชอบเรื่องในแนวเดียวกันก็คงสนุกด้วย เขียนในสิ่งที่ชอบที่ถนัด และเขียนด้วยใจรักการทำงาน

ช่วงแรก ๆ ก่อนใช้นามปากกากิ่งฉัตร เคยใช้นามปากกาในการเขียนเรื่องสั้นว่า "ทองหลางลาย" แต่พอเริ่มเขียนเรื่องยาวก็ได้ใช้ "กิ่งฉัตร" มาตลอด โดยนามปากกานี้มีที่มาจากคำสุดท้ายของชื่อจริง โดยเธอเปรียบ "กิ่งฉัตร" ว่าเหมือนกับกิ่งก้านสาขาที่แยกออกมาจากต้นซึ่งก็คือตัวเธอ ที่เวลาเขียนหนังสือจะรู้สึกเหมือนกับว่าไม่ใช่ตัวเอง

Associated Names:
อลินา เป็นอีกนามปากกาหนึ่งของ กิ่งฉัตร ใช้ในงานเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวนเบา ๆ กึ่ง ๆ คอเมดี้ที่เขาเรียกกันว่าแนว Cozy และเรื่องรักแนวเหนือจริงหรือแฟนตาซี เพื่อให้แยกจากเรื่องรักหรือดราม่าของกิ่งฉัตร

ชื่อถง เป็นนามปากกาล่าสุดที่ใช้สำหรับนิยายสไตล์จีน โดยเรื่องแรกที่แต่งชื่อ วาสนาชะตารัก (พ.ศ. 2560) เป็นนิยายแนวน่ารัก โรแมนติค ที่มีเนื้อหาอ่านง่าย น่าติดตาม โดยนิยายเรื่องนี้ผู้เขียนได้ลงให้อ่านออนไลน์เป็นตอนๆที่เว็บไซต์เด็กดี

Reviews

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

กึ่งๆ ระหว่างสามดาวกับสี่ดาวค่ะ

เนื้อเรื่องบางช่วงส่วนตัวรู้สึกว่าช่วงต้นเรื่องมันอืดๆ ไปหน่อย เรื่องราวพระนางตอนเริ่มเหมือนเป็น slice of life นิดๆ เป็นช่วงพระเอกนางเอกเขาได้ทำความรู้จักกัน เรื่องราวมันก็ถูกเล่าเป็นลำดับๆ ไปแหละค่ะ แต่ส่วนตัวรู้สึกว่ามันเอื่อยๆ นิดหน่อย อ่านๆ วางๆ ไปสามวันได้ แต่พอเข้าช่วงที่เริ่มเป็นปมหลักของเรื่องถึงเริ่มสนุกขึ้น ซึ่งนั่นคือช่วงครึ่งหลังของเล่ม ช่วงนี้ติดสปีดอ่านไวเลยค่ะ พอจะรู้ว่าใครเป็นตัวร้าย พอเดาเรื่องราวได้ ที่ลุ้นคือตัวร้ายจะถูกจัดการยังไง เพราะตัวร้ายสุดจะเลวทรามเหลือเกิน นรกส่งมาเกิดของจริง เรียกได้ว่าทำทุกเรื่องเลวๆ ที่คนๆ หนึ่งจะทำได้เลยทีเดียว

พระเอกนางเอกเรื่องนี้ก็คาแรกเตอร์ชัดเจนดีค่ะ พระเอกก็จะดูเย็นชาๆ ขี้โมโห (ตอนโมโหคือเรียกว่าโมโหร้าย ฉากที่เข้าใจนางเอกผิดแล้วบีบคอเขานี่คือโหดมากไปหน่อย) หน่อยตอนแรก ด้วยประสบการณ์ในอดีตที่หล่อหลอมเขามาแบบนั้น รวมถึงการเกลียดนักข่าวด้วยเพราะมีประสบการณ์ไม่ดีเลยกับนักข่าว แต่ตอนหลังพอเขาเริ่มชอบนางเอกแล้วก็นุ่มนวลขึ้นเยอะ จีบนางเอกไปเนียนๆ

นางเอกที่เป็นนักข่าวแรกๆ ก็เลยต้องรับบทหนักหน่อย กว่าจะทำให้พระเอกยอมใจอ่อนได้ น้องก็เจ็บตัวไปหลายหนอยู่ เป็นนางเอกคุณกิ่งฉัตรที่น่วมสุดแล้วมั้ง โดนวินเซิร์ฟชนงิ ตกต้นไม้งี้ ตากฝนจนเป็นไข้ โดนดักยิง โดนซ้อม น่าสงสารจริงๆ ตัวก็แค่นี้แท้ๆ โมโหความขี้ลืมของนางนิดหน่อย ลืมอะไรไม่ลืม ลืมเรื่องสำคัญมากแบบมากๆ

มันมีจุดให้ขัดใจในเนื้อหานิดๆ หน่อยๆ เช่นตอนคุณตำรวจจำหน้าตัวร้ายได้และเห็นว่าพานางเอกออกไป ไม่ช่วยห้ามไรเลย ปล่อยออกไปงั้น แล้วค่อยมาบอกพระเอกเอาทีหลังตอนเจอพระเอกไปรับนางเอกที่ทำงานงี้ พ้มแบบ แล้วทำไมคุณพี่ไม่ห้ามแต่แรก ทำไมไม่รีบบอกพระเอกแต่แรก ปล่อยให้พระเอกไปสืบหาเองอีกตั้งนาน กว่าจะรู้เรื่องตามกันเจอ นางเอกน่วมไปหมดแล้ว

กับคำพูดพระเอกเล็กๆ น้อยๆ อย่าง ถ้าคุณไม่หยุดผมจะตบจริงๆ ด้วย ก็คือนางเอกโมโหๆ มาเพราะเข้าใจผิดแหละ แต่ก็คิดว่าห้ามกันด้วยคำนี้ก็แรงไปหน่อย กับอีกฉากที่พระเอกบอกดีสิหน้ามีแผล อีกหน่อยอาจมีผู้กำกับมาติดต่อให้เล่นเป็นโจรไล่ปล้ำนางเอกก็ได้ แต่ก็นะ นิยายตั้งแต่ปี 2542 awareness เรื่องนี้อาจยังไม่มาก นอกจากนี้ก็มีพวกคำผิดนิดๆ หน่อยๆ ค่ะ สำนวนภาษาคุณกิ่งฉัตรดีอยู่แล้ว อ่านเรื่องนี้เหมือนได้ย้อนอดีตไปเจอภาษา/คำเก่าๆ ที่ห่างหายไปนานเลยค่ะ

[M · Rating 4 out of 5]

กรีดร้องงง
อ่านจบอย่างรวดเร็วมาก คือแบบว่าพระเอกได้ใจเต็มร้อยฮ้าาาา เค้าชอบพระเอกแนวนี้ อาจจะเป็นเพราะว่าเพิ่งอ่าน ดาวเกี้ยวเดือนเสร็จ มันเลยมีข้อเปรียบเทียบสุดยอดอ่ะ คือพระเอกตกหลุมรักนางเอกตั้งแต่ต้นๆ ทั้งคู่ แต่คุณกิ่งฉัตรมีวิธีเขียนให้คนอ่านกรี๊ดตาม และกระหายอยากให้พระเอกหวานกับนางเอก คือเขียนให้คนอ่านกรี๊ดและม้วนต้วนไปกับนางเอกได้นั่นเอง... อันนี้คงเป็นวิทยายุทธุ์ที่คุณกิ่งฉัตรฝึกปรือมาอย่างช่ำชองในวงการ

นางเอกก็น่ารักนะ แต่ไม่มีอะไรเหมือน ญาญ่า ที่ช่องสามคว้ามาเป็นตัวแสดงซักนิด เคยเห็นบทสัมภาษณ์ที่คุณกิ่งฉัตรเซ็งที่หนังสือเธอถูกเอาไปทำเป็นละครซะตัวละครเธอป่นปี้หมดเลย เห็นใจมากมาย ไม่ใช่ไม่ชอบญาญ่า แต่ว่ามันไม่ใจ้อ่ะ มัทนาน่ะต้องเตี้ยๆ ป้อมๆ ไม่ใช่เหรอ ญาญ่านางสูงยาวเข่าดี ไร้ความอ้วนนะ แถมมัทนาต้องผมสั้น... อ่ะๆ ไม่บ่น เพราะเราไม่ได้ดูละคร แอบดีใจที่ไม่ได้ดู

ชอบมัทนาที่นางลุยมาก และผู้เขียนก็ทำให้เราเข้าใจว่านางมีเสน่ห์ที่ความใสจริงๆ รู้แค่ว่านางอายุ ๒๓ แต่ไม่รู้เลยว่าพระเอกอายุเท่าไหร่ หรือฉันอ่านข้ามไปนะ? เอาเป็นว่าอ่านแป๊บเดียวก็รู้ละว่านางเอกนี่แก่น (ซึ่งเชื่อว่าญาญ่าเล่นได้นะบทนี้ แก่นๆ เซี้ยวๆ แค่สวยไป ๕๕๕) แล้วก็แน่นอนว่าไปเตะใจพระเอกเอาอย่างจัง แต่บางทีนางเอกนี่ก็โคตรจะไม่ช่างสังเกตุสิ่งรอบตัว สังเกตุได้ จับได้แต่อารมณ์ความรู้สึกคน แต่เดาทางไม่ถูก เชื่อคนง่ายไป แหม่ หงุดหงิด แต่สงสารนางนะ รู้สึกเป็นนางเอกที่โคตรถึงเลยอ่ะ น่าสงสาร น่วมทั้งตัวตั้งแต่ต้นจนจบ ถูกขอแต่งงานในโรงพยาบาล หน้าปูด และที่ฮาคือ นางร้องไห้ตอนพระเอกขอแต่งงาน เพราะนางไม่สามารถกอดพระเอกได้ตอนตอบตกลง ๕๕๕๕๕๕๕ ชื่นชมนางเอกในความมีไหวพริบ ไม่ว่าจะเป็นการบอกเบาะแสให้พระเอกตามตัวไปเจอโดยการพูดอำพรางเป็นบทสนทนาปกติได้ดี แถมช่วยเหลือตัวเองจากการโปรยทิชชู่ อันนี้นี่สุดๆ แถมของขึ้นจนล้มผู้ชายได้ทั้งคน เพราะโดนด่าว่าอ้วนและหุ่นเป็นแหนมปล้อง ๕๕๕๕๕ ยกนิ้วให้นางนะ

ส่วนพระเอกนี่ถูกใจคร้าาาา
แม้คนอ่านแสนฉลาดอย่างเราก็ยังรู้ว่าพระเอกชอบนางเอกกกก ๕๕๕๕๕ น่ารักอ่ะ แต่มันเป็นสเต็ป คือค่อยๆ ชอบ แสดงออกมากกว่า แล้วก็ออกแนวเป็นห่วงเป็นใย อ๊างงงง ดุนู่นดุนี่ สงสัยพระเอกแบบนี้สเป็คคนอ่านสินะ ชอบพระเอกแนวนี้อ่ะ ดุเพราะห่วง เข้มๆ ขรึมๆ แต่สติแตกเพราะเป็นห่วงนางเอก กรีดร้องงงงงงง

โอเค ขอหอบหายใจหลังจากอวยเยอะมาก อะแฮ่ม
คุณปอนเนี่ยน่าหมั่นไส้ลึกๆ คือมีทัศนคติแบบเหยียดโลกมากมาย แต่ก็เข้าใจว่าเป็นเพราะประสบการณ์ร้าวรานในชีวิต แต่ที่หงุดหงิดแรกๆ (ถึงจะไม่มาก) ก็คือเหมารวมด่านางเอกตลอดเว ดีนะที่พอนางเอกร้องไห้ คุณเธอก็ชะงักดูแลขอโทษ คนอย่างนี้แหละสมควรโดนหมัดรัก สงสัยคนแบบนี้นี่เป็นพวกชอบอะไรโหดๆ สินะ ต่อไปเจอหนุ่มหล่อๆ ตั๊นหน้าเหมือนมัทนาเลยดีไหมนะ ๕๕๕ สงสารตอนที่ไปช่วยมัทนาแล้วหานางไม่เจอ หายังไงก็ไม่เจอ
แต่ชอบความแอบอยากอยู่กับนางเอกตลอดเวลา คือรู้สึกว่าคุณปอนนี่จะไม่เก๊กเท่าไหร่เลยนะ ชอบตอนที่ชวนมัทนาไปดูวิวที่ เอิ่มม แหลมพรหมเทพ แล้วเอกบอกว่า มันต้องดูสอง ดูสามไม่สวย
พระเอกเราตอบว่า "งั้นแกรออยู่ที่รถ..."

หือม???

และมีโมเมนท์แบบนี้อีกคือตอนที่นางเอกเผลอหลับ ก็ลากเอกไปด้วยบอกว่า นางเอกหลับเดี๋ยวแผลกระทบกระเทือนต้องมีคนคอยจับ เพราะฉะนั้น "แกขับ" เออ แฮะ ชอบที่พระเอกหวงนางเอกนักนี่แหละ อ๊ายยย

อ่ะ จบๆๆๆ พอละ
ตอนแรกนึกว่าจะเป็นนิยายแบบสืบสวนสอบสวน ซึ่งส่วนตัวเฉยๆ ไม่ค่อยสนใจนัก แต่กลับเป็นอะไรที่สอดความกุ๊กกิ๊กน่ารักน่าชังได้อย่างพอดิบพอดี อ่านแล้ววางไม่ลงจริงๆ ขอบคุณคุณกิ่งฉัตรที่รังสรรค์นิยายดีๆ มาให้อ่านนะคะ

[Miki · Rating 4 out of 5]

อ่านไปก็สงสารนางเอกไป​ เจ็บตัวได้ทุกครั้งทุกคราวไปซิน่า

[~newmenimal~ · Rating 5 out of 5]

มีความ crime และ thriller ผสมๆ มาด้วย ทำให้เรื่องนี้มีสีสันที่น่าติดตาม ส่วนผสมต่างๆ กำลังดี มีทั้งที่เดาได้และเดาไม่ได้ แต่ที่เดาได้มีเยอะกว่าทำให้ต้องเร่งอ่านหน่อยนึงอยากให้ตัวร้ายเจอจุดจบเร็วๆ เพราะตัวร้ายนี่มันร้ายจริงจังเหมือนผุดมาจากนรกจริงๆ โหย...อ่านไปยังแอบขนลุกเลยอ่ะ

มีช่วงที่แอบชะงักไปนิดนึงกับคำพูดพระเอกตอนที่พยายามจะหยุดความโวยวายของมัทนา ช่วง... 'พอๆ...ไม่งั้นผมตบคุณจริงๆด้วย' แต่อันนี้ก็พอเข้าใจได้ ต้องเรียกสติกันอ่ะเนาะ

ชอบคาร์แรคเตอร์ความมะขามข้อเดียวของนางเอก นางไม่มั่นใจในตัวเองเลย แต่ก็จบลงด้วยความอิ่มใจของคนอ่านที่ประโยคนี้ของพี่ปอนเลย 'คุณสวย' !! แบบ ...ประมาณว่าอย่าบ่นว่าอ้วน ป้อม อะไรนักเลย สวย! จบนะ!

สุดท้าย... พออ่านจบ แวบไปดูละครมาหน่อยนึง ไม่ค่อยตรงตามบทประพันธ์เท่าไร แต่ก็ดีแล้วล่ะ ภาพในจินตนาการยังไม่ถูกทำลายไป ส่วนของละครก็อาจจะสนุกในแบบของละคร แต่ส่วนของนิยายก็จะได้อีกอรรถรสนึงที่เติมเต็มได้ดีในส่วนของภาพในหัวของแต่ละคน ได้'รสชาติ'เต็มที่กว่า แต่ความยากอยู่ที่เรารู้มาก่อนจะอ่านแล้วว่าเรื่องนี้ถูกสร้างเป็นละครและดาราคนไหนเล่นเป็นตัวละครตัวไหนมาคร่าวๆ ทีนี้พอมาอ่าน...ก็พยายามแล้วนะที่จะทำหัวว่างๆ แต่มันอดไม่ได้ที่ภาพดาราคนนั้นจะโผล่ขึ้นมาทำให้มันจินตนาการมันไปได้ไม่สุดเท่าที่ควร แต่ดีหน่อยที่ยังไม่เคยดู...แบบทั้งเรื่อง แค่รู้ว่าใครเล่นเป็นใคร ต้องพยายามลบหน้าดาราออกอย่างหนักแล้วคีบรีดดิ้ง...แล้วจะฟินมาก อันนี้คือไม่ได้ว่าดาราไม่ดี ละครไม่โอหรืออะไร แต่การมีภาพที่ชัดเจนไว้ก่อนแล้วมันจำกัดจินตนาการอ่ะ แล้วที่ร้ายคือนิยายป้ากิ่งเอาไปทำเป็นละครหลายเรื่องมากกกก ต้องพยายามไม่ดู ไม่รู้ ไม่สนเวอร์ฯละครจนกว่าจะอ่านนิยายจบแล้วนั่นแหละค่อยตามไปดูทีหลัง ไม่งั้น...อ่านแล้วไม่อิน ไม่ฟิน ไม่ลึก ไม่ซึ้งจริงๆ

#จะเอาอินเบอร์ไหนกันเชียว #อะไรนะสามคำน่ะ

[Pairash Pleanmalai · Rating 5 out of 5]

ในช่วงต้น ถือว่าเป็นนิยายโรแมนติก โดยมีภูเก็ต หาดทรายและทะเล เป็นภาพหลักให้นึกถึง
พอมาท่อนกลาง นึกว่าจะน้ำเน่าซะแล้ว แต่ผู้เขียนก็เลือกทางเดินตัวละครอีกแบบ ทำให้เรื่องดูดี
การดำเนินเรื่องแบบลื่นไหล และไม่มีจุดผิดคาดแบบให้ผู้อ่านต้องเดาอะไร เนื้อเรื่องเป็นแบบตรงๆเรียบๆ

[Charlie · Rating 5 out of 5]

หลงรักมัทนามาก เป็นนางเอกที่มีความกลมกล่อมในตัวละครที่สุดด้านอารมณ์ ความรู้สึก ความสามารถและนิสัยใจคอ น่ารักและน่าชื่นชมในเวลาเดียวกัน เขตต์ตวันเองก็มีปมที่มาที่ไปที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ซึ่งคนเขียนบรรยายได้ดีค่ะ ชอบมากเรื่องนี้

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

มายาตวัน / กิ่งฉัตร
65/2546

มัทนา (มัท)
เขตต์ตวัน (ตวัน, ปอน)

[Arisa · Rating 3 out of 5]

มาอ่านตามละคร พออ่านแล้วรู้สึกว่าไม่เหมือนกันซะทีเดียวแฮะ (ดูได้เพียงครึ่งนึงของละครเอง)
ตั้งแต่คาแร็กเตอร์พระเอกนางเอก เขตต์ตะวัน มัทนา ไปจนถึงบทบาทตัวร้ายอย่างเชน และลลิสา

แต่เนื้อเรื่องก็คงไว้เหมือนเดิม

[Mimna · Rating 4 out of 5]

นางเอกออกเเนวโก๊ะ พระเอกขรึม
สนุกดีค่ะ